Home Blog Pagina 479

Fortuna Be Quick voelt totaal niet als een fusieclub

Jeroen van der Horst was voorbestemd om de opvolger van Leo Tol te worden als trainer van Goudswaardse Boys. Het liep echter anders: de 38-jarige inwoner van Spijkenisse is namelijk de eerste trainer-coach van Fortuna Be Quick, het jongste lid van de Hoeksche Waardse voetbalfamilie.

GOUDSWAARD/PIERSHIL – Na jarenlang ervaring opgedaan te hebben als jeugdtrainer, waarbij hij bijna de gehele jeugdlijn van Hellevoetsluis onder zijn hoede had gehad, was Jeroen van der Horst klaar voor de volgende stap in zijn trainersloopbaan. In vierdeklasser Goudswaardse Boys had de voormalig speler van onder andere Hellevoetsluis, WRW, OVV, NBSVV en SCO’63 een prima club gevonden voor zijn eerste grote trainersklus.

Maar de inkt onder de verbintenis met de ‘boys’ was amper droog of de ontwikkelingen volgden zich in razend tempo op: de gesprekken over een samensmelting tussen de voetbalburen Goudswaardse Boys en Piershil geraakten immers in een stroomversnelling. ,,Dat waren ontwikkelingen waar ik op voorhand natuurlijk totaal geen rekening mee gehouden had’’, blikt Van der Horst terug op de opmerkelijke twist in de afgelopen maanden. ,,Ik had bij Goudswaardse Boys drie gesprekken gehad die heel positief waren verlopen. Van een eventuele fusie was toen nog helemaal geen sprake. Ik ben me gaan voorbereiden op het nieuwe seizoen en heb het toenmalige team van Goudswaardse Boys enkele keren aan het werk gezien om alvast een beeld te vormen van de spelers die ik (mogelijk) in het nieuwe seizoen zou gaan trainen.’’

Uitdaging

Van een afstand maakte Van der Horst uiteindelijk de versnelling van het samensmeltingsproces mee. De gesprekken tussen de twee clubs uit de voormalige gemeente Korendijk, die enkele jaren opging met vier andere gemeentes in één Hoeksche Waard, verliepen zo voorspoedig dat een fusie steeds dichterbij kwam. En daarmee ontstond ook een trainersvraagstuk, want wie zou de eerste oefenmeester van een eventuele fusieclub worden? Het afscheid van Leo Tol was al aangekondigd, maar bij Piershil was Floris van Marle de verantwoordelijke trainer van het eerste team. ,,Er is bij mij aangegeven dat ik de nieuwe hoofdtrainer van fusieclub Fortuna Be Quick zou worden. Maar daarmee ontstond natuurlijk wel een extra uitdaging.’’

Want in geen enkel trainersboekje staat beschreven hoe je een team moet smeden met spelers van twee verenigingen die elkaar niet of nauwelijks kennen signaleert Van der Horst. ,,Bovendien was er nogal wat verloop in beide selecties. Bij Goudswaardse Boys waren er verschillende spelers die stopten, terwijl bij Piershil de buitenlandse jongens vertrokken. Ik kreeg uiteindelijk een eerste lijst met een zestigtal namen van spelers erop. Die hebben we geprobeerd terug te brengen tot dertig spelers, met wie we aan de voorbereiding zijn begonnen en in de oefenwedstrijden aan het werk wilden zien’’, vertelt Van der Horst, die in het dagelijks leven werkzaam is in de sales en in het bezit van het trainersdiploma tc 3.

‘Bloedgroepen’

Het kennismakingsproces met zijn nieuwe spelersgroep en het smeden van een onderlinge klik tussen de spelers uit twee ‘bloedgroepen’ verliep uiterst voorspoedig. ,,In niets merk je eigenlijk dat dit een fusieclub is. De spelers gaan heel goed met elkaar om, het voelt eigenlijk vanaf het begin als één geheel. In organisatorisch opzicht heeft het bestuur ook heel snel voor eenheid gezorgd. Het is allemaal heel natuurlijk verlopen tussen beide verenigingen en dat zorgt voor een positieve sfeer.’’

Na een goed verlopen voorbereiding debuteerde Fortuna Be Quick met een thuiswedstrijd tegen FC Vlotbrug in competitieverband. ,,Een wedstrijd die we met 2-1 verloren, maar waar meer in gezeten had want we kregen de complimenten van de tegenstander’’, geeft Van der Horst aan. Een week later was het eerste sportieve hoogtepunt een feit: bij gemeentegenoot ’s-Gravendeel werd de eerste competitiezege in de clubhistorie geregistreerd (2-3). ,,De blijdschap was niet van de lucht en het was ook nog eens een verdiende overwinning’’, geniet Jeroen van der Horst na. ,,Dat maakte wel wat los bij de spelers, het bestuur en de aanhangers. Een mooi moment voor de vereniging.’’

Terugkijkend op de afgelopen maanden kan Van der Horst niet meer dan tevreden zijn. ,,We hebben een zware start gehad, met drie tegenstanders die uit de derde klasse gedegradeerd zijn en een ploeg als GOZ  die al jaren meedraait voor promotie naar de derde klasse. De selectie is inmiddels een eenheid geworden en we hebben aangetoond dat we met elkaar het niveau aankunnen. Voor de selectie is afgesproken dat we het eerste halfjaar trainen en de thuiswedstrijden spelen op het terrein van Goudswaardse Boys en vervolgens zullen switchen naar de accommodatie van Piershil. We voelen ons één geheel. Het uitgangspunt was voor dit seizoen om snel naar elkaar toe te groeien en zorgen dat we in ieder geval uitgroeien tot een goede vierdeklasser waarbij het plezier vanaf het eerste moment voorop heeft gestaan. Ik heb het enorm naar mijn zin, in een competitie met veel streekderby’s. Ik heb voor een jaar getekend, dus we zullen later dit seizoen gaan zitten om te spreken over een verlenging maar het is al met al een jaar geworden dat heel verrassend en goed is verlopen.’’

Toch weer rol voor Leo Tol

Leo Tol verdween nadat hij zijn laatste trainingen had geleid en zijn laatste wedstrijden had gecoacht bij Goudswaardse Boys even van het toneel. De gepokte en gemazelde Tol was echter niet lang uit de picture: inmiddels is hij weer begonnen en heeft hij het tweede team van Fortuna Be Quick onder zijn hoede genomen. ,,Het is fijn dat we binnen de club op de ervaring van Leo kunnen bouwen’’, constateert hoofdtrainer Jeroen van der Horst.

 

Kees Kruijthof laat een enorme leegte achter bij VV Strijen

0

STRIJEN Voetbalvereniging Strijen heeft afscheid moeten nemen van Kees Kruijthoff. De voormalig voorzitter, die erelid was van de club uit het Keendorp, overleed op 93-jarige leeftijd.

Dick de Heus, de huidige preses van voetbalvereniging Strijen, duidt de betekenis van een van zijn illustere voorgangers: ,,Kees laat een enorme leegte achter bij voetbalvereniging  Strijen. In de bestuurskamers, bij de vutters, bij iedereen die Kees kende vanuit en rondom de club. Wij zullen hem allemaal enorm gaan missen, maar zullen ook de mooie herinneringen aan Kees voor altijd koesteren.’’

Kees Kruijthoff bleef zich tot op vergvorderde leeftijd inspannen voor de vereniging en leverde en belangrijke bijdrage aan het jubileumboek, dat in 2021 ter ere van het 100-jarig bestaan van de vereniging verscheen. ,Hij kende de historie van de club als geen ander en heeft bijgedragen aan het kleurrijke boek dat is verschenen.

Toen wij hem in 2018 al eens vroegen of hij eens wilde nadenken over de historie van de vereniging merkte hij gevat op ‘probleem is wel dat ik mij niet verder kan herinneren dan vanaf 1932’. Waarbij wij dachten dat dat al veel meer is dan ieder ander zich kan herinneren. Vol energie vertelde Kees graag over de periode waarin hij zelf voetbalde bij het toenmalige Be Quick Strijen en al zijn herinneringen die hij als speler, als voorzitter en in alle overige functies bij voetbalvereniging Strijen heeft meegemaakt.’’

Kruijthoff, die ruim tachtig jaar lid was van de vereniging, kende de geschiedenis achter de verhuizingen van de club van de Oud-Bonaventurase Dijk naar de Achterstraat, vervolgens terug naar een andere locatie aan ‘de dijk’ en tenslotte in 1962 naar de huidige locatie. Tot enkele weken voor zijn verscheiden was het erelid nog iedere doordeweekse dag in de ochtend op de club om daar zijn administratie bij te houden en samen met de vutters koffie te drinken en over alles wat in de wereld gebeurde te praten.

Bij thuiswedstrijden van het eerste team was hij altijd aanwezig in de bestuurskamer om de scheidsrechter te ontvangen en te begeleiden en zijn verhalen te vertellen en te delen met bestuursleden van de bezoekende clubs en andere gasten. En bij alle uitwedstrijden die hij bezocht, stond zijn borreltje klaar.

Met het overlijden van Kees Kruijthoff verliest Strijen een monumentaal lid, dat voor eeuwig in de geschiedenis van de vereniging zal blijven voortleven.

Klik op VV STRIJEN voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV STRIJEN voor meer informatie over de club.

 

Koen van Baardwijk van RWB is nieuwe aanvoerder

0

Hij is de nieuwe aanvoerder van RWB Waalwijk 1: Koen van Baardwijk. De 27-jarige voetballer heeft daardoor wat extra taken en verantwoordelijkheden. Voetbaljournaal praat met hem over leiderschap, het coachen van jonge spelers, geintjes uithalen en natuurlijk voetbal.

Hij is terug op het oude nest. Van Baardwijk maakte een uitstap van vier seizoenen. Hij verruilde RWB eerst voor DESK waarmee hij promoveerde naar de tweede klasse en maakte toen de overstap naar GRC ’14 waar hij twee seizoenen zelfs eerste klasse speelde. “Ik wilde altijd al eens kijken hoe het is bij een andere club en eens tegen andere tegenstanders te spelen. Dat heb ik de afgelopen vier jaar dan ook volop gedaan.”

Oude Nest

Toch kroop het bloed waar het niet gaan kon en keerde de voetballer terug naar RWB, waar hij prompt aanvoerder werd. “Het is een nieuwe taak voor mij, maar ik denk dat ik er langzaam in aan het groeien ben. Ik voel dat ik een voorbeeldrol heb en vooral tijdens de trainingen en de wedstrijden pak ik deze. Ik ben daarnaast ook het aanspreekpunt van de trainer en technische commissie en stuur de jongens aan.”

Van Baardwijk vindt het een leuke rol. “Maar ik ben niet autoritair hoor. ik ben juist degene die geintjes maakt tijdens de training en in de kleedkamer. Wat we dan doen? Boxershorts verwisselen en dat soort geintjes.”

Hij vervolgt: “Ik vind het heel belangrijk dat jonge en nieuwe spelers  zich fijn voelen in het team en in de kleedkamer. Die hebben een andere benadering nodig dan de meer ervaren jongens. Ik begeleid de nieuwelingen graag en vang hen op zoals ik zelf ook werd opgevangen als zestienjarige selectiespeler. In het verleden ben ik zeven jaar jeugdtrainer geweest, veel van de jongens die ik destijds trainde, spelen nu bij mij in het team.”

De aanvoerder zet zich graag in voor de club. “Ook tijdens jeugdactiviteiten zoals de viering van Sinterklaas en het  jeugdkamp.”

Mooi!

Van Baardwijk is ondanks zijn uitstapje een kind van de club. “Ik startte toen ik vier jaar was met voetballen en vind RWB een mooie club. Ik ben blij dat ik weer terug ben. Ik woon in de buurt en kan nu met de fiets. En er is niks mooier dan voetballen met vrienden.”

Ondanks of dankzij de vriendschap tussen de voetballers zijn de ambities groot. “We spelen vierde klasse en willen graag bovenin meedraaien dit seizoen. We gaan voor de top 3. Of dat haalbaar is? ik denk het wel met onze kwaliteiten. We hebben in de eerste drie wedstrijden vijftien keer gescoord en slechts één tegendoelpunt gehad.”

Van Baardwijk vindt het spelletje fantastisch. ”Het lijkt misschien alsof 22 mannen of vrouwen achter een bal aanrennen, maar er komt zoveel meer bij kijken. Het is een tactische  en positionele sport. Maar we hebben vooral heel veel plezier met elkaar. Na de trainingen en wedstrijden drinken we graag een biertje en ouwehoeren we met elkaar. Gelukkig maar, want het is toch een hobby.”

Klik op RWB voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RWB voor meer informatie over de club.

 

Walking-voetballers FC Right-oh vieren lustrumfeestje

FC Right-oh vierde onlangs het vijfjarig jubileum van de walking footballtak van de club. “Het leeft”, zegt één van de leden van het eerste uur en tevens trainer Jan Helmonds (70). “Iedere woensdagmorgen is het vaste prik. We kijken er allemaal naar uit.”

Op één speler na – hij is op vakantie – zijn ze er allemaal: negentien walking footballers vieren op de eerste woensdag van november het vijfjarig jubileum van FC Right-oh in Geertruidenberg. “Bescheiden hoor”, verzekert Jan Helmonds, terwijl de jubileumwedstrijd tegen Baronie uit Breda op het punt van het beginnen staat. Na de wedstrijd, of beter gezegd ontmoeting, want een wedstrijdelement heeft walking football niet, is er koffie en gebak. “Vanmiddag gaan we bowlen en met elkaar een hapje eten. Daarna keren we terug naar de club waar we met bestuur en sponsors nog gezellig samen wat gaan drinken.”

Helmonds was erbij toen FC Right oh besloot om ruim vijf jaar geleden een walking footballtak op te richten. “Het initiatief kwam van NAC. Eerst was dat onder de paraplu van NAC Teamplay en nu heet dat inmiddels NAC Maatschappelijk. NAC heeft ons geholpen om het goed op te zetten. We hebben trainingspakken gekregen en ballen ook. Eén keer in de maand spelen we tegen een ander team uit de buurt. Dat schema wordt gemaakt door NAC. In coronatijd organiseerde NAC ook activiteiten die wel konden toen het voetbal stil lag. Zo hebben we een keer meegedaan aan een wandeltocht door Breda met allemaal voetbalspelletjes.”

Helmonds, die het als zeventienjarige ooit schopte als invaller bij het toen nog in het profvoetbal spelende Baronie, behoort met  Jos de Waard, FC Right-oh-voorzitter Joop de Jongh en Bert van der Meijden tot de mannen van het eerste uur. “We zijn ooit begonnen met een mannetje of zes, zeven, maar zaten al snel aan tien, twaalf man. Inmiddels hebben we twintig spelers. Een stevige basis dus.”

Helmonds gaat prat op de hoge opkomst. “Het leeft. We zijn een hechte groep. Zelf moet er heel wat gebeuren voordat ik een woensdag over sla. We hebben veel lol met elkaar en maken een dolletje, maar er moet ook gewerkt worden, hé.”

Helmonds is namelijk ook de trainer en die taak neemt hij serieus. “We beginnen altijd met een goede warming-up, want op onze leeftijd moeten de spieren eerst flink opgewarmd worden. Daarna doen we allerlei voetbaloefeningen. We maken veel driehoekjes. Dat is een steeds terugkerende situatie in partijtjes. In walking football gaat het vooral om het positiespel. Je mag niet hardlopen en daardoor kan je jezelf ook niet vrijlopen. Elke training sluiten we af met een partijvorm. Zeven tegen zeven of acht tegen acht, afhankelijk van met hoeveel mensen we zijn.”

“Eén keer in de maand staat er dus een ontmoeting met een ander team op het programma. De meeste spelers vinden dat leuk, maar van sommige hoeft het niet. Die vinden trainen alleen prima. Veel spelers hebben een voetbalachtergrond, maar er zijn ook bij die nooit in clubverband hebben gevoetbald. Die verbroedering vind ik het mooiste.”

De jongste speler is net boven de zestig, de oudste speler is 78 jaar. Helmonds: “De keerzijde van de medaille is dat we in de afgelopen vijf jaar ook afscheid moeten hebben van drie trouwe leden die zijn overleden. Dat hoort helaas ook bij het leven.”

Klik op FC Right-Oh voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Right-Oh voor meer informatie over de club.

Oude tijden moeten herleven bij SV Spakenburg

0

In het verleden waren de grote clubs uit Spakenburg steevast te vinden in de top van het Nederlandse amateurvoetbal. De laatste jaren lijkt er de klad ingekomen. Bij SV Spakenburg werkt oud-speler Maurice Pot aan de toekomst van de ‘blauwen.’

De onlangs opgestapte trainer Patrick Loenen noemde Spakenburg zijn droomclub en sprak van een voetbalwalhalla. Daar valt wat voor te zeggen. De ‘blauwen’ regen, net als dorpsgenoot IJsselmeervogels de successen aaneen. Toch is de Spakenburgse hegemonie niet langer vanzelfsprekend. ,,Clubs als Quick Boys, Katwijk en HHC Hardenberg zijn de laatste jaren ontzettend aan de weg aan het timmeren en zodoende geduchte concurrenten geworden.” Aan het woord is Maurice Pot. Hij is als hoofd opleidingen verbonden aan SV Spakenburg. De oud-verdediger van de club is vier jaar geleden begonnen aan die klus. ,,Ik heb in het verre verleden zeven jaar bij Spakenburg gevoetbald. Ik heb hier een hele mooie periode meegemaakt. Dan moet je denken aan gewonnen derby’s en een kampioenschap. Ook ben ik eens speler van het jaar geweest en heb hier vriendschappen voor het leven opgebouwd. Ik heb daarna nog wel bij andere clubs gevoetbald, zoals SVL en Nunspeet, maar ik ben wel altijd betrokken gebleven bij Spakenburg. Vervolgens ben ik het trainersvak ingerold en ben lang jeugdtrainer en hoofd jeugd geweest. SVL gaf me zelfs de kans een eigen voetbalschool te beginnen. Na die periode ben ik door Spakenburg gevraagd om samen te gaan werken in deze functie.”

De degradatie naar de derde divisie deed aan de blauwe zijde van De Westmaat alarmbellen af gaan. ,,De club moest terugkeren en het liefst weer zo succesvol worden als in vroegere tijden”, legt Pot uit. ,,Gelukkig promoveerde de club meteen, maar vanaf dat moment zijn we wel gaan bouwen. We willen het liefst naar een situatie waarin de helft bestaat uit zelf opgeleide spelers en de andere helft uit spelers van buitenaf met een echte meerwaarde. We hebben daarom gewerkt aan een verbeterde opleiding met trainers die we beter op kunnen leiden. Dat resulteert in een erkende jeugdopleiding van goede kwaliteit en een selectie met meerdere spelers die we zelf hebben opgeleid.”

Volgens Pot is het belangrijk om als club een ‘eigen gezicht’ te hebben. ,,Dat was een tijdje weg. We zijn daarvoor nog steeds aan het bouwen.” Maurice Pot is blij met het aanstellen van Chris de Graaf als trainer van de ‘blauwen’. ,,Niets ten nadele van Patrick Loenen. Dat is een deskundige en fijne trainer. Maar Chris de Graaf kent de cultuur van de club beter. Hij zal zeker een vervolg geven aan het plan zoals wat wij aan het uitrollen zijn. Ik zie hem bij uitstek als een verlengstuk.”

,,Het is belangrijk dat wij in alle facetten herkenbaar willen zijn. Dan heb ik het over eigen jongens uit het dorp, maar ook over aantrekkingskracht op spelers uit de regio. Wij praten trouwens niet graag over ‘selecties’. Het woord ‘groepen’ past beter, omdat wij vinden dat elk lid recht heeft op een leerzame en fijne tijd bij SV Spakenburg.”

Volgens Pot zijn de speerpunten te benoemen met de zogenaamde ‘drie A’s.’. Dan hebben we het over Aanvallend, Attractief en (positief) Agressief voetbalspel”, legt de oud-speler van FC Zwolle uit. We willen herkenbaar trainen en betrokken met elkaar omgaan. Dat doen we met heel veel vrijwilligers.”

De laatste jaren is Spakenburg niet meer een vast onderdeel van de top in het amateurvoetbal. ,,Je ziet dat clubs als Quick Boys en Katwijk ongeveer dezelfde budgetten hebben. Daardoor is het nog belangrijker dat we ons onderscheiden en een eigen gezicht hebben. Dat onderscheiden kan bijvoorbeeld door talenten uit Bunschoten-Spakenburg te ontwikkelen tot goede spelers voor het eerste elftal. Daarnaast moeten we de echte toppers van buitenaf halen, maar die moeten wel een duidelijke meerwaarde hebben. Net als in mijn tijd. Toen hadden we een herkenbare selectie die uit een gezonde mix van spelers uit het dorp en spelers van buitenaf bestond en ook nog eens succesvol was. Ik hoop dat we die tijden terug kunnen laten keren.”

door Danny van der Linden

Klik op SV Spakenburg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Spakenburg voor meer informatie over de club.

Shirley Mathan: “TSC geeft de jeugd een stem”

Bij TSC denkt en praat de jeugd  actief mee over het wel en wee van de vereniging. Sinds begin van dit jaar heeft de club een jeugdkinderbestuur. “Het is belangrijk om kinderen een stem te geven, want het is ook hun vereniging”, zegt Shirley Mathon.

Mathon (46) is als coördinator verbonden aan het eerste kinderjeugdbestuur van TSC. In dat bestuur zitten vier jongens en één meisje in de leeftijd van tien tot en met twaalf. “Het idee erachter is tweeledig”, legt Mathon, die zelf een pedagogische achtergrond heeft, uit. “We vinden het als TSC op de eerste plaats belangrijk om te weten wat er speelt bij onze jeugdspelers. Kinderen hebben vaak hele andere ideeën en kijken ook vaak anders tegen bepaalde zaken aan dan wij als volwassenen. Door ze een stem te geven kan je daar rekening mee houden in je beleid en besluitvorming. Daarnaast zorg je er als club ook voor dat de betrokkenheid van de jeugd wordt vergroot. Je laat zien wat er allemaal bij komt kijken om de vereniging draaiende te houden. Dat het veld eerst goed geprepareerd moet worden voordat er op gespeeld kan worden. En dat die ballen en pionnen op het veld er niet zomaar liggen en staan. En dat alle werkzaamheden door vrijwilligers worden gedaan.”

Het eerste kinderjeugdbestuur wordt gevormd door Pippa, Bradley, Jelle, Daan en Teun. Zij vergaderen net als het ‘volwassen’ hoofdbestuur in de bestuurskamer in het clubgebouw. “Bij de eerste keer is er een officiële opening geweest. Dat hebben we gedaan met het doorknippen van een lint”, zegt Mathon.

In het eerste jaar is het ook vooral ontdekken en uitvinden op welke manier het kinderjeugdbestuur het beste functioneert. “In de eerste maanden hebben we om de twee, drie weken vergaderd. Ze kwamen er vanzelf achter dat dat best een hoge frequentie was, omdat er ook getraind moet worden en er ook schooltaken wachten. Daarom hebben we nu besloten eens in de drie maanden te vergaderen.”

De leden praten mee over wezenlijke zaken bij TSC. “We hebben eerst gekeken op welke punten we een bijdrage kunnen leveren. Al snel bleek dat dat om de kantine te gaan en de inrichting van de plek waar het oude clubgebouw stond.”

Het bestuur van vijf blijkt voorstander van een gezondere voetbalkantine. “Het is de bedoeling dat we niet alleen advies uitbrengen, maar ook een plan maken voor de uitvoering”, zegt Mathon. “In dat plan staan ideeën om het aanbod snacks gezonder te maken. Dus naast de patat en broodje kroket gezonde alternatieven, zoals een volkoren broodje in plaats van wit brood en het aanbieden van gesneden fruit. Of dat haalbaar is, hangt natuurlijk af van de mogelijkheden bij de kantine, want uiteindelijk lopen daar ook vrijwilligers rond. Ook dat aspect nemen we in de vergaderingen mee.”

Ideeën over de herinrichting van de plek waar het voormalig clubgebouw stond zijn er ook volop. “Het idee van een teq tafel is al geopperd, maar ook een pannakooi of een Cruyffveldje zien ze helemaal zitten”, weet Mathon.

Door de activiteitencommissie wordt het kinderjeugdbestuur regelmatig gevraagd om input. “Daar kwam vooral uit dat de jeugd gek is op toernooien. Een FIFA Playstation-toernooi vonden ze ook leuk.”

De leden moeten vooral een spreekbuis worden van alle jeugdspelers. Mathom: “Daarom is nu het plan om de naamsbekendheid wat te vergroten. In hun eigen teams is vaak wel bekend wat de bestuursleden doen, maar in andere teams nog niet altijd.”

Klik op TSC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op TSC voor meer informatie over de club.

Een vooruit -en terugblik op 15 jaar FC Utrecht

0

We blikken in deze column met Utrechter van het eerste uur, Frans van Seumeren, vooruit en ook terug op 15 jaar FC Utrecht. We kijken terug op de mooie momenten en vooruit naar de doelen voor de toekomst.

Wat is je mooiste moment ooit geweest bij FC Utrecht in de laatste 15 jaar?
,,De thuiswedstrijd tegen Ajax die we met 6-4 wonnen was de prachtigste van allemaal. Wat een wedstrijd was dat, zes goals maken tegen Ajax, een geweldige sfeer in het stadion en de enorme vreugde na afloop was iets om nooit meer te vergeten. Er zijn meer mooie wedstrijden geweest, zoals de uitwedstrijden in Europa tegen Liverpool, Celtic en Napoli. Of de thuiswedstrijd tegen AZ in 2017 nadat we uit verloren met 0-3 en thuis wonnen met 3-0 en strafschoppen daarna ons de zege bracht in de Play-Offs voor Europees voetbal”.

Wat is na jouw komst bij de FC de belangrijkste verandering geweest ?
,,We zijn inmiddels een structurele subtopper geworden in de Eredivisie. We zijn tevens van een omzet van 14 miljoen naar 25 miljoen gegaan, dat zijn toch wel twee cruciale veranderingen. De uitdaging voor mij ligt nog wel om zakelijk gezien winst te gaan maken en dat wordt ook wel eens een keer tijd”.

Wie was voor jou de allerbeste speler ooit in de afgelopen 15 jaar?
,,Haller was natuurlijk voor ons een geweldige speler maar ik kies toch voor Dries Mertens. Het feit alleen dat hij bij Napoli (in 9 seizoenen) meer goals heeft gemaakt dan Diego Armando Maradona (in 7 seizoenen weliswaar) zegt genoeg. Ik vond Dries een bijzonder goede speler, het uitspelen van een mannetje, zijn vrije ballen waren vaak doeltreffend, zijn spelinzicht en steek balletjes waren bijvoorbeeld geweldig. Voor ons was Dries een weergaloze speler”.

Stel je voor dat je de trainer van FC Utrecht zou zijn, wat zou het eerste zijn wat je van ze zou verwachten, mede gezien het DNA van de club?
,,Ik zou drie belangrijke basiselementen terug willen zien, namelijk keihard werken, absolute loyaliteit naar elkaar en naar de staf en dat ze plezier hebben, want zonder dat kom je nergens. Maar ik realiseer me ook dat de geluksfactor in het betaald Voetbal veel groter is als in het bedrijfsleven. Het gaat natuurlijk om winnen, wat natuurlijk het beste medicijn is als het wat minder gaat. In het zakenleven kan een lange termijn politiek een belangrijke strategie zijn, maar in het opportunistische betaald voetbalwereldje is daar geen tijd voor.Kijk als je, bij wijze van spreken, met FC Utrecht anderhalve punt per wedstrijd pakt doe je het gewoon hartstikke goed. We staan nu zelfs op 24 punten na 14 wedstrijden, dus lopen we op schema”.

Wat is je grootste wens om nog te realiseren voordat je ooit naar de eeuwige jachtvelden gaat ?
,,Kampioen worden met FC Utrecht natuurlijk, je begint aan een competitie om uiteindelijk als winnaar uit de strijd te komen”.

Bron tekst & foto: Frans van Seumeren

Voor meer informatie over FC Utrecht klik hier
Voor meer artikelen over FC Utrecht klik hier

Duizendpoot Frank van Zon over V.V. Haarsteeg

0

Zijn eigen jeugd bracht hij door op het veld van Vlijmense Boys, maar toen zijn drie zoons ruim tien jaar geleden gingen voetballen bij V.V. Haarsteeg, was Frank van Zon (53) daar al snel niet meer weg te slaan. “Ik denk dat ik twee weken langs de lijn stond als ouder, daarna werd ik al leider en trainer.”

Hoeveel uren hij wekelijks op het terrein van ‘zijn’ V.V. Haarsteeg doorbrengt, houdt Frank niet bij. “Ik heb met mijn vrouw afgesproken ze niet te tellen. Ik vind het enorm leuk me in te zetten voor de vereniging.”

Dat is maar goed ook, want de actieve vrijwilliger noemt een waslijst aan taken die hij met liefde op zich neemt. ”Ik ben binnen het bestuur verantwoordelijk voor de gehele organisatie. Positioneel maar ook logistiek. Dat is een zeer intensieve taak en houdt onder meer in dat ik nieuwe ouders wegwijs maak, kick offs mede organiseer en scheidsrechters, coördinatoren en wedstrijdsecretarissen regel. En ik zorg ervoor dat bestaande sporttenues efficiënt ingezet worden en trainers en leiders voorzien zijn van een coachjas en polo.”

Een intensieve klus, maar dat is nog niet alles, want Frank stuurt verschillende commissies aan, beheert en bewaakt vele appgroepen, regelt de veld- en kleedkamerindeling én verwijst mensen met vragen door naar de verantwoordelijke. “Ik koppel mensen aan elkaar en ben een verbinder. Ik kan gelukkig snel schakelen zodat alles zo efficiënt mogelijk gebeurt.”

Vernieuwen
Van Zon is daarmee een spin in het web die ervoor zorgt dat veel binnen de club goed geregeld is. “Toen mijn zoons lid werden van V.V. Haarsteeg ontdekte ik dat het best even tijd kost om je weg te vinden. We zijn een grote club met 1.100 leden. Toen het oude bestuur wilde vernieuwen, werd ik gevraagd het stokje mee over te nemen en zo kon ik mijn ervaringen binnen de club inzetten.”

Hij vervolgt: “Ik ben vier jaar geleden met Martijn van Esch en John Bechtold de uitdaging aangegaan om de basis te leggen voor een nieuw bestuur. We kozen voor elf posities, net als een elftal. Sommige posities worden gedeeld, wat betekent dat ons bestuur zestien mannen en vrouwen telt. Samen dragen wij de club en delen we het werk. Ik vind dat we het als club goed voor elkaar hebben. Ons motto is dan ook met recht: #samensterk!”

GENIETEN!
Frank geniet elke dag van zijn vrijwilligerswerk. “Ik ben blij als ik op het sportpark ben. Ik vind het leuk sociale contacten te hebben, dingen op te lossen, anderen te helpen, lijnen uit te zetten. En hoewel het een pure hobby is, lijkt het op het runnen van een bedrijf. Maar ik fluit ook regelmatig een wedstrijdje en speel zelf in het 35+ team. Maar de wedstrijden van mijn kinderen gaan boven alles. Ik zorg ervoor dat ik mijn jongens elke week zie spelen.”

Het is in het gezin Van Zon dus vooral voetbal wat de klok slaat: “Twee van mijn zoons voetballen bij V.V. Haarsteeg en ook mijn vrouw Carolien is actief binnen de club. Ze ondersteunt bij meerdere activiteiten, speelt bij Vrouwen 30+ en draait soms bardiensten. We zijn echte verenigingsmensen.”

Wil je ook vrijwilliger worden? Meld je aan! We kunnen overal extra handjes gebruiken.

Klik op VV Haarsteeg voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Haarsteeg voor meer informatie over de club.

FC Utrecht na goede eerste seizoenshelft klaar voor seizoenshervatting

0

Twaalf punten oogstte FC Utrecht tijdens de laatste vier wedstrijden van de eerste seizoenshelft. Dankzij die ijzersterke serie gaat het team van Hoofdtrainer Henk Fraser met een goed gevoel, en als nummer zeven van de ranglijst, de winterstop in.

Op volle toeren draait de machine van FC Utrecht tijdens het laatste deel van de eerste seizoenshelft. Na een 0-3 overwinning op het Woerdense Sportlust ’46 in de TOTO KNVB Beker rekent de Utrechtse FC in de Eredivisie achtereenvolgens af met Sparta Rotterdam (3-1), sc Heerenveen (1-2), FC Groningen (2-1) en FC Volendam, dat tijdens de laatste speelronde van het eerste deel van de jaargang met 0-4 wordt geklopt door de equipe van Fraser.

In Volendam schrijft de Utrechtse FC een stukje geschiedenis. Taylor Booth’s openingstreffer in het Kras Stadion is de duizendste uitgoal die FC Utrecht scoort in de Eredivisie. Als zevende club in Nederland bereikt de ploeg uit de Domstad die mijlpaal.

Telkens een andere hoofdrolspeler
Booth is één van de spelers die aan zijn eerste jaargang in Utrechtse dienst bezig is en uitblinkt tijdens de laatste fase van de eerste seizoenshelft. De Amerikaan beslist een week voordat hij de duizendste Eredivisie-uitgoal van FC Utrecht aller tijden scoort met een prachtige solo al het thuisduel met FC Groningen. Een week eerder zijn de hoofdrollen in Friesland weggelegd voor clubtopscorer Tasos Douvikas – net als aanwinst Bas Dost is de Griek zes keer trefzeker tijdens de eerste seizoenshelft – en de nieuwkomers Modibo Sagnan en Vasilis Barkas. Douvikas en Sagnan maken in het Abe Lenstra Stadion prachtige goals, Barkas valt op door de ene na de andere supersave te verrichten.

Dankzij de uitmuntende slotserie bezet FC Utrecht halverwege het seizoen de zevende plaats in de Eredivisie. Het verschil met nummer twee Ajax is slechts zes punten – met andere woorden: na de winterbreak mag de Utrechtse FC het vizier omhoog richten.

‘Fantastisch om zo te eindigen’
“Het is fantastisch om zo te eindigen”, vertelt Fraser na afloop van de laatste match van 2022. “Als wij als ploeg spelen, kunnen we het iedereen nog veel lastiger maken dan we tijdens de eerste seizoenshelft al hebben gedaan. Desalniettemin staat er op onze teller nog steeds een zeer aantrekkelijk aantal punten, ook ten opzichte van de ploegen die tijdens deze eerste seizoenshelft – terecht, ook – werden overladen met complimenten.”

Die tweede seizoenshelft, die is beduidend omvangrijker dan het eerste deel van de jaargang; 14 duels voor de break, 20 partijen na de pauze. FC Utrecht speelt na de winterstop nog 10 keer thuis, tegen respectievelijk Feyenoord, PSV, FC Twente, sc Heerenveen, Excelsior, Fortuna Sittard, RKC Waalwijk, Go Ahead Eagles, FC Emmen en FC Volendam. Gesteund door de alsmaar in aantal toenemende Twaalfde Man is FC Utrecht er dan ongetwijfeld alles aan gelegen de goede resultaten van de voorbije periode een passend vervolg te geven.

 

Het team van Fraser kijkt daarbij ongetwijfeld niet alleen naar de Eredivisie, maar ook naar de TOTO KNVB Beker. In dat toernooi wordt in de eerste ronde overtuigend afgerekend met streekgenoot Sportlust ’46 en staat ook in de tweede fase voor de Utrechters een ontmoeting met een amateurclub op de rol. Op donderdag 12 januari speelt FC Utrecht in Veghel tegen Blauw Geel ’38 om een plekje bij de laatste zestien.

Blijf van alle ontwikkelingen bij FC Utrecht op de hoogte, volg de Utrechtse FC op social media! FC Utrecht is actief op Instagram, Facebook, Twitter en TikTok en heeft een eigen kanaal op YouTube. Nieuws, achtergronden, speelschema’s, informatie over de spelers en nog veel meer kun je natuurlijk ook vinden op de website van de club: www.fcutrecht.nl.

Bron tekst: Dick Teunen
Bron Foto: Jeffrey Hurenkamp

Voor meer informatie over FC Utrecht klik hier
Voor meer artikelen over FC Utrecht klik hier

Eeuwling mikt weer op handhaving met VV Strijen

0

In Strijen moesten ze er vanwege de coronacrisis lang op wachten, maar eindelijk kon alsnog het verlate eeuwfeest van de club plaatsvinden. In de nagalm van de activiteiten ging vervolgens de knop om naar het huidige seizoen waarin de hoofdmacht weer jacht maakt op handhaving met een nieuw gezicht voor de groep.

STRIJEN Van uitstel kwam dus geen afstel. De leden van en betrokkenen bij voetbalverenging Strijen moesten noodgedwongen lang wachten voor zij hun eeuwfeest echt kleur konden geven, maar toen het eenmaal mocht was het aan de Sportlaan uiteindelijk toch een en al vrolijkheid. In zonnige omstandigheden werd het een prachtige dag die nog lang in het geheugen zal blijven liggen.               Het jubileum krijgt in zekere zin in elk geval een vervolg. Ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan werd een jubileumwebshop ingericht, waar verschillende artikelen – naast het jubileumboek ware de feestwijnen in wit en rood verkrijgbaar – konden worden aangeschaft. Inmiddels zijn de voorbereidingen in gang om de jubileumshop om te toveren in een webshop, waar onder andere de kledinglijn van ‘de Kanaries’ te zien en aan te schaffen zal zijn.

Lijfsbehoud

Na het uitgestelde eeuwfeest ging de knop echter meteen weer om naar het nieuwe seizoen, waarin het bij de selectie van Strijen even wennen was aan een geheel nieuw gezicht voor de groep. Geert Meijer, die in verschillende termijnen een enorme staat van dienst had opgebouwd als trainer van de hoofdmacht, heeft het stokje overgegeven aan voormalig hoofdmacht speler Michel Visser. Voor Visser ligt er wederom de pittige taak om met zijn spelers lijfsbehoud in de tweede klasse af te dwingen. De start, met zeven punten uit de eerste vijf wedstrijden, was in elk geval uitermate bemoedigend. De overwinning op promovendus Slikkerveer werd opgedragen aan voormalig preses Kees Kruijthoff en het puntgewin tegen streekgenoot en voormalig eersteklasser Heinenoord mocht er ook wezen.

Maar er was meer succes te melden van de velden. De JO17-1 van Strijen bereikte na vijf zeges op rij in het eerste deel van de najaars competitie de hoofdklasse. ,,We mogen met recht trots zijn op het hele team. Met een instelling, mentaliteit en teamspirit zoals we die al jarenlang kennen van deze groep, kan het niet anders zijn dan dat er een mooie toekomst voor hen is weggelegd’’, gaf een trotse Jaco Dorst aan. Meerdere spelers uit het team hebben inmiddels aan het grote werk bij het eerste team mogen ruiken, waarmee een fraaie toekomst gegarandeerd lijkt.

Zoektocht

Binnen de vereniging was er eveneens een belangrijke verschuiving. Gerjan Klingens, die tevens jarenlang als preses fungeerde, vervulde niet minder dan 35 jaar de functie van pr-man bij voetbalvereniging Strijen. Klingens gaf tijdens het zomerreces aan dat hij zijn taken definitief gaat overgeven. Bij de wedstrijd tegen Slikkerveer kroop hij nog één keer achter de microfoon de tribune van Strijen om de opstellingen en de doelpunten op zijn eigen karakteristieke wijze over de accommodatie te laten schallen. De zoektocht naar een opvolger van de illustere public relations-functionaris is nog steeds in volle gang.

Klik op VV STRIJEN voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV STRIJEN voor meer informatie over de club.