Terwijl het meisjesvoetbal floreert, heeft de vrouwentak van VELO het moeilijk om het hoofd boven water te houden. Ronald van Santen, trainer en geestelijk vader van het team, ziet langzaam de lucht uit het elftal verdwijnen. Hij hoopt op nieuwe impulsen.

Eéns op de zoveel zaterdagen zoeken de Wateringse voetbalvrouwen de strijd aan met een tegenstander van de eigen club. Een geschikte opponent is best lastig, ervaart Van Santen (58). “Soms spelen we tegen een jongensteam, één keer hebben we gespeeld tegen de meisjes onder zeventien jaar. Dat verschil was echter veel te groot. Vooral in fysiek opzicht.”

Dat is ook de reden dat Van Santen niet optimistisch is over de overlevingskansen van zijn elftal op de korte termijn. “De doorstroming vanuit de jeugd laat nog een paar jaar op zich wachten, dus zijn we aangewezen op speelsters van buitenaf. Laat daar nou net alle clubs in het Westland op azen. Als er speelsters vrij komen, dan storten alle clubs zich als een roofvogel op die meiden.”

Van Santen stipt het grote probleem van het huidige vrouwenvoetbal aan. “Alle clubs krijgen steeds meer meisjes voetballen. Dat is een prachtige en mooie ontwikkeling, maar het is wel een hype dat aan de vrouwenafdelingen voorlopig voorbijgaat. De grote toeloop is pas na de Europese titel van de vrouwen in Nederland begonnen. Jonge meisjes. Daar hebben we bij de vrouwen niets van gemerkt.”

VELO, dat met een onder 11, een onder 13, twee onder 15-teams en een onder 17 over meisjesteams beschikt, heeft het lastig om één vrouwenteam op de been te houden. Dat speelt volgens Van Santen al een aantal jaren. “Ik ben zelf in 2010 trainer geworden van het elftal van mijn dochtertje. Met dat elftal ben ik meegegroeid en in 2016 toen die meiden van de jeugd naar de vrouwen gingen, ben ik ook trainer geworden van dat team. Met dat elftal hebben we drie seizoenen prima gedaan. We promoveerden naar de derde klasse en deden het daarin ook prima. Onze keepster was een belangrijke steunpilaar. Wij verloren haar echter aan Lyra, dat toen grote ambities had. Daarna is het bolwerk, dat best stevig was, langzaam afgebrokkeld. Heel jammer. In twee seizoenen zijn we vijf, zes speelsters kwijtgeraakt. Voor dit seizoen hebben we al de nodige kunstgrepen moeten uithalen. Vier jonge meiden zijn overgekomen van SVH uit Den Haag, doordat daar het onder 19-team werd opgeheven. In de eerste competitiewedstrijden ging het best aardig. We hadden dan wel een jasje uitgedaan, maar ik had hoop dat we ons naar een plaats onderin de middenmoot konden spelen.”

Voor komend seizoen, weet Van Santen, wordt het nog een helsere toer om een team bij elkaar te krijgen. “Er gaan een paar meiden stoppen. Daardoor komen we erg krap in de speelsters zitten. In de ploeg zitten bovendien meiden die hun studie hebben afgerond en bijvoorbeeld de zorg ingegaan. Dat betekent onregelmatige diensten.”

Van Santen constateert dat de ziel van weleer uit het elftal is. “Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, mits je voldoende speelsters hebt om weer iets op te bouwen. Ik heb daar echter een hard hoofd in. Heel Westland is op zoek naar speelsters.”

Voor meer informatie over VELO, klik hier.
Meer artikelen lezen over VELO, klik hier.

Geen voetbal en geen feesten. SV Honselersdijk was door de beperkende coronamaatregelen zwaar getroffen. Creativiteit, gezelligheid via de digitale wereld en gemeenschapszin hielpen de club door de afgelopen zware periode heen. Het verlangen naar normale voetbalzaterdagen met een Super Saturday groeide echter alleen maar.

Voor de jeugd is de RegioCup begonnen en op sportpark Strijdhorst hebben onderlinge trainingspartijtjes plaatsgemaakt voor ‘echte’ wedstrijden. “Lekker hoor”, zegt Erwin van der Mark, bestuurslid algemene zaken vanuit het clubgebouw. “Het is het nog niet helemaal natuurlijk – we missen het publiek langs de lijn – maar voor de jeugd is het leuk. Het is ook gewoon weer even wennen aan die kleuren. Op het hoofdveld spelen we tegen Monster, het veld daarachter tegen Schipluiden.” Voorzitter Erik Sosef is inmiddels aangeschoven. “Iedereen moet weer even wennen. De kantine is ook weer opgestart, maar de routine is er wel uit.”

Een uitpuilende kantine is nog wel een stap verder, maar Sosef en Van der Mark hopen dat in het nieuwe seizoen het normale voetballeven weer helemaal terug is. Dat betekent bij SV Honselersdijk een beregezellige zaterdag en als er een Super Saturday op de rol staat zo’n zaterdag in het kwadraat. “Iedereen heeft het enorm gemist”, zegt Sosef. “We hebben best nog wel iets kunnen doen online, maar op een gegeven moment werd de interesse en animo ook minder.”

Van der Mark: “Dat is natuurlijk niet zo gek als het allemaal zo lang duurt. Veel mensen gaan hun zaterdag anders inrichten. Voorheen was het: de zaterdag is voor de voetbal.”

De voorzitter zelf is in die coronaperiode een fervent golfer geworden. “Dat hou ik er wel in, maar wel op een andere dag. De zaterdag is voor Honselersdijk. Dat blijft.” Van der Mark: “Ik hoop dat dat ook voor alle anderen geldt, dat ze hun nieuwe hobby weer opzij leggen voor Honselersdijk.” De voortekenen zijn in ieder geval gunstig, meent Van der Mark. “We hebben nauwelijks opzeggingen en zeker niet meer als andere seizoenen.”

Ministerie van Feest
Honselersdijk heeft een naam in het Westland. Voetbal en feesten worden gecombineerd. Niet voor niets is de activiteitencommissie al jaren geleden omgedoopt tot het ministerie van feest. Dat ministerie van feest blinkt uit in creativiteit. En ook midden in de coronaperiode draaiden die creatieve breinen volop door. “Je had hier de kantine moeten zien voor de online-veiling”, zegt Sosef. “Vol met apparatuur. Het kon zo door voor een televisie-studio.”

De aankondiging van de veiling werd op speciale wijze gedaan: in een vergelijkbare setting waar Mark Rutte en Hugo de Jonge het Nederlandse volk bijpraten over de laatste corona-ontwikkelingen, werd ‘heel’ Honselersdijk op de hoogte gebracht van het, online, doorgaan van de veiling. De feesten en partijen zijn het visitekaartje van de club. “We hebben niet voor niets twaalf seniorenelftallen”, zegt Van der Mark. “Dat is in deze tijd best uniek.”

Maar er zijn ook zorgen in Honselersdijk. In het dorp wordt er, op wat inbreilocaties na, weinig gebouwd. De gemiddelde leeftijd van de bevolking stijgt, de vijver van jonge kinderen om uit te vissen voor het pupillenvoetbal wordt steeds iets kleiner. Van der Mark: “Waar we voorheen op ons gemak acht, negen F-teams konden vullen, hebben we er nu drie, vier.”

Goed nadenken doet de club ook over het vrijwilligerswerk in de toekomst. “De maatschappij verandert en daar zul je als club iets mee moeten doen. We zijn wat dat betreft een club als iedere andere. Negentig procent van de functies zijn ingevuld, voor die laatste tien procent moeten we hard werken. Zolang dat op deze manier gaat, kan het nog wel, maar in de toekomst moet je wellicht toe naar een iets ander model.”

Vrijwilligerswerk
Van der Mark beaamt dat. “Het vrijwilligerswerk blijft altijd de kern, maar je ontkomt er op den duur niet aan om functies door betaalde krachten te laten doen. Voor ons is dat best actueel, want volgend jaar stopt Ab van Dijk als beheerder. Hij heeft wel aangegeven dat hij nog wel twintig uur door wil gaan, maar het verplicht ons en geeft ons ook de ruimte om goed na te denken hoe we in de toekomst taken gaan invullen. Dat moet je met een bedrijfsmatig oog doen. Dat zou bijvoorbeeld best eens kunnen zijn dat je twee betaalde krachten voor de kantine inhuurt. Daarmee kan je een professionele slag slaan.”

In sportief opzicht had Honselersdijk de afgelopen vijf jaar geen klagen. Vier seizoenen geleden promoveerde de hoofdmacht naar de eerste klasse. “We koesteren het niveau, maar zijn tegelijkertijd ook realistisch”, zegt Sosef. “We betalen niet en zijn afhankelijk van onze eigen opleiding en wat er van clubs uit de buurt komt binnen lopen. Het eerste seizoen in de eerste klasse was natuurlijk een topseizoen. Daarin leefden we ook boven onze stand. Het tweede seizoen, het laatste volledige, was een stuk lastiger, mede door een regen aan blessures. Ik denk dat het reëel is om te streven naar een plek in de middenmoot. Het zou geen ramp zijn als we degraderen. Als je echt tekort komt, zoals twee seizoenen geleden Meeuwen, dat stijf onderaan staat, dan ben je echt beter af in de tweede klasse. We moeten geen eerste klasse spelen, het mag wel. Maar dus wel op een goede manier”, aldus Sosef, die nu echt begonnen is aan zijn afscheidstournee als voorzitter.

Hij wilde al vorig jaar afscheid nemen, maar vond het toen niet het gewenste moment. “In coronatijd wilde ik de club niet in de steek laten. Een goede stuurman moet in tijden van nood op zijn schip blijven. We hebben nu de vaste wal bereikt, er kan een andere stuurman komen.”

Klik hier voor meer artikelen over SV Honselersdijk.
Klik hier voor meer informatie over SV Honselersdijk.

FC ’s-Gravenzande creëert komend seizoen een platform voor speelsters die vanuit de junioren doorstromen naar de senioren. Met ‘Jong’ FC ’s-Gravenzande wil de club ruimte geven aan verdere ontwikkeling van meisjestalenten. De club verwacht met het lanceren van het speciale team dat de doorstroming vloeiender gaat verlopen.

FC ’s-Gravenzande heeft inmiddels een aardige meisjes- en vrouwentak die nog altijd groeit. Richard van Erk, die samen met Ed Meijer ‘hoofdleider’ is van het meisjesvoetbal, staat aan de basis van die groei. Als vader van een dochter die niets liever wilde dan voetballen maakte hij acht jaar geleden kennis met vrouwenvoetbal en de club. “Toen speelde mijn dochter bij de E-tjes, inmiddels bij de MO19. We hadden toen ook al behoorlijk wat meisjes voetballen. Ik denk zo’n tachtig, dat is inmiddels uitgedijd naar een kleine tweehonderd. Ik heb geen idee waar de grens is, maar we willen nog wel wat verder groeien.”

Van Erk en Meijer buigen zich in deze fase van het seizoen over de nieuwe teams. “Zoals het er nu naar uitziet hebben we komend seizoen drie onder 17-teams en bij de onder 15 spant het erom: drie of vier. Die aantallen geven wel aan dat we flink body hebben. We kunnen in die teams ook een schifting maken tussen de talenten en speelsters die vooral voor hun plezier spelen. Wat je bij de jongens hebt, heb je bij de meisjes ook. De ene speelster is ambitieuzer dan de andere.”

Om die ambities de ruimte te geven, kwam de club met een plan voor het vervolg na de MO19. “We vinden het belangrijk dat er zowel in sportief als sociaal opzicht een tussenstation komt bij de vrouwen. We hebben nu twee teams. Het eerste vrouwenteam speelt in de derde klasse, het tweede is een plezierteam. Het Jong-team neemt de plek van vrouwen 2 in in de vierde klasse en vrouwen 2 wordt vrouwen 3. Wij denken dat we met deze stap een manier hebben gevonden om de overgang van de junioren naar de senioren te verkleinen. Tot nu toe hadden doorgestroomde jeugdspeelsters het in het eerste team best lastig. Op voetbalgebied, maar ze komen ook in een groep die al een tijdje bestaat. Dan duurt het even voordat jij je plek hebt gevonden. Door te kiezen voor het jong-team als platform hebben we een podium waar jonge speelsters zich met speelsters met wie ze al langere tijd samenspelen, kunnen blijven ontwikkelen. Ze kunnen wennen aan het vrouwenvoetbal, want ze integreren als team wel gewoon in de seniorencompetitie. Op dit moment is er nog geen competitie voor onder 21.”

Een andere reden om de talenten bij elkaar te houden, is dat FC ’s-Gravenzande ervan overtuigd is dat een deel van de speelsters in de toekomst het geraamte van de hoofdmacht kan gaan vormen. “We willen ze rustig brengen”, zegt Van Erk. “Het is ook onze ambitie om binnen een paar jaar met vrouwen 1 naar de tweede klasse te promoveren. We hebben in de jeugd in de afgelopen jaren al wat stappen kunnen maken. Zo spelen de hoogste teams in de onder 19, onder 17 en onder 15 in de hoofdklasse. Dat is een flinke verbetering ten opzichte van een paar jaar geleden.”

Klik hier voor meer artikelen over FC ’s-Gravenzande.
Klik hier voor meer informatie over FC ’s-Gravenzande.

Westlandia wil zich de komende jaren ontwikkelen als opleidingsinstituut voor talentvolle meisjes. Dat moet zich binnen twee jaar al vertalen in twee meisjesteams vol regionaal talent, de MO15 en MO17. “Dit past heel goed bij ons”, zegt bestuurslid jeugdzaken Johan Vis.

Op de laatste zondag van mei hield de club een open dag voor meisjes met een ambitie. Het was de climax van een campagne die de club enige tijd geleden via de sociale media lanceerde. Op allerlei manieren probeert Westlandia de plannen en vooral het verhaal achter de plannen kenbaar te maken.

“We willen het serieus oppakken”, vertelt Vis. “We richten ons daarbij niet om kwantiteit, maar op kwaliteit.”

Hoewel Westlandia geen grote geschiedenis in het meisjes- en vrouwenvoetbal heeft, voetbalden er altijd wel meisjes tussen de jongens. “En daarnaast hebben we drie recreatieve teams. Twee damesteams, wellicht worden dat er voor komend seizoen wel drie, en een onder 17. We hebben geen doorlopende leerlijn. Meisjes voetballen als ze jong zijn tussen de jongens. Een handvol meisjes is via ons ook terecht gekomen bij een bvo. Mandy van den Berg is hier begonnen, Jill van der Enden, die bij ADO Den Haag speelt, is een ander voorbeeld. Micky Mooiman, die deel uitmaakt van de beloften van Feyenoord, komt over van ons vandaan.”

Westlandia kiest er volgens Vis bewust voor om bij de meisjes in te zetten op meisjes met ambities. “Dat past ook bij de rol die we nu al voor de jongens in de regio vertolken. We zijn een regionale opleidingscentrum en die kennis en ervaring hebben we al in huis. Wij zijn in staat om de organisatie snel op dezelfde manier in te richten”, aldus Vis.

Het plan is om een MO17 en MO19 op een zo hoog mogelijk niveau te laten spelen. “Op dit moment is dat de hoofdklasse. De competitie voor meisjes is volop in ontwikkeling en er wordt gekeken naar een aantal pilots om divisievoetbal tot stand te brengen. Uiteindelijk is het ons doel om daarin mee te spelen, maar vooralsnog zullen wij starten in de hoofdklasse.”

Of Westlandia komend seizoen al van start gaat met de twee teams hangt af van de respons en animo die er is vanuit de regio. Vis: “Het is betrekkelijk kort dag, maar als het dit seizoen niet lukt, dan gaan we later van start. Het idee blijft staan.”

Vis denkt dat er voldoende meisjes te vinden zijn in het Westland die de ambitie hebben om hoger te spelen. “Wij willen voor die meisjes een springplank zijn.” Dat Westlandia met de vrouwen op termijn hoger gaat spelen, is volgens Vis eventuele bijvangst. “Het is mooi meegenomen, maar geen doel op zich.”

Voor meer informatie over Westlandia, klik hier.
Meer artikelen lezen over Westlandia, klik hier.

De viering van het 75-jarig bestaan heeft Maasdijk definitief afgeblazen, maar de club gaat het 77^ste seizoen in de clubgeschiedenis zeker niet in zonder een cadeautje. Deze zomer wordt de kunststofgrasmat op het hoofdveld vervangen door een nieuwe en dat was volgens voorzitter Ivo Peeters hard nodig. “We kregen veel klachten.”

Eén dezer dagen beginnen op het sportpark aan de Lange Kruisweg de werkzaamheden en die duren ongeveer zes tot acht weken. “Het is net wel of net niet klaar als de eerste oefenwedstrijden voor het nieuwe seizoen gepland zijn”, zegt Peeters. “Dan heb je het dus over medio augustus.”

Eén weekje eerder of later, Maasdijk vindt het best. Het huidige kunstgras op het hoofdveld was op en versleten en had volgens Peeters zijn beste tijd al jaren geleden gehad. “Het was inmiddels twaalf jaar en het einde van de levensduur. Er is maximaal op getraind en gespeeld, maar het was hard tijd voor vervanging. De kwaliteit was niet best meer. We kregen veel klachten van leden en kregen regelmatig van spelers van bezoekende clubs terug dat ze het geen pretje vonden om op het veld te spelen. De meest gehoorde klacht was dat het veld hard was, hetgeen blessures veroorzaakte.”

Tijdens het gesprek met de gemeente was het niet de vraag of het veld vervangen moest worden, maar door wat. “Er zijn twee opties voorbij gekomen”, vertelt Peeters. “Een nieuw kunstgrasveld of een grassmasterveld. Dat is het soort veld dat bij ADO Den Haag en voor 98 procent bestaat uit natuurgras aangevuld met twee procent kunststofvezels. In dat laatste geval vonden wij dat het op ons vierde veld, dat de grootte heeft van een driekwart veld en gebruikt wordt als trainingsveld, kunstgras zou worden. We wilden onze leden kunnen garanderen dat zij in periodes met slechte weersomstandigheden kunnen blijven trainen. Een grassmasterveld heeft een beperktere capaciteit. Uiteindelijk is die optie opgevallen. Niet alleen vanwege die beperktere capaciteit, maar door de meerkosten die eraan verbonden zijn. Het veld is niet zo zeer in aanleg veel duurder, maar de kosten voor onderhoud zijn wel veel hoger. Eigenlijk verandert nu dus niet veel, alleen dat we een nieuw kunstgrasveld krijgen, waarbij alleen de toplaag wordt vervangen. De onderlaag blijft wel liggen.”

Het nieuwe veld, dat volledig door de gemeente Westland wordt betaald, is een verlaat verjaardagscadeautje voor Maasdijk. De club bestond op 20 juni 2020 precies 75 jaar. Peeters: “De plannen van de jubileumcommissie waren al vergevorderd, maar corona gooide roet in het eten. Niet wetende wat er nog op ons af zou komen dit seizoen hadden we de festiviteiten doorgeschoven naar dit jaar. Eerder dit jaar hebben we besloten alles definitief af te blazen. Dat is aan de ene kant spijtig, maar het jubileum had even geen prioriteit. En veel zin om volgend jaar het 75 plus 2-jubileum hadden we ook niet. Als het weer kan doen we wel iets extra’s voor de leden en we zullen het tachtigjarig jubileum wellicht wat uitbundiger gaan vieren”, aldus Peeters, die trots is hoe zijn club de afgelopen anderhalf seizoen in moeilijke omstandigheden is doorgekomen. “We zijn zelfs gegroeid in leden. Vooral bij de jongste groepen hebben we voor Maasdijk-begrippen een grote groei. Maar niet alleen daar. We krijgen er in het komend seizoen zelfs een derde elftal bij.”

Maasdijk kreeg zelfs een ophelderend telefoontje van de KNVB. “Ze hadden gekeken naar de ontwikkeling van ons ledental en wilden weten of het wel klopte wat wij hadden doorgegeven.”

Voor meer artikelen over VV Maasdijk klik hier.
Voor meer informatie over VV Maasdijk klik hier.