NIEUW EN SINT JOOSLAND – De voetballoze periode was er voor de leden van Nieuwland misschien wel eentje, die zéker veel te lang heeft geduurd. Niet in de eerste plaats vanwege het voetbal wellicht, maar wel vanwege de belangrijke sociale functie die de club inneemt binnen de dorpsgemeenschap.

“Zonder twijfel is het een belangrijke, zo niet de belangrijkste ader binnen het dorp. Er is geen café, dus wil je elkaar ontmoeten dan is de voetbal de uitgelezen plek. Het is essentieel voor de leefbaarheid binnen de kern ook daarom is het prettig dat er nu weer gevoetbald wordt. Dorpelingen komen naar de wedstrijden kijken, zowel bij de jeugd en de senioren om van het voetbal te genieten, maar zeker voor de sociale contacten”, zegt aanvoerder Willem Willebroordse die tevens ook bestuurslid is bij de vierdeklasser.

Hij is geboren en getogen in het dorp onder de rook van Middelburg en draagt al sinds zijn vijfde het wit-blauwe tenue. “En dat zal ook het enige tenue blijven wat ik draag. Ik ben een echte clubman en heb nooit de behoefte gevoeld om elders te gaan spelen. Het bevalt me hier na ruim vijfentwintig jaar nog meer dan prima.”

Onder de huidige trainer Jacco Nelen, werd Willebroordse aanvoerder én kwam hij als controlerende middenvelder te spelen. Een rol die hem prima bevalt. “Een beetje ‘stofzuigen’ voor de verdediging en positioneel de boel organiseren. In de loop der jaren heb ik zowat alle posities in het veld wel ingevuld. Waar de trainer me nodig had, daar speelde ik. Maar ik moet zeggen, dat deze rol me prima bevalt.”

Nieuwland zal ook dit seizoen uitkomen in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal, waarin het na de degradatie al sinds 2016 actief is. Een niveau wat volgens Willebroordse in de huidige situatie ook het beste past bij de club. “Momenteel is dit absoluut de klasse waarin we thuishoren. We hebben in de loop der jaren geen aanspraak mogen en kunnen maken op meer dan waar we nu staan.  We hebben in onze huidige selectie wel enkele jonge talenten die op de deur kloppen en zich nadrukkelijk laten zien, maar daarna is het even wachten wat er vanuit de jeugd gaat doorkomen.”

De mix van jonge talenten en wat oudere spelers met de nodige jaren ervaring, die moet ervoor zorgen, dat Nieuwland zich dit jaar in ieder geval sneller in veilige haven gaat spelen. “Vorig seizoen was lastig, maar het is ook moeilijk inschatten waar we nu staan ten opzichte van de andere clubs. De competitie-indelingen zijn wat verander er zijn dit seizoen wat andere clubs nu in onze klasse ingedeeld dan voorheen. Dus dat wordt afwachten hoe sterk die zijn. VC Vlissingen is sowieso van de buitencategorie natuurlijk, maar verder is het afwachten. Het is voor ons zaak om bovenin de rechterrij te eindigen, dan hebben we het uitstekend gedaan. Of dat realistisch is, dat is nu moeilijk inschatten. Maar het feit dat wel eindelijk weer om de punten kunnen spelen, dat is iets waar denk ik elke voetballer, net als ik ook, reikhalzend naar heeft uitgekeken. Het sociale leven bloeit dan ook weer op en dat is hetgeen waar het bij veel clubs, zeker in de kleinere dorpen, toch ook vooral om draait.”

Klik hier voor meer informatie over VV Nieuwland
Klik hier voor meer artikelen over VV Nieuwland

OOSTKAPELLE – Door de twee punten in mindering vanwege de gestaakte wedstrijd tegen koploper Nieuwenhoorn en met een wedstrijd minder gespeeld. Daardoor zag Oostkapelle/Domburg na zestien duels zichzelf terug op de vijfde plek in de 2^e Klasse E van het zaterdagvoetbal toen de KNVB de competities afbrak vanwege de coronapandemie.

“Dat was natuurlijk erg zonde, want ik denk zeker dat we anders nog wel wat plekken hoger hadden kunnen eindigen. Want het gat met nummer twee Yerseke was op het moment van stilleggen maar vier punten. Of we dat dit seizoen opnieuw kunnen waarmaken, dat zal moeten blijken natuurlijk. Er is wel wat veranderd in de samenstelling van de selectie,  maar het doel van dit jaar voor Oostkapelle/Domburg is om bovenin mee te draaien en meedoen om de prijzen. Die ambitie moeten we als groep en als club ook durven uitspreken’, zegt trainer Harro Hazelaar.

In het ziekenhuis waar hij werkt, kreeg hij uiteraard ook van heel dichtbij te maken met corona en de gevolgen ervan. Dat maakte indruk, maar hij is wel blij dat er inmiddels weer gevoetbald en getraind kan worden. “Want mensen hebben toch een uitlaatklep nodig. Ik kan die uitlaatklep prima vinden als ik op het veld sta en met een groep gretige voetballers kan werken. En over gretigheid heb ik bij deze selectie helemaal niks te klagen. Ze willen allemaal heel graag. De trainingen zijn drukbezocht, ondanks dat we ook jongens hebben die onregelmatig werk hebben. Die doen er alles aan om toch te kunnen komen trainen, dus het zegt veel over hoe het leeft hier. En dat is voor mij als trainer alleen maar mooi.”

Want de spelersgroep is getest op hun fitheid, er is in de voetballoze periode ook wel op alternatieve manieren getraind, maar dat was dan individueel. “En dat is natuurlijk ook anders dan wanneer je in groep kan trainen. Eerst hebben we die anderhalvemeter-trainingen gedaan, maar dat is toch anders werken en voetballen, dan ‘mist’ er iets. We hebben met een shuttleruntest en bepaalde metingen in het begin van deze voorbereiding wel gekeken waar iedereen stond qua fitheid. Dat gaf voor mij een goed beeld en dat kan ik ook gebruiken om met een juiste dosering en balans te gaan trainen en oefenwedstrijden spelen. Je moet toch kijken naar belasting en belastbaarheid van spelers om uiteindelijk iedereen zoveel mogelijk fit te houden. En tot nu toe werkt dat goed.”

Het is voor Hazelaar zijn tweede termijn als hoofdtrainer bij de fusieclub, waar hij in een eerder stadium (2012-2015) als eens trainer was van toen nog v.v. Oostkapelle. Verder werkte hij onder andere bij JVOZ en Yerseke. Het is overigens niet de enige Hazelaar die actief is binnen de eerste selectie, want als trainer heeft Harro ook de beschikking over zijn beide zoons Jochem en Maarten. Een situatie die niet altijd even gemakkelijk is. “Tuurlijk is dat soms lastig als je bepaalde keuzes moet maken. Ik wil altijd open en eerlijk zijn naar iedereen. Dus er moet wel gepresteerd worden en de plekken in de basis moeten wel zelf worden verdiend. Daarnaast moet je natuurlijk er ook voor waken, dat je bepaalde zaken van het voetbalveld niet mee naar huis toe neemt. Want er is nog zoveel meer dan voetbal alleen he.”

oMaar om dit avontuur bij Oostkapelle/Domburg samen te kunnen delen is volgens Hazelaar wel iets moois. “Als ik elders trainer zou zijn, dan zou ik ze nooit kunnen zien spelen. Nu maak ik hun vorderingen en groei als voetballers van heel nabij mee. Daarnaast probeer ik ze als trainer ook op voetbalgebied beter te maken. Dat proces is iets moois als vader, maar zeker ook als voetbaltrainer. Het is de essentie van de sport. Met elkaar komen tot resultaat en groei. En hoever die voor Oostkapelle/Domburg gaat reiken, dat zullen we uiteindelijk zien. Het feit dat de bal weer rolt en we straks weer de competitie ingaan, daar hebben we met z’n allen enorm naar uitgekeken.”

ARNEMUIDEN – Hij leverde een huzarenstukje af door in zijn tweede seizoen met v.v. De Meeuwen kampioen te worden in de tweede klasse. Alleen had Daan Eikenhout niet het vereiste diploma om actief te zijn in de eerste klasse en besloot daarom na drie seizoenen te vertrekken. Daarna volgde een kort avontuur bij v.v. Terneuzen, waar hij zelf opstapte, en een interim-klus bij Derde Divisionist v.v. GOES. Dit seizoen is hij begonnen aan zijn nieuwe uitdaging bij v.v. Arnemuiden.

En daar heb ik erg veel zin in. Tot op heden zijn de eerste indrukken goed. We hebben er in de zomerperiode enkele nieuwe spelers bijgekregen. Het zorgt ervoor dat ik als trainer een ruime keuze heb en zowel over jonge talentvolle spelers als ervaring kan beschikken. Op het niveau waarop we voetballen én voor het voetbal wat ik wil spelen is dat wel een voordeel.”

Zo kwam onder meer doelman Lorenzo Hoekman over van v.v. GOES, waar hij tweede keeper was. Verder maakten ook Martijn de Goffau, Jesse Mol en Tijmen Bot de overstap van Kloetinge. Glenn Weesepoel (SSV’65) en Souliman Abali (Goes zaterdag) kozen eveneens voor het geelrood van Arnemuiden, waar ook enkele jongens uit de JO19 bij de selectie zijn gevoegd. En ook de voormalige goalie Joan van Belzen, die stopte bij het eerste elftal, traint nog wel regelmatig mee met de selectie en de keepers. “En hij is bereid om dat geregeld te blijven doen en zijn ervaring te delen met de huidige keepers. Het is natuurlijk mooi dat iemand met zo’n staat van dienst voor de club behouden blijft en het zegt daarnaast ook veel over deze vereniging. Een echte dorpsclub met heel fanatieke en ook kritische supporters. Hopelijk komen ze ook dit seizoen weer om ons te ondersteunen in thuis- en uitwedstrijden.”

Het is voor de oefenmeester die in het verleden ook nog actief was bij Zeelandia/Middelburg overigens wel een verademing, dat hij weer op een enigszins normale manier met zijn nieuwe klus aan de Pereboomweie kan beginnen. Want die trainingen op anderhalve meter, dat vond ik helemaal niks. Dat was in feite één hele lange warming-up. En mensen die mij kennen, die weten dat ik niets heb als trainer met een warming-up. Spelers die dat willen, die mogen dat doen maar moeten dat we eerder naar het veld gaan. Als ik op het veld stap wil ik direct beginnen meten positiespel of een pass- en trapvorm op maximale intensiteit. Je hebt als trainer in het amateurvoetbal maar beperkte tijd om met spelers op het veld te staan en toe te werken naar de wedstrijd. Die wil ik optimaal benutten. Dat heb ik overal gedaan en dus ook hier bij Arnemuiden.”

De Walcherse oefenmeester geniet van de trainingen en zijn voetbalvisie over te brengen op een spelersgroep. Al was het in de voorbereiding wel goed letten op de belasting en belastbaarheid. “In oefenwedstrijden zoveel mogelijk spelers laten voetballen. Dat was ook nodig, want sommigen waren na een halve wedstrijd gesloopt. Zo’n lange tijd stilliggen is funest. Want je kunt wel lopen of fietsen, maar dat is toch anders dan op een voetbalveld inspanning leveren. Maar deze groep is fanatiek en daar houd ik wel van, dat past ook wel bij mijn voetbalbeleving. Ik zie het avontuur hier dan ook met vertrouwen tegemoet. Als we in het linkerrijtje eindigen, dan hebben we het goed gedaan.”

Klik hier voor meer informatie over VV Arnemuiden
Klik hier voor meer artikelen over VV Arnemuiden