Home Blog Pagina 765

De aftrap met Jesse Koppelaar van VV Sliedrecht

De jonge vleugelverdediger uit Sliedrecht is op zeer jonge leeftijd begonnen met voetballen bij de plaatselijke vereniging. Ongeacht Jesse zijn leeftijd behoort hij tot een van de oudere spelers van het team. Zijn ervaring zal het jeugdige elftal nodig hebben in de reserve hoofdklasse.

Hoe heeft Jesse zich fit gehouden deze zomer? ‘’We zijn eigenlijk niet echt gestopt met trainen. Op het moment dat corona het toeliet om in viertallen het veld op te gaan, hebben we die kans gegrepen en zijn we vroegtijdig begonnen met de voorbereidingen op aankomend seizoen. Hierdoor hadden we maar een korte zomerstop. Na een vakantie van twee weken viel mijn ‘terugval’ dus gelukkig mee. Momenteel zijn we druk met de bekerwedstrijden, waardoor de wedstrijdfitheid ook terug begint te komen.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

“Jesse kijkt met een positieve blik naar het elftal van dit seizoen. ‘’We zijn een jong en getalenteerd elftal dat gaat voor het kampioenschap in de reserve hoofdklasse. We willen graag voetballen en hebben graag de bal in de ploeg. Waar we voor moeten waken is hoe we omgaan met tegenslagen en tegenstanders die ons uit de wedstrijd willen halen. Daar werken we momenteel hard aan en dat gaat ons ook zeker lukken! Ik heb alle vertrouwen in een goed seizoen.’’ We vroegen Jesse wat hij dit seizoen hoopt te bereiken. ‘’We zijn gretig en gaan vol voor het kampioenschap. Vorig seizoen begonnen we erg goed en stonden we gedeeld eerste toen corona het seizoen onderbrak. We pakken het op waar we toentertijd geëindigd zijn. Diezelfde drive hebben we dit seizoen weer nodig om de eerste plek te pakken.’’

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Ook spraken we met Jesse over persoonlijke doelen ‘’Ik hoop op persoonlijk vlak mezelf te blijven ontwikkelen als voetballer. Niet enkel op technisch vlak, maar ook daar omheen. Waar ik twee jaar geleden nog behoorde tot één van de jonkies, behoor ik nu tot de ouderen. Dit vraagt om een andere rol in het team, meer dragend en prominenter aanwezig. Dit seizoen wil ik daarin groeien.’’ Jesse verwacht een mooi seizoen. ’’We gaan als jong team in hoog tempo stappen maken. Zolang wij ons eigen spel spelen, geloof ik in een mooie afloop. Met wie weet een prijs aan het einde van het seizoen.”

Meer artikelen lezen over VV Sliedrecht? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Sliedrecht.

Glenn Melissant wil oogsten met DVV’09

Dat DVV’09 snakt en verlangt naar promotie naar de derde klasse is wat overdreven, maar dat de tijd voor de fusieclub rijp is om het hogerop te zoeken staat voor Glenn Melissant als een paal boven water. Volgens hem zijn in Dirksland alle voorwaarden aanwezig voor een succesvolle campagne.

In de perfecte wereld zonder corona had het heel goed mogelijk geweest dat DVV’09 dit seizoen al in de derde klasse was begonnen. Twee afgebroken competities zetten ook de rem op de sportieve ambities van de fusieclub, die zich maar wat graag aansloot bij het veld van clubs in de derde klasse.

“Terugkijken heeft niet zo veel zin”, is Melissant vooral nuchter. “Je weet niet hoe het gelopen was als de competitie wel was doorgegaan. We zullen het ook niet meer weten. Als je in die teleurstellingen blijft hangen kan je nooit een succesvol seizoen draaien. Ons vizier is op de toekomst gericht.”

En die toekomst ziet er volgens de middenvelder rooskleurig uit. De selectie van DVV was al zeer aardig voor de vierde klasse en die is er door de komst van een aantal nieuwe spelers – spelers die terugkeerden op sportpark De Gooye – breder en sterker op geworden. “De concurrentie is fors toegenomen”, zegt Melissant. “Maar dat is alleen maar goed. Je merkt het ook op de training. Het is allemaal nóg scherper.” Ook op het middenvelder, waar Melissant door trainer John Kleijn doorgaans aan de linkerkant wordt geposteerd, zijn er meer gegadigden voor een basisplek. Melissant is niet bang voor zijn plaats. “Ik zie het alleen maar als een extra drijfveer om nog meer uit mezelf te halen. De trainer heeft meer keuze. Dat is alleen maar fijn. Het seizoen is lang en je krijgt altijd te maken met blessures en schorsingen. Een goede bank kan dan het verschil maken.”

Melissant draagt al heel wat jaartjes ervaring mee, want hij debuteerde al op zijn zestiende in de hoofdmacht. Hij was één van de jongste spelers in de DVV-geschiedenis die aanvoerder werd. “Ik was twintig en kreeg die band om. Achteraf was dat veel te jong. Ik zeg niet dat het een last was, maar fijn voelde ik mij er ook niet bij.”

bazen

Ik ben inmiddels gerijpt als voetballer. Dat zijn we ook als team. We hebben al veel meegemaakt. We hebben de jaren voor corona steeds tegen promotie aangehikt. We zijn een paar keer gestrand in de nacompetitie.”

Ook dit seizoen, zo weet Melissant, zal hij met DVV’09 de promotie niet cadeau krijgen. “De eenvoudigste manier is om kampioen te worden, maar dat willen WFB en OHVV ook”, wijst hij de twee andere grote titelkandidaten aan. “Daarnaast zijn er ook een paar outsiders. Stellendam, maar ik verwacht ook dat FIOS hoge ogen gaat gooien. Ze hebben daar acht nieuwe basisspelers. In combinatie met een ervaren trainer zie ik ze ook een rol van betekenis gaan spelen.”

Met DVV gaat Melissant echter vol voor de titel. “Dat zijn we aan onze stand verplicht.”

Meer artikelen over DVV’09, klik hier.

Meer informatie over DVV’09, klik hier.

De voorbeschouwing met Abdou Haalide van TVC

Dit keer blikken we met Abdou Haalide vooruit op de wedstrijd met SSW. De middenvelder heeft veel vertrouwen in de drie punten en verwacht zelfs kampioen te worden met TVC. Ook spraken we over afgelopen wedstrijd tegen Wernhout en de titelaspiraties van TVC.

De jonge middenvelder begint over zijn carrière. “Het is nu mijn tweede jaar in de selectie van TVC, daarvoor heb ik altijd al wedstijden meegespeeld met het eerste. Ik speel heel mijn voetbalcarrière al bij TVC ik ben op mijn tiende gescout door KNVB. Helaas kwam ik daar niet ver. Vanaf kleins af aan liep ik met een bal rond, maar ik ben echt begonnen bij een vereniging was toen ik zeven was. Op mijn zestiende maakte ik mijn debuut bij het eerste van TVC.”

mediplus banner

We blikten met Abdou teug op de vorige wedstrijd tegen Wernhout. “Na twee wedstrijden gespeeld te hebben in de beker was afgelopen zondag de laatste bekerwedstrijd tegen Wernhout. De vorige twee wedstrijden hadden we gewonnen, dus aan een punt hadden we genoeg om door te gaan in de beker. Na tien minuten spelen stuurde Mike Vermeulen met een prachtige diepte bal Jeroen Ooms weg en hij opende de score. Voor rust ging Jeroen weer één op één met de keeper ditmaal speelde hij de keeper voorbij en maakte de 2-0. Na rust kregen we de 2-1 tegen en na een mindere tweede helft hebben we toch de drie punten weten te bemachtigen. Dat is toch een mooie prestatie.” Er is dan ook geen enkele twijfel over die de man van de wedstrijd was. “Jeroen Ooms was de man van de wedstrijd. Hij was weer belangrijk voor ons met twee doelpunten.”

“Ik kan me niet eens herinneren wanneer het eerste van TVC het voor het laatst is gelukt om door te gaan in de beker. Als de ‘Underdog’ (VVR derde klasse, Dubbeldam derde klasse en Wernhout  vierde klasse) hebben toch als team laten zien dat we niet in de vijfde klasse thuishoren. We hebben negen punten behaald tegen teams die hoger speler dan wij. Het is nu ook aan ons om het weer te bewijzen in de competitie. We moeten kampioen worden met de selectie en trainers die we nu hebben. Daar heb ik de volste vertrouwen in.”

roha shop

We blikken met Abdou ook vooruit op de komende wedstrijd tegen SSW. “We moeten ons nu bewijzen in de competitie. De eerste wedstijd van het seizoen moeten we winnen om zo de eerste stappen te kunnen zetten naar het kampioenschap. Het zal geen makkelijke wedstrijd worden tegen SSW. De voorgaande wedstrijden tegen SSW waren niet altijd even makkelijk. Toch heb ik de volste vertrouwen in ons team dat we met drie punten naar huis gaan.”

Abdou weet dan ook wat zijn persoonlijke doelen zijn. “Op persoonlijk vlak hoop ik mijzelf te verbeteren als speler. Dat moet goed komen met onze trainers (Johan Rijndorp en Kevin Faas). Ik leer echt veel van hen.” De middenvelder kijkt ook vooruit naar de eindstand van de competitie. “Ik hoop op het kampioenschap met TVC natuurlijk en dat we eindelijk als TVC de vijfde klasse kunnen verlaten. We horen hier niet thuis.”

Klik hier voor meer artikelen over TVC Breda.
Klik hier voor meer informatie over TVC Breda.

Rick Postema begint aan nieuwe episode bij De Jonge Spartaan

Hij staat niet langer meer tussen de palen, maar heeft komend seizoen het hoogste woord op het trainingsveld en als coach langs de zijlijn. Rick Postema heeft het keepen vaarwel gezegd en zich ontfermd over het tweede elftal van De Jonge Spartaan. “Ik hoop mijn steentje te kunnen bijdragen in de ontwikkeling van die jongens.”

Zijn laatste seizoen als actieve keeper in het eerste elftal van VV Den Bommel had weinig om het lijf. Slechts zes officiële wedstrijden – drie voor de beker en drie voor de competitie – duurde de afscheidstournee van Postema, die op dat moment nog geen besluit had genomen over toekomst. Dat deed hij wel in de winterstop. “Ik heb prachtige jaren gehad, maar je moet ook kunnen zeggen: het is mooi geweest en dit is het.”

Hij noemt zijn driejarige optreden in Den Bommel een mooi toetje. Na jaren eerste keeper bij De Jonge Spartaan te zijn geweest beleefde hij nog een mooie tijd bij de derdeklasser. “Heel anders dan De Jonge Spartaan. Een dorpsclub met veel warme mensen. Ik ben dankbaar voor de periode die ik nog heb gemaakt. Ik had een valse start, waarbij ik aan het begin van het eerste seizoen zwaar geblesseerd geraakte. Ik kwam in botsing met een medespeler en had verschillende breuken. De tijd erna heeft dat ruimschoots goedgemaakt, Ik ben blij dat ik de stap destijds gemaakt heb. Bij De Jonge Spartaan had hij een periode van de blessures en in mijn plaats was een jonge keeper gekomen. Mijn perspectief op speeltijd was daardoor minder groot.”

bazen

Postema verdedigde, met tussenpozen, ruim acht jaar het doel van De Jonge Spartaan. Hij groeide op in Bruinisse. “Ik heb altijd bij Bruse Boys gespeeld. Meestal speelden we tweede klasse. Uitgerekend in het jaar dat we zijn verhuisd naar Middelharnis promoveerden we naar de eerste klasse. Dat avontuur heb ik nog meegemaakt, een jaar na onze verhuizing ben ik toch overgestapt naar De Jonge Spartaan.”

Op Spartacus promoveerde en degradeerde hij, maar zijn hoogtepunt is het kampioenschap in de vierde klasse. “Hoewel ik dat seizoen ook met de nodige ongemakken te maken had en veel wedstrijden moest missen, is dat seizoen in mijn beleving het mooiste jaar geweest.”

Nu begint hij bij DJS, waar hij enige tijd trainer was van de G-voetballers, aan een nieuwe episode. “Bij DJS kregen ze er lucht van dat ik zou stoppen. Ze hebben me meteen gevraagd of ik te porren was voor een trainersfunctie. Het tweede elftal vind ik een prachtige uitdaging. We zijn met twee trainers en een leider. Het is een extreem jong team dat erg enthousiast is. Ik moet nog ontdekken of ik training geven leuk vind, maar de hele sfeer met die jongens spreekt me aan. Ik vind het een mooie uitdaging om de jongens een stap verder te helpen in de ontwikkeling.”

Postema, die werkzaam is in de gemeente Goeree-Overflakkee als beleidsadviseur sport, speelt met DJS 2 in de reserve derde klasse. “Natuurlijk zijn resultaten belangrijk, maar de functie van een tweede team is vooral om spelers beter te maken om zodoende het laatste duwtje te geven naar het eerste elftal.”

Meer artikelen over De Jonge Spartaan, klik hier.

Meer informatie over De Jonge Spartaan, Klik hier.

 

In gesprek met Mike Langerak van SV Oranje Wit

De middenvelder uit Sliedrecht is helemaal op zijn plek bij SV Oranje Wit. Na wat uitstapjes links en rechts en een kortstondig avontuur bij IFC is Mike helemaal klaar voor het nieuwe seizoen in Dordrecht. Mike is ondanks zijn jonge leeftijd een speler met best wat ervaring en begint al aan zijn achtste seizoen in een eerste elftal.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Mike blikt even terug op zijn carrière tot nu toe: ‘’Ik heb mijn hele jeugd gevoetbald bij V.V. Sliedrecht. Toen ben ik op mijn zestiende naar ASWH gegaan. Daar mocht ik spelen op divisie niveau en heb mezelf als speler kunnen ontwikkelen. Dat ging zo goed dat ik op mijn zeventiende mocht aansluiten bij het eerste elftal. Daar speelde ik vooral mijn wedstrijden in het tweede. Het jaar daarop ging ik weer terug naar VV Sliedrecht die voor het eerst uitkwamen in de hoofdklasse. Dat was een mooi niveau. We speelden tegen ploegen als Achilles Veen, Hoek en Noordwijk. Na twee jaar Sliedrecht vroeg Oranje Wit of ik bij hun wilde spelen. Ik kende Oranje Wit als een mooie en gezellige club. Net voor de eerste coronagolf belde Cees Bijl (voormalig voorzitter van I.F.C.) mij op. Hij vertelde zijn ambities met de club I.F.C. Hij wilden graag de stap hogerop maken naar de derde divisie. Dat was voor mij de reden om voor I.F.C. uit de komen. Helaas gooide de eerste coronagolf toen roet in het eten en de club besloot om het jaar daarop zich volledig te richten op de zaterdagtak. IFC zaterdag speelt vierde klasse. Ondanks dat ik het onwijs naar mijn zin heb gehad, voelde ik me nog te jong om op dat niveau uit te komen. Al snel belde Faysal Kadi Wahabi (de trainer van Oranje Wit) mij op om weer terug te komen. Over die keuze hoefde ik niet lang na te denken.’’

Qua hoogtepunten is Mike duidelijk. “Ongeslagen kampioen worden met ASWH 2. We gingen toen op voor de landstitel voor reserve teams. Helaas was HFC in de halve finale te sterk. We hadden zo’n goed team, dat we zelfs van veel eerste elftallen wonnen. We waren toen allemaal 18 a 20 jaar. Het was wel grappig om te zien dat zo’n verkapt jeugdelftal het toen zo ontzettend goed deed. Veel van die lichting spelen nu ook voor eerste elftallen.’’ De dieptepunten in het voetbal horen er helaas ook bij. “Degradatie met Sliedrecht uit de hoofdklasse is voor mij echt een dieptepunt. We hadden dat jaar ook enorm veel pech. We hebben destijds veel wedstrijden verloren in de laatste minuten. We deden qua voetbal echt niet onder, maar soms heb je zo’n seizoen dat alles tegenzit.”

Zonder vrijwilligers draait een club niet , dus Mike vind het lastig om één iemand in het bijzonder aan te wijzen. “Bij ons zijn het er teveel om op te noemen. We hebben heel veel mensen binnen de club die erg veel doen. Zo zijn al onze spullen ten alle tijden tip top in orde dankzij Joop, maar Chris Kirch (onze elftalleider) regelt ook ontzettend veel voor ons. Ze zijn eigenlijk een beetje te goed voor ons haha.” De gezelligheid is Mike veel meer gaan waarderen. “Tijdens de lockdown hadden we niks en konden we geen kant op. De sfeer in de kantine en het lachen in de kleedkamer is voor mij erg belangrijk. Het sociale aspect vind ik enorm leuk.’’ Mike doet ook een voorspelling voor komend seizoen. “Als ik een voorspelling voor dit seizoen moet doen. Denk ik dat wij een mooie plek in de middenmoot kunnen bewerkstelligen. De competitie is zwaar en er zitten sterke teams tussen, maar ik denk dat wij door ons teamgevoel het nog eens goed kunnen gaan doen.”

Voor meer artikelen over SV Oranje Wit klik hier.
Voor meer informatie over SV Oranje Wit klik hier.

In gesprek met Mike Langerak van SV Oranje Wit

De middenvelder uit Sliedrecht is helemaal op zijn plek bij SV Oranje Wit. Na wat uitstapjes links en rechts en een kortstondig avontuur bij IFC is Mike helemaal klaar voor het nieuwe seizoen in Dordrecht. Mike is ondanks zijn jonge leeftijd een speler met best wat ervaring en begint al aan zijn achtste seizoen in een eerste elftal.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Mike blikt even terug op zijn carrière tot nu toe: ‘’Ik heb mijn hele jeugd gevoetbald bij V.V. Sliedrecht. Toen ben ik op mijn zestiende naar ASWH gegaan. Daar mocht ik spelen op divisie niveau en heb mezelf als speler kunnen ontwikkelen. Dat ging zo goed dat ik op mijn zeventiende mocht aansluiten bij het eerste elftal. Daar speelde ik vooral mijn wedstrijden in het tweede. Het jaar daarop ging ik weer terug naar VV Sliedrecht die voor het eerst uitkwamen in de hoofdklasse. Dat was een mooi niveau. We speelden tegen ploegen als Achilles Veen, Hoek en Noordwijk. Na twee jaar Sliedrecht vroeg Oranje Wit of ik bij hun wilde spelen. Ik kende Oranje Wit als een mooie en gezellige club. Net voor de eerste coronagolf belde Cees Bijl (voormalig voorzitter van I.F.C.) mij op. Hij vertelde zijn ambities met de club I.F.C. Hij wilden graag de stap hogerop maken naar de derde divisie. Dat was voor mij de reden om voor I.F.C. uit de komen. Helaas gooide de eerste coronagolf toen roet in het eten en de club besloot om het jaar daarop zich volledig te richten op de zaterdagtak. IFC zaterdag speelt vierde klasse. Ondanks dat ik het onwijs naar mijn zin heb gehad, voelde ik me nog te jong om op dat niveau uit te komen. Al snel belde Faysal Kadi Wahabi (de trainer van Oranje Wit) mij op om weer terug te komen. Over die keuze hoefde ik niet lang na te denken.’’

Qua hoogtepunten is Mike duidelijk. “Ongeslagen kampioen worden met ASWH 2. We gingen toen op voor de landstitel voor reserve teams. Helaas was HFC in de halve finale te sterk. We hadden zo’n goed team, dat we zelfs van veel eerste elftallen wonnen. We waren toen allemaal 18 a 20 jaar. Het was wel grappig om te zien dat zo’n verkapt jeugdelftal het toen zo ontzettend goed deed. Veel van die lichting spelen nu ook voor eerste elftallen.’’ De dieptepunten in het voetbal horen er helaas ook bij. “Degradatie met Sliedrecht uit de hoofdklasse is voor mij echt een dieptepunt. We hadden dat jaar ook enorm veel pech. We hebben destijds veel wedstrijden verloren in de laatste minuten. We deden qua voetbal echt niet onder, maar soms heb je zo’n seizoen dat alles tegenzit.”

Zonder vrijwilligers draait een club niet , dus Mike vind het lastig om één iemand in het bijzonder aan te wijzen. “Bij ons zijn het er teveel om op te noemen. We hebben heel veel mensen binnen de club die erg veel doen. Zo zijn al onze spullen ten alle tijden tip top in orde dankzij Joop, maar Chris Kirch (onze elftalleider) regelt ook ontzettend veel voor ons. Ze zijn eigenlijk een beetje te goed voor ons haha.” De gezelligheid is Mike veel meer gaan waarderen. “Tijdens de lockdown hadden we niks en konden we geen kant op. De sfeer in de kantine en het lachen in de kleedkamer is voor mij erg belangrijk. Het sociale aspect vind ik enorm leuk.’’ Mike doet ook een voorspelling voor komend seizoen. “Als ik een voorspelling voor dit seizoen moet doen. Denk ik dat wij een mooie plek in de middenmoot kunnen bewerkstelligen. De competitie is zwaar en er zitten sterke teams tussen, maar ik denk dat wij door ons teamgevoel het nog eens goed kunnen gaan doen.”

Voor meer artikelen over SV Oranje Wit klik hier.
Voor meer informatie over SV Oranje Wit klik hier.

Jasper van der Welle besmet met NTVV-virus

Hij is met collega-centrale verdediger Jeroen Roijers het slot van de deur, Jasper van der Welle verdedigt alweer voor het vijfde seizoen het fort bij NTVV. En als het aan hem ligt doet hij dat nog vele jaren. “Die aanvoerdersband draag ik met trots.”

Een paar keer per week reist hij van zijn woonplaats naar Nieuwe Tonge. Dat doet hij altijd met een glimlach op het gezicht. “Ik heb bij NTVV enorm veel plezier gevonden. Ik heb alles wat ik zocht.”

Van der Welle (27) groeide op bij De Jonge Spartaan. Hij droeg van zijn zesde tot zijn 23ste jaar de kleuren van die club. “Ook een mooie club, maar totaal niet te vergelijken met NTVV vanwege de schaalgrootte. Ik zat jaren bij de selectie, maar viel steeds buiten het eerste elftal. Ik heb een jaar in een vriendenteam gespeeld in een lager elftal. Daar had ik prima naar mijn zin qua sfeer, maar op voetbalgebied miste ik het prestatievoetbal. Via via ben ik door NTVV benaderd. Er voetbalde in Nieuwe Tonge al wat vrienden en oud-teamgenoten.”

In Nieuwe Tonge plonsde hij in een warm bad. “Vanaf minuut één was ik onderdeel van de groep. Een gewenningsperiode had ik niet, het ging heel natuurlijk. Het is een enorm hechte club, waar iedereen met elkaar omgaat, of je nu speler van het eerste of veteraan bent. Het eerste is ook een echt vriendenteam met allerlei verschillende karakters. Dat vind ik zo mooi aan ons team. Iedereen kan zichzelf zijn. Wie je ook bent of hoe je ook doet, we waarderen elkaar allemaal.”

In die omgeving gedijt Van der Welle prima. Het is dan ook niet zo vreemd dat de medewerker van een woningcorporatie in de laatste lijn is neergezet. “Een mooie positie hoor”, zegt hij over zijn rol als centrale verdediger. “Ik kan van hieruit mooi sturen en organiseren. Het is denk ik ook de reden dat ik door trainer Wim Eilander ben aangewezen tot aanvoerder. Hij vindt dat een centrale verdediger aanvoerder moet zijn.”

bazen

Jeroen Roijers is al jaren zijn partner in de laatste verdedigingslinie. “We spelen al jaren met elkaar en voelen elkaar uitstekend aan. We hebben niet een vaste rolverdeling. We kunnen allebei aardig voetballen en opbouwen, maar als het moet kunnen we ook de duels stevig ingaan.”

Dat hij begaan is met het lot van de club blijkt uit het feit dat Van der Welle deel uitmaakt van de jeugdcommissie. “NTVV kenmerkt zich doordat veel mensen zich inzetten voor de club. Ik probeer ook mijn steentje bij te dragen. Onze jeugd speelt competitie met Herkingen’55. Onze vijver is klein om uit te vissen en daarom is het een uitdaging spelertjes naar de voetbal te krijgen.”

De vierde klasse heeft dit jaar een extra ‘dimensie’: met degradatie. “Het zal zorgen voor extra spanning”, zegt Van der Welle. “Er staat niet alleen bovenin wat op het spel, maar ook voor de onderste ploegen. Ik zou het persoonlijk jammer vinden als er clubs van het eiland degraderen. Ik vind de competitie, met al die derby’s, prachtig.”

Voor meer informatie over NTVV, klik hier.

Voor meer artikelen over NTVV, klik hier.

Nino Wielaard staat op scherp voor Melissant

Hij woonde geen dag in Melissant, maar draagt toch alweer (‘met trots’) een paar jaar de feloranje kleuren van de club. Nino Wielaard (22) staat komend seizoen in de spits op scherp voor de dorpsvierdeklasser. Voor minder dan vijftien goals doet hij het niet.

Wielaard is eind augustus begonnen aan zijn nieuwe ‘leven’. Als gymdocent is hij op diverse scholen op Flakkee actief. “Ik vind het geweldig dat ik zo dicht bij huis kan werken. Ik heb gestudeerd aan de hogere school voor lichamelijke oefening, de Halo. Ik ben mijn scriptie aan het afronden. Dat is echt het slotstuk. In december hoop ik mijn diploma te hebben.”

Sport is zijn lust en zijn leven. Die passie overbrengen op de jeugd is daar een belangrijk onderdeel van. Bij Melissant is hij daarom niet alleen spits van de hoofdmacht maar ook een bevlogen jeugdtrainer. “Ik heb de onder 12 onder mijn hoede. Ik train ze twee keer in de week. Als het past met mijn wedstrijden van het eerste ben ik er ook bij op zaterdag. Ik vind dat machtig mooi. Ik sta er altijd van versteld hoe snel de ontwikkeling van die gasten op deze leeftijd gaat. Je hebt echt eer van je werk. Sommige jongens kunnen aan het begin amper een bal aannemen of hebben moeite met schieten. Dan ga je met ze aan de slag. Het resultaat is soms verbluffend. Schieten ze met de wreef perfect op doel.”

Dat enthousiasme heeft Wielaard ook bij zijn eigen team, de hoofdmacht. De aanvaller, die op zijn been een voetbal heeft laten tatoeëren (‘je moet heel goed kijken om ‘m te vinden’), geeft zich in het veld voor de honderd procent. Beter een stap te veel dan één te weinig, zo lijkt het motto van Wielaard, die door zijn vader werd geprikkeld om voor Melissant te kiezen toen hij bij De Jonge Spartaan op een zijspoor raakte. “‘Waarom probeer je het niet bij Melissant?’ vroeg mijn vader. Vanaf het eerste moment dat ik hier binnenstapte, voelde het goed. Heel natuurlijk. Het is een rustige club met leuke gasten. We hebben het met elkaar gezellig.”

bazen

Hij is een echte goalgetter: enorm doelgericht en hongerig naar een goal. “Als spits leef ik van de doelpunten. Een voetbaldag is niet compleet als ik niet gescoord heb. Ik sta niet voor niets in die spits. Ik ben ingehuurd om te scoren. Natuurlijk ben ik blij dat we scoren, maar het is wel erg fijn als ik een doelpuntje meepik”, geeft hij toe.

Hij legt de lat voor zichzelf hoog. “Wanneer ik tevreden ben? Nou, dan moet je denken aan minimaal vijftien goals.”

Hij juicht het nieuwe systeem van de nieuwe trainer Frans Ceton toe. “Ik denk dat 4-4-2 uitstekend past bij ons als ploeg.” Daarbij fungeert Wielaard als diepste spits. “Ik kan goed een balletje vasthouden, maar kan ook een eigen actie maken. Een echte spits heeft killersinstinct en weet op basis van intuïtie waar het doel staat. Ik heb zo ook een paar keer gescoord. De laatste op die manier was tegen Herkingen. Ik kreeg de bal, draaide mijn kont erin, en schoot blind. Ik ben doelgericht, maar niet egoïstisch. Als ik zie dat een medespeler er beter voor staat, ben ik niet benauwd om de bal af te leggen. Scoren voelt goed, maar winnen ook.”

Voor meer artikelen van Melissant, klik hier.

Voor meer informatie van Melissant, klik hier.

‘s-Gravendeel nipt onderuit tegen GSV

’s-Gravendeel heeft ook het derde bekerduel niet winnend weten af te sluiten. De wedstrijd begon een kwartier later (aanvangstijd was al 15.00 uur), omdat de dienstdoende arbiter uit Alkmaar wat strubbelingen onderweg ondervond.

Van klasse verschil, GSV komt immers uit in de vierde klasse, was in de beginfase nauwelijks sprake. Moet gezegd worden dat er bij ’s-Gravendeel om diverse redenen een aantal basisspelers ontbraken, maar de Gouwenaren zochten brutaal de aanval en kwamen zelfs na elf minuten spelen al op voorsprong door de opgekomen verdediger Dennis Jongenelen. Er waren dus nog genoeg speelminuten te gaan voor ’s-Gravendeel om iets aan de stand te veranderen. Maar diverse pogingen troffen geen doel. Het was aan doelman Jurre de Ronde te danken dat de schade vlak voor rust niet verder opliep voor ’s-Gravendeel.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021Net als de voorgaande bekerwedstrijden kwam ’s-Gravendeel wat scherper uit de kleedkamer om deel twee te hervatten. Maar op één of andere manier stokte de scoringsmachine deze middag. Doelman Bert Jan Marchand kon redding brengen op een schot van de mee opgekomen Reinier Toes en een poging van Martijn Zilverschoon ging over het doel. Spits Brian Heijman was in de slotfase een pechvogel. Een knappe uithaal uit de draai werd gekeerd door doelman Marchand. Heijman kopte net over na een scherpe voorzet van Maurits Kuiper en de nul bleef staan nadat hij ook vlak voor het eindsignaal het zijnet trof. ’s-Gravendeel neemt dus puntloos afscheid van het bekertoernooi.
Volgende week de aanvang van de competitie. Tegenstander is op sportpark de Omloop, Rhoon. Aanvang 14.30 uur.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021
Opstelling GSV:
Bert Jan Marchand, Khalid Khouakhi, Andries van Mourik (Zakaria Azaaj), Dennis Jongenelen, Maik Zielhorst, Hans Vergoed, Azzedine Akoub, Henos Michael, Charafeddine Akoub (Hishee Berhane), Laurens Bogaard, Mitchell van Hoorn (Ronald Schipper)

Opstelling ’s-Gravendeel:
Jurre de Ronde, Leon de Jong, Reinier Toes, Nathan Verbeek, Maurits Kuiper, Luke Remijn, Koen Colijn (57ste Job v/d Vorm) Martijn Zilverschoon (81ste Bryan Bos), Dejan Bislimi (57ste Ryan Aarnoudse), Brian Heijman, Perrie Huisman

Scheidsrechter: M. Kerssens uit Alkmaar

Scoreverloop:
11de 1-0 Dennis Jongenelen

Gele kaarten:
Henos Michael en Maik Zielhorst (GSV)
Job v/d Vorm en Ryan Aanrnoudse (’s-Gravendeel)

(verslag Jeffrey Nathalia, foto’s Sandra Barth)

Meer informatie over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Meer artikelen over VV ‘S-Gravendeel, klik hier.

Kantine praatjes met Djimon Ruis van VV Drechtstreek 10

De pleziervoetballer Djimon is al zijn hele leven actief in het amateur voetbal. Na een kort uitstapje bij VV Papendrecht is hij weer oud en vertrouwd terug op het oude nest. Het vervelende blessureleed van de afgelopen jaren heeft Djimon een flinke douw gegeven. Gelukkig is hij sterker terug gekomen en klaar om te strijden in de hart van de defensie.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Djimon analyseert zicht als voetballer. “Ik ben een bikkelharde verdediger die zeker niet vies is van een flinke sliding of bodycheck. Helaas levert dit mij ook nog wel eens een gele kaart op. Dit vindt mijn team dan iets minder. In mijn voetbalcarrière heb ik eigenlijk alle plekken op het veld bekleed. Zo ben ik begonnen als middenvelder, waarna ik buitenspeler werd. Hierna was de stap naar spits een stuk minder groot. Mijn snelheid was voorin een goed wapen. Na een lage bezetting verdedigers in de senioren ben ik teruggezet. Achterin konden ze mijn snelheid ook goed gebruiken.” Helaas was de start in het senioren voetbal niet zoals Djimon gehoopt had. “Ik scheurde in mijn eerste jaar mijn voorste kruisband af in een kopduel. Het gevolg hiervan was dat ik een operatie moest ondergaan en één jaar heb moeten revalideren. Na een jaar kwam ik terug en mocht ik eindelijk weer voetballen. Waarbij ik in mijn eerste wedstrijd na mijn revalidatie, direct weer geblesseerd raakte. Ik al na vijf minuten ten val, waardoor mijn kruisband weer oprekte. Ook scheurde ik mijn meniscus en kwamen er botsplinters in mijn knie, hierdoor was tweede operatie onvermijdelijk. Hierbij kwamen weer maanden van revalideren en trainen. Na veel tijd in het krachthonk mag ik nu zeggen dat ik volledig hersteld ben en al een tiental mooie potten heb gespeeld op mijn vertrouwede plek centraal achterin.”

Het team is ontstaan in de C3. Hier is het grootste gedeelte van het team samengekomen gaat Djimon verder. “In de jaren hierna zijn er nog mensen aangesloten en wat afgevallen. Uiteindelijk zijn we met een groot deel van het team weer samen teruggekomen toen we de senioren leeftijd bereikte. De C3 was een fanatiek team wat zeker niet onderdeed voor C2 en C1 in die tijd. We trainde drie keer per week en hadden elke week hardlooptrainingen. Er werd serieus goed voetbal gespeeld.” Dit team is zo uniek , omdat het gebouwd is op vriendschappen die door de jaren alleen maar sterker zijn geworden. Daarnaast is er ook een mooie combinatie russen de wat mindere voetballers en oud selectie voetballers. Dit geeft een mooie dynamiek, maar soms ook wat frustratie hier en daar. Het mooie daaraan is dat we in de wedstrijd alles tegen elkaar kunnen zeggen, maar na de wedstrijd is het weer goed. We zijn niet bang om elkaar op de plek te zetten als dit nodig is. Djimon blikt terug op zijn hoogtepunten en dieptepunten. “De hoogtepunten waren de meerdere kampioenschappen door de jaren heen. Dit is vanzelfsprekend denk ik. Qua dieptepunten uiteraard mijn blessureleed van de afgelopen jaren. Ik kan me nog wel een mooie anekdote herinneren. In mijn tijd bij C3 zei onze trainer de volgende magische woorden: “Als we zo doorgaan, dan worden we kampioen”. Vanaf dat moment hebben we alles gelijkgespeeld en verloren. Dit was zeer droevig, maar ik kan er nu wel om lachen als ik erop terugkijk.”

Djimon verteld over de trainingen. ‘’De trainingen van ons zijn eigenlijk best uiteenlopend. Zelfs bij het tiende elftal wordt er nog wel gewerkt aan het opbouwen van conditie. Ook de pass, trap en afmaak oefeningen zijn dingen die we op wekelijkse basis afvinken. Er wordt twee keer per week getraind en op de donderdag na de training worden er regelmatig tarwe smoothies genuttigd. Onze trainer is er ook altijd bij. Hij heet Jo, maar bij ons is hij bekend als schaakkampioen en tovenaar Jo. Dit komt, omdat hij je blind van het bord afschaakt. Ook door de zeer creatieve opstellingen die hij maakt op de zaterdag. Het is voor iedereen elke zaterdag weer afwachten waar je nu weer staat en wie er een plekje op de bank heeft bemachtigd. We maken ook genoeg leuke dingen mee naast het voetbal. De leukste activiteiten van het team zijn eigenlijk de zaterdagavonden. Hierbij kwam vaak het hele team samen. Dit ging dan gepaard met veel drank, shotjes etc. Ook waren we als team vaak te vinden in Tijdloos dit is een feestcafé in Papendrecht. Hier vloeide de Baco’s rijkelijk en iedereen ging kruipend naar huis. Al met al hebben we een prachtteam met veel voetbal en een hoop gezelligheid.”

Klik hier voor meer artikelen over VV Drechtstreek.
Meer weten over VV Drechtstreek? Klik hier.