Home Blog Pagina 739

Daan Scheurwater van IFC 5 vervult meerdere taken

Daan Scheurwater startte in de C4 bij ASWH waar het avontuur voor hem begon. De relatieve laatbloeier streefde af op de B1 selectie van ASWH, maar doordat er een aantal afvallers van FC Dordrecht naar Ambacht kwamen moest hij plaats maken. Vervolgens besloot hij om op een niveautje lager actief te zijn bij IFC in het elftal waar zijn neefje actief was. Hier werd hij in B3 met een goed elftal ongeslagen kampioen en wonnen ze de beker. Het jaar erop werd er door een aantal vrienden van school een vriendenteam opgezet en de rest geschieden.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Daan stelt zich even voor. ‘’Mijn naam is Daan Scheurwater, ik ben student en leider bij IFC zaterdag 5. Binnen het team zorg ik ervoor dat alle randzaken geregeld zijn, zodat iedereen zonder zorgen kan voetballen. Ik zorg dat we genoeg man hebben op de zaterdag en dat de trainer zich alleen hoeft te focussen op de trainingen en de wedstrijd. Daarbij neem ik ook de wedstrijdzaken op mijn rekening en zorg ik ervoor dat er een scheidsrechter op het veld staat.’’

De studie gooide voor veel jongens roet in het eten. ‘’Het eerste jaar in een vriendenteam liep uit op een mislukte missie. Dit team is opgezet met een vriendengroep van klasgenoten op de middelbare school. Doordat er een hoop mensen het niet haalde in verband met school is het team na één seizoen uit elkaar gevallen, maar de vriendengroep is altijd gebleven en uitgebreid. Vervolgens heb ik nog een jaartje in de zaal gevoetbald dat voor mij persoonlijk een aardig dieptepunt opleverde. Ik scheurde mijn voorste kruisband af en mijn meniscus. Ik moest hiervoor twee jaar revalideren.’’

Omdat de meeste mensen dit jaar richting het einde gaan van hun studie of sommige al klaar zijn hebben ze de draad weer opgepakt. ‘’Het leek mij een goede kans om het weer opnieuw te proberen. Het enthousiasme groeide en met man en macht hebben we met 15 spelers en een trainer bij elkaar gekregen, waarvan zeker acht jongens van de oude A4. Nu het seizoen eenmaal bezig is zijn er steeds meer mensen die een deel willen uitmaken van het team en zitten we op een selectie van 17 spelers.’’

Het team bestaat uit een goede mix tussen spelers die op goed niveau hebben gevoetbald en spelers die minder kunnen voetballen. ‘’Onze aanvoerder heeft één seizoen in de A4 gespeeld en scoort meestal per ongeluk zijn goaltje. Het team heeft hierdoor een goede mix tussen presteren en plezier. Iedereen heeft er de pest in als we verliezen, maar is dolgelukkig als onze spits er met grote geluk weer één inschiet.’’

Dit seizoen hebben de mannen van IFC 5 het toch iets serieuzer aangepakt. ‘’We hebben een Instagram pagina aangemaakt, waarop de selectie wordt voorgesteld en iedereen zijn eigen GIF heeft kunnen maken. Een speler bij ons in het team heeft een eigen videoproductiebedrijf wat het voor ons mogelijk maakt om dit soort dingen te doen. Op deze manier probeert iedereen op zijn eigen manier bezig te zijn met het team. Uiteraard wordt er na een wedstrijd ook een lekker nummertje karaoke gezongen in de kleedkamer en gaan we daarna door richting de derde helft waar je een slecht wedstrijd recht kan trekken.’’

Er wordt fanatiek getraind op het sportpark Schildman. ‘’We trainen twee keer per week op de maandag- en de donderdagavond. Hierbij probeert iedereen aanwezig te zijn en als er als er minder dan tien mensen zijn gaat de training niet door. Onze trainer is altijd erg enthousiast om iedere week weer goede oefeningen klaart te zetten, zodat onze conditie  goed op pijl blijft. We doen allemaal zo goed mogelijk ons best om de oefeningen goed uit te voeren, maar als er een flinke misser of een aardige panna wordt begaan kunnen we onze lach niet inhouden.’’

De titel van de koning van de derde helft is dit seizoen nog niet vergeven. ‘’Er zijn wel een aantal mensen die er tot nu toe aanspraak op maken en dat zal ik even toelichten. Erwin Boll, is niet altijd aanwezig in de derde helft, maar heeft wel een topprestatie neergezet. Door zo dronken te zijn dat hij om vier uur wazig op een bankje voor zich uit zat te staren. We dachten dat hij er helemaal vanaf lag en dat we die niet meer terug zouden zien die dag, maar nadat hij even naar huis was gegaan en in bad ging. Kwam hij s’ avonds uit het niets weer tevoorschijn en ging gewoon weer door waar hij mee begonnen was.’’

Mika de Heer is ook een van de genomineerde. ‘’Deze beste meneer had ook een aardig slokje op en vroeg vervolgens aan mij of hij mee kon naar een verjaardag. Dit was uiteraard geen probleem en ik had met hem afgesproken om na het eten naar hem te komen en dan samen daarheen te gaan. Toen ik hem na het eten belde werd er niet opgenomen, dus besloot ik om er gewoon heen te gaan.

Eenmaal bij zijn thuis stond de voordeur wagenwijd open, dus besloot binnen een kijkje te nemen. Nadat ik geen gehoor kreeg na een aantal keer roepen liep ik de woonkamer in en zag ik hem met zonnebril en schoenen aan op de bank slapen. Uiteraard is dit gefotografeerd en Mika gaf aan later misschien nog wel naar de verjaardag te komen en dat ik alvast kon gaan. Later op dezelfde avond kreeg ik een belletje hoe ik vredesnaam aan de foto kwam en hoe ik ooit bij hem binnen ben gekomen.’’

Nigel koet zit in een lastig pakket. ‘’Omdat hij altijd uit Dordrecht moet komen is dit vaak een dingetje. Dit weerhoudt hem er echter niet van om onder wat lichte groepsdruk iets te regelen, zodat hij in de derde helft toch mee kan zuipen en dat zijn auto opgehaald wordt. Verder is Nigel ook niet bang om in de derde helft met dobbelen, de drieman te gooien en zingt zelf het hardst mee als die moet drinken. Zoals je ziet is het een hevige concurrentiestrijd dat op de laatste speeldag pas beslist wordt.’’

Uiteraard is elke derde helft een hoogtepunt. “Iedereen drinkt een lekker biertje en vaak komt het er op neer dat de plannen voor de avond worden voorgelegd en meestal komen we elkaar allemaal ergens op de avond wel weer tegen. Dit zorgt ervoor dat elke zaterdag een soort teamactiviteit is. We hebben met zaterdag 5 nog een hoop plannen voor activiteiten, maar dit zal in de toekomst nog moeten plaats vinden als de hele covid-19 situatie dit weer toelaat.’’

Klik hier voor meer artikelen over IFC.
Klik hier voor meer informatie over IFC.

In gesprek met Rudy Spekman van SV Poortugaal

Rudy Spekman is met zijn 33 jaar een ervaren kracht in de verdediging van SV Poortugaal. In het eerste seizoen in de Hoofdklasse presteert het elftal zelfs boven verwachting en heeft het zicht op een plek in het linker rijtje. De verdediger hoopt nog veel mooie wedstrijden te kunnen spelen en kijkt uit naar de aankomende wedstrijden van dit seizoen.

phonedirect

De verdediger begon in de jeugd bij BVV Barendrecht en heeft dat verschillende jeugdteams doorlopen tot aan de senioren. “In de senioren heb twee jaar in het tweede elftal gespeeld, wat toentertijd een mooi niveau was. Het eerste elftal heb ik niet gehaald en koos voor een stap naar Poortugaal, waar ik via een aantal oud-spelers van Barendrecht in contact gekomen met de club.” Inmiddels is de verdediger aan zijn achtste seizoen begonnen bij SV Poortugaal.

In 2018, het jaar van de fusie, had SV Poortugaal het lastig in de eerste klasse. “Poortugaal zondag is een fusie is aangegaan met Oude Maas en zijn hierbij overgegaan naar de zaterdag. Daarbij hebben we het in het eerste jaar van de eerste klasse lastig gehad.” Poortugaal speelde zichzelf zelfs pas veilig in haar laatste competitiewedstrijd. “Het seizoen hierna waren we hard op weg naar het kampioenschap. We stonden eerste met 12 punten voorsprong op de nummer twee en nog vijf wedstrijden te gaan. Dit kon dit eigenlijk niet meer fout gaan. Helaas door Corona hebben we het seizoen niet kunnen afmaken en het kampioensfeest moeten missen.”

Achteraf promoveerde Poortugaal alsnog naar de Hoofdklasse, waar de ploeg er alles aan doet om zo hoog mogelijk te eindigen. Rudy hoopt daarin zijn steentje bij te kunnen dragen. “Ik ben nu 33 jaar en loop richting het einde haha. ik kan niet zeggen dat ik buiten een leuk seizoen met mooie wedstrijden en overwinningen nog veel meer ambities heb op voetbalgebied. Uiteraard wil je zoveel mogelijk wedstrijden in de basis spelen en ervoor zorgen dat we als team eindigen op een mooie plek op de ranglijst.”

Dominos_voorjaar2021

Dit seizoen gaat eigenlijk boven verwachting. “We hebben een groep met kwaliteit en daarnaast ook een groep die het onderling goed met elkaar kunnen vinden. De balans tussen jong en oud zit goed en dat zie je ook terug in het veld. Op dit moment hebben we negen wedstrijden gespeeld en 15 punten op zak, waarmee wij op een negende plaats staan als nieuwe ploeg in de hoofdklasse. Dan kan je dan wel zeggen dat dit boven verwachting is.” We vroegen Rudy ook naar de eindstand van de competitie. “We gaan eindigen in het linker rijtje. Het team zit goed in elkaar en ik heb er alle vertrouwen in dat we dit kunnen halen.”

Rudy is uitermate tevreden over de gang van zaken binnen de vereniging. “Binnen Poortugaal zijn er veel mensen die al jaren actief in het bestuur, verzorging en andere functies. Herin zal ik hier zeker meerdere personen kunnen noemen. Als ik concreet één naam moet noemen, dan neem ik Jeroen van Alphen. Hij zit volgens mij inmiddels al 20 jaar in de TC en regelt alles voor ons. Spelers zijn niet altijd makkelijk, dus hier heb ik respect voor.”

Meer informatie over Poortugaal? Klik hier.
Klik hier voor meer artikelen over Poortugaal.

VoetbalJournaal Gorinchem-Leerdam, najaar 2021

Lees hier de krant</

In gesprek met Dennis Nagels van NOCKralingen

Dennis Nagels is bezig aan een sterk zevende seizoen in de selectie van NOCKralingen. De aanvoerder zit op zijn plek en werkt elke zaterdag hard met de ploeg uit Kralingen om te kunnen promoveren naar de derde klasse. Momenteel staat de ploeg op een vierde plaats, waarbij zij zicht houden op een promotie.

_NEW_Fysiotherapie Rozenburcht_250097

De aanvoerder begint over zijn carrièreverloop. “Sinds mijn 7de speel ik bij NOCKralingen voor mijn plezier bij een hechte verenging waar iedereen elkaar goed kent. In heb ik altijd bij deze club gespeeld op de B1 en A1 na, waar ik voor twee jaar de stap naar SC Feyenoord maakte.” Daarna stopte de laatste man drie jaar door zijn werk in de horeca nachtleven. “Na drie jaar ben ik het voetbal toch weer gaan missen en teruggegaan naar NOCKralingen. Nu ga ik mijn zevende jaar in als speler in de selectie van NOCKralingen, waar ik met jongens in speel die vrienden zijn en waar je ook met zijn allen mee wilt presteren.” De mandekker maakte bij de club uit Kralingen mooie herinneringen. “De promotie in 2015 met de zondagselectie van de vierde naar de derde klasse, was echt een hoogtepunt voor mij tot nu toe.”

Momenteel staat NOCKralingen vierde in de vierde klasse, waarin zij hopen op een promotie naar de derde klasse. “We zijn goed bezig. De trainer heeft een bepaalde visie die hij op de groep wil overbrengen. Ik denk dat we één wedstrijd terecht hebben verloren. Ook hebben we wedstrijden verloren waarbij we ons zelf niet beloond hebben. Daar hadden we meer verdiend. Ik denk dat we tot nu toe tevreden mogen zijn over het aantal behaalde punten.” NOCKralingen wilt koste wat kost promoveren naar de derde klasse, waar de centrale verdediger zijn steentje bij wilt kunnen dragen. “Wij spelen om te promoveren met het team onder de nieuwe trainer Arslan Can. Daarin wil ik belangrijk zijn voor het team door elke wedstrijd 100% te geven voor en met elkaar.”

Dominos_voorjaar2021

De ijzersterke verdediger is lovend over alle vrijwilligers binnen NOCKralingen. “De mensen die zich vrijwillig inzetten om alle leden op een fijne en goede manier te laten kunnen voetballen. Er wordt zoveel geregeld ook achter de schermen, wat heel veel jongens niet beseffen.” Het spelletje is dan ook erg belangrijk voor de ervaren verdediger. “Voetbal is echt een teamsport. Het is mijn passie. Het voetballen in teamverband zorgt voor sociale binding. Het gevoel van eenheid is geweldig, het is leuk om een balletje te trappen. Ik kan echt genieten van een mooie goal of mooie pass.”

We vroegen de verdediger een blik vooruit te doen op aankomend seizoen. “Ik denk dat we in een lastige competitie zitten met veel goed voetballende teams. We moeten van onze eigen krachten uitgaan en elke wedstrijd als team voor en met elkaar voor de overwinning strijden. Ik denk dat we goede voetballers hebben die willen winnen, elke wedstrijd moet voor ons een finale zijn. We kunnen elke tegenstander verrassen met onze tactiek.”

Meer informatie over NOCKralingen? Klik hier.

Klik hier voor meer artikelen over NOCKralingen.

Lorenzo de Bruijn analyseert zich naar de top bij RBC Roosendaal

In het dagelijks leven geeft hij sportlessen aan kinderen bij de naschoolse opvang, maar stiekem is er voor Lorenzo de Bruijn maar één plek waar hij het allerliefste is: op een voetbalveld. Gelukkig voor hem staat hij daar genoeg, want sinds dit seizoen is hij bij RBC Roosendaal niet alleen trainer van de JO14, maar ook videoanalist van het eerste elftal.

Bij NAC Breda was de 22-jarige De Bruijn al een tijdje werkzaam als assistent-trainer en assistent van de videoanalist. Maar ergens in hem brandde het verlangen om hoofdtrainer te worden, dus toen Robert Braber hem vroeg naar RBC te komen, vielen alle puzzelstukjes al snel op zijn plek. “Die dubbelrol is voor mij heel fijn, dat was bepalend voor mijn keuze.” Maar ook de faciliteiten maakten indruk op de inwoner van Breda. “Een fantastische accommodatie, je hebt er alles. Aan ons om die BVO-mentaliteit weer omhoog te halen.”

Tic_253688

Veel plezier

Zijn eerste maanden als trainer van de JO14 bevallen positief. “Uiteindelijk is RBC nu een amateurclub, maar de mentaliteit van die jongens is echt heel goed. Altijd aanwezig en het niveau ligt hoog.” Ondanks dat De Bruijn nog jong is, maakte hij al de nodige vlieguren. “Ik ben eigenlijk al sinds 2015 trainer, begonnen bij JEKA. Via CIOS liep ik stage bij PSV en daarna kwam ik terecht bij NAC.” Al vroeg ontdekte hij zijn passie voor het trainersvak. “Ik ben zelf nooit een fantastische voetballer geweest, maar ik was wel altijd een leider. Stuurde spelers graag aan, dat werd tijdens mijn studie alleen maar meer.” En dus besloot hij de ‘voetbalkant’ op te gaan, kijkt hij voetbalwedstrijden op tv terug tot in detail en heeft hij een heel duidelijk beeld van zichzelf als trainer. “Vrij rustig, maar wel heel gedisciplineerd. Ik maak geen regels, maar afspraken. In het veld moet je het aan de spelers overlaten, dan moeten zij het doen.” Ook over zijn manier van spelen wordt logischerwijs veel nagedacht. “Het mooiste van trainer zijn, is de ontwikkeling van die gasten zien. Jouw principes terug zien komen, op en naast het veld.” Maar wat zijn die principes? “Als team werken, daarin heeft elke speler zijn eigen taak. Een goede restverdediging of binnen vijf seconden druk op de bal.” Bij de ’16’ is het aan zijn spelers. “Voor de wedstrijd zeg ik altijd: veel plezier voorin!”

Zonder bal

Voor hij aan dit seizoen begon, nam De Bruijn een kijkje op zijn nieuwe werkplek. Sindsdien zijn de nodige stappen gezet. “Ik was nog nooit op het stadion geweest. Toen merkte ik wel dat sommige dingen nog wat rommelig waren, teams die op elkaar moesten wachten na een training. Nu is alles veel beter georganiseerd, ook qua kleding.” Maar behalve op het veld, zit hij ook geregeld achter de computer, om beeldjes te verzamelen. Want videoanalyse is wat hem betreft onmisbaar. “Je helpt spelers enorm in hun ontwikkeling, ze leren veel beter van iets door ernaar te kijken. Wat doen ze dan minder goed?” Inmiddels zijn de camera’s opgehangen, voorlopig ligt de prioriteit op het eerste elftal, maar in de toekomst moeten ook alle jeugdspelers worden voorzien van eigen beeldmateriaal. Hij vertelt hoe dat in zijn werk gaat. “Ik krijg de beeldjes, die verdeel ik onder in aanvallen, verdedigen en omschakelen. Daar hangen weer principes aan vast, de manier van spelen, zodat je op die manier een soort database opbouwt. Hoe wil je als RBC spelen?” Daar komt nog best wat bij kijken, legt hij uit. “Vooral het filmen is cruciaal, eigenlijk moeten 21 man tegelijk op beeld staan. Je let vooral op de restverdediging en de omschakeling. Eigenlijk kijk je meer zonder bal dan met.”

Wibro_-255433

Brutaal zijn

Tussen alle bedrijven door vindt hij ook nog de tijd om zelf op het veld te staan, als spits bij Neerlandia’31, maar zijn grootste passie blijft het trainersvak. “Daar zie je echt op het veld, de pure ontwikkeling. Ik heb nu mijn UEFA B, hopelijk zo snel mogelijk ook UEFA A.” Want dat de ambities van de makkelijk pratende De Bruijn torenhoog zijn, dat mag duidelijk zijn. “Over vijf jaar hoop ik ergens hoofdtrainer te zijn, die smaak heb ik nu wel te pakken.” Ook een stap naar het buitenland is niet uitgesloten, net als het ontwikkelen van zijn videoanalyses. “Ik voel mij snel ergens thuis, dus dat zou een mooie ervaring zijn. Sommige trainers, zoals Adrie Poldervaart, doen zelf de videoanalyse. Dat zou ik ook kunnen doen.” Voorlopig doet hij dat dus in Roosendaal, maar als De Bruijn zijn eigen video doorspoelt, ziet hij zichzelf al in grotere stadions. “De droom is om trainer te worden bij een profclub, maar dan moet je ook een beetje brutaal zijn én geluk hebben.”

Voor meer informatie over RBC, klik hier.
Meer artikelen lezen over RBC, klik hier.

Revapoint ‘Genezen door te bewegen’

Zoveel mogelijk sporters goed, maar vooral snel helpen tijdens hun blessure of revalidatie. Dat is wat ze bij Revapoint iedere dag proberen te bereiken. En om dat de komende jaren nog beter te kunnen doen, zitten ze nu midden in een grote verbouwing, zodat er straks in een nieuwe moderne oefenzaal nog gerichter kan worden getraind.

Een aantal jaar geleden begonnen eigenaren Eddy Voeten en Claire Cadot samen aan een nieuw avontuur, nu is het dus tijd voor de volgende stap. “We willen het gebouw helemaal naar ons zin maken, zodat er niet alleen outdoor, maar ook indoor goed getraind kan worden.” Voeten ziet het al helemaal voor zich. “Straks hebben we allerlei fitnessapparaten, zodat al onze revalidanten sportgericht kunnen trainen. Want voetbal is natuurlijk heel anders dan bijvoorbeeld tennis.”

Reva-Point-logo

Totaalplaatje

Voetballers weten hun weg naar Reva maar al te goed te vinden, vertelt hij. “Spelers uit heel de regio, van Kruisland tot Cluzona.” Cadot legt graag uit wat ze dagelijks doen. “Het belangrijkste voor ons is dat we sporters snel kunnen helpen, geruststellen en per persoon kijken wat het beste is.” Een persoonlijk oefenplan, in een zogeheten ‘open keten’. “Met losse gewichten of ‘aquabags’ dus niet vast op een apparaat.” Maar er wordt vooral verder gekeken dan de klacht, zo schetst Voeten. “Vaak ligt de nadruk op pijndemping, maar je moet eigenlijk kijken naar het hele lichaam. Vanuit daar komt meestal de overbelasting.” Zo actief mogelijk, want zoals ze bij Reva zeggen: “Genezen door te bewegen.” Dat gebeurt vanaf eind december in de nieuwe praktijk. “De binnenkant is helemaal af, we hebben al nieuwe behandelkamers, vorige week is gestart met de buitenkant.” Alles onder één dak, vult Cadot aan. “We kunnen echo’s maken, hebben kniespecialisten of mensen die gespecialiseerd zijn op het gebied van spieren en pezen. De lijntjes zijn kort, zodat we een totaalplaatje kunnen bieden.”

Meer bieden

Voeten geeft een voorbeeld uit de praktijk. “Als iemand zijn kruisband scheurt, proberen we ze ook te begeleiden op het gebied van voeding. Maar we hebben ook iemand die voor zooltjes op maat kan zorgen, zo geef je eigenlijk meer, dan waar ze in eerste instantie voor kwamen.” Daar komt in de toekomst ook nog mentale begeleiding bij, in het kader van ‘beter voorkomen dan genezen’, zijn ze voor de komende maanden bezig met een nieuw traject. “Hoe kunnen we blessures voorkomen? Hoe werk je toe naar die intensiteit van een voetbalseizoen? Daar willen we programma’s voor aan gaan bieden.” Hun voldoening is iedere keer weer hetzelfde. “Als ze na een lange revalidatie weer op het veld staan en je ziet ze opbloeien, daar doe je het voor!”

Voor meer informatie over Revapoint, klik hier.

Christiaan Perrier van SV Montfoort ’19 is het voetballen nog lang niet zat

De doelgerichte spits die als een soort kapstok in de spits staat is inmiddels al 34 jaar oud, maar nog altijd even fanatiek. Na clubs als NAC, GVV Unitas, Kozakken Boys, Oranje Wit en Nivo Sparta is hij inmiddels gestrand in de eerste klasse zaterdag bij SV Montfoort ’19. Met acht punten uit zeven wedstrijden bivakkeren ze op de negende plaats waar alles nog mogelijk is.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Perrier maakte op jonge leeftijd zijn debuut in de A-selectie. ‘’Ik maakte mijn debuut op 15-jarige leeftijd bij GVV Unitas, waarna ik vervolgens naar NAC vertrok. Hier heb ik twee jaar gespeeld eerst in de A-jeugd en toen nog bij Jong NAC. Na deze twee jaar keerde ik terug naar mijn oude clubje GVV Unitas. Helaas brak ik in winter van dat jaar mijn been tijdens een zaaltoernooi en heb ik vervolgens 1,5 jaar niet gespeeld. Na een lange revalidatie mocht ik mijn rentree maken in de eerste klassse waar ik een goed seizoen kende. Dit goede seizoen werd bekroond met een transfer naar Kozakken Boys waar ik twee jaar heb gespeeld. Na de periode in Werkendam speelde ik nog voor Unitas, Oranje Wit en Nivo Sparta.’’

Heel veel ambities heeft de geroutineerde aanvaller niet meer. ‘’Op mijn 34ste denk ik daar allemaal niet meer over na. Wel hoop ik nog een paar jaar fit te blijven en mee te kunnen, op welk niveau dat is bekijk ik echt per jaar.’’ Het huidige seizoen verloopt redelijk. ‘’We proberen met SV Montfoort een zorgeloos seizoen te draaien in de eerste klasse en ons snel veilig te spelen.’’ De veteraan maakte in zijn carrière mooie herinneringen. “Mijn hoogtepunt binnen het voetbal was mijn terugkeer na mijn beenbreuk. Het was een lange periode van revalideren. Als je dan weer minuten kan maken na zo’n lange stop geeft dat een super gevoel! Daarbij maakte ik een transfer naar Kozakken Boys wat toen uitkwam in de Hoofdklasse, wat op dat moment het hoogste amateur niveau van Nederland was.’’

Echte rituelen heeft Perrier niet. ‘’Eigenlijk heb ik ze nooit echt gehad. Wel speel ik graag met nummer negen op mijn rug. In de loop der tijd is dit toch wel mijn nummer geworden.’’ Naast voetbal heeft Christiaan nog een andere passie. ‘’Hardlopen is naast voetbal wel echt mijn hobby geworden. Als ik ga stoppen met voetballen wil ik graag een marathon lopen.’’

Voetbal is erg belangrijk voor de super spits. ‘’Voetbal is de mooiste en leukste bijzaak van de wereld, het samen toe werken naar een doel en dit ook nog in bewerkstellen maakt een weekend perfect. Ik hoop en ga er vanuit dat we met SV Montfoort ’19 in de middenmoot gaan spelen met leuk voetbal. Wij hebben hier het team voor, maar soms moet je ook wat geluk hebben om tot een resultaat te komen. Voor de rest denk ik dat Huizen, Zuid vogels, Sliedrecht en WNC voor de titel gaan spelen en dat de andere acht teams aardig aan elkaar gewaagd zijn.’’

Meer informatie over Montfoort SV’19? Klik hier
Klik hier voor een ander artikel over Montfoort SV’19.

 

VoetbalJournaal Westland, najaar 2021

Lees hier de krant</

VoetbalJournaal Etten-Leur, najaar 2021

Lees hier de krant</

NSVV laat twee punten achter in Arnemuiden

Deze potjes moet NSVV gewoon gaan winnen als het boven de grijze middenmoot wil uitkomen dit seizoen. Weer was NSVV de betere ploeg en kwam verdient op twee doelpunten voorsprong met nog een half uurtje te voetballen.

Arnemuiden was zelf niet in staat gevaarlijk te worden voor het doel van. Geen domme dingen doen zou je zeggen. NSVV bracht Arnemuiden weer in de wedstrijd door een strafschop op een positie in het strafschopgebied waar het onnodig is het risico op een strafschop te nemen. Een tweede keer was het middenveld met te veel man naar voren en niet op tijd terug om de gelijkmaker te voorkomen. Het was niet zo erg als tegen Axel toen er nog verloren werd, maar de terugreis voelde niet lekker na het gelijkspel tegen Arnemuiden.

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

De eerste helft was nog maar net begonnen toen de NSVV-defensie stond te slapen bij een corner van Arnemuiden. Linksback Milton Roemeratoe stond geheel vrij op de vijfmeter lijn recht voor doel. Met de binnenkant voet liet hij de corner in het doel vallen. NSVV was wakker en begon te voetballen. Geklungel in de Arnemuiden defensie bracht Jasper Huisman in stelling, die een voorzet gaf. Gijs van de Zande gaf een strak laag schot die onder keeper Nathanael Harthoorn terecht kwam en hobbelde daarna over de lijn.  NSVV was de bovenliggende partij en zette door. NSVV kwam op voorsprong door een vrije trap vanaf links van Jasper Huisman. Jeroen Voshart kwam voor zijn man en kopte mooi binnen. De laatste periode van de eerste helft kwam Arnemuiden wat terug in de wedstrijd en de beste kans was voor Ronaldo Meijer. Maar zijn schot werd over getikt door NSVV-doelman Jarmo Hartgers. De supporters hadden geen hoogstaande, maar wel een levendige eerste helft gezien.

De tweede helft begon direct met de mooiste aanval van de wedstrijd. Over links kwam uiteindelijk Fabian Korbijn door en hij legde de bal terug op de inlopende Sjoerd Hofstede. Sjoerd had een open schietkans recht voor doel vanaf de penalty stip, maar zijn vizier stond net aan de verkeerde kant van de lat gericht. NSVV bleef de gevaarlijke ploeg en het was uiteindelijk Jasper Huisman die diep gestuurd werd. In de één tegen één met de laatste verdediger gooide Jasper er een dubbele schaar uit en schoof de bal daarna beheerst langs de keeper in de hoek. Arnemuiden hing in de touwen en was niet zelf in staat gevaarlijk te worden en de twee doelpunten verschil in te lopen. Arnemuiden invaller Souliman Abali probeerde in het uiterste puntje van het strafschopgebied aan een solo te gaan beginnen. Hij zag al snel een gretige voet op hem afkomen en besloot van dit buitenkansje gebruik te maken door te gaan liggen. De penalty werd onhoudbaar ingeschoten door Ronaldo Meijer. Nog niets aan de hand voor NSVV. Maar je moet natuurlijk niet Ronaldo Meijer, veruit de beste man aan de zijde van Arnemuiden, de ruimte geven om een solo te beginnen. Ronaldo zag dat het druk was voor het doel. Vanuit het middenveld kwam Desley van de Gruiter inlopen en de middenvelders van NSVV sjokte er achteraan. Desley kon vrij inschieten en faalde niet.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

NSVV morst te veel punten om de middenmoot te verlaten. MZC’11 en VVGZ zijn opgestaan en zullen in de volgende speelronde beslissen wie de eerste periode gaat pakken. Positieve is dat het seizoen nog twee periodes kent en NSVV bij acht van de tien verliespunten de bovenliggende partij was. Negatieve is dat tegen de nummer vier Oostkapelle/Domburg NSVV gelukkig was met het gelijke spel en daarnaast de huidige top drie nog moet ontmoeten.  Volgende week is het een bekerronde en de competitie gaat weer verder met een thuiswedstrijd 20 november tegen SSV’65. Deze ploeg is de lantaarndrager met één punt uit de eerste zeven wedstrijden.

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Lars van der Heiden, Michael Ouwens (86e Bas van Eekelen), Rik Bakker, Fabian Korbijn, Remco van der Stel, Jeroen Voshart, Gijs van de Zande, Sjoerd Hofstede, Koen Witsiers (76e Robin ’t Jong), Jasper Huisman

Ruststand: 1-2

Eindstand: 3-3

Scoreverloop:

11e min.              1 – 0      Milton Roemeratoe

20e min.              1 – 1      Gijs van de Zande

29e min.              1 – 2      Jeroen Voshart

59e min.              1 – 3      Jasper Huisman

67e min.              2 – 3      Ronaldo Meijer (penalty)

82e min.              3 – 3      Desley van de Gruiter

Geschreven door: Bas Snijders

Voor meer artikelen van NSVV, klik hier.

Voor meer artikelen over NSVV, klik hier.