Migael Jermain Essajas (24) is pas op latere leeftijd het doel gaan verdedigen. Dit met groot succes want hij speelt nu voor zijn vierde seizoen in de selectie bij SVS Capelle. 

Migael Jermain Essajas is op zesjarige leeftijd begonnen met voetballen bij SVS Capelle. Tot aan de JO-17 is hij veldspeler geweest. Migael had al wel eens onder de lat gestaan, buiten op de trapveldjes en veel jongens gaven toen al aan dat hij talent had. Daarnaast heeft de doelverdediger in zijn jeugd ook lang gekampt met overgewicht, conditioneel kon hij het vaak moeilijk belopen. “Op een zekere zaterdag viel onze keeper uit en iedereen wees mij aan om hem te vervangen. Ik heb toen besloten het een kans te geven en het beviel beter dan gedacht”, vertelt de doelman. Dit heeft Migael uiteindelijk ook gemotiveerd om dingen anders te gaan doen, een gezondere levensstijl en frequent bezoek van de sportschool was het begin voor een transformatie, voor hem als persoon en voetballer. 

Essajas draait dit jaar het beste seizoen die hij ooit heeft gehad sinds hij doelman is. “Dat heeft te maken met verschillende factoren. Voor de coronaonderbreking heb ik nog gekampt met enkele kleine blessures. Toen de competitie werd hervat was ik hier gelukkig van af. De resultaten van mijn training en de opgedane ervaring zorgen voor meer rust en minder fouten. Daarnaast past de speelstijl van SVS goed bij mijn kwaliteiten als keeper en mentaal bevind ik me op een goede plek, aan zelfvertrouwen is geen gebrek meer. Er is een duidelijke communicatie tussen de staf en spelers ze weten wat er verwacht wordt van elkaar. Tot slot zijn we als verdediging goed op elkaar ingespeeld ondertussen”, vertelt de sluitpost.

Atletisch gezien doet de doelman voor niemand onder op het veld. In het zestienmetergebied heerst hij en op de lijn zijn de reflexen van Migael uitstekend. “Daarnaast ben ik ook comfortabel als onze ploeg hoog druk zet en de laatste lijn ver voor mij uitspeelt. Ik heb een prima gevoel voor ruimte en ben er niet vies van om dieptepassen van de tegenstander buiten de zestien te onderscheppen. Voetbaltechnisch en coachend kan ik zeker nog stappen maken, hier besteed ik tijdens trainingen ook veel tijd aan. Onze directe speelstijl zorgt er echter ervoor dat weinig in situaties terecht kom waarin talenten niet benut worden”, vertelt de keeper.

Keepers worden vaak als gek verklaard. Doelmannen moeten nou eenmaal gek zijn om je lichaam voor ballen en spelers te gooien. Migael zou keepers niet gek willen noemen. “Misschien wijken we iets af van de norm maar dat is naar mijn mening alleen maar goed. Ik denk dat een team met verschillende persoonlijkheden het meest kan groeien. Ik heb altijd wel mijn plek in de groep kunnen vinden, in het begin is dat vaak even wennen, ook voor keepers. Zo lang er wederzijds respect vind ik het niet erg om voor gek uitgemaakt te worden.”

Rituelen voor de wedstrijd heeft hij niet. “Bijgeloof komt niet voor in mijn woordenboek. Ik speel het liefst in korte mouwen en een korte broek, voor de wedstrijd gaat er ook altijd een schepje pre-workout poeder in. Meer heb ik niet nodig”, vertelt de doelman.

In de toekomst hoopt Essajas nog zo veel mogelijk wedstrijden te kunnen spelen zonder blessures. “Dat is voor mij het belangrijkste! Natuurlijk wil ik mij ook verder ontwikkelen en wellicht een mooie stap maken naar een hoger niveau, maar dat is absoluut geen prioriteit. Ik ben content met mijn plek onder de lat bij SVS en hoop dit seizoen een aandeel te kunnen leveren in een hoge klassering in de tweede klasse”, sluit de keeper af.

Fotograaf: Johan Sepers.
Klik op SVS voor het meest recente artikel van de club.

Het eerste dames elftal van CKC is het leukste dames elftal dat er is op de verenging, dat het ook enige damesteam is moet je er dan ook niet bij vertellen. De club die precies op de grens van Rotterdam en Capelle ligt is niet de grootste, maar dat vinden de dames niet erg.

Het over grote gedeelte van het elftal speelt al een geruime tijd bij elkaar. Door de jaren heen zijn er hier en daar wel wat aanvullingen geweest in het elftal. “Een groot deel van ons team voetbalt al ruim elf jaar met elkaar. Vier jaar geleden werd dat deel aangevuld met meiden uit de senioren van de zondag en dat zorgde voor de teamsamenstelling die we nu nog steeds hebben. Er zijn nog wel wat meiden bij gekomen maar in principe is de kern nog grotendeels hetzelfde”, aldus het eerste dames elftal.

De kracht van het eerste dames elftal van CKC is dat iedereen in het team voor een goede sfeer probeert te zorgen. “Onze kleedkamer is altijd een soort kippenhok waar iedereen zich bemoeit met wat er besproken wordt. Iedereen die boven de speaker uit weet te komen, tenminste. We hebben dus een heleboel wannabe-lolbroeken die er qua grapjes steeds een schepje bovenop doen.”

Ook gaan de dames ieder jaar op trainingskamp om de voetballende kwaliteiten bij te werken. Maar nog belangrijker is de grote hilariteit die ontstaat op zo’n kamp. “Trainer Rafael maakt dan een grote film met allemaal foto’s en video’s die hij heeft weten te bemachtigen. Die kijken we vervolgens op de kamp locatie en het gênante filmmateriaal zorgt altijd voor veel hilariteit”

De dames zijn overigens niet vies van een alcoholische versnapering. Maar er is toch wel echt een koning van de derde helft. “Denise is onze koningin van de derde helft en zij zorgt er persoonlijk voor dat ze zo vroeg mogelijk begint. Ze zou het liefst haar biertje mee het veld op nemen, maar omdat slidings dan een stuk lastiger worden, doet ze dat toch maar niet”

In het eerste seizoen dat de dames bij elkaar speelde deden ze gelijk mee om het kampioenschap. “Het kampioenschap werd beslist op de laatste dag in een rechtstreeks duel met onze concurrent Maense. Helaas verloren we de wedstrijd met 2-3 en werden we geen kampioen, maar er was ontzettend veel publiek en na afloop hebben we alsnog groots feestgevierd.”

Naast alle grappen en grollen kwam ook minder leuk nieuws om de hoek kijken. “Onze trainer Ruud overleed in september aan de gevolgen van kanker en dat was een ontzettend grote klap voor ons team. Hij was de drijvende kracht achter ons elftal en regelde altijd alles voor ons. Het gemis laat zich nog iedere dag voelen”, vertellen de dames. Daarom sluiten we af met een mooie anekdote over Ruud: “Tijdens een toernooi speelde onze keeper niet en wilde er niemand keepen. Omdat Ruud dat al verwachtte had hij stiekem een blonde pruik meegenomen en een bh geleend. Ook vulde hij twee waterballonnen die als neptieten dienden. Hij had niemand over zijn plan verteld en toen we klaar stonden voor de aftrap kwam hij ineens het veld op gestormd, tot grote verbazing van alle aanwezigen. Hij mocht meedoen, maar toen moest hij een bal vangen en klapte de neptieten, waardoor hij direct drijfnat was. Omdat hij altijd van zulke gekke dingen deed (o.a. spontaan raar verkleed langs de zijlijn staan) was het nooit saai.”

Klik CKC voor het laatste artikel van de club.