Lee-Quincy Cheuk-Alam (30) begon als zesjarig jongetje met voetballen. In de jeugd is Lee-Quincy voor grootte clubs actief geweest als Sparta Rotterdam en FC Omniworld (Almere City). Ook als senior heeft de keeper mooie clubs op zijn naam staan. Zo is hij actief geweest voor ASWH, Alexandria’66 en BVV Barendrecht. Na een vervelende blessure wilt hij komend seizoen zoveel mogelijk minuten maken bij SV Heinenoord en het plezier weer terug vinden. Naast zijn carrière als keeper is hij ook hard aan de weg aan het timmeren als keeperstrainer. Met zijn eigen bedrijf Keeping FIT geeft hij één op één training en komt hij in contact met de grootste talenten!
Cheuk-Alam begon met voetballen bij Sporting Lodewijk/Pioniers, dat na een fusie SC Duyvesteyn werd. Hier begon hij als centrale verdediger. “Toen ik in de F’jes begon was ik nog een voetballer. Tot de keeper er een keer niet was en er iemand anders op doel moest. Mij leek dat wel wat en het ging ook nog eens super goed. Sindsdien ging ik steeds vaker keepen en kwam ik het jaar dat volgde als keeper in de F1 terecht. Uiteindelijk ben ik al snel vertrokken naar DZB. Het reizen naar SC Duyvensteyn werd voor m’n ouders te veel en DZB was op een loopafstand van ons huis. Ook hier trok ik de lijn als keeper goed door en werd ik gescout door Sparta Rotterdam!”
Uiteindelijk is Lee-Quincy drie jaar actief geweest in de jeugdopleiding van Sparta Rotterdam. Ondanks dat het een teleurstelling was dat hij moest vertrekken, heeft hij hier veel geleerd. “Ik heb bij Sparta in de E-top, D-top en C1 gespeeld. Het waren hele leuke en leerzame jaren. Echter merkte ik in het tweede seizoen en vooral het laatste seizoen al dat ik qua lengte een stuk achterliep op de andere keepers. Ik ben toen helaas afgevallen vanwege mijn lengte. Ondanks dat mijn ouders en ik het wel zagen aankomen, was het toch een flinke teleurstelling. De (keepers)trainers waren altijd erg positief over me, misschien dat het daarom zo zwaar viel.”
Na zijn vertrek bij Sparta keerde hij terug naar DZB. In de tussentijd was DZB gefuseerd met Xerxes. Hier ging Cheuk-Alam weer voor zijn plezier voetballen. “Ik heb hier een supertof jaar gehad in de C1 en gedeeltelijk B1. Met beide teams zijn we toen in hetzelfde jaar kampioen geworden. Toch wilde ik graag weer wat hogerop voetballen. Ik vertrok naar Alexandria’66 en speelde hier twee jaar in de B1. De jeugd speelde op landelijk niveau wat erg gaaf was. Verder had ik hier een keeperstrainer uit België waar ik enorm veel van geleerd heb. Hij ging zo goed met mij om. Hierdoor heb ik me in deze periode goed kunnen ontwikkelen. Deze ontwikkeling werd toen beloond met de stap naar FC Omniworld!”
Terwijl Lee-Quincy nog bij Alexandria ’66 zat werd hij gescout voor FC Omniworld (tegenwoordig Almere City). “Ik heb hier twee seizoenen in de A gespeeld. Als eerstejaars A junior zat ik toen vaak op de bank bij de zondag 1 selectie. Dit was voor mij echt een hele nieuwe wereld in de Zondag Hoofdklasse. In het tweede jaar trainde ik steeds vaker mee en zat ik er vaak bij als reservekeeper.”
Helaas heeft Cheuk-Alam hier niet de stap kunnen maken waarop hij had gehoopt. Er werd besloten geen beloften elftal op te richten en de stap naar de selectie was nog te groot. Cheuk-Alam vond zijn geluk bij ASWH en begon hier als eerstejaars senior met voetballen. Hier is hij twee jaar actief geweest tot hij naar V.V. Papendrecht vertrok. “Voor mij was ASWH op dat moment nog een vrij onbekende club. Ik kwam hier bij oud profvoetballers in het team terecht, dat was allemaal nieuw voor mij. Ik begon als tweede keeper achter Jacob van den Belt. Ik vond mezelf altijd goed meevoetballen als keeper, maar Jacob was van een ander niveau. Zo veel rust en schijt, maar ook nog eens uitblinken in het keepen. Naast dat ik deze periode veel aan Jacob heb gehad, was Jeroen Rijsdijk ook belangrijk voor me. Hij woonde vlakbij mij in de buurt en ik kon vaak met hem meerijden. Bij ASWH heb ik pas geleerd dat je ook als amateurvoetballer veel kunt bereiken.”
Na zijn periode bij ASWH is Lee-Quincy voor een jaar naar V.V. Papendrecht vertrokken. Via Richard Middelkoop is hij bij deze club terecht gekomen. “Ik werd hier eerste keeper en tot aan de winterstop ging het super goed. Na de winterstop kreeg ik steeds meer last van mijn knie en verloor ik terecht mijn plek. Ik heb toen besloten een kijkoperatie te ondergaan en hierdoor heb ik het seizoen niet meer kunnen uitspelen. Helaas degradeerde we dit seizoen ook uit de hoofdklasse. Ondanks het sportief gezien geen goed seizoen was, heb ik persoonlijk veel aan Richard gehad. In deze periode gebeurde er in mijn privé leven enorm veel en heb ik regelmatig met trainen bij Richard gezeten. Hij wist mij echt te raken als persoon.”
Het jaar dat volgde was Cheuk-Alam helemaal klaar met het voetballen buiten Rotterdam. Ondanks dat Leonidas eerste klasse speelde, koos hij er toch voor om een stapje lager te gaan spelen. “Veel jongens die ik kende gingen bij Leonidas spelen. Dit waren stuk voor stuk hele goede voetballers. Ik sloot wat later in het seizoen aan vanwege de blessure aan mijn knie. Toen ik eenmaal fit was heb ik alles gespeeld. Ik had de ervaren keeper Brian van Daal achter me. Hij gunde mij alles en vond het heerlijk dat ik er was. Helaas degradeerde ik ook dit seizoen met Leonidas. Ondanks deze teleurstelling had ik weer veel minuten gemaakt en werd ik top fit!”
Alexandria’66 wilde al een tijd dat Lee-Quincy het team kwam versterken. Hij werd weer fit en durfde het aan. Vanuit Leonidas vertrok hij naar Alexandria’66. Hier kwam hij terecht in de hoofdklasse. “Deze club werd vanaf dat moment echt mijn tweede huis. Ik speelde alles, had veel vertrouwen en mijn broertje speelde er in de jeugd. Na het eerste jaar maakte veel teamgenoten mooie stappen. Zelf kwam er voor mij ook het één en ander op het pad, maar zag ik het niet zitten weer te vertrekken. Ook het tweede seizoen begon top. Helaas heb ik door een schorsing een groot deel van de tweede seizoenshelft gemist. Door mijn teamgenoten ben ik altijd gemotiveerd gebleven en in mijn derde seizoen revancheerde ik me op sportief gebied.”
Het laatste jaar dat Cheuk-Alam actief was bij Alexandria’66 verliep ook erg positief. Helaas kwam er na drie jaar een eind aan de samenwerking. “Het laatste jaar wisten we ons met een hele jonge ploeg te handhaven in de eerste klasse. Ik heb hier heel veel voldoening uit gehaald. Na dit seizoen besloot Alexandria een andere weg in te slaan. Ze gingen aan de haal met talentvolle spelers uit de A lichting. Dit lag niet in dezelfde lijn met mijn ambities, dus besloot ik de club na drie mooie jaren te verlaten.”
Zelf vond Lee-Quincy dat het tijd was om een stap hogerop te gaan. Zodoende kwam hij bij Deltasport terecht. Vanuit hier wilde hij zich in de kijken spelen van grote amateurverenigingen. “Ik keepte het volledige eerste jaar, maar helaas maakte ik hier mijn vierde degradatie mee. We keerde terug naar de eerste klasse. Ook dit seizoen begon ik als eerste keeper, tot ik in februari voor twee weken naar het buitenland vertrok. Ik heb toen een internationaal beachsoccer toernooi gespeeld. Bij mijn terugkomst keepte ik niet veel meer en wist ik dat het zo wel genoeg was geweest. Ik ben bij Deltasport gaan spelen met het idee nog een mooie stap te kunnen maken. Gelukkig kwam deze mooie kans er!”
BVV Barendrecht, destijds uitkomend in de tweede divisie onder leiding van Adrie Poldervaart, wilde Cheuk-Alam erg graag inlijven als tweede keeper. Hij besluit deze uitdaging aan te gaan en is uiteindelijk drie jaar actief geweest voor de club uit Barendrecht. “Mijn rol was heel duidelijk binnen het team; ik werd tweede keeper achter Marc van Splunter. Samen met Jacob van den Belt is Marc de beste amateurkeeper waarmee ik heb gespeeld. Aan het begin had ik moeite om aan te haken bij de trainingen, omdat ik natuurlijk van een lager niveau kwam. Op een gegeven moment raakte Marc geblesseerd en heb ik een serie van zes wedstrijden mogen keepen. Ik heb mezelf toen enorm kunnen onderscheiden en dat was voor velen een verrassing. Voor mijzelf was het meer een bevestiging dat ik van meerwaarde kon zijn op dit niveau. Aan het eind van mijn eerste seizoen vertrok de trainer en stopte ook Marc. Voor mijn gevoel had ik mezelf voldoende bewezen om eerste keeper te worden, maar dat bleek minder waar.”
Het tweede seizoen werd Nick van der Ploeg gehaald met de intentie om eerste keeper te worden. Voor Lee-Quincy kwam dit onverwachts, maar vond hij het een mooie uitdaging. “Ik heb destijds wel eens naar Nick gekeken toen hij onder de lat stond bij V.V. Capelle. Ik vond hem echt een gruwelijke keeper! Nick begon het seizoen onder de lat en ik zag voor mezelf een hele mooie uitdaging liggen. Na de winterstop begon ik met keepen, omdat Nick geblesseerd was geraakt. Het ging heel goed en ik had het gevoel dat ik het seizoen zou afmaken als eerste keeper. Helaas ging het bij een training helemaal mis. Ik dook tijdens de warming-up naar de bal en toen schoot mijn schouder volledig uit de kom. Ik had schade aan mijn schouderkom, mijn pezen en de aanhechting rondom mijn bicep. Einde verhaal.”
De blessure en het herstellen hiervan heeft Cheuk-Alam ook het gehele vorige seizoen gekost. Toen hij eenmaal fit was en volledig kon deelnemen werd vanwege het virus de voetbal stil gelegd. “Ik ben deze zomer maar SV Heinenoord overgestapt om fit te blijven en het plezier her te beleven. De ambitie om weer in de tweede divisie te voetballen zal altijd blijven, maar is niet meer zo leidend als vroeger. Veel wedstrijden spelen en weinig tegengoals krijgen, daar teken ik dit seizoen voor! Ik kijk enorm uit naar de start van de competitie. Ik verwacht veel van de samenwerking met Joop Hiele. Met alle vertrouwen zullen wij aan het seizoen beginnen!”
Naast zijn baan als Intensief Jongerencoach in een Wijkteam bij de gemeente Rotterdam en carrière als voetballer is Lee-Quincy nog met veel meer dingen bezig. Zo is hij bestuurslid van NNF Sports en richtte hij in mei 2020 zijn eigen bedrijf genaamd Keeping FIT op. “Met Keeping FIT richt ik mijzelf primair op het geven van individuele keeperstraining aan zowel mannen als vrouwen. Secundair richt ik me ook op het geven van conditionele trainingen. Mede hierdoor noem ik mezelf ook geen keepersschool. Vergelijkbaar met mijn dagelijks werk vind ik het belangrijk om een goede band op te bouwen. Hierom werk ik ook liever één op één tijdens mijn trainingen. Door de jaren heen ben ik mezelf enorm aan het ontwikkelen en durf ik te zeggen dat keepers er echt beter en fitter van worden!”
Door zijn werk als keeperstrainer komt Cheuk-Alam met steeds meer mensen in contact. Stap voor stap komt hij dichter bij zijn ambitie als keeperstrainer. “Afgelopen zomer heb ik met grote keeperstalenten mogen werken. Ook via mijn Instagrampagina (KeepingFIT010) heb ik steeds meer contact met grotere namen. Denk aan keepers uit de eredivisie en keukenkampioen divisie. Wanneer het hen uitkomt zullen we een keer gaan trainen. Uiteindelijk is dat wel het niveau waar ik naartoe wil”.
“Om te leren van andere trainers ben ik in augustus op bezoek geweest bij FC Groningen om kennis uit te wisselen met Sascha Mart. Hij is pas achtentwintig jaar oud en al drie jaar lang keeperstrainer geweest van eerste elftallen bij profclubs in verschillende landen. Zijn route motiveert mij enorm en aan de hand van deze kennismakingen wil ik mezelf verder blijven ontwikkelen. Op korte termijn mag ik ook op bezoek bij andere trainers van verschillende profclubs om zodoende van hen te leren.”
Toch is ook het zelf keepen nog erg belangrijk voor Lee-Quincy. Ondanks verschillende mogelijkheden om als keeperstrainer aan de slag te gaan bij een BVO, koos hij er toch voor om dit nog niet te doen. “Ik heb de afgelopen zomer enorm veel aanbiedingen gehad van clubs om als keeperstrainer aan de slag te gaan. Dit geeft mij enorm veel erkenning als het gaat om mijn ontwikkeling als keeperstrainer”
“Op dit moment haal ik zelf nog veel voldoening uit het zelf keepen en heb ik er bewust voor gekozen dat niet te doen. Ook moet het goed te combineren zijn met de sporten van de rest van het gezin. Het juiste moment komt nog, maar op dit moment blijf ik me vooral focussen op Keeping FIT en mijn ontwikkeling als keeperstrainer!”
Klik hier voor meer artikelen over SV Heinenoord
Klik hier voor meer informatie over SV Heinenoord
Je ziet de tegelpaden groeien en voor het terras worden de tegels in rap tempo gelegd tot aan de kassa bij de toegangspoort. Het is een hele klus voor de stratenmakers om alle tegels passend te maken in het gedeelte waar de bocht naar de poort wordt genomen.
Ondertussen worden er gaten in de betonnen platen van het pad rondom het veld geboord en worden de staanders van het leunhek en de ballenvangers de grond in getrild.
De strook aan de achterzijde van het clubgebouw, waar Arie nog niet zo lang geleden met bloed zweet en tranen tegels heeft gelegd, heeft Arie zijn tegels weer opgeraapt en afgevoerd. Dat kostte geestelijk en lichamelijk erg veel moeite. Kijk maar hoe hij na de laatste tegels bij de kruiwagen staat.
Rinus Verkaik heeft bij de kleedkamers gezorgd voor een corona-route, want veiligheid en gezondheid is erg belangrijk! Ook zorgt Rinus ervoor dat de mensen van het nieuwe veld blijven, een rood/wit lint en een brief er op doet wonderen.
Richard last nog wat hoekijzers aan de staantribune voor het bevestigen van een meterkastje en Rinus Vogel zet de laatste betonplex platen in de grondverf. Zo gaan we richting de eindstreep.
Op 1 september werd direct begonnen aan veld 4, waar de camperplaats moet komen, dus de trainingen werden vanaf dat moment op veld 2 en 3 gedaan.
Dinsdag 8 september is, na het inbrengen van speciaal zand, het veld weer gekeurd. Na goedkeuring is men begonnen met het opbrengen van de kunststof korrels.
Koos van Steenis
