Na een aantal seizoenen in de derde klasse, was Vincent de Klerk toe aan een stapje hogerop. Dus toen eersteklasser Almkerk hem een aantal maanden geleden benaderde, had hij maar weinig tijd nodig om na te denken. En dat gevoel was wederzijds. “Je hebt ons doen verbazen”, zeiden ze.

Want het gesprek dat de 36-jarige De Klerk eind vorig jaar voerde met de club uit Almkerk, was eigenlijk vooral heel erg gezellig. “Ik heb toen echt gewoon een leuke avond gehad. Als het daarbij was gebleven, had ik het ook goed gevonden. We hebben het over van alles gehad, blijkbaar vonden zij dat ook.” Die klik was er dus meteen. “Ze hadden navraag gedaan en de sfeer was gemoedelijk, echt fijn.” En met UEFA A in zijn bezit, het hoogste trainersdiploma in het amateurvoetbal, wilde De Klerk deze kans niet aan zich voorbij laten gaan. “Een nieuwe uitdaging. Na het eerste gesprek volgde al vrij snel een tweede, met een deel van de spelersgroep. Vooral de gemoedelijkheid en het gezellige heb ik eerder wel een beetje gemist.”

Onderscheiden
Ook Almkerk zag het dus wel zitten in de oud-speler van onder meer ASWH, Papendrecht en Goes. “Ze zochten iemand met andere ideeën, misschien een wat jonger iemand, een beetje innovatief. Dat past wel bij mij.” Zelf weet de inwoner van Zwijndrecht in ieder geval al ongeveer wat hij kan verwachten. “Ik ken de club redelijk goed, omdat ik er in het verleden vaak tegen heb gespeeld. Een gedreven groep en een vereniging die wil groeien.” Want om een stabiele eersteklasser te worden en door te kunnen stoten naar het linkerrijtje, moet alles nog net een beetje beter. “Drie keer trainen, zodat we de mogelijkheid hebben om maatwerk te bieden. En we gaan werken met videobeelden.” Dat is nodig, denkt De Klerk. “Hoe kunnen we ons onderscheiden zonder geld? Dat zit hem in dat soort dingen.” Een springplank voor jonge talenten. “Op maandag kun je dan specifiek trainen, puur voor de ontwikkeling. De club staat daar ook heel erg voor open, dat hebben ze de afgelopen jaren gemist.” Het is een werkwijze die past bij hem als trainer. “Ik ben ontzettend gedreven en heel veel bezig met het team. Maar niet alleen met onze groep, ook die van het tweede of de JO19.” En dus moet je presteren, maar vooral veel plezier hebben. “Als klein jongetje ben je ooit begonnen met voetballen omdat je het heel leuk vond, dat moet zo blijven.”

Saai en hetzelfde
Aan zijn speelwijze zal het wat dat betreft niet liggen. “Vaak doelpuntrijke duels. Iemand die graag vooruit speelt, maar wel realistisch.” Ook als voetballer was De Klerk daar al behoorlijk mee bezig. “Al op mijn 29ste werd ik speler/assistent. Mezelf op de bank zetten was de beste beslissing, haha!” Een eigenwijze buitenspeler die veel deed op gevoel, zo vertelt hij. “Ik was allesbehalve een trainingsbeest, vaak was het saai en veel van hetzelfde. Dat probeer ik nu te voorkomen. Spelers moeten niet het gevoel krijgen dat ze beter thuis hadden kunnen blijven.” En dus heeft bijna iedere trainingsvorm een wedstrijdelement. “Je moet altijd ergens voor spelen, ook op de training. Als je samen ergens in gelooft, dan komt het goed.” Als pure liefhebber, kijkt hij ook thuis veel naar voetbal, zou je zeggen. “Nou, dat doe ik dus niet. Ik ben er al zoveel mee bezig, dat ik dan wel even iets anders aan mijn hoofd wil hebben.” Inmiddels heeft De Klerk al zijn spelers gesproken, is de voorbereiding rond en dus kan het wat hem betreft eigenlijk wel beginnen. “Stiekem wil ik dat we meer worden dan een stabiele eersteklasser. Op dit niveau kun je weer meer eisen van je spelers en dieper ingaan op tactiek, daar ben ik aan toe.” Want ambities heeft hij genoeg, maar niet ten koste van alles. “Dat is ook een gevoel, het moet bij je passen. Die stappen wil ik graag maken, maar eerst gaan we bouwen met Almkerk!”

Klik op VV Almkerk voor het laatste artikel van de club.
Klik op VV Almkerk voor meer informatie over de club.

Van de 95 jaar die Be Ready dit seizoen bestaat, maakte Donald Hijmans bijna de helft mee. Dus als er iemand is die tijdens dat jubileum aan het woord moest komen, dan was hij het wel. En gelukkig wordt zijn liefde er niet minder om. “Die hele club voelt voor mij gewoon als een familie.”

Die liefde is er met de paplepel ingegoten, vertelt Hijmans. “Mijn vader was jeugdtrainer, dus ik mocht al vroeg mee. Vanaf mijn vijfde denk ik.” Iets later begon de nu 54-jarige clubman ook zelf echt met voetballen. “Op mijn vijftiende in het eerste en doorgegaan tot 36. Altijd bij Be Ready, op één seizoen bij Altena na. Ik was snel weer terug, haha!” Heel snel was hij overigens als speler zelf niet. “Ik begon nog wel als rechtsbuiten, maar ging steeds een beetje verder naar achter. Eerst verdedigend op het middenveld en later centraal achterin.”

Met liefde
Maar natuurlijk is Be Ready voor Hijmans meer dan voetbal. “Het is een echte dorpsclub. Mijn ouders, zussen en ik hebben daar allemaal wat gedaan. Dat gaat door heel de familie, die club betekent heel veel.” Daar doet hij dan ook graag alles voor. “Lange tijd heb ik de jeugd getraind en tegenwoordig val ik in, als ze me ergens nodig hebben. De afgelopen weken heb ik nog het eerste gedaan. Dan blijf je toch jong, hè?” Geen bestuursfunctie, maar wel al twaalf jaar lid van de technische commissie. “Dat is puur voor de eerste en tweede selectie. We hebben hier niet altijd genoeg eigen jeugd, dus dan moet je spelers ergens anders vandaan halen.” Behalve voor het aantrekken van nieuwe spelers, houdt Hijmans zich ook bezig met het samenstellen van de staf. Met alle liefde. “Het is mijn club, daar doe je graag iets voor.” Het 95-jarig jubileum is voor hem dan ook iets om ontzettend trots op te zijn. “Ik denk dat het heel bijzonder is. Het wordt voor een dorpsclubje toch steeds lastiger. Het aantal jeugdleden loopt niet voor niks terug.” Toch is het dus gelukt. “We zijn de grootste in het dorp, dat trekt wel aan. We hebben ook gewoon enorm veel vrijwilligers. Op maandagochtend loopt er nog steeds een grote groep om de boel schoon te houden.”

Toekomst
Het allerbelangrijkste blijft de kantine, weet Hijmans. “Dat is onze grootste bron van inkomsten. Als dat zo blijft, is het financieel goed te doen.” Toch maakt hij zich ook wel een beetje zorgen, is de oud-speler eerlijk. “Jeugd is steeds minder geneigd om te gaan voetballen, er zijn zoveel andere dingen. Voor ons is het lastig om die te blijven binden. Er worden hier ook bijna geen nieuwe woningen gebouwd, daardoor verliezen wij potentieel goede voetballers.” En, hoelang blijven ze nog op de zondag voetballen? “Over vijf jaar is alles op zaterdag, denk ik. Dat is onvermijdelijk.” Maar tegelijkertijd is hij toch vooral trots. “We speelden in de kelder van de laagste KNVB-competities, toen hebben we tegen elkaar gezegd: Wat willen we nog?” Een nieuwe start was het antwoord. “Met een nieuw bestuur en een sponsorcommissie. Anders hadden we daar nu nog gespeeld. Samen zetten we de schouders eronder en houden het toch maar mooi vol, dat maakt mij trots.” En dus, met enige twijfel, op naar de honderd. “Het zou heel mooi zijn als we dat halen, dan gaan we het nog groter vieren!”

Klik op Be Ready voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Be Ready voor meer informatie over de club.

Hij voetbalde er nooit, maar kwam er vaak. Dus toen Arion Stevens meer tijd over had en regelmatig bij Be Ready langs de lijn stond, moest het er toch maar een keer van gekomen. En dat heeft hij geweten. “Aan de bar hebben we allemaal dingen bedacht, zo kwam ik in de activiteitencommissie.”

Inmiddels alweer zo’n 34 jaar geleden, vertelt de 58-jarige Stevens. “Toen riepen we tegen elkaar: Dinsdagavond vergaderen, jij komt ook! Zo is de activiteitencommissie eigenlijk bij elkaar gekomen.” Maar na al die jaren, is de spirit er wel een beetje uit, merkt hij. “Ik denk dat dit het laatste jubileumfeest is, wat ik heb georganiseerd. Meehelpen wil ik nog wel, maar niet meer als voorzitter. Daar komt heel wat bij kijken, hoor.”

Veel tijd
Want behalve het verkopen van lootjes en het draaien aan het rad, hield Stevens zich ook altijd bezig met het organiseren van de feestweek. Onlangs nog in het kader van het 95-jarig jubileum van de club. “Dat is best een zware opgave. Een jaar van tevoren ben je al bezig met vergunningen aanvragen, daarna begint het eigenlijk pas.” Als eenmaal het balletje gaat rollen, moeten er mensen worden opgetrommeld. “Voor de tent, de wijkcompetitie, de muziek en het entertainment. Noem maar op.” Al is dat nog lang niet alles. “Er moet ook beveiliging zijn, iedereen wil een shirtje hebben en financieel moet je het plaatje ook nog rond zien te krijgen.” Stiekem kost het dus behoorlijk wat tijd, rekent Stevens voor. “In het begin kom je één keer per twee maanden bij elkaar, later wordt dat iedere maand en in het laatste deel iedere week.” Al stopt de clubman in hart en nieren, die er met alle liefde in. “Het is gewoon leuk om wat te organiseren. In het begin ging dat ook op zijn ‘Janboerenfluitjes’. Van zeskamp tot een bingo. En soms gingen we met een varken langs de deur, wie kon raden hoeveel hij woog, mocht hem hebben.” Hij had er vooral altijd zelf veel ‘schik’ in. “En er was weer wat te doen op het dorp. Die jubileumfeesten ook, die waren schitterend.” Met toch wel één hoogtepunt. “Koeschijten op het hoofdveld!”

Kopzorgen
Maar behalve plezier, leverde het ook geld op. “Al die activiteiten brengen centjes in het laatje voor de club, daar ging het mij eigenlijk om.” Al draagt hij daar zelf, tijdens de feestweek, weinig aan bij, vertelt Stevens lachend. “Dan drink ik geen druppel! Iemand moet de boel een beetje in de gaten houden. Als ik geen gezeur heb gehad, is alles weer goed gegaan.” Zo ook tijdens de afgelopen festiviteiten. “Iedereen was tevreden, dan ben ik het ook. Is het in ieder geval niet voor niks geweest.” Want zo’n week, laat zijn sporen na, vertelt hij. “Ik ben nu nog niet honderd procent fit. Je hebt in aanloop toch behoorlijk wat kopzorgen en weinig slaap, dat zit in mijn aard.” Die slaap levert Stevens overigens graag in. “Het ‘clubje’ moet gewoon blijven bestaan in het dorp. Als we daar allemaal wat voor doen, heb je een hele hoop mensen. Die wil ik allemaal bedanken. Het dorp bloedt al een beetje dood, dat wil je niet.” En dus hoopt hij, na zijn eigen ‘voetbalpensioen’, dat de jeugd op gaat staan. “Het wordt voor mij steeds zwaarder, de jongere generatie moet het nu oppakken. Festiviteiten moeten ook meegaan met de tijd.” Bang dat hij het gaat missen, is Stevens niet, want helemaal van hem af zijn ze voorlopig niet. “We hebben tijdens dit jubileum geprobeerd om wat centjes te verdienen, zodat we bij honderd jaar extra uit kunnen pakken. Dan ga ik ook echt nog wel dingetjes doen!”

Klik op Be Ready voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Be Ready voor meer informatie over de club.

Een mooie nieuwe uitdaging, bij een warme en hechte club in de regio. Zo omschrijft Mark Kroese zijn stap omhoog naar GRC’14. En dus kan de voormalig trainer van derdeklasser ONI eigenlijk niet wachten om aan de slag te gaan in Giessen. “Een vereniging met een hoog sociaal karakter en veel betrokkenheid, dat past bij mij.”

En dat goede gevoel, kreeg de oud-jeugdtrainer van profclub NEC eigenlijk al vrij snel, vertelt hij. “Je gaat praten met het bestuur, de staf en met spelers, om te kijken wat ze willen. Toen kwam ik al snel achter de identiteit van GRC, een eerste elftal met veel ‘eigen’ spelers en een grote achterban.” Voor de 36-jarige Kroese, die in het bezit is van UEFA A, ook op voetbalvlak een mooie stap. “Ze spelen op een goed niveau, daar wil ik onderdeel van zijn.”

Veel energie
Toch moest en moet hij, nog wel even zijn huiswerk doen. “Ik woon hier nog niet zo heel lang, dus ik kende de club eigenlijk niet echt. Maar ik heb zin om die straks te leren kennen.” Dat zal de inwoner van Den Bosch na de degradatie van GRC wel moeten doen in de tweede klasse, maar daar baalt Kroese eigenlijk amper van. Zijn ‘job’ blijft hetzelfde. “We willen eigen jongens inpassen, maar ook het tweede en de JO19 dichter bij het eerste brengen.” Spelers opleiden voor het vlaggenschip dus. “Dat klinkt heel romantisch, maar ik geloof er echt in. Als we daarin kunnen investeren en trainers helpen ontwikkelen, ga je daar de vruchten van plukken.” Daar ligt voor Kroese meteen de uitdaging. “Aan mij om dat allemaal aan elkaar te gaan koppelen, van het eerste en tweede naar de jeugd.” Aan zijn motivatie gaat het in ieder geval niet liggen. “Ik ben een intense trainer die graag speelt met veel lef en energie. Hoe hoog je dat dan doet op het veld, is natuurlijk afhankelijk van het niveau. Dat zijn nuances.” Maar twee begrippen komen bij hem altijd terug, vertelt hij. “Team en samen, dat zijn wel dingen die bij mij passen.” En dat is gezien zijn eigen verleden als voetballer, misschien niet eens zo gek. “Ik heb zelf gevoetbald tot en met de hoofdklasse, maar moest het vooral hebben van veel energie leveren en het als team proberen te doen, dat zie je nu terug als trainer.”

Inspiratie
Niet alleen binnen de lijnen heeft Kroese dus zo zijn geschiedenis, ook daarbuiten deed hij al de nodige ervaring op. Onder andere in de jeugdopleiding van NEC. “Het was voor mij best lastig om die ‘switch’ naar de amateurs te maken. Je hebt hier natuurlijk met heel andere voorwaarden te maken: qua groep, veld of materiaal.” Mede daarom is de jonge trainer maar wat blij met zijn stap omhoog. Wat kunnen ze van hem verwachten? “Met plezier dingen samen zo goed mogelijk doen.” Maar de ambitieuze hoofdtrainer gaat veel verder. “Klopp en Simeone zijn interessante trainers. De manier waarop ze hun ploeg laten spelen, met zoveel intensiteit en dat met allemaal miljonairs. Dat is ontzettend knap.” Ook dichter bij huis heeft hij zo zijn inspiratiebronnen. “Bij NEC heb ik samen mogen werken met Rogier Meijer, daar neem je dingen van mee. Hoe ga je om met een groep? Zit je altijd op de inhoud?” Maar het blijft niet bij voetbal alleen. “Phil Jackson, bekend uit het basketbal, bijvoorbeeld. Die was altijd bezig met de samenstelling van een groep, hoe kun je samen iets bereiken?” Maar hoe groot zijn ambities ook zijn, Kroese blijft met zijn voetjes op de grond. “Tuurlijk wil ik zo ver mogelijk komen bij de amateurs, maar eerst moet ik het bij GRC maar eens laten zien!”

Klik op GRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op GRC’14 voor meer informatie over de club.