Sander de Bont is op zijn vijfde begonnen met voetballen bij de Sprundelse dorpsclub. Afgelopen zomer heeft de spits de overstap gemaakt van SV Sprundel naar VV Hoeven. Hoewel er nog geen wedstrijd is gespeeld, voelt hij zich al helemaal thuis in de JO-19.

De Bont is geboren en woonachtig in Sprundel. Heel zijn leven draait om sport, dit is vanaf jonge leeftijd al door zijn ouders aangeleerd. “Momenteel volg ik de opleiding bewegingsagoog aan het CIOS”. Op jonge leeftijd is hij gestart met voetballen bij de dorpsclub. Buiten het voetbal, beoefent de sportieveling ook tennis en is hij vaak in het bos te vinden op de mountainbike.

We vroegen de nummer 9 naar zijn hoogtepunten. “De kampioenschappen die ik heb gewonnen zijn echt het mooiste wat ik heb meegemaakt. Met name het kampioensjaar bij de A1 van Sprundel in de eerste klasse”. Sander is lovend over zijn trainers van het kampioensjaar. “In dat jaar heb ik heel veel bijgeleerd op voetbal en mentaal vlak”. Ondanks de hoogtepunten in zijn carrière heeft de spits ook dieptepunten gekend. “Ik heb een ingescheurde enkelband gehad. Van deze blessure heb ik lang moeten herstellen”. Voor de spits blijft dit een gevoelige plek. “Regelmatig krijg ik in de wedstrijd een tik tegen mijn enkel, en dan heb ik de angst om opnieuw geblesseerd te raken”.

De fanatiekeling verteld over zijn ambities in het voetbal. “In de toekomst wil ik graag bij SV Sprundel terugkeren om daar met mijn vrienden samen te voetballen.” Het grootste doel dat de aanvaller zichzelf heeft gesteld is om een plek in de hoofdmacht te veroveren bij de rood-zwarten. Na zijn voetbalcarrière heeft De Bont ook een trainers ambitie. “Zelf wil ik graag jeugdtrainer worden. Voor school heb ik training moeten geven aan de jeugd”. Sander vond het fantastisch om zijn voetbalkennis mee te geven aan de pupillen.

Ten slotte blikken we met de spits vooruit op volgend seizoen. “Ik hoop dat we dit seizoen nog een aantal wedstrijden kunnen spelen. Op deze manier kan het elftal ritme opbouwen voor aankomend seizoen”. Verder vertelt De Bont dat de doelstelling voor aankomend seizoen is om prijzen te pakken. Zelf hoopt de spits een groot aandeel hier in te hebben door veel doelpunten te scoren.

Meer artikelen over VV Hoeven? Klik hier.
Wilt u meer weten over VV Hoeven? Klik hier.

Sinds dat hij oud genoeg was begon Roy Hereijgers meteen met voetballen. Hij speelt al heel zijn leven bij VVR en dit wordt nu zijn zevende seizoen in de selectie. Op zijn 17^e jaar heeft hij zijn debuut mogen maken.

Roy woont samen met zijn vriendin in Rijsbergen en is werkzaam als projectleider bij Moerdijk Bodemsanering B.V. in Noordhoek. Naast het voetballen is hij een fanatiek bouwer/lid van de carnavalsvereniging C.V. Worstenbrood dat inmiddels alweer 13 jaar bestaat. Ook is hij van kleins af aan groot fan van NAC en probeert hij er elke thuiswedstrijd bij te zijn en soms zelfs de uitwedstrijden.

We vragen Hereijgers naar het begin van zijn voetbalcarrière. “Vanaf de F-jeugd ben ik ingestroomd en heb hier drie jaar in gevoetbald. Achter op de scooter van mijn broer Remco Hereijgers werd ik naar elke training en wedstrijd gebracht. Mijn broer is ongeveer 10 jaar trainer en leider geweest van de jeugdteams waar ik in gevoetbald heb. Vanaf de E-jeugd heb ik alle 1^e jeugdelftallen doorlopen, dus van de E1 tot de A1. In elke jeugdcategorie heb ik twee jaar gevoetbald. Met sommige gasten uit de huidige selectie van VVR speel ik al 20 jaar samen.”

“Het huidige seizoen is natuurlijk behoorlijk droevig te noemen door het Coronavirus,” vertelt Roy. “Er is nog wel een begin gemaakt aan de competitie. De drie wedstrijden die wij hebben gespeeld gingen helaas alle drie verloren. Dat was een zware start voor ons, toch denk ik dat als het seizoen wel was uitgespeeld, we ons zeker rechtstreeks in de derde klasse hadden gehandhaafd. Al met al is het een weggegooid seizoen vanwege alle Coronamaatregelen.”

Toch heeft de 25-jarige rechtsback ook mooie momenten meegemaakt. “De promotie naar de derde klasse in het seizoen 2017-2018 was fantastisch. Eindelijk werd na 11 jaar weer de derde klasse bereikt. Via de nacompetitie werden de Zeeuwse ploegen Breskens en Hontenisse verslagen. Dit was een groot feest en een opluchting voor de gehele vereniging. Al enkele jaren hikte we tegen de derde klasse aan, maar telkens in de nacompetitie voor promotie ging het mis. Toen het eindelijk lukte barste er een groot gekkenhuis los in de kantine en vervolgens ook in het dorp.”

Voetbal is van jongs af aan erg belangrijk voor Roy. “Het voetbal brengt eigenlijk gewoon alles samen voor mij, zowel als voetballer als privé. Hechte vriendschap, soms verdriet, elkaar troosten en steunen, soms blijdschap, lachen en feesten met elkaar. Maar samen strijden en er altijd vol voor gaan en achteraf altijd samen de punten vieren vind ik het mooiste.” Ook heeft Hereijgers een standaard ritueel voor de voetbal zondag begint. “Vóór de wedstrijd haal ik standaard twee worstenbroodjes uit de kantine voordat we de kleedkamer ingaan.”

We vragen hem tenslotte hoe hij de toekomst ziet. “Hopelijk kunnen we weer snel in teamverband het voetbal oppakken, want de rondjes hardlopen ben ik helemaal kotsbeu. Het zal een lange voorbereiding zijn richting het seizoen 2021-2022 aangezien ik niet verwacht dat het huidige seizoen wordt afgemaakt.” Echte ambities heeft de Rijsbergenaar niet meer. “Ik ben nog jong dus ik hoop gewoon zo lang mogelijk nog mee te kunnen met het eerste elftal,” sluit hij hoopvol af.

Klik hier voor meer informatie over VVR
Voor meer artikelen van VVR klik hier

Sven Gesell is een van de unieke pareltjes uit de jeugdopleiding van VV Schijf. Vanaf kleins af aan verdedigt hij de roodgele kleuren van zijn eigen dorpsclub. De 19-jarige middenvelder moest even wennen aan het seniorenvoetbal, maar zit momenteel helemaal op zijn plek binnen de hoofdmacht van VV Schijf.


Gesell begon, net als vele dorpsgenoten, met voetballen bij VV Schijf. Het jeugdtalent doorliep alle jeugdelftallen, die er op dat moment waren. “Drie jaar geleden moest bijna de gehele Jo17 opschuiven naar de senioren.” Gesell verwachtte een grote stap te moeten maken naar de senioren. “Het is toch anders gelopen dan ik dacht. Ik mocht na de voorbereidingen en de selectietrainingen meetrainen bij het eerste elftal.” In zijn beginperiode maakte hij veelal minuten bij het tweede elftal en bleef het bij enkele invalbeurten. “Na mijn eerste seizoen zijn mijn speelminuten omhoog gegaan, waar ik heel blij mee ben.”

Voor Gesell is het een lastige periode, omdat hij het spelletje enorm mist. “Een paar maanden niet voetballen had ik zeker niet aan zien komen. Vooral het spelen van wedstrijden mis je dan nu wel.” Voor het jeugdexponent was het dan ook een raar seizoen afgelopen jaar. “We hadden vijf punten uit drie wedstrijden. De start was niet slecht, want we hadden niks verloren.” Gesell was dan ook heel benieuwd hoe het verloop van de competitie zou gaan. “Ook was dit een seizoen, waar we zelf dachten hoog te kunnen eindigen.”

“Voor mij is het een hoogtepunt dat ik mag spelen voor het eerste elftal. Het is mooi dat je voetbalt bij de club waar je al je hele leven actief bent.” De middenvelder hoopt dan ook nog mooie momenten te mogen beleven bij zijn eigen dorpsclub. “Een jaar voordat ik bij de selectie kwam, werd het eerste kampioen. Voor heel Schijf was dit geweldig. Ik zou graag ook een kampioenschap willen meemaken met het team.” Persoonlijk heeft Gesell mooie doelstellingen voor ogen. “Ik ben nu nog jong en heb nog veel te leren, maar ik wil een vaste basisspeler worden bij het eerste.”

Foto: BELFoto

Meer artikelen lezen over VV Schijf? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Schijf.

Deze keer in ‘Onder de lat met…’ zijn we het gesprek aangegaan met Geovanni Leander van Rood-Wit, dit leverde een interessant interview op. Leander begon op 6-jarige leeftijd met voetballen bij de Willebrordse club. De keeper maakte na zijn seizoen bij de D2 de overstap naar RBC Roosendaal. Momenteel verdedigt hij het doel weer bij Rood-wit.

De 18-jarige vertelt ons over zijn carrière als keeper. “Ik ben gaan keepen, omdat ik liever dicht bij  het goal sta. Achter de bal aanrennen vond ik maar niks”. In het begin van zijn loopbaan werd er nog wel eens gewisseld tussen keepen en voetballen. Na een enkele tijd voelde Geovanni dat hij onder de lat beter tot zijn recht komt. De talentvolle doelman vindt het moeilijk om zijn mond te houden tijdens wedstrijden. “Ik probeer zoveel mogelijk te coachen en mee te voetballen.”

Met deze kwaliteit zorgt de keeper voor rust in het veld. De stelling ‘keepers zijn gek’ wordt in de volksmond vaak gebruikt, ook Leander kan zich hierin vinden. “Je moet wel erg gek zijn om als een soort schietschijf in het goal te staan. Van tegen de paal aan duiken en je lichaam voor de bal gooien.” Voor de doelman is het niet gek meer, wel zegt hij dat het altijd even slikken is om al het commentaar aan te horen als je een tegendoelpunt krijgt.

Leander heeft tijdens zijn prille carrière bij twee clubs gespeeld. De doelman is begonnen bij Rood-Wit en heeft hier enkele jaren gespeeld. “Bij Rood-Wit heb ik een aantal kampioenschappen gewonnen op redelijk niveau”. Tot aan de D2 verdedigde hij het doel bij de dorpse club. Op 11-jarige leeftijd maakte de doelverdediger een grote stap. “Bij Rood-Wit speelde ik vierde klasse en toen mocht ik de stap maken naar RBC die in de tweede divisie uitkwamen”. Bij de Roosendaalse club won hij in het eerste seizoen de titel met de minste tegendoelpunten. De doelman keepte tot de JO-19 bij RBC, en maakte op 16-jarige leeftijd zijn debuut bij de hoofdmacht. De tijd in Roosendaal kwam ten einde en de keeper keerde terug op het oude nest in Sint Willebrord. “Bij Rood-Wit heb ik mijn debuut in het eerste elftal gemaakt tegen Unitas’30”.

Momenteel focust Leander zich op het ontwikkelen en verbeteren op bepaalde vlakken. Ook persoonlijk heeft de doelman doelstellingen. “Ik ga mijn best doen om eerste doelman te worden van Rood-Wit”. Verder vertelt Leander dat hij benieuwd is naar de toekomst en zal hij per seizoen nieuwe doelstellingen zetten.

Meer artikelen lezen over Rood-Wit? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over Rood-Wit.

Rosina is begonnen met voetballen op haar zesde jaar bij VV Hekelingen. Op 11 -jarige leeftijd is ze verhuisd naar Brabant en is ze begonnen met voetballen bij RKVV Nieuw Borgvliet. Ze heeft hier op zaterdag bij de jongens mogen spelen en op zondag bij de dames. Tijdens deze periode heeft ze ook nog mogen uitkomen voor het regionale team van de KNVB.

Door werk en studie is Rosina toen zij 23 jaar was even gestopt met voetballen maar al snel begon het te missen. “Inmiddels heb ik twee kinderen, Jay-Lyn en Bryan en ben ik weer begonnen met voetballen. Ik stond letterlijk twee weken na mijn bevalling alweer op het veld.” Naast het voetballen vindt Van Gent het ook leuk om te fitnessen en fotograferen.

We vragen de fanatiekeling naar het verloop van haar voetbalcarrière. “Ik heb vijf seizoenen gespeeld bij Odio maar wilde een stapje hogerop. Ik had ambitie genoeg en vertrok toen naar SC Welberg om daar in de 3e klasse te gaan spelen. Na twee seizoenen ging onze trainer daar weg. Het seizoen daarop zouden we naar de 4e klasse gaan door het samenvoegen van twee dameselftallen maar ik had nog steeds motivatie en ambitie ondanks dat ik de jongste niet meer ben. Na een aantal gesprekken met de hoofdtrainer Peter Baan van DSE heb ik de keuze gemaakt om naar DSE te gaan. Ik ben hier nog steeds super blij mee, ik speel daar in damesteam 2 in de 3^e klasse en ben aanvoerster.”

De aanvoerster vertelt ons over het huidige seizoen. “Helaas door het Coronavirus was het een heel kort seizoen, want we hebben maar vier wedstrijden kunnen spelen. We stonden al wel op de eerste plaats dus ik durf bijna zeker te zeggen dat het kampioenschap er echt in zat. Wij zijn als nieuw team heel snel op elkaar ingespeeld geraakt mede dankzij alle trainingen en oefenwedstrijden die we nog hebben kunnen spelen in de zomermaanden. De begeleiding van alle trainers heeft ons erg geholpen.” Rosina hoopt snel de draad weer op te kunnen pakken.

De 35-jarige Brabander heeft een mooi hoogtepunt mogen meemaken met haar oude club RKVV Nieuw Borgvliet. “Toen we kampioen werden met de dames had onze aanhang in de nacht voor de wedstrijd alles op het terrein versierd in onze kleuren en was er ook vuurwerk geregeld.”

Ook al is ze pas net begonnen bij DSE, ze voelt zich al helemaal thuis. “Ik ben met open armen ontvangen door het hele team en de gehele staf eromheen dus speciale dank naar hun allemaal.” Rosina hoopt nog een paar seizoenen te kunnen voetballen bij DSE. “Voetbal zit in mijn bloed dus ik zal zeker met voetbal iets blijven doen mocht het zo zijn dat ik zelf niet meer kan spelen, hopelijk duurt dat nog heel lang.”

klik hier voor meer artikelen over VV DSE
Klik hier voor meer informatie over VV DSE