AARDENBURG – Het was amper een jaar geleden dat AVC Aardenburg via de KNVB het verzoek kreeg om, samen met de overige Zeeuws-Vlaamse vijfdeklassers, over te stappen naar de 4^e Klasse A. Dat avontuur duurde welgeteld drie duels. Want nu het nieuwe seizoen in de vierde klasse bijna begint is AVC Aardenburg daar niet meer bij. Het heeft besloten om alsnog een stap terug te doen. Het eerste elftal zakt af richting de reserveklasse.

“Die beslissing doet wel enorm pijn in ons groen-zwarte hart maar het kon niet anders. Enkele spelers besloten om toch te stoppen of elders te gaan voetballen. Daardoor hadden we niet genoeg spelers over om voor ons eerste een representatief team op de been te brengen in de standaard-competitie. Het is jammer maar voor de club het beste. We doen een stap terug om er hopelijk in de toekomst snel weer eentje vooruit te kunnen maken’, zegt voorzitter Peter de Vrieze.

De voorzitter zegt te hopen dat het om een tijdelijke stap terug gaat en hoopt misschien volgend seizoen weer terug te keren in de vierde klasse. “Het is niet zo dat het persé moét binnen één seizoen maar we hopen er wel op. Want hoe langer je weg bent uit het standaardvoetbal, hoe moeilijker het wellicht wordt om later alsnog weer die stap omhoog te zetten. En dat willen we hier natuurlijk met z’n allen proberen te voorkomen. Maar als je simpelweg de mensen niet hebt om een gedegen elftal te kunnen formeren dan moet je realistisch zijn en de juiste keuze maken. Dat hebben we met deze beslissing in onze ogen dan ook gedaan.”

Waar het aantal seniorenleden drastisch is teruggelopen bij het club die zo’n tien seizoenen geleden nog acteerde in de tweede klasse van het zondagvoetbal, daar zit het volgens de preses met de ontwikkeling van de jeugdafdeling wel goed. “We zitten boven de honderdvijftig jeugdleden, dus daarin zit zeker wel muziek. Al moet je er dan natuurlijk wel voor zorgen dat ze op een gegeven moment ook perspectief hebben en zichzelf verder kunnen ontwikkelen in het standaardvoetbal. Dus we zijn nu met een groep mensen binnen de club aan het kijken hoe we dat in de toekomst het beste vorm kunnen gaan geven.”

Toen Aardenburg destijds in de tweede klasse speelde is er volgens De Vrieze te weinig aandacht geschonken aan de eigen jeugd en waren er niet in alle leeftijdscategorieën teams in competitie. “En dan zie je toch dat je daar uiteindelijk de rekening voor betaald. De laatste drie tot vier jaar hebben we er hier alles aan gedaan om het voetbal op peil te houden, maar dat is helaas niet gelukt. Dat is zonde natuurlijk, maar dan moet je op een gegeven moment knopen doorhakken, ook al zijn dat geen leuke beslissingen soms.”

Om de club overeind te houden en ervoor te zorgen dat het vlammetje blijft aanwakkeren is er dus gekozen voor deze stap. “We gaan nu dus, meer nog dat voorheen, investeren in onze jeugd en hopen dan over drie tot vier jaar daar zeker de vruchten van te plukken. Voor nu is het even een stap terug, maar ik ben overtuigd dat we in de nabije toekomst met AVC Aardenburg weer stappen vooruit zullen maken. We moeten met z’n allen roeien met de riemen die we hebben en ervoor zorgen dat het schip uiteindelijke terug op koers komt.”

Voor meer artikelen over AVC Aardenburg, klik hier.

Voor meer informatie over AVC Ardenburg, klik hier.

IJZENDIJKE – Hij was na vier seizoenen werkzaam te zijn geweest bij IJzendijke in de 4^e Klasse A toe aan een nieuwe uitdaging. En die kreeg Nico Knol ook, al had hij ongetwijfeld niet gedacht dat die óók bij v.v. IJzendijke zou liggen. Verrassend maakte hij de overstap naar het eerste damesteam van de club, uitkomend in de eerste klasse van het zaterdagvoetbal.

“Dat ik nu al enkele seizoenen een damesteam zou trainen en coachen dat had ik destijds ook niet gedacht. Maar het is me alleszins meer dan meegevallen. Als ik zie met wat voor een mentaliteit die dames en meiden hier op het veld staan. Hoe de beleving is, zowel op trainingen als in de wedstrijden. En pas op, ze kunnen stuk voor stuk prima voetballen! Het zegt ook heel veel over deze groep dat ze niet op papier wilden promoveren naar de hoofdklasse, maar dat ze het op eigen kracht willen doen. Twee seizoenen geleden stonden we bovenaan en lag de ploeg op koers om de beker te winnen toen corona de boel op slot gooide. We hebben het aan de speelsters voorgelegd om te promoveren, maar ze wilden niet. Ze willen het dit seizoen zélf doen, dus dat zegt ook genoeg over de drive en de overtuiging in de groep. Dat is geweldig voor mij als trainer om mee te kunnen en mogen werken.”

Knol was in het verleden als speler actief bij onder meer HSV Hoek en als trainer werkte hij bij onder andere Breskens, Philippine en dus IJzendijke. Maar het niveau waarop hij nu werkt, dat is iets wat hem toch enorm aanspreekt. “We hebben de gehele coronaperiode doorgetraind binnen de mogelijkheden en volgens de geldende maatregelen. En dan nog had ik een opkomst van 87 procent, dat zegt me heel veel. Ze zijn enorm gedisciplineerd en enorm betrokken. Het is een groep waarin ook enkele speelsters in het profvoetbal actief zijn geweest en dat zie je terug. Ze denken heel kritisch mee en dat maakt mijn als trainer ook scherper. Daarbij heb ik altijd de beschikking over twee keepsters en kunnen we vanwege de hoge opkomst ook heel wedstrijdgericht trainen, wat op dit niveau een absolute meerwaarde is. En dat is genieten als je dan tijdens wedstrijden dingen ziet terugkomen.”

De dynamiek en het tempo zijn volgens Knol zeker anders dan binnen het mannenvoetbal. “Dat is appels met peren vergelijken. Maar de investering die deze meiden doen om zichzelf steeds te verbeteren als voetbalster én als team, dat is bewonderenswaardig. Want uitwedstrijden naar Amsterdam, Utrecht en de regio Rotterdam, dat is toch andere koek hoor. Als speler van Hoek was ik die verre reizen wel gewend, maar het blijft voor deze vereniging toch bijzonder natuurlijk. En als je dan zoals wij vaak als winnaar uit de strijd komt tegen toch gerenommeerde clubs, dan is dat voor een clubje als IJzendijke razendknap.”

Het doel voor dit seizoen is bij IJzendijke dus zo klaar als een klontje: kampioen worden, en anders toch zéker promoveren. “Dat hebben we met elkaar zo afgesproken en daar zijn we vanaf minuut één mee aan de slag gegaan. Hopelijk kunnen we nu wel weer een heel seizoen uitvoetballen en dan zien we aan het eind wel of we het redden. Ik had vooraf nooit gedacht het zo leuk te vinden en zolang de groep het wil ga ik door, want ik heb het gevoel dat er nog veel meer inzit. En dat wil ik van dichtbij meemaken of ik dat eruit kan krijgen.”

Voor meer artikelen over de IJzendijke, klik hier.

Voor meer informatie over de IJzendijke, klik hier.

PHILIPPINE – Spijt heeft hij nog geen seconde gehad zijn overstap naar ‘de overkant’. De Middelburger streek drie jaar geleden neer bij derdeklasser v.v. Philippine. Daar hoopt hij dit seizoen eindelijk mee te kunnen strijden voor een plek in de linkerrij. ‘Gezien onze selectie moet dat er zeker ook inzitten.’

Met een verleden bij de jeugd van JVOZ en VC Vlissingen, waar de middenvelder actief was in de hoofdklasse, begint Roose (220) nu aan zijn derde seizoen in Zeeuws-Vlaamse dienst. “Al voelt het voor mij als het tweede seizoen, want vorig jaar kan je met fatsoen natuurlijk geen seizoen noemen. Het bevalt me overigens perfect hier. Het is prima te combineren met mijn eigen zaak in Middelburg, waardoor ik destijds besloot dat het hoe dan ook een zondagclub moest zijn om mezelf aan te verbinden en voor te voetballen.”

Dat de keus dan uiteindelijk op Philippine viel mocht voor de buitenwacht als verrassend worden gezien, voor Roose zelf was die keuze een logische. “Toen ik bij JVOZ vertrok was er ook interesse van Philippine, maar toen koos ik voor VC Vlissingen waar John Karelse trainer was. Ik speelde ook regelmatig, maar die speeltijd verdween na het vertrek van John Karelse die later nog trainer was bij Philippine, waarmee ik altijd contact heb gehouden. Toen ik weg wilde zocht ik een zondagclub en was het contact met de club snel gelegd en mijn keus snel gemaakt. Het is hier allemaal goed geregeld en het is maar een half uurtje met de auto dus voor mij geen probleem.”

De centrale middenvelder hoopt echter wel, dat de kwaliteiten die in de selectie verborgen zitten dit seizoen aan de oppervlakte komen drijven. Want de Middelburger is gebrand om dit seizoen met zijn ploeg beter voor de dag te komen dan de laatste seizoenen. “Er zit veel potentie in de groep, we zijn ook flink versterkt in deze overschrijvingsperiode. We hebben sinds ik hier speel te vaak onnodige punten laten liggen tegen ploegen die op papier minder of gelijkwaardig waren aan ons. Dat element moet uit ons spel en als iedereen scherp is en op zijn niveau speelt, dan ben ik er van overtuigd dat we mee moeten kunnen doen in de linkerrij.”

Met Karim Ben Sellam (VC Vlissingen), Kevin Segers, Jari de Jonge, Jesper van Wijck (allen Hoek 2), Joey dos Santos Galhetas (Arnemuiden), Demian Deij (IJzendijke), Nader Elhilali (Terneuzense Boys jeugd) kreeg Roose er maar liefst zeven nieuwe ploeggenoten bij. Alleen Jeffrey Buren vertrok naar Terneuzense Boys. “Het geeft wel een impuls aan de groep denk ik. De concurrentie is gegroeid en dat moet ook om iedereen zo scherp mogelijk te houden. Want dat miste ik wel eens, dat iedereen op trainingen er het maximale uit wil halen. Dat zal nu wel anders zijn omdat de plekken in het elftal ‘duurder’ zijn geworden. Dat komt het niveau alleen maar ten goede denk ik en hopelijk zie je dat ook terug in de resultaten in wedstrijden.”

Waar hij dit jaar met Philippine dus beter voor de dag wil komen, zou hij graag zelf in de toekomst sportief nog wel een stap omhoog willen maken. “Ik heb hoofdklasse gespeeld en ook bij JVOZ op hoog niveau. Dus ik denk niet dat derde klasse mijn plafond is. Het is wel een niveau waarop ik mezelf kan laten zien en belangrijk wil zijn voor het team. Wie weet kunnen we dit jaar wel verrassen met Philippine. Als je de competitie goed start dan weet je natuurlijk nooit waar het eindigt…”

Voor meer artikelen over Philippine, klik hier.

Voor meer informatie over Philippine, klik hier.