Home Blog Pagina 478

Kabouterinitiatief geslaagd bij Zinkwegse Boys

vv Zinkwegse Boys
-
0
Kabouterinitiatief geslaagd bij Zinkwegse Boys

ZINKWEG – Zinkwegse Boys let ook op de allerkleinsten. Het geesteskind van initiatiefnemer Bas Verzendaal, om een clinic voor de jongste voetballers – de zogeheten ‘kabouters’ – te organiseren, bleek een schot in de roos.

Samen met enthousiaste jeugdtrainers en voormalig spelers van de hoofdmacht van Zinkwegse Boys, Ronald van Ruiven, Ferry van den Dool, Ramon Orgers en Martin Hordijk, werd een heuse kabouterclinic verzorgd begin voor zeventien uitgelaten spelertjes van vijf en jaar oud. Zij kregen op het kleine trainingsveld van ‘de Zinkweg’ hun vuurdoop en de aanwezige ouders zagen dat het goed was.

Het beeld dat deze ‘vorige generatie’ het voetbalplezier doorgeeft aan de volgende jonge lichting, was prachtig om te zien. Hoewel Bas Verzendaal nog herstellende was van een intensieve knieblessure, spande hij zich tijdens de clinic energiek in. Voor Zinkwegse Boys was de clinic ook een prachtig moment in de ambitie die de vereniging zich gesteld heeft: de club wil elk seizoen twee kabouterteams laten starten, in het nastreven van de uitdrukkelijke wens dat het vlaggenschip in de toekomst gerepresenteerd gaat worden door minimaal de helft eigen jeugd die vanaf de jongste leeftijd bij de vereniging zijn ingestroomd.

Een wens, die sinds dragen het najaar van 2015 expliciet in het jeugdbeleidsplan staat beschreven. Met de geleidelijke doorstroming van de jeugd komt de verwezenlijking van dat streven steeds dichterbij.

Klik op Zinkwegse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zinkwegse Boys voor meer informatie over de club.

 

Preses Stephen Steijger verlengt met één jaar bij Zinkwegse Boys

vv Zinkwegse Boys
-
0
Preses Stephen Steijger verlengt met één jaar bij Zinkwegse Boys

In deze periode van het jaar druppelen alweer langzaam de eerste berichten uit de trainerscarrousel binnen: welke oefenmeester blijft en wie vertrekt. Bij Zinkwegse Boys gaat dat net even iets anders: daar maakte de voorzitter bekend dat hij nog een jaar langer de bestuurlijke kar zal trekken bij de vierdeklasser.

ZINKWEG – Met Stephen Steijger heeft Zinkwegse Boys een bevlogen preses die zich niet alleen als bestuurlijk boegbeeld heeft opgeworpen maar zich ook als ambassadeur van zijn vereniging manifesteert. Daarom was het niet verwonderlijk dat Steijger in de golf van enthousiasme na de prachtige staartjes van de jubileumviering ter ere van het 75-jarig bestaan van de club bekend maakte dat hij nog een jaar zal aanblijven als voorzitter.

,,Zinkwegse Boys geeft mij ontzettend veel energie, ik geniet iedere zaterdag van het voetbalgeluk op de Beijerse Polder en in de kwestie met het buurtschap is het nodig om rust en duidelijkheid te krijgen in komende maanden. Voorlopig ga ik vol enthousiasme door als voorzitter van deze prachtige club’’, is het statement waarmee hij zijn ‘contractverlenging’ wereldkundig maakte.

Steijger nam echter in de afgelopen periode als preses veel hooi op zijn vork. En dat gaat veranderen:

,,Er is een belangrijke wijziging in mijn rol’’, geeft hij aan. ,,Ik zal de ‘uitvoering’ loslaten om mij zuiver in mijn rol als voorzitter te kunnen bewegen langs de velden en meer te verbinden naar de binnen- en buitenwacht. Dit betekent dat Zinkwegse Boys op zoek moet naar vrijwilligers die zich gaan inzetten voor projecten als bijvoorbeeld een Zinkwegkrant, het verzamelalbum met de Jumboplaatjes, de jubileumwedstrijd of reguliere activiteiten of events. Daarbij moet je denken aan de jaarlijkse sponsoravond, EHBO-cursus, scheidsrechtercursus, G-Playbackshow, reanimatie en AED-cursus, speculaas- en kerstkransacties. Ik vertrouw erop dat als ik nu ruimte maak dat er genoeg anderen zullen zijn om op die terreinen het stokje over te nemen.’’

Beschaving

In de periode na het zomerreces gingen Steijger en zijn medebestuursleden gewoon door met het maken van beleid. Met de KNVB-cursus voor clubscheidsrechters als uitgangspunt is een arbitragebeleid gepubliceerd dat met behulp van minimaal twintig interne en externe betrokkenen in een half jaar is uitgedacht. ,,Ik ben opgetogen dat wij met ons bescheiden cluppie een heuse ‘Escalatieladder voor scheidsrechters’ hebben uitgewerkt waarin staat hoe we omgaan met ongewenst gedrag tijdens een wedstrijd. Op het online platform van de KNVB, ‘Eentweetje’, bleek dat deze tool er nog niet is bij circa 3.000 voetbalverenigingen in Nederland voor scheidsrechters, dus hebben we het zelf maar opgesteld.

Bij onze club hebben we niet zo veel te klagen over rauwe wanordelijkheden in en rondom het veld, maar toch is het goed om dit in het collectieve bewustzijn te hebben bij alle scheidsrechters, trainers, teamleiders en ouders. Het tekent ook een beschaving en hoe wij met elkaar om willen gaan.’’

Klik op Zinkwegse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Zinkwegse Boys voor meer informatie over de club.

Arkel is trots op nieuwe tribune

asv Arkel
-
0
Arkel is trots op nieuwe tribune

Sportief gezien beleefde ASV Arkel de ultieme teleurstelling met degradatie naar de derde klasse na het verloren beslissingsduel na een strafschoppenreeks tegen Streefkerk. Maar bij de gedwongen terugval naar de derde klasse presenteert de club zich dit seizoen wel met een nieuwigheid: het complex is verrijkt met een tribune.

ARKEL Sportpark Schoonzigt, de thuishaven van Arkel, is een pareltje rijker. Tijdens de zomerstop is het complex verrijkt met een nieuwe tribune, die schittert langs het hoofdveld. Tot grote trots van het bestuur van de Club van 100, dat de tribune voorafgaand aan de eerste bekerwedstrijd tegen het tweede team van Hardinxveld (6-2) op 13 september ‘overdroeg’ aan de vereniging.

Dat gebeurde met de nodige symboliek. Voorzitter Pierre van der Stam van de Club van 100 overhandigde aan Huib van Driel en het echtpaar Nel en Jan Brandwijk, die vanaf het begin lid zijn van de Club van 100, een schaar. Het drietal knipte gezamenlijk de lijnen door voor de onthulling van de tribune, waarna vuurwerk en blauw-witte rook op Schoonzigt waarneembaar waren. Op de tribune mochten de spelers van de hoofdmacht van ASV Arkel 1 en twee jeugdelftallen die het afgelopen seizoen de titel hadden behaald als eersten plaatsnemen op de spiksplinternieuwe tribune. ,,We zijn grote dank verschuldigd aan de vaste onderhoudsploeg van ASV Arkel., die tijidens de zomerstop de tribune heeft geplaatst’’, memoreerden voorzitter Peter de Vries en Club van 100-preses Pierre van der Stam nadat de overdracht van de tribune had plaatsgevonden.’’

De tribune biedt plaats aan 66 toeschouwers. Enthousiaste leden leverden een extra bijdrage door alle stoeltjes en zelfs meer dan dat te sponsoren. De tribune vertegenwoordigt dan ook het succes van de Club van 100, die al verschillende jaren actief is. De leden brengen ieder een bedrag van 50 euro in. Dit levert een mooie jaarbijdrage op, waarbij de leden tijdens de jaarvergadering ideeën in kunnen brengen en gezamenlijk beslissen waaraan het bedrag wordt uitgegeven. Die jaarvergadering van de Club van 100 is telkens een bijzondere belevenis met een speciale gast. Dit jaar was de Dordtse topscheidsrechter Danny Makkelie, die later dit jaar tijdens het WK in Qatar wedstrijden zal leiden. Makkelie kwam de leden van de Club van 100 vertellen over de fijne kneepjes van het scheidsrechtersvak. Enn het uitzwaaimoment van ‘kind van Arkel’ Frenkie de Jong werd, voordat hij naar Barcelona vertrok, bijgewoond door niemand minder dan Willem van Hanegem die Frenkie een speciale ring uitreikte vanuit het bestuur van ASV Arkel.

Het succes van de Club van 100 is duidelijk te zien aan de groei van het ledental, dat van vijftig naar 150 leden is gegroeid. De inbreng vormt een geweldige impuls voor de club, waar het eerste de afgelopen jaren opklom maar afgelopen seizoen dus een stapje terug deed. Met trainer Leon Elands nog steeds aan het roer wordt dit jaar jacht gemaakt op het terugwinnen van het verloren gegane terrein.

Klik op ASV Arkel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op ASV Arkel voor meer informatie over de club.

Sjoerd en Thea Janson draaien de kantine van S.V. Capelle

sv Capelle
-
0
Sjoerd en Thea Janson draaien de kantine van S.V. Capelle

“Het lijkt wel een familiebedrijf”, lacht Sjoerd Janson (61). Samen met zijn vrouw Thea (59) runt hij al vijf jaar vrijwillig de kantine van S.V. Capelle en niet alleen Sjoerd en Thea zijn actief in het clubhuis, ook andere familieleden dragen vrijwillig hun steentje bij aan de club.

Ze zijn allebei rasechte clubmensen. Sjoerd speelde als kind al bij HCN dat mede is opgericht door zijn vader. De club fuseerde  30 jaar geleden met Wit-Zwart en werd omgedoopt tot SV Capelle. Thea stond als 12-jarig meisje al achter de bar bij HCN, waar ze koffie schonk voor leiders en ouders.

“Op mijn werk was ik actief in de huisbar. Toen het bestuur me vroeg of ik ook de sportkantine op de club wilde beheren, zei ik ‘ja’.  Samen met Thea  ben ik er sindsdien een peer keer per week te vinden,” vertelt Sjoerd. Thea vult aan: “Ik werkte bij een groenteboer, maar ben minder gaan werken om te in te zetten in de kantine.”

Poetsen

Naast bardiensten draaien, verzorgt het echtpaar de inkoop van de drank en draait het de snackcorner. Thea: “Samen met mijn tweelingzus en de vrouw van de voorzitter poets ik twee keer per week het sportcomplex extra goed. Mijn zus en een nichtje komen sowieso vaak helpen tijdens drukke periodes.”

Thea en Sjoerd hebben elkaar ontmoet bij HCN. “We hebben ons altijd betrokken gevoeld bij de club. Wel zijn we een periode wat minder vaak geweest. Dat was toen onze dochters klein waren”, legt Thea uit. “Zij gaven niets om voetbal en dus deelden wij onze tijd anders in. Toen de meiden ouder werden, kwamen we steeds vaker kijken. En sinds we actief zijn in de kantine, komen onze dochters zelfs helpen.”

Thuis

Sjoerd en Thea voelen zich thuis bij S.V. Capelle. “We zijn goed ontvangen door de spelers en het bestuur en kregen al snel steeds meer plezier in het werk”, licht Sjoerd toe. “We hebben het assortiment van de keuken verder uitgebreid en draaien elke donderdagavond de clubavond. Vanwege onze talentenacademie, zijn we sinds een tijdje ook open op dinsdagavond om ouders een kop koffie te kunnen schenken. We waren er dan toch om te poetsen.”

Het actieve vrijwilligerskoppel is zo’n 25 uur per week in de weer voor de club. Sjoerd: “Dat doen we heel graag. We zorgen graag voor andere mensen en we krijgen er veel waardering voor terug.”

Thea vult aan: “En wij niet alleen. We hebben negen mannen die zich net als wij inzetten voor de club. Zij komen vier keer per week om bladeren en eikels te rapen, flesjes op te ruimen, prullenbakken te legen, de lijnen te kalken en de ballen op te pompen. Wij waarderen ook hen enorm en zorgen ervoor dat zij niets tekort komen als ze buiten in de weer zijn voor S.V. Capelle.”

Klik op S.V. Capelle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op S.V. Capelle voor meer informatie over de club.

Ruben Bouman is niet weg te denken bij NOAD’32

sv Noad 32
-
0
Ruben Bouman is niet weg te denken bij NOAD’32

Na veertien seizoenen bij dezelfde club in het eerste, gaat het toch een keer vervelen. Zou je zeggen. Maar niet voor Ruben Bouman. De middenvelder geniet bij vierdeklasser NOAD’32 nog altijd net zo hard van alles en iedereen om hem heen. “Clubliefde is iets bijzonders.”

En als er iemand is, die dat weet, dan is het de 30-jarige Bouman wel. Want ondanks dat hij gedurende zijn carrière de nodige kansen had om het ergens anders te proberen, deed hij dat niet. “Mijn vrienden zitten hier, waarom zou ik dat doen? Ik woon op vierhonderd meter van de club, dijkje op en af. Op het fietsje, er is niks mooiers dan dat.” Toch, eerlijk als de routinier is, heel even twijfelen deed hij afgelopen seizoen wel. Na de degradatie. “Ik dacht aan stoppen, maar als aanvoerder kun je op zo’n moment eigenlijk niet weglopen…”

Opnieuw bouwen

Iets dat met de paplepel werd ingegoten, vertelt Bouman. “Op mijn vijfde ben ik bij NOAD’32 begonnen, dan groei je hier op. Het is echt een soort thuis.” Een gevoel dat lastig onder woorden te brengen is. “Je voelt het gewoon. Voetballen bij één club, is tegenwoordig best bijzonder.” Toch gaat dat bij hem dus gebeuren, ook na een lastig vorig seizoen. “In de loop der jaren hebben we wel wat kwaliteit ingeleverd, dan krijg je een smalle selectie en bestaat de kans dat je een keer een treetje lager moet”, is Bouman realistisch. “Als we toen niet waren gedegradeerd, deden we dat nu waarschijnlijk wel.” Een stapje terug, is dus eigenlijk helemaal niet zo erg, vindt hij. “Dit jaar kunnen we in de vierde klasse opnieuw beginnen en aan iets gaan bouwen.” Want in die derde klasse, lukte het toch net niet. Alhoewel. “In de winterstop hadden we zeven punten, dan weet je dat het moeilijk wordt. Onze eindsprint kwam te laat. Als we nog twee wedstrijden extra hadden…” Extra pijnlijk als jongen van de club, desondanks probeert Bouman vooral positief te blijven. “Dit is wel waar we horen. Beter ook voor de sfeer. Bouwen, in plaats van achter de feiten aanlopen.” Vooral door wedstrijden te winnen. “Een plekje bij de eerste vijf? Dat moet kunnen. Tot nu toe zijn we nog een beetje zoekende, dat moet er wel uit.”

Relativeren

Stabieler worden en voetballend stappen maken, dus. “Iedereen werkt hard en wil ontzettend graag, maar het ontbreekt soms aan een beetje gogme.” Niet alleen bij NOAD’32. “In deze competitie is het vooral werkvoetbal. Al was dat in de derde klasse ook wel het geval. Qua entourage is het een groot verschil, geen derby’s in de regio en weinig publiek.” En dus moet de motivatie vooral uit de aanvoerder zelf komen. “Met die rol had ik vroeger wel moeite, omdat ik best wel negatief kan zijn. Dat gaat nu gelukkig beter. Je wordt wat ouder, dan ga je ook een beetje relativeren.” Relativeren of niet, aan de bal moet Bouman dit seizoen het verschil gaan maken. “Ik ben geen jongen van de conditie of snelheid, mijn kwaliteiten liggen in balbezit. Andere jongens in stelling brengen en zorgen voor de opbouw.” Aan zijn trainer, zal het in ieder geval niet liggen. “Denny (van Geffen) past bij de club: fanatiek na het fluitje, daarna gezellig een biertje erbij. Dat begrijpt hij heel goed.” En dus heeft de ‘nummer tien’ vertrouwen in nog een aantal mooie jaren. “Ik heb hier allebei de kanten van de medaille wel gezien; kampioenschappen en degradaties. Ooit hopen we terug te zijn in die derde klasse.” Terwijl hij dat zegt, droomt Bouman een klein beetje weg. “In die ‘vette’ jaren, speelde je echt met heel goede spelers. Daar ben ik eigenlijk best wel trots op.” En dus blijft hij voorlopig nog wel even hangen, om oude tijden te doen herleven. “Je hebt iets meer tijd nodig om te herstellen, dat merk ik wel op zondag. Maar ik haal er nog steeds plezier uit. We hebben een jong team, daar kunnen we stappen mee maken. Met Denny zijn we op de goede weg!”

Klik op NOAD’32 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NOAD’32 voor meer informatie over de club.

Captain Erik Kerkhoven is helemaal happy bij Schelluinen

vv Schelluinen
-
0
Captain Erik Kerkhoven is helemaal happy bij Schelluinen

Alleen het afgelopen seizoen was voor Erik Kerkhoven volledig. Een jaargang ook waarin Schelluinen, achteraf verrassend, kampioen werd en de stap naar de tweede klasse kon maken.

SCHELLUINEN ,,Tot de winterstop hielden wij absoluut geen rekening met een rechtstreekse promotie”, vertelt Kerkhoven. ,,GVV’63 had op dat moment wel tien punten voorsprong op de concurrentie, maar zij gingen punten morsen en wij kropen stap voor stap dichterbij. In de slotwedstrijden gaven wij hen de genadeklap. Wij bleven een echt team en bleven geloven in een goed resultaat. Daarom wonnen wij de finales tegen BLC en GVV’63. In de voorlaatste speelronde werden wij al kampioen. Daar hadden wij toen écht geen rekening mee gehouden.”

Kerkhoven was vorig seizoen door trainer Richard van Gils gepromoveerd tot aanvoerder. Hij speelde voornamelijk vanuit het centrum van de verdediging. ,,Dit seizoen ben ik weer terug ‘op zes’, de positie waar ik het liefste speel. Voor die rol op het middenveld ben ik ook eigenlijk opgeleid.”

Zijn eerste stappen op het voetbalveld deed Erik van Kerkhoven in zijn woonplaats Ridderkerk bij RVVH. Op 10-jarige leeftijd kwam hij al op de radar van een handvol betaald voetbalclubs. Hij moest een keuze maken tussen Feyenoord, RKC en Sparta. ,,Ik heb nooit spijt van mijn stap naar Sparta gehad. Het had in die tijd de beste jeugdopleiding.” Kerkhoven ging samen met Marten de Roon, ex-ASWH en nu international, naar de trainingen. Ook Anwar El Ghazi – later Ajax, verkocht aan Lille en via Aston Villa nu spelend voor PSV – zat in het busje. Hij speelde bij Sparta met de internationals Denzel Dumfries en Jetro Willems. Kerkhoven, die regelmatig met het eerste elftal meetrainde, verliet Het Kasteel na negen jaar. Toen zijn eerste cluppie RVVH in zijn woonplaats Ridderkerk zich meldde, ging hij daar in de topklasse spelen. Kerkhoven maakte de overstap naar Rijsoord, maar zou daar maar tot de winterstop blijven.

Terug naar het Schelluinen van heden. ,,In de voorbereiding ging het redelijk goed. Colin de Jong is terug en pakt zijn rol centraal achterin weer op. Hij kan dat goed opvullen.” Erik Kerkhoven is dus geboren Ridderkerker en dus minder bekend met de regio rond Gorinchem. ,,Toch kijk ik uit naar het komend seizoen. De tweede klasse waarin wij nu uitkomen staat bol van de streekderby’s. Dat blijven toch de leukste wedstrijd. Veel publiek en veel beleving. Dat is voor de spelers maar zeker ook voor de club goed.” Kerkhoven kan niet goed inschatten waar Schelluinen nu staat. ,,In de voorbereiding deden wij het tegen eersteklassers als Almkerk en Sportclub ’t Zand echt goed. Waarschijnlijk brengen de eerste wedstrijden van de competitie al wat duidelijkheid.” De KNVB heeft op een laat moment aangegeven hoe de promotie-/degradatieregeling eruit gaat zien. ,,Dat wordt wel een dingetje”, constateert Kerkhoven. ,,Ik begrijp dat de onderste zes clubs met degradatie te maken krijgen. Daar ben ik niet blij mee. Het is aan ons ervoor te zorgen dat wij bij de top acht van deze klasse gaan horen. Handhaven moet gaan lukken”, verwacht Kerkhoven.

Klik voor meer artikelen op VV Schelluinen.
Klik voor meer informatie over de club op VV Schelluinen.

Rianne Versteeg en Wilhelmina’26 zijn al jarenlang een goede match

Wilhelmina 26
-
0
Rianne Versteeg en Wilhelmina’26 zijn al jarenlang een goede match

Toen haar zoon begon met voetballen bij de F’jes en haar dochter eigenlijk niet langer kon wachten, begon voor Rianne Versteeg het verhaal bij Wilhelmina’26. Nu, heel wat hoofdstukken later, is ze leider/coach van de dames en kan de vrijwilligster eigenlijk niet meer zonder. “Ik vind het toch wel heel leuk!”

Want dat Versteeg op zaterdag nu ineens voor de groep staat, was eigenlijk niet helemaal de bedoeling. “Vorig jaar stopte de trainer bij de dames en ik ging toch altijd al mee…” Maar, zo zei ze: “Probeer eerst maar iemand anders.” Dat lukte niet en dus kwamen ze toch weer bij haar uit. “Het is wel even iets anders, omdat je nu echt die verplichting hebt.” Toch bevalt het tot nu toe uitstekend. “Het is een hartstikke leuk team, dus het is zonde als dat opgeheven wordt. Als ze niet meer kunnen voetballen. Uiteindelijk raak je er ook wel weer aan gewend en dan is het eigenlijk heel leuk, dat is een goed teken toch?”

Afwisseling

Hoe leuk ook, zelf voetballen deed Versteeg nooit. “Ik heb 23 jaar in een winkel gewerkt, dan is het lastig. Mijn kinderen komen van kleins af aan al bij Wilhelmina’26, dus dan ga je mee. Begonnen met het trainen van de kabouters, later gestopt en vooral nog veel jeugdactiviteiten gedaan.” Nu dus bij de dames, maar zeker niet alleen. “Mijn man (beter bekend als Jan Sap) doet op donderdagavond de training, Erik (van de Nieuwegiessen) neemt de dinsdag voor zijn rekening.” Op zaterdag is het de beurt aan Versteeg, maar ook doordeweeks is ze aanwezig. “Zeker op donderdag, om te kijken hoe en wat. Waar er op wordt getraind en wie er wel of niet zijn.” Die trainingen zijn iedere keer weer een verrassing. “Heel afwisselend. Dinsdag vaak pass- en trappen en conditie, donderdag techniek. Hoe meer afwisseling, hoe beter.” Aan de begeleiding zal het dus niet liggen. Want ook de nieuwe vlagger, Jesper Meerman valt in de smaak. Maar hoe staat het met de selectie? “Hier in het dorp hebben we twee verenigingen, dat is op het gebied van vrouwenvoetbal wel jammer. Daardoor heb je eigenlijk net niet genoeg dames. Het zou mooier zijn als je één grote club kon maken.”

Oproep

Want qua aantallen, is het soms puzzelen, vertelt Versteeg. “Het is ieder weekend weer hangen en wurgen om er genoeg te hebben. Toch hebben we tot nu toe al onze wedstrijden kunnen spelen. Ze hebben dan toch die drive om te ‘moeten’.” Van jong tot oud. “Op dit moment hebben we drie aanstaande moeders, dus doen er meiden uit de jeugd mee. Onze verdediging bestaat soms uit zestienjarigen. En de oudste is 30.” Een mogelijkheid om een oproep te doen, laat Versteeg dan ook niet liggen. “We hebben op dit moment één meidenteam binnen de club, dus we kunnen best wel wat nieuwe meiden gebruiken. We hebben een hartstikke leuk team, hopelijk komen er daar nog een paar bij.” Ook voor de gezelligheid. “We zijn een graag gezien team in de kantine. Fanatieke voetbalsters, maar wel meiden die houden van een feestje.” Vooral als er wordt gewonnen. “Het zijn echte doorzetters! Ik ben trots op ze, dat ze er iedere keer weer staan.” Helemaal na alle wisselingen. “Er zijn vier meiden van zestien bij gekomen, daar moeten we, samen met de ervaren dames, een team van maken.” En dat is nog niet altijd even makkelijk. “Sommigen hebben lang bij de jongens gespeeld, die zijn toch een ander spel gewend. Ook qua systeem.” Maar zorgen, maakt Versteeg zich absoluut niet. “Ze accepteren elkaar allemaal en hebben het ook leuk buiten het veld. Teambuilding, daar houden we wel van!”

Klik op Wilhelmina’26 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Wilhelmina’26 voor meer informatie over de club.

Sparta’30 heeft zijn eigen Lewandowski

vv Sparta 30
-
0
Sparta’30 heeft zijn eigen Lewandowski

Met een wereldberoemde landgenoot in je schaduw, zijn de verwachtingen meteen hoog. Dus toen de Poolse spits Lukasz Junatowski afgelopen zomer de overstap maakte naar Sparta’30, begonnen ze daar alvast met het tellen van doelpunten.

En nu, een aantal maanden later, blijkt die veronderstelling meer dan terecht. Want de teller van de 30-jarige Junatowski is aardig beginnen te draaien. Al denkt hij daar zelf toch anders over. “Het kan nog beter hoor”, is de aanvaller kritisch. “Echt een doel heb ik niet, maar ik kan nog genoeg leren. Het gaat om de drie punten, daar denk ik iedere wedstrijd aan.” Onlangs lukte dat, met de winnende goal, vrij aardig. “Dan ben je blij, dat is voor mij het belangrijkste!”

Zelfstandig worden

Eigenlijk precies de reden waarom Junatowski Wilhelmina’26 na drie seizoenen verruilde voor derdeklasser Sparta’30. “Daar zat ik vooral wissel, dus zocht ik een nieuwe uitdaging. Op een wat lager niveau.” De ervaren spits dacht tijdens de winterstop na en kreeg halverwege februari een belletje uit Andel. “Eigenlijk ook een beetje door Hans (de Jong), die was vorig jaar nog mijn trainer. Ik ben op gesprek geweest, dat voelde goed. Het belangrijkste? Ze wilden mij echt graag hebben.” En dus was de keuze snel gemaakt. Junatowski voelt zich na zes jaar sowieso meer dan thuis in Nederland. “Samen met mijn vriendin, inmiddels vrouw, was ik op zoek naar iets nieuws. We wilden de wereld ontdekken. Het bevalt heel goed. In het begin was het wel even wennen, vooral het zelfstandig worden, dat was lastig voor ons. Waar vind je bijvoorbeeld een huis, of werk?” Maar inmiddels gaat alles voor de wind. Sterker nog: “In maart word ik vader!”

Bijnaam

In zijn thuisland deed de Poolse voetballer, die inmiddels uitstekend Nederlands spreekt, jaren geleden de nodige voetbalervaring op. “Daar heb ik vooral op tweede of derde klasse niveau gevoetbald. Een beetje te vergelijken met Sparta.” Toch is het voetballen hier anders, heeft hij gemerkt. “In Polen is het veel fysieker, hier wil iedereen opbouwen over de grond. Het is vooral een stukje verschil qua techniek, denk ik.” Junatowski, fan van Legia Warschau, heeft het ook bij Sparta’30 meer dan goed naar zijn zin. “Ik sta in de basis, de mensen zijn aardig en het is een leuke vereniging. Iedereen wil zich hier ook ontwikkelen.” En dat is nodig ook, vindt hij. “Ik verwacht dat we bij de top vijf kunnen eindigen. Als we niet te veel blessures krijgen, weet ik zeker dat het ons gaat lukken.” Daar zal Junatowski als ‘nummer negen’, zijn steentje aan bij willen dragen. “De bal vasthouden, koppen en in de ’16’ gevaarlijk zijn.” Die kwaliteiten klinken bekend en dus begint de doelpuntenmaker zelf al een beetje te lachen. “Bij Wilhelmina’26 noemden ze mij vaak ‘Lewa’, bij Sparta doen ze dat nog iets minder. Maar dat komt vanzelf als ik er twintig inschiet.” Als het aan hem ligt, blijft dat voorlopig dan ook nog wel even zo. “Ik ben verhuisd naar Rijswijk, dus woon nu lekker dichtbij, dat is een voorbeel. Ik heb plezier, er zijn leuke mensen, dus ik ben heel tevreden en blij hier!”

Klik op Sparta’30 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Sparta’30 voor meer informatie over de club.

Bakkerszoon Rick Bakker is voor Herovina talent voor de toekomst

vv Herovina
-
0
Bakkerszoon Rick Bakker is voor Herovina talent voor de toekomst

De naam van Rick Bakker van Herovina is meteen gekoppeld aan zijn beroep. De zoon van de in Herwijnen bekende bakker gaat ook het bakkersvak in. Hij is op dit moment bezig met de opleiding hiervoor.

HERWIJNEN ,,Ik ben in de net afgelopen jaargang geslaagd voor het vwo-examen. Nu start ik op het mbo de vijf- tot zesjarige bakkersopleiding. Die hoop ik versneld af te ronden gezien mijn vooropleiding en mijn ervaring in de zaak van mijn vader. Mogelijk kan ik de opleidingstijd halveren. Mijn ouders zijn gelukkig nog jong. Ik kan zo blijven meewerken en wie weet wat er in de verdere toekomst mogelijk is.” Vooralsnog heeft de bakkersbranche zorgen over de energielevering en -tarieven. ,,Het is inderdaad een spannende tijd, want de kosten om onze producten te maken lopen flink op.” De voorbereiding op een competitiewedstrijd verloopt voor Rick Bakker duidelijk anders dan voor zijn ploeggenoten. ,,Vrijdags bijtijds naar bed. Ik begin dan ’s nachts om drie uur in de bakkerij en werk tot half elf. Ik ga even wat slapen en dan pak ik mijn tas om te gaan voetballen.”

Buurdorpen
Het ongeveer 2700 inwoners tellende Herwijnen koestert de voetbalclub Herovina, toch wel het kloppend hart van het dorp. De velden liggen volledig ingeklemd tussen de woningbouw. De club redt zich wel. Bestuurlijk zit het goed. Opmerkelijk is dat ‘Mr. Herovina’, Kevin Steenbruggen, aanvoerder van het eerste elftal, spits en topschutter, meteen ook voorzitter van de vereniging is. Hij is blij met talenten uit eigen dorp als Rick Bakker. De bakkerszoon was nog geen zes toen hij de voetbalschoenen al aantrok. Hij was nog maar vijftien toen hij in de derby tegen SVS’65 debuteerde. ,,Onvergetelijk. Ik had al een wedstrijd met de JO17 gespeeld. Koen de Ridder viel in de rust uit en ik moest warmlopen. Ik scoorde het enige doelpunt van de wedstrijd, waardoor wij Spijk versloegen. Deze wedstrijd tussen de buurdorpen is altijd bijzonder.”

Snelheid
Bakker bleef met het eerste elftal meetrainen maar speelde zijn wedstijden als aanvoerder vooral met zijn eigen JO17. Tijdens de winterstop van het vorig seizoen werd de vleugelaanvaller door trainer Marcel de Groot bij het eerste elftal gehaald. Er waren in die periode veel blessures. Bakker was tot de JO15 verdediger. Nu speelt hij voorin. ,,Ik probeer met mijn snelheid veel diepe ballen te vragen en speel vooral een beetje om Kevin Steenbruggen heen. Eigenlijk kijk ik wel tegen hem op. Er is een leeftijdsverschil van twintig jaar maar hij is nog zo goed hè en belangrijk voor ons. Ik luister vooral naar Kevin en naar de trainer, daar moet ik het van leren. Ik kan mij niet voorstellen dat Kevin er op een moment niet meer bij is. Zijn schot is verwoestend. Ik heb die kwaliteit niet. Nogmaals, ik moet het hebben van mijn snelheid en diepgang en dan een balletje voor geven.”

Tijdens de trainingen wil Rick Bakker zich verder ontwikkelen. ,,Ik moet sterker worden en ik wil zuiverder in de afronding worden. Daarom kijk ik altijd naar Kevin, hij is mijn voorbeeld.” Doelstellingen neerleggen blijft lastig, maar bij Herovina hoopt men in de vierde klasse wel op een plaats bij de beste vijf. Herovina begon de competitie tegen Lekvogels.

Klik voor meer informatie op Herovina.
Klik voor andere artikel van de club op Herovina.

Lars Jansens volgend jaar hoofdtrainer Dongen Zaterdag 1

vv Dongen
-
0
Lars Jansens volgend jaar hoofdtrainer Dongen Zaterdag 1

Voor de mensen die VV Dongen volgen is het geen grote verrassing. Eindelijk kwam de definitieve bevestiging dat Lars Jansens de nieuwe hoofdtrainer van Dongen Zaterdag 1 wordt en daarmee de opvolger wordt van Luke van Overbeek.

Lars (32) is een jongen van de club. Als voetballer, jaren deel uitgemaakt van de selectie, koos hij al op jonge leeftijd voor het trainersvak. De laatste jaren zeer succesvol met de beloften O-23 haalde hij het hoogste niveau, divisie 1.

De ambitie van Lars strookt met de ambities die VV Dongen heeft met Dongen Zaterdag 1. Dit team moet vanuit een stabiele basis (in de derde klasse) doorgroeien en mee gaan doen om de prijzen.

De ontwikkelingen bij de jeugd van VV Dongen zal hier de komende jaren ondersteuning aan moeten bieden. Dit past in de totale visie die de club al jaren nastreeft en dat is “Groeien van onderuit”. Dit geldt voor de gehele vereniging, dus niet alleen spelers maar ook voor trainers.

Natuurlijk is het niet voor elke speler een vanzelfsprekendheid om vanuit de beloften O-23 door te kunnen groeien naar het niveau van Dongen zondag 1, derde divisie.

Het alternatief voor deze ambitieuze voetballer om onder een goede trainer deel uit te mogen maken van het ook zeer prestigieuze Dongen zaterdag 1 in de derde klasse is natuurlijk fantastisch.

Zeker als VV Dongen het vertrouwen heeft dat met Lars Jansens, als hoofdtrainer, Dongen Zaterdag 1 in de regio zijn stempel kan drukken en dit volledig in lijn is met de weg die we als VV Dongen zijn ingeslagen.

Klik de link voor een recent artikel over vv Dongen
Klik de link om voor meer informatie over vv Dongen

1...477478479...1.537Pagina 478 van 1.537