Koos den Braber begon op zijn tiende met voetballen bij SC Everstein wat hij tot zijn 32^ste heeft volgehouden. In de laatste jaren als voetballer borrelde de interesse op om als scheidsrechter actief te zijn binnen de lijnen. Dit was eerst als clubscheidsrechter en vanaf 1997 heeft hij dit een hele periode gedaan voor de KNVB. Tegenwoordig vervult hij allemaal taken binnen de vereniging in Everdingen wat hij met ontzettend veel plezier doet.  

Koos stelt zich even voor. “Mijn naam is Koos den Braber 56 jaar oud, getrouwd en in het bezit van twee kinderen. Bij SC Everstein vervul ik diverse taken dan kan je denken aan: wedstrijdsecretaris, scheidsrechter, bestuurslid en ik begeleid nieuwe scheidsrechters. Daarbij val ik soms in bij het eerste elftal in als assistent scheidsrechter. Als wedstrijdsecretaris ben ik verantwoordelijk voor het vinden van oefentegenstanders en het indelen van scheidsrechters bij de club. Iedere zaterdag ben ik wel te vinden op het voetbalveld om overal te ondersteunen en collega scheidsrechters te zien en tips te geven.”

Hoe zag het carrièreverloop van Koos eruit? ‘’Het eerste jaar heb ik een speciale begeleiding gehad van de KNVB als seniorenscheidsrechter. Dit heb ik van 1997 tot 2010 volgehouden als scheidsrechter in de regio Zuid 1. Vervolgens ben ik nog twee jaar actief geweest bij de KNVB als assistent-scheidsrechter. Na het eerste jaar ben ik destijds net niet gepromoveerd naar de toenmalige Topklasse. Aan die tijd heb ik wel goede herinneringen aan overgehouden, ik mocht twee keer vlaggen voor 2500 toeschouwers! Nadat ik noodgedwongen tijdelijk moest stoppen, door een blessure heb ik in 2013 een rapporteurcursus gedaan. Wat ik na een jaartje eigenlijk alweer zat was, omdat ik het fluiten gewoon miste. Gelukkig was mijn blessure over en kon ik weer vol aan de bak!’’

Hoe gaat het dit seizoen als clubscheidsrechter. ‘’Ik fluit in eerste instantie bij SC Everstein, maar als alles geregeld is qua bezetting van de scheidsrechters, kan ik eventueel naar andere clubs om te fluiten. Dan kan je denken aan clubs als HSSC 61, MVV’58, Tricht, Focus 07,Beesd, Haaften, WNC en LRC. Het niveau maakt me dan niet zo heel veel uit.’’

Wat zijn de ambities voor de toekomst. ‘’Ik wil graag het niveau hoog houden van de scheidsrechters bij de club en plezier houden in de hobby. Momenteel ben ik een jeugdlid aan het begeleiden en ik hoop dat we dit in de toekomst ook kunnen uitbreiden. Onze oudste scheidsrechter is 66 en de rest van de scheidsrechters willen en kunnen bijna wekelijks fluiten. Met twee scheidsrechters zijn we ook beschikbaar om bij het eerste te assisteren.’’

Wat is het hoogtepunt uit de carrière van Koos? ‘’In januari 1999 tijdens de wedstrijd Lekvogels 1 tegen Ameide 1 floot ik een geweldige wedstrijd met een rapport cijfer van 8,31. Terwijl een 8,5 het hoogst haalbare was. In het rapport stond dat ik een uitstekend, besluitvaardig en resoluut optreden had als scheidsrechter.’’

Als scheidsrechter is Danny Makkelie zijn grote voorbeeld. ‘’Ik heb hem twee keer meegemaakt. Dit was één keer als begeleider van een trio in de nacompetitie bij ADO den Haag tegen PEC Zwolle A-junioren. Ik kreeg toen als assistent-scheidsrechter een heel groot compliment. Hij heeft ook een keer bij onze club zijn verhaal gedaan, daar was iedereen van onder de indruk. Ondanks alles is hij altijd heel gewoon gebleven, maar een topper geworden!’’

Bron foto: website SC Everstein

Klik hier voor meer artikelen over SC Everstein.
Klik hier voor meer informatie over SC Everstein.

GJS begon de competitie in de tweede klasse F met een 2-2 deling bij Woudrichem op Het Bolwerk. Een start met gemengde gevoelens voor het span van trainer Marko Verbeek. De keuzeheer laat zelf de honger naar de bal weer prevaleren na zijn opmerkelijke actie eerder dit seizoen om een vastenmaand in te lassen.

GORINCHEM – Na een klein jaar zonder competitievoetbal rolt de bal weer over de regionale velden. Ook weer de Gorkumse Jonge Spartanen, die aan de ouverture bij Woudrichem een dubbel gevoel overhielden. Ook zonder het geblesseerde drietal Ruud Bos, Quincy Bartens en Niels Hofman en de afwezige Joost Haggenburg, die een weekendje verstek moest laten gaan, waren de winstkansen voor de bezoekers in de met 2-2 geëindigde confrontatie.

Voor Marco Verbeek , al ruim twintig jaar actief in het trainersvak en eerder werkzaam bij clubs als Elinkwijk, Vriendenschaar, Alexandria’66, Tricht, Heukelum, begon het derde seizoen van zijn dienstverband bij GJS dus met een punt. De oefenmeester, die de studie van standaardsituaties tot kunst heeft verheven, baarde eerder dit jaar opzien door in de periode van de ramadan ook een vastenmaand in te lassen.

IJsbad

Verbeek deed dat niet uit geloofsovertuiging, maar om zijn eigen grenzen op te zoeken. ,,Ik geloof dat je jezelf altijd moet blijven uitdagen en ontwikkelen. Het vasten zie ik als een mooie competitie met mijzelf en die ben ik voor een maand aangegaan. De een traint voor de marathon van New York, een ander stapt elke dag in een ijsbad. Ik ervaar dat het vasten je sterker maakt, zowel fysiek als mentaal. Het test je in uithoudingsvermogen, discipline en zelfbeheersing. Daarin zie ik veel overeenkomsten met voetbal en trainer-coach zijn’’, aldus Verbeek, wiens mededeling op Linkedin dat hij aan de ramadan zou meedoen door een enorm groot publiek gelezen werd. Het sterkte hem in de overtuiging om de strijd met zichzelf aan te gaan en vol te houden.

Een andere volhouder in de selectie van GJS is onbetwist Ruud Bos. Op Het Bolwerk kon hij zich weliswaar niet in zijn voetbaltenue hijsen door blessureleed, maar na eerdere twijfel heeft de inmiddels 40-jarige routinier toch besloten om er nog een jaar aan vast te plakken bij de tweedeklasser. Oorspronkelijk had de goalgetter van weleer, die ooit samen met zijn broers Edwin, Marc-Jan en Martijn in één elftal actief was, het voornemen om na het voorbije seizoen een punt achter zijn indrukwekkende voetballoopbaan te zetten. Maar de twijfel over dat besluit verloor het uiteindelijk van de daadkracht om de knoop door te hakken en toch door te gaan. ,,Zelfs mijn vrouw vond dat ik zo niet af kon sluiten.’’

Klik hier voor meer informatie over GJS
Klik hier voor meer artikelen over GJS

Trots als een pauw is Piet van Boxtel op de talenten die voetbalschool BB Rotterdam voortbrengt en dat draagt hij ook uit. Van Boxtel, eigenaar van het in Schelluinen gevestigde autodemontagebedrijf, houdt dankzij de sponsoring van de voetbalschool voeling met de sport die hij zelf graag beoefende.

SCHELLLUINEN – ,,Kijk’’, verwijst Piet van Boxtel naar een foto van zijn Facebookpagina waarop een talent uit de voetbalschool prijkt tijdens tijdens de ondertekening van een contract bij Players United. ,,Mooi hè, weer een talent dat BB voetbalschool heeft afgeleverd. Daar kan ik ook ontzettend blij van worden.’’

Het toont de betrokkenheid van Van Boxtel bij het reilen en zeilen van BB Rotterdam, waar hij al jaren als sponsor bij betrokken is. ,,De voetbalschool draait na een lange coronaperiode weer op volle toeren. Ik vind het altijd mooi om te zien hoe de jongens van de voetbalschool met talentontwikkeling bezig zijn’’, verklaart Van Boxtel het belang van de verbintenis die hij met de opleiding van talentvolle voetballers heeft.

Zelfs kwam hij in actie voor Schelluinen, de club uit de directe omgeving waar Autodemontagebedrijf Van Boxtel gevestigd is, en het Gorcumse Unitas. ,,Maar op mijn achttiende à negentiende kon ik een mooie voetbaltoekomst vergeten omdat er iets goed mis was met mijn knie. Ik ben daardoor nog wel doorgegaan, maar de knie belemmerde me flink.’’

Zijn eigen actieve carrière kende een voortijdig einde door een fikse knieblessure, maar de liefde voor de voetbalsport is gebleven. En die toont Van Boxtel met zijn inzet en betrokkenheid bij BB Rotterdam.

Wielzen

Van Boxtel is inmiddels zestig jaar oud, maar het hart voor de voetbalsport klopt nog steeds uitbundig bij de ondernemer die vanaf de oprichting betrokken is bij de activiteiten van voetbalschool BB Rotterdam waar Yassin el Bouyakubi, Kenneth Butter en Colin da Luz de dragende krachten zijn. ,,BB Rotterdam laat zien dat het mogelijk is om van zogeheten ‘boefjes’ hele goede voetballers te maken. Onder andere door voormalig Feyenoorder Tony Vilhena, die nu speelt bij Krasnodar in Rusland, ben ik bij deze voetbalschool betrokken geraakt. De insteek van die jongens achter deze voetbalschool is om kansarme jongeren die lekker kunnen voetballen toch een kans te geven. Die jonge gasten mogen laten zien wat zij in hun mars hebben en worden vervolgens verder begeleid om hun talenten te ontwikkelen. Naast het sportieve aspect vind ik ook de maatschappelijke bijdrage die de voetbalschool levert erg belangrijk.’’

Op zondag wordt er in verschillende groepen getraind binnen BB Rotterdam, dat verschillende talenten bij betaald voetbalclubs als Excelsior, Sparta, ADO Den Haag en FC Dordrecht. Bij die club maakte Jerailly Wielzen dit jaar al minuten in het eerste. ,,Daaruit blijkt wel dat er goed werk geleverd wordt binnen deze voetbalschool, die echt bijdraagt aan een betere toekomst van die jonge spelers. Daarom is dit initiatief voor ons een mooie gelegenheid om bij te dragen aan maatschappelijk verantwoord ondernemen.’’

Bedrijf 

Autodemontagebedrijf Van Boxtel, het bedrijf dat de vader van Piet van Boxtel begon, kende door de coronacrisis een pittig jaar. ,,We zijn de afgelopen jaren met ons bedrijf tot diep in Europa bezig geweest, maar ook onze markt heeft te lijden onder de crisis. Maar we slagen er nog steeds in om ons hoofd boven water te houden omdat we over heel Europa actief zijn. Daardoor loopt het momenteel goed voor ons.’’

Joost Verberk heeft als keeper en reservekeeper achter zijn broer Ruud bij Unitas alles al meegemaakt. Nu heeft hij een geheel andere rol. Verberk staat aan het hoofd van de technische commissie. Die organisatie staat als een huis.

GORINCHEM – Een rol die hem op het lijf is geschreven. ,,Ik had in het verleden altijd wel iets te zeuren. De organisatie kon in mijn ogen altijd beter. Ik begon drie seizoenen geleden bij de zaterdagtak. Daar hebben wij er met de TC een mooie schwung aan kunnen geven.” Omdat zijn broer Ruud bij de zondagtak onder de lat stond, bleef ook dat trekken. ,,Ik was er op zondag daarom altijd bij. Toen Digerto Biemans aangaf een stapje terug te gaan doen, ben ik in het ontstane gat gesprongen en maak sindsdien deel uit van de TC ‘op zondag’. Daar heb ik nu de volle focus op”, verzekert Verberk. ,,Overigens ligt er een afspraak dat wij eerst binnen onze jeugdafdeling, waar echt veel talent is, en de zaterdagtak kijken of daar spelers voor het zondagteam lopen. Pas daarna gaan wij extern kijken. Onlangs heeft Daan Goes, overgekomen van ‘de zaterdag’ naar ‘de zondag’ zijn basisdebuut in het eerste elftal gemaakt.”  Unitas gaat daarin steeds verder. ,,Wij hebben voor elke positie in het team een profiel voor een speler klaarstaan mocht er onverwachts iets gebeuren.”

Voeding

,,Wij willen met Unitas op diverse terreinen toch echt verder professionaliseren’’, vervolgt Verberk. ,,Met Fysio PP willen wij samen stappen maken. Als straks de volledige verbouwing van onze accommodatie klaar is, ontstaat er op Molenvliet een grote ruimte voor onze ‘huisfysiotherapie’. Daardoor kunnen zij ons nog beter helpen om de selectie superfit te houden. Ook op het gebied van voeding kunnen wij nog vervolgstappen maken.” Verberk heeft hierover regelmatig contact met zijn goede vriend Rick Adjei, voormalig Unitas-trainer en nu hoofdtrainer bij het in de tweede divisie uitkomende Kozakken Boys. ,,Daar zijn zij uiteraard al veel verder. Onze trainer Michel van Oostrum neemt zelf de nodige ervaring mee. Daarnaast loopt in het team ook een aantal spelers met een betaald voetbalachtergrond.”

Verberk is tevreden over de ontwikkelingen: ,,Wij hebben een goed scoutingsapparaat, van zes mensen, neergezet. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen, want kijk eens wat zij in coronatijd tot stand hebben gebracht. Hier staat echt een goede selectie.’’

Intern wordt bij Unitas de ontwikkeling van het volledig overstappen naar het zaterdagvoetbal met interesse gevolgd. ,,Nu is dat nog niet aan de orde omdat wij op zondag in de derde divisie uitkomen. Bij een overstap vallen wij twee klassen terug naar de eerste klasse. Maar, niemand weet wat de toekomst brengt.”

Kwartet

Duidelijk is dat Unitas de scouting nu uitstekend op orde heeft. Zo werd er in de laatste twee seizoenen een aantal spelers met veel scorend vermogen binnengehaald. Wij brengen dit kwartet spelers nog eens voor het voetlicht. Te beginnen met de ervaren Robert Mutzers. Mutzers heeft al heel wat clubs achter zijn naam staan, maar richt zich vanaf nu op zijn maatschappelijke carrière. ,,Daarom ben ik zo content met Unitas, op slechts een half uurtje rijden van Dongen. Het verhaal van Unitas klinkt goed. Ik ga mij straks focussen en wil helpen om in Gorinchem een stabiele derdedivisieclub neer te zetten. ”

De geboren Oosterhouter kwam uit voor Dongen, RKC, De Treffers, FC Dordrecht en, Chornomorets Odessa. ,,Daar was in een stad met 1,6 miljoen inwoners, het leven goed. Het wordt het Ibiza van het Oosten genoemd.” Hij speelde voor 16.000 toeschouwers tegen Sjachtar Donetsk en Dynamo Kiev. Vervolgens kwam Mutzers uit voor Kozakken Boys, Helmond Sport en als voorlaatste KFC Esperanza Pelt in België.

Everon Romario Elvis Pisas speelt al wat langer bij Unitas. De voormalig prof bij onder meer FC Dordrecht, is dit seizoen in topvorm. Via Kozakken Boys en IFC streek hij vorig seizoen op Molenvliet bij Unitas neer. Hij maakte een goede indruk, want inmiddels is zijn overeenkomst bij de ‘roodbroeken’ tot medio 2023 verlengd. Pisas scoort gemakkelijk en geeft de nodige assists.

Unitas legde eind augustus de jonge spits Jerrel Hak vast. Hij kwam het laatst in actie voor Almere City FC onder 21 jaar. ,,Ik was op zoek naar iets nieuws”, legt de 21-jarige Hak uit. ,,Unitas heeft supersnel gehandeld. Ik ben er zo blij mee. Dit is een heel mooie club om voor te spelen. Kijk naar deze accommodatie. De mensen zijn heel open en aardig. Het geeft mij echt een goed gevoel. Ik hoop veel doelpunten voor Unitas te gaan maken.”

Jeremy van Uunen is een kind van Rotterdam-West en was daar bijna de buurjongen van Royston Drenthe. In navolging van de oud-Feyenoorder was Neptunus zijn eerste club. Daarna volgde een reis langs de Schiedamse clubs SVDPW en Excelsior’20. Aansluitend kwam hij uit voor hoofdklasser Leonidas. Nadat die club werd opgeheven, speelde hij bij Nootdorp. In april van dit jaar sloot hij al aan bij Unitas. ,,Ik ben blij dat ik voor Unitas gekozen heb. Ik ben hier heel goed opgevangen. Wij hebben een heel gezellige en nu al hechte groep.”

Klik hier voor meer informatie over Unitas.
Klik hier voor meer artikelen over Unitas.

Robert Sluijk maakte op zijn 21^ste zijn debuut bij SVW en maakte zeven seizoenen deel uit van de A-selectie. Sinds 2005 is hij teamanager van het eerste elftal van SVW dat uitkomt in de tweede klasse F. Buiten het voetbal om is Robert echt een gezelschapsmens en gaat hij graag op stap en drinkt hij regelmatig een biertje met zijn vrienden.

Robert stelt zich even voor. ‘’Mijn naam is Robert Sluijk , 48 jaar oud, vrijgezel en woonachtig in Gorinchem. Ik ben werkzaam bij Univé Zuid-Nederland in Sliedrecht. Hier werk ik al tien en een half jaar met heel veel plezier op de afdeling ARV. In mijn vrije tijd ben ik teammanager van SVW 1 uit Gorinchem dat uitkomt in de tweede klasse F. Dit doe ik sinds 2005 met een hoop passie. Tussendoor ben ik er wel twee jaar tussenuit geknepen, maar dat is verwaarloosbaar in een periode van 16 jaar. Tevens ga ik graag op stap en zing ik af en toe, kortom van een beetje gezelligheid ben ik niet vies.’’

De carrière van Robert begon jaren geleden. ‘’Ik begon ooit als voetballer toen ik vijf jaar oud was bij SVW. Vervolgens heb ik alle jeugdelftallen doorlopen en heb ik zeven jaar dienst uitgemaakt van het eerste elftal. Daar heb ik heel wat mooie momenten mee mogen maken. We zijn drie keer op rij kampioen geworden dat best bestempeld kan worden als uniek. Na deze succesvolle periode heb ik nog twee seizoenen voor VV Schelluinen gespeeld en ook daar heb ik een mooie tijd meegemaakt. Vervolgens keerde ik in 2004 terug bij SVW om nog één seizoen actief te zijn in het tweede elftal.’’

Het huidige seizoen gaat meer dan prima. ‘’We staan er goed voor en staan momenteel derde in de competitie. Met de stadsderby tegen GJS voor de boeg doen we nog goed mee met de bovenste ploegen. Dit is tevens ook een van mijn persoonlijke doelen binnen het voetbal. Ik hoop mijn steentje bij te kunnen dragen in dat SVW een stabiele tweedeklasser wordt met misschien een uitstapje naar de eerste klasse. Ambitie moet je namelijk altijd uitspreken vind ik.’’

Het is lastig om één vrijwilliger te noemen. ‘’Ik denk niet dat ik binnen de club één iemand kan benoemen, daar zou ik andere mensen mee te kort doen. Er zijn heel veel mensen binnen de club die zich onderscheiden door heel veel te doen bij de club. Iedereen werkt met ontzettend veel passie voor de vereniging. Voetbal is voor mij ook erg belangrijk en het speelt een prominente rol in mijn leven. Op sportief vlak hoop ik gewoon dat we het seizoen kunnen afmaken en zo hoog mogelijk kunnen eindigen.’’

Voor meer artikelen over VV SVW klik hier.
Voor meer informatie over VV SVW klik hier.

Dat een dag 24 uur telt, is een gegeven. Een enkeling daargelaten, hebben de meeste mensen daar genoeg aan. Owyn van Vuren is een van die enkelen. Hij zou ook een paar uur extra per dag moeiteloos kunnen vullen met activiteiten. Om iets meer balans te vinden, maakte hij afgelopen zomer de overstap van LRC Leerdam naar HSSC’61.

HEI- EN BOEICOP – De 23-jarige Van Vuren gold bij LRC Leerdam als een kind van de club. Op zijn zesde zette hij zijn eerste stappen op het voetbalveld. ,,In de F6’’, lepelt hij moeiteloos op uit zijn geheugen. ,,Daarna heb ik mijn hele pupillen- en juniorentijd bij LRC Leerdam doorgebracht. In de B’tjes had ik Ton den Ouden als trainer. Met de A-junioren, wat toen net de Onder 19 heette, speelde ik in de hoofdklasse.’’

Daarna volgde voor Van Vuren drie jaar in de selectie van de club uit de Glasstad. ,,Ik kwam erbij als spits en deed het goed in het tweede elftal. Ik mocht gaan meetrainen met het eerste elftal, maar kreeg te horen dat ik niet direct op speeltijd moest rekenen. Maar uiteindelijk mocht ik al vrij snel ook spelen’’, vertelt Van Vuren. ,,In mijn eerste seizoen heb ik vervolgens op zo’n beetje alle posities gespeeld. Ik heb alleen de handschoenen niet aan hoeven trekken. De trainer zag een rechtsback in mij, dus werd dat de positie waar ik mij op heb gefocust. Daar heb ik veel van geleerd, zeker op het verdedigende vlak.’’

Opsomming

Na drie seizoenen hoofdmacht en regelmatige speeltijd, besloot Van Vuren afgelopen zomer om LRC Leerdam toch te verlaten. ,,Een súper moeilijke beslissing. Daar heb ik echt wakker van gelegen. Want ik hoefde ook niet weg, maar voor mijzelf is het wel goed. Ik heb heel veel bezigheden. Voetbal moet een uitlaatklep kunnen zijn. Daar haal ik veel plezier uit en dat lukt het beste als ik veel kan spelen. Dat lukte bij LRC Leerdam ook regelmatig, maar vanwege alle drukte eromheen heb ik toch besloten om ergens anders te gaan kijken.’’

Van Vuren begint aan een indrukwekkende opsomming van waar hij zich naast het zelf voetballen mee bezig houdt. ,,In het dagelijks leven ben ik docent lichamelijke opvoeding op twee scholen. Daarbij heb ik twee mentorklassen, waardoor ik extra werk heb in de avonduren met bijvoorbeeld ouderavonden. Daarnaast volg ik via school momenteel twee cursussen.’’

Dan volgen nog allerhande voetbal gerelateerde activiteiten: ,,Want ik vind het super leuk om training te geven. Dit seizoen start ik bij de KNVB een opleiding tot UEFA C-trainer. Daarvoor ga ik stage lopen bij LRC Leerdam O19, als assistent van Ronald Visser. Zij spelen in de vierde divisie, een mooi niveau voor de cursus. Ronald heeft als voetballer jarenlang op het hoogste amateurniveau gespeeld. Van hem kan ik heel veel leren. En elke vrijdag geef ik training bij de Romano Voetbalschool in Gorinchem. Het is druk, maar wel heel erg leuk’’, aldus Van Vuren die een vriendin heeft en ook graag zijn vrienden en familie ontmoet.

Bloedfanatiek

Om dus volop plezier uit het zelf voetballen te blijven halen, koos Van Vuren voor een transfer naar Hei en Boeicop. ,,Eerst heb ik een paar keer meegetraind. De selectie telt jonge spelers, maar ook een paar ouderen. De keuze om bij LRC weg te gaan was erg moeilijk, maar ik ben bij HSSC’61 goed opgevangen, werkelijk door iedereen. Plezier is hier belangrijk, maar iedereen is bloedfanatiek als het moet. Hier focus ik mij weer op de posities voorin, als spits en rechtsbuiten. Onder trainer Marcel van Steenis verwacht ik mij verder te kunnen ontwikkelen. Ik ga mij voor honderdduizend procent focussen op HSSC’61. Wat de toekomst dan brengt, zie ik vanzelf.’’

De nabije toekomst brengt Van Vuren in ieder geval een tour langs derdeklassers in de omgeving van Utrecht. Op SC Everstein na, staan er weinig derby’s op het programma. Van Vuren: ,,Toch zijn er wedstrijden waar ik persoonlijk erg naar uitkijk. Zo spelen er maatjes van mij bij EDO, Brederodes en Vriendenschaar. Dat maakt zulke wedstrijden toch net wat specialer.’’

Klik hier voor meer artikelen over HSSC’61.
Klik hier voor meer informatie over HSSC’61.