Home Blog Pagina 816

In gesprek met Tim den Breejen van VV Dubbeldam

Tim den Breejen is 19 jaar en speelt voor VV Dubbeldam. Op negen jarige leeftijd begon hij hier met voetballen en hij heeft vijf jaar in de selectie gespeeld. Zijn debuut voor het eerste heeft hij niet gemaakt.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Den Breejen heeft afgelopen jaar zijn diploma gehaald voor de opleiding Junior accountmanager en geniet nu van zijn vrije tijd. Bij Dubbeldam begon hij in de F11 met voetballen. Vanuit hier is hij gaan klimmen naar hogere elftallen. Ondertussen heeft hij een jaar als keeper gespeeld maar kwam er al snel genoeg achter dat hij liever in het veld stond. Toen werd hij op het middenveld geplaatst en hier speelt hij nog steeds. Over toekomstambities is de voetballer nog niet zeker. Hij is gevraagd om mee te trainen met de selectie voor het 1e/2e team van zondag maar momenteel speelt hij in een vriendenteam waar hij het erg naar zijn zin heeft. ‘’Plezier staat voor mij voor op. Daarom is er voor mij momenteel geen reden om iets anders te gaan doen.’’

Dat het huidig seizoen door het corona virus is stilgelegd vindt Den Breejen erg jammer. Hij hoopt dat ze in september weer van start kunnen. Het hoogtepunt van de middenvelder is dat hij met zijn team de halve finale van de beker heeft gehaald. In de kwartfinale schakelde zij hun rivaal Wieldrecht uit met 3-0, hier maakte hij een goede assist. Zijn dieptepunt is dan ook het verlies van de halve finale voor de beker. Het stond 1-1 in de verlenging en het dreigde met penalty’s. Toen maakte de tegenstanders in het laatste minuut een gelukstreffer en verloor VV Dubbeldam met 2-1.

Als persoonlijk doel heeft de voetballer om zo veel mogelijk plezier te hebben in het spel met zijn vrienden. ‘’Niks is voor mij belangrijker dan dat.’’ Als voorbeeld voetballer kijkt hij graag op naar Ronalinho. ‘’Omdat ik zijn uitstraling en plezier enorm kan waarderen. Los van dat is het ook een ongelofelijk goede voetballer.’’

Om goed te presteren in een wedstrijd zorgt Den Breejen ervoor dat zijn veters gestrikt zijn. Vanaf jongs af aan doet hij ook aan drummen. ‘’Dit is echt mijn passie en ik ben er ook goed in al zeg ik het zelf. Dat maakt het toch leuker om te doen.’’ Lovend is de middenvelder over alle mensen die elke zaterdag vrijwillig in de kantine van VV Dubbeldam staan. ‘’Ik heb respect voor met hoeveel passie en plezier hun het werk doen. Dat maakt echt de club naar mijn mening.’’

Wat voetbal zo belangrijk maakt voor de voetballer is dat je even je gedachtes op nul zet en lol hebt met mensen die ook van voetbal houden. Afgelopen seizoen zijn er geen wedstrijden geweest dus daar heeft Den Breejen niks over te zeggen. Hij hoopt dat ze volgend seizoen bovenin mee gaan doen. ‘’We hebben een goede connectie met elkaar zowel binnen als buiten het veld, dus dat moet wel goed komen!’’

 

Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier.
Voor meer informatie over VV Dubbeldam klik hier.

In gesprek met Tim den Breejen van VV Dubbeldam

Tim den Breejen is 19 jaar en speelt voor VV Dubbeldam. Op negen jarige leeftijd begon hij hier met voetballen en hij heeft vijf jaar in de selectie gespeeld. Zijn debuut voor het eerste heeft hij niet gemaakt.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Den Breejen heeft afgelopen jaar zijn diploma gehaald voor de opleiding Junior accountmanager en geniet nu van zijn vrije tijd. Bij Dubbeldam begon hij in de F11 met voetballen. Vanuit hier is hij gaan klimmen naar hogere elftallen. Ondertussen heeft hij een jaar als keeper gespeeld maar kwam er al snel genoeg achter dat hij liever in het veld stond. Toen werd hij op het middenveld geplaatst en hier speelt hij nog steeds. Over toekomstambities is de voetballer nog niet zeker. Hij is gevraagd om mee te trainen met de selectie voor het 1e/2e team van zondag maar momenteel speelt hij in een vriendenteam waar hij het erg naar zijn zin heeft. ‘’Plezier staat voor mij voor op. Daarom is er voor mij momenteel geen reden om iets anders te gaan doen.’’

Dat het huidig seizoen door het corona virus is stilgelegd vindt Den Breejen erg jammer. Hij hoopt dat ze in september weer van start kunnen. Het hoogtepunt van de middenvelder is dat hij met zijn team de halve finale van de beker heeft gehaald. In de kwartfinale schakelde zij hun rivaal Wieldrecht uit met 3-0, hier maakte hij een goede assist. Zijn dieptepunt is dan ook het verlies van de halve finale voor de beker. Het stond 1-1 in de verlenging en het dreigde met penalty’s. Toen maakte de tegenstanders in het laatste minuut een gelukstreffer en verloor VV Dubbeldam met 2-1.

Als persoonlijk doel heeft de voetballer om zo veel mogelijk plezier te hebben in het spel met zijn vrienden. ‘’Niks is voor mij belangrijker dan dat.’’ Als voorbeeld voetballer kijkt hij graag op naar Ronalinho. ‘’Omdat ik zijn uitstraling en plezier enorm kan waarderen. Los van dat is het ook een ongelofelijk goede voetballer.’’

Om goed te presteren in een wedstrijd zorgt Den Breejen ervoor dat zijn veters gestrikt zijn. Vanaf jongs af aan doet hij ook aan drummen. ‘’Dit is echt mijn passie en ik ben er ook goed in al zeg ik het zelf. Dat maakt het toch leuker om te doen.’’ Lovend is de middenvelder over alle mensen die elke zaterdag vrijwillig in de kantine van VV Dubbeldam staan. ‘’Ik heb respect voor met hoeveel passie en plezier hun het werk doen. Dat maakt echt de club naar mijn mening.’’

Wat voetbal zo belangrijk maakt voor de voetballer is dat je even je gedachtes op nul zet en lol hebt met mensen die ook van voetbal houden. Afgelopen seizoen zijn er geen wedstrijden geweest dus daar heeft Den Breejen niks over te zeggen. Hij hoopt dat ze volgend seizoen bovenin mee gaan doen. ‘’We hebben een goede connectie met elkaar zowel binnen als buiten het veld, dus dat moet wel goed komen!’’

 

Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier.
Voor meer informatie over VV Dubbeldam klik hier.

In gesprek met Gert Jan Koorneef van VV Dubbeldam

Gert Jan Koorneef is 54 jaar en is keeperstrainer van VV Dubbeldam. Op zes jarige leeftijd begon hij hier zelf als keeper en vanaf zijn 20ste is hij al bekend als trainer.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Heel de familie Koorneef zijn geboren en getogen Dubbeldammers, dan is de keuze makkelijk gemaakt. Geen moment heeft hij spijt gehad van zijn keuze om lid te worden van deze club. ‘’Het blijft altijd een mooie club met fijne mensen.’’

Al bijna 50 jaar maakt Gert Jan deel uit van VV Dubbeldam. Het is een deel van zijn leven geworden, eerst als speler en later als leider en trainer. ‘’Ik heb er lief en leed gedeeld. Elke keer dat ik daar heen ga voelt het als of ik thuis kom.’’ In de loop van de jaren heeft hij daarom wel een enorme band met de club opgebouwd.

Koorneef wil natuurlijk zo hoog mogelijk spelen met zijn club, maar niet ten koste van alles. Hij zou het mooi vinden als ze bovenin mee kunnen doen en een periodetitel kunnen pakken maar promoveren met een kampioenschap zou natuurlijk het mooiste zijn, daar doen ze het voor. Zeker bij VV Dubbeldam vindt Gert Jan dit mooi omdat hij het kan realiseren met jongens die hij vanaf de jeugd heeft zien opgroeien. Ook de keepers die hij in de jeugd heeft getraind die nu in de seniorenelftallen keepen van zowel de zondag als de zaterdag afdeling vindt hij mooi om te zien. ‘’Dat is waar je het voor doet, de jonge jongens door te laten stromen en met plezier naar de club komen.’’

Dit seizoen is net als vorig seizoen eentje geweest om snel te vergeten. Door zijn werkzaamheden en het corona virus is Koorneef nauwelijks op de club geweest. Hij hoopt dat iedereen snel gevaccineerd wordt en alles weer wat versoepeld kan worden. ‘’Dan kunnen we alles weer lekker oppakken. Ik ben er wel weer aan toe.’’ Zijn blik op de toekomst is dat het mooi zou zijn als zij met het nieuwe complex die er eindelijk gaat komen, kunnen openen met een mooi kampioenschap.

 

Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier.
Voor meer informatie over VV Dubbeldam klik hier.

In gesprek met Gert Jan Koorneef van VV Dubbeldam

Gert Jan Koorneef is 54 jaar en is keeperstrainer van VV Dubbeldam. Op zes jarige leeftijd begon hij hier zelf als keeper en vanaf zijn 20ste is hij al bekend als trainer.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Heel de familie Koorneef zijn geboren en getogen Dubbeldammers, dan is de keuze makkelijk gemaakt. Geen moment heeft hij spijt gehad van zijn keuze om lid te worden van deze club. ‘’Het blijft altijd een mooie club met fijne mensen.’’

Al bijna 50 jaar maakt Gert Jan deel uit van VV Dubbeldam. Het is een deel van zijn leven geworden, eerst als speler en later als leider en trainer. ‘’Ik heb er lief en leed gedeeld. Elke keer dat ik daar heen ga voelt het als of ik thuis kom.’’ In de loop van de jaren heeft hij daarom wel een enorme band met de club opgebouwd.

Koorneef wil natuurlijk zo hoog mogelijk spelen met zijn club, maar niet ten koste van alles. Hij zou het mooi vinden als ze bovenin mee kunnen doen en een periodetitel kunnen pakken maar promoveren met een kampioenschap zou natuurlijk het mooiste zijn, daar doen ze het voor. Zeker bij VV Dubbeldam vindt Gert Jan dit mooi omdat hij het kan realiseren met jongens die hij vanaf de jeugd heeft zien opgroeien. Ook de keepers die hij in de jeugd heeft getraind die nu in de seniorenelftallen keepen van zowel de zondag als de zaterdag afdeling vindt hij mooi om te zien. ‘’Dat is waar je het voor doet, de jonge jongens door te laten stromen en met plezier naar de club komen.’’

Dit seizoen is net als vorig seizoen eentje geweest om snel te vergeten. Door zijn werkzaamheden en het corona virus is Koorneef nauwelijks op de club geweest. Hij hoopt dat iedereen snel gevaccineerd wordt en alles weer wat versoepeld kan worden. ‘’Dan kunnen we alles weer lekker oppakken. Ik ben er wel weer aan toe.’’ Zijn blik op de toekomst is dat het mooi zou zijn als zij met het nieuwe complex die er eindelijk gaat komen, kunnen openen met een mooi kampioenschap.

 

Voor meer artikelen over VV Dubbeldam klik hier.
Voor meer informatie over VV Dubbeldam klik hier.

Danny Kemmeren geniet van meerdere rollen bij FC Right-Oh 4

Danny Kemmeren speelde in de jeugd van FC Right-Oh, tot hij halverwege zijn tienerjaren andere interesses kreeg en mede door drie keer motorcrossen in de week stopte met voetbal. Op dertigjarige leeftijd keerde hij terug op het voetbalveld van de club in Geertruidenberg, waar hij geniet van ruwe kleedkamerhumor, het uitschakelen van een tegenstander en bovendien ook nog eens sponsor is van ‘zijn’ vierde elftal.

GEERTRUIDENBERG – Toen hij een jaar geleden terugkeerde bij FC Right-Oh kende hij niet veel spelers van het vierde elftal. “Een enkeling. Maar ik had gewoon zin om weer te beginnen”, zegt Kemmeren terugkijkend op zijn rentree op de voetbalvelden. Wennen was het niet. “Bij de club is het ons kent ons. Ik ben heel wat jaren weg geweest, maar het voelde eigenlijk alsof de tijd had stilgestaan.”

Inmiddels is hij niet alleen speler van het vierde elftal, maar staat hij met zijn bedrijf ook op het shirt van dat team. “De huidige sponsor zou er mee gaan stoppen, het gaat per drie jaar. Toen werd er in de groep gevraagd of we iemand wisten, daar zouden we als team mee geholpen zijn. Ik wilde het zelf wel doen”, zegt de eigenaar van Isologic, een bedrijf uit Raamsdonksveer dat distributie van medicijnen verzorgt. “Het is een specifieke markt die we bedienen, dus het is vooral om de ploeg te helpen. Het is niet mijn insteek geweest om er iets aan over te houden, het is ook niet de verwachting dat ik er een euro aan ga verdienen. Hoeft ook niet.”

Voor het team dus, een bijzonder team. “Eigenlijk zijn we een bij elkaar geraapt zooitje”, zegt Kemmeren met een glimlach. “We hebben jongens die bij het tweede meedoen en bij ons aansluiten, maar ook senioren. We hebben eigenlijk van alles wat rondlopen. Maar er is wel een vaste kern van spelers, die er altijd is. Ik ben er ook altijd bij, elke training en elke wedstrijd.”

Het is voor de voetballiefhebber ook een stukje ontspanning waar hij naar uitkijkt. “Ik werk gemiddeld zo’n twaalf tot dertien uur per dag, dan is het lekker om in de avond of op zondag even te gaan voetballen, het is een uitlaatklep voor mij.” Een drankje na afloop is vooral op de woensdagavond, na de gezamenlijke training met het derde en vijfde elftal. “Op zondag spelen we al om negen uur in de ochtend. Wij zijn klaar met voetballen als de meeste Nederlanders uit hun bed komen rollen. De meeste jongens blijven niet hangen, ook omdat je dan al om elf uur aan het bier zou zitten.”

Ondanks het vroege tijdstip mist Kemmeren het nu wel, dat er geen wedstrijden zijn. Die ruwe humor, de kleedkamerhumor, die mis ik wel. Dat vind ik prachtig. De hele week heb ik te maken met grote klanten zoals ziekenhuizen. Dan moet je je altijd normaal gedragen, netjes. Maar bij de voetbalclub kun je zijn zoals je zelf wil zijn. Dat is mooi”, aldus de spelers die vaak als rechts- of linksback speelt. “Ook prachtig. Ik vind het leuk om die snelle buitenspelers op te vangen. Ik hou ervan de confrontatie aan te gaan op het veld.”

Klik hier voor meer artikelen of FC Right-Oh.
Meer weten over FC Right-Oh? Klik hier.

Piershil moet weer opnieuw beginnen, o.a. door vertrek Ramon Orgers

Kort maar hevig. Voor Piershil was het seizoen 2020-2021, net als voor andere amateurverenigingen, voorbij voor het goed en wel begonnen was. Eindelijk was er afgerekend met een lange periode zonder overwinningen en was ook in competitieverband de hatelijke nul al van het conto, toen het seizoen stopte. En toen alles met het oog op de nieuwe jaargang in kannen en kruiken leek, veranderde ook dat.


PIERSHIL – Eindelijk was er de afrekening met de trieste serie die sinds 31 maart van het jaar 2018 had geduurd. Onder leiding van de nieuwe trainer Ramon Orgers (inzet) werd eindelijk weer eens een zege bejubeld, na de 2-1 uitzege bij NTVV in districtsbekerverband. Het zorgde voor nieuw elan in een seizoen, waarin ook weer in competitieverband gesmaakt zou gaan worden. Zo was althans de overtuiging binnen Piershil.

Het bleef echter bij drie nederlagen en een punt na een doelpuntloos gelijkspel tegen Simonshaven toen de competitie tot stilstand kwam en nooit meer hervat zou worden. Piershil moet nog langer wachten op die eerste competitietriomf en de vraag is onder welke trainer dat dan zal gaan gebeuren. Want waar Piershil eerder bekendmaakte dat trainer Ramon Orgers en assistent Gideon Kromme ook komend seizoen zouden doorgaan, daar kwam begin april de mededeling dat het toch niet zal komen tot een tweede seizoen voor Orgers bij de rood-witte brigade. De oefenmeester is per direct vertrokken omdat hij zijn trainerswerkzaamheden niet meer kon combineren met zijn andere activiteiten. Het contract dat nog een jaar zou voortbestaan, werd dus verbroken waarbij Orgers heeft aangegeven dat hij de club zal bijstaan als daar behoefte aan is.

Eén ding is echter duidelijk: Piershil zal weer opnieuw moeten beginnen nadat het elan van die ene bekeroverwinning terug was. Het bestuur van de club hoopt zo snel mogelijk een nieuwe trainer te kunnen presenteren.

Foto: Piershil

Klik hier voor meer artikelen over Piershil
Meer informatie over Piershil? Klik hier.

ZBVH houdt jubileum nog even summier

Het Zuid-Beijerlandse ZBVH stond op 15 april van dit jaar op sociale media stil bij het bijzondere moment dat de club exact 75 jaar bestond. Met daarbij de felicitaties voor alle Herculianen, zoals de leden van de club genoemd worden, en de aantekening dat de festiviteiten op een later moment zullen gaan plaatsvinden.

ZUID-BEIJERLAND – Net als bij Heinenoord, NSVV, ’s-Gravendeel, Strijen, SHO en Zinkwegse Boys leefde ZBVH toe naar het moment van de mijlpaal: de Zuid-Beijerlandse Voetbalvereniging Hercules bestaat in 2021 75 jaar en dat was en is aanleiding voor een mooi feestje. Maar ook voor de rood-zwarten geldt, dat van uitstel uiteindelijk geen afstel zal komen en dat geduld een schone zaak zal zijn en beloond zal worden. Want ook de activiteiten rond driekwart eeuw voetbal in clubverband op Zuid-Beijerland blijven voorlopig nog even summier.

Met een bijzonder logo (zie illustratie) stond ZBVH echter wel stil bij de viering van het jubileum. Het beeldmerk kwam ook terug in twee bijzondere acties: zo was er de nieuwjaarsverloting die online plaatsvond en geheel ten goede kwam van de vereniging. En tijdens die verloting werd ook al gewag gemaakt van speciale jubileumattributen die lopende het feestelijke jaar ‘op de markt’ zouden verschijnen. Het eerste attribuut was de speciale clubhanddoek in twee formaten, met daarop duidelijk het heuglijke jubileumfeit vermeld. Ook werd er al op gezinspeeld dat er ook een retroshirt en sjaal in de loop van het jaar zouden verschijnen. Zover is het nog niet, maar ook hier geldt: wat in het vat zit…..

Eerste team
Met negen punten uit vier wedstrijden was de hoofdmacht van ZBVH, ook dit jaar onder leiding van René Milot, prima geweest. Onder andere SCO’63 (foto) werd aan de zegekar gebonden in de prille openingsfase van het seizoen. In wat uiteindelijk de laatste wedstrijd van het seizoen zou blijken, leed ‘Hercules’ de enige nederlaag van het seizoen: 0-3 thuis tegen Hekelingen dat zich daarmee ongeslagen op kop van deze vierde klasse-poule nestelde. Het was meteen het slotstuk van de competitie van ZBVH, dat het jubileumjaar graag had in willen kleuren met een mooi sportief succes. Milot liet echter aan het begin van dit kalenderjaar zijn (club)hart spreken door samen met verschillende selectiespelers de jeugd van ZBVH een trainingsdag voor te schotelen. Dat bleek een geslaagd initiatief.


Vrouwenvoetbal
Met negen punten uit drie wedstrijden hadden de vrouwen van ZBVH zelfs een nog betere start dan hun mannelijke collega’s. Vrouwenvoetbal heeft in de geschiedenis van het dorp Zuid-Beijerland een bijzondere plek ingenomen. In de jaren zeventig en tachtig waren de vrouwen namelijk al actief, op een moment dat vrouwenvoetbal zich nog in de betrekkelijke anonimiteit bevond.

Na een onderlinge wedstrijd tussen twee vrouwenteams op Koninginnedag ontstond echter in 1970 de damesvoetbalvereniging DOS’70, die gebruik maakte van het complex van ZBVH. DOS’70 leverde met Rachel Hokke en Dina Vogelaar meteen twee speelsters voor het nationale team, daar kwam later ook Nel Aalbrechts nog bij. In 1971 ontstond de eerste officiële damescompetitie in Nederland en omdat DOS’70 inmiddels als damesafdeling binnen ZBVH fungeerde, nam ZBVH deel aan die bewuste competitie en werd prompt ongeslagen kampioen van de afdeling Rotterdam. Na een terugloop in het aantal leden moest ZBVH zich kortstondig terugtrekken uit de competitie, maar de teloorgang van het vrouwenvoetbal bij GOZ zorgde voor nieuw elan in Zuid-Beijerland en voor het voortbestaan van het vrouwenvoetbal binnen de club. In 1980 werd de tweede titel bejubeld.

Anno 2021 is het vrouwenvoetbal bij het jarige ZBVH nog steeds vertegenwoordigd, met een vrouwenhoofdmacht maar ook met twee meisjesteams. Het jubileum van de club loopt dus eigenlijk parallel met vijftig jaar vrouwenvoetbal in Zuid-Beijerland.

Foto: ZBVH

Klik hier voor meer artikelen over ZBVH
Meer informatie over ZBVH? Klik hier.

Introductie Club van de Week VV Alem

Terwijl de eerste zomerse zonnestralen eindelijk weer tevoorschijn komen, zetten wij van het VoetbalJournaal ook graag een vereniging in het zonnetje. De aankomende dagen is VV Alem Club van de Week! Interviews met spelers, trainers, vrijwilligers en bestuursleden van de oranjehemden staan op ons te wachten de komende week.

HappyPoint_desinfectie
In september 1930 werd er voor het eerst gevoetbald op een weiland in Alem. De doelpalen waren voormalige telefoonpalen en het recht tegenover liggende Café van Ingen werd gebruikt als kleedkamer. Tot 1958 bleef men op deze locatie voetballen. Toen was het echter zover, eindelijk werd er een echt voetbalveld aangelegd. Men kreeg de beschikking over een terrein langs de “nieuwe dijk”. Ditzelfde terrein is thans nog steeds het hoofdveld van VV Alem.

Inmiddels ruim 90 jaar verder is de vereniging uitgegroeid tot een dorpsclub met twee velden een gezellige kantine op het sportcomplex aan de Oude Maas. De oranjewitten komen met haar eerste elftal uit in de zondag derde klasse. Deze week kun je interviews verwachten met clubiconen van VV Alem. Houdt onze Facebookpagina en onze website goed in de gaten om dit niet te missen!

Meer artikelen lezen over VV Alem? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Alem.

De voetbalvisie van vv Oosterhout met Ruud Looijmans en Brian de Ronde

Een stabiele tweedeklasser, dat wil vv Oosterhout op termijn worden. Maar niet door een lading spelers van buitenaf te halen en nu snel te promoveren. Zo’n 2,5 jaar geleden is er gestart met het schrijven van een voetbalvisie, waarin plezier en eigen jeugd centraal staan. ‘Met plezier presteren, van minipupil tot zondag 1’ is de titel. En dat is ook waar de club nu voor staat. Het gaat soms met horten en stoten en met vallen en opstaan, maar met enthousiasme, plezier en overtuiging is op die manier de weg naar een mooie toekomst ingezet.


OOSTERHOUT – “We zitten met vv Oosterhout in een prachtige omgeving, waar ze leden praktisch om ons heen bouwen”, zegt voorzitter Ruud Looijmans. “We hebben ambitie in niveau, maar aan de andere kant moeten kinderen ook met plezier hiernaartoe komen. Dat is waar het begint. Je kunt hier klein beginnen. Je kunt hier goed en op niveau voetballen en het naar je zin hebben. En uiteindelijk in de selectie komen. De ambitie is om als het echt niet lukt om een nummer tien op te leiden, dat je die dan van buiten haalt. Maar de rest moet dan wel van binnenuit komen. Dat is wat we van plan zijn.”

“Zo hoog mogelijk spelen terwijl je in de jeugdopleiding blij moet zijn dat je in elke lichting één of twee teams hebt, dat rijmt niet helemaal met elkaar.” Dus is de club druk met ontwikkelen. Zo gingen er, terwijl het geld er eigenlijk nog niet was, tien trainers op pupillencursus. “Ik heb daar lang met de penningmeester over gesproken. Het is het kip en het ei-verhaal. In het bedrijfsleven moet je eerst investeren voor je geld kan verdienen. Wij moeten natuurlijk goed kijken waar we ons geld aan uitgeven, maar investeren in het opleiden van eigen trainers en dus investeren in de jeugd is een goede keuze.”

Nu presteren en tegelijkertijd de omslag maken in de jeugd en echt zelf opleiden gaat vaak niet samen. Die omslag kost tijd, terwijl het eerste elftal nu resultaten moet halen. “Wat je nu presenteert is morgen niet klaar. En overmorgen ook niet. Het is een visie die misschien wel vijf of zes jaar gaat duren. En door Covid-19 geen vijf maar misschien wel zeven jaar. Dan is de vraag of mensen zoveel geduld hebben en of iedereen mee blijft denken”, zegt Brian de Ronde, die het technisch beleid bij de club aanvoert en trainer is van de Onder 23. “Wij denken in ieder geval dat we op deze manier iets kunnen bereiken wat past bij vv Oosterhout. En daar zijn we vooral ook heel open en transparant in.”


Er lopen verschillende processen langs en door elkaar heen. Van presteren met het eerste elftal tot het opleiden van eigen trainers. Maar bijvoorbeeld ook de keuze om de JO8-5 of JO12-4 net zo belangrijk te vinden als de selectieteams. “Dan is het wel de uitdaging om de niveaus van de teams dichter bij elkaar te brengen, om zo stappen te zetten en uiteindelijk spelers af te leveren die staan te trappelen om zich bij de selectie aan te sluiten”, aldus De Ronde. “Maar we komen als bestuur bewust niet alleen bij de selectieteams te kijken, maar staan op zaterdag ook bij die andere teams langs de lijn.”

Het woord plezier valt regelmatig. Natuurlijk gaat het om presteren en om winnen. Maar voetbal is meer dan dat. “Het is heel simpel. Zodra je door de poort komt moet er een glimlach op je gezicht komen. En verliezen is vervelend, maar eigenlijk moet je ook altijd met een glimlach naar huis”, zegt Looijmans enthousiast. “Aan de ene kant door een stukje begeleiding, van scheidsrechters, trainers, leiders, de mensen in de kantine. Alles moet open zijn en een bepaalde sfeer uitstralen. En daarnaast ook door heel veel te organiseren.”

Het rijtje met activiteiten is groot, van paaseieren zoeken tot ‘een geweldige Halloween’. “Maar ook het jeugdkamp dat we hier hebben. Kinderen praten daar jaren later nog over. Iedereen moet na dat kamp een dag vrij nemen. De kinderen zijn gesloopt, maar de begeleiding ook”, zegt de voorzitter lachend. “Maar we organiseren ook een FIFA-avond, willen straks met de oudere jeugd darten op een donderdagavond clubavond. Voor de senioren organiseer je een keer een feestavond en zorg je dat er op zo’n clubavond een hapje, drankje en een thema is. Je wil dat spelers niet naar huis gaan na het trainen, maar nog even blijven zitten. Zo hebben we ook een voetbalquiz georganiseerd, dan zie je mensen in de kantine komen die er anders niet zijn. Door dat soort dingen te organiseren maak je verbinding. En zo komt de sfeer, dat is belangrijk. Dat is een groot iets.”

“Je hoopt dat de jeugd – en de senioren natuurlijk ook – zo plezier heeft in het voetbal én naast het veld, waardoor vv Oosterhout een thuishaven is om met plezier te voetballen. En bijvoorbeeld ook een keer te laat naar huis te gaan”, vult De Ronde aan. Looijmans: “En als kinderen daar enthousiast over vertellen, komen opa en oma ook kijken. En dat is dan weer een bijkomend voordeel. Dat is ook een reden dat we graag meer eigen jongens in het eerste willen hebben. Met meer clubjongens in zo’n elftal is het altijd drukker. Nu hebben wij gelukkig een redelijk trouw publiek, er gaan ook altijd een mannetje of vijftig mee naar uitwedstrijden. Maar ik ben ervan overtuigd dat het nog beter en leuker kan.”

“Kinderen nemen een vriendje mee als ze het hier fijn hebben, sponsoren brengen misschien een mogelijke nieuwe sponsor mee als ze zich hier prettig voelen en de vrijwilligers maken anderen enthousiast om hier bijvoorbeeld ook achter de bar te komen staan. Dat is wel een verandering ten opzichte van een paar jaar geleden.”

Het zijn allemaal onderdelen van een ‘lang en moeilijk proces’. Een proces waarmee iedereen hard onderuit kan gaan, maar waar gigantisch veel voldoening uit te halen is als er dingen wel lukken. Een belangrijke volgende stap is dat er weer echt bedrijvigheid op het sportcomplex komt. “De vereniging is de vereniging niet meer. Ik ben blij dat de kinderen zijn blijven sporten in de tweede lockdown. Maar het hoort er ook bij dat je op donderdagavond in de kantine zit. En dat je in het weekend langs de lijn staat en elkaar daar of in de kantine gezellig spreekt. Dat mis je nu wel, het hart is eruit.”

Foto’s: VV Oosterhout

Klik hier voor meer artikelen over VV Oosterhout.
Voor meer informatie over VV Oosterhout? klik hier.

De historie van VV Strijen met Ben Boswinkel

De grote festiviteiten zijn, zoals verderop in dit Voetbaljournaal beschreven, voorlopig nog even op de lange baan geschoven, maar de bundeling van 100 jaar voetbalvereniging Strijen is al afgerond en ziet begin mei het levenslicht. Het uitgebreide jubileumboek geeft een nagenoeg compleet beeld van het wel en wee van de ‘Kanaries’ sinds de oprichting tot nu.


STRIJEN – Zelf bagatelliseert hij zijn aandeel in het niet minder dan zeshonderd pagina’s tellende jubileumboek, dat rept over de historie en het heden van voetbalvereniging Strijen. ,,Ik de grote man van het boek? Ach, zonder de hulp van al die andere mensen die bij de totstandkoming van het boek betrokken zijn geweest, was het niet gelukt’’, is de constatering van Ben Boswinkel als hij met de complimenten voor het geleverde monnikenwerk wordt geconfronteerd.

Want er is heel wat werk en tijd gestoken in de vervaardiging van het jubileumboek, dat verschijnt op de dag – 1 mei van dit jaar – exact honderd jaar bestaat. Foto’s, weekbrieven, clubbladen, kranten, ze hebben allemaal als bron gediend bij het verzamelen van alle noodzakelijk informatie en (beeld)materiaal om tot een zo nauwkeurig mogelijke impressie op papier van de voetbalvereniging Strijen te komen. ,,Want we wilden in het boek de hele club naar voren laten komen en niet alleen de prestaties door de jaren heen van het eerste team’’, legt Boswinkel uit. ,,En we wilden ook een duidelijk beeld geven van de historie van voetbalvereniging Strijen. Daar hebben al die documenten een bijdrage aan geleverd.’’


Be Quick
Die historie omvat nogal wat hoogte- en dieptepunten door de tien decennia heen. Van het prille begin op 1 mei 1921, toen ‘zeventien jongelui in de theetuin van de heer Vermeer de voetbalvereniging oprichtten’. De eerste voorzitter is L.J. Overwater, die de naam van de club bedenkt: SSV Be Quick. En het zou niet alleen bij voetbal blijven: Be Quick krijgt een korfbalafdeling en in 1931 wordt de suggestie gegeven om een turnafdeling te starten.

Er gebeurt meer in de loop der jaren. Van het terrein aan de Achterstraat tot het perceel dat nu dienst doet als camping, van de oprichting tot een zaterdagafdeling tot de opheffing van de zondagafdeling in de jaren zeventig. De zondagploeg is in 1965 nog glorieus kampioen geweest, na een 5-0 overwinning op Transvalia.

In het begin van de jaren tachtig staat Strijen letterlijk in de steigers: de nieuwbouw van de kleedkamers (toen ook al), de verbouwing van de bestuurskamer en kantine staat op stapel. In die periode loopt bij Strijen ook al de als profvoetballer gekende Geert Meijer als trainer rond bij de huidige Sportlaanclub. Inderdaad, de man die ook anno 2021 nog steeds de hoofdmacht van de ‘Kanaries’ onder zijn hoede heeft.

In de jaren negentig smelten de voetbalclubs Be Quick en buurman Ventura Sport weer samen tot één voetbalclub. Ventura behoudt wel de korfbaltak als zelfstandige club. Het is de bloeiperiode van de hoofdmacht, die in 1995 doordringt tot het allerhoogste niveau: de hoofdklasse. In de nieuwe eeuw wordt de huidige naam van de club aangenomen: Sportvereniging Be Quick wordt Voetbalvereniging Strijen, dat in 2011 ook kunstgrasbezitter wordt.


Successen
Voor alle geledingen van de club, de markante leden en de voorzitters is aandacht in het jubileumboek, dat ook rept over één van de meest gedenkwaardige wedstrijden die Strijen speelde in 1988: de promotiecyclus tegen Arkel voor een plek in de vierde klasse van de KNVB. Eerst het reguliere competitieduel, daarna twee beslissingswedstrijden en de rake kopbal van Piet Jonas die het team van Geert Meijer uiteindelijk de hoofdprijs oplevert.

Net zo gedenkwaardig is de promotie in 1993, onder leiding van de bevlogen trainer Jaap Viergever. Strijen verspeelde de titel aan VVGZ via een beslissingswedstrijd bij Rijsoord, maar promoveerde toch door winst op Jodan Boys op het terrein van RVVH.

Maar ook wordt er stilgestaan bij de lange reeks concerten van Golden Earring op het terrein van Strijen aan de Sportlaan gaf. Ben Boswinkel trok twee jaar uit om het boek te vervolmaken en het is een historisch document geworden.

Foto: Strijen

Klik hier voor meer artikelen over vv Strijen.
Meer informatie over vv Strijen? Klik hier.