Home Blog Pagina 855

Kantinepraatjes met Ron van Dijke van JEKA

Het is zondagochtend en de mannen van JEKA 8 komen sportpark Tussen de Leijen oplopen. De mannen spelen al lang samen en hebben elke zondag weer zin om een potje te voetballen. We gaan in gesprek met Ron van Dijke over het gezellige vriendenteam.

verfhuys-breda

Van Dijke begon op zijn derde met voetballen bij WDS’19. “Tot mijn 14de heb bij WDS gevoetbald en daarna heb ik de overstap gemaakt naar JEKA. De reden voor mijn overstap is dat JEKA veel dichterbij huis is. Van Dijke is ook de regelneef van het elftal. Hij zorgt voor alle uitjes, aanwezigheid en presentjes. ” Overigens is Ron van Dijke de aanvoerder van het vriendenelftal. “Ik heb de grote eer om aan het begin van de wedstrijd te tossen. Ook al verlies ik de tos vaker dan mijn teamgenoten willen”.

Het grootse deel van het huidige elftal speelde vanaf de C-Jeugd al samen en sommige al vanaf de F-categorie. “Toen het moment kwam om een senioren elftal te vormen hadden wij in principe al genoeg spelers. We misten alleen een keeper, gelukkig kwam na twee jaar het broertje van een van onze spelers bij ons.”. Gedurende de jaren zijn er enkel spelers gestopt vanwege werk, verhuizen of kinderen. Gelukkig vond het team telkens vrienden die bereid waren om bij het elftal te komen spelen. “De laatste twee seizoenen heeft JEKA ervoor gezorgd dat we vanuit de club een aantal leuke spelers erbij kregen.

We vroegen aan Van Dijke wat het team uniek maakt. “Plezier staat voorop. Zowel voor, tijdens en na het trainen en spelen. Echter zijn we bloedfanatiek en serieus”. Ze trainen relatief serieus en intensief voor een vriendenelftal. “We starten met een goede warming-up en doen veel oefenvormen. Soms is het ook gewoon een partijtje om lekker bezig te zijn”. Het team speelt al lange tijd samen en weet precies wat ze van elkaar kunnen verwachten, maar vooral ook wat ze niet kunnen verwachten. “We moeten bijvoorbeeld niet verwachten dat onze back een geweldige steekpass geeft of onze keeper de bal precies op je stropdas legt”.

Het elftal probeert jaarlijks een of twee ‘grote’ uitjes te doen. “Een van onze jongens liep stage in Manchester. We zijn toen als team een weekendje naar Manchester gegaan. Op zaterdag een rondleiding bij United en City en op zondag gingen we naar een wedstrijd van Bolton”. Een ander leuk uitje dat het elftal heeft gedaan is het weekendje bivakkeren in Warschau. Toevallig was in dat weekend een EK kwalificatiewedstrijd van Polen. “We zijn naar die wedstrijd gegaan en Lewandowski scoorde een hattrick, echter heeft niemand die gezien. De ene helft lag op de tribune te slapen en de andere helft stond in de gracht bij de bar”. Het elftal heeft al veel uitjes gedaan. Daarnaast proberen ze elke zomer een keer met z’n allen te gaan eten en stappen als voorbereiding op het nieuwe seizoen.

De koning van de derde helft zijn bij JEKA 8 meerde mannen. “We hanteren al jarenlang een soort van krattenrooster. Het houdt in dat iedereen een keer aan de beurt komt om een koud krat bier mee te nemen op een zondag”. Het koude kratje bier wordt onder het genot van een muziekje na de wedstrijd opgedronken. Toen het elftal nog wat jonger was, bleef meestal het gehele elftal hangen in de kantine. “Sinds we wat ouder zijn geworden is het wat minder geworden. De echte koningen momenteel zijn dan toch wel Jaap, Rik, Menno en Erwin.

Klik hier voor meer artikelen over JEKA
Meer weten over JEKA? Klik hier.

In gesprek met Stef Philip van SVS’65

Stef Philip is 18 jaar oud en speelt voor SVS’65. Hij woont in Gorinchem en volgt een mbo-opleiding op het ROC Midden Nederland in Nieuwegein. In het veld voelt de voetballer zich op elke positie op zijn gemak maar het liefst speelt hij op 10. Vaak staat hij links of rechts op het middenveld, af en toe in de spits.

HappyPoint_desinfectie

‘’Mijn vader had ooit een belofte gemaakt aan Ad en Jannie. Hij beloofde toen hij zelf van SVS vertrok, dat als hij ooit een zoon zou krijgen dat hij bij SVS kwam voetballen.’’ Die belofte is gehouden en op vier jarige leeftijd begon Philip in de mini’s bij SVS’65. Heel zijn carrière speelt hij al voor SVS. ‘’Ik speelde vaak met hogere teams mee. Op mijn 10espeelde ik al in de JO-13 en op mijn 13demaakte ik mijn debuut voor de JO-17.’’ In het seizoen 2018/2019 maakte hij op 16-jarige leeftijd onder trainer Jose v/d Ven zijn debuut in de hoofdmacht. ‘’Ik kwam er 10 minuten voor tijd in bij een 2-0 achterstand tegen MVV’58. Een week later kreeg ik ook speeltijd tegen hekkensluiter RKVSC. In die wedstrijd scoorde ik mijn eerste goal en gaf ik een assist.’’ Dit seizoen (2020-2021) is hij voor het eerst opgeroepen als selectiespeler van SVS’65.

Philip heeft als ambitie om van vaste waarde te zijn voor SVS’65 1. ‘’Ik ben nog jong en leergierig. Hopelijk lukt het dit seizoen al.’’ Het huidig seizoen was spannend tot het coronavirus roet in het eten gooide. Ze stonden op de vijfde plaats met zes punten achterstand op de koplopers. Philip is blij dat ze weer kunnen trainen. Tijdens de lockdown heeft hij niets gedaan om zijn conditie op pijl te houden. ‘’Hopelijk is dit volgend seizoen voorbij en kunnen we weer lekker wedstrijden voetballen.’’

Een hoogtepunt voor de middenvelder was zijn eerste doelpunt voor de hoofdmacht van SVS’65. ‘’Het was wel tegen de hekkensluiter van de competitie maar het voelde toch wel lekker om op 16-jarige leeftijd je eerste goal te maken voor het eerste.’’ Zijn dieptepunt was het overleiden van zijn vriend/teamgenoot Devy van Zomeren. Hij speelde bij hun in de JO-17. Het was een hele zware periode voor het team en iedereen van SVS’65. ‘’Ik kon hem altijd makkelijk vinden in het veld. Hij kon ook erg goed voetballen. Buiten het veld mis ik hem ook. Hij was de grappenmaker van het team.’’

Volgend seizoen hoopt Philip een basisplaats te bemachtigen en te voetballen met onder andere Looijen en Westerduin. ‘’Dat zijn spelers waar ik veel van kan leren. Die hebben al een waanzinnige carrière achter de rug.’’ Verder hoopt hij ooit te gaan promoveren door kampioen te worden of door middel van de nacompetitie.

Als voorbeeldvoetballer kijkt de middenvelder graag naar Messi. ‘’Ik vind hem zo goed omdat hij onder alle omstandigheden zijn handelingen kan uitvoeren. Hij weet ook precies waar zijn medespelers staan.’’ Ook geniet hij van de mooie doelpunten die Messi maakt. De middenvelder heeft geen rituelen voor de wedstrijd om beter te presteren. Naast het voetballen gaat hij naar school en werkt hij bij La Cubanita in de keuken. ‘’Ik hou wel van een feestje en als ik vrije tijd over heb besteed ik mijn tijd vaak met mijn vrienden.’’ Helaas zitten feestjes en gezelligheid in de kantine er nu niet in door de coronamaatregelen.

Philip is lovend over John, de trainer van het tweede. ‘’Als ik niet bij de wedstrijd selectie zit van het eerste dan vraagt John mij altijd om met het tweede mee te doen zodat ik toch kan voetballen. Hij geeft ook veel om de jeugd en komt iedere wedstrijd kijken bij de JO-19.’’

Voetbal is voor de middenvelder een uitlaatklep. Na school en werk kan hij zijn energie kwijt op het veld. ‘’En bij SVS’65 gaat het niet altijd alleen om voetballen maar ook om gezelligheid. Ik ga altijd met plezier naar de club toe en ben er op zaterdagen de hele dag te vinden.’’ Philip verwacht volgend seizoen goed te presteren en mee te spelen voor de prijzen. ‘’Ons doel is om minimaal een periodetitel te pakken.’’

Voor meer artikelen over SVS’65 klik hier.
Voor meer informatie over SVS’65 klik hier.

CvdW VV Breskens – In gesprek met trainer Soufian Dooms

Soufian Dooms werd als speler al verliefd op het trainersvak. Waar hij zijn spelers carrière eindigde bij VV Breskens, begon voor hem een nieuw avontuur. De 31-jarige fanatiekeling werd op jonge leeftijd aangesteld als hoofdtrainer van de dorpsclub en hoopt mooie successen te kunnen behalen met de hoofmacht. “Ik heb er tot de dag van vandaag nog geen spijt van gehad.”


Dooms leerde het voetballen op 5-jarige leeftijd bij VV Terneuzen. Hier doorliep hij de gehele jeugdopleiding, maar verruilde op zijn 18e het rood en zwart voor de clubkleuren van VV Axel (momenteel na een fusering FC Axel). Via Ria Westdorpe, kwam Dooms uiteindelijk bij VV Breskens terecht. “Ik kreeg een berichtje van Hans Bakker of ik op gesprek wilde komen. Op het begin had ik eerlijk gezegd weinig verwachtingen. Echter was het mijn vader die zei dat ik op gesprek moest gaan.” Het gesprek verliep uiteindelijk heel goed voor zowel VV Breskens als toen nog speler Dooms. “VV Breskens had mooie toekomstplannen en de club wilde me er graag bij hebben. Ik ging er over nadenken en in de dagen daarna kreeg ik al berichtjes van spelers, dat ze graag hoopten dat ik kwam. Dat kon ik erg waarderen en het heeft me misschien wel over de streep getrokken.” Bij de Bressiaanders begon Dooms als speler, maar nam al snel de functie als trainer van het vlaggenschip over.

Voor Dooms was het trainersvak niet geheel nieuw, ondanks zijn leeftijd, had hij al een hoop ervaring. “Ik ben op mijn 24e begonnen als trainer bij de jeugd van VV Terneuzen, dit deed ik toen samen met Jonathan Constancia en Fabian Wilson. Ik merkte al snel dat ik het heel leuk vond en besloot toen de opleiding UEFA C te gaan doen.” Een jaar later haalde de ambitieuze trainer gelijk ook zijn UEFA B papieren. Uiteindelijk was Dooms vijf jaar lang jeugdtrainer bij VV Terneuzen. Dit combineerde hij altijd met het voetballen zelf. “Soms was het training geven en dan snel weer door naar mijn eigen training. Dat was best pittig, maar ik vond het zo leuk dat ik het waard vond.” Op het moment dat VV Breskens een nieuwe trainer zocht, werd er door de spelers eigenlijk al een beetje met een schuin oog naar Dooms gekeken. “Ik had de papieren en uiteindelijk zijn we om de tafel gaan zitten en was het van beide kanten een heel goed gesprek. In het begin twijfelde ik nog, omdat ik er zelf nog speelde, maar ik vond het een mooie kans om niet te kunnen laten liggen.”

Inmiddels is Dooms bezig aan zijn tweede seizoen en vindt hij het evenals vele andere voetballiefhebbers enorm jammer dat corona roet in het eten heeft gegooid. “Het huidige seizoen is natuurlijk een zwarte bladzijde in het amateurvoetbal.” Ook als trainer is het een lastige situatie, maar Dooms probeerde altijd door te blijven trainen, zolang de regels het toelieten. “Ik heb altijd geprobeerd om het teamgevoel nog levend te houden en iedereen enigszins op conditie te houden. Het is niet alleen voor het fysieke gedeelte, maar ook het sociale aspect.” Gelukkig mag er op dit moment weer ‘normaal’ getraind worden om sportpark Baersande, voor de spelers met een leeftijd jonger dan 27. “Je merkt dat iedereen daar toch wel naar snakt. We kunnen elkaar weer zien en we mogen weer een partij spelen. Het zijn kleine dingen, maar het doet veel bij de jongens.”

Bij VV Breskens wordt er al met een schuin oog gekeken naar het volgende seizoen. Want Dooms heeft met zijn club mooie ambities voor ogen. “We willen als club een stabiele derdeklasser worden. We spelen nu in de vierde klasse en zouden graag promoveren. Vorig seizoen waren we goed op weg, totdat alles plat werd gelegd. Naar mijn mening hebben we de kwaliteit er zeker voor.” De ambitieuze trainer van de zwart-witte Zeeuwen heeft er inmiddels een aantal jaren op zitten in Breskens en voelt zich nog altijd enorm thuis. “Ik heb een warme band met de club. Iedereen is ook recht voor zijn raap, dat vind ik wel fijn. Je weet wat ze over je denken en draaien niet om de pot. Bij VV Breskens heerst een echte winnaarsmentaliteit en we moeten presteren. Zit het even tegen, dan stropen we de mouwen op en gooien we de beuk erin. Als je er veel in stopt, krijg je er veel voor terug, dat vind ik zo mooi aan deze verenging.”

Meer artikelen lezen over VV Breskens? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Breskens.

RVVH vrouwen hebben technische staf 2021/2022 rond

Na het nieuws dat hoofdtrainer Andrew Thomas en zijn assistent Jacco Been ook volgend seizoen aanblijven heeft RVVH nu ook de trainersstaf voor het tweede vrouwenteam rond. Rob van Eekhout blijft ook komend seizoen trainer van de beloften. Van Eekhout zal daarbij worden geassisteerd door nieuwkomer Raymond Dunk. Daarmee is RVVH klaar voor het komende seizoen.

HappyPoint_desinfectie

Met Dunk heeft het RVVH 2, dat in de landelijke eerste klasse voetbalt, twee trainers met een RVVH verleden. Van Eekhout was al eens trainer van het eerste. Dunk speelde zelf zes jaar voor de Ridderkerkse club en was daarnaast ook trainer van de JO-15. ‘Ik ben blij dat ik na een aantal jaren bij Spartaan’20 en ASWH ervaring als trainer op te hebben gedaan nu weer terug ben bij RVVH’ aldus de pas 21 jarige Dunk.  Didactisch zit het wel goed met de fulltime zwemonderwijzer. Dunk heeft inmiddels ook zijn TC 3 behaald.

‘Dat ik bij de vrouwen van RVVH aan de slag mag vind ik een hele eer. Het vrouwenvoetbal in Nederland staat hoog aangeschreven. Dat en de beleving die ik zie binnen de RVVH selectie zijn voor mij reden geweest op het aanbod van de club in te gaan. Ik ben een trainer die graag het uiterste uit zijn groep wilt halen en ten alle tijden voor het hoogst haalbare gaat. De ontwikkeling van de speelsters staat voorop en hoe mooi is het dan dat iedereen kan genieten van ons mooie spel. Een aanvallende speelstijl met veel strijdlust.
Ik ben onwijs blij weer terug te zijn bij RVVH en ik kijk er daarom onwijs naar uit om samen te gaan werken met een fantastische groep speelsters.’ Zegt Dunk die ook nog eens in Ridderkerk woont.

De ervaren Van Eekhout wil niets liever dan komend seizoen laten zien waarvoor hij naar RVVH terug is gekomen. Hoog eindigen in de eerste klasse ‘als het even kan promoveren naar de hoofdklasse om zo aan te sluiten bij het eerste team dat in de Topklasse speelt’ vertelt Van Eekhout.

Bron: RVVH
Foto; Raymond Dunk in zijn tijd als trainer van RVVH JO-15

Voor meer artikelen over RVVH klik hier

In gesprek met Joshua Broeders (29) van Seolto

Op jonge leeftijd ging Broeders met een vriendje mee trainen bij Seolto. Vanaf dat moment wist hij het zeker dat hij wilde voetballen.  Op zijn 16de mocht hij zijn debuut maken in een bekerwedstrijd. Momenteel voetbalt hij al meer dan tien jaar voor het eerste elftal.

HappyPoint_desinfectie

Joshua Broeders is afgelopen 29 November vader geworden van een tweeling. “Een aantal jaar geleden ben ik naar Steenbergen verhuisd maar hiervoor heb ik altijd in Zevenbergen gewoond”. In het dagelijks leven is Broeders LO docent op verschillende basisscholen in Bergen op Zoom en Steenbergen. “Naast dat ik op het werk veel bezig ben met sport, doe ik dit ook graag ernaast”. Broeders vindt vrijwel elke sport leuk. Momenteel is hij aan het fitnessen om fit te blijven.

Al van jongs af aan speel ik bij VV Seolto. “Op vorig seizoen na want toen speelde ik voor VV Virtus”. Onder Cees Broeders mocht de verdedigende middenvelder zijn debuut maken in een bekerduel. “Bij trainer Henk van Boxtel kreeg ik steeds vaker de kans mezelf te laten zien bij de hoofdmacht’’. In het begin was het met zijn eigen jeugdteam spelen en daarna aansluiten bij het eerste.  Snel mocht hij deel uitmaken van het eerste. “Ik heb met grote namen binnen Seolto gespeeld zoals Jaap van Dam, de gebroeders Polhuis en Danny Potters”. Rond zijn 20ste gingen er grote namen lager voetballen. De jonkies moesten het gaan doen. “Helaas degradeerden we onder Frans Ceton naar de vierde klasse.’’ Met trainer Arno de Vries kregen we het voor elkaar om binnen twee seizoenen terug te keren naar de derde klasse”. De Zevenbergse club speelt voor het vierde jaar in de derde klasse en laat zien dat ze daar behoren.

Middenvelders met een goede techniek vindt Broeders fantastisch om naar te kijken. “Een Xaxi en Iniesta spanden hierin de kroon. Ze laten het voetbal er zo makkelijk uitzien’’.  Van der Vaart en Theo Janssen vond de middenvelder ook een genot om te zien ballen. “Het lijkt of ze met minimale inspanning speelden maar gaven het maximale resultaat”. Volgens Broeders hebben zij er niet alles uitgehaald wat erin zat. Op de Nederlandse velden geniet hij ervan om naar Daley Blind te kijken. “Blind speelt alles op techniek en souplesse”.

Een van de hoogtepunten van Broeders is zowel een hoogte- als dieptepunt. “Helaas zijn we leden en vrijwilligers verloren door corona. En hebben we niet iedereen een waardig afscheid kunnen geven”. De manier van hoe ze afscheid hebben genomen van Theo Fens is een voorbeeld van hoe Seolto is. “Binnen no time hadden enkele honderden leden zich verzameld bij de woning van Theo om hem een laatste dienst te bewijzen”. Het kampioenschap is de vierde klasse is ook een hoogtepunt. “In de wedstrijd maakte ik de 2-1 en dat vergeet ik nooit meer. Ik sprong in de armen van supporter John Crezee, terwijl naast me Sebas een slok bier nam”. Dit laat zien hoe Seolto is. Sport en gezelligheid. “Het 75-jarige bestaan staat ook hoog in de lijst. De club kan heel goed een feestje organiseren”.

Het degraderen naar de vierde klasse was niet het ergste. ‘Het dieptepunt in mijn carrière is dat we dat jaar maar vaak met acht of negen man aan het trainen waren. De trainer moest dus mannen opstellen die niet trainden”. Broeders vindt dat ze Frans in de steek hebben gelaten en blij is dat hij weer trainer is. “Nu hebben we een grote en fanatieke groep en kan de trainer laten zien wat hij beheerst”.

Ten slotte hoop Broeders dat de pandemie snel onder controle is voordat ze weer massaal mogen gaan voetballen. “Het idee van een regionale competitie klinkt leuk voor een bepaalde periode.  Maar laten we hopen dat we in september het weer normaal hebben”. Met publiek spelen geeft extra sfeer aan de verschillende sportparken. “Voor supporters is het ook een moment om naar uit te kijken en na de wedstrijd gezellig een drankje doen”. De middenvelder hoopt graag terug naar het oude te gaan en een lekker potje te mogen gaan voetballen voor eigen publiek.

Klik hier voor meer artikelen over Seolto.
Klik hier voor meer informatie over Seolto.

 

Stadsclub Oosterhout versterkt zich met Jari van Helvoort (25)

De voetbalcarrière van Jari (1996) begint op 6-jarige leeftijd bij stadsgenoot S.C.O. ‘Vroeger koos je een club dichtbij waar je woonde, en wij woonden destijds in Dommelbergen, dus de keuze was snel gemaakt’, lacht Jari. Hij kan zich overigens weinig herinneren van die tijd, omdat hij al vrij snel werd ontdekt door NAC Breda. Na zijn tijd bij NAC Breda voetbalde Jari een korte periode bij Baronie (Breda), waarna hij door Willem II werd benaderd. Tot zijn 17e doorliep hij de jeugdopleiding van Willem II/RKC Waalwijk. Na zijn jeugdavontuur bij twee BVO’s streek Jari neer bij T.S.C. Op 17-jarige leeftijd debuteerde hij hier in de Zondag-1. Vanaf dat moment speelde hij hier jaren in de basis als linkse centrale verdediger of als verdedigende middenvelder. Jari is balbehendig, maar schuwt het harde werken niet en gaat confrontaties op het veld dan ook niet uit de weg. Dat zorgde wel eens voor een blessure, maar met zijn doorzettingsvermogen knokte hij zich weer terug. Het spelletje bleef veel te leuk.

HappyPoint_desinfectie

Tijdens de Corona-periode besefte Jari dat hij eigenlijk toe was aan iets nieuws, een nieuwe reis, een nieuw avontuur. Jari: VV Oosterhout had ik al een tijdje in het vizier vanwege de mooie initiatieven en ontwikkelingen de laatste jaren’. Na het verkennende gesprek met de hoofdtrainers Stijn Biemans en Jorco de Kok bleef het goede clubgevoel aan hem kleven. Samen met de sportieve ambities van de club besloot Jari voor VV Oosterhout te kiezen. VV Oosterhout is overigens geen onbekende club voor Jari. Vorig seizoen kwam hij namelijk al regelmatig kijken naar zijn broer Jussi die in onze Zondag-2 speelt.

In het dagelijks leven is Jari werkzaam als HR-medewerker bij Hofkens HIG. Hier is hij verantwoordelijk voor het opleidingsgedeelte binnen het bedrijf. Het zijn taken op het gebied van personeelsbeleid die veel mensenkennis en onderzoek eisen. Een functie die past in het verlengde van zijn studie Human Resource Management aan Tilburg University waar hij in augustus 2019 afstudeerde.

Jari hoopt met zijn voetbalervaring een mooie bijdrage te kunnen leveren aan de verdere sportieve ambities van stadsclub VV Oosterhout. Ook zijn wetenschappelijke kennis op het terrein van coaching van mensen komen goed van pas op en naast het veld. Wij wensen Jari veel plezier en mooie voetbalmomenten met de Zondagselectie van VV Oosterhout!

Bron & foto: VV Oosterhout

Voor meer artikelen over VV Oosterhout klik hier

Robert Maaskant ambassadeur en adviseur Boeimeer Girls Soccer Academy!

Robert Maaskant heeft zich als ambassadeur en adviseur verbonden aan de Boeimeer Girls Soccer Academy. Dit is de uitkomst van gesprekken die Richard Breedijk (voorzitter B.S.V. Boeimeer) afgelopen week met Maaskant heeft gehad.

HappyPoint_desinfectie

Daarnaast zal Maaskant aankomend seizoen ook daadwerkelijk op het trainingsveld van Sportcomplex Heksenwiel te vinden zijn. Met welke frequentie en regelmaat dat zal zijn is momenteel nog onderwerp van gesprek.

Breedijk is erg blij met het enthousiasme wat vanaf het eerste contact bij Maaskant aanwezig is. “Dit is voor ons de bevestiging dat we op de goede weg zijn. Dat we bezig zijn om echt iets moois neer te zetten. Het is erg prettig dat we de kennis en ervaring van Maaskant aan boord hebben. Ik ben ervan overtuigd dat dat ons gaat helpen om dit verder uit te bouwen”.

Maaskant was in het verleden trainer bij onder andere RBC Roosendaal, Willem II, NAC Breda, Go Ahead Eagles en FC Groningen. Met RBC Roosendaal wist hij naar de Eredivisie te promoveren en met Willem II bereikte hij de finale van de KNVB beker. Verder heeft hij bij Almere City en NAC Breda ook de functie van Technisch Directeur bekleed.

Bron & foto: BSV Boeimeer

Voor meer artikelen over BSV Boeimeer klik hier

In gesprek met Justin van Gastel (19) van Rood-Wit

Van Gastel mocht debuteren op 15-jarige leeftijd bij Rood-Wit onder trainer Reinald Boeren. Zijn officiële basis debuut maakte hij op zijn 17de. Momenteel voetbalt de linksback voor het derde seizoen vast in de hoofdmacht.

HappyPoint_desinfectie
Voetbal is voor de vleugelverdediger heel erg belangrijk. “Mijn vader voetbalde vroeger op heel hoog niveau en was super fanatiek. Ik had ook altijd de hoop om net zo hoog als hem te gaan spelen maar helaas zat dat er niet in”. Tijdens het voetballen, maakte Van Gastel ook veel vrienden. Binnen en buiten het veld is er band ontstaan in het team. “Na de wedstrijd of training ga je gezellig de kantine in met het elftal”. Het belangrijkste vindt Van Gastel is dat je er plezier in hebt.

Hedendaags is Van Gastel student. “Ik studeer momenteel de opleiding Commerciële economie aan Avans Hogeschool in Breda”. In zijn vrije tijd is Van Gastel vaak met zijn vrienden. “Vaak gaan we een potje voetballen en als er geen corona was, zouden we uitgaan”. Ook is Van Gastel groot fan om in zijn vrije tijd series en films te kijken.

Van Gastel begon zijn carrière bij de club uit Sint Willebrord. “Ik ben tussen mijn vierde en zesde begonnen met voetbal”. De vleugelverdediger heeft alle jeugdelftallen van Rood-Wit doorlopen. “Ik heb bijna altijd in de eerste elftallen gespeeld. Alleen in de E-categorie speelde ik in het tweede elftal”. Zijn jeugd verliep vlekkeloos. “Ik speelde in de oefenwedstrijd tegen BVV Barendrecht goed en werd toen door de trainer op 17-jarige leeftijd opgeroepen voor de hoofdmacht”. In dat seizoen was Van Gastel basisspeler. Na zijn seizoen als vaste kracht kwam er een andere trainer en kwam de back terecht op de bank. “Het was wel terecht dat ik op de bank kwam. Ik was een paar kilo te zwaar en zat niet lekker in mijn vel”. Bij Van Gastel ontbrak het aan zelfvertrouwen en speelde dus niet zoals gewoonlijk.

Matthijs de Ligt is een groot voorbeeld voor Van Gastel. “De ligt heeft een lastige periode gehad bij Juventus maar kwam sterker terug dan verwacht. Hij is vrijwel elke aanvaller de baas en is voetballend ook goed”. Van Gastel heeft ook een lastige periode gehad en wil dus net als De Ligt sterker terugkeren.
Negen uur slapen voor een wedstrijd is belangrijk voor de verdediger. “Als ik negen uur slaap ben ik pas echt fit. Daarnaast eet ik altijd een vast ontbijt en middageten voor de wedstrijd”. Van Gastel begint zijn dag met magere Franse kwark en in de middag eet hij drie boterhammen met ei.

Het hoogtepunt voor de vleugelverdediger in de selectie is zijn thuisdebuut. “Mijn thuisdebuut was tegen Moerse Boys. Dit is een avond om nooit meer te vergeten want er was heel veel publiek aanwezig”. Na de wedstrijd was er een groot feest in de kantine. De teams konden goed overweg met elkaar. Van Gastel zal deze avond niet snel vergeten. Het verliezen van zijn basisplek is voor Van Gastel een dieptepunt. “Dit was heel moeilijk ook al was het volkomen terecht. Ik was te zwaar, zat niet lekker in mijn vel en had minder vertrouwen aan de bal”.

Tenslotte blikken we met de linksback vooruit. “Je weet jammer genoeg niet wat er in de toekomst gaat gebeuren. Desondanks weet ik zeker dat ik er alles aan ga doen om meer speeltijd te krijgen”. Het is altijd onzeker voor de back want er kunnen concurrenten komen. “Ik zal kijken wat het komende seizoen brengt en kijk er dus erg naar uit. Hopelijk wordt er volgend seizoen zonder vertragingen gevoetbald”.

Klik hier voor meer artikelen over Rood-Wit.
Meer informatie over Rood-Wit? Klik hier.

CvdW VV Breskens – In gesprek met voorzitter Hans Bakker

Voordat Hans Bakker meerde bestuursfuncties in nam bij VV Breskens, ging de huidig voorzitter zelf nog graag de wei in. Waar hij eerst voetbalde in Axel, maakte Bakker vervolgens de overstap naar VV Breskens. Na een aantal jaren binnen de hoofdmacht en het tweede elftal, werd hij als bestuurslid actief binnen de dorpsclub. Momenteel gaat er bijna geen week voorbij, waar Hans samen met Francisca niet te vinden zijn op Sportpark Baersande.


Bakker speelde jarenlang bij AZVV, momenteel na een fusering FC Axel genoemd. Na een verhuizing naar Breskens, maakte de spits de overstap naar de gelijknamige dorpsclub. “Hier speelde ik nog even in het eerste elftal van VV Breskens en een paar jaar in het tweede.” Nadat de voetbalschoenen aan de wilgen werden gehangen, nam Bakker verschillende bestuursfuncties in. “Dan praten we over bijna 20 jaar geleden, toen ben ik begonnen met het organiseren van activiteiten op de club, vervolgens de sponsorcommissie en uiteindelijk heb ik het voorzitterschap overgenomen.”

Een bestuursfunctie was voor Bakker bijna met de paplepel ingegoten. “Mijn vader was 25 jaar lang penningmeester bij AZVV, mijn broertje zit in het trainerschap en ook mijn zusje heeft een bestuursfunctie.” Zodoende rolde Hans zelf ook in het bestuur. “Ik vind het mooi dat je iets kan terug doen voor de club.” Momenteel heeft de voorzitter van VV Breskens mooie ambities voor ogen. “We willen graag met de club een stapje hogerop. Het zou mooi zijn als we een stabiele derdeklasser kunnen worden.” Maar ook de rest van de club wordt zeker niet vergeten door Bakker. “We zijn de afgelopen drie jaar aan het groeien, wat mooi is om te zien. Ook het jeugdbestuur regelt de zaken heel goed en je ziet dat de ledenaantallen blijven stijgen.”

We vroegen aan Bakker wat hij zo bijzonder en mooi vindt aan VV Breskens. “Het is een warme club, met veel vrijwilligers en veel inzet. We hebben ook veel supporters en het is er altijd gezellig.” Bakker hoopt dan ook weer snel dat er wedstrijden gespeeld kunnen worden op Sportpark Baersande en kijkt er naar uit om weer een ouderwetse gezellige zondagmiddag te beleven.

Meer artikelen lezen over VV Breskens? Klik hier
Klik hier voor meer informatie over VV Breskens. 

In gesprek met Joost Boogaert HVV ‘24

Joost Boogeart is begonnen met voetballen bij zijn club HVV’24. Na drie voetballen in Hulst, werd de middenvelder uitgenodigd voor een aantal selectietrainingen bij JVOZ, waar hij uiteindelijk tot zijn 12de actief was. Nadat hij de keuze maakte om zijn schoolperiode in hulst te gaan volgen, keerde hij ook terug bij zijn jeugdliefde HVV’24.

De 25-jarige aanvallende middenvelder is werkzaam bij Stichting Katholiek Onderwijs Hulst. “Twee dagen in de week werk ik als sportleerkracht waar ik in totaal lesgeef aan 13 basisschoolklassen. De overige drie dagen ben ik werkzaam als groepsleerkracht van groep 7/8 bij Kindcentrum Moerschans in Hulst.” Naast het voetballen en werken vindt hij het leuk om gezellig met zijn vrienden te gaan drinken of de gezelligheid op te zoeken.

Het huidige seizoen beschouwd Joost meer als een tussenseizoen. “Door de coronamaatregelen hebben we amper wedstrijden kunnen spelen. In het begin van het seizoen hebben we redelijk wat mindere wedstrijden gespeeld, maar naarmate we de winterstop naderden ging dit al beter. Toen gooide het Corona virus definitief roet in het eten wat betreft het afmaken van de competitie.” Buiten dat dit seizoen minder verliep heeft hij ook vele mooie momenten mogen meemaken in zijn voetbalcarrière. “Mijn hoogtepunt als voetballer is het spelen in de tweede klasse. Hier merk je dat de tegenstanders een betere techniek hebben, het spel sneller gaat en dat je tegen een sterk collectief speelt in plaats van teams met een paar goede spelers.”

Voetbal is voor Boogaert erg belangrijk. “Naast het spelletje is het sociale aspect ook heel erg belangrijk voor mij. Door de jaren heen heb ik met veel van de jongens een goede band opgebouwd, zowel in als naast het veld. Met sommigen voetbal ik al bijna tien jaar samen. De ‘ouderwetse vrijdagavonden’ in de kantine mis ik wel heel erg. Dat is het moment dat je na je werkweek even kunt relaxen met je teamgenoten onder het genot van een lekker biertje.”

Een speler waar Boogaert graag naar kijkt, is Kevin de bruyne, die ook op dezelfde positie in het veld actief is. “Het mooiste aan zijn spel vind ik zijn inzicht en traptechniek. Hij geeft zonder enige moeite de meest moeilijke ballen en zet binnen no-time zijn medespelers in een scoringspositie. Zelf ben ik verantwoordelijk voor de vrije trappen en corners binnen ons team, dus wanneer ik voetbal aan het kijken ben dan let ik hier extra op.” Ook binnen zijn team zijn er mensen die voor hem erg belangrijk zijn. “Ik heb erg veel respect voor de staf van ons team. Het lijkt altijd maar vanzelfsprekend dat zij zo nauw betrokken zijn bij ons team en altijd voor ons klaar staan, maar dit mag ook wel eens benoemd worden. Ze doen het allemaal met veel plezier en steken hier ook hun tijd in.” De middenvelder is erg lovend over de mensen binnen de organisatie van zijn club, in het bijzonder Luda Eijsackers. “Hij liep al rond bij het eerste elftal, toen ik nog maar net op voetbal zat.” Ook de vrijwilligers zijn enorm belangrijk voor de blauwgelen uit Hulst. “Zij zorgen dat de kantine blijft draaien, dat de accommodatie er netjes uit ziet en dat er wedstrijden gefloten kunnen worden. Dat zit bij onze club wel goed.”

Tenslotte praten we met de fanatiekeling over de toekomst. “Ik zou het leuk vinden om met ons team nog een keer de nacompetitie in te duiken om wellicht de stap hogerop te maken naar de tweede klasse. Ik denk dat we een goed uitgebalanceerde groep hebben van jongens met ervaring en jonge gemotiveerde spelers die zichzelf willen bewijzen.” Persoonlijk hoopt hij nog zo lang mogelijk in het eerste elftal te kunnen voetballen. “Ik ben erg competitief ingesteld en ik vind competitiewedstrijden altijd het leukste om te spelen. Je traint dan met de groep twee keer in de week en je leeft als het ware naar de wedstrijden toe. Wanneer je de wedstrijden met een goed resultaat beëindigd is het natuurlijk tijd voor een klein feestje in de kleedkamer en kantine.”

Meer artikelen lezen over HVV’24? Klik hier. 
Klik hier voor meer informatie over HVV’24.