Coen van der Waal (32) begint komend seizoen alweer aan zijn vijfde jaar bij V.V. Sliedrecht. De ervaren middenvelder begon bij deze club ook zijn voetbalcarrière als kleine jongen. Na een groot deel in de jeugd van Dordrecht’90 te hebben gevoetbald besloot hij vanaf het beloften team terug te keren naar de amateurvelden. Na LRC en ASWH kwam Coen bij SteDoCo terecht waar hij een prachtige periode heeft gekend. Nu hij weer terug is bij zijn oude club wilt hij er alles aan doen om kampioen te worden in de eerste klasse!

Coen begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij V.V. Sliedrecht. Hier was hij tot aan de C-junioren actief. Op dat moment werd hij gescout en maakte hij de overstap naar destijds nog Dordrecht’90.
“Ik sloot in de C’tjes aan bij Dordrecht en heb het daar geschopt tot het beloften elftal. Ik kreeg hier wel de indruk dat er op korte termijn geen profcarrière meer in zat. Ik kon nog jaren bij de beloften gaan spelen in de hoop dat ik een keer de kans kreeg, maar ik moest ook aan mijn maatschappelijke carrière denken. Ik had het CIOS afgerond en ging HBO doen. Toen heb ik uiteindelijk besloten om terug te keren naar de amateurvelden.”

Van der Waal vertrok naar LRC in Leerdam. Hier leefde het zo enorm op zaterdag, dat Coen er nooit mee heeft gezeten dat hij was vertrokken bij Dordrecht’90.
“Ik had er al snel vrede mee toen ik bij LRC terecht kwam. Toen ik daar kwam stonden er meer dan duizend man langs de lijn. Hiernaast was het niveau ook erg goed. Mijn broer speelde al op hoog amateurniveau, dus ik wist hoe het er aan toe zou gaan.”

Het tweede jaar bij LRC was voor Coen een enorm hoogtepunt.
“Het eerste jaar degradeerde we uit de hoofdklasse. Het tweede jaar speelde we in de eerste klasse en werden we direct kampioen. Hiernaast wonnen we ook nog eens de beker en hebben we de landelijke bekerfinale weten te halen. Ik heb het hier enorm naar mijn zin gehad. Het was een mooie club met een goede sfeer. Na drie jaar kwam ASWH op mijn pad en heb ik de stap hogerop gemaakt.”

Helaas verliep de periode bij ASWH niet zoals Coen had gehoopt. Hij noemt dit zelf de minste periode uit zijn loopbaan.
“Ik heb hier twee grijze jaren gekend. We speelde niet mee voor de prijzen en ik kon hier geen vaste waarde worden. Dat wil je wel altijd zijn voor de club waar je speelt. Door deze redenen ben ik hier al snel vertrokken. Het is een mooie club, maar prestatie gericht was het gewoon weg een mindere periode.”

Na de mindere periode bij ASWH vertrok Van der Waal naar SteDoCo. Hier begon hij met goede moed aan een nieuw avontuur. Helaas had hij hier een valse start.
“Ik kwam bij SteDoCo terecht en raakte hier in het eerste jaar al zwaar geblesseerd. Ik heb uiteindelijk maar een aantal wedstrijden gespeeld en de rest van het seizoen lopen kwakkelen. Ik heb aan beide kanten een operatie gehad aan mijn lies. Het is moeilijk uit te leggen wat het precies was, maar m’n liezen waren vastgekleefd en flink overbelast. Operatief is dit toen losgesneden. De spierkracht is wat minder, maar de pijn was wel weg. Ik kon hierna weer volle bak voetballen. Ondanks dit vervelende begin hebben de resterende drie jaar alles goed gemaakt haha.”

Na een moeizame start waren de drie jaren die volgde fantastisch voor Coen.
“Mijn periode bij SteDoCo was enorm goed. We hadden zo’n goed team. Met jongens als Marvin Westerduin en Willem Looijen heb ik deze periode heerlijk gevoetbald. We werden kampioen in de hoofdklasse. Hierdoor promoveerde we naar de topklasse. Dit was destijds het hoogste amateurniveau. We wisten ons ook hierin stevig te handhaven. Voor de club en mij persoonlijk waren dit hele goede jaren. De doelen die we deze periode hadden gesteld werden allemaal volbracht.”

Van der Waal keerde na een prachtige periode bij SteDoCo terug naar zijn jeugdliefde, V.V. Sliedrecht. Komend seizoen begint hij hier alweer aan zijn vijfde jaar.
“Ik wilde graag terugkeren bij de club waar alles is begonnen. Bij mijn terugkeer bij Sliedrecht heb ik nog een tijd met mijn broer mogen spelen. Vorig jaar speelde we de bekerfinale tegen RKSV Heeze. Mijn broer ging stoppen na het seizoen en met zijn laatste wedstrijd wonnen we de beker. Dit was een prachtig moment!”

Het afgelopen seizoen stond Sliedrecht in de kwartfinale van de beker. In de competitie ging het ook aardig, al was het kampioenschap ver weg. Helaas werd door het coronavirus alles stop gezet.
“We hadden nog een kans om de beker te prolongeren. Dat had natuurlijk wel heel bijzonder geweest. In de competitie streden we helaas niet meer mee voor de titel, maar waren we wel in de race voor de derde periode. Ondanks de coronacrisis was het een goed half seizoen!”

Zelf heeft Coen in deze tijd wel geprobeerd zichzelf fit te houden. Naast dat het enorm druk was op zijn werk, is hij toch tevreden over hoe hij dit heeft gedaan.
“Ik werk bij Van Der Mark Zorghulpmiddelen. Hier kunnen mensen terecht voor hulpmiddelen wanneer zij ouder worden, zoals rollators, speciale matrassen en douchestoelen. In deze tijden hadden wij het natuurlijk extra druk. Voor veel corona afdelingen moesten wij speciale dingen leveren. Ik heb me zeker geen zorgen hoeven maken om mijn baan haha! Zelf heb ik in deze periode sportief gezien interval trainingen gedaan. Hiernaast probeerde ik sowieso twee keer in de week te fitnessen. Ik kijk uit naar komend seizoen en ben blij dat we weer het veld op kunnen!”

Klik hier voor een ander artikel over V.V. Sliedrecht.

Voor meer informatie over V.V. Sliedrecht, klik hier.

Jeroen Sterrenburg (24) begint aankomend seizoen aan zijn derde jaar bij SteDoCo. De veelzijdige middenvelder begon als kleine jongen in de jeugd van Nivo Sparta. Toen hij eenmaal wat ouder werd wilde hij graag wat hoger voetballen en vertrok hij naar Theole. Vanuit Tiel maakte hij de overstap naar FC Den Bosch. Helaas pakte dit avontuur anders uit dan gehoopt en keerde hij terug naar de amateurvelden. Na een terugkeer bij Nivo Sparta en een mooi jaar bij OJC Rosmalen wilt hij komend seizoen weer gaan knallen met SteDoCo!

Op vierjarige leeftijd begon Jeroen met voetballen bij Nivo Sparta uit Zaltbommel. Al snel besloot hij een overstap te maken naar een andere club.
“In de D’tjes besloot ik naar Theole uit Tiel te gaan. Zij waren gepromoveerd naar de tweede divisie en speelde ze tegen BVO’s. Dat leek mij zo gaaf dat ik daar naar toe ben verhuisd. Uiteindelijk ben ik hier maar twee jaar actief geweest en maakte ik de stap naar FC Den Bosch.”

Sterrenburg heeft in totaal vijf jaar voor FC Den Bosch gevoetbald. Door een ongeluk en een blessure stopte dit avontuur.
“Ik ben tot de A1 actief geweest voor Den Bosch, daarna moest ik vertrekken. Allereerst had ik m’n enkelbanden gescheurd waardoor ik er een tijd uit lag. Toen ik weer mocht gaan trainen gebeurde er al snel weer iets. Ik heb een zwaar ongeluk gehad met m’n scooter. Ik heb twee hersenbloedingen, een hersenkneuzing en een scheur in mijn schedel opgelopen. Hierdoor mocht ik heel lang niet voetballen. Ik heb uiteindelijk een jaar niet gespeeld. Den Bosch ging op dat moment samen met RKC Waalwijk en toen moesten er keuzes worden gemaakt. Ik had lang niet gespeeld, dus was voor hen de keuze makkelijk. Ik moest vertrekken.”

Ondanks het een droom is voor iedere voetballer om het tot profvoetballer te schoppen, pakte Jeroen het moment dat hij moest vertrekken best nuchter op.
“Tuurlijk vond ik het erg jammer dat ik moest vertrekken. Je weet nooit waar het had kunnen eindigen. Gelukkig heb ik er niet heel erg mee gezeten. Ik heb er enorm veel plezier gehad en mezelf op maatschappelijk vlak kunnen ontwikkelen. Het was balen, maar een dieptepunt kan je het niet noemen. Dat ik niet kon voetballen zoals ik graag deed had een grotere impact.”

Jeroen keerde terug naar Nivo Sparta en kwam als A-junior terecht in het eerste elftal. Uiteindelijk heeft hij hier nog drie jaar gespeeld.
“Ik ging vervroegd naar het eerste elftal. Ik was zelfs reserve aanvoerder als jeugdspeler haha! Ik heb in deze periode twee keer voor promotie naar de eerste klasse gespeeld. Dat zijn altijd wel hele leuke wedstrijden met veel publiek. Helaas haalde we het niet, maar de sfeer was uitzonderlijk. Na drie leuke jaren vertrok ik naar OJC Rosmalen.”

Sterrenburg vertrok naar OJC Rosmalen dat actief was in de derde divisie op zondag. Ondanks hij het enorm naar zijn zin had vertrok hij alweer na een jaar.
“Ik vond het echt leuk, maar voetballen op zondag stond mij gewoon niet aan. Ik speelde het liefst op zaterdag. Al mijn vrienden speelde op zaterdag, dus mijn weekend zag er heel anders uit dan die van mijn vrienden. Ik heb toen bij OJC aangegeven dat ik alleen zou vertrekken als ik op vergelijkbaar niveau op zaterdag kon voetballen. Toen kwam SteDoCo.”

Volgend seizoen wordt het voor Jeroen zijn derde jaar bij SteDoCo. Hier zit hij heel goed op zijn plek.
“De wedstrijden bij bijvoorbeeld Quick Boys uit zijn natuurlijk hartstikke bijzonder. We spelen nu derde divisie en SteDoCo zou nog graag een keer naar de tweede divisie willen. Als ik nog een doel mag stellen voor mezelf zou ik graag nog een keer de stap maken naar de tweede divisie samen met SteDoCo.”

Voor de coronacrisis stond Sterrenburg er niet best voor met zijn SteDoCo.
“We stonden niet op degraderen, maar te laag voor ons doen. Het geluk was ook niet aan onze zijde. Waar vorig jaar de ballen net goed vielen, was dat dit seizoen niet het geval. Ik heb helaas nauwelijks gevoetbald dit seizoen. In november ben ik aan mijn lies geopereerd. Ik heb heel lang last van m’n lies gehad. Ze noemde het een ‘sportershernia’. Een verzwakking of scheurtje in de buikwand waardoor je liesklachten kan krijgen. Ik voel het nog steeds een klein beetje, maar dat proberen we met fysiotherapie te verminderen. Net voor het eind van het seizoen heb ik nog een aantal minuten gemaakt, maar dat was het helaas.”

Nu alles stil ligt en Jeroen een tijd geblesseerd is geweest mist hij het voetbal enorm. De coronacrisis omschrijft hij dan ook als een hele saaie periode.
“Voor en na m’n operatie heb ik natuurlijk al veel trainingen gemist. Nu met het coronavirus hebben we ook een tijd niks gedaan en begin je het toch wel enorm te missen. Waar je soms geen zin had om te trainen, zit je nu op de bank met de gedachte ‘laat me alsjeblieft gaan trainen’. Ik moet zeggen dat ik wel veel ben gaan sporten in deze periode. Zo ging ik vaak hardlopen, mountainbiken en krachttraining doen. Begin mei zijn we weer begonnen met trainen, maar sinds vorige week zitten we in de zomerstop.”

Sterrenbrug kijkt enorm uit naar het komende seizoen. Het gemis van alles rondom de voetbal is groot.
“Ik vind het sociale vak om het voetbal heen ook erg belangrijk. Humor in de kleedkamer, gezelligheid in de kantine en bijvoorbeeld een trainingskamp is altijd geweldig. De lol die je met de gasten hebt vind ik ook erg belangrijk. Ik zeg altijd als ik er geen plezier meer in heb, stop ik ermee. Tuurlijk vind ik winnen ook heel belangrijk en wil ik er altijd vol voor gaan! Komend seizoen willen we proberen bovenin mee te draaien, denk aan de top zes. We gaan er in ieder geval het maximale uithalen!”

Klik hier voor een ander artikel van SteDoCo.

Voor meer informatie over SteDoCo, klik hier.