Pagina 762 – VoetbalJournaal

Bij De Jonge Spartaan moet ‘wij’ heersen

-

24 september 2021

Bij De Jonge Spartaan moet ‘wij’ heersen

Hij praat lekker en is altijd wel in voor een dolletje. Met slechts een handvol oefen-, beker- en competitiewedstrijden sinds zomer 2020 als trainer langs de kant bij De Jonge Spartaan houdt Wim Nieuwland (52) er een ‘duizelingwekkend’ gemiddelde aan prijzen op na.

Voor de tweede keer in twee jaar won de trainer uit Dinteloord met DJS de Flakkee Cup na 3-0 winst in de finale tegen DVV’09. Nieuwland, die als trainer van DBGC de cup van het eiland ook al won: “Als je de beker drie keer wint, mag je hem houden, toch?”

Nieuwland is blij dat hij weer kan doen waar hij voor aangenomen is. Zijn eerste seizoen bij DJS had maar een klein hoofdstukje. Nieuwland was, met de competitie op zwart, meer ‘bezigheidstherapeut’ dan trainer. “Als je traint zonder doel gaat de lol er op den duur vanaf”, zegt Nieuwland. “We zijn er met elkaar doorheen gekomen, maar ik hoop toch echt dat we een seizoen zoals afgelopen seizoen nooit meer meemaken. Als trainer leef je van week tot week, van wedstrijd tot wedstrijd. Als dat wegvalt, valt een groot deel van je bestaan weg.”Nieuwland wil zich weer druk maken over voetbalzaken. Die zijn er gelukkig weer genoeg. De indeling van de bekercompetitie kon bij hem niet echt op goedkeuring rekenen. “Het lijkt erop alsof de KNVB het er om gedaan heeft: we hebben twee uitwedstrijden op tachtig kilometer afstand. Alphia uit Alphen en BSC’68 uit Benthuizen. Ik snap dat niet, deel de clubs van Flakkee lekker bij elkaar in of bij clubs uit Schouwen-Duiveland of West-Brabant. Korte afstanden, leuke wedstrijden, meer publiek en in de lijn van de coronawetgeving om zo min mogelijk te reizen.”

Hij steekt zijn energie liever in zijn elftal, dat komend seizoen een verrassingstournee krijgt voorgeschoteld in de regio West, waar het gros van de derde klasse-tegenstanders voor Nieuwland onbekend zijn. “Er zitten bekende namen in, maar voornamelijk heel veel onbekende namen”, zegt Nieuwland. “Zwarte Pijl, LMO. Ik kan alleen maar afgaan op wat wedstrijdjes van vorig seizoen en wat er te vinden is op internet. Wat dan opvalt is het grote aantal mutaties bij sommige clubs. Zeker in vergelijking met wat we hier op Flakkee gewend zijn. In Rotterdam is het natuurlijk ook anders. Daar heb je heel veel clubs in een relatief klein gebied. Heb je het niet naar je zin bij de ene club, dan ga je naar de club een kilometer verderop. Hier ligt het wat anders.”

De Jonge Spartaan moest na het verloren vorige seizoen afscheid nemen van drie basiskrachten. Eén van hen was Steven Oesthoek, de aanvaller die makkelijk scoorde. “We hebben met die jongens gesproken, maar ze hebben bewust de keuze gemaakt om in een lager elftal te gaan spelen. Wij moeten verder. Andere spelers zullen opstaan. Ja, we hebben doelpunten verloren, maar er komt ook ruimte voor andere spelers.”Nieuwland hamert op eenheid en teamgeest. “Ik heb de spelers aan het begin van het seizoen ook meegegeven dat ze als een team moeten gaan functioneren. Elkaar helpen is een basisvoorwaarde. Het is niet ik, niet jij maar wij. Als dat lukt, ben ik ervan overtuigd dat we een goed seizoen tegemoet gaan. Wat onze positie op de ranglijst wordt, zal moeten uitwijzen. Met zo veel onbekende tegenstand is er nog geen zinnig woord over te zeggen.”

Voor meer artikelen over De Jonge Spartaan, klik hier.

Voor meer informatie over De Jonge Spartaan, klik hier.

In gesprek met Steven Chin Fo Sieeuw van WDS’19

WDS 19

-

23 september 2021

0

In gesprek met Steven Chin Fo Sieeuw van WDS’19

Steven, ook wel bekend als de oom van Virgil van Dijk, is al zijn hele leven verliefd op het spelletje. Hij speelde vanaf zijn vijfde bij The Gunners in het Haagse Beemden. Stopte vervolgens op zijn zestiende, doordat hij geblesseerd raakte aan zijn knie. Nadat zijn jongste zoon Jero de passie voor het voetbal ontwikkelde begon het bij Steven ook weer te kriebelen. Wij benaderden Steven voor een leuk gesprek.

Om zichzelf voor te stellen vind Steven lastig. ’’Tja wie ben ik , dat is nog lastig te formuleren, maar we gaan het proberen. Ik ben 44 jaar oud en ben woonachtig in Breda. Ik ben al bijna 23 jaar gelukkig samen met mijn vrouw en we hebben twee kinderen een dochter van 19 en een zoon van 11. Daarnaast ben ik vrijwilliger als coach & trainer van de JO15-1 bij WDS’19 in Breda. Dit is het elftal waarin mijn zoon ook in actief is. Ik ben eigenlijk uit liefde voor mijn zoon en de passie voor het voetbal jeugdtrainer geworden. Nadat de liefde voor het spelletje ook bij mijn zoon tot stand kwam, ben ik elke dag samen met hem gaan voetballen. Dit begon uiteraard mondjesmaat met een beetje trainen. Ik zag al snel dat hij goed kon sprinten en wel aanleg had voor voetbal. Mijn zoon is ook mijn beste maatje, dus samen voetballen met hem was geweldig. Ik stond altijd fanatiek langs de zijlijn om hem aan te moedigen. Hier en daar hielp ik met de trainingen tot het moment kwam dat de trainer me vroeg of ik in het aankomende seizoen trainer wilden zijn. Dit heb ik met beide handen aangepakt. Niet lang daarna deed ik mijn eerste cursus voor pupillen trainer bij de KNVB.’’

Een carrièreverloop vind Steven een groot woord.’’ Het is niet mijn werk. Ik ben puur voor de lol begonnen als trainer van de JO9-1. Vervolgens ben ik samen met mijn zoon elk jaar een team opgeschoven. Na een aantal jaar begon ik te denken dit is toch wel compleet andere koek dan enkel en alleen mijn zoon trainen haha. Het begint allemaal heel onschuldig. Kinderen weten nog niet wie je bent en ze hadden de leeftijd dat ze meer kijken naar vliegtuigen, tikkertje spelen of spontaan een handstand doen. Toen ik voor het eerst het team voor me had, was het wel even wennen, maar na de eerste wedstrijden werd het team al serieuzer.’’ Winnen kan je volgens Steven op zoveel manieren. ’’De meeste kinderen wordt tegenwoordig aangeleerd dat winnen of scoren leuk is. Met als gevolg dat het plezier in het voetbal verminderd als ze bijvoorbeeld verliezen. Terwijl winnen in verschillende vormen gedaan kan worden, je kan bijvoorbeeld een duel winnen, een goede bal spelen of simpelweg jezelf gewoon verbeteren. Hier wordt vaak niet naar gekeken, omdat de wedstrijd verloren werd. Dit vind ik persoonlijk zonde en daarom probeer ik de jongens altijd aan te leren, dat de ware winst zit in het leren van je fouten en jezelf verbeteren als voetballer.’’ Steven hamert hier heel erg op. ‘’Kijk naar jezelf en wijs geen vinger naar een ander en verbeter je eigen fouten.’’

Dit seizoen is er voor om het plezier terug te vinden. ’’Op dit moment hebben we een team, wat een formatie is van drie verschillende leeftijden. Een combinatie van JO13/JO14 en acht eerste jaar spelers van JO15. Daarom heeft de club besloten om uit te komen in de vierde klasse. Want door de Corona periode was onze club ook zwaar getroffen, zoals elke andere vereniging. Veel jongens haakte af, maar Steven probeerde ze binnen de lijnen te houden.’’ Er konden toen geen wedstrijden gespeeld worden, waardoor de spanning al snel verloren ging bij veel kinderen. “Ik organiseerde elke zaterdag wedstrijden tegen teams van onze eigen vereniging. Alleen na een paar keer spelen is de spanning er al snel af. Vandaar dat het dit jaar best een opgave was om de teams dit jaar zo stabiel mogelijk te houden. Daarom mijn complimenten maar de club die dit in goed overleg gedaan hebben!”

Steven heeft nog wel een korte termijn doel. ’’Ik wil eerst junioren trainer certificaat halen bij de KNVB en daarna kijk ik wel verder. Gewoon plezier houden is het allerbelangrijkste.’’ Echte voorbeeld voetballers zijn er teveel om op te noemen volgens Steven. ’’Elke voetballer heeft iets unieks en weet soms iets extra’s te brengen op het moment dat het nodig is. Maar ik hou er wel van om Frenkie de Jong te zien voetballen, hij draait altijd goed weg en is een hele intelligente voetballer. Natuurlijk ben ik ook super trots op Virgil. Hij heeft zoveel rust in het team. Wat misten we hem op het EK. Hij zet de verdediging op slot en is altijd professioneel bezig met zijn werk.’’

Om optimaal te presteren is een goede voeding belangrijk vindt Steven. ’’Je moet op zijn minst iets op de maag hebben. Daarna prestenteer ik gelijk het plan van aanpak in de kleedkamer, zodat er geen afleiding is.’’ Naast het voetbal vindt Steven nog heel wat andere dingen leuk. ’’Ik hou van lezen, foto’s maken van sterren, planeten en de natuur. Ook maak ik video’s voor het Instagram account voor mijn zoon. Vorig jaar werden zijn video’s opgemerkt in Cambodja en kwam mijn zoon in het sportnieuws daar. Ze volgen Jero volop, omdat hij half Cambodjaan is en omdat hij het neefje van Virgil is.”

Voetbal is voor Steven altijd belangrijk geweest. ’’Het brengt mensen bij elkaar en dan niet alleen op het veld, maar ook ernaast. Voetbal maakt het mogelijk dat vreemden de beste vrienden kunnen worden. Op het veld maakt het niet uit wat je afkomst is , je achtergrond of hoe je eruit ziet. Het enige wat telt is hoe goed je kunt voetballen. Helaas is het zover gekomen dat mijn knieën het niet meer toelaten om op het veld te staan. Vorig jaar deed ik nog wel is mee met het 35+ elftal, maar ik merkte dat mijn linkerknie het niet meer aankon. Gelukkig kan ik het toch op een bepaalde manier voortzetten als trainer en zie ik veel van mezelf terug in mijn zoon. Ooit was het mijn tijd en nu is het zijn tijd om te spelen.’’ Steven blikt ook vooruit op dit seizoen. ’’Er staat ons een zwaar seizoen te wachten. Ik kan nu moeilijk zeggen dat we het niet gaan halen of kampioen worden. Wat ik wel van kan zeggen is dat er plezier in het team zit. We hebben een leuk collectief elftal met een hechte vriendengroep. Ik merk op de trainingen ook dat ze serieus trainen en goed luisteren. Dit is mijn ogen een goed begin voor een mooi jaar.’’

Klik hier voor meer informatie over WDS’19
Klik hier voor meer artikelen over WDS’19

Marijn Huibregtse omarmt scherpte bij FIOS

rkvv Fios

-

23 september 2021

0

Marijn Huibregtse omarmt scherpte bij FIOS

FIOS kreeg deze zomer een enorme kwaliteitsinjectie. Acht potentiële basisspelers werden door de club naar Achthuizen gelokt. Aanvoerder Marijn Huibregtse staat helemaal achter de plannen. “Je ziet het niveau omhoog vliegen.”

Dat FIOS op een keerpunt staat, werd deze zomer al duidelijk. Trainer Hans de Rover voerde het aantal trainingssessies flink op. “Maandag, dinsdag, donderdag trainen en zaterdag een wedstrijd en dat een maand lang.” Huibregtse (29), die volgende maand zijn dertigste verjaardag viert, vond het allemaal ok. Alsof hij, ambitieus als hij is, op het moment zat te wachten dat er ‘iets’ bij zijn club zou gaan gebeuren. “Ik ben bijna dertig, maar ik wil nog een paar jaar op niveau spelen. Het liefste doe ik dat met FIOS. Ik ben al zes jaar aanvoerder en die band draag ik met trots. Serieus bij de eerste vijf van de ranglijst meespelen zou wel heel mooi zijn.”

Tot voor kort was dat meer een droom, want het FIOS van de afgelopen jaren miste de échte kwaliteit om een rol van betekenis te spelen in de vierde klasse. Ook de in de voetbalwereld gepokt en gezamelde trainer Hans de Rover realiseerde zich dat FIOS een kwaliteitsimpuls nodig had om de sprong naar de subtop van de vierde klasse te kunnen maken. “Ik sta helemaal achter de plannen”, zegt Huibregtse. “Er zijn niet lukraak wat spelers gehaald. Zes van de acht spelers hebben een FIOS-achtergrond. Twee niet, maar kenden wel weer andere spelers. Het belangrijkste is dat alle spelers passen bij de club. Er staat nu een mooi raamwerk met drie elftallen op zaterdag en een zondagteam. Hulde voor de mensen die zich zo hebben ingezet.”

Huibregtse waant zich in een andere wereld. “We zijn zoveel sterker geworden, dat is niet te vergelijken. Alle nieuwe spelers kunnen ook zo in de basis spelen. Je ziet het ook terug op de trainingen. Het niveau ligt vele malen hoger, er is veel meer scherpte, ook omdat er concurrentie is. Ik geniet daar echt van.”

In dat nieuwe team is het ook voor Huibregtse weer zoeken naar een ideale positie. “Ik heb de afgelopen jaren min of meer door het elftal gereisd. Middenveld, laatste man. Vaak ook uit nood geboren. Nu hebben we meerdere goede voetballers voor een positie. Daardoor kan ik me weer concentreren op een meer aanvallende rol, aanvallende middenvelder bijvoorbeeld.”

Dat De Rover zijn mannen in de voorbereiding flink onder handen nam, vond Huibregtse niet meer dan logisch. “Hij wil dat we fit aan de nieuwe competitie beginnen. Hans heeft zo veel ervaring als trainer, die weet écht wel wat hij doet. Ik vind het persoonlijk wel lekker. Ik ben een échte loper.”

Stiekem hoopt hij in zijn tweede deel van zijn carrière nog op een hoogtepunt. Met FIOS speelde Huibregtse, die al op zijn vijftiende debuteerde, nooit hoger dan de vierde klasse. “Ik heb twee seizoenen gespeeld bij Den Bommel, dat toen net niet de beste jaren kende in de derde klasse. Toen ik negentien was heb ik stage gelopen bij Westlandia en kon ik naar Neptunus/Schiebroek. Achteraf heb ik spijt dat ik dat toen niet gedaan hebben. Toen was het heel logisch: ik was nog bezig met mijn opleiding en had geen auto.”

Zijn dromen beperken zich nu tot FIOS. “Ooit nog een keer met FIOS derde klasse spelen, zou ik fantastisch vinden.”

Meer artikelen over FIOS, klik hier.

Meer informatie over FIOS, klik hier.

Max Bout geeft spel SNS vorm

vv SNS

-

23 september 2021

0

SNS-trainer Eelko van der Linde heeft Max Bout weer aan het voetballen gekregen. De tengere speler dreigde in de spits te verpieteren, maar heeft nu nieuw geluk gevonden op het middenveld. “Hoe meer de bal, hoe beter.”

Bout heeft in ieder geval het vertrouwen van zijn trainer. “Controlerende middenvelder, staat in de as, maar kan ook aan de zijkanten. Harde werker en een speler die ik graag in het team zie, Inzicht, goede inzet, geeft niet op.”

Met zulke woorden zit Bout het komend seizoen wel goed. Bout: “Heeft ie dat gezegd? Altijd leuk om te horen. Ik ben ook opgebloeid op deze positie.”

De inmiddels 22-jarige Bout is begonnen aan zijn vierde seizoen in SNS 1. Na jarenlang in de jeugd te hebben gespeeld van De Jonge Spartaan besloot hij in 2017 terug te keren naar zijn club in Stad. “Ik wilde weer voetballen met vrienden uit het dorp. Hoe dichter bij huis, hoe beter.”

Met zijn rentree bij SNS nam hij ook verwachtingen mee naar sportpark Den Berg. De roem was de aanvaller vooruit gesneld. Bout moest echter wennen aan het seniorenvoetbal. “Jeugd- en seniorenvoetbal is zo’n enorm verschil. Ik had bij De Jonge Spartaan altijd hoog gespeeld, maar de vierde klasse was voor mij een andere wereld. Een tik hier, een tik daar. Bij de jeugd had je tegenstanders die qua figuur hetzelfde formaat hadden. Ik stond ineens tegen bomen van kerels die er inkleunde.”

Bout had het moeilijk om zich als technisch begaafde speler staande te houden, maar dat had ook te maken met het soort voetbal dat Sportclub Nieuwe Stad destijds aan de dag legde. Het was verre van gepolijst voetbal. “Het was veel inzet en veel kracht. Opbouwen was er niet. De bal werd naar voren geschoten in de hoop dat hij bij mij of bij een andere aanvaller terecht kwam. Als ik de bal al had, stond ik tegen een overmacht aan verdedigers.”

Inmiddels is die tijd veranderd. Met de komst van zes balvaste spelers is de toon van het spel van SNS volledig veranderd, stelt Bout. “We proberen nu ook echt te voetballen. En als het even kan, zetten we hoog druk.”

Bout is gelukkig op zijn nieuwe positie. “Ik krijg veel de bal en daar haal ik vertrouwen uit. Ik word vaak betrokken in het spel. Ik heb het gevoel dat ik op deze positie mijn sterke punten kan benutten.”

Een passend rugnummer heeft Bout inmiddels ook: het nummer veertien. “Toeval”, bezweert Bout. “Dit nummer was nog vrij. Ik ben er blij mee, maar had net zo goed nummer dertien of vijftien kunnen krijgen. Veertien is het nummer van Johan Cruijff. Niet dat ik me in enige vorm mag meten met hem, maar ik vind het wel mooi dat ik zijn nummer mag dragen.”

SNS is volgens Bout een outsider in de vierde klasse. “Wie weet zit er een top5 plaats in. We kunnen het veel teams lastig maken.”

Bout is superfit en dat heeft ook te maken met zijn baan als steigerbouwer. “Het is tillen en sjouwen. De hele dag knallen. Ik kom regelmatig afgedraaid thuis na mijn werk, maar voor de training heb ik altijd energie.”

Voor meer artikelen over SNS, klik hier.

Voor meer informatie over SNS, klik hier.