Home Blog Pagina 601

In gesprek met de mannen van DVO’32 3

De mannen van het derde van DVO’32 spelen al lange tijd samen. Dit seizoen komen ze uit in de reserve vierde klasse. Volgend jaar hopen de heren hier verandering in te brengen en een stap omhoog te maken naar de reserve derde klasse
ZZP_Timmerteam
De grote groep jongens spelen al sinds kleins af aan bij elkaar. “Vanaf jongs af aan voetbalden wij op de pleintjes in de buurt. Vanaf de JO17 is de groep betrokken geraakt bij DVO ’32. Ieder jaar kwamen er nieuwe spelers bij en vertrok er hier en daar een enkeling”, aldus de mannen.

Vorig seizoen was de groep gedeeltelijk uit elkaar gevallen. Dit kwam doordat een aantal jongens de mogelijkheid hadden gekregen om zich bij de selectie aan te sluiten. “Dankzij Corona hadden deze jongens minder plezier en ambitie om selectievoetbal te spelen”, gaan ze verder. Dit was dan ook het ideale moment voor de mannen om een serieus vriendenteam te beginnen: “Het doel met dit elftal was om met deze groep prestaties te gaan behalen, alhoewel het natuurlijk het belangrijkst is om het gezellig te hebben met zijn allen.”

Op de vraag wie de grootste lolbroek is van het elftal, reageren ze eerst met: “Wie niet?” Daarna wisten de mannen toch een keuze te maken. “Als we moeten kiezen dan denken we dat we voor Aymen gaan. Hij was in zijn jongere jaren actief bij DVO ’32. Later maakte hij de overstap naar Excelsior Maassluis, maar inmiddels is hij weer terug bij ons op het oude nest. Hij is een gezellige jongen die weet wanneer hij een grap kan uithalen. Aan de andere kant is hij ook serieus op de belangrijke momenten”, zegt het derde van DVO.

Ieder team maakt door de loop der jaren mooie momenten mee, zo ook dit elftal: “In de JO17 werden wij met de meeste jongens kampioen. In datzelfde jaar waren wij ook finalist in het Vlaardings kampioenschap.” Het mooiste hoogtepunt van dit jaar was de overwinning op het tweede elftal van PPSC: “Wij stonden bovenaan en PPSC stond tweede, met een verschil van twee punten. Zoals wij al verwachtte hadden zij een aantal jongens van het eerste elftal geleend. Dit mocht voor hun echter niet baten en wij wonnen wij met 1-2.”

Naast hoogtepunten zijn er natuurlijk ook dieptepunten. “Het dieptepunt was de onder 23 wedstrijd tegen Excelsior Maassluis. Wij hadden ons als derde elftal opgegeven om mee te doen aan dit toernooi. Het eerste halfuur liep het best aardig en konden wij goed mee met de tegenstander. Helaas kwamen wij conditioneel te kort en kon Excelsior Maassluis blijven komen”, blikken ze terug.

De ambitie voor het huidige seizoen is simpel: “Vanaf het begin van dit jaar wilde de jongens voor de titel gaan. De trainer vond het jaar geslaagd als we in de top drie zouden eindigen aangezien dit ons eerste jaar in de senioren was. Tot op heden hebben we uitzonderlijk goed gepresteerd, we staan bovenaan en hebben nog een paar mooie wedstrijden in het verschiet”, sluit het elftal af.

Klik op DVO ’32 voor het laatste artikel over de club.

Dennis van den Steen nieuwe trainer Maasdijk

Dennis van den Steen is volgend seizoen de nieuwe hoofdtrainer bij voetbalvereniging Maasdijk. De 41-jarige coach is aan de Lange Kruisweg de opvolger van Richard Kraijenbosch, die na vier jaar vertrekt. Van den Steen is geen onbekende in de regio. Vanaf de zomer van 2014 tot medio 2018 was hij ook al actief als trainer bij streekgenoot Verburch in Poeldijk. Met die club promoveerde Van den Steen in het eerste seizoen van de vierde naar de derde klasse. De coach stond de laatste jaren onder contract bij derde klasse DSVP uit Pijnacker.ZWSports_251098

,,Ik kan over de club DSVP alleen maar met hele warme gevoelens praten. Ik ben zelfs in Pijnacker gaan wonen en ook mijn kinderen zijn er gaan voetballen. Het is echt nog een ouderwetse familieclub met een heleboel vrijwilligers met het hart op de goede plek. Het blijft alleen erg jammer dat we na een stabiel en goed eerste jaar, het tweede en derde jaar met een tweede plek op de ranglijst niet hebben kunnen profiteren van de goede voetbalperiode. Gelukkig ging het dit seizoen na de mindere seizoenstart ook weer goed lopen. Na vier jaar was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Vlak nadat ik de keuze had gemaakt te stoppen kreeg ik te horen van ADO Den Haag  dat ze gingen stoppen met ADO-kids. Bij ADO stopt helaas de subsidie voor dit mooie project. In 15,5 jaar tijd hebben we met een vaste groep van 10 vrijwilligers de kidsclub met veel plezier opgebouwd tot een groot succes, met op het toppunt 3300 leden. Het is dan ook moeilijk om ADO KIDS nu na al die tijd los te laten. We bezochten per seizoen 15 à 20 scholen en zijn met honderden spelers al eens in de klas geweest. De Held is het project waarmee ADO Den Haag in de Maatschappij naar scholen gaat om te praten over pesten, discriminatie, zinloos geweld en homofobie aan de hand van filmpjes en ervaringen van spelers en kinderen. Het moeten stoppen was wel even een domper, maar gelukkig heb ik inmiddels een nieuwe uitdaging gevonden. Van den Steen leek op weg naar competitiegenoot KMD, om in Wateringen de opvolger te worden van Martin de Mooij. Van den Steen werd verzocht te solliciteren bij KMD, hield aan de kennismaking een prima gevoel over, maar KMD koos voor Dennis Roerade. Vier jaar geleden werd ik ook gevraagd te solliciteren bij KMD en ging het op het laatste moment niet door. ,,Ik ben 10 jaar lang jeugdtrainer geweest bij buurman VELO en er zijn uiteindelijk mensen bij KMD die mij dat nog steeds kwalijk nemen. En dat is jammer. Gelukkig pakte Maasdijk wel door en is het volgend seizoen leuk om weer terug te zijn in het Westland, waar ik eerder met veel plezier heb gewerkt. Ik hoop en verwacht een gretige groep aan te treffen die er gewoon net als ik vol voor willen gaan. Zoals ik Maasdijk vanuit mijn periode in het Westland heb leren kennen, is het in ieder geval een club waar het altijd leeft en daar hou ik wel van. Maasdijk knokt al jaren voor een terugkeer in de derde klasse. In hoeverre is dat te realiseren? ,,De laatste twee seizoenen gingen helaas ook voor Maasdijk door Corona verloren, dus hebben ze ook geen kans gehad om terug te keren naar de derde klasse. En wie weet wat er dit seizoen nog mogelijk is. Voor komend seizoen gaan we eens een goed plan bedenken om ons als team te onderscheiden van de anderen. Dat zal zeker niet gemakkelijk gaan, maar daar heb ik met Verburch en DSVP wel al goede en nuttige ervaringen mee opgedaan. Het is jammer dat eerste en tweede keeper gaan stoppen, net als twee centrale verdedigers. Maasdijk is een club die het veel van eigen jongens moet hebben. Het is mooi om te zien dat jongens weer terugkomen aan de Lange Kruisweg. Robin van der Ende speelde maar liefst 26 jaar voor Excelsior Maassluis. Hij woont sinds een paar jaar in de Maasdijk, wilde meer tijd vrij maken voor zijn gezin en speelt sinds dit seizoen bij Maasdijk. Daar kunnen jonge spelers juist veel van leren. Maasdijk is als je naar de jeugd kijkt geen Westlandia of FC ‘s-Gravenzande, maar er loopt echt wel talent. Die gaan zeker een kans krijgen in de selectie.’’

Klik op VV Maasdijk voor het laatste artikel over de club.

In gesprek met Fred de Groot van VV Heukelum VR1

Fred de Groot is niet meer weg te denken bij VV Heukelum. Als sinds zijn vijfde levensjaar is hij actief bij deze mooie club. Voorheen als voetballer en op latere leeftijd als trainer van het tweede, assistent trainer van het eerste en trainer/coach van de Vrouwen 1. Een onmisbare man voor de vereniging.

De 55-jarige Fred heeft op jonge leeftijd gekozen voor de voetbalclub in zijn stad,  VV Heukelum. Hier begon hij met spelen in de pupillen waarna hij al op zes jarige leeftijd mocht deelnemen aan wedstrijden. “Voetbal was alles voor mij en daar moest altijd veel voor wijken, vaak ook school en dat was niet altijd handig…”, vertelt hij. In de opvolgende jaren heeft hij alle jeugdelftallen binnen de vereniging doorlopen.  Jammer genoeg kwam zijn voetbalcarrière vroegtijdig tot een eind, dit wegens een heftige knieblessure.

Gelukkig is de ex-voetballer niet bij de pakken neer gaan zitten. Want sinds zijn blessure is hij hard aan het werk gegaan om zichzelf te ontwikkelen binnen het trainerschap. Dit natuurlijk bij zijn oude vertrouwde club. “Als geboren Heukelummer heb je toch alleen een band met je eigen club. Kan me ook niet voorstellen om ergens anders iets te gaan doen. Dit is mijn club, mijn ideaal, is wel toepasselijk voor mij”, aldus De Groot.


Fred heeft in de loop der jaren veel ervaring opgedaan op het gebied van training geven en coachen. “Ik heb geen trainersdiploma, dus ik doe alles op gevoel en zaken die ik van andere trainers heb meegenomen.  Het is mooi als je een training voorbereid en je ziet dan dat het goed wordt uitgevoerd. Ik ben nogal fanatiek, soms misschien te, maar ik wil graag volledige inzet en concentratie op een training. Trainen doe je om beter te worden en om op zaterdag een goede wedstrijd te spelen. Ik probeer de groep dan ook zo scherp mogelijk te houden, maar een lolletje moet wel kunnen. De Vrouwen 1 is best leergierig en dat maakt het wel leuk”, zegt de trainer.

De Groot is de Dames 1 gaan helpen om ze het plezier in voetbal weer terug te geven. “Het plezier was een beetje weg en het zag er naar uit dat het team uit elkaar ging vallen. Ik ben er toen met die intentie ingestapt en we waren dan ook twee seizoenen geleden goed begonnen. Helaas heeft Corona wat roet in het eten gegooid, maar dit seizoen had ik als doel om het voetbalspel te verbeteren. Voetballen met een gedachte en niet meer lange ballen, vroeg thuis. Het kost veel tijd, maar heb echt het gevoel dat het team stappen heeft gemaakt en dat geeft mij dan weer veel voldoening”, vertelt de leider van de Vrouwen 1.

Damesvoetbal is essentieel voor de vereniging Heukelum. Het elftal van De Groot doet veel voor de club en organiseert ook mooie activiteiten. “Ik ben daar best trots op, dat ze dat allemaal doen. Daarom is het van belang dat het team blijft bestaan. Voor het nieuwe seizoen wil ik de vrouwen veder ontwikkelen in alles wat voetbal heeft. Teamspirit, spel en toch ook het plezier. Iedereen is, met de juiste inzet, van harte welkom bij ons”, geeft hij aan.

Voetbal doe je samen, als een elftal. “Er is niemand die het alleen kan, en je heb elkaar allemaal nodig. Ik vind het mooi als men voor elkaar iets over heeft. Daar kom je heel ver mee en natuurlijk zijn voetbalkwaliteiten ook heel belangrijk. Die moet je proberen te ontwikkelen, maar met elkaar iets bereiken is het mooiste”, sluit Fred de Groot af.

Klik op het meest recente artikel van VV Heukelum.

In gesprek met Nijs Kivits van TSC

De nu 49-jarige Nijs Kivits heeft een grote passie voor voetbal. Momenteel is Nijs actief als jeugd-trainer bij TSC. Hij vindt namelijk het opleiden van jeugdspelers het mooiste dat er is.

Dominos_voorjaar2021

De oprichter van TSC Voetbalschool is op een minder leuke manier in het vak gerold. “Ik weet het nog goed dat ik door een auto-ongeluk geen plezier meer had in het spelletje, hierdoor ben ik gestopt. Die keuze was zeer moeilijk, maar op dat moment wel de juiste. Het jaar erop werd ik ineens gebeld door mijn vader Kees Kivits. Hij is actief bij de club waar ik ook gevoetbald had in de jeugd en de senioren. Deze club vroeg mij, omdat ze trainers te kort hadden. (Toen stelde mijn vader voor of het niet iets voor mij zou zijn om trainer van een jeugdelftal te worden) Toen zij zei mij vader is het niet iets voor jou om trainer te worden bij een jeugdelftal. Ik heb er toen heel even over nagedacht en dacht ja waarom zal ik dat niet proberen (hier heb ik even over nagedacht en vervolgens toch de keuze gemaakt om het te proberen). Dit bleek na een tijdje de perfecte match, ik kreeg weer plezier in het spelletje. Mijn passie als speler kon ik nu kwijt in het opleiden van jeugdspelers”, aldus Nijs Kivits.

StreetCars_voorjaar2021 (1)

Kivits groeide van JO15 mee naar de JO19. “En toen ik voor mijn gevoel klaar was voor een volgende stap, en inmiddels een super assistent had in Hans Roks waar ik dus twee mooie jaren mee had gehad al bij SCO. Op dat moment kwam er een grootte uitdaging op mijn pad. Het voor mij het grote Kozakkenboys dat  vroeg om een trainer voor de JO19 jeugd.  Voor mij en ook mijn assistent was dit een zeer mooie uitdaging waar we met veel plezier in stapte. Wij promoveerde gelijk het eerste jaar en hadden een fantastische groep bij een mooie club.”

Voor het huidige seizoen staat er voor de 49-jarige trainer een overstap te wachten naar DVVC uit Dongen. “De club waar ik zelf als speler gestopt ben als selectiespeler destijds en ook menig jaar al de jeugd en de selectie had getraind. Daar zijn ze enkele jaren terug een voetbal academie begonnen en deze filosofie is op mijn lijf geschreven. Hoe de speler centraal staat en de opleiding trok mij zeer snel over de streep. De voetbalschool trainingen zijn van Nelson de Cock en de loopschool trainingen van Cees van Poppel. Dat soort dingen horen voor mij bij een opleiding tot complete voetballer. Elke speler op zijn niveau werken aan zijn verbeteringen en dan zelf twee dagen per week voor de groep ook trainingen verzorgen en begeleiden op zaterdag dat is het mooiste”, vertelt de trainer ons.

Wat belangrijk is voor de trainer, die al 25-jaar in het vak zit, is zijn vrouw. “Bianca is er in moeilijke tijden en ook mooie tijden. Zij heeft altijd geaccepteerd dat ik er zoveel tijd mee bezig was en ben. Ze kent mij ook niet anders dan toen ik zelf voetbalde en altijd wel of aan het trainen was of in de zaal aan het voetballen was. Ik hoop dat ik het trainersvak nog lang mag doen en zolang het thuisfront achter mij blijft staan en ik er plezier in heb zal ik het nog wel even blijven doen”, sluit Nijs af.

Foto: Hermann Otto Israël.

Klik op de link voor het meest recente artikel van VV TSC.

Gilles Joannes kan zich weer focussen op voetbal

Gilles Joannes is inmiddels geen onbekende naam meer in de jeugdopleiding van NAC Breda. De veelbelovende middenvelder loopt al jaren rond op Boeimeer. Het merendeel van de wedstrijden speelt Joannes nog voor NAC O18, maar inmiddels mag hij ook steeds vaker rekenen op minuten bij de O21 van Robert Molenaar.
kootstra_new
Gilles Joannes, die zichzelf omschrijft als een controlerende middenvelder die het tempo van de wedstrijd kan bepalen, trad in het seizoen 2015/2016 toe tot de jeugdopleiding van ‘De Parel van het Zuiden’. Daarvoor kwam hij achtereenvolgens uit voor Germinal Beerschot en Lierse SK. Op twaalfjarige leeftijd zette hij zijn eerste stappen in het geel-zwarte tenue van NAC. Joannes merkt veel verschil in de benadering tussen een Nederlandse en Belgische jeugdopleiding. “Het is echter wel een hele tijd geleden dat ik in België voetbalde, maar in België werd er meer aandacht gevestigd op het technische aspect van het voetbal dan in Nederland. Dat merkte ik destijds in de trainingen. Qua faciliteiten is het in Nederland echter veel beter geregeld. Het ademt topsportklimaat. Daarnaast zijn Nederlanders veel socialer en meer betrokken.

Zelf afgedwongen
De talentvolle middenvelder kwam in de eerste seizoenshelft nog voornamelijk uit voor NAC O18. Onder leiding van Rogier Molhoek beleefde hij een zeer succesvol halfjaar met als kers op de taart het kampioenschap en de bijbehorende promotie naar Divisie 1. Hierin speelde Joannes een zeer prominente rol en belichaamde het succes van deze lichting. “Ik ben al vaker kampioen geworden, maar dat gevoel blijft ontzettend mooi. Het is alleen maar goed dat we gepromoveerd zijn. We hebben het absoluut zelf afgedwongen door zeer constant te presteren en goed spel te tonen. Nu krijgen we de kans om onszelf te profileren op een hoger niveau. Ik kijk ernaar uit om tegen nog betere en grotere clubs te spelen, maar ik heb veel vertrouwen dat we hierin goed voor de dag zullen komen.”

Volledig hersteld
Sinds de winterstop lijkt Joannes zich volledig bij de selectie van NAC O21 te hebben gespeeld. Hij traint dagelijks mee, maar moet in de wedstrijden nog vaak genoegen nemen met een plek op de bank. Hij is echter vastberaden om meer minuten te maken en kijkt uit naar het restant van het seizoen. “Ik wil dit seizoen zoveel mogelijk minuten voor de O21 maken. Uiteraard wil ik mezelf ook in de basis zien te spelen. Dit hangt ook samen met de spelers die van NAC 1 terugkomen, dat zijn vaak middenvelders. Op de momenten dat ik speel bij NAC O18 wil ik mezelf dan ook laten gelden en belangrijk zijn voor het team.”

Afgelopen seizoen was zeer ongelukkig voor Joannes. Hij leed aan het compartimentsyndroom, waar de vliezen rondom zijn kuiten te klein zijn voor de uitzettende spier. Hierdoor moest hij twee operaties ondergaan en kwam hij nauwelijks in actie. Inmiddels is hij hier weer volledig van hersteld en voelt hij zich beter dan ooit. “Ik merk dat ik weer terug ben op mijn oude niveau en zelfs verder dan dat. Het voornaamste is dat ik geen fysieke pijn meer ervaar. Ik kan weer voluit trainen en spelen in tegenstelling tot vorig seizoen. Ik kan me nu weer volledig focussen op het voetballende gedeelte en niet meer op mijn benen.”

Klik op NAC Breda voor het laatste artikel over de club.

Jesper Kusters wil zich in de basis spelen bij De Zwerver

Jesper Kusters is een achttienjarige middenvelder van VV De Zwerver en een echte bezige bij. Naast dat hij op jonge leeftijd al aansloot bij het eerste team, heeft hij in de jeugd gevoetbald bij zowel Feyenoord als de KNVB.

0251113_uwverhuishulp_VJAlblasserwaard[3290]

Jesper speelt het spelletje op de grasvelden al sinds zijn vierde levensjaar, waar hij begon bij de kabouters van VV Alblasserdam. Dat Kusters talent had, bleek al snel op te vallen. Feyenoord klopte aan de deur, waarna hij de overstap maakte. Vanaf zijn zevende tot en met zijn elfde heeft hij daar in de jeugdopleiding gespeeld. Helaas voor Jesper werd hij weggestuurd bij de club uit Rotterdam, waarna hij koos voor andermaal een jaartje Alblasserdam, terwijl hij zocht naar een club op hoger niveau. Daar kwam Alexandria’66 om de hoek kijken, waar hij zes jaar lang op tweede divisieniveau heeft mogen voetballen. Omdat hijzelf geen toekomst meer zag bij de club, koos hij uiteindelijk voor een avontuur in de selectie van VV De Zwerver, waar Kusters al veel wedstrijden heeft meegedaan.

Bezige Bij
In het dagelijks leven doet de voetballer de opleiding Sport, Bewegen en Gezondheid op het Albeda College in Rotterdam, waarmee hij uiteindelijk fysiotherapeut hoopt te worden. Zijn hobby’s zijn skiën, tennis, fitness, met vrienden een drankje doen en uiteraard voetbal. Naast zijn doelen buiten het voetballen om, heeft Jesper ook bij de selectie nog een hoop ambities. “Ik wil op korte termijn een vaste waarde in het eerste worden, om zo genoeg ervaring op te kunnen doen. Op lange termijn is mijn ambitie dan ook om mezelf ‘in the picture’ te kunnen spelen en eventueel een stap hogerop te kunnen doen”, vertelt Kusters.

Leerproces
Dit seizoen verloopt voor Jesper tot op heden naar behoren. “Ik heb al veel geleerd in de omgang van het voetballen in een eerste selectie-elftal. Ik ben slimmer gaan spelen en fysiek ook vooruit gegaan”, zegt de speler. ,,Maar het seizoen begon ook goed voor mij, ik speelde mezelf al snel in de basis. Er is veel concurrentie, dus de ene week start ik op de bank en de andere week start ik in de basiself. Toch ben ik wel tevreden dat ik op achttienjarige leeftijd al vaak in de basis heb gestaan.”

Pieken en dalen
Elke speler heeft in zijn loopbaan hoge pieken en diepe dalen. Ook Jesper is geen geval apart hierin. “Mijn hoogtepunt is het feit dat ik het zo goed doe. Ik hoop dit seizoen mijn eerste goal te maken, dat zou een absoluut nieuw hoogtepunt zijn”, aldus hijzelf. Echter, tegen GJS ging het dit seizoen mis. “Ik raakte geblesseerd aan mijn knie waardoor ik er anderhalve maand uit lag. Daardoor moest ik mezelf opnieuw bewijzen. Ik ben er sterker van teruggekomen en nog gemotiveerder om mezelf in de basis te spelen.”

0240516_veru_VJAlblasserwaard[3285]

Specifieke trainingen
Zoals bij elke vereniging draait bijna alles om en rond de vrijwilligers, die zich met een goed hart inzetten voor de club. Jesper vindt het lastig om één persoon uit te kiezen waarover hij lovend is. “Ik leer wel veel van bepaalde mensen binnen de organisatie. Bijvoorbeeld de oudere spelers bij ons in de selectie die me meegeven hoe ik dingen beter kan doen. Ook train ik na de trainingen vaak nog met assistent-trainer Pleun, om zo heel specifiek te werk te kunnen gaan”, zegt Kusters.

Belangrijkste bijzaak
Voetbal is één van de mooiste sporten die er bestaan, het is dan ook niet gek dat het spelletje voor velen de belangrijkste bijzaak is in het leven. “Voetbal is voor mij belangrijk omdat als ik het druk heb met school of andere dingen, ik kan gaan voetballen en even m’n verstand op nul kan zetten en mijn hoofd kan leegmaken. Ook het sociale contact wat je krijgt vind ik leuk en belangrijk”, zegt Jesper. Op dit moment staat de ploeg op een respectabele derde plek en is de hoop op een periodetitel en eventuele plaatsing voor promotiewedstrijden nog erg levend.

Klik op VV De Zwerver voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Wendy de Vos van VV Maasdijk

De 31-jarige Wendy de Vos is al heel haar leven speelster bij VV Maasdijk. Op dit moment speelt ze in de Vrouwen 2, maar daarnaast is ze ook actief bij de club als PR-lid.

Op zesjarige leeftijd begon Wendy met voetbal bij de dorpsclub VV Maasdijk. De eerste jaren van haar carrière speelde zij als enige meisje tussen de jongens. “Het aantal meiden groeide gestaag met de jaren. Ondertussen is de club er een flinke vrouwen afdeling rijker”, aldus de Vos.
ZWSports_251098Van jongens naar meiden
Inmiddels is ze dus al 25 jaar actief bij de club, zowel op het veld als daarbuiten. Ze komt uit een echte voetbalfamilie: “Daardoor kon het niet anders dan dat ik als meisje tussen de jongens ging ballen. Ondanks dat het leuk en leerzaam was met de jongens, werd het naarmate ik ouder werd leuker om met de meiden te spelen.” Op dit moment dus in het tweede elftal bij de vrouwen. Hier speelt ze samen met een aantal vriendinnen van haar. “Bij de vrouwen is het elk jaar, of beter gezegd iedere week, een uitdaging om genoeg speelsters op het veld te krijgen. Ondanks dat, blijft de gezelligheid en de derde helft de boventoon voeren”, gaat de voetbalster verder.

Werk
Buiten het voetbal om werkt Wendy in de zorg: “Inmiddels werk ik al weer zes jaar met plezier bij Stichting Jados, een zorgorganisatie voor mensen met autisme. De eerste jaren begon ik als begeleider, maar inmiddels ben ik al twee jaar manager.” Naast haar betaalde baan doet ze ook vrijwilligerswerk bij een kringloop. “Deze kringloop steunt goede doelen door sponsoring vanuit omzet. Leuk om daarmee een steentje bij te dragen, maar waar ik vooral van geniet zijn de leuke, laagdrempelige gesprekken met de verschillende mensen die ik ontmoet”, zegt de vrijwilligster.

Hobby’s
Naast haar werkactiviteiten heeft het PR-lid van VV Maasdijk ook verschillende hobby’s. Zo heeft ze samen met haar vader een moestuin die zij onderhouden. Ook in haar huis heeft ze aardig wat groen staan, dit noemt zij zelf een ‘urban jungle’. Daarnaast maakt ze haar eigen kleding en houd ze van gezond leven. Als laatst houdt ze ervan om op pad te gaan met haar camper ‘Ollie’.

Vrouwelijke pupil van de week
Wendy was bij VV Maasdijk de eerste vrouwelijke pupil van de week: “Dit vond ik een hele eer en een prachtige herinnering.” Sinds 2005 is er bij de club een echte vrouwenafdeling ontstaan en niet veel later kwam er ook een tweede elftal waarin zij nu dus actief is. “Het is een elftal met heel veel verschillende dames en uiteenlopende leeftijden. Jaarlijks zijn er veel wisselingen doordat meiden vertrekken, onregelmatig gaan werken of zwanger worden. Toch krijgen we het ieder jaar weer voor elkaar om het gezellig te hebben, en daardoor wil ik ook nog geen afscheid nemen van het voetbal”, aldus de Vos.

Voorbeelden
Op de vraag wie haar voorbeeld is in het voetbal, heeft ze er eigenlijk niet één. “Is dat erg? Misschien wel een beetje”, vraagt de speelster zich af. “Als ik er dan toch één moet kiezen dan kies ik wel voor een vrouw. Jackie Groenen zie ik als een harde werkster met een positieve instelling. Optimisme kan een hoop geven en een hoop brengen.” Verder wil ze nog een belangrijk persoon binnen de vereniging uitlichten, namelijk Helene Steentjes. “Deze vrouw regelt al jaren alle randzaken rondom de vrouwenafdeling, en dat zijn er nogal wat. Ze maakt zich hard voor de vrouwenafdeling. Ik denk dat elke club profiteert van een vrouwenafdeling, in het kader van gezelligheid en de inzet als vrijwilligers”, sluit ze af.

Klik op VV Maasdijk voor het laatste artikel over de club.

Peter Hartgring volgt Rick van der Loos op als assistent-trainer van VELO

De 42-jarige Haagse oefenmeester Hartgring zal het volgend seizoen assistent worden van hoofdtrainer Kevin van der Geest. Na twee goede gesprekken over zijn ambities en de invulling van zijn rol als assistent, zijn de TC van VELO en Peter Hartgring een contract van één jaar overeengekomen.

ZWSports_251098

Wateringen – Loosduiner Peter Hartgring voetbalde zijn hele leven voor de Haagse clubs die voetbalde op zondag GDS, Loosduinen, De Vogels, Erasmus en nu als veteraan bij Celeritas uit Rijswijk. Hartgring is momenteel bezig aan zijn vijfde seizoen als hoofdtrainer van de zondag tak van sv Erasmus. Daarvoor deed hij ervaring op als assistent en tweede trainer bij SEV en daarvoor ook al bij sv Erasmus. Tegen het einde van het seizoen 2015-2016 kreeg Erasmus te maken met een leegloop van de zondagselectie. Het gevolg was dat de vereniging het tijdens 2016-2017 zonder zondagselectie moest stellen. Maar op initiatief van Peter Hartgring werd tijdens dat seizoen een lobby gestart die leidde tot de heroprichting van de zondagselectie. En met succes. In het voorjaar van 2017 werd een nieuwe zondagselectie gepresenteerd. Opvallend daarbij was de terugkeer van afgehaakte selectiespelers. Daaruit ontstond een nieuwe vaste spelerskern waarop ook nu nog kan worden teruggevallen. Al de eerste seizoenen werd Peter geconfronteerd met de gevolgen van de verschuiving van voetbal van de zondag naar de zaterdag. Vele uithoeken van de provincie moesten worden bezocht om tot een volwaardige competitie te komen. Een seizoen later was er tijdens de tweede competitiehelft sprake van een winnaars- en een verliezerspoule. Aan het einde van het seizoen 2019-2020 kwam er een versterkte promotie. Gelet op haar positie op de ranglijst zou zondag 1 daarvoor in aanmerking komen. Maar door een jammerlijk intern misverstand greep Erasmus naast deze kans. Het gevolg was uitkomen in de vierde klasse van West 1. Dus reizen naar Amsterdam en omgeving. Peter liet zich door deze tegenslag niet uit het veld slaan. Hij wist door zijn motiverende houding zijn selectie compleet te houden. Hij is in het bezit van het UEFA C-diploma en volgt op dit moment de UEFA B-cursus waar hij begin van de zomer hoopt mee klaar te zijn. Na vijf jaar Erasmus en met waarschijnlijk UEFA B op zaak was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Toen ik had aangeven Erasmus te verlaten belde hoofdtrainer van VELO Kevin van Geest. Voor mijn cursus UEFA B heb ik namelijk een interview gehad met Kevin. Hij was positief over mij en wilde graag met mij samenwerken. Ik heb vervolgens een gesprek gehad met de TC van VELO bij Pascal van Eck thuis. Eind van de avond wilden ze mij graag hebben. Naast zijn voetbalkennis valt Peter op door zijn betrokkenheid en gedrevenheid. Hij kijkt niet alleen naar prestaties, maar vooral naar het totaalpakket waaraan je als trainer een bijdrage kunt leveren. Zo hechtte hij aan het toewerken naar een optimale sfeer. Na overleg met mijn vrouw, die ook helemaal voetbalgek is, was ik overtuigd om deze kans te pakken. Het grappige is dat voor dat ik tekende VELO nooit live heb zien voetballen. Ik kon trainer worden bij derde klasse SV Loosduinen maar toen VELO kwam en mij de kans gaf om in hun keuken te kijken was ik snel om. Ik wil namelijk graag kijken waar mijn platvorm ligt als trainer. Bij VELO is alles tot in de puntjes geregeld. Bij Erasmus moest ik als trainer echt alles regelen, dat zal wel even wennen worden. Voordeel is dat ik mij nu helemaal kan richten op de selectie. Ik ben van plan om mij veel te laten zien in Wateringen. Harry Biemans is mijn docent voor de voetbalopleiding en die feliciteerde mij als één van de eerste met deze goede stap. Biemans zei gelijk als je éénmaal bij een club als VELO hebt gezeten is dat kans heel groot dat je nooit meer trainer wilt worden van de kelder van het amateurvoetbal. Hartgring is niet op zijn mond gevallen en vindt dat leden jong en oud van de verenging niet alles vanzelfsprekend moeten vinden. Zij moeten een bijdrage leveren aan het wel en wee van de club. “Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg”. Een stukje nuchterheid dat bij VELO zeker geen kwaad kan. Trainers zijn vaak passanten die puur met voetbalzaken bezig zijn en weinig oog hebben voor andere zaken binnen de club. Maar er zijn ook oefenmeesters die anders acteren. Peter Hartgring is er daar een van en wil er samen met Kevin van Geest een mooi seizoen van maken. Kevin is meer een type Diego Simeone (Atletico Madrid) en ik ben rustig en schrijf alles op en dat is denk ik een mooie combinatie.’’

Klik op VELO voor het laatste artikel van de club.

In gesprek met Jeffrey Kox van RKVV Koewacht

De 30-jarige Jeffrey Kox is op vijfjarige leeftijd begonnen met voetballen en heeft alle jeugdelftallen bij zijn club doorlopen. Na een aantal maanden bij de A-junioren is hij doorgestroomd naar het eerste elftal. Hij heeft zijn debuut gemaakt op zijn zeventiende in de bekerwedstrijd tegen VV Vogelwaarde. Vanaf die periode heeft hij vast bij het eerste gespeeld en is inmiddels al een jaar of vijf aanvoerder.

Jeffrey heeft heel zijn jeugd, samen met zijn 2 zussen en ouders, in Zuiddorpe gewoond. Momenteel is hij woonachtig in Koewacht. “Toen ik op mijn vijfde ging voetballen bij RKVV Koewacht kreeg ik steeds meer vrienden uit Koewacht. Hierdoor was ik daar steeds meer te vinden en heb veel jaren later mijn vriendin ontmoet. Twee en een halfjaar geleden heb ik samen met mijn vriendin Jilca een huis gekocht in Koewacht”, vertelt hij. Sinds 2017 is hij werkzaam als persoonlijke begeleider van licht verstandelijke beperkte mensen in een appartementencomplex bij stichting Tragel. “Dit werk doe ik met veel plezier. Je bouwt samen een leuke band op met de bewoners en je probeert ze te ondersteunen waarbij het nodig is”, zegt hij.

van-acker
Toen hij begon met voetballen zijn ze met een mannetje of tien uit Zuiddorpe tegelijkertijd begonnen. De eerste tijd was het vooral trainen en na een aantal maanden mocht er eindelijk een wedstrijd gevoetbald worden. In de eerste jaren heeft Jeffrey vooral in de voorhoede gespeeld. Het eerste kampioenschap was dan ook al snel, in de E-junioren. Naarmate de jaren vorderde speelde hij vanuit het middenveld. “Toen ik bij de B-junioren kwam te spelen hadden we een prima ploeg en sloten we de competitie af bij de bovenste drie”, vertelt hij. Ook dat jaar speelde hij speelde hij regelmatig mee met de A-junioren. Dat jaar speelde hij ook wekelijks op zondag mee, eerst als wisselspeler, maar dit veranderde al snel in basispositie. “Ik speelde wekelijks minimaal twee tot drie wedstrijden per weekend en ik was ook nog jeugdtrainer bij de F-junioren. Na twee jaar in de B-junioren werden we A-junioren. Dat jaar maakte ik als zeventienjarige mijn debuut bij het eerste, in de eerste bekerwedstrijd tegen VV Vogelwaarde. Iets waar je op dat moment erg trots op bent”, aldus Jeffrey. Het eerste elftal was het jaar ervoor kampioen geworden in de vijfde klasse. Na deze periode stopte er een aantal spelers, hierdoor moest de nieuwe trainer Danny Vlassenrood noodgedwongen een aantal jeugdspelers inpassen. “De eerste drie maanden werd ik vooral als wisselspeler gebruikt, hierna ben ik vast overgegaan naar het eerste elftal. In de loop van het jaar kreeg ik steeds meer speelminuten”, vertelt hij. Via de nacompetitie degradeerde ze naar de vijfde klasse. “Achteraf was het toch een mooi jaar met een mooie groep, de trainer maakte er een hechte groep van. Helaas hadden we toen net te weinig kwaliteit voor de vierde klasse”, aldus Kox.

Jeffrey acht de kans klein dat hij nog vertrekt bij zijn club. “Ik ben inmiddels al 30 en zie mezelf niet snel meer vertrekken bij de club. Ik zou graag de komende jaren nog in het eerste elftal spelen en minimaal jaarlijks in de middenmoot willen eindigen. Daarnaast wil ik ervoor zorgen dat de nieuwe lichting langzamerhand zich gaan melden bij het eerste elftal, wij als ouderen binnen de selectie moeten deze jongens ondersteunen bij het doorstromen naar het eerste elftal”, vertelt Jeffrey.

Het huidige seizoen begon welvarend met een nieuw 3-5-2 systeem. “Hierdoor konden we toch een aantal tegenstanders verassen en wonnen we onze wedstrijden met prima voetbal. Door het opnieuw stopleggen van de competitie werd onze flow verstoord”, vertelt Kox. Daarnaast zijn er nog een aantal jongens gestopt met verschillende redenen. Hierdoor is de selectie van Koewacht smal geworden. “De KNVB besloot de competitie geheel uit te spelen, goede keuze hoor, maar door de vele wedstrijden zijn er wat meerdere jongens met pijntjes en was het soms lastig met de vele wedstrijden. Door de slechte periode van ons staan we niet op de positie waar we horen te staan. De komende weken moet er weer punten gepakt worden, gelukkig zijn we daar afgelopen zondag mee gestart met een overtuigende zege”, aldus Kox.

mzc
Een hoogtepunt voor Jeffrey zijn de promoties naar de vierde klasse, het lijfbehoud in gemixte vierde klasse. “Het jaar van de promotie speelde we lang voor de titel in de vijfde klasse, helaas verloren we direct na de winterstop twee wedstrijden waardoor de titel uit het zicht was.  Uiteindelijk kwamen we die punten te kort om kampioen te worden. In de nacompetitie werden we gekoppeld aan DEVO. De thuiswedstrijd was een gelijk opgaande wedstrijd, toch wonnen we met 2-1. Een week later vertrokken we met een dubbeldekker naar Brabant, helaas kwam deze te laat en zijn wij met auto’s naar daar gereden. Net voordat we het veld opliepen kwam de bus aan. Zij zorgde voor een prachtige sfeer met vuurwerk en muziek. Op dat moment voelde we ons onverslaanbaar, we speelde een ijzersterke eerste helft. We gingen met 0-1 rusten. Na rust was werd het 1-1 na wat hakkelige momenten. Hierna barste een geweldig feest los in Brabant en later bij de hoofdsponsor Van Dijk. Een dag om nooit te vergeten”, vertelt Jeffrey.

Een dieptepunt voor hem was de degradatie naar de vijfde klasse. “De eerste was direct in mijn eerste jaar bij de eerste selectie. Jaren later zijn we nog een keer gedegradeerd. We moesten in de nacompetitie tegen Achtmaal, deze wedstrijden waren ontzettend spannend tot het einde. Helaas voor ons verloren wij die, overigens terecht hoor. De volgende tegenstander Corn Boys was geen onbekende voor ons. Deze wedstrijden waren niet echt hoogstaand van beide kanten en er werd thuis een goal afgekeurd voor buitenspel. Uit werd er een buitenspeldoelpunt goedgekeurd van Corn Boys. Dit zorgde mede hierdoor voor de degradatie, deze degradatie was persoonlijk een flinke klap voor mij”, aldus de selectiespeler.

Jeffrey wilt de komende jaren een meerwaarde blijven voor het eerste elftal. Na deze jaren wil hij langzamerhand afzakken naar een lager elftal en de vereniging helpen in allerlei zaken. Een voorbeeldvoetballer voor het is Arjen Robben. “Een op en top prof die alles uit zijn carrière heeft gehaald. Als ik mijzelf moet vergelijken met iemand zou ik dat doen met Dirk Kuyt. Keihard werken, alleen laat de techniek mij wel eens in de steek”, zegt hij lachend.

Toen de COVID begon is hij begonnen met actief thuis fitnessen, waar hij een uurtje of drie a vier mee bezig is per week. In de wintermaanden is hij regelmatig op de mountainbike te vinden en in de zomermaanden fietst hij, samen met een groep, actief op zijn racefiets.

Voor elke speler is er wel een persoon binnen de club waar hij lovend over kan zijn, maar om specifiek één persoon te benoemen vindt Jeffrey moeilijk: “Er zijn een tal van vrijwilligers die dagelijks klaarstaan om het sportpark te onderhouden, daar mag je als vereniging trots op zijn. Daarnaast natuurlijk de bestuursleden, zij zijn afgelopen maanden bezig geweest met het verduurzamen van de accommodatie en het organiseren van het paaskamp. Iedereen die iets voor Koewacht betekent verdiend wel is een applaus.”

Dit seizoen hoop hij met Koewacht zo hoog mogelijk te eindigen. “Volgend seizoen komen er hopelijk wat extra spelers bij van buitenaf en stromen er een aantal talenten door. Hierdoor zal de selectie groter worden en kan er weer gestreden worden om een basisplaat, hier wordt iedereen alleen maar beter van”, sluit hij af.

Bron foto: Petra Kasteleijn – Studio ArteP

Klik op RKVV Koewacht voor het laatste artikel van de club

In gesprek met de vrouwen 3 van VV Schijf.

De vrouwen 3 van VV Schijf hebben als motto dit seizoen ‘gezelligheid staat gelijk aan de winst’. Deze doelstelling maken ze dan ook meer dan waar. Behalve tijdens de derde helft want dan is het elftal onverslaanbaar.

Van paasvoetbaltoernooien op de basisschool tot wedstrijden spelen op de vrijdagavonden. De dames kennen elkaar al lang en zijn sinds september 2021 het derde elftal van VV Schijf, oftewel VV ‘Schoptemderneffe’. Ze voetballen 7×7. In deze vorm staat het presteren niet centraal, maar wel het op een recreatieve manier een potje voetballen met en tegen leeftijdsgenoten. De derde helft is dan ook de belangrijkste voor de vrouwen van Schijf.

Bouwbedrijf-Jos-Vrolijk
De dames ervaren binnen hun elftal mooie overwinningen en tegenslagen “Hoogtepunten zijn om als vriendinnen samen te voetballen, maar ook de eerste Fiemans (Rosé bier) na zestig minuten voetballen, of de leuke voetbalfeestjes in de kantine van VV Schijf. Dit het liefste met een heleboel shots. Wat ook leuk is, is bier in de bidons. We lachen veel tijdens de wedstrijden, en we kunnen daarnaast ook hard lachen om onze tegenslagen”, vertelt de woordvoerder.

Dieptepunten, die kennen de dames meer dan genoeg. “We rennen ons zelf bijna elke wedstrijd kapot van minuut één tot zestig zonder wissels, omdat we niet meer dan zeven dames bij elkaar gevonden krijgen. Daarnaast krijgen we snel last van zwakke enkels, daar komt ook onze anekdote ‘Vrouwen 3 zere knie’ vandaan. Onze sterspeelster en keepster die een keer vliegende keep wilde zijn viel geblesseerd uit. We kregen een keer een tegengoal vanaf de middenstip. Wat ook erg vervelend is, scheidsrechters die niet meewerken. Daarnaast ervaren we ook vaak, dat tegenstanders niet begrijpen dat wij overtredingen niet expres maken”, vertellen de vrouwen lachend.

Sportbrillen-Boptics-Etten-leurDe vrouwen van VV Schijf 3 genieten van elke wedstrijd die ze spelen met elkaar, maar ze kijken vooral uit naar het moment dat ze naar de kantine kunnen. Op de vraag wie is de koningin van de derde helft, roepen ze dan ook in koor “Dit is wat ons een team maakt, iedereen is de koningin van de derde helft. Het enige waar we nog beter in zijn dan voetbal, lekker dansen met een pilsje in de hand”.

De dames hebben één grote ambitie dit seizoen. Het behalen van tweehonderd volgers op de Instagram, @vv_schoptemderneffe .

Klik hier voor het meest recente artikel van VV Schijf.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.