Home Blog Pagina 719

In gesprek met Robert Sluijk Teammanager van S.V.W.

Robert Sluijk maakte op zijn 21ste zijn debuut bij SVW en maakte zeven seizoenen deel uit van de A-selectie. Sinds 2005 is hij teamanager van het eerste elftal van SVW dat uitkomt in de tweede klasse F. Buiten het voetbal om is Robert echt een gezelschapsmens en gaat hij graag op stap en drinkt hij regelmatig een biertje met zijn vrienden.

Robert stelt zich even voor. ‘’Mijn naam is Robert Sluijk , 48 jaar oud, vrijgezel en woonachtig in Gorinchem. Ik ben werkzaam bij Univé Zuid-Nederland in Sliedrecht. Hier werk ik al tien en een half jaar met heel veel plezier op de afdeling ARV. In mijn vrije tijd ben ik teammanager van SVW 1 uit Gorinchem dat uitkomt in de tweede klasse F. Dit doe ik sinds 2005 met een hoop passie. Tussendoor ben ik er wel twee jaar tussenuit geknepen, maar dat is verwaarloosbaar in een periode van 16 jaar. Tevens ga ik graag op stap en zing ik af en toe, kortom van een beetje gezelligheid ben ik niet vies.’’

De carrière van Robert begon jaren geleden. ‘’Ik begon ooit als voetballer toen ik vijf jaar oud was bij SVW. Vervolgens heb ik alle jeugdelftallen doorlopen en heb ik zeven jaar dienst uitgemaakt van het eerste elftal. Daar heb ik heel wat mooie momenten mee mogen maken. We zijn drie keer op rij kampioen geworden dat best bestempeld kan worden als uniek. Na deze succesvolle periode heb ik nog twee seizoenen voor VV Schelluinen gespeeld en ook daar heb ik een mooie tijd meegemaakt. Vervolgens keerde ik in 2004 terug bij SVW om nog één seizoen actief te zijn in het tweede elftal.’’

Het huidige seizoen gaat meer dan prima. ‘’We staan er goed voor en staan momenteel derde in de competitie. Met de stadsderby tegen GJS voor de boeg doen we nog goed mee met de bovenste ploegen. Dit is tevens ook een van mijn persoonlijke doelen binnen het voetbal. Ik hoop mijn steentje bij te kunnen dragen in dat SVW een stabiele tweedeklasser wordt met misschien een uitstapje naar de eerste klasse. Ambitie moet je namelijk altijd uitspreken vind ik.’’

Het is lastig om één vrijwilliger te noemen. ‘’Ik denk niet dat ik binnen de club één iemand kan benoemen, daar zou ik andere mensen mee te kort doen. Er zijn heel veel mensen binnen de club die zich onderscheiden door heel veel te doen bij de club. Iedereen werkt met ontzettend veel passie voor de vereniging. Voetbal is voor mij ook erg belangrijk en het speelt een prominente rol in mijn leven. Op sportief vlak hoop ik gewoon dat we het seizoen kunnen afmaken en zo hoog mogelijk kunnen eindigen.’’

Voor meer artikelen over VV SVW klik hier.
Voor meer informatie over VV SVW klik hier.

Drukbezett Owyn van Vuren zoekt uitlaatklep bij HSSC’61

Dat een dag 24 uur telt, is een gegeven. Een enkeling daargelaten, hebben de meeste mensen daar genoeg aan. Owyn van Vuren is een van die enkelen. Hij zou ook een paar uur extra per dag moeiteloos kunnen vullen met activiteiten. Om iets meer balans te vinden, maakte hij afgelopen zomer de overstap van LRC Leerdam naar HSSC’61.

HEI- EN BOEICOP – De 23-jarige Van Vuren gold bij LRC Leerdam als een kind van de club. Op zijn zesde zette hij zijn eerste stappen op het voetbalveld. ,,In de F6’’, lepelt hij moeiteloos op uit zijn geheugen. ,,Daarna heb ik mijn hele pupillen- en juniorentijd bij LRC Leerdam doorgebracht. In de B’tjes had ik Ton den Ouden als trainer. Met de A-junioren, wat toen net de Onder 19 heette, speelde ik in de hoofdklasse.’’

Daarna volgde voor Van Vuren drie jaar in de selectie van de club uit de Glasstad. ,,Ik kwam erbij als spits en deed het goed in het tweede elftal. Ik mocht gaan meetrainen met het eerste elftal, maar kreeg te horen dat ik niet direct op speeltijd moest rekenen. Maar uiteindelijk mocht ik al vrij snel ook spelen’’, vertelt Van Vuren. ,,In mijn eerste seizoen heb ik vervolgens op zo’n beetje alle posities gespeeld. Ik heb alleen de handschoenen niet aan hoeven trekken. De trainer zag een rechtsback in mij, dus werd dat de positie waar ik mij op heb gefocust. Daar heb ik veel van geleerd, zeker op het verdedigende vlak.’’

Opsomming

Na drie seizoenen hoofdmacht en regelmatige speeltijd, besloot Van Vuren afgelopen zomer om LRC Leerdam toch te verlaten. ,,Een súper moeilijke beslissing. Daar heb ik echt wakker van gelegen. Want ik hoefde ook niet weg, maar voor mijzelf is het wel goed. Ik heb heel veel bezigheden. Voetbal moet een uitlaatklep kunnen zijn. Daar haal ik veel plezier uit en dat lukt het beste als ik veel kan spelen. Dat lukte bij LRC Leerdam ook regelmatig, maar vanwege alle drukte eromheen heb ik toch besloten om ergens anders te gaan kijken.’’

Van Vuren begint aan een indrukwekkende opsomming van waar hij zich naast het zelf voetballen mee bezig houdt. ,,In het dagelijks leven ben ik docent lichamelijke opvoeding op twee scholen. Daarbij heb ik twee mentorklassen, waardoor ik extra werk heb in de avonduren met bijvoorbeeld ouderavonden. Daarnaast volg ik via school momenteel twee cursussen.’’

Dan volgen nog allerhande voetbal gerelateerde activiteiten: ,,Want ik vind het super leuk om training te geven. Dit seizoen start ik bij de KNVB een opleiding tot UEFA C-trainer. Daarvoor ga ik stage lopen bij LRC Leerdam O19, als assistent van Ronald Visser. Zij spelen in de vierde divisie, een mooi niveau voor de cursus. Ronald heeft als voetballer jarenlang op het hoogste amateurniveau gespeeld. Van hem kan ik heel veel leren. En elke vrijdag geef ik training bij de Romano Voetbalschool in Gorinchem. Het is druk, maar wel heel erg leuk’’, aldus Van Vuren die een vriendin heeft en ook graag zijn vrienden en familie ontmoet.

Bloedfanatiek

Om dus volop plezier uit het zelf voetballen te blijven halen, koos Van Vuren voor een transfer naar Hei en Boeicop. ,,Eerst heb ik een paar keer meegetraind. De selectie telt jonge spelers, maar ook een paar ouderen. De keuze om bij LRC weg te gaan was erg moeilijk, maar ik ben bij HSSC’61 goed opgevangen, werkelijk door iedereen. Plezier is hier belangrijk, maar iedereen is bloedfanatiek als het moet. Hier focus ik mij weer op de posities voorin, als spits en rechtsbuiten. Onder trainer Marcel van Steenis verwacht ik mij verder te kunnen ontwikkelen. Ik ga mij voor honderdduizend procent focussen op HSSC’61. Wat de toekomst dan brengt, zie ik vanzelf.’’

De nabije toekomst brengt Van Vuren in ieder geval een tour langs derdeklassers in de omgeving van Utrecht. Op SC Everstein na, staan er weinig derby’s op het programma. Van Vuren: ,,Toch zijn er wedstrijden waar ik persoonlijk erg naar uitkijk. Zo spelen er maatjes van mij bij EDO, Brederodes en Vriendenschaar. Dat maakt zulke wedstrijden toch net wat specialer.’’

Klik hier voor meer artikelen over HSSC’61.
Klik hier voor meer informatie over HSSC’61.

In gesprek met Stan de Bruijn van PPSC

Stan de Bruijn speelt samen met zijn broer in de hoofdmacht van PPSC. De ploeg uit Schiedam draait bovenin mee in de vierde klasse en hoopt op een promotie naar de derde klasse. We spraken met Stan over zijn carrièreverloop, zijn ambities, de vrijwilligers binnen PPSC en zijn verwachtingen van aankomend seizoen.

ZZP_TimmerteamStan begon op zijn vijfde met het spelletje. “Ik ben gestart bij VV Zwaluwen in Vlaardingen. Hierna heb ik nog een twee jaar bij Excelsior Maassluis gespeeld.” Vervolgens maakte de maakte de middenvelder voor drie jaar de stap naar Excelsior Rotterdam. “Dit was achteraf een hele mooie tijd. In deze drie jaar was het heel leuk om internationale toernooien te spelen en om tegen bekende clubs te spelen. Na deze periode ben ik weer teruggegaan naar vv Zwaluwen en sinds de senioren speel ik bij PPSC.” Momenteel is de middenvelder bezig aan zijn zesde seizoen bij PPSC, waar hij op 18-jarige leeftijd zijn debuut mocht maken.

Het elftal uit Schiedam heeft doelen voor zichzelf gesteld. “Het zou leuk zijn om dit jaar te promoveren naar de derde klasse. Er zijn genoeg andere clubs in onze competitie die met dezelfde ambities aan het seizoen zijn begonnen. Er beloven dus een aantal leuke wedstrijden aan te komen.”

Samen met zijn broer speelt Stan in de hoofdmacht van PPSC en hoopt hij de PPSC-familie zo snel mogelijk verder uit te kunnen breiden. “Heel veel plezier haal ik uit het samenspelen met mijn teamgenoten. Het is helemaal leuk om samen met mijn broer Max te spelen, die overigens ook onze aanvoerder is. Samen met je broer in één team spelen is toch speciaal. Ons broertje Axel speelt op dit moment bij de zondag afdeling van VFC, maar we hopen hem snel te verwelkomen binnen PPSC-familie.”

Daarnaast spreekt de middenvelder ook zijn lof uit over de vrijwilligers binnen de Schiedamse vereniging. “PPSC mag zich heel erg gelukkig prijzen met een vaste kern vrijwilligers die altijd voor de club klaar staan. Een voorbeeld hiervan is onze voorzitter Rick Bronwasser. Hij is zaterdag van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat op de club om alles in goede banen te leiden en schiet iedereen te hulp wanneer dit nodig is. Dit laat zien dat veel mensen PPSC een warm hart toedragen.”

De 24-jarige doet een blik vooruit op komend seizoen en spreekt zijn verwachtingen uit. “Als ik een verwachting uit moet spreken voor het seizoen, dan hoop ik dat we kunnen meestrijden om de bovenste plekken. Het zou natuurlijk geweldig zijn als we door middel van een kampioenschap of nacompetitie een promotie naar de derde klasse kunnen afdwingen.”

Meer informatie over PPSC? Klik hier.

Klik hier voor meer artikelen over PPSC.

Boek over de geschiedenis van SC Gastel door Eddy Janssen

Wat doe je als club wanneer je bijna 90 jaar bestaat? Dan schrijf je een boek, vol met herinneringen en oude foto’s. Dat is precies wat ze bij SC Gastel dachten en dus is een projectgroep met daarin hoofdbestuurslid Patrick van Doormaal druk bezig met de research, zodat schrijver Eddy Janssen, straks in 2023 wanneer het echt zo ver is, een boek schrijft voor in de eeuwigheid.

Wibro_-255433

“Zonder geschiedenis geen toekomst, elke dag wordt er geschiedenis geschreven. Die moet je opschrijven”, was getekend Patrick van Doormaal. En dus is het niet gek dat de 52-jarige clubman, die sowieso een behoorlijke verzamelwoede heeft als het op zijn club aankomt, de archieven in is gedoken. Maar hij doet het zeker niet alleen. “We zijn met zijn vijven, een soort ‘boekencommissie’. Clubvoorzitter Adrie Doomen, Sebastian Frik (vicevoorzitter), Jan Peeters, directeur basisschool Talente, en natuurlijk Eddy als schrijver.”

Oorlogsjaren

Maar wat doen ze precies en waarom is dat 90-jarig bestaan zo belangrijk? “We duikelen historische foto’s op, doen research en zoeken naar allerlei soorten verhalen. Gewoon de beleving van hoe het toen was, al die jaren geleden.” Een soort kick-off van het jubileumjaar in 2023, nog tien jaar wachten zat er niet in. “Nu zijn er nog heel veel mensen onder ons, die het begin van de club hebben meegemaakt. Hoe langer je wacht, hoe meer je er gaat verliezen. Daarom is het zo belangrijk voor ons om er nu aandacht aan te besteden.” En dus werd er gefilosofeerd, één vraag kwam telkens weer naar boven. “Is de geschiedenis van ons clubje al eens uitvoerig opgetekend? Dat bleek niet zo te zijn.” De keuze voor Janssen als schrijver was een makkelijke. “Die heeft natuurlijk al menig sportboek fantastisch geschreven, maar is hier in Oud-Gastel ook directeur van de basisschool ‘De Linde’ geweest.” Zonder spoilers weg te geven, licht Van Doormaal toch graag een tipje van de sluier op. “Wat deden de oorlogsjaren met Gastel, werd er toen gewoon nog gespeeld? Hoe is de sportverzorging in al die jaren veranderd, oud-sportverzorgers komen aan het woord.” Negentig jaar historie, waar begin je dan met zoeken? “We hebben een verenigingsarchivaris, die heeft een hoop opgeslagen, maar ook pure hobbyisten die letterlijk alles van de club bewaren. Die documentatie zoeken we.”

Tic_253688

Binding

Eén keer per kwartaal komen ze samen. “We hebben een ruw concept van het boek, Eddy bereidt een hoofdstuk voor en wij werken in de tussentijd deelonderwerpjes uit. Laatst kregen we informatie van Gastels Trots, een digitaal platform met jaarboeken over het dorp, wie weet wat je daaruit kunt halen.” Maar ook het West-Brabants Archief en BN De Stem kunnen zich verheugen op de nodige bezoekjes. “We zoeken eigenlijk naar het verhaal dat niet opgeschreven is, het unieke stukje van die puzzel. Hoe kwam zo’n kampioenschap nou tot stand?” Zelfs Van Doormaal, die sinds zijn zesde al rondloopt bij club, stuit op nieuwe dingen. “In onze geschiedenis zie je twee kenmerkende hoge pieken, twee golven waar heel de club op meebeweegt. Dan is het heel interessant om te kijken wie daar verantwoordelijk voor waren.” Uiteindelijk moet dat alles samenkomen in een boek van 200 pagina’s, een kroon op het werk van de club. “Ik vind het zelf nu ook fantastisch om door historische dingen te bladeren, dat je denkt: hey, dat is de opa van die en die. We moeten deze tijd nu optekenen, zodat men daar over 100 jaar nog eens op terug kan kijken.” Dat jubileum hebben ze volgens Van Doormaal maar op één manier kunnen bereiken. “We zijn een strijdbaar clubje, fiksen het allemaal met elkaar, daar mogen we trots op zijn.” Tot slot doet hij nog een oproep. “Als je denkt: Dit zouden ze echt moeten weten, meld je bij ons. Dat kan iets tastbaars zijn of een mooi verhaal, we willen alles over onze club weten!” Voor contact: info@scgastel.nl

Klik hier voor meer informatie over SC Gastel.
Klik hier voor meer artikelen over SC Gastel.

In gesprek met Petri Mast van Dames 1 van JEKA

Petri Mast zorgt ervoor dat alles binnen en buiten de lijnen soepel verloopt. Dan kun je denken aan het regelen van het wedstrijdformulier tot de blessure behandelingen op het veld. De voetbalmoeder van JEKA staat ook in nauw contact met het bestuur van de vereniging, zodat de zaken nog beter geregeld kunnen worden voor het damesvoetbal binnen de club.

kootstra_new

Het begon allemaal heel eenvoudig. ‘’Ik ben begonnen als gewone ‘voetbalmoeder’. Wij wilden dat onze kinderen van jongs af zowel een individuele sport als een teamsport zouden beoefenen. Eerst met een zoon die ging voetballen en toen onze jongere dochter aangaf ook te willen voetballen had ik al snel de rol als begeleider en leider van het meisjesteam op me genomen. Zelf heb ik altijd gevolleybald en ik ben er van overtuigd dat als je zelf op redelijk niveau een balteamsport heb gedaan, dat je al snel doorhebt wat er bij de voetbal komt kijken om goed te spelen. Toen we verhuisd zijn naar Breda zijn beide kinderen bij JEKA gaan voetballen. Daar houd ik me vooral bezig met het verbeteren van de dameslijn en het leiderschap van het eerste dames elftal.’’

De ambities voor de toekomst zijn niet zo spectaculair. ‘’Ik graag nog leider blijven bij dit geweldige team en ik hoop dat de dames en meidenlijn binnen de vereniging snel doorgroeit. Zodat we voor veel mensen een passend aanbod kunnen bieden op voetbalgebied.’’ Dit seizoen gaat het sportief prima. ‘’JEKA VR1 doet het goed in de competitie. Er zijn erg veel wedstrijden in het begin van het seizoen uitgevallen of uitgesteld, waardoor we nu pas drie wedstrijden hebben kunnen spelen.”

“Sinds Mildred Baal bij ons is gekomen als trainer zie ik wel heel veel verbetering in het spel. De meiden spelen veel beter samen en zijn vaster in hun spel geworden en veel meer één team. Het is erg leuk om deze verandering te zien voltrekken. We hebben nu bij JEKA een goede staf voor de dames en een redelijk goede opleiding met meisjesteam die in verschillende leeftijdscategorieën actief zijn. Laat ik voorop stellen dat het nog veel beter kan. Het percentage van vrouwelijke leden is voor zo’n grote vereniging nog absoluut ondermaats, maar ik zie veel verbetering in de totale voetbalwereld. Het vrouwenvoetbal wordt steeds populairder.’’

mediplus banner

JEKA zit vol met vrijwilligers. ‘’Ik zou me niet willen beperken tot één persoon binnen de vereniging. Alle vrijwilligers bij JEKA verzetten geweldig werk met een relatief klein aantal mensen wordt er veel voor de vereniging en de leden gedaan. Daar wordt (vind ik) door de rest van de leden niet altijd bij stilgestaan. Deze vrijwilligers doen het voor de anderen. Af en toe een bedankje of respect als minder leuke zaken gedaan moeten worden, mag wel is getoond worden.’’

Petri hoopt in de toekomst nog mooie dingen te bereiken. ‘’We hopen echt dat we dit seizoen volledig seizoen kunnen spelen en niet weer geconfronteerd worden met een COVID-pauze. Ik hoop dat we volgend jaar twee damesteams in de competitie kunnen inschrijven. Dan kunnen een paar van de meer ervaren speelsters het iets rustiger aandoen en dan kunnen we hopelijk een prestatie team en recreatie team vormen.’’

Klik hier voor meer artikelen over JEKA.

Meer informatie over JEKA? Klik hier.

In gesprek met Gijs Abbas van Excelsior Maassluis

Gijs Abbas keerde na een avontuur in België en bij FC ’s-Gravenzande terug op het oude nest bij Excelsior Maassluis. De ploeg uit Maassluis hoopt mee te kunnen draaien in het linkerrijtje. Momenteel staat het elftal op een stabiele tiende plek met zestien punten uit tien wedstrijden.

ZZP_TimmerteamGijs begon met voetballen bij Excelsior Maassluis. “Ik heb bij Excelsior de hele jeugd doorlopen en na mijn debuut in het eerste elftal voor mijn studie naar België moeten verhuizen. Daar heb ik vijf jaar gestudeerd, maar kon helaas Excelsior Maassluis niet meer combineren met mijn studie. Ik woonde en studeerde in België en ben toen gaan voetballen bij SK Lochristi. Na mijn studie ben ik terecht gekomen bij FC ’s-Gravenzande, waar ik drie jaar met onwijs veel plezier heb gevoetbald.” Dit jaar weer keerde de verdediger terug op het oude vertrouwde nest bij Excelsior Maassluis.

Dit seizoen draait de ploeg uit Maassluis mee in de middenmoot van de tweede divisie. Excelsior staat momenteel op een tiende plek in de tweede divisie met zestien punten uit tien wedstrijden. “Het gaat goed en we draaien lekker mee. We staan er goed voor op de ranglijst en de sfeer binnen de groep is erg goed.” De ervaren verdediger heeft dan ook een positieve blik vooruit op de eindstand van de competitie. “We hebben een brede en talentvolle selectie met veel kwaliteiten. Als we hard blijven werken voor elkaar en we houden plezier in het spel dat we spelen dan denk ik dat we makkelijk mee kunnen in het linkerrijtje. En ook ons kunnen meten met de grootste amateur ploegen van Nederland.”

Het spelletje is nog steeds erg belangrijk voor de 28-jarige. “Het feit dat je na een drukke werkdag lekker anderhalf uur kan rennen op een voetbalveld is voor mij super belangrijk. Daarnaast ben ik in de positie om dit ook nog eens te doen op het allerhoogste amateurniveau en dat is erg gaaf.”

Bron foto; Harry Noordhof

Klik hier voor meer informatie over Excelsior Maassluis.
Lees hier meer artikelen over Excelsior Maassluis.

Kantinepraatjes met Lennart Zweemer van V.V. Kloetinge 7

Sinds 2014 heeft hij misschien 15 wedstrijden gespeeld voordat hij voor de derde keer zijn kruisband afscheurde in een eenzame sprint. De relatieve laatbloeier begon op zijn 23ste met voetballen en heeft helaas nooit een seizoen kunnen afmaken. Het debuut in het eerste elftal zal achterblijven, maar het plezier staat voorop bij het zevende elftal!

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Het team is jaren geleden ontstaan. ‘’In 2014 hebben we het team opgericht vanuit de gedachte: “Als we zo vaak bij het eerste kijken om nadien de kantine in te duiken kunnen we toch net zo goed zelf gaan voetballen?” In de seizoenen daarna verzorgde ik vooral de teamuitjes, sponsoravonden, teamweekenden en oefenwedstrijdjes. Sinds ik officieel niet meer voetbal is het zo gelopen dat ik een helftje per wedstrijd vlag helaas.’’

Elk begin is lastig. ‘’Op het begin was het harken naar spelers en er is uiteindelijk een team ontstaan uit verschillende vriendengroepen. Dit is toch uitgegroeid tot een hechte zaterdag vriendengroep.’’ In de afgelopen jaren heeft Kloetinge 7 gelukkig ook genoeg hoogtepunten gehad. ‘’De twee kampioenschappen en het organiseren van het grootste en goorste amateurvoetbaltoernooi van Zeeland. Was toch wel een uniek moment in mijn carrière.” De dieptepunten in een team in de kelderklasse spreken voor zich. ‘’De was tas, de bierrekening, ‘Wie heeft de bidons mee?’ Tot het invullen van het wedstrijdformulier. Dit zijn allemaal ongewaardeerde taken binnen het amateurvoetbal die toch gedaan moeten worden.’’

De trainingen van het zevende elftal zijn vrij eenvoudig. ‘’Meestal starten we met een rustige warming up van vijf minuten en gaan vervolgens afronden totdat iemand zegt partijtje. Het gaat bij ons vooral om de gezelligheid en de rest is minder belangrijk.’’ De koning van de derde helft moet zich nog bewijzen. ‘’Dit is bij ons Maarten Butner hij is een beetje de Peter uit de All Starts. Hij kwam pas later bij het team dus moet zichzelf steeds bewijzen tegenover de rest van de jongens.’’

Leuke activiteiten kent het team genoeg. ‘’Het teamweekend in Liverpool met een oefenwedstrijd tegen een Sunday League team was super om mee te maken. Daarnaast was het organiseren van de Café Jack’s toernooi organiseren voor 50± heren- en damesteams bij onze eigen vereniging. Dit loopt altijd helemaal naar de getver. Uiteraard zijn er veel momenten die niet openbaar gemaakt mogen worden, maar dat maken de verhalen nog wel mooier!’’

Klik hier voor meer informatie over Kloetinge
Lees hier meer artikelen over Kloetinge

 

In gesprek met Bas van Oers en Thijmen Willemse van SC Gastel

Ze zijn negentien jaar oud, voetballen al sinds de F’jes samen en maakten dit seizoen de overstap naar de senioren. Even wennen aan het niveau, zoveel mogelijk minuten maken, maar eigenlijk dromen Bas van Oers en Thijmen Willemse sinds ze begonnen bij SC Gastel maar van één ding: “Spelen in het eerste!”

Willemse was vier, Van Oers kwam een jaartje later. Vanaf dat moment zijn de twee voetbaltechnisch haast onafscheidelijk. “We zaten altijd samen in een team, hebben ook nooit ergens anders gespeeld.” En natuurlijk zorgen al die jaren, voor een rugzak vol met herinneringen. “Bij de F’jes werden we vaak kampioen, bij de E’tjes juist altijd tweede”, vertelt Van Oers. Ook de promotie met de JO19 staat nog vers in hun geheugen geschrift, maar die ene keer op een ondergesneeuwd sportpark maakte misschien wel de meeste indruk. “Alles was eigenlijk gesloten, maar we hebben in skipakken toch onderling partijtje gedaan. Dat ging natuurlijk niet, maar was wel heel leuk”, herinnert Willemse zich.

Tic_253688

Stappen maken

Tot zover het verleden, terug naar het heden. Want dat er bij de senioren iets anders van je wordt gevraagd, dat weten de twee inmiddels maar al te goed. Van Oers trapt af. “Ik ben zelf fysiek niet zo heel erg sterk, dus dat is best even aanpoten. Je moet de duels anders winnen, misschien sneller de bal afspelen.” Ook voor Willemse, die fysiek iets verder is, is het wennen. “Het tempo ligt hoger, maar je speelt vooral met nieuwe jongens. Je speelde jarenlang met dezelfde groep, dat is nu even zoeken. Hoe loopt iemand?” Maar allebei hebben ze het gevoel voetballend goed mee te kunnen, mede gesteund door het vertrouwen van trainer Kees de Rooij. “Hij is heel duidelijk in wat hij van je verwacht, daar kun je ook goed met hem over praten.” De Rooij is dan ook enthousiast over zijn twee pupillen. “Ze moeten nog wennen aan het fysieke aspect en het hogere tempo, maar zijn gewaardeerde krachten binnen onze selectie. Ik verwacht dat ze in staat zijn om nog stappen te maken.” Aangezien ze elkaar op en naast het veld blindelings kunnen vinden, weten ze precies wat de kwaliteiten van de ander zijn. Van Oers, aanvallende middenvelder, begint. “Thijmen is een echte verdediger, die ook voetballend sterk is. Heeft inzicht en een goede pass.”

Wibro_-255433

Doorbreken

Andersom kan ook zijn collega rekenen op lovende woorden. “Een harde werker, met veel loopvermogen. Goede steekpass, af en toe iets minder gehaast zijn.” Daar kan de linkspoot zich gelukkig in vinden. “Omdat ik geen fout wil maken, maak ik hem juist. Dan wil ik te snel, soms moet je wat rustiger zijn aan de bal.” Ook de centrale verdediger weet waar hij aan moet werken. “Minder slordig en 90 minuten lang geconcentreerd zijn.” Als ook aan die punten gewerkt is, moet dat genoeg zijn om het ultieme doel te bereiken. “Dat is toch wel echt doorbreken. Hopelijk dit jaar al, maar anders wil ik eerst stabiel worden bij het tweede. Laten zien dat ik bij het eerste hoor”, vertelt Willemse. Uiteraard geldt precies hetzelfde voor Van Oers, maar minuten maken blijft het belangrijkste. “Voetbal is het leukste, als je het zelf doet. Als dat nu bij het tweede is, is dat ook goed.” Voorlopig doen ze dat gewoon bij ‘hun Gastel’. “Het is gezellig, op loopafstand en je kent iedereen. We hebben er eigenlijk nooit aan gedacht om weg te gaan.” Voordat het zover is, hebben ze één gezamenlijke droom, en die moet eerst uitkomen. “Een vaste waarde worden, belangrijk zijn en blijven.” Willemse droomt nog wat verder weg. “Winnen van RBC en voor promotie spelen!”

Klik hier voor meer informatie over SC Gastel.
Klik hier voor meer artikelen over SC Gastel.

Björn Krijnen is de twaalfde man van vv Chaam JO15-1

Björn heeft vroeger gevoetbald bij KVV Dosko (België), maar tegenwoordig is hij een fanatieke supporter van VV Chaam. Waar hij zich doordeweeks vooral bezighoudt met het plaatsen van natuurstenen, bekleedt hij in het weekend een compleet andere functie. Dan is hij namelijk de grootste fan van zijn voetballende kinderen.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

Wij vroegen Krijnen hoe hij is betrokken bij de club. Als vader van voetballende kinderen spendeer je vaak veel langs de lijn en in de auto. ‘’Mijn zoon speelt momenteel in de JO15-1 en mijn dochter in de MO13-1. Daar ben ik uiteraard veel te vinden om hen aan te moedigen. Je bent veel aan het rijden in het weekend naar allerlei verschillende verenigingen. Dan ben ik bijvoorbeeld ook inzetbaar als vlagger.’’

Je wordt niet zomaar een ‘fan’ van een vereniging. Daar moeten bepaalde aspecten voor aanwezig zijn en de 45-jarige vader slaat de spijker op de kop. ‘’De sfeer is zeer gemoedelijk en iedereen kan en mag zijn mening uiten. Het maakt daarin niet uit of je trainer bent, bestuurslid of vrijwilliger. Er zijn altijd meningsverschillen, maar ook is er altijd wel een luisterend oor. De club heeft veel vrijwilligers die VV Chaam op de been houden en alles in goede banen leiden. Sommige verdienen gewoon een lintje en respect. Ook de velden worden uitermate goed bijgehouden, fantastisch.’’

Het huidige seizoen verloopt voor Björn erg goed. Vooral de JO15-1 is serieus goed bezig. Aan de andere kant staat de MO13-1 op de zesde plaats. ‘’Wij stormen met de jongens op het moment richting het kampioenschap. Wij zullen er alles aan doen om deze mannen gemotiveerd aan te moedigen langs de lijn of tips te geven. Wel altijd met respect voor de tegenstander. Het wordt natuurlijk afwachten in hoeverre wij dit kunnen waarmaken door de laatste coronamaatregelen.’’ De JO15-1 voert de ranglijst aan met 21 punten uit zeven wedstrijden.

De doelstelling die Krijnen voor ogen heeft, is voor het moment een zeer realistische gedachte. ‘’Wij willen dat de JO15-1 kampioen gaat worden dit jaar. Hopelijk vloeien hier later nog toppers uit. Ik hoop ooit te kunnen zeggen: ‘Hé, die jongen voetbalde vroeger bij vv Chaam, toen was ‘ie al goed’.’’ Buiten deze voetballende doelstellingen heeft de supporter ook andere ambities. ‘’Ik hoop dat de clubs de komende jaren toegankelijk blijven voor de supporters in verband met corona. Dit zal anders echt een domper zijn.’’

 

In gesprek met Jordy van Deelen van ZVV Pelikaan

Jordy van Deelen heeft een rijke carrière, waarin hij speelde bij verschillende BVO’s. Na blessureleed moest de middenvelder een gedwongen stap terug doen en koos hij voor een avontuur bij ZVV Pelikaan. De ploeg uit Zwijndrecht is het seizoen sterk begonnen in de tweede klasse, waarbij ze genieten van een nog ongeslagen status en een tweede plek.

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

We vroegen de middenvelder naar een korte introductie. “Ik ben Jordy van Deelen, 28 jaar en woon in Rotterdam. Ik werk in het bedrijf van m’n vader en hebben een eigen garage transport bedrijf. Verder krijgen m’n vriendin en ik begin januari ons eerste kindje, een zoon!” Jordy gaat verder over zijn carrière als voetballer. “Ik ben op mijn zesde begonnen bij VV Groote Lindt. Daarna ben ik gescout door Feyenoord en heb ik heel de jeugdopleiding doorlopen vanaf de F’jes tot en met het eerste elftal. Verder heb ik nog bij Excelsior, FC Dordrecht, FC Emmen en SC Cambuur gespeeld.”

In het betaald voetbal maakte de 28-jarige mooie herinneringen mee. “Ik mocht op 18-jarige leeftijd mijn debuut maken in het betaalde voetbal. Dit was bij Excelsior in de Eredivisie tegen NAC Breda, die we uiteindelijk met 3-0 wonnen.” Daarnaast maakte Jordy ook minuten in de hoofdmacht van Feyenoord. “Mijn hoogtepunten zijn wel mijn debuut bij Feyenoord in de Kuip, maar ook de halve finale van de KNVB-beker met Cambuur die we helaas verloren met penalty’s! Maar de sfeer en de wedstrijd waren fantastisch!” Helaas moest Jordy een stapje terugdoen door aanhoudend blessureleed. “Mijn dieptepunten zijn helaas mijn zware knieblessures waardoor ik veel wedstrijden heb moeten missen en nu ook een stapje terug heb moeten doen in het voetbal.”

Momenteel speelt de spelverdeler bij ZVV Pelikaan, waar ze het seizoen sterk zijn begonnen. “Het gaat redelijk goed met de Pelies, we zijn goed gestart en hebben nog niet verloren dit seizoen. We staan momenteel op een gedeelde tweede plek. Voor mezelf heb ik het begin van het seizoen nog gemist door m’n kruisbandblessure, maar heb twee weken terug eindelijk weer minuten kunnen maken na twee jaar blessureleed! Mijn eerste balcontact was gelijk een doelpunt, dus dat voelde fantastisch. Vooral de ontlading daarna en ook van alle spelers en vrienden die kwamen kijken. Ik ben nu rustig mijn speelminuten aan het uitbouwen.”

Jordy hoopt vooral dat zijn knieën het volhouden en daarmee het plezier terug te vinden in het spelletje. “Ik wil vooral weer het plezier terugvinden in het voetbal, dat ik blessurevrij mag zijn en dat mijn knie het goed blijft houden. Verder wil ik met ons team zo hoog mogelijk eindigen en dat we minimaal de nacompetitie halen!” De middenvelder doet een blik vooruit op komend seizoen. “Ik hoop zoveel mogelijk minuten te kunnen maken dit seizoen! Maar het belangrijkste vind ik het plezier in het voetballen en dan mijn knie het goed blijft houden. Als team moeten we zolang mogelijk bovenin meedoen en hopelijk kunnen we stunten met de nacompetitie dit seizoen.”

Klik hier voor meer artikelen over Pelikaan.
Klik hier voor meer informatie over Pelikaan.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.