HOEK – Hoewel Karim Bannani (23) alweer voor het vierde seizoen aan de Lovenpolder in Hoek actief is, heeft hij nog altijd een nieuw profavontuur niet uit zijn hoofd gezet. De Terneuzenaar combineert nu als ‘Plan B’ vooralsnog een studie aan de HZ Vlissingen met het spelen in de Derde Divisie met HSV Hoek.

“Je wilt toch een bepaalde zekerheid hebben dat je, mocht het uiteindelijk dan toch niet meer lukken in het betaald voetbal, een basis hebt waarop je kan terugvallen. Vandaar dat ik vier seizoenen geleden bewust even deze keuze heb gemaakt en een verdere carrière in het profvoetbal even een paar jaar ‘geparkeerd’ heb.”

Bannani speelt bij de Zeeuws-Vlaamse derde divisionist uiterst links in de vijfmansverdediging, vaak in een offensieve rol. “Dat is echt heerlijk om te spelen. Ik moet natuurlijk mijn verdedigende taken uitvoeren, maar mag en eigenlijk ook moét mezelf bemoeien met het offensieve stuk. Het geeft veel vrijheid en ik kom in die rol ook veelvuldig aan de bal. We hebben een geweldige selectie en als je dan vrijwel wekelijks in de basis mag starten op dit mooie niveau dan is dat heerlijk. Op die manier kan ik mezelf hier blijven doorontwikkelen als voetballer, want dat is toch nog altijd het mooiste spelletje om te mogen spelen.”

De linkspoot werd geboren in Terneuzen en trok op jonge richting Eindhoven waar hij van zijn dertiende tot en met Jong PSV onderdeel uitmaakte van de jeugdopleiding. In die tijd zat Bannani in een gastgezin en trainde dagelijks op de Herdgang. Toch besloot hij om er uiteindelijk weg te gaan. “Ik trainde altijd goed en hard, woonde in een gastgezin maar speelde op den duur nauwelijks. Ik heb welgeteld één hele wedstrijd meegedaan tegen Jong AZ en voor de rest moest ik het doen met invalbeurten. Dat wilde ik niet meer en besloot elders te gaan spelen.”

Dat elders werd FC Dordrecht. Een half jaar met een eventuele koopoptie en contract voor twee seizoenen. Het werd uiteindelijk slechts een half seizoen en toen was het voorbij. “We hadden met PSV afspraken gemaakt, maar die gingen niet door. FC Dordrecht ontbrak de financiën om me te kopen en dus zat ik uiteindelijk zonder club. Jammer maar dat is inherent aan de voetbalwereld. Daarna heeft mijn zaakwaarnemer nog gepraat met clubs uit het buitenland maar dat werd helaas niet concreet.”

De verdediger kwam daarop in contact met John Karelse, destijds trainer bij VC Vlissingen waar Bannani zijn conditie op peil kon houden. De club wilde hem ook vastleggen, maar uiteindelijk viel de keus op HSV Hoek. “En daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad. We hebben een goede selectie en alles is hier prima geregeld. Jammer dat we twee covid-seizoenen hebben gehad, maar nu gaan we weer vol gas gelukkig. We spelen een ander systeem dan voorheen, waarin ik me prima thuis voel. En je merkt dat dit bij de groep aanslaat en bevalt. Dat zie je ook terug in onze prestaties.”

Over de ambities is de Hbo-student Social Work meer dan helder. “We gaan voor het bereiken van de play-offs! Dat moet ons doel zijn. We hebben daar ook zeker de kwaliteiten voor, al zullen we dan wel onze wisselvalligheid eruit moeten halen. Bovendien moet ik mezelf nog meer laten horen in de coaching, vooral in de fases dat het in de wedstrijd wat minder goed loopt. De boel aanjagen en meenemen. En ook als ploeg moeten we daarin veel meer groeien. Acceptatie en positieve coaching zijn essentieel daarin. De teamgeest kán en moét in mijn ogen binnen de lijnen nog beter. Als dat lukt en we halen een constant niveau, dan weet ik zeker dat we met HSV Hoek een prachtig seizoen hier gaan meemaken.”

Voor meer artikelen over HSV Hoek, Klik hier.

Voor meer informatie over HSV Hoek, klik hier.

ZAAMSLAG – Hij was in het verleden meerdere jaren actief als hoofdtrainer bij verschillende clubs en ook werkte hij in de jeugd van enkele Zeeuws-Vlaamse verenigingen als trainer. Maar sinds vijf jaar is Henk Michels (58) terug ‘thuis’ op Zaamslag, waar hij in zijn woonplaats bij de plaatselijke v.v. een rol als assistent-trainer vervult. ‘Die rol in de luwte bevalt prima en het houdt me bovendien ook jong he.’

Michels werkte als hoofd- en jeugdtrainer bij onder meer v.v. Axel, Hontenisse, Vogelwaarde, Terneuzense Boys en de reserves van HVV’24. Na zijn laatste klus bij v.v. Sluiskil koos hij voor een terugkeer naar v.v. Zaamslag. Dit keer niet als hoofdtrainer, maar als assistent. Eerst bij Domenique d’Hooge en daarna van Bart Corstanje. Beide keren moest Michels als assistent om verschillende redenen tussentijds ook de honneurs als eindverantwoordelijke overnemen. “Dat was niet altijd even leuk, maar ik heb het in het belang van de vereniging wel gedaan. Toch heb ik immer om assistentie gevraagd, want het helemaal alleen overnemen wilde ik niet. Ik heb bewust gekozen voor een rol in de luwte als assistent en daar voel ik me prima bij. Je hebt dan toch een andere functie en staat ook heel anders in de groep. Als eindverantwoordelijke moet je er ook ‘boven’ staan en dat is lastig als je eerst actief bent geweest als assistent.”

Inmiddels heeft men bij v.v. Zaamslag in de Belg Yves Vandriessche weer een nieuwe hoofdtrainer en is Michels weer teruggekeerd in zijn oude functie als assistent. “Gelukkig heb ik altijd wel met alle hoofdtrainers een goede verstandhouding opgebouwd en heb ik ook mijn eigen inbreng binnen de technische staf. De een laat meer aan je over als assistent dan de ander, maar iedere trainer heeft zijn eigen idee daarover. Zolang ik me maar kan vinden in de rol die ik kan en mag vervullen dan vind ik het prima. Zie me maar als een cultuurbewaker en iemand die een persoon is waarop zowel de spelers als de hoofdtrainer op kunnen terugvallen. Dat is ook wel hetgeen bij me past overigens. Die constante druk die je als hoofdtrainer hebt binnen een club, op welk niveau je ook actief bent, daar was ik wel een beetje klaar mee. Dat is voor de jongere trainers, maar niet langer voor mij.”

Bij v.v. Zaamslag voelt Michels zich perfect op zijn plaats en heeft hij ook zeker zijn inbreng als het gaat om spelidee en visie. “Ook de technische commissie houdt met de zoektocht naar een hoofdtrainer rekening met mij als assistent. Het moet wel een trainer die past bij de ambitie van de club én bij de rest van de technische staf. Want je moet het altijd met elkaar doen. Samen toewerken naar een spelidee, spelers verder ontwikkelen en uiteindelijke resultaat boeken. Want daar gaat het toch ook om.”

En dat resultaat dat zou dit seizoen in de ogen van de Zaamslagse cultuurbewaker moeten kunnen leiden naar een rol in de subtop, met af en toe eens een mooie sportieve verrassing. “We hebben een mooie spelersgroep met veel potentie, al zal het er natuurlijk wel uit moeten komen. In onze competitie zitten enkele absolute titelfavorieten. Daar reken ik onszelf niet direct toe, maar we zijn zeker een ploeg die kan verrassen. En dan weet je nooit hoever je uiteindelijk kan reiken. We zijn zéker een outsider te noemen die misschien kan meedoen voor promotie. Maar dan moet alles wel op zijn plek vallen.”

Klik hier voor meer informatie over Zaamslag
Klik hier voor meer artikelen over Zaamslag

OOSTBURG – Er waait al een tijdje een nieuwe frisse wind bij SV Oostburg en die is op steeds meer vlakken merkbaar. Een nieuw bestuur, nog steeds groeiend aantal sponsoren, aanwas van leden én ook de vrijwilligers die in grote getalen hun steentje bijdrage aan de ontwikkeling van de vereniging. Dit tot groot genoegen van Nathalie de Buck en Tamara Corijn, de twee vrouwelijke bestuursleden bij de Oostburgse vierdeklasser.

“Een paar jaar geleden is er een groep nieuwe mensen opgestaan die het bestuur gingen vormen en een bepaalde visie met de club voor ogen hebben. Daar maak ik onderdeel vanuit en met z’n allen proberen we om hier in Oostburg de zaken voor onze leden zo goed mogelijk te regelen. We hebben inmiddels en achtkoppig bestuur dat aardig aan de weg timmert. Natuurlijk komen we onderweg hobbels tegen om te overwinnen, maar als je met elkaar op een constructieve wijze communiceert dan kun je uiteindelijk de meeste daarvan wel wegnemen”, zegt De Buck. Ze begint aan haar derde seizoen als secretaris en bovendien ook hoofd van het sponsorcomité.

“De jeugd groeit nog steeds, waarbij we met de oudere jeugd van JO12-JO18 samenwerken met v.v. IJzendijke.  Daarnaast hebben we het kunnen realiseren dat we alle seniorenteams in nieuwe kleding hebben gestoken. En ook voor de jeugd zit er qua nieuwe kleding nog het nodige aan te komen in positieve zin. Dat is toch mooi voor een vereniging zoals wij zijn en daar mogen we met z’n allen best trots op zijn”, vult Corijn aan

Net zoals het tweetal ook aangeeft enorm trots te zijn op de grote schare aan vrijwilligers die wekelijks toch heel wat vrije uurtjes investeren in de vereniging. Iedereen doet dat met maar één doel en dat is: SV Oostburg op een positieve manier uitdragen. Die saamhorigheid dat is prachtig om een onderdeel van te kunnen en mogen zijn, ook wij als bestuursleden. De lijnen zijn kort en er is veel onderlinge waardering voor ieders rol in het geheel. Want we maken met z’n allen de club, het is één geschakelde lijn.”

Gedurende de gehele coronaperiode is er overigens op Oostburgse velden constant doorgetraind, binnen de mate van het mogelijke. “Twee keer per week trainden de senioren en ook bij de jeugd was volop activiteit. De selectiespelers hebben daarbij ook trainingen verzorgd voor de jeugd, wat enorm werd gewaardeerd door iedereen. We stimuleerden dat als bestuur ook om iedereen zo goed mogelijk te faciliteren en de betrokkenheid met elkaar ook onderling groot te houden in die voor iedereen vervelende periode.”

En hoewel beide dames enorm wat uurtjes per week stiekem kwijt zijn aan hun bestuurlijke taken, hebben ze er allebei enorm veel plezier in. “Je onderschat al snel wat er allemaal bij komt kijken als je zo’n rol accepteert. Maar de waardering voor wat we doen is groot en dat is fijn. Al hebben we het wel onderschat hoeveel tijd het kost wil je het allemaal goed en nauwkeurig doen.”

De club zien ze dan ook als een plek van verbinding en ontmoeting. “Maar bovenal ook een plek waar iedereen plezier heeft en zichzelf op wat voor manier dan ook kan identificeren met de club. We zijn ambitieus en dat willen we ook uitstralen. Goede trainers, iedereen netjes in de kleding en ook waardering hebben voor iedereen die daar zijn steentje aan bijdraagt. We zijn een gezonde vereniging die op termijn de gezonde ambitie heeft om de stap naar de derde klasse te willen maken. En bovendien ook met de jeugd op een mooi niveau actief wil zijn over de gehele lijn. Die ambitie wordt door iedereen omarmd en daar werkt iedereen hard voor. We willen omhoog en vooruit en de drive die is daarvoor binnen de gehele vereniging erg groot.”

Wilt u meer informatie over SV Oostburg? Klik hier.
Of lees hier een ander artikel over SV Oostburg.

TERNEUZEN – Hij begint bij Terneuzense Boys aan zijn vijfde seizoen als keeperstrainer. Denny Snel wilde gaan voor het hoogst mogelijke niveau als keeperstrainer, wat hij kan combineren met een drukke baan. Die combinatie vindt hij dus al sinds 2016 bij de club die ook dit seizoen weer uitkomt in de 1^e Klasse B, van het district West2.

“Natuurlijk zou je willen kijken waar als keeperstrainer je absolute plafond ligt. Maar dan zou ik daarvoor in mijn privéleven andere zaken moeten opofferen en dat wil ik niet. En daarbij krijg ik hier bij Terneuzense Boys al vrijheid om als keeperstrainer mijn rol zo optimaal mogelijk te kunnen invullen. Wat dat betreft kan ik me geen betere plek wensen dan hier. Alles is bovendien prima geregeld qua faciliteiten en materialen. Daarbij is het een mooi niveau en kan ik werken met gemotiveerde keepers die allemaal de drive hebben om elke training en wedstrijd beter te worden. Om daarbij een onderdeel te kunnen zijn in die ontwikkeling, dat is het mooiste wat er is.”

Snel keepte zelf onder andere bij Terneuzen, v.v. Axel, RIA W, Vogelwaarde en Corn Boys, maar was nimmer actief op het niveau waarop hij nu werkzaam is als trainer. “Zeker niet, maar dat is ook totaal niet nodig. Het gaat erom dat je de oefenstof kunt overbrengen en ook kunt analyseren waarop de keepers binnen en selectie zichzelf kunnen en moeten verbeteren. Ik heb via de KNVB verschillende opleidingen gedaan als keeperstrainer en nog volg ik geregeld bijscholingen. Daarnaast ben ik ook soms actief voor een voetbalschool waar ik de keeperstrainingen verzorg bij jeugd. Dat is ook heerlijk om te doen en om al die keepertjes wat extra dingen bij te leren.”

Het gaat volgens de inwoner van Terneuzen vaak om details, want details maken veelal het verschil tussen winst of verlies. Of tussen een goal of een keeper die nog net een bal uit zijn doel weet te houden. “Dat is de uiteindelijke kick. Als een hoofdtrainer bepaalde aandachtspunten heeft voor een keeper, dat ik daar dan met de doelmannen gericht aan ga werken én dat het er dan in wedstrijden ook daadwerkelijk uitkomt. Als dat lukt is dat het ultieme. Elke trainer waarmee ik heb gewerkt die heeft zijn eigen visie, speelwijze én accenten. Ook voor een keeper, die veel meer dan vroeger onderdeel is van het team. Ze doen regelmatig al mee in de positiespelletjes, waardoor ze ook in het voetballende gedeelte beter ontwikkeld zijn dan wij vroeger als keepers waren. Dus het fabeltje dat de minste voetballer tussen de palen staat, dat is vandaag de dag zeker niet meer het geval.”

Dennis de Nooijer wil bij Terneuzense Boys op een iets andere manier voetballen dan men voorheen gewend was. “En dat heeft ook consequenties voor de keeper. Die moet verder van de goal keepen en dat vereist andere oefenstof ook voor mij als keeperstrainer. Het zorgt ervoor dat ook ik scherp blijf en oefenvormen zoek die het optimale uit de beschikbare keepers halen. We hebben bij de ‘Boys’ een aantal heel goed doelmannen met allemaal verschillende kwaliteiten. Dat vraagt ook voor mij persoonlijke aanpak. Als ze dan uiteindelijk weer wat nieuws hebben geleerd, zich onbewust in zaken bekwamen en het automatismen worden. Wanneer ze na een training voldaan van het veld stappen, dat is voor mij het ultieme.”

Voor dit seizoen is volgens Snel de doelstelling bij de eersteklasser vooral gericht op lijfsbehoud. “Wanneer we daarin slagen, dan hebben we het uitstekend gedaan. In het tussenseizoen hebben we prima versterkingen gehaald en is de selectie er in mijn ogen niet minder op geworden. Dus overleven op dit niveau is zeker realistisch. En wanneer ik als keeperstrainer tevreden ben? Wanneer de keeper een goeie rol vervult in het geheel en onderscheidend is tijdens wedstrijden. We hebben prima keepers tot onze beschikking, dus daar heb ik ook alle vertrouwen in.”

Klik hier voor meer informatie over Terneuzense Boys
Klik hier voor meer artikelen over Terneuzense Boys

CADZAND – Met de komst van enkele doorgeschoven jeugdspelers en twee nieuwe spelers uit Axel is vrijwel het enige wel genoemd, dat er bij vierdeklasser Cadzand is veranderd sinds het vorige seizoen. Vrijwel het enige, want in de persoon van Jordy Martlé (21) heeft de ploeg van trainer Peter Koster wel een nieuwe aanvoerder. Martlé is trots dat hij van zijn trainer én zijn medespelers het vertrouwen krijgt om een leidersrol te mogen vervullen op en naast het veld.

“Ik ben ooit in de jeugd wel eens aanvoerder geweest, maar nooit met een direct ambitie om dat ook later in de senioren te willen of moeten zijn. Maar toen ik de vraag kreeg heb ik aangegeven dat ik me er nu na zes seizoenen bij de senioren wel ‘klaar’ voor voelde. Ik speel al sinds mijn zestiende in het eerste en behoor nu ook tot de oudere spelers en ook met redelijk wat senioren-ervaring. Dus voor mij is dit wel een nieuwe rol om mezelf als voetballer verder te kunnen ontwikkelen.”

De selectie herbergt een enkeling ouder dan begin twintig, waarvan Martlé er dus eentje is. En heeft in Peter Nieskens een oudgediende die bulkt van de ervaring. Maar verder is het allemaal erg jong in de Cadzandse selectie. “Peter Nieskens en ook Dylan Noteboom helpen me enorm om te groeien in mijn rol en dat voelt wel prettig. Toen ik in de jeugd speelde coachte ik wel, maar toen ik overstapte naar de senioren werd dat minder. Nu ik wat langer meedraai merk ik aan mezelf dat het meer terugkomt en daarin wil ik nog stappen maken. Jongens neerzetten en voorop gaan in de strijd zijn elementen die ik verder wil uitbouwen. Daarvoor krijg ik alle kansen en dat voelt prettig. De acceptatie onderling is enorm groot, wat soms ook wel eens ons manco blijkt te zijn. Dan missen we in wedstrijden  de felheid en doortastendheid om de punten over de streep te trekken. En ook om elkaar ‘de waarheid’ te zeggen. Als we dat kunnen verbeteren, dan moeten we met Cadzand tot leuke dingen in staat zijn.”

Want dat er progressie zit in de prestatiecurve van de ploeg, dat is volgens Martlé duidelijk zichtbaar. Op trainingen en zeker ook in wedstrijden wordt er volgens de centrale middenvelder. “Het is allemaal enorm jong en daar zit nog veel rek in om te kunnen groeien als individu én als team. Daarin zetten we grote stappen voorwaarts. Van tegenstanders krijgen we ook vaker complimenten dat we leuk voetbal spelen, maar het gaat er uiteindelijk om dat je punten pakt en dat laten we soms nog wel eens na jammer genoeg.”

Martlé ziet dat er veel meer gecoacht wordt dan voorheen en dat er daardoor ook minder grote fouten gemaakt worden. “Als we die schroom van ons af durven gooien en we gewoon ons eigen spel gaan spelen, dan denk ik dat een plekje in de middenmoot komend seizoen toch zeker wel tot de mogelijkheden moet horen. Als ons dat lukt, dan hebben we het met zijn allen hier prima gedaan.”

Klik hier voor meer informatie over v.v. Cadzand
Klik hier voor meer artikelen over v.v. Cadzand