LAMSWAARDE – Hij bekijkt zijn eigen kwaliteiten als voetballer door een op een zelfkritische en vooral heel realistische manier. Yannick Brasser speelt sinds 2015 voor SDO’63 uit Lamswaarde, staartploeg in de 4^e Klasse A van het zondagvoetbal. Daarnaast is hij trainer van de JO19 bij SV Reeshof in zijn woonplaats Tilburg.

Vanuit de Brabantse stad reist hij wekelijks terug naar Zeeuws-Vlaanderen om te trainen en in het weekend te voetballen. Brasser (28) speelde altijd in een lager elftal bij HVV’24 toen hij via een SDO-speler bij de toentertijd vijfdeklasser terecht kwam. En daar speelt hij nog altijd, ondanks dat hij is verhuisd naar Tilburg, nog altijd.

“Ik werk als economiedocent Havo/VWO Bovenbouw in Tilburg en ben inmiddels bij SV Reeshof ook trainer van de JO19. Want ik ben wel heel bewust van mijn kwaliteiten als voetballer. Ik ben technisch gezien ‘matig getalenteerd’ en moet het in verdedigend opzicht vooral van mijn inzicht hebben. Ik ben altijd bereid om de gaten op te vullen die in de opstelling ontstaan, veelal is dat  rechts- of linksback. Maar laten we eerlijk zijn, ik ben allang blij dat ik überhaupt bij een vierdeklasser mág meespelen…”

Brasser was in het verleden al vijf seizoenen actief als jeugdtrainer bij HVV’24 en nu dus bij SV Reeshof. Het trainerschap is in zijn ogen ook een rol waarmee hij het hoopt verder te schoppen dan als speler. “Absoluut! Ik heb ook een Uefa-C diploma behaald en dat doe je niet voor niets. Ik denk dat ik het spelletje aardig zie en het ook kan overbrengen. Dat is immers ook een rol die ik als docent voor de klas vervul. Ik kan ook veel beter praten over voetbal, dan dat ik het zelf kan uitvoeren. Dus hoop ik de toekomst om mezelf als trainer door te ontwikkelen.”

Met SDO’63 beleeft hij vooralsnog als speler een minder prettig seizoen, waar de vierdeklasser alleen Hoofdplaat onder zich weet. “We doen zeker niet onder voor teams als Graauw en Corn Boys, maar toch blijft het lastig. Vooral omdat we een heel smalle selectie hebben. Daardoor weinig concurrentie en sluipt er vaak gemakzucht in. Als iedereen een tandje erbij zou doen, zouden we veel meer kunnen bereiken. En als je dan wekelijks vanuit Tilburg terugkomt, dan zou je graag iets meer ‘vuur’ en ambitie willen zien. Dat is wel een jammer, wat niet wegneemt dat we een geweldig leuke groep hebben en de sfeer altijd top is. Toch ga ik voor het nieuwe seizoen een keuze moeten maken. Want speler in Zeeuws-Vlaanderen en trainer in Tilburg is niet een combinatie die ik kan blijven volhouden.”

Klik op SDO voor het laatste artikel van de club.

CADZAND – Als aanvaller was voormalig topschutter Angelo Martlé (50) bij Cadzand per seizoen minimaal goed voor zo’n twintig goals. Inmiddels is hij alweer enkele jaren afgezwaaid als speler, maar ziet hij als assistent-grensrechter bij het eerste elftal bijna wekelijks waaraan het vooral schort: doelpunten. ‘We missen een echte afmaker, dat kan in deze vierde klasse toch wel het verschil maken tussen onderin spelen of in de middenmoot meedraaien.’

Martlé, wiens zoon Jordi momenteel als centrale middenvelder de kleuren van de club verdedigd, vervult bij de zaterdag vierdeklasser momenteel verschillende rollen als vrijwilliger. Zo is hij niet alleen assistent-scheidsrechter bij het eerste, maar fluit hij ook altijd de thuiswedstrijden bij het tweede team, op zaterdagochtend ook vrijwel wekelijks jeugdwedstrijden, is bestuurslid én wedstrijdsecretaris. “Dat is inderdaad een hele lijst, maar het is mijn manier om toch zoveel mogelijk actief betrokken te blijven bij de club. Vandaag de dag is de spoeling qua vrijwilligers vaak dun, zéker bij kleinere clubjes zoals wij zijn. Dus ik probeer dan op deze manier iets terug te doen. Gelukkig zijn we met een groep heel trouwe mensen en proberen we met elkaar de boel hier draaiende te houden.”

Cadzand telt nog twee seniorenteams en heeft daarnaast nog zes jeugdteams in competitie, al zijn ze daarvoor wel samenwerkingen aangegaan met Groede én Schoondijke. “Daarover hebben we twee keer per jaar als clubs overleg en daar ben ik ook bij betrokken, net zoals we ook intern geregeld wel overleg hebben over de toekomst van de club. Want je ziet om je heen geregeld ook verenigingen fuseren of samenwerken. Daar zullen wij in de toekomst ongetwijfeld ook een keer aan moeten geloven. Dat is het lot wat de kleine clubs te wachten staat en wat noodzaak gaat zijn om te kunnen overleven. Wij zullen op den duur daarop geen uitzondering zijn, maar zolang we het op eigen benen kunnen volhouden zullen we dat ook doen.”

Twintig punten halen, dat was volgens Martlé voorafgaand aan het seizoen de ambitieuze doelstelling. “Als je heel realistisch bent, dan gaan we dat niet halen. Hopelijk kunnen we onderweg nog wel wat overwinningen boeken. Dat zou goed zijn voor de moraal. We hebben momenteel een heel jonge selectie, met een enkele ervaren speler. De selectie is ook krap en mist momenteel nog wel wat kwaliteit. Zo eerlijk moeten we zijn. We voetballen soms wel aardig, maar creëren te weinig en maken gewoon te weinig doelpunten. Dat heeft ons jammer genoeg in sommige wedstrijden opgebroken en veel punten gekost. Al moeten de jonge jongens ook de tijd krijgen om te groeien en dat gaat logischerwijs met vallen en opstaan.”

klik op Cadzand voor het laatste artikel van de club.