Home Blog Pagina 659

Piet en Emilio Prins: beiden al een mooie carrière.

Piet en Emilio Prins zijn vader en zoon. Beiden zijn actief bij VV Streefkerk, de één als trainer en voetballer in het veteranenteam, de ander als eerste elftalspeler. Beiden hebben al een mooie carrière opgebouwd. 

phonedirect

Piet is de 49-jarige vader van Emilio. Hij werkt als servicemonteur bij een kozijnenfabriek in Bergambacht. Op dit moment is hij assistent-trainer van het tweede elftal van Streefkerk, de club waar hij voorheen elf jaar jeugdtrainer is geweest en ook twee jaar een meiden-elftal onder zijn hoede heeft gehad. Piet is daarnaast nog actief als voetballer binnen het veteranenteam. Zijn voetbalcarrière begon bij VVAC op zesjarige leeftijd. Emilio is de 19-jarige zoon van Piet. Hij werkt als montagemedewerker bij De Jong en van Aartrijk. Vanaf zijn vijfde is hij al lid van Streefkerk, waar hij begon in de toenmalige F3 en nu zijn opmars maakt in het eerste elftal. 

In de voetsporen treden
Volgens zijn vader is één van de kwaliteiten van Emilio dat hij zowel binnen als buiten het veld een brave jongen is. “Hij mag in het veld soms wel iets brutaler worden”, voegt Piet hieraan toe. Emilio geeft op zijn beurt een pluspunt aan zijn vader. “Hij heeft lang de jeugd getraind en wist iedereen altijd te motiveren. Soms was hij wel iets té fanatiek”, aldus Emilio. Vader Prins is vooral trots dat zijn zoon in het eerste voetbalt. “Toen ik leider van hem was zag ik al dat hij talent had, ik zag in hem wel de potentie van een eerste elftalspeler.” Op zijn beurt hoopt zoon Prins dat hij in de voetsporen van zijn vader kan treden. “Hij heeft natuurlijk achttien jaar in het eerste van VVAC gevoetbald en ik hoop zelf dit ook te behalen, alleen dan binnen de lijnen van Streefkerk”, zegt Emilio. 

Kampioenschappen
Een hoogtepunt uit de carrière van de zoon zijn de vele kampioenschappen. “Ik ben vijf keer kampioen geworden in de jeugd. In het eerste heb ik nog niet veel hoogtepunten behaald, maar in de derby tegen Groot-Ammers heb ik twee keer gescoord en drie assists gegeven, dat smaakt naar meer!” Helaas liep Emilio na de herstart van de competitie al snel een enkelblessure op, daar zal hij dus eerst van moeten herstellen. Voor Piet was zijn carrière bij VVAC er eentje met pieken en dalen. “Ik ben drie keer gepromoveerd met het eerste, maar ook een keer gedegradeerd. Ook mooi was het kampioenschap dat ik behaalde met het team van mijn zoon, dat ik toen coachte”, voegt Prins toe. 

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Warme club
Beiden omschrijven Streefkerk als een warme club. “Elke week is het erg gezellig op de club, eerst samen met mijn vrienden voetballen en daarna een biertje doen met z’n allen”, vermeldt Emilio. Ook vader Piet is erg positief. “Het kleinschalige, de saamhorigheid en iedereen kent elkaar. Dat is ook het fijne van een kleine vereniging. Gezelligheid!” Als we tot slot aan de mannen vragen waar ze elkaar zien staan over tien jaar, dan antwoordt Piet Prins: “Ik hoop dat hij dan nog in het eerste van Streefkerk speelt, misschien zelfs nog een stapje hoger.” Emilio voegt daaraan toe: “Ik hoop dat mijn vader dan nog langs de lijn staat om mij te supporten.”

Klik voor een ander artikel over VV Streefkerk.

De senioren selectie van FC Binnenmaas bestaat uit het 1e, 2e en U23

Binnen het beleidsplan hebben we gesteld dat het 1e elftal zoveel als mogelijk uit spelers dient te bestaan vanuit onze eigen jeugdopleiding.


De ingeslagen weg van de afgelopen jaren met de jeugdopleiding resulteert er in dat er nu al spelers vanuit de JO19 doorstromen naar de selectie. Om deze ingeslagen weg op niveau te houden en verder te ontwikkelen is er gekozen voor een U23 elftal voor het komende seizoen. Mede door de uitstekende prestaties van onze JO19-1, promotie naar de 4e divisie, kunnen we de nieuwe U23 ook inschrijven voor de 4e divisie. Hiermee creëren we een mooi podium voor onze jeugdspelers om zich verder te ontwikkelen en zo de aansluiting naar het 1e elftal kleiner te maken.

De senioren selectie beschikt volgend seizoen over de volgende stafleden:

1e elftal
Hoofdtrainer: Michel van Noort
Assistent trainer: Danny Maijers en Bob Gommersbach
Keeperstrainer: Dylan Staneke
Elftalleider: Leo van Gammeren
Assistent scheidsrechter: Cees Goud
Verzorger: Kees v.d. Pligt

2e elftal
Hoofdtrainer: Jorian den Otter
Assistent trainer: Xander Peek
Elftalleider: Patrick Weteling
Assistent scheidsrechter: Davy Rijsdijk
Verzorger: Annemarie Snaaijer
U23
Hoofdtrainer: Rob van Esch
Assistent trainer: Marius Heinerman
Elftalleider: Michel Preesman
Assistent scheidsrechter: vacant
Verzorger: vacant

Als Technische commissie zijn wij zeer tevreden met deze invulling (hopelijk zijn de twee vacante posities ook snel ingevuld) en zien wij de toekomst met vertrouwen tegemoet.

De Technische commissie

Klik op FC Binnenmaas voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Leo van de Water van VV CION

Leo van de Water zet zich al jaren in voor VV CION. De 76-jarige erelid van de Vlaardingers is nu, samen met zijn vrouw Tonie, gastheer en gastvrouw bij de thuiswedstrijden. Verder heeft Leo naast zijn huidige taak nog veel meer rollen bekleed binnen de club.

Leo van de Water is al vanaf zijn 26e lid van de club. Hij verhuisde naar Vlaardingen vanuit Schiedam door het huwelijk met zijn vrouw. In Schiedam heeft Leo gevoetbald voor onder meer SVV waar hij in de zogenoemde geselecteerde jeugd heeft gespeeld. Verder heeft hij gespeelt voor Ursus, Wilton Feijenoord en HBSS. In Vlaardingen heeft van de Water alleen gespeeld bij VV CION. “De kleinste en gezelligste club in Vlaardingen”, zegt de oud-voorzitter.

Begin bij CION
“Ik ben bij CION begonnen in het tweede elftal, maar daarna samen met oud selectiespelers en vrienden lager gaan voetballen.” Jarenlang is van de Water passief lid geweest die alleen kwam voor een potje voetbal en een biertje. Dit deed de oud-speler van CION tot de club in de jaren tachtig in de problemen kwam door een gedwongen verhuizing. “Van een passief voetballer werd ik bestuurslid en kreeg ik direct de functie van voorzitter”, aldus de gastheer.

ZZP_TimmerteamHistorie
Het probleem van deze gedwongen verhuizing was dat VV CION geen enkele ondersteuning van de lokale overheid zou krijgen. CION is namelijk opgericht als personeelsvereniging van de raffinaderij Caltex. “Destijds heette de club nog Red Stars. Caltex veranderde in Chevron en Red Stars werd C.I.O.N. Dit betekende letterlijk Chevron is onze naam”, vertelt hij. Toen Chevron overgenomen werd door Texaco ging de personeelsvereniging op de schop en stopte Texaco met het ondersteunen van de voetbalclub. De ploeg werd als het ware uitgekocht door het bedrijf. “We moesten alle Chevron uitingen verwijderen. Hierdoor werd de naam C.I.O.N. veranderd in CION, zonder puntjes, omdat we de naam CION wel wilde behouden”, vertelt de oud-voorzitter.

Volwaardig lid
Dankzij de gedwongen verhuizing en het loslaten van de banden met Texaco werd het voortbestaan van de Vlaardingers opnieuw bedreigd. “De lokale overheid vond dat we ons moesten aansluiten bij een andere vereniging aangezien CION, maar een kleine vereniging was zonder jeugd”, aldus van de Water. Tegen de stroom in heeft de club een eigen clubgebouw neergezet aan de Marathonweg. “We maakte toen gebruik van een veld van VV Fortuna. Deze inspanning dwong respect af en de gedoogsituatie werd omgezet in een volwaardig lidmaatschap van de Vlaardingse Raad voor Sport en Recreatie. We hebben geweldig mooie jaren mogen beleven en aangetoond waarin een kleine vereniging groot kan zijn”, vertelt de gastheer.

Andere functies
Na deze periode heeft van de Water het stokje overgedragen en is voor zijn tijd gewaardeerd met een erelidmaatschap. Wel is Leo actief bij het voetbal betrokken gebleven door voorzitter te worden bij de stichting Vlaardings Voetbalkampioenschap. Daarnaast heeft hij nog een aantal functies bij de KNVB vervult waaronder afgevaardigde amateurvoetbal Zeist. “Uiteraard altijd CION blijven volgen en ondersteuning verricht om mee te denken aan een weer gedwongen verhuizing”, zegt hij.

Gastheer
In het heden is Leo van de Water gastheer bij thuiswedstrijden van het eerste elftal van de Vlaardingers. Dit doet hij samen met zijn vrouw. “Mijn vrouw Tonie heeft mij altijd gesteund en zelf ook dingen gedaan voor CION, waaronder met een clubje dames in de redactiecommissie voor het clubblad. Ook hielp Tonie bij de schoonmaak van de kantine, bestuurskamer, keuken en bar”, vertelt hij. De laatste jaren was het bezoek van de club wat minder tot CION promoveerde naar de tweede klasse. Sindsdien is gevraagd aan Leo en zijn vrouw om als gastechtpaar de bezoekers te ontvangen bij de thuiswedstrijden. “Dit laatste doen we met veel enthousiasme nu er weer wat meer ruimte is na de Corona periode”, sluit hij af.

Klik op VV CION voor het laatste bericht over de club

Onder de lat met Michel Zuur van Excelsior’20

Michel Zuur is eerste elftalspeler bij Excelsior’20, waar je hem in kan vinden in de goal. De 37-jarige speler is na twee jaar op een wat lager niveau weer te vinden in de vierde klasse. Michel is op zevenjarige leeftijd begonnen met voetballen. In de goal was hij niet meteen te vinden, na een operatie aan zijn lies was voetballen geen optie. Hij is toen onder de lat gaan staan. Hier bleek hij echter wel talent voor te hebben.

ZZP_Timmerteam

De keeper liet net al doorschijnen dat het even wennen was om weer voor een eerste elftal te spelen.” Maar na vele trainingen en wedstrijden kwam het gevoel wat je nodig hebt in het eerste elftal snel weer terug. Ik denk dat ik een prima eerste helft van het seizoen heb gespeeld, met wat wedstrijden waar ik belangrijk ben geweest.”

Keepers zijn vaak een beetje maf, ze staan alleen in zo’n goal, soms hebben ze niks te doen. Als het erop aankomt gooien ze zich ook nog eens voor snoeiharde ballen, en dat allemaal zodat het balletje niet in het netje komt. Hier kan Michel zich ook wel in vinden. “Helemaal mee eens! Als keeper ben je anders dan de rest van het team. Je moet toch een beetje gek zijn om ballen op je af zien te komen en voor of op een bal te duiken. En Het keepen is altijd het één of het ander: je bent de held als je er een geweldige bal uit je doel houdt en de wedstrijd wint of de schlemiel als je er een bal in laat gaan die misschien houdbaar was en daardoor verliest. Er zit vaak niks tussen”

De sterke punten van de goalie zijn niet op een hand te tellen. “Ik denk dat mijn sterke punten zijn het coachen van mijn verdediging, zodat zij op de goeie plek staan. Dat zorgt ervoor dat Zodat ik minder in actie hoef te komen. Één op één met de tegenstander en op de lijn keepen met een goed reactievermogen zijn ook mijn sterke punten”, aldus Michel.

De 37-jarige doelman heeft wel een paar rituelen die hij heeft voor de wedstrijd. “Ik luister graag naar mijn eigen muziek met mijn eigen koptelefoon op om gefocust en scherp te zijn voor een wedstrijd. Ik doe ook altijd eerst mijn linkerschoen aan voor der rechter en hetzelfde geldt met mijn keepershandschoenen.”

Op de vraag wat hij hoopt te bereiken als keeper in de toekomst kwam er wat minder leuk nieuws naar buiten. “Ik heb net te horen gekregen dat ik mijn voorste kruisband heb afgescheurd en moet 12 april geopereerd worden. dus Helaas zit mijn seizoen er nu dus op, en daarmee waarschijnlijk mijn voetbalcarrière ook. Voor nu zal ik eerst een paar maanden herstellen, maar daarna wil ik wel keeperstrainer worden, dus dit is het volgende hoofdstuk.”

Foto: Arie Noordhoek.

Klik op Exelsior’20 voor het laatste artikel van de club.

Fraaie uitzege van de vrouwen van Papendrecht 1

Papendrecht VR1 reisde op zaterdag 12 maart naar sportpark De Hoef in het Gelderse Well om tegen de dames van de gelijknamige voetbalclub te spelen. Papendrecht was de bovenliggende partij maar Well kreeg zeker ook wat kansen.

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

In de 9e minuut belandde de bal na een hoekschop van Gabriëlle bij Chantal V. die de 0-1 binnenschoot. Kort daarop maakte zij ook de tweede Papendrechtse treffer, dit keer na een voorzet van Petra. Na 19 minuten kreeg Papendrecht een elfmeter na een overtreding op Ilse S. in het strafschopgebied die benut werd door Petra: 0-3. Daarna volgt een periode waarin de rood-zwarten wat minder fel waren. Hier profiteert de thuisploeg van. De eerste kans werd nog gestopt door Papendrecht-doelvrouwe Ilse V. maar twee minuten later was ze kansloos toen Well een strafschop kreeg na een overtreding in het zestienmetergebied. Vlak voor rust wees de scheidsrechter voor de derde keer naar de stip, ditmaal na een overtreding op Chantal V. Goalie Ilse V. ging achter de bal staan maar haar opponente van Well was haar de baas. De ruststand was daarom 1-3.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Na de rust kwamen Zafira, Marleen en Danielle het veld in voor Gabriëlle, Jolanda en Marieke. Het derde kwart speelden de gasten slordig en hadden geen rust aan de bal. Gelukkig speelde de Papendrechtse defensie sterk waardoor Well nauwelijks mogelijkheden kreeg. In het laatste kwart pakte Papendrecht het goede aanvalsspel weer op. In de 71e minuut zetten Manja en Ilse S. een prachtige aanval op. De laatste speelde de bal naar Chantal V. Zij zette met een mooie steekbal Petra alleen voor de Well-goalie die de bal hard in de hoek schoot: 1-4. In de 78e minuut speelde Marleen Petra aan die rust aan de bal bewaarde. Ze zorgde met een fraaie steekpass tussen de verdediging ervoor dat Chantal V. richting de doelverdedigster van Well kon. Chantal V. rondde de aanval op keurige wijze af: 1-5. In de slotfase kreeg Papendrecht nog enkele kansen maar gescoord werd er niet meer. Talitha werd uitgeroepen tot Vrouw van de Wedstrijd. Claudia L. en Britney G. waren de reporters van de dag.

Klik op Papendrecht voor het laatste artikel van de club.

PERSBERICHT – DuBistro nieuwe sponsor Z.V.V. Pelikaan!

DuBistro nieuwe sponsor Z.V.V. Pelikaan!

Zwijndrecht, 14 maart 2022 – Afgelopen zaterdag mochten wij op een zonnig en rustig Pelidome Michel de Jong van DuBistro verwelkomen. Velen van jullie hebben vast het reclamebord al gezien dat op ons hoofdveld, begin van dit seizoen, door Arie Stam is aangebracht. Eindelijk was er een moment om nader kennis te maken met Michel en de overeenkomst voor drie seizoenen te ondertekenen. Bij deze nogmaals bedankt namens alle Peli’s!

We gaan ervan uit dat iedereen de weg naar DuBistro in de Passage weten te vinden voor een gezellig drankje, een fijne lunch of een mooi diner.

Wil jij ook sponsoren? Stuur dan een email naar sponsorcommissie@vvpelikaan.nl

Sport-centrum-dordrecht_internetbalk_2020

Klik de link voor een recent artikel over Pelikaan

Onder de lat met Dennis van Dijk van RSV

De 28-jarige keeper Dennis van Dijk is al lid bij RSV vanaf het moment dat hij mocht voetballen. Hij is een echte man van de club en ziet ook geen reden om ooit te vertrekken. Nu een aantal seizoenen verder is hij niet meer weg te denken uit het eerste elftal.

Hij maakte zijn debuut bij het eerste elftal op zijn veertiende, bij een vriendschappelijke doordeweekse wedstrijd en is vanaf zijn zeventiende basiskeeper bij het eerste elftal. Inmiddels is Van Dijk al dertien seizoenen betrokken bij de hoofdmacht van RSV. Het seizoen gaat vooralsnog vrij moeizaam. “Het is toch een bewogen eerste helft van het seizoen geweest waar zowel een aantal spelers uit het team als ikzelf veel met pijntjes kampte, vooral met de rug. Echter slaan we langzaamaan de betere weg in en ben ik in staat het seizoen uit te keepen met wat mildere klachten”, vertelt Van Dijk. Qua niveau zat er meer in voor RSV, maar fysiek gezien kregen ze het door de vele pijntjes gewoonweg niet voor elkaar. Voor de selectie is het dus zaak om de komende maanden fit te blijven.


Kwaliteiten
Alle keepers hebben goede en minder goede kwaliteiten, toch is er altijd wel één ding wat een keeper speciaal maakt of ergens waar hij in uitblinkt. Van Dijk beschrijft zichzelf als het complete plaatje: “Ik heb van alles wel een beetje. Hoge ballen in de vijf, meevoetballen in balbezit, op de lijn met de reflex, standaardsituaties, positioneren etc. dat lukt allemaal best, anders had ik maar iets anders moeten gaan doen.” Van Dijk vindt als we spreken van het vertrouwen, de ervaring en de constantheid voornamelijk op de verdediging en het team slaat. “De verdediging staat georganiseerd, we spelen al ruim wat jaren samen en weten dus precies hoe we moeten handelen op bepaalde momenten. Zij vertrouwen op mijn kunsten en ik op die van hen. Dat maakt het een goed blok die zekerheid uitstraalt”, aldus Van Dijk.

Begonnen met keepen
De keeper van RSV vraagt zichzelf nog steeds af waarom hij ooit is gaan keepen. “Mijn vader heeft het dus blijkbaar ooit eens gezegd bij mijn geboorte dat ik onder de lat zou gaan staan als ik ouder werd en zonder mijn bewustzijn is dit daadwerkelijk gebeurd. Misschien was ik wel gewoon te lui om te lopen. Ik Had in mijn jongere jaren wat last van overgewicht, dat maakte het veldvoetbal niet makkelijker”, vertelt hij. Dit was het moment dat Dennis zijn handschoenen aandeed en dat heeft tot aan de dag van vandaag goed uitgepakt.
Sportbrillen-Boptics-Etten-leurKeepers zijn gek
Dennis snapt de stelling wel en volgens hem zijn een gros van de keepers wel een beetje gek. “Je ziet het soms al in video’s, maar ook op het veld. Het is af en toe wat eenzaam in de goal, dus ze moeten een stempel kunnen drukken. Als dat schreeuwen over het veld is, of met een gekke actie, het zij zo, en met uitkomen is inhouden echt geen optie. Dus ja, misschien zit er wel een kern van waarheid in, ondanks dat de meeste keepers echt wel bij zinnen zijn”, vertelt Van Dijk.

Rituelen
Vaak hebben spelers rituelen, zo heeft Dennis er ook genoeg: “Mijn rituelen vallen niet op gelukkig en praat er weinig over. Voorheen was het zelfs naast wie ik zat belangrijk, maar bijvoorbeeld de volgorde van kleding aantrekken. Een aantal onderonsjes met onze leider Wim van de Velden die dus ook wat rituelen deelt voor de wedstrijd.” Van Dijk heeft ook een eigen plek in de kleedkamer, de volgorde met het veld oplopen en de manier hoe hij voor iedere aftrap zijn goal benaderd en positioneert.

Toekomst
De toekomst voor Dennis is wel duidelijk. “Op deze leeftijd heb ik niet echt de ambitie meer om hogerop of meer te willen. Ik hoop vooral op persoonlijk vlak nog even mee te kunnen en daarom nog een aantal jaar de sluitpost van de club te zijn.” Zijn persoonlijke doelstelling is in ieder geval altijd de nul te houden en de beste keeper van de competitie te zijn. “Maar goed, we doen het samen en kunnen als team ver komen. Dat moeten we nu vooral de komende tijd laten zien. Ik hoop na dit bewegelijke seizoen waarin nog steeds wat twijfels zijn met wel of geen mogelijkheid van spelen, dat we vanaf komende september met een frisse start eens een vol seizoen kunnen spelen zonder alle moeilijkheden. Wie weet zit er dan wel iets moois in voor het team”, aldus Van Dijk.

Klik op RSV voor het laatste artikel van de club

Margaret de Geus-Rijke van NTVV krijgt geen genoeg van voetbal

Margaret de Geus-Rijke vervult de rollen bestuurslid en leidster van de Dames bij NTVV. De 37-jarige leidster kent de vereniging niet als haar eerste en laatste club. Zo heeft ze ook nog even bij VV Stellendam gespeeld voordat ze terugkeerde naar.

 Margaret zit goed op haar plek bij de vereniging. Haar aanwezigheid op het veld is enkel nog langs de zijlijn, maar dat neemt de passie voor het spel niet weg. “Door mijn achtergrond met een CIOS-opleiding was ik altijd al veel met sport bezig. Nadat ik jarenlang gevolleybald heb, ben ik overgestapt op voetbal. In een team met voornamelijk vriendinnen. Gezelligheid stond op één, maar we waren zeker fanatiek! Ik was altijd op de voetbal te vinden op de zaterdag en heb al vrij vroeg de vereniging omarmt”, vertelt ze. “Ik heb van mijn zestiende tot mijn 28gevoetbald. De eerste tien jaar deed ik dit in de dames elftal en later zevental competitie bij NTVV, daarna heb ik nog twee jaar elftal gespeeld bij VV Stellendam”, vult ze aan.

0250985_onlinebanner_Klaverblad_VJGoeree

Ambitie

De oud CIOS’er heeft naar eigen zeggen als speler geen ambities meer, “ik heb mijn beste tijd gehad.” Gelukkig heeft ze binnen het voetbal nog wel een drijfveer: “Binnen de vereniging hoop ik nog lang de functie van leidster van de dames te vervullen. Ik heb er enorm veel plezier in om ze te zien ontwikkelen tot een echt team. Het is een vrij jonge groep als je het hebt over voetbaljaren en ervaring, maar we doen het niet onverdienstelijk.” Haar functie in het bestuur brengt haar daarnaast ook nog veel voldoening. “Hiernaast hoop ik mij als bestuurslid nog lang in te mogen zetten voor de vereniging. Gezelligheid, respect en maatschappelijke betrokkenheid zijn hierin speerpunten voor mij. Wij zijn een kleine vereniging, maar dat weerhoudt mij er niet van om onze vereniging op deze drie punten te laten groeien waar dat kan”, aldus De Geus-Rijke.

Niet te vergeten

Doordat ze al even op de club rondloopt, zijn er ook momenten die haar bijblijven. “Ik vind een hoogtepunt heel moeilijk te benoemen. Mijn eerste jaren bij NTVV vond ik echter wel de leukste jaren. We speelden goed, volgens mij zelf een keer kampioen geworden en we hadden een geweldig leuk team”, vertelt Margaret. Helaas heeft ze haar laatste voetbal jaren wel als de minst leuke ervaren. “Het team viel uit elkaar en we gingen zevental spelen. De meeste vriendinnen waren gestopt, daarom ben ik toen naar Stellendam overgegaan. Helaas vond ik daar niet wat ik eigenlijk zocht. Daarbij werd de combinatie met mijn werk steeds lastiger dus koos ik ervoor om te stoppen”, vertelt de 37-jarige voetballiefhebster.

bazen

Voetbalhart

Ondanks het minder leuke eind van haar voetbalcarrière, blijft het spel dicht op haar hart. “Het spelletje is gewoon erg leuk, maar nu ik zelf niet meer voetbal, is het de gehele sfeer er omheen wat het voor mij zo leuk maakt. Fanatiek langs de lijn, humor en na de wedstrijden en trainingen lekker met elkaar een drankje doen. Mijn tijd op de vereniging geeft mij echt ontspanning en ik geniet daar volop van”, vertelt de 37-jarige leidster. Het verenigingshart maakt het er ook naar dat ze zich meer bekommert om de sfeer dan het spel. “Ik hoop dat we onze wedstrijden kunnen spelen die gepland staan en dat er niet meer gestopt hoeft te worden door corona. Daarnaast hoop ik dat we vooral het echte verenigingsgevoel weer bij iedereen kunnen aanwakkeren. Na lange tijd van afwezigheid en weinig activiteiten merk ik dat dit weer bij sommigen terug moet komen”, sluit ze af.

Klik de link voor een recent artikel over NTVV

Het negentigjarig bestaan van de Bredase club VV RSKV Groen-Wit

Eric Koenraads geeft een goed kijkje naar de voorbereidingen die RSKV GroenWit treft. De Bredase vereniging bestaat in april negentig jaar en dat laten ze niet zomaar aan hun voorbij gaan. Daarom organiseert Groen-Wit in het weekend van 2 en 3 April 2022 allerlei activiteiten voor jong en oud.

We beginnen even met het kort introduceren van de voorzitter Eric Koenraads. Koenraads is al meer dan vijvenveertig jaar te vinden op de club. Hij heeft in deze lange tijd meerdere functies op zijn naam gehad. “Ik heb heel veel functies uitgevoerd, bijna alles. Ik ben speler geweest bij het eerste en hoofdtrainer. Daarbij heb ik veel binnen de jeugd gedaan, bestuurlijke functies en heb ik ook in de sponsorcommissie enorm veel gedaan”, vertelt Eric.
Momenteel zet Koenraads zich nog in voor de sponsorcommissie in combinatie met het voorzitterschap wat hij sinds november 2021 doet. De voorzitter is dol op het spel, maar speelt het zelf niet meer: “Ik ben nu 53 jaar en mijn schoenen heb ik al tijdje geleden aan de wilgen gehangen.”

Familie
Bij veel voetbalverenigingen is het familiegevoel aanwezig zo ook bij Groen-Wit. “Het is een leuke multiculturele club waar iedereen elkaar wel kent, het geeft je een familiegevoel. Het is lekker laagdrempelig, niemand die zich beter voelt dan de ander. Iedereen is welkom, mits je je maar aan de gedrag regels houdt”, aldus voorzitter Koenraads.

mediplus bannerHoogtepunten
Groen-Wit heeft in haar negentigjarige bestaan veel overwinningen meegemaakt. Hoogtepunten zijn de diverse kampioenschappen die de Bredase club tijdens het negentigjarig bestaan met eerste elftal heeft behaald. Daarnaast heeft Groen-Wit in de afgelopen vijventwintig jaar enorm veel jeugdteams opgezet, waaronder zes meidenteams.
Het laatste hoogtepunt is de sponsorcommissie/Businessclub, dit is een uniek nieuw concept in Breda. “Ik ken geen vereniging die dat zo op poten heeft staan zoals wij dat hebben staan. We hebben heel het complex volhangen met bebording en doeken van allemaal betaalde sponsoren. Daarnaast hebben we nog een businessclub van zestig bedrijven”, vertelt Koenraads.

Toekomstplannen
Het bestuur van Groen-Wit heeft veel plannen voor de toekomst. “Een hele belangrijke is een nieuwe accommodatie, want deze is verouderd. We moeten kleedkamers erbij hebben en daarin de komende jaren heel veel stappen gaan zetten. Daarnaast willen we op het hoofdveld kunstgras gaan plaatsen.  Een korte termijn project is een nieuw beleid uitstippelen voor de komende vijf jaar. Wat aankomende zomer klaar moet zijn”, vertelt Eric.

Negentig jarig bestaan
RKSV Groen-Wit is opgericht op 2 april 1932 met als thuisbasis het Haags Sportpark midden in de woonwijk Princenhage. De Bredase club gaat dit jaar haar negentigjarig jubileum vieren met een weekend vol festiviteiten. Het weekend vindt plaats op zaterdag 2 april en zondag 3 april. Alle elftallen van Groen-Wit hebben deze data vrijstelling gekregen van de KNVB voor het jubileum weekend. Op de zaterdag zijn er diverse activiteiten: een voetbalparty, freestyle voetbalclinic en in de avond een borrel voor alle leden. Op de zondag is er een seniorentoernooi.

“En wat we waarschijnlijk ook gaan doen, dit idee zit nog een beetje in de kinderschoenen, een toernooi. Het eerste elftal met elf spelers tegen negentig kleine kinderen, allemaal tegelijk op het veld, dus dat is hartstikke leuk!”, aldus Eric Koenraads.

Klik hier voor het laatste artikel van Groen-Wit.

In gesprek met Mark de Bie van SSS

Mark de Bie is de 24-jarige spits van SSS Klaaswaal. Na te zijn begonnen als centrale verdediger legt hij nu aan de andere kant van het veld de balletjes in het net, met als voorbeeldvoetballer Edison Cavani. Hij hoopt nog vele jaren belangrijk te kunnen zijn voor het eerste elftal.

DeGeusSchilderwerken_voorjaar2021

Mark is op 4-jarige leeftijd begonnen met voetballen bij SSS. Tot aan de JO13 heeft hij hier gespeeld, waarna hij vertrok naar FC Dordrecht. “Dat was een leuke ervaring, maar helaas was ik niet goed genoeg voor voetbal op het hoogste niveau”, verteld hij. Na deze stap is hij teruggekeerd bij SSS in de JO19-1. Op zijn vijftiende heeft hij gedebuteerd bij het eerste elftal, tijdens een uitwedstrijd tegen Rockanje. Daarna heeft hij zich definitief aangesloten bij het eerste elftal op de positie van centrale verdediger. Door zijn werk moest hij echter de voet wat van het gas halen en maakte de overstap naar het tweede elftal, maar sinds twee seizoenen is hij weer teruggekomen bij het eerste. Ondertussen werkt hij bij Barth Installatietechniek.

Plankje over de sloot
Voetbal is voor velen de belangrijkste bijzaak in het leven. Zo is dat ook het geval voor De Bie. “Ik ben opgegroeid met voetbal en SSS. Mijn vader heeft mij altijd getraind en ik heb altijd met mijn broertje in het team gezeten. Samen spelen we nu bij het eerste elftal. Toen ik bij de selectie kwam, speelde ik ook met mijn oom, Arvid de Bie. Die heeft ook jarenlang in het eerste elftal gespeeld.” Sinds kleins af aan is hij al te vinden op de velden. “Vroeger ging ik altijd via het plankje over de sloot en was ik dus ook altijd op SSS te vinden. Tot de voorzitter ons van het veld stuurde.”

Strijd
Dit jaar gaat het goed met de ploeg van Mark. “Dit seizoen presteren we goed. Na de winterstop hebben we een kleine dip gehad, door te verliezen van Nieuwekerk en Rhoon. De laatste drie wedstrijden hebben we gewonnen en we gaan deze lijn zeker doortrekken.” De spits hoopt nog lang belangrijk te zijn voor SSS, het is dan ook niet gek dat Edison Cavani zijn voorbeeldvoetballer is. “Het is niet de best voetballende spits, maar met hard werken en altijd op de goede plek staan het doel kan je ver komen”, zegt De Bie. De nummer negen is er zeker van dat ze nog kunnen strijden voor het kampioenschap. “Als we zo door blijven gaan, dan zit het kampioenschap er echt nog wel in. Ik geloof erin dat Nieuwekerk ook nog wel punten gaat laten liggen.”

TuinverzorgingDeBergden_voorjaar2021

Copa Odiaxere
Één van de hoogtepunten van de eerste elftalspeler van SSS is het laatste trainingskamp. “Hierbij hebben we de Copa Odiaxere gewonnen. Ik ben topscoorder geworden van het toernooi.” De Bie vindt het wel jammer dat door corona de competitie steeds stil lag. Daarnaast heeft Mark nog rituelen voordat hij het veld op stapt.. “Voor de wedstrijd smeer ik altijd een paar druppels Toco Tholin onder mijn neus. Hierdoor gaat alles open staan en daardoor krijg ik meer lucht”, vult hij aan. Over één persoon is hij erg lovend, zijn opa Karel de Bie. “Hij is 75 jaar oud en fluit nog steeds elke zaterdag drie wedstrijden. Toen ik in de jeugd speelde, floot hij ook altijd mijn thuiswedstrijden”, sluit de spits af.

Klik hier voor een ander artikel over SSS Klaaswaal.

Foto: Frank Dijkman