VLISSINGEN – Nadat bekend werd dat bij VC Vlissingen de zondagtak werd opgeheven, werd voetballen op hoog niveau ook (voorlopig) gedag gezegd. Het betekende een exodus van spelers, maar ook waren er tal van jongens die wél toezegden te blijven en vanaf het laagste niveau de club omhoog willen brengen. Eén van hen is zaalvoetbalinternational Saïd Bouzambou.

“Jarenlang heb ik van de club alle gelegenheid gehad om het zaalvoetballen op het allerhoogste niveau te kunnen combineren met veldvoetbal. Ze werkten daar altijd volledig aan mee, waardoor ik als zaalvoetballer vele onvergetelijke internationale ervaringen heb kunnen meemaken. Dat is iets wat ik niet vergeet en daarom ben ik loyaal naar de club toe. Natuurlijk is het de laatste jaren op heel veel vlakken onrustig geweest bij VC Vlissingen, maar ik vind het een te mooie club om de positieve momenten die ik hier heb beleefd te vergeten. Nu de club ons hard nodig heeft, wil ik dan ook zeker iets terugdoen. Een brug vormen richting de jonge jongens in de selectie en ze de ervaring bijbrengen die nodig is om te kunnen groeien als voetballer.”

Bouzambou is naast speler van VC Vlissingen ook actief bij zaalvoetbalclub Hovocubo in de Nederlandse Eredivisie. De ploeg werd de laatste twee jaar kampioen van Nederland en Bouzambou wil niets liever om met hen de derde titel op rij pakken. Bovendien is hij ook international van het Nederlands elftal en kijkt hij al reikhalzend uit naar het EK2022. Terwijl hij in de zaal dus op het allerhoogste niveau acteert, daar zal hij vanaf september op het veld actief zijn op het laagste niveau van Nederland. “Dat gaat zeer zeker wennen zijn, geregeld zal ik ook wel eens moeten slikken denk ik. Maar ik ben me daar wel bewust van en ik heb voor mezelf die knop wel omgezet. Wij hebben met een groep jongens al de nodige ‘vlieguren’ gemaakt op hoofdklasse-niveau en dan is het aan ons om de vele talentvolle spelers in de huidige selectie beter te maken. Proberen ook om jongens die niet dat hoge niveau hebben en altijd op zaterdag in de vierde klasse speelden te laten ‘groeien’. Samen steeds stappen voorwaarts te maken, dat moet onze drijfveer zijn.”

En met ‘ons’ doelt Bouzambou onder meer op de broers Milton en Renzo Roemeratoe, Khalid El Hattach en de weer terug begonnen Ferry Alfons. “Allemaal rasvoetballers, enorm talentvol en met een brok aan ervaring. Ferry was gestopt, maar miste het spelletje enorm. Hij zag ook wel wat in het ‘project’ om nu op zaterdag de club weer naar een hoger niveau te tillen. We weten ook dat we vanaf het begin de te kloppen ploeg zullen zijn, daar moeten we ons tegen wapenen. Plezier uitstralen, lekker voetballen en resultaat eraan koppelen. Het moet weer gezellig zijn, zowel op en naast het veld moet er plezier zijn wat gekoppeld wordt aan goed spel en de bijbehorende punten. Dat is onze drijfveer en moet de enige motivatie zijn voor iedereen.”

De rust is volgens de aanvaller weer enigszins teruggekeerd aan de Irislaan. Ruud Pennings geeft het technisch beleid binnen de jeugd nu verder vorm en ook daarin is een rol weggelegd voor Bouzambou en de rest van de selectie. “Wij zullen allemaal ons steentje gaan bijdragen om de club weer in de lift omhoog te brengen. Trainingen geven en de jeugdige talenten inspireren. Waar voorheen het zondagteam altijd het ‘gezicht’ van de club was, daar is dat nu het zaterdagelftal. En we zijn direct favoriet voor de titel. Dat horen we ook te zijn, die druk is niet erg. Trainer Thomas Ragut heeft in mijn ogen een heel goede groep tot zijn beschikking waaruit hij kan kiezen. Het is nu aan ons als spelers om er een gezellig seizoen van te maken en vol te gaan voor die titel. Dat zijn we aan onze stand ook verplicht en daar gaan we alles aan doen om dat te realiseren met elkaar.”

Klik hier voor meer informatie over VC Vlissingen
Klik hier voor meer artikelen over VC Vlissingen

WESTKAPELLE – Waarschijnlijk is Lennard Kerkhove een van de, zo niet dé langstzittende trainer binnen het Zeeuwse voetbal dit moment. Bij v.v. De Noormannen begint hij aan zijn zesde seizoen als eindverantwoordelijke. Daarvoor was hij ook al trainer bij de jeugd én de reserves van de zaterdagderdeklasser. En naar eigen zeggen is de rek qua samenwerking er nog altijd niet uit.

“Als ik het gevoel heb dat dat eraan zit te komen, dan zal ik de eerste zijn die aangeeft om ermee te stoppen en afscheid te nemen. Maar ik heb het gevoel dat de samenwerking met de groep nog altijd prima verloopt dus zijn we weer vol energie én positiviteit begonnen aan de voorbereiding nadat de corona zorgde voor een onbedoeld lange periode zonder voetbal. En dan zie je toch dat het meer is dan alleen maar een ‘spelletje’, want iedereen is gretig en is vooral blij dat we weer kunnen trainen en wedstrijden kunnen spelen. En ik ook als trainer om weer op een gerichte manier met mijn hobby bezig te kunnen zijn.”

Maar wat maakt de combinatie Kerkhove en De Noormannen nou tot een goed huwelijk? “Ik denk dat ik heel erg duidelijk ben in wat ik wil en hoe ik dat wil. Als je daarin sterk en goed communiceert dan kom je een heel eind. We maken samen de afspraken en die leg ik niet op, want dat werkt averechts. Nu is altijd een gezamenlijk iets en dat werkt hier goed. Daarnaast probeer ik altijd weer te verrassen qua oefenstof. Na zes jaar weten de spelers nog altijd niet wat er gaat komen. Die variatie en die uitdaging die prikkelt spelers en houdt ook mezelf scherp. Ik wil mee daarin ook steeds blijven ontwikkelen als trainer en volg zoveel ik kan de bijscholingen. Dat inspireert me en dat probeer ik dan toepasbaar te maken voor mijn groep door in te spelen op wat er mis gaat op het veld. Trainer zijn is een ervaringsvak en ook daarin ben je in mijn ogen dan ook nooit uitgeleerd.”

Kerkhove was als speler actief voor Zeelandia-Middelburg, was er jeugdtrainer en woonde en werkte tien jaar lang in Azië. Toen hij later een relatie kreeg met iemand uit Westkapelle duurde het niet lang of de Kerkhove werd geïntroduceerd bij de roodhemden. Van het een kwam het ander en voor hij het wist stond hij er als trainer langs de lijn. En dat doet hij tot de dag van vandaag dus nog steeds. “En daar geniet ik intens van. Het is echt mijn uitlaatklep. Dat merkte ik pas toen door de corona als stil kwam te liggen. Ik run twee grote bedrijven en heb het daardoor erg druk. Toen het voetbal wegviel ging ik alle tijd in mijn werk stoppen en dat was fout. Ik miste duidelijk mijn hobby, dus ben blij dat de balans nu weer terug is.”

En v.v. De Noormannen is, misschien wel dankzij de corona, ook dit seizoen actief als derdeklasser en zag het abrupt het dreigende degradatiespook verdwijnen. “Ik denk ook dat we gezien onze groep thuishoren op dit niveau. De Noormannen moet nastreven om een stabiele derdeklasser te zijn en blijven. Jammer genoeg is er van onderaf te weinig aanwas, dus is het te hopen dat onze selectie zo lang mogelijk vrij blijft van blessures en dergelijke. Als we de boel fit kunnen houden, dan denk ik zeker dat we in de middenmoot moeten kunnen meedraaien en ons sneller in het seizoen al in veilige haven moeten kunnen spelen. Dat is in elk geval zeker onze doelstelling die we hebben gesteld.”

NIEUW EN SINT JOOSLAND – De voetballoze periode was er voor de leden van Nieuwland misschien wel eentje, die zéker veel te lang heeft geduurd. Niet in de eerste plaats vanwege het voetbal wellicht, maar wel vanwege de belangrijke sociale functie die de club inneemt binnen de dorpsgemeenschap.

“Zonder twijfel is het een belangrijke, zo niet de belangrijkste ader binnen het dorp. Er is geen café, dus wil je elkaar ontmoeten dan is de voetbal de uitgelezen plek. Het is essentieel voor de leefbaarheid binnen de kern ook daarom is het prettig dat er nu weer gevoetbald wordt. Dorpelingen komen naar de wedstrijden kijken, zowel bij de jeugd en de senioren om van het voetbal te genieten, maar zeker voor de sociale contacten”, zegt aanvoerder Willem Willebroordse die tevens ook bestuurslid is bij de vierdeklasser.

Hij is geboren en getogen in het dorp onder de rook van Middelburg en draagt al sinds zijn vijfde het wit-blauwe tenue. “En dat zal ook het enige tenue blijven wat ik draag. Ik ben een echte clubman en heb nooit de behoefte gevoeld om elders te gaan spelen. Het bevalt me hier na ruim vijfentwintig jaar nog meer dan prima.”

Onder de huidige trainer Jacco Nelen, werd Willebroordse aanvoerder én kwam hij als controlerende middenvelder te spelen. Een rol die hem prima bevalt. “Een beetje ‘stofzuigen’ voor de verdediging en positioneel de boel organiseren. In de loop der jaren heb ik zowat alle posities in het veld wel ingevuld. Waar de trainer me nodig had, daar speelde ik. Maar ik moet zeggen, dat deze rol me prima bevalt.”

Nieuwland zal ook dit seizoen uitkomen in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal, waarin het na de degradatie al sinds 2016 actief is. Een niveau wat volgens Willebroordse in de huidige situatie ook het beste past bij de club. “Momenteel is dit absoluut de klasse waarin we thuishoren. We hebben in de loop der jaren geen aanspraak mogen en kunnen maken op meer dan waar we nu staan.  We hebben in onze huidige selectie wel enkele jonge talenten die op de deur kloppen en zich nadrukkelijk laten zien, maar daarna is het even wachten wat er vanuit de jeugd gaat doorkomen.”

De mix van jonge talenten en wat oudere spelers met de nodige jaren ervaring, die moet ervoor zorgen, dat Nieuwland zich dit jaar in ieder geval sneller in veilige haven gaat spelen. “Vorig seizoen was lastig, maar het is ook moeilijk inschatten waar we nu staan ten opzichte van de andere clubs. De competitie-indelingen zijn wat verander er zijn dit seizoen wat andere clubs nu in onze klasse ingedeeld dan voorheen. Dus dat wordt afwachten hoe sterk die zijn. VC Vlissingen is sowieso van de buitencategorie natuurlijk, maar verder is het afwachten. Het is voor ons zaak om bovenin de rechterrij te eindigen, dan hebben we het uitstekend gedaan. Of dat realistisch is, dat is nu moeilijk inschatten. Maar het feit dat wel eindelijk weer om de punten kunnen spelen, dat is iets waar denk ik elke voetballer, net als ik ook, reikhalzend naar heeft uitgekeken. Het sociale leven bloeit dan ook weer op en dat is hetgeen waar het bij veel clubs, zeker in de kleinere dorpen, toch ook vooral om draait.”

Klik hier voor meer informatie over VV Nieuwland
Klik hier voor meer artikelen over VV Nieuwland