Home Blog Pagina 508

Michel Harinck: jongen van de club VV ‘s Heer Arendskerke

Vandaag gaan we in gesprek met Michel Harinck, de 28-jarige aanvaller van VV ‘s Heer Arendskerke. In het dagelijks leven werkt Michel Harinck als fysiotherapeut en speelt al heel zijn leven bij VV ‘s Heer Arendskerke.

Carrière
Op zesjarige leeftijd is Harinck begonnen met voetballen bij VV ‘s Heer Arendskerke. “In competitieverband ben ik hier eigenlijk nooit weggegaan. Naast het voetballen bij VVA heb ik in mijn jeugd nog wat jaartjes getraind bij JVOZ maar daar heb ik nooit in competitieverband gespeeld. Op mijn zeventiende werd ik onderdeel van de selectie bij VVA. Ik had me hier snel ontwikkeld tot vaste basisspeler en voetbal wekelijks met veel plezier in het blauw wit. In de eerste jaren ging het erg goed en scoorde ik ook regelmatig. In die jaren was ik ook regelmatig benaderd door andere clubs uit de regio, maar die had ik eigenlijk allemaal vrij snel afgewezen. Ik ben een jongen van de club en het voetballen met mijn vrienden was en is het mooiste dat er is.”

Na een aantal mooie jaren volgden er ook een aantal mindere jaren voor Harinck. Zo onderging Harinck, na een periode met heel veel kwakkelen, een zware heupoperatie in 2017. “De periode hiervoor was, door de onduidelijkheid omtrent de aard van de pijn, erg lastig. Het zorgde voor erg veel twijfel en ik verloor het vertrouwen in mijn eigen lichaam.”

Mooiste moment
We vroegen naar Harinck zijn hoogtepunten. “Er waren natuurlijk erg veel hoogtepunten en mooie momenten, maar ik vind het moeilijk om er dan eentje uit te kiezen. Als ik dan toch één moment moet kiezen, dan was het mooiste moment uit mijn carrière het binnenslepen van het kampioenschap in 2019. Met een geweldige ploeg en een erg goede trainer deden we hetgeen wat niemand van te voren verwacht had!”

VV ‘s Heer Arendskerke
De aanvaller speelt al zijn gehele leven bij VV ‘s Heer Arendskerke. “Mijn vader heeft hier altijd gespeeld en zo kom je hier uiteindelijk zelf ook terecht. Ik heb hier tevens bijna mijn gehele leven gewoond. Ik voel mezelf wel echt een jongen van de club, maar daar kan ik er nog wel een heel rijtje van opnoemen. Dat is wat Arendskerke bijzonder maakt. De samenhorigheid is erg groot. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik hier weg moest. De club.. ik kom er gewoon veel te graag!”

Naast aanvaller zijn in de hoofdmacht van Arendskerke, zet Harinck zich ook in als vrijwilliger voor de club. “Ik ga jaarlijks mee met het voetbalkamp van de allerjongste jeugd, tussen de vijf en elf jaar. Dit is een geweldig weekend, waarin ik veel met die jonge jongens en meiden kan voetballen en we allerlei leuke activiteiten organiseren. In de toekomst zal ik er ooit ongetwijfeld ook jeugdtrainer worden, maar dat komt later wel.”

Voor nu is dit seizoen belangrijk voor Harinck. De aanvaller is samen met zijn ploeg goed gestart in de competitie met twee overwinningen op een rij. “Daarna hebben we direct twee misstappen gemaakt. De twee duels nadien hebben we beide verloren. Dit mag ons niet overkomen als we ons willen meten de beste ploegen uit onze competitie. We willen dit jaar graag laten zien dat we in de top van onze klasse kunnen meedraaien en meedoen om de prijzen. Dan zullen de resultaten snel moeten veranderen. Ik heb wel vertrouwen in de ploeg. Zo verwacht ik dat we met onze ploeg de draad snel oppakken en stabieler gaan presteren. We zijn nog wat zoekende naar de juiste speelstijl, maar ik hoop dat we nu aan een zegereeks kunnen beginnen. Uiteindelijk hoop ik in de top drie te eindigen en mee te doen om een plaats in de tweede klasse. Daarnaast spelen we dit weekend voor de beker. Ook daar willen we graag nog lang in meedoen.”

Wij wensen Michel Harinck veel succes dit seizoen. 

Klik op VV ‘s Heer Arendskerke voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV ‘s Heer Arendskerke voor meer informatie over de club.

Dexter de Kort van TPO over zijn elftal

Vandaag gaan we in gesprek met Dexter de kort van TPO senioren 2. Dexter is op tienjarige leeftijd begonnen met voetballen bij V.V. Seolto. De 24-jarige linksback van TPO is werkzaam als bouwkundig ontwerper. Vandaag hebben we het over zijn elftal.  

We vroegen aan Dexter hoe dit elftal is ontstaan. ‘’Het elftal bestaat uit vrienden die uit alle hoeken van de gemeente Moerdijk komen en een paar uit Breda. Via via werden er spelers van verschillende clubs aangetrokken. Om samen met vrienden deze sportieve uitdaging van de kelderklasse aan te gaan. Zo ben ik ook bij dit elftal terecht gekomen.’’

Verder wilden we weten waarom dit nu zo’n uniek team is. ‘’V.V. TPO staat voor Voetbal Vereniging Tussen Puinhoop Opgericht. Wij doen de naam van onze vereniging eer aan. Al onze talenten komen vanuit alle hoeken en gaten van de gemeente Moerdijk en Breda. Met zoveel achtergronden, types en karakters is het soms wel een kleine puinhoop bij ons op het veld of in de kleedkamer. Ons team is ook sterk in het zeiken en boos worden op elkaar. Dit gebeurt zowel binnen als buiten het veld, vooral als het tegenzit. Echter zijn we na het laatste fluitsignaal altijd gezellig met elkaar. We blijven tenslotte een vriendenteam.’’

Dit team heeft al redelijk wat meegemaakt. Vandaag bespreken we met De Kort verschillende hoogte- en dieptepunten. ‘’Een dieptepunt is de laatste fase van het seizoen. Alles wat mis kon gaan ging mis. Blessures, afwezigen etc, zorgde ervoor dat we uiteindelijk vijfde of zevende zijn geëindigd. Een hoogtepunt was toch wel tijdens één van onze eerste seizoenen in de senioren. De jeugdigheid spatte er toen nog vanaf en we hadden weinig ervaring tegen het doorgewinterde senioren voetbal. Maar onze trainer Wim beloofde ons dat als we tweede of eerste zouden eindigen, dat wij op trainingskamp naar Spanje mochten. Het seizoen vorderde en we bleven maar punten pakken. Richting het einde van het seizoen zag het ernaar uit dat wij dit ook echt konden realiseren. Wij hebben sindsdien niet meer zo goed en gemotiveerd gevoetbald.’’

Vervolgens wilden we weten of er binnen dit elftal nog kleurrijke figuren rondlopen. ‘’Onze aanvoerder Tim S. Hij zorgt er altijd voor dat de bierpot bij elkaar gesprokkeld is. Dan hebben we Leon de vrouwenverslinder met zijn sterke verhalen. Mark M. Hij heeft altijd anekdotes over van alles en nog wat. Mark H. Die komt altijd met nutteloze en nuttige feitjes. Felix is onze international, hij is afkomstig uit Chili. Tot slot is Tijn S. Onze stille kracht.’’

Tot slot hebben de mannen ambities dit seizoen die ze graag willen uitspreken. ‘’Wij hopen dit jaar lekker bovenin mee te draaien en prima te voetballen zonder al te veel blessures of afwezigen. Verder zetten we weer in op een onvergetelijk teamweekend. Waarbij onze mannen weer lekker los kunnen gaan en zorgen voor leuke anekdotes waar we ons weer lang mee kunnen vermaken’’, aldus Dexter.

Klik op TPO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TPO voor meer informatie over de club.

Een inkijkje in het bijzondere Zaterdag 2 van Aeolus

Aeolus 2 is een gezellig zaterdagteam. Het team uit Rotterdam heeft een hele trouwe aanhang die er elke wedstrijd weer een feest van maken. Zowel op als naast het veld is dit team een echte vriendengroep die na de tweede helft het bier rijkelijk laat vloeien.

Maak kennis met
Aeolus Zaterdag 2, wordt ook wel ‘Jolus 2’ genoemd. Ze zijn een niet al te serieus team. ‘’Hoewel we misschien een twee in onze naam hebben, zijn we wel het eerste team van R.K.S.V. Aeolus in Rotterdam-Oost. We spelen sinds dit seizoen zevende klasse, moet je nagaan dat de teams onder ons nóg slechter zijn.’’ Het team is al zo’n zes jaar bij elkaar en bestaat uit jongens die elkaar al kenden van hun studentenbijbaan, middelbare en/of basisschool, aangevuld met andere vrienden die er weer goed bijpassen. ‘’Zo zijn we al jaren samen. In die jaren eindigden we zowel stijf onderaan als bijna kampioen, dus je weet het nooit voordat ons seizoen begint. We spelen onze thuiswedstrijden op het Sportpark Oosterflank, in de volksmond ook wel het adelaarsnest genoemd.’’

‘’Ons spel kenmerkt zich door 4-3-3 vóór-de-stuit, ze-weten-het-niet-meer en hoge druk naar voren. In al die jaren hebben we altijd onze wedstrijdverslagen op facebook gezet en later op onze insta @aeolus.2. Zo hebben we in al die jaren een trouwe fanbase opgebouwd. Deze fans, ook wel de jolus ultra’s genoemd, staan vaak bij onze wedstrijden op het adelaarsnest te supporten met vuurwerk en bier. Oftewel, een heerlijk gezellig zaterdagteam met af en toe wat tiki taka’’

Blessuregevoelig
Naast de samenstelling is de blessuregevoeligheid van Aelous 2 ook zeker één van hun unieke punten. ‘’Zo krijgt onze keeper het voor elkaar vrijwel elke wedstrijd geblesseerd te zijn en missen we nu weer een flink aantal spelers. Zou het aan het harde trainen liggen? Ons team is zeer divers bestaat uit Rotterdammers, een Syriër, een Bosniër en zelfs een exotische Limburger. Ook komen onze trainers Harvey en Remco uit Capelle a/d IJssel, maar die plek moet je vooral niet te veel aandacht geven.’’

Speciale spelers
Dit team uit Rotterdam zit vol met speciale spelers. ‘’Zo is onze grote CV, Max, fan van Arsenal. Daarnaast hebben we met Aarnout dit seizoen een échte Zeelander aan de haak geslagen. Jammer genoeg heeft hij al direct een enkelband ingescheurd, dus veel hebben we nog niet van hem kunnen genieten. Met Thomas de V. hebben we iemand die altijd in willekeurige bomen en gebouwen klimt (geen grap) en Baco Mike is nachtblind. Iedereen heeft wel een liedje over hem waarvan sommigen niet op kindvriendelijke social media herhaald kunnen worden (Amin). Voor meer inzicht in de levens van onze spelers moet je even de Matchday reports bekijken op onze Instagram. Hier zie je precies wat al onze spelers op een wedstrijddag doen. Dan zie je pas wie er écht speciaal is.’’

Motto
We vroegen aan de mannen of ze nog een bepaald motto hebben die ze nastreven. ‘’Ons motto is ‘een dag niet gezopen is een dag niet geleefd’. Een biertje kan er dus altijd wel in en die laten we ons dan ook graag inschenken door onze favoriete barman Rini. We moeten soms wel een grens trekken, want onze rechtsbuiten Jelle kan wel eens van persoonlijkheid veranderen als hij te veel heeft gedronken. Ook is ons motto ‘als je wint heb je vrienden’. Dit nummer wordt nog wel eens afgespeeld na een overwinning. Vorig seizoen is dit nummer dan ook vrij weinig voorbijgekomen. Dit seizoen knalt hij weer vaker door de speaker.’’

Hoogte- en dieptepunten
We spraken met Aeolus 2 over hun hoogte- en dieptepunten. ‘’Naast het bijna-kampioensjaar zijn onze teamweekenden berucht. Van Kloosterzande aan zee, tot carnaval in Doetinchem. Ook zijn de Syrische etentjes bij teamgenoot Hadi een culinair hoogtepunt. Ook zijn we na een doelsaldo van tien doelpunten achter op de nummer één en nog één wedstrijd te gaan, doorgegaan in de beker, iets wat later in de volksmond ‘The Great Escape’ is gaan heten. Dieptepunten zijn de aanklacht van HOV tegen onze trainer, die we voor hun neus hebben weggekaapt. De rechtszaak, met als inzet 25 kratten koude Hertog-Jan pils, loopt momenteel nog.’’

Vooruitblik
De keeper van Aeolus 2 is nog minimaal drie wedstrijden geblesseerd. Hierdoor moeten ze nog even met een speler op goal staan. ‘’We verwachten ook dat onze spits (die oprecht verre familie van Zlatan Ibrahimovic is, wat je qua bouw niet zal verwachten) nog zeker vijf keer voor open goal over de bal zal maaien. Verder willen wij er een mooi seizoen van maken aangezien we in de eerste vier wedstrijden nu al meer punten gehaald hebben dan heel vorig seizoen.’’

Doelen
Als je kijkt naar de geschiedenis van dit team, zal je een lange blessurelijst vinden. ‘’Ons doel is om dit seizoen geen wedstrijd af te hoeven zeggen in verband met te weinig spelers. Verder willen we graag de kantine zo vaak mogelijk uitspelen en ook zeker de tweede wedstrijd tegen Alexandria (van wie wij het terrein huren) winnen zodat wij met trots kunnen zeggen dat we de baas van sportpark Oosterflank zijn. Ook willen wij dit seizoen ons eigen record voor de langste Baco-trein verbeteren.’’

The Great Escape
Op de laatste speelronde van vorig seizoen stond het team drie punten achter op de nummer één met een slechter doelsaldo van negen. ‘’Wij hadden een vroege uitwedstrijd die we dus met grote cijfers moesten winnen. Dit zorgde voor een hele rare wedstrijd waar wij na de 0-8 dus nog snel de bal uit het netje haalde om weer snel door te kunnen. Wij wisten deze wedstrijd met 0-10 te winnen en hadden onze taak dus gedaan. De concurrent speelde kort na ons een thuiswedstrijd en één geblesseerde speler van ons was daar al en belde dat het na dertig minuten 1-1 stond. Wij dus met heel ons team naar die wedstrijd toe waar ze op eigen terrein met 1-3 verloren. Dit betekende dat wij dus wonderbaarlijk door waren in de beker en dit konden vieren op hun terrein. Gewaardeerd werd het niet echt, maar we hebben zeker gelachen.’’

Lovende woorden
Het team wilde graag nog even iemand hartelijk bedanken. ‘’Wij willen heel graag barman Rini in het zonnetje zetten. Deze man staat altijd voor ons klaar om de kantine lang open te houden met veel te harde muziek. Rini is een hele grote factor voor de teamspirit binnen ons team omdat wij altijd in de kantine kunnen hangen en kunnen genieten van bier en baco. Hier zijn al menig wedstrijdplannen bedacht die op zaterdag natuurlijk volledig in het water vielen. Maar zonder Rini was Aeolus 2 nooit geweest wat het nu is!’’

De Ultra’s
Als laatste wilde Aeolus 2 nog wat kwijt over hun trouwe groep fans. ‘’Wij zijn één van de weinige ploegen in de kelderklasse met echte Ultra’s, onder leiding van oprichter Thomas. Zoals ook op de foto te zien is hebben wij een spandoek en veel spelers uit ons team zijn ook begonnen als ultra en andersom. Een paar keer per seizoen hebben zij ook een vuurwerk actie (te zien op Instagram account @aeolus.2) en de koppen van de tegenstanders zijn onbeschrijfelijk als ze opeens een groep gekken zien met rookbommen en fakkels in de zevende klasse. Deze groep vrienden is echt uniek daarin en wij zijn ze heel dankbaar dat ze bijna elke zaterdag tijd vrijmaken om ons te supporten.’’

Wij wensen Aeolus 2 veel succes dit seizoen!

Klik op Aeolus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Aeolus voor meer informatie over de club.

De pechvogel met Martijn Boere van Beek Vooruit

De 24-jarige centrale verdediger is actief geweest bij verschillende clubs als NAC Breda en FC Dordrecht. Momenteel speelt Martijn Boere bij Beek Vooruit. Door een blessure aan zijn rechter kruisband, die hij in mei 2022 had afgescheurd, moet hij toekijken vanaf de zijlijn. 

Op vijfjarige leeftijd is Martijn Boere begonnen met voetballen bij Beek Vooruit. “Daar heb ik gevoetbald tot mijn veertiende waarna ik de overstap maakte naar NAC Breda. Daarna nog tot mijn negentiende bij FC Dordrecht gespeeld en ben met een tussenstap bij Baronie uiteindelijk naar Beek Vooruit teruggekeerd. Op 21-jarige leeftijd maakte ik mijn debuut bij Beek Vooruit en daar speel ik nu nog steeds.”

Blessure
In 2017 had Boere zijn linker kruisband afgescheurd. “Dit gebeurde in de laatste maand van het seizoen bij FC Dordrecht. Na een revalidatie van één jaar was ik bijna wedstrijdfit en tijdens mijn eerste minuten in het tweede elftal, scheurde ik in een duel weer mijn kruisband af. Na een lange tweede revalidatie ben ik met alle plezier teruggekeerd bij Beek Vooruit. Hier heb ik helaas in mei 2022 mijn rechter kruisband afgescheurd.”

De centrale verdediger had voorheen nooit een knieblessure gehad, zowel links als rechts niet. “Twee keer is het in een (zijwaarts) sprintduel gebeurd met een klap vanuit de zijkant. Mijn been bleef toen staan en de tegenstander kwam op volle snelheid tegen mijn knie aan. Hierdoor klapte eigenlijk mijn knie dubbel. De tweede keer aan mijn linkerknie was in een kopduel waar ik verkeerd terecht kwam.”

Voetbal is belangrijkste bijzaak van het leven
Voetbal is de belangrijkste bijzaak van het leven. Een uitspraak die ook voor Boere geldt. “Vooral de laatste jaren bij Beek Vooruit waren mooi met sportieve pieken en dalen. Prestatie en gezelligheid komen samen bij Beek Vooruit en het is geweldig dat ik samen met een aantal vrienden in de selectie voetbal. Ik wil de komende tijd ook betrokken blijven bij het voetbal en Beek Vooruit.”

Voor de centrale verdediger was het een flinke tegenslag om weer onder het mes te moeten. “Ik zit nu in een lang revalidatietraject, maar ik zie mezelf niet als een pechvogel. Waar er één deur dicht gaat, gaan er andere open. Zo ben ik tijdens mijn eerste revalidatie vanuit mijn revalidatie bed gestart met mijn bedrijf BikeBudget.nl. Hier haal ik dagelijks nog steeds heel veel voldoening uit. Deze passie heeft zich door de jaren heen uitgebouwd tot een mooi bedrijf. Ondernemen is topsport. Veel dingen die ik heb geleerd uit de voetballerij komen nu heel goed van pas tijdens het ondernemen. Een goed voorbeeld daarvan: iedere dag een beetje beter willen worden. Mijn wedstrijden worden niet meer op het veld gespeeld, maar iedere dag op de werkvloer.”

Fit worden
Martijn Boere traint nu bij zijn fysiotherapeut om weer fit te worden. “Ik train drie keer in de week met mijn fysiotherapeut Wilfred Sip (ex-NAC & ex-PSV). Expertise is erg belangrijk in een lange revalidatie. Door een goede revalidatie weet ik dat het mogelijk is om zonder mankementen volledig te herstellen. Naast dat ik bij mijn fysiotherapeut train, ben ik ook vaak in de sportschool te vinden. Je fit voelen is en blijft het lekkerste wat er is. Verder heb ik niet echt verwachtingen voor wanneer ik weer op het veld sta. Dat is eigenlijk een toekomstdroom, voor nu nog te ver weg. De focus staat nu in eerste instantie op weer fit worden voor mijn maatschappelijke carrière. Nu schouders eronder en kleine stapjes blijven zetten.”

Wij wensen Martijn Boere veel succes met zijn revalidatie!

Klik op Beek Vooruit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Beek Vooruit voor meer informatie over de club.

Meedoen om de prijzen? Toby Tan laat er zich niet over uit

Niemand bij Roda Boys/Bommelerwaard wil nog worden herinnerd aan de maand mei. Toen gooiden de rood-zwarten de kansen op de titel in de tweede klasse F van het zaterdagvoetbal én de nacompetitie te grabbel. Dit seizoen dan maar op herhaling? Zo hard wil aanvaller Toby Tan het nog niet stellen.

Voordat de competitie vorig seizoen aanving zag de 31-jarige middenvelder uit Kaatsheuvel het helemaal zitten. Er waren minder mutaties dan normaal bij de Boys, daardoor was het team aardig ingespeeld. En er liep meer dan voldoende kwaliteit rond om rondborstig ervoor uit te komen dat de titel of in ieder geval de nacompetitie het doel was.

Tot een wedstrijd of vijf, zes voor het einde zag het er nog naar uit dat bewoners van sportpark De Maaskant eindelijk de lang verwachte promotie naar de eerste klasse konden verwelkomen. “We hadden een goede reeks achter de rug, koploper SVW van zijn plaats verdrongen”, zegt Tan. “Daarna werden we minder scherp. Waarom? De eenheid vloeide weg.”

Voor de supporters was het heel lastig te verkroppen. Niet eens de nacompetitie werd gehaald: het voelde als een vernedering, want al járen vlast de club op promotie. “Dat krijg je ook te horen, logisch. Maar als groep vonden we het heel erg voor onze trainer, Jan van Grinsven. Het was zijn laatste seizoen als trainer, hij stopte ermee. We hadden ‘m zo graag een sportief cadeau gegund.”

Dat is voorbij. We kijken weer vooruit. Met een selectie met veel mutaties, een handelsmerk van Roda Boys. “Beetje logisch is dat wel, Aalst is maar een dorpje. Het betekent wel dat we weer aan elkaar moeten wennen.”

Bovendien staat een andere trainer voor de groep: Piet de Kruif, overgekomen van GRC 14. “Hoe gaat het lopen? Hoe snel raken we aan elkaar gewend? Dat weet je niet”, zegt Toby, die na een tussendoortje van drie seizoenen Achilles Veen met zijn tiende seizoen Roda Boys tot de vaste inventaris behoort. “Het is onzeker, we hebben ook wat ingeleverd. Mij hoor je niet roepen dat we voor het kampioenschap of een andere prijs gaan. Eerst maar eens afwachten hoe de start van de competitie uitpakt.”

In ieder geval kunnen de spelers nooit een verwijt maken aan het veld. “Sinds de renovatie ligt dat er geweldig bij. En dankzij die robotmaaier is het een prachtig plaatje.” Nu zal het eerste ervoor moeten zorgen dat ze ook de supporter die indruk achter laten: een prachtig stel, dat toch de hoop levend houdt: meedoen om de prijzen.

Klik op Roda Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Roda Boys voor meer informatie over de club.

Tom Rosmolen van Melissant wil zo snel mogelijk weer fit worden

Tom Rosmolen is negentien jaar en speler van V.V. Melissant. De voetballer die op meerdere posities inzetbaar is, speelt al zijn hele leven bij de club aan de Binnenweg. Tom verwacht dit seizoen bovenin mee te kunnen draaien.

Carrièreverloop
Tom Rosmolen is negentien jaar en zit in zijn eerste jaar van het HBO civiele techniek. ‘’Ik heb hiervoor op de universiteit gezeten alleen daar ben ik vorig jaar mee gestopt, want dit was te theoretisch.’’ De student is op zijn vijfde begonnen bij Melissant en is hier nooit meer weggegaan. ‘’Ik heb altijd met oudere jongens gevoetbald. Op mijn vijftiende mocht ik na mijn eigen wedstrijd bij de JO17, mijn debuut maken in het eerste elftal. Het jaar erna (op mijn zestiende) ging ik vanuit de JO17 naar de selectie. Ik heb toen wel getwijfeld of ik niet naar een andere vereniging moest gaan om daar in de jeugd te kunnen voetballen, maar dat heb ik uiteindelijk toch niet gedaan.’’

Hoogte- en dieptepunt
Echte hoogtepunten heeft Tom naar eigen zeggen nog niet echt meegemaakt in het voetbal. ‘’In de JO17 zijn we een keer tot de halve finale gekomen van de beker. Verder hoop ik dat er snel een nieuw hoogtepunt zal komen met het eerste. Een hoogtepunt voor mezelf was toch wel vorig jaar toen ik de laatste vijf wedstrijden aanvoerder mocht zijn van het eerste. Dat is toch wel iets dat ik als kleine jongen graag wilde.’’

Rosmolen beleefde zijn dieptepunt helaas kortgeleden. Dit was de degradatie naar de vijfde klasse. ‘’Halverwege het seizoen zag iedereen het wel aankomen, alleen dat was toch wel een flinke domper.’’

Huidig seizoen
Samen met de voetballer keken we naar het huidige seizoen. ‘’De voorbereiding is niet helemaal vlekkeloos verlopen. Een hoop jongens waren op vakantie of andere verplichtingen waardoor we niet een vast team konden vormen. Toen de competitie begon is dit eigenlijk veranderd. Nu hebben we een vaste groep van zo’n achttien man en dan raak je wat makkelijker ingespeeld dan wanneer er elke week andere spelers in staan. We hebben dan ook de eerste drie wedstrijden gewonnen en helaas vorige week tegen Flakkee verloren. Maar we blijven er heel nuchter onder. Er komen nog onbekende tegenstanders aan waarvan we qua uitslagen nog niet echt hoogte krijgen. En de Flakkese derby’s gaan meestal ook alle kanten op. Ik verwacht dat we bovenin blijven meedraaien alleen of daar ook een beloning aan vast zal zitten zal in het verdere seizoen blijken.’’

Ambities
De speler hoopt zo snel mogelijk terug te keren in de vierde klasse. Zelf is hij nog licht geblesseerd en aan het vechten voor zijn basisplek. ‘’Ik heb in het begin van het seizoen in de spits gespeeld vanwege een aanvallers tekort. Toen de aanvallers terugkwamen ben ik eigenlijk op de bank beland en daarna geblesseerd geraakt. Als ik terug ben van m’n blessure zal ik dus weer moeten laten zien dat ik erin hoor. Als doel heb ik dus ook dat ik zo snel mogelijk fit wil worden.’’

Bezig blijven
We vroegen wat voetbal zo belangrijk maakt voor Tom. ‘’Het geeft een beetje structuur en ik verheug me elke keer weer op een training of wedstrijd. In de corona tijd was er geen voetbal en dan merk je toch wel dat je iets mist.’’ In deze corona tijd heeft Rosmolen wel een andere hobby ontdekt. ‘’Doordat er niet gevoetbald mocht worden, ben ik begonnen met krachttraining om toch een beetje bezig te blijven. Ik wilde hier altijd al een keer mee beginnen, want het seniorenvoetbal is veel fysieker. De laatste tijd doe ik het minder, maar ik probeer het weer op te pakken.’’

Lovende woorden
Als laatste had de voetballer nog wat lovende woorden over voor een aantal mensen. ‘’Alles is erg goed geregeld bij de club en rond de selectie. Daarvoor alle lof naar de staf en de vrijwilligers.  Daarnaast is het voetballend gezien geweldig om met Mark Ritzema samen te voetballen. Hij is dit seizoen echt doorgebroken en het is niet normaal wat die jongen allemaal laat zien, onderschepping, acties, doelpunten noem maar op. Hij is achttien jaar en hij zat altijd een leeftijdscategorie onder mij. Waardoor ik nooit met hem heb gevoetbald, maar nu gelukkig wel.’’

Wij wensen Tom veel succes dit seizoen!

Klik op V.V. Melissant voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Melissant voor meer informatie over de club.

Nick Westerbeke 2e seizoen onder de lat bij Luctor Heinkenszand

Vandaag gaan we in gesprek met Nick Westerbeke, de 22-jarige keeper van Luctor Heinkenszand. Nick Westerbeke kwam in zijn tweede jaar bij SSV’65 op de bank terecht en verloor een beetje het plezier in het voetbal. Zo maakte de keeper toen de overstap naar Luctor Heinkenszand en gaat nu zijn tweede seizoen in bij de club.

Carrière
Nick Westerbeke is 22 jaar en geboren op 20 januari 2000. “Ik ben afkomstig uit Goes en begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij VV Kloetinge. Ik heb altijd al in het goal gestaan en dat is eigenlijk nooit veranderd. Bij VV Kloetinge heb ik tot de O19/tweede elftal gespeeld. In mijn tweede jaar bij de O19 was ik kampioen geworden in de vierde divisie. Dat was in het seizoen 2017-2018. Daarna was ik naar SSV’65 gegaan. In het eerste jaar bij de club had ik het gehele seizoen gespeeld. Dat veranderde wel in het tweede jaar. Ik kwam toen terecht op de bank, waardoor ik het plezier in het voetbal een beetje verloor. Toen kwam Luctor Heinkenszand. Zij vroegen mij of ik bij de club wilde keepen. Na het eerste gesprek was het voor mij duidelijk dat het een goede keuze zou zijn. Ik zit hier nu in mijn tweede jaar en heb het nog steeds enorm naar mijn zin. Ik speel iedere wedstrijd en heb het plezier en vertrouwen weer volledig terug. Na de verloren finale in de nacompetitie van afgelopen jaar gaan we dit jaar weer vol voor promotie!”

Hoogte- en dieptepunten
Zoals eerder vermeld, was Westerbeke in zijn tweede jaar bij de O19 van VV Kloetinge kampioen geworden. “Helaas maar één keer kampioen geworden met de O19, maar dat was wel een hoogtepunt voor mij. Verder had ik in mijn eerste jaar bij de O19 nog de nacompetitie finale gehaald. Die hadden we helaas verloren. Ook heb ik in de jeugd nog een paar kampioenschappen meegemaakt, maar die tel ik niet mee. Als dieptepunt denk ik dan wel mijn tweede jaar bij SSV’65 waar ik het plezier een beetje verloor.”

Luctor Heinkenszand
Voor de keeper was de keuze om te verkassen naar Luctor Heinkenszand vrij simpel. “Ik had gewoon een goed gevoel door het gesprek met de trainer en het bestuur. Ik kreeg en heb nog steeds het vertrouwen van de club. De ambitie en visie van de club spreken mij ook erg aan. Ik heb een persoonlijk doel om alles eruit te halen wat erin zit en zo hoog mogelijk te spelen. Bij Luctor Heinkenszand zit ik nu eigenlijk gewoon goed en ben ik blij dat ik me hier kan ontwikkelen!”

Dit seizoen is de keeper samen met zijn ploeg goed gestart in de competitie. “We hebben nu vier wedstrijden gespeeld waarvan vier gewonnen en nul tegendoelpunten. Overigens is de nul heel belangrijk voor mij en ben ik daar dik tevreden mee. Ik hoop dit seizoen nog meer uit te groeien tot een betrouwbare sluitpost. Uiteindelijk hoop ik dan dat ik samen met het team kampioen ga worden of promoveren. Als we zo blijven spelen denk ik dat er zeker een reële kans is op promotie!”

Wij wensen Nick Westerbeke veel succes dit seizoen!

Klik op Luctor Heinkenszand voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Luctor Heinkenszand voor meer informatie over de club.

Remco van Hoek rent voor FC Perkouw

Ze hoeven bij FC Perkouw maar een kik te geven en Remco van Hoek staat klaar. Als vrijwilliger van de club midden in de polder heeft hij een takenpakket die indrukwekkend te noemen is. “Ik ben supertrots op mijn cluppie.”

“Mijn vrouw wil thuis nog wel eens een grapje maken, dat ik harder ren voor FC Perkouw dan voor haar”, zegt Van Hoek (40). “Ze weet dat ik het met veel plezier doe en als gezin beleven we er ook veel lol aan. Mijn  zoon Dave speelt in de onder 15, mijn dochter Fiona in de onder twaalf. Ons sociale leven is FC Perkouw.”

Vijftien jaar geleden streek hij en zijn vrouw neer in het pittoreske Berkenwoude. Toen zoon Dave wilde voetballen en lid werd, kregen ze bij FC Perkouw zijn vader erbij. “We wonen in de straat voor het sportpark. Het is drie keer vallen en je bent er. Denny Trouborst heeft mij al snel gevraagd om bij het team van Dave te helpen. Zijn dochter speelt ook in het team. Aangezien ik moeilijk of geen nee kan zeggen, is er in de loop van tijd van alles bijgekomen.”

Anno 2022 is Van Hoek trainer, scheidsrechter, bestuurslid, lid van de jubileumcommissie en maakt hij ook onderdeel uit van het team dat in de zomer het traditionele tentenkamp voor de jeugd van Berkenwoude organiseert. “Bij elkaar is het best wel wat, zeker als je het op een rijtje zet, maar ik help graag. Ik ben zeker niet de enige die zo veel tijd in Perkouw steekt. Het is wel zo dat we een kleine club zijn en dat het aantal vrijwilligers ook beperkt is. We moeten het met elkaar doen, dat gevoel leeft hier heel erg. Dat is, denk ik, ook de reden dat ik zo verknocht ben aan deze club. Vanaf het moment dat ik hier binnenstapte voelde ik me thuis, terwijl van ik origine geen Berkenwoudenaar ben. Ik ben opgegroeid aan de overkant van de IJssel, in Capelle.”

Het runnen van een kleine club is niet altijd even makkelijk en vraagt om flexibiliteit, maar door de eenheid houdt FC Perkouw al jaren het hoofd boven water. “Ik ben er echt trots op dat we als club al vijftig jaar bestaan. We krijgen het toch elke keer weer voor elkaar. We hebben in coronatijd de kantine een nieuwe uitstraling gegeven en volle teams formeren is altijd een puzzel, maar het lukt wel steeds.”

FC Perkouw heeft naast de mini’s, de kweekvijver van de jeugdtak, vijf jeugdteams in competitie. Dat is al jaren stabiel, ,maar dat gaat zeker niet vanzelf. Het achterland van Berkenwoude is klein en nieuwbouwprojecten zijn nog niet aanstaande. “Als club wachten we met smart op een nieuwe wijk. Een tiental woningen is voor ons al een team extra. Als club kan je je niet veroorloven om stil te zitten en af te wachten. Leden komen niet vanzelf. Vandaar dat we regelmatig clinics geven aan de kinderen van de twee scholen in het dorp. En het tentenkamp dat we organiseren is toegankelijk voor alle kinderen uit Berkenwoude. Als ze het leuk en gezellig vinden, nodigen we ze uit om mee te doen aan de training.”

Een clinic met John de Wolf, de assistent-trainer van Feyenoord, was een hoogtepunt van het jubileum dat FC Perkouw nog tot eind van het jaar opsiert met allerlei activiteiten. “Ik ben een Feyenoord-fan, dus ik vond het geweldig dat John de Wolf kwam. Ik heb zomaar benaderd via Instagram. Geweldige vent.”

“We azen nog op een leuke jubileumwedstrijd. Ik dacht beet te hebben met oud-Feyenoord, maar toen het speelschema bekend werd, bleek Feyenoord op die dag te spelen tegen FC Emmen. Ik heb de hoop nog niet opgegeven. Als oud-Feyenoord niet lukt, dan oud-Sparta of desnoods oud-Ajax, haha.”

Klik op FC Perkouw voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Perkouw voor meer informatie over de club.

Trainer Toon Verbraak over zijn carrière en elftal Internos Zaterdag 4

Vandaag gaan we in gesprek met de 65-jarige Toon Verbraak. Hij is trainer bij Internos Zaterdag 4 samen met zijn compagnon René van Eekelen. Vandaag kijken we mee in zijn trainerscarrière.

Toon is niet zijn hele trainerscarrière al verbonden aan Internos zaterdag 4.  In het verleden heeft hij verschillende functies bekleed. Zo is hij leider bij de Pupillen en Junioren geweest, maar hij is ook lid geweest van verschillende commissies binnen de vereniging. Hij is trainer geweest bij de lagere junioren. Ook is hij jeugdscheidsrechter geweest en was hij bestuurslid en sponsor van de vereniging uit West-Brabant.

We wilden weten hoe Toon zijn eigen voetbalcarrière een beetje is verlopen. Hierop antwoordde hij: ‘’Ik ben op zesjarige leeftijd begonnen bij RKVV Roosendaal. Ik heb daar tot ongeveer mijn achttiende levensjaar gevoetbald. Toen ik eenmaal naar Etten-Leur was verhuisd ben ik leider bij de Pupillen geworden bij vv Internos. Ik heb dit gedaan bij de teams van mijn beide zoons. Zelf ben ik op latere leeftijd nog gaan voetballen bij de club uit Etten-Leur. Ik voetbalde toen bij het dertiende elftal van vv Internos.’’

Inmiddels is Toon Verbraak alweer voor het elfde seizoen coach van het vierde elftal van Internos op de zaterdag. Eerder was dit nog zaterdag 3. ‘’Met dit elftal hebben we eigenlijk altijd in de A-categorie gevoetbald. We zijn in deze categorie zelfs twee keer kampioen geworden. Dit seizoen heeft de KNVB besloten om de indelingen aan te passen, jammer genoeg. Hierdoor zijn we nu dus voor het eerst actief in de B-categorie’, aldus Trainer Verbraak.

De band met Internos is volgens Verbraak goed, vooral in het verleden. ‘’Ik ging jarenlang drie avond in de week naar het sportpark Hoge Neerstraat. Ik was er zaterdag altijd de gehele dag, zondagochtend moest ik dan zelf voetballen en ’s middags gingen we bij het eerste elftal kijken.’’

Op dit moment zitten er weer goede en loyale mensen bij Internos. Dit zijn bijvoorbeeld spelers die ooit bij de vereniging in het eerste hebben gespeeld. Samen met het bestuur van de vereniging geven zij de club weer nieuw elan. Dit is natuurlijk mooi nieuws!  Wellicht kan het eerste elftal van de vereniging nog doorgroeien naar een hogere klasse. Ik denk het wel, want we hebben potentie genoeg. Voor ons eigen team Zaterdag 4, geldt er maar één ding dit seizoen. Kampioen worden in de B-categorie’’, aldus de 65-jarige Verbraak.

Klik op vv Internos voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Internos voor meer informatie over de club.

Bij HRC’14 Dames 1 staat gezelligheid altijd voorop

Vandaag gaan we in gesprek met Renée van Ooijen de assistent-trainer van HRC’14 Dames 1. De 23-jarige is door blessures gestopt met voetballen en is nu assistent-trainer geworden bij HRC’14 Dames 1. Vandaag hebben we het over dat elftal.

Renée is zelf op vierjarige leeftijd begonnen met voetballen bij de jongens  van RVV/HVV (voormalig HRC’14). Ze heeft hier tot haar twaalfde gevoetbald en is daarna naar de meiden van DSC gegaan. Op haar zestiende is ze terug naar HRC’14 gegaan om in Dames 1 te spelen. Dit heeft ze een jaar gedaan tot ze haar voorste kruisband afscheurde. Toen is ze voor een ruime drie jaar gestopt. Op twintigjarige leeftijd is ze weer begonnen bij Dames 2. Twee jaar later moest ze weer stoppen omdat ze haar voorste kruisband en beide meniscussen scheurde. Nu is ze actief als assistent-trainer bij het elftal waar ze zelf speelde.

Dit is een uniek team volgens Renée. ‘’Wat dit team uniek maakt is de sfeer. De sfeer is altijd goed binnen dit team. We zijn in korte tijd ook een grote groep geworden. In twee jaar tijd zijn we van ongeveer vijftien naar twintig spelers gegaan. Van de +/- vijftien vrouwen die er in het begin bij waren, hebben er ook een aantal helaas moeten stoppen door werk, blessures of verhuizingen. We zijn een erg hecht team die zeker voor elkaar willen knokken op het veld. Tijdens de wedstrijden is er een hoge strijdlust, maar na de wedstrijd drinken we het liefst een lekker drankje met zijn allen.
We hebben bij HRC’14 een goede klik met alle vrouwen onderling. Zo zien we ook dat de MO15 en de MO17 de toekomst van het vrouwen elftal is. we proberen hen zoveel mogelijk te betrekken bij ons team zodat iedereen zich welkom voelt. We vinden het belangrijk dat het vrouwenvoetbal blijft leven op onze club.’’

We merken dat de vrouwen, zoals ze zelf ook aangeven, een goede band hebben. Daarom vroegen we ons af of er binnen het elftal ook bepaalde typetjes zijn. ‘’Die zijn er zeker. Zo is Noa iemand die je altijd en overal hoort. Ze laat je altijd verassen. Dan heb je Erik, hij is onze vlagger zonder filter. Vervolgens heb je Lilou & Dewi dat zijn de echte gezelligheidsdieren van ons elftal. Diana is onze onverwoestbare, antieke diamant en Bente onze schoffelaar. Tot slot is Celesta de trouwe aanvoerster. Eigenlijk kunnen we zo door blijven gaan en iets over iedereen zeggen.’’

Vervolgens hebben we het met de assistent-trainer over hoogte- en dieptepunten. ‘’Ons dieptepunt is dan toch wel de start van dit seizoen. Er zijn veel veranderingen binnen het team en basisspelers geblesseerd. Dit heeft ervoor gezorgd dat er onrust in dit toch hechte team is. we zijn wat zoekend, maar we geven niet op. Er zit gelukkig weer een stijgende lijn in en daar gaan we op voortborduren. Een hoogtepunt is dat wij ondanks de Corona en de wisselingen binnen de damesafdeling sterker uit die periode zijn gekomen. Met een leuk, gevarieerd en hecht team. De gezelligheid staat altijd voorop, maar wel met als doel op het veld de punten pakken en bouwen naar de toekomst.’’

Tot slot hebben we het over de ambities van dit elftal. ‘’Dit elftal heeft de ambitie om kundiger te worden met voetbal, er zit een stijgende lijn in. Het is alleen de bedoeling dat we die lijn nog veel meer laten stijgen. We hopen nog veel leuke wedstrijden te mogen spelen. Ter afsluiting is het dit jaar het vijftigjarige jubileum van het damesvoetbal bij HRC’14. Dit zal groots gevierd worden, de club is al druk bezig met alle voorbereidingen. Dit gaat een groot spektakel worden, omdat het vrouwen voetbal binnen onze club erg belangrijk is en dit gaat in de toekomst nog belangrijker worden. We gaan hier een groots feest van maken ’’, sluit HRC’14 VR1 af.

Klik op HRC’14 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op HRC’14 voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.