Home Blog Pagina 950

SV Oranje Wit, Club van de Week: Sofie den Butter

Vandaag is er weer een nieuwe dag aangebroken voor Oranje Wit als Club van de Week. Hiervoor spreken we vandaag met speelster en trainster Sofie den Butter (20).

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020
Sofie begon met voetballen met een leeftijd van negen jaar. Ze is toen ook gelijk begonnen bij Oranje Wit. Ze is gestart in de E15M en na een jaar alweer doorgestroomd met hetzelfde team naar de MD1. Daarna heeft Sofie een jaar bij de jongens gespeeld om aan haar techniek te werken. Na dat jaar is Sofie weer teruggegaan naar de MD1. Vervolgens is ze met datzelfde team doorgestroomd naar de MC1, MB1. Toen Sofie in de MB1 zat mocht ze vaak wedstrijden meedoen met de MA1, omdat die vaak een extra speler nodig hadden. Toen de MA1 een senioren team werd, ben ik daar gelijk naartoe gegaan.

Op een leeftijd van zestien is Sofie begonnen met training geven. ‘’ Ik begon bij de MO13 (het huidige MO17). Ik ben met ze doorgestroomd naar MO15 en ben er toen zes maanden tussen uit geweest vanwege mijn buitenlandse stage. Na deze zes maanden heb ik MO13 (huidige MO15) opgepakt en werd ik het jaar erna gevraagd om MO11 (huidige mo11) erbij te doen. Toen heb ik vorig jaar MO13 en MO11 beide getraind, maar vanwege mijn studie heb ik besloten dit jaar weer één team te gaan trainen, het huidige MO11-1.’’

Voordat Sofie kwam voetballen, was het geen onbekend terrein. ‘’ Ik was altijd al veel met sporten bezig. Ik danste en reed paard voordat ik ging voetballen. Ik deed altijd mee aan schoolvoetbaltoernooien. Op een dag kwam een vriendin van de basisschool naar mij toe met een krantenknipsel. Hierin stond dat Oranje Wit weer voor het eerst in tijden een meidenteam ging opstarten. Die vriendin had zich ook ingeschreven dus toen dacht ik, waarom ik ook niet? Zo gezegd zo gedaan. En daar sta ik nog steeds. 11 jaar en nog steeds op Oranje Wit. Nu moet ik wel zeggen dat mijn oudere broer bij de pupillen heeft gespeeld op Oranje Wit en mijn vader al ontzettend lang KNVB scheidsrechter is en vaak wedstrijden fluit op de club. De club was voor mijn ouders dus geen onbekend terrein!’’

Oranje Wit voelt als tweede familie voor Sofie. ‘’ Tja.. mijn band met de club. Je kan beter zeggen mijn tweede familie. Elke maandag, woensdag, donderdagavond en de gehele zaterdag ben ik op de club. Ik ben graag aanwezig en heb veel contacten. Ons kent Ons. Hier voel ik ook een stukje verantwoordelijkheid. Ik wil graag altijd alles goed geregeld hebben, waarbij iedereen tevreden is. Ook ben ik beheerder van de FB pagina de meiden van Oranje Wit, hierop post ik een vooruitblik, uitslagen en wedstrijdverslagen.’’

Sofie is erg duidelijk wat ze nog wil bereiken met de club. ‘’ Dat is geen moeilijke vraag! Ik ben ontzettend enthousiast in de ontwikkelingen omtrent het meidenvoetbal. Graag zou ik willen zien dat we als Oranje Wit zijnde een mooie meiden voetbalacademie opzetten en we hierin kunnen groeien. We zijn al ontzettend goed bezig met onze (6!) huidige meidenteams.’’

We vragen Sofie om een blik op het komende seizoen te geven. ‘’ Tja.. het huidige seizoen. Wat moet ik hier eigenlijk over zeggen? Ik hoop natuurlijk dat we kunnen blijven voetballen. Met de huidige omstandigheden kunnen we ieder geval blijven trainen! Daar ben ik ontzettend blij mee.’’

Tot slot vragen we Sofie om een blik op de toekomst te geven. ‘’ Ik zie mezelf nog lang voetballen bij Oranje Wit! Ook haal ik veel energie uit het training geven en het coachen van de pupillen en ga ik hierdoor een opleiding volgen bij de KNVB.’’

Foto: Cinthia Nijssen

Klik hier voor meer informatie over Oranje Wit
Klik hier voor meer artikelen over Oranje Wit

 

Voetbaldagen van voetbalschool Rivierenland een succes!

Tijdens de herfstvakantie op maandag 19 en dinsdag 20 oktober organiseerde Voetbalschool Rivierenland een mooie voetbal 2-daagse bij SSC’55. De eerste in het bestaan van de voetbalschool. Op Sportpark van Wijlen waren er elke dag 60 kinderen actief uit heel de regio.

De weersomstandheden waren fantastisch voor de tijd van het jaar. Er waren 69 aanmeldingen waarbij er per dag 60 kinderen aanwezig konden zijn. Helaas stonden er ook nog 10 kinderen op de wachtlijst die niet mee konden doen. De kinderen kwamen van clubs uit de hele regio, waaronder TSV Gudok, vv DESK, vv Waspik, SSC’55, RWB, NEO’25, sv Capelle, Blauw Wit’81, WSC Waalwijk en vv Baardwijk.

Op maandagochtend hadden we een mooie training verzorgd dat bestond uit 7 onderdelen. Een super leerzame ochtend onder het genot van een heerlijk zonnetje ! Na ronde 4 hadden we een leuk dansje ingepland waarbij ze genoeg gezongen en gelachen hebben. Na de laatste oefening konden de kinderen zich opmaken voor de pauze om weer bij te tanken.
De drankjes en het fruit die ze kregen waren gesponsord door PLUS Frans Andriessen. Enorm bedankt hiervoor!
In de middag konden de kinderen zich heerlijk laten gaan tijdens een onderling toernooi. De winnaars waren Tycho, Noortje en Imme! Bekaf en helemaal uitgeput werden de kinderen opgehaald door hun ouders.

Dinsdagochtend kwamen de kinderen weer fris en fruitig op het complex. Ze konden meteen aan de bak met een ochtend vol met spelletjes & fun! In totaal waren er 9 onderdelen die de kinderen afgewerkt hebben. Ze konden prijzen winnen bij de snelheidsmeter voor het hardste schot, wie had de hoogste score bij de Voetbaldarts, de hoogste score bij het bowlingvoetbal, latje trap en de hoogste score bij het doekschieten. Ook was er een attractie met Op de stropdas schieten, een snelheidsspel met de Light Hunter en een leuke spelvorm met het stelen van elkaars ballen. Voetbalschool Riierenland wilt de bedrijven bedanken die de attracties gesponsord hebben. Dit zijn FARO Dakkapellen, Stichting Supporters S.S.C.’55, AR Metselwerken, Willemsz Bouw, Danny Stokman Montage en Rozenbrand Totaal Kozijnen.

Na een welverdiende pauze met een ochtend vol plezier gingen de kinderen toewerken naar het einde van de tweedaagse. Er stond nog een penaltybokaal en penalty shoot-out op het programma. Oud keeper van SSC’55, Remco Steenbeek, trok de handschoenen weer uit de kast om zijn keeperskunsten te laten zien. Zonder succes want de ene penalty na de andere vloog erin! Nadat hij was opgewarmd hield hij de ene bal na de andere eruit. Uiteindelijk bleven er nog 3 spelers over in de finale. De winnaar was Maud Broeks, speelster van SSC’55.
Terwijl Remco nog uit stond te rusten gingen we alweer door met de penalty shoot-outs. De kinderen dribbelde in vanaf 20 meter om tot scoren te komen. In de finale was het Beyazit Kondakci die aan het langste eind trok en de winnaar werd van de penalty shoot-out.

Het einde kwam in zicht. Het laatste uur werd afgesloten met een partijspel. Je zag dat de energie wegvloeide en het tijd was voor de prijsuitreiking. De winnaars waren Senna Janse met Latje trap, Ahmed Kodakci had het hardste schot met 80 km/h! Mees van Ingen had de meeste punten bij elkaar geschoten bij het Voetbaldart spel en kon Siem van der Mast genieten van een mooie beker door het winnen van het Bowling Voetbal.

Zowel de hele staf als de kinderen hebben genoten van de twee dagen. Een geslaagd voetbalavontuur dat zeker voor herhaling vatbaar is!

TEAM FLO & MEREL
Flo_Merel_2.jpg

TEAM  DEREK
Derek_1.jpg

TEAM TIM

Tim_1.jpg

TEAM PLEUN & LISA

Pleun_Lisa_1.jpg

TEAM THIMO

Thimo_1.jpg

TEAM JORDI

Jordi_1.jpg


TEAM JIP & SUUS

Jip_Suus_1.jpg

Twan Eikelboom zit niet stil bij Nieuw-Lekkerland

NIEUW-LEKKERLAND – Twan Eikelboom staat bij Nieuw-Lekkerland symbool voor de supervrijwilliger: hij staat klaar voor zijn ‘cluppie’ in alle opzichten. Maar dan ook echt in alle opzichten. En dat levert niet bepaald een standaardzaterdag bij een voetbalvereniging op.

banner_koningsport_small_VJ

Twan combineert namelijk het trainen en coachen van JO10-1 met de functie van jeugdscheidsrechter. En dat vergt de nodige improvisatie als twee wedstrijden bijna tegelijkertijd afgewerkt worden. Dan pak je dus een time-out bij de jeugdploeg waar je samen met iemand anders verantwoordelijk voor bent om je daarna snel in scheidsrechterstenue te hijsen en vervolgens leiding te geven aan de wedstrijd van de JO13-2. Na die vlotte start van de ochtend is er daarna even rust om vervolgens de accu op te laden voor zijn eigen wedstrijd in de JO19-1.

Nieuw-Lekkerland roemt Twan om zijn inspanningen voor de club. Maar in de loftuitingen zit ook een andere boodschap verweven: personen als Twan zijn blijkbaar nodig omdat veel vrijwilligerstaken blijven liggen of door eigenlijk te weinig mensen vervuld worden. Met meer jeugdscheidsrechters en –trainers zou Twan zich niet in drieën hoeven te delen. Een pluim met een boodschap dus.

klik hier voor meer artikelen van Nieuw-Lekkerland

In gesprek met Sven van der Net van VV Sliedrecht.

Sven van der Net maakte op zijn zeventiende zijn debuut in de hoofdmacht van voetbalvereniging Papendrecht. Na drie seizoenen in de tweede klasse en een goed jaar in de eerste klasse kreeg de 21-jarige middenvelder de kans om over te stappen naar buurman Sliedrecht.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

SLIEDRECHT – En die kans kon ik niet laten liggen. Daar was bij Papendrecht gelukkig ook wel begrip voor, vanuit mijn medespelers en het bestuur. Natuurlijk, ook Sliedrecht speelt in de eerste klasse, maar dit is voor mij duidelijk een stap hogerop. Het niveau op trainingen en in wedstrijden is duidelijk hoger. Daar was ik ook aan toe, een nieuwe uitdaging om mezelf weer door te ontwikkelen”, zegt de voormalig jeugdspeler van FC Dordrecht.

Van der Net komt bij Sliedrecht terecht in een selectie met veel concurrenten, waarin hij dus zal moeten strijden om een basisplek. ,,Maar ik ben overtuigd van mijn kwaliteiten,  anders had ik deze stap ook niet gemaakt. Ik denk dat ik met mijn energie en gif in mijn spel wat toe kan voegen aan dit team”, zegt Van der Net. Zijn nieuwe trainer Dennis van der Steen zag hem vorig jaar voor het eerst spelen en was direct gecharmeerd van de kilometervreter op het middenveld. ,,Een geweldige wedstrijdinstelling, een heerlijke speler om mee te werken. Je hoeft Sven niet te motiveren, alleen maar af te remmen soms. Van mij hoeven spelers echt niet negentig minuten als een wilde over het veld te rennen. Soms is het ook goed om juist de rust en de controle te bewaren. Hij zal dit seizoen gewoon goed moeten kijken en luisteren naar de ervaren spelers, zoals Coen van der Waal en Marciano Simonis naast hem op het middenveld. Sven is zeker een speler die zich nog kan doorontwikkelen en daar willen wij hem hier bij Sliedrecht graag mee helpen.”

Van der Net baalt wel dat Sliedrecht dit seizoen niet is ingedeeld bij Papendrecht, dat in 1B (West II) uitkomt tegen onder meer Oranje Wit, Heerjansdam en Nieuw-Lekkerland. ,,Natuurlijk was dat mooi geweest om tegen al mijn vrienden te voetballen. Mijn moeder baalt er nog het meeste van, want mijn broer Joey is na een paar jaar weer begonnen in de selectie bij Papendrecht. Hij is vijf jaar ouder, we hebben nooit samen in een team gezeten. Maar onze trainers kennen elkaar goed, dus er komt dit seizoen ongetwijfeld nog wel een oefenduel tussen Sliedrecht en Papendrecht. En dan zal ik net zo fanatiek zijn als altijd, dat zit nou eenmaal in mij.”

In gesprek met Marcel van Steenis van HSSC’61

Marcel van Steenis (53) is begonnen aan zijn eerste seizoen als hoofdtrainer van HSSC’61. Hij ziet veel potentie in de club uit Hei- en Boeicop, maar vreest voor een lastige start gezien de vele blessures in zijn selectie.

HappyPoint_desinfectie
Marcel van Steenis is een ervaren hoofdtrainer. Hij was onder meer werkzaam bij Everstein, Meerkerk en Tricht. HSSC’61 kende hij alleen van buitenaf, voordat ze hem in december benaderden. “Ze vroegen of ik wilde solliciteren. Ik was daar al een tijd niet geweest, buiten een bekerwedstrijd. Ik ben erover na gaan denken en heb me verdiept in de club. Ze hebben een prima twee elftal dat in de reserve eerste klasse speelt en een goede JO19-1. Het complex is niet groot, maar alles is wel goed geregeld.” Hij gaf zijn ja-woord en heeft daar nog geen spijt van. “Het is een heel gezellige club, met een goede structuur. Het bestuur, de technische commissie en de vrijwilligers: het zit aardig in elkaar. Ze hebben de ambitie om een topploeg in de derde klasse te zijn, met mogelijk af en toe een uitstapje naar de tweede klasse. Dat is mogelijk, maar dan moeten we wel alle spelers fit kunnen houden.”

Blessures
En daar wringt momenteel de schoen, blijkt uit de woorden van Van Steenis. “We zijn met Niek de Vos, Floris Kool en Jan Donker drie sterkhouders kwijtgeraakt door blessures en problemen in de privésfeer, dat waren belangrijke jongens in de as. Die vervang je niet zomaar. Daarnaast is mijn hele verdediging nog niet fit. Sterker nog, op dit moment (begin september, red.) heb ik slechts een man of vijf die echt al klaar is voor de start van de competitie tot mijn beschikking. Het voetbal heeft zo lang stilgelegen, niet iedereen komt daar even goed uit.”

Hij ziet dat er heel veel werk ligt, maar dat is tegelijkertijd de mooie uitdaging. “We gaan harder en meer trainen, daarnaast heb ik samen met de trainer van het tweede en de JO19-1 een O23 ploeg samengesteld. Die gaat oefenwedstrijden spelen. Daar krijgen jeugdspelers en jongens die net buiten de boot vallen de kans om speelminuten te maken.” Vier jongens uit de JO19-1 trainen nu al regelmatig mee met het eerste.

433
De 53-jarige oefenmeester uit Meteren wil 4-3-3 spelen, maar dan moet hij daar wel de juiste spelers voor kunnen gebruiken. Zolang spits Bas Scheenhart nog in de lappenmand zit, wordt dat al een lastig verhaal. Van Steenis heeft wel een goed gevoel over dit seizoen. “Het begin kan lastig worden, maar ik denk dat we aardig mee kunnen doen als iedereen topfit is. Dan kunnen wij echt bovenin meedraaien. Ik heb hoe dan ook een goed gevoel bij HSSC’61.”

Klik hier voor meer informatie over HSSC’61
Klik hier voor meer artikelen over HSSC’61

In gesprek met Christian van Wijngen van VV Rijsoord

Christian van Wijngen is een 31 jarige keeper van VV Rijsoord. Ergens rond zijn zesde heeft hij zich aangesloten bij de voetbalschool van VV Spijkenisse. Vanaf de E-tjes besloot hij om keeper te worden en heeft hij bijna alle jeugdelftallen doorlopen. Op uitzondering van een twee jarige overstap naar Sparta BVO. Uiteindelijk heeft de keeper op zijn 18e zijn debuut gemaakt in het eerste van Spijkenisse onder de trainer Adrie Poldervaart.

tuk tuk

Wij vroegen Christian om zich even kort voor te stellen. “Ik ben Christian van Wijngen en ik ben 31 jaar. Ik ben getrouwd en heb een dochter van 1,5 jaar. Naast voetballen bij Rijsoord ben ik werkzaam als docent lichamelijke opvoeding op een middelbare school, Melanchthon Bergschenhoek.  Ik voetbal al heel m’n leven en het is echt een onderdeel van m’n leven geworden. Verschillende mooie ervaringen gehad binnen het voetbal en daarbij ook mogen proeven aan het betaald voetbal. Het bleef bij 1 seizoen maar desondanks ben ik blij met m’n carrière tot nu toe”.

Christian is ook nog even actief geweest bij ADO Den Haag. “De laatste twee jaren in de jeugd bij vv Spijkenisse waren mooie jaren en daar is voor mijn gevoel ook m’n carrière gestart. Gepromoveerd vanuit de 2de divisie en een jaar in de 1ste divisie mogen spelen was een mooie opstap naar de senioren. Mijn eerste jaar in de senioren was bij vv Strijen in de 1ste klasse. Dit was als 1ste keeper een ontzettend leerzaam jaar. Na eerdere belangstelling door een aantal BVO’s ben ik van Strijen naar ADO Den Haag gegaan. In eerste instantie voor jong ADO, echter door blessures bij de andere keepers heb ik uiteindelijke de hele voorbereiding mee mogen doen met de selectie. Wederom een heel leerzaam jaar gehad met helaas een ander einde dan ik destijds had gehoopt. De 5 jaren hierna heb ik bij sv Heinenoord gespeeld. Afwisselend heb ik hier eerste en Hoofdklasse gespeeld met hele mooie promotie- en degradatiewedstrijden. Dit zijn door verschillende redenen misschien wel de 5 mooiste jaren geweest in het seniorenvoetbal. Na 5 jaar merkte ik wel dat ik toe was aan een nieuwe omgeving. Dit had ik gevonden in vv Spijkenisse. Hier heb ik 3 seizoenen gespeeld. Al heb ik hier niet het aantal minuten gemaakt wat ik hoopte te maken. Daaropvolgend heb ik twee seizoenen bij Nieuwenhoorn gespeeld wat vorig seizoen natuurlijk heel raar is geëindigd door Corona. En nu bezig aan m’n eerste seizoen bij vv Rijsoord”.

Het gaat dit seizoen nog niet heel lekker bij de club uit Ridderkerk. “Als je kijkt naar de statistieken tot nu toe dan word je daar niet erg blij van. Teveel doelpunten tegen en te weinig gescoord en überhaupt te weinig punten gepakt. Het is eigenlijk een hele nieuwe selectie waar we mee werken dit seizoen en dat heeft tijd nodig. Misschien wel meer dan dat we hadden verwacht en gehoopt. Je ziet wel degelijk een stijgende lijn sinds dat we begonnen zijn, het wordt echter wel tijd dat we onszelf een keer gaan belonen”.

Hoogte en dieptepunten zijn onderdeel van het leven als voetballer. “Er zijn eigenlijk twee momenten die mij erg zijn bijgebleven. Mijn ‘stadion’ debuut bij ADO den Haag tegen Valencia is er een om niet te vergeten. Het werken hier naartoe en het uiteindelijk spelen van deze wedstrijd was erg mooi om mee te maken. Een paar jaar later bij sv Heinenoord zijn we gepromoveerd via de nacompetitie naar de Hoofdklasse. Dit was echt een geweldige  teamprestatie wat we dat seizoen hadden gepresteerd met als beloning de promotie. Promoties zijn de mooie momenten bij het voetbal, echter heb je natuurlijk ook de degradaties. Elke degradatie die je meemaakt is niet leuk en voelt als een dieptepunt. ‘Gelukkig’ blijft het voor mij bij een degradatie als dieptepunt en geen ernstige blessures of iets dergelijks.”.

Christian hoopt dit seizoen nog te kunnen voetballen met Rijsoord, maar hij vind plezier hebben het aller belangrijkst. “Ik heb geen specifieke ambities dat ik nog op een bepaald niveau wil voetballen. Het belangrijkste voor mij nu is om plezier in het spelletje te hebben en te houden en dit ook te kunnen combineren met m’n thuis- en werksituatie. Zonder plezier denk ik niet dat je het uiterste uit jezelf kan halen. Dit zal ik dus zolang ik voetbal als doel houden. Daarnaast wil ik met m’n ervaring van waarde kunnen zijn voor het team waar ik mee speel of wellicht voor andere keepers die aan het begin van hun carrière staan”.

Elke keeper heeft wel een andere keeper waar hij tegen opkijkt, zo ook de keeper van Rijsoord. “Vroeger had ik Dudek van Feyenoord als echt voorbeeld. Nu zijn er meerdere keepers waar ik met plezier naar kan kijken en van kan leren zoals een Neuer of Courtois bijvoorbeeld. Ik heb geen specifieke rituelen om optimaal te kunnen presteren. Echter heb ik inmiddels natuurlijk wel m’n gewoontes en routines die ik doe waar ik me fijn bij voel. Ik ben een sportief persoon dus er zijn meerdere sporten die ik leuk vind om te doen. Qua tijd is het soms lastig maar golfsurfen en mountainbiken vind ik wel het leukst ernaast. Daarnaast heb ik nu een gezin en vind ik het ook fijn en waardevol om tijd met elkaar door te brengen”.

Hij is pas net begonnen met zijn seizoen bij Rijsoord, maar het gevoel voor voetbal zal nooit weggaan. “Mijn vader heeft altijd gevoetbald, ik ging vroeger ook vaak mee naar zijn wedstrijden. Ik vond dat geweldig en het is er wat dat betreft met de paplepel ingegoten. Desondanks heb ik zelf voor gekozen om te gaan voetballen en is dit altijd onderdeel geweest van mijn leven maar eigenlijk ook van heel de familie. Gedurende de jaren ontmoet je zoveel mensen door het voetballen daar sta je eigenlijk nooit zo bij stil. Dat maakt het voetbal ook zo mooi”.

“Ik ben nu pas bezig met m’n eerste jaar bij Rijsoord. Door alle regels en beperkingen rondom corona denk ik ook dat ik nog lang niet met iedereen heb kennisgemaakt in de afgelopen tijd. Daarbij wil ik niemand tekort doen die goed werk levert en nu niet genoemd wordt. Ik wil daarbij echter wel aangeven dat Lydia Markus een persoon is die ik heel erg waardeer met alles wat zij doet en over heeft voor de club. Ik denk dat vv Rijsoord daar ook heel blij mee mag zijn”.

Klik hier voor meer informatie over VV Rijsoord
Voor meer artikelen van VV Rijsoord klik hier

voetballen in een levende computergame bij Nieuw-Lekkerland.

NIEUW-LEKKERLAND – De zomervakantie eindigde voor de jeugdige voetballers in Nieuw-Lekkerland op een hele bijzondere manier. In samenwerking met WePlay Esports organiseerde voetbalvereniging Nieuw-Lekkerland een bijzonder evenement: de FIFA Skill Games-dag.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Voetballen alsof je je beweegt in een vleesgeworden, levende computergame. Het lijkt onmogelijk maar voor de deelnemers aan het bijzondere evenement kwam de virtuele wereld van de bekendste voetbalgame op de spelcomputer – FIFA – opeens levensecht dichtbij. Niet stilzitten op de bank en met een controller in de hand de beste spelers ter wereld over het scherm laten bewegen, maar net zoals in het trainingsprogramma van de favoriete voetbalgame aan je eigen vaardigheden werken.

Met pass- en trapvormen, met afwerken op doel, met slalommen tussen voorwerpen om beter te leren dribbelen. Een combinatie van Esports op de computer dus met zelf de bewegingen en oefeningen nadoen. ,,Op deze manier achterhalen we het beeld dat je een computerspel alleen passief kunt beleven’’, aldus één van de organisatoren. ,,Door deze combinatie van Esports en echte voetbaltraining – wij noemen dat gamificeren – stimuleren we niet alleen het bewegen door de jeugd en het participeren in sportactiviteiten maar dragen we ook bij aan de ontwikkeling van de jeugd.’’ Bijkomend effect: door zelf de vanuit het computerspel overgenomen oefeningen te doen, wordt je ook weer een betere Esporter die exact weet wat er nodig is om een betere speler te worden. De Lekkerlandse jeugd genoot er in elk geval met volle teugen van.

klik hier voor meer artikelen over Nieuw Lekkerland

In gesprek met Rodney Huijgen van VV Sliedrecht

Rodney Huijgen (19) speelde vanaf zijn twaalfde bij Feyenoord, maar eind april kreeg de blonde Dordtenaar van Stanley Brard (hoofd jeugdopleiding) te horen dat zijn contract niet werd verlengd.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

SLIEDRECHT – Het waren zeven hele mooie jaren bij Feyenoord, maar het was jammer dat het zo eindigde. Na dat telefoontje van Brard heb ik nog wel een paar trainingen meegedaan, dus ik heb toch nog een beetje afscheid kunnen nemen.” Daarna begon voor Huijgen, die als middenvelder en rechtsbuiten uit de voeten kan, een zoektocht naar een nieuwe club. ,,Ik ben twee weken op proef geweest bij FC Dordrecht en daarna nog een paar weken bij Excelsior Maassluis, maar daar zou ik in het Onder 21-team moeten beginnen. Ik wilde gewoon een kans in een eerste elftal en bij Sliedrecht kreeg ik die gelukkig wel.  Na het eerste gesprek met trainer Dennis van der Steen had ik direct een goed gevoel. Natuurlijk was ik liever bij een profclub of grote amateurclub terechtgekomen, maar ik hoop vanuit Sliedrecht weer een stap hogerop te maken. Het is aan mij om het te laten zien.”

Huijgen bewaart mooie herinneringen aan zijn zeven jaar bij Feyenoord. ,,Vanaf mijn twaalfde ging ik dagelijks met de trein vanuit Dordrecht naar Rotterdam. Varkenoord werd een tweede thuis en op het Thorbecke heb ik in mei mijn vwo-diploma behaald. Nee, ik ga nog geen studie volgen, ik ga voorlopig mijn vader helpen bij zijn bloemenbedrijf. Op woensdag staat hij in Sliedrecht, op vrijdag en zaterdag op de markt in Dordrecht. En verder lekker de focus op het voetballen. Ik heb begrepen dat het kampioenschap hier een duidelijk doel is, dus daar sluit ik me graag bij aan. Ik ben in die zeven jaar bij Feyenoord helaas nooit kampioen geworden. Wel twee keer de beker gewonnen, in de UEFA Youth League tegen Chelsea, Napoli en Manchester City gespeeld en ik heb achttien jeugdinterlands achter mijn naam staan. Dat pakken ze me niet meer af.”

 

 

In gesprek met Stan Folst van Groot Ammers

Stan Folst (22) speelt als sinds zijn zevende bij Groot Ammers. Na tien jaar mocht Folst onder Peter van Herpen zijn debuut maken in het eerste elftal van Groot Ammers. Dit wordt Stan zijn vierde seizoen bij de selectie.

cathay_internetbalk_v2

Wij vroegen Stan om een korte introductie van zichzelf te geven. ‘’Ik ben Stan Folst, 22 jaar en woonachtig in Groot-Ammers. Ik studeer op dit moment aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam waar ik bijna mijn bachelor bedrijfskunde heb behaald en dit jaar alvast ben begonnen met een nieuwe bachelor Fiscaal Recht. Naast mijn studie werk ik bij de Albert Heijn als teamleider in Schoonhoven. Naast het voetballen ga ik geregeld naar de fitness en in de zomer doe ik graag aan wielrennen.’’

Folst vertelt over het huidige seizoen. ‘’Na vier wedstrijden op twee punten staan is niet zoals je hoopt dat je begint. Toch denk ik dat we niet hoeven te vrezen, we hebben twee keer gelijk gespeeld en twee verloren, waarvan beide keren verloren met één doelpunt verschil. Als je dit ook vergelijkt met vorig seizoen, waarin we relatief weinig tegendoelpunten kregen en wanneer we verloren, dit vaak maar met één tegendoelpunt was. Dit is ook echt onze kracht, we zijn een collectief als geheel, en tegenstanders hebben het hier vaak lastig mee. Dit blijkt ook uit de wedstrijden tegen Alblasserdam (0-0) en Perkouw (1-1). Dit zijn op papier misschien betere tegenstanders, maar als het erom gaat kan je het met strijdlust en de juiste instelling het iedereen heel lastig maken.’’

Stan zijn ambitie met Groot Ammers is duidelijk. ‘’Vorig seizoen lag de focus op handhaving in de derde klasse, en ook dit jaar zal dat de doelstelling zijn. Toch zou ik graag de komende jaren met de VV Groot-Ammers een stabiele club willen worden in de derde klasse.’’

Voetbal is heel belangrijk voor Folst. ‘’Voetbal is eigenlijk zo’n vast onderdeel geworden van mijn leven, dat ik er ook ontzetten van baal dat het door het virus nu een tijd niet mogelijk is. Daarnaast houdt ik er ook ontzettend van om het beste uit mezelf te halen. In het veld helemaal kapot gaan en de beuk erin gooien vind ik daarom ook geweldig”.

klik hier voor meer artikelen over Groot Ammers
klik hier voor meer informatie over Groot Ammers

Oranje Wit, Club van de week: Ruben Retel

Vandaag in het kader van Club van de week zijn we in gesprek met de spits van SV Oranje Wit, Ruben Retel (22). Sinds zijn 19e maakt Ruben al deel uit van de selectie van de eersteklasser uit Dordrecht. Na in de jeugd alle selectie elftallen van Oranje Wit doorlopen te hebben, maakte Ruben op zijn 17e zijn debuut.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

We kijken eerst even naar de drie wedstrijden die Oranje Wit gespeeld heeft voordat de competitie op pauze werd gezet. Oranje Wit staat momenteel op een twaalfde plaats met één punt. Desondanks is Ruben positief. “Ondanks dat we maar 1 punt hebben, kijk ik positief terug op de eerste paar wedstrijden van het seizoen. We hebben laten zien dat we de ploegen in deze competitie het lastig kunnen maken. Jammer genoeg hebben we de eerste competitiewedstrijden wat ongeluk gehad en hadden we eigenlijk meer verdiend. Als team weten we waar onze zwakke punten liggen en hier moeten we aan gaan werken. Ik weet zeker dat de punten (na de coronastop) gaan komen. Aan de teamgeest zal het in ieder geval niet liggen.”

Persoonlijk kijkt Ruben positief maar ook met een kritische noot naar zichzelf. “Omdat ik net terugkom van een kruisbandblessure ben ik allang blij dat ik weer pijnvrij kan voetballen. Dit was mijn hoogste prioriteit in het voorseizoen.” Een sits heeft natuurlijk altijd het doel om doelpunten te maken. “Als spits is het natuurlijk altijd lekker om betrokken te zijn bij doelpunten. Gelukkig gaat dit goed, maar het kan natuurlijk altijd beter.” Toch blijft Ruben altijd kritisch. “Ook weet ik wat mijn minder sterke punten zijn. Op de trainingen probeer ik hier hard aan te werken om zo een completere spits te worden.”

Handhaven is doel nummer één die Ruben en Oranje Wit gesteld heeft en Ruben heeft hier alle vertrouwen in. “Met het eerste is het dit jaar belangrijk om te handhaven in de eerste klasse. We hebben een voetballend team dat bereid is voor elke meter te knokken. Daarom denk ik dat we het elke tegenstander lastig kunnen gaan maken.”

Bij het item ‘Club van de week’ zijn we altijd ontzettend benieuwd naar wat elke club nou zo bijzonder maakt voor haar leden. Ruben had hier het volgende antwoord op: “De sfeer op de club na de wedstrijd is altijd erg goed. Veel mensen kijken naar het eerste en blijven daarna nog een drankje doen. Momenteel gaat dat niet, maar wanneer dit wel weer mag staat sowieso weer heel de kantine vol.” Tenslotte vroegen we Ruben wie volgens hem de uitblinker van de vereniging is. “Chris Kirch! Regelt alles voor ons team en is altijd vrolijk.”

Kom morgen terug voor een nieuw interview met een persoon binnen Oranje wit!

Klik hier voor meer artikelen over Oranje Wit
Klik hier voor meer informatie over Oranje Wit