Foto: Patrick Leeflang fotografie

Sven van der Net (21) laat al een aantal jaar zijn kwaliteit zien op het middenveld van VV Papendrecht. Zijn goede prestaties leverde hem dan ook een overstap naar het ambitieuze VV Sliedrecht op. De multifunctionele middenvelder begon zijn voetballoopbaan op vierjarige leeftijd bij VV Papendrecht. Daar speelde hij tot hij op elfjarige leeftijd werd gescout door FC Dordrecht waar hij ook ging voetballen. Sven doorliep de gehele jeugdopleiding van de Dordtenaren tot hij op zeventienjarige leeftijd terugkeerde bij VV Papendrecht waar hij ook direct zijn debuut in de hoofdmacht mocht maken.

De keuze om de stap naar VV Sliedrecht te maken was een weloverwogen besluit waarbij meerdere factoren meespeelde. ‘’Er is voor mij niet bepaald één reden dat ik de overstap naar VV Sliedrecht heb gemaakt. Er speelde meerderen factoren mee. Als eerste heb ik vier jaar geleden ervoor gekozen om FC Dordrecht te verlaten wegens blessures.’’ Zo kampte de middenvelder met meniscus en kruisband problemen. Sven maakte in eerste instantie ook bewust de keuze om bij VV Papendrecht te gaan voetballen om weer fit te worden en het plezier in het spelletje terug te krijgen.

‘’Vanuit mijn wedstrijdritme die ik de afgelopen jaren heb opgedaan wilde ik weer stappen omhoog gaan maken. Voor mijn gevoel is dan ook nu het moment om mijn ambitie even op één te zetten en die achterna te gaan. Daarnaast trekt de ambitie van VV Sliedrecht mij ook heel erg aan. VV Sliedrecht wilt promoveren en ik denk dat die factor voor mij ook erg belangrijk is. Als laatst, wil ik mij als voetballer zijnde veel verder laten groeien en ben ik benieuwd hoe ik mij onder een nieuwe trainer, andere spelersgroep en nieuwe omgeving daarin ga ontwikkelen. Ik denk dat onder die omstandigheden ik alleen maar stappen kan maken in mijn ontwikkelingen.”

Ondanks zijn vertrek kijkt Sven met een fantastisch gevoel terug op zijn tijd bij VV Papendrecht. ‘’Aan het begin van mijn komst was het in het eerste elftal een beetje rommelig met betrekking tot de trainers. In de eerste twee jaar heb ik drie trainers gehad. Die wisseling van trainers maakt veel los bij een groep heb ik gemerkt.’’

Dit veranderde toen VV Papendrecht trainer Johan Sturrus aantrok. ‘’Onder Johan hebben wij fantastische wedstrijden gespeeld wat resulteerde in promotie naar de eerste klasse via de nacompetitie. Een onvergetelijk jaar als je het mij vraagt. Dit seizoen mogen we ook niet geheel ontevreden zijn. Als je kijkt wat we hebben gepresteerd tegen de bovenste plaatsen, weet ik zeker dat geen één tegenstander ons meer zou onderschatten.’’

Helaas voor VV Papendrecht werden er ook wedstrijden te makkelijk verloren. ‘’Helaas laten we dan weer tegen mindere ploegen de punten liggen. Als we daar de overwinning vaker over de streep hadden getrokken stonden we nu in de top zes. Maar daar mogen we niet al te lang bij stil staan, dat zullen vast meerdere clubs denken.’’

‘’Daarnaast is het leuk om met vrienden te spelen die in je sociale leven ook een belangrijke rol hebben. Denk dat dit ook één van de krachten van VV Papendrecht is. Verder kijk ik persoonlijk tevreden terug naar de afgelopen seizoenen. Ik heb veel mogen leren en het is nu tijd voor een nieuwe stap, een nieuwe uitdaging.’’

De ambities van VV Sliedrecht en Sven passen goed bij elkaar. Zo wil Sven graag promoveren met zijn nieuwe club. ‘’Ik ben ambitieus en dat is de club ook. Ik wil zoveel mogelijk leren en nieuwe inzichten van het spelletje mee krijgen. Daarnaast is een essentiële factor daarin dat ik natuurlijk zoveel mogelijk speel. Daar ga ik hard mijn best voor doen. Ook kijk ik er naar uit om de concurrentie aan te gaan. Ik weet dat Sliedrecht al een goed middenveld heeft, dan is het aan mij om me nog meer te bewijzen en te laten zien wat ik in huis heb.’’

Ondanks zijn ambities is de Papendrechter voorzichtig als het over het komende seizoen gaat. ‘’Het is even afwachten wat de ontwikkelingen met betrekking tot het Coronavirus zullen doen. Dat is natuurlijk alles bepalend voor volgend seizoen. Als alles weer mag en kan sta ik te trappelen om te beginnen.’’

Toch zal Sven veel gaan missen aan zijn vorige club. ‘’Ik ga mijn ploeggenoten wel missen, maar omdat zij naast het voetbal ook mijn vrienden zijn zal ik hen nog vaak genoeg zien. Daarnaast ga ik de club zelf ook missen. VV Papendrecht is hard bezig om weer te komen waar ze vroeger stonden. Ze doen er alles aan om de leden en niet leden te vermaken, dat doen ze goed. Ik heb erg genoten van deze tijd.’’

Klik hier voor een andere Tranfertalk.
Klik hier voor meer informatie over VV Papendrecht.
Klik hier voor meer informatie over VV Sliedrecht.

Gert-Jan Westerhout (39) is geboren in Ameide en hier begonnen met voetballen toen hij vijf was. Als middenvelder heeft hij in de jeugd leuke avonturen gehad, maar bleek uiteindelijk toch dat VV Ameide het beste bij hem paste. Na blessureleed heeft hij helaas vroegtijdig moeten stoppen met voetballen. Al snel besloot hij aan de slag te gaan als trainer. Na veel ervaring te hebben opgedaan is hij nu alweer aan zijn vijfde seizoen bij VV Ameide bezig. Naast het voetbal is Gert-Jan werkzaam als docent lichamelijk opvoeding.

Westerhout is bij VV Ameide op jonge leeftijd begonnen met voetballen. Al snel trok een groepje jongens waarmee Gert-Jan voetbalde de aandacht van verschillende BVO’s.
“Ik kom uit een leuk dorp en begon met voetballen bij Ameide. Als jong ventje vertrek je dan niet snel bij je dorpsclub, tenzij er een BVO om de hoek komt kijken. Dit gebeurde en samen met een paar andere jongens trokken wij de aandacht van FC Dordrecht en FC Utrecht. Als jeugdspeler ben je dan natuurlijk enorm enthousiast!”

Het avontuur is voor Westerhout begonnen bij FC Dordrecht, destijds nog Dordrecht’90.
“Ik werd samen met mijn vader uitgenodigd voor een gesprek bij Dordrecht’90. We waren best wel onder de indruk. Zo besloten we dat ik er graag wilde voetballen. Samen met twee andere jongens uit Ameide vertrok ik naar Dordrecht.”

Helaas pakte deze transfer anders uit dan hij had gehoopt.
“Ik kon als boerenjongen niet het niveau halen dat ik bij Ameide haalde. Onder de druk van alle stadsjongens kon ik niet het beste uit mezelf halen. Ik wil niet zeggen dat ik faalangst had, maar ik voelde me gewoon niet zo op m’n gemak. Ik ben op dit moment gymdocent en heb hiervoor wel een aantal dingen geleerd. Zodra je je ergens veilig en op je gemakt voelt kun je pas maximaal presteren.”
Uiteindelijk speelde Gert-Jan een jaar voor Dordrecht’90. Samen met Jan Kol en Niels Vreeswijk, die ook vanuit Ameide mee waren, moest hij helaas de club alweer verlaten.

Na de periode bij Dordrecht’90 heeft Westerhout het hier niet bij laten zitten. Met tevens weer een groep vanuit Ameide mocht hij op stage bij FC Utrecht.
“Samen met een paar andere jongens gingen we op stage bij FC Utrecht. Helaas kwamen er weer niet doorheen en besloten we terug te gaan naar VV Ameide. Toen ik hier terug kwam ben ik wat vroeger overgegaan naar de selectie. Als zeventienjarige vervroegd over gaan naar de selectie was toen natuurlijk ook hartstikke stoer haha. Ik besefte me dat ik hier ook super goed op m’n plek zat.”

Toen Gert-Jan in de selectie kwam heeft hij veel minuten mogen maken. Tot hij voor zijn studie naar Amerika vertrok speelde hij bijna alles.
“In de jaren in het eerste was ik vrijwel altijd verzekerd van een basisplaats. Op het moment dat Peter den Engelsman onze nieuwe trainer werd begonnen mijn heupen al enorm tegen te stribbelen. Ook vertrok ik als voetbaltrainer voor een halfjaar naar Amerika. In mijn tijd op het CIOS ben ik al eens naar Amerika geweest om voetbalkampen te draaien. Dan ben je een weekje met die gasten bezig, maar dan houdt het weer op. Ik heb sindsdien altijd de ambitie gehad om daar een heel voetbalseizoen iets te doen. Ik ben toen in Ohio drie teams gedurende één seizoen training gaan geven.”

Westerhout is altijd al erg avontuurlijk geweest en vond dit dan ook een prachtige ervaring. Hij merkte enorm veel verschil in de sportcultuur tussen Amerika en Nederland.
“Ik trainde gedurende een half jaar drie keer in de week. In Amerika is het zo dat er een trainer is die training geeft, maar op een wedstrijddag een ouder het team coacht. Je wilt niet weten hoe dit er dan aan toe gaat haha. De sportbeleving in Amerika is wel echt uniek. Hier in Nederland komt het voor dat je soms mensen motiveren en op hun gedrag moet wijzen. In Amerika kwam dit echt niet voor en waren ze altijd tot op het bot gemotiveerd. Dat was wel heel gaaf om te zien!”

Eenmaal terug in Nederland pakte Westerhout het voetballen weer op. Tijdens zijn periode in Amerika werden de problemen aan zijn heupen niet minder, maar toch wilde hij kijken of hij nog fit genoeg was. Het jaar hierna ging hij studeren op zaterdag.
“Ik wilde graag blijven voetballen en ben toen bij VV Brederodes op de zondag gaan spelen. Ondanks te aanhoudende klachten heb ik hier een leuke tijd gehad. Het seizoen dat ik hier speelde hebben we uiteindelijk nog nacompetitie gespeeld. Rick van Oudenrijn was destijds mijn trainer. Met jongens als Kevin Kroeze, Benjamin de Gans, Rene de Blok en Rogier Labee heb ik genoten!”
Na zijn studie besloot Gert-Jan weer terug te keren naar VV Ameide. “Ik werd best wel weer fit en heb toen onder Peter de Vaal nog een halfjaar gevoetbald in de tweede klasse.”

Op het moment dat hij terugkeerde bij VV Ameide kwam bij Westerhout het besef dat zijn heupen echt op waren. Er werd op dat moment ontdekt dat er al wat slijtage was, dus stond hij voor een keuze. “Omdat ik ook in de sport werkzaam was moest ik een keuze maken. Wil je in de sport blijven werken of wil je blijven voetballen in de tweede klasse. Ik heb toen voor mijn werk gekozen waardoor ik met pijn in mijn hart moest stoppen met voetballen. Ik heb een hele mooie afscheidswedstrijd gehad met allemaal jongens waarmee ik in het eerste heb gespeeld. Ik vond het heel gaaf dat ze dat voor mij georganiseerd hadden!”

Gert-Jan weet nog heel goed dat hij een half jaar niet bij het eerste is gaan kijken, omdat het gewoon enorm veel pijn deed. Toch wist hij vanaf dat moment al dat hij trainer wilde worden.
“Ik begon in mijn trainersboekje al opstellingen te maken. Ik vond het boekje pas nog en daar stonden gasten in waarmee ik zelf nog in het eerste heb gespeeld. Ik besloot dat ik ergens anders mijn rugzakje met ervaring wilde vullen. Ik ben toen gaan kijken waar ik dit het beste kon doen.”

“Ik ben toen naar VV Papendrecht gegaan en terecht gekomen bij Richard van Middelkoop en Dennis Zaal. Met hen kon ik het altijd over voetballen hebben en leerde ik veel. Ik heb hier ook mijn trainerslicentie kunnen verlengen en de eerste stappen gezet in het trainerswereldje. Ik heb hier twee jaar de B-jeugd getraind in de derde divisie. Vervolgens kreeg ik kinderen en besloot ik iets dichterbij huis te gaan zoeken. Toen ben ik bij VV Meerkerk de A-jeugd gaat trainen.”

Westerhout heeft het altijd belangrijk gevonden om zoveel mogelijk ervaringen op te doen. Hij besloot bij de regionale jeugdopleiding Willem II/RKC te solliciteren. Hier werd hij aangenomen en heeft hij veel kunnen leren.
“Toen kon ik natuurlijk helemaal m’n rugzak vullen. Ik trainde vier keer in de week en kwam met zóveel ervaren trainers in contact. Af en toe meekijken over de schouder van hoofdtrainer Jurgen Streppel bijvoorbeeld. Deze periode heb ik ook UEFA A gehaald. Destijds heb ik nog Frenkie de Jong training gegeven. Wat was dat een bizar goede groep zeg.”
Helaas ging het met de opleiding niet zo goed en viel het uit elkaar. Gert-Jan besloot niet verder te gaan bij één van de bvo’s en wilde zich focussen op zijn eigen ontwikkeling.

Gert-Jan Westerhout kon hierna aan de slag als hoofdtrainer van SC ’T Zand. Op het allerlaatste moment nam hij hier het stokje over van Erwin van Breugel. “Erwin had een goede basis neergezet waarmee ik verder kon bouwen. Ik stond toen in de tweede klasse als hoofdtrainer op eigen benen. In het eerste jaar speelde we nacompetitie voor promotie, maar liepen we het net mis. Het tweede jaar was het wel raak en wisten we via de nacompetitie te promoveren. Dit was voor mij een mooie en wederom leerzame periode.”

In 2014 kreeg Gert-Jan de kans om trainer te worden van VV Ameide. Als jonge trainer en een promotie naar de eerste klasse op zak waren er meerdere clubs die hem graag als hoofdtrainer wilde verwelkomen. Toch besloot hij naar VV Ameide te gaan, omdat dit de club is waar hij vandaan komt.
“Ik wilde super graag trainer worden van Ameide. Hiernaast gaf het me ook een stuk rust rondom mijn thuissituatie. Verder was het voor mij ook een leuke uitdaging. Het ging sportief wat minder en Ameide bungelde onderaan de derde klasse. Ik wilde ervoor zorgen dat Ameide weer een club werd waar je niet graag tegen speelde.”

In het jaar dat Westerhout geblesseerd was en geopereerd werd aan zijn heupen heeft hij samen met een vriend de mini’s training gegeven. Als hoofdtrainer van de selectie komt hij deze gasten aankomend seizoen weer tegen. “De gasten die ik ongeveer tien jaar geleden heb getraind komen nu over naar de senioren. Ook komen er wat ervaren jongens die wat hoger hebben gespeeld onze kant op. Samen met al deze jongens bij elkaar gaan we er met z’n alle een mooi jaar van maken aankomend seizoen!”

Klik hier voor meer informatie over VV Ameide.

Voor een ander artikel over VV Ameide, klik hier.

Joery van der Waal (31) woont samen met zijn vrouw en dochter in Zwijndrecht. In het dagelijkse leven is hij docent Sport en Bewegen op een middelbare school in Rotterdam-Zuid. Joery is op zijn vijfde begonnen met voetballen bij ZVV Pelikaan. Na een uitstapje naar Sportclub Feyenoord keerde hij al snel terug naar ZVV Pelikaan. Hier besloot hij op jonge leeftijd het voetballen naast zich neer te leggen en zich te gaan focussen op het trainerschap. Aankomend seizoen gaat hij aan de slag als hoofdtrainer van VV De Zwerver.

Van der Waal begon op zijn vijfde met voetballen bij ZVV Pelikaan, maar vertrok alweer op zijn tiende. Hij is toen vertrokken naar Sportclub Feyenoord. “Ik heb hier een jaartje of zes gevoetbald. Het was op dat moment super gaaf om daar te mogen voetballen, omdat ik als kleine jongen natuurlijk profvoetballer wilde worden. Als jochie droomde ik er van, maar als ik er nu op terug kijk sloeg het eigenlijk nergens op. Zo bijzonder was het niet haha.”

Op een gegeven moment wilde Joery graag met zijn vrienden voetballen en keerde hij terug bij ZVV Pelikaan. Hier sloot hij bij de JO-19 aan. Naast dat hij weer voor ZVV Pelikaan ging voetballen besloot hij ook direct trainer te worden in de jeugd. “Ik heb aan verschillende elftallen training gegeven. Ik begon bij de aller jongste gasten en kwam uiteindelijk tot assistent bij het eerste.”

Zelf voetbalde hij in deze periode in de selectie van ZVV Pelikaan. Op een gegeven moment kwam hij op het punt dat er een keuze moest worden gemaakt, omdat het niet meer viel te combineren.
“Spelen in de selectie en het trainen van een selectieteam was niet meer te combineren. Het was voor mij veel te druk. Ik ben toen gaan nadenken en kwam erachter dat ik meer lol haalde uit het training geven dan zelf te trainen. Ik heb toen besloten me daar meer op te gaan focussen.”

De keuze die Van der Waal hier moest maken was natuurlijk niet makkelijk.
“Het is wel grappig als ik daar aan terug denk. Zelf dacht ik als voetballer dat ik best goed was en te weinig kans kreeg om in het eerste te voetballen. Achteraf ben ik van mening dat ik minder goed was dan ik dacht. Ik had gewoon het geduld moeten behouden. Dat heb ik niet gedaan, dus koos ik voor het geven van training. Ik heb absoluut geen spijt van de keuze die ik heb gemaakt, want dan had ik ook niet gestaan waar ik nu sta.”

Afgelopen twee jaar stond Joery als assistent trainer van het eerste naast Driss El Akchaoui. Vorig jaar heeft hij zijn UEFA B gehaald, dus wilde hij dit jaar graag hoofdtrainer worden.
“Het was mijn ambitie om ergens als hoofdtrainer aan de slag te gaan. Ik ben toen rond gaan kijken en zodoende kwam VV De Zwerver op mijn pad. Ik heb toen de stoute schoenen aangetrokken en bij hen aan de bel getrokken. Na een aantal gesprekken beviel het van beide kanten zo goed dat ik er ben aangenomen. Aankomend seizoen sta ik dus voor het eerst als hoofdtrainer op eigen benen!”

Vorig seizoen is VV De Zwerver gepromoveerd van de derde naar de tweede klasse. Joery kijkt er enorm naar uit om aan de slag te gaan. “Ik wil aankomend seizoen gewoon zo hoog mogelijk eindigen. Dit seizoen zaten ze in West 2, maar we willen graag naar Zuid 1 zodat we wat meer in de regio voetballen. Stapje voor stapje willen we ons stabiel in de tweede klasse vestigen. Dit doe je niet in één jaar, maar hier moet echt naar toe worden gewerkt.”

Nu alles stil ligt was het voor Van der Waal anders kennismaken dan normaal. Toch heeft hij hier het beste van proberen te maken. “Ik heb een lijst opgesteld waarin de spelers konden aangeven wanneer ik ze telefonisch kon bereiken. Zo heb ik op die manier kennis met ze gemaakt. Gelukkig wordt hier positief op gereageerd. Iedereen staat te trappelen om weer te gaan beginnen. Verder ben ik met de voetbaltechnisch zaken bezig om zo goed mogelijk aan de slag te kunnen. Het begint zeker al te kriebelen om van start te gaan!”

Als alles goed gaat verwacht Van der Waal binnenkort een tweede kind, een zoontje. “Dat wordt natuurlijk een voetballer haha! Ik heb het geluk dat ik vier dagen in de week werk als docent. Hierdoor kan ik naast het voetbal zo veel mogelijk tijd besteden aan het gezinnetje. Ik kijk er enorm naar uit om hem te verwelkomen!”

Klik hier voor een ander artikel over VV De Zwerver.

Voor meer informatie over VV De Zwerver, klik hier.