Home Blog Pagina 459

Wouter Rieken komt eraan bij Barendrecht

Wouter Rieken komt langzaam maar zeker bij zijn doel: basisspeler worden van de hoofdmacht van BVV Barendrecht. “Ik voel dat ik steeds sterker word.”

Trainer Leen van Steensel geeft Rieken (22) steeds meer speeltijd. Een teken dat de oefenmeester uit Waddinxveen het ziet zitten in de verdediger, die ooit begon bij NSVV in Numansdorp. Via de jeugd van RBC Roosendaal kwam hij op sportpark De Bongerd terecht. Daar begon hij in het tweede om vervolgens door te stoten naar de A-selectie. “Dit is mijn derde seizoen bij het eerste”, zegt Rieken, die psychologie studeert. “ik heb vorig seizoen mijn basisdebuut gemaakt tegen DVS’33 en dit seizoen krijg ik regelmatig speelminuten. Tegen Staphorst speelde ik onlangs een helft, tegen Urk en DVS’33 ruim twintig minuten.”

Als rechtsback heeft hij Tim Eekman voor zich. “Maar ik kan op meerdere posities spelen. Ik ben van origine een verdedigende middenvelder. Daardoor kan ik prima als centrale verdediger uit de voeten.”

Hij omschrijft zichzelf als ‘moderne’ rechtsback, die verdedigt en aanvalt. “Maar je hoofdtaak als rechtsback blijft verdedigen.”

Hij weet dat zijn doel – vaste basisspeler worden van Barendrecht 1 – binnen handbereik is. Ongeduldig is hij zeker niet. “Ik maak nog steeds progressie. Het niveau op trainingen is zó hoog. Daar je leer ontzettend veel van.”

Klik op Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Barendrecht voor de laatste artikelen over de club.

Kenneth Bahadoer lonkt met vrouwen Oranje Wit naar prijs

Met het vastleggen van Kenneth Bahadoer haalde Oranje Wit een bijzonder gelouterde trainer voor het eerste vrouwenelftal binnen. De nieuwe oefenmeester heeft immers meer dan twintig jaar ervaring in het trainersvak. Gelouterd, gepokt en gemazeld is Bahadoer ambitieus aan de klus begonnen waarbij hij ook een persoonlijke ambitie koestert.

De 56-jarige Kenneth Bahadoer, in het dagelijks leven werkzaam als supervisor warehousing air & sea, kan een uitgebreid curriculum vitae overleggen waarop clubs als Kozakken Boys, FC ’s-Gravenzande en als laatste Monster prijken. ,,Training geven aan en het coachen van een team is nog steeds een heerlijke bezigheid. De passie voor het trainersvak is bij mij nog steeds prominent aanwezig. Ik kan me niet voorstellen dat ik niet meer op het veld zou staan.’’

Vaardigheden
Kenneth Bahadoer koos er destijds voor om van jeugdtrainer in het jongensvoetbal, waar hij negen jaar actief was in de opleiding bij Sliedrecht, de overstap naar de meiden en vrouwen te maken. ,,Een overstap waar ik geen seconde spijt van heb gehad. Het vrouwenvoetbal zat en zit nog steeds in de lift, dat is ook weer tijdens het laatste Europees kampioenschap in Engeland in de afgelopen zomer gebleken. Maar ik zie het ook terug op amateurniveau, waar de vaardigheden van de speelsters steeds groter worden. Die ontwikkeling zal de komende jaren alleen maar toenemen. Daar wil ik ook zelf aan bijdragen.’’

Na jaren in de contreien van het Westland werkzaam te zijn geweest, is de Sliedrechter blij dat hij nu in de Drechtstreek aan de slag is gegaan. ,,In de gesprekken die ik bij Oranje Wit gevoerd heb, proefde ik meteen ambitie. Vanuit de vierde klasse is er de sterke wens om door te groeien richting de tweede klasse. Aan het realiseren van die ambitie wil ik graag mijn steentje bijdragen.’’

Mogelijkheden
De ervaren trainer voelt zich prima thuis in het vrouwenvoetbal. ,,Ik zou me niet kunnen voorstellen dat ik een hoofdtrainer in het mannenvoetbal zou zijn. Mijn ervaringen in het vrouwenvoetbal zijn tot nu toe positief dat die behoefte er ook niet is. Ik ben nu op mijn plek.’’ Denken in mogelijkheden en niet in beperkingen is één van de credo’s, die de keuzeheer aanhangt. ,,Bij Oranje Wit zijn die mogelijkheden ook volop aanwezig, ook om stappen te maken. Ik heb er enorm veel zin. Een plek in de top van de vierde klasse is het streven. Maar het zou mooi zijn als we het kampioenschap zouden kunnen pakken. Daar heb ik tot nu toe namelijk in al die jaren dat ik in het vrouwenvoetbal werkzaam ben steeds net naast gegrepen. Het zou mooi zijn als die ontbrekende prijs met de vrouwen behaald zou worden.’’ Kenneth Bahadoer is zelf nog als voetballer actief, in het 7×7-voetbal. ,,We spelen in een regionale toernooivorm met teams als Peursum, Noordeloos, Altena en Schelluinen. Voor mij nog steeds een heerlijke uitlaatklep.’’

Klik op Oranje Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Oranje Wit voor meer informatie over de club.

Samuele Longo is op weg naar dubbele cijfers bij FC Dordrecht

Een scorende spits in het betaalde voetbal vinden is anno 2022/2023 soms zoeken naar een piepklein speldje in een reusachtige hooiberg. Met het aantrekken van de gelouterde Italiaanse ‘voetbalnomade’ Samuele Longo heeft FC Dordrecht een aanvalsleider die op weg is naar de dubbele cijfers.

Zeker na het vertrek van Stijn Meijer (PEC Zwolle) en Jacky Donkor (Excelsior) was het maar zeer de vraag wie dit seizoen de doelpuntenproductie bij FC Dordrecht op gang moest houden. Want de aanvalslinie van vorig seizoen was op slag verdwenen. Vanuit Frankrijk kwamen Malhory Noc en Boubakar Camara als nieuwe aanwinsten, terwijl Pepijn Doesburg al in een eerder stadium was vastgelegd. Uiteindelijk presenteerde innovatiemanager Leon Vlemmings, in samenwerking met trainer Michele Santoni, nog twee nieuwelingen voor de frontlinie met de van Feyenoord gehuurde Senegalees Aliou Baldé en de 30-jarige spits met een indrukwekkende cv Samuele Longo.

Achter de totstandkoming van diens overgang zit een bijzondere anekdote verscholen, zo bekende Longo. ,,Ik werd gebeld door trainer Michele Santoni, die een landgenoot bleek te zijn die ik niet kende, terwijl ik aan het eten was met mijn moeder. De trainer heeft uitgelegd wat de plannen bij FC Dordrecht waren en wat hij met mij voor ogen had. In mijn achterhoofd heb ik altijd de wens gehad om eens een keer de overstap naar het noordelijk deel van Europa te maken, in een loopbaan die zich tot dit jaar vooral in Italië en Spanje had afgespeeld. Nee, de naam van FC Dordrecht kende ik niet maar ik had een goed gevoel bij de Nederlandse competitie en het niveau hier.’’

Gemor
Na twee ongelukkige jaren bij Modena en Vicenza heeft Longo, neergestreken in Nederland met zijn gezin, zijn draai en de weg naar het doel weer gevonden. FC Dordrecht is de volgende halte in een lange loopbaan die langs heel veel clubs leidde. ,,Vaak niet mijn keuze, omdat contractverlenging uitbleef en ik dan weer diende te vertrekken’’, countert de aanvaller, die onder andere bij Internazionale, Tenerife en Deportivo La Coruna actief was. ,,En ja, ik ben zelf ook ongeduldig, dat zit in mijn karakter.’’

Na zeventien competitiewedstrijden stond de teller voor Longo op zes treffers. De Italiaan gaf al verschillende malen dit seizoen aan dat hij de scepsis van de aanhang snapt(e) als doelpunten uitbleven. Maar uitgerekend als het gemor steeds grotere vormen aannam, logenstrafte de Zuid-Europeaan de criticasters met een belangrijk doelpunt. Zoals in de uitwedstrijd bij FC Eindhoven, waar FC Dordrecht geen loon naar werken leek te krijgen tot Longo in de absolute slotseconden de gelijkmaker produceerde (1-1). ,,Door mijn ervaring wist en weet ik dat het vanzelf goed zou en zal komen. Het is een kwestie van vertrouwen houden, dan komen de treffers vanzelf.’’

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

EBOH lijkt het eindstation voor Noël Goossens

Als je op maandag de krant openslaat of al eerder de online berichtgeving hebt gevolgd, zie je vaak dat Noël Goossens weer heeft gescoord voor EBOH. De 28-jarige goalgetter is dat onderdeel van het spelletje nooit verleerd.

Het gaat lekker met EBOH. De ploeg staat in de tweede klasse keurig op plaats twee, achter het tot op heden ongenaakbare Papendrecht. Bij het ingaan van de winterstop stond de teller voor Goossens alweer op tien doelpunten in de competitie en zes in de beker.

De geboren Dordtenaar trapte bij de allang opgeheven club SC Reeland voor het eerst tegen een bal. Na de samensmelting is de naam SC Emma gehandhaafd. Op 15-jarige leeftijd maakte Noël Goossens de overstap naar het veel grotere Oranje Wit. Daar pikte FC Dordrecht hem vanwege zijn steeds opvallende productie, op 19-jarige leeftijd op. Daarna ging de weg van Goossens langs SteDoCo, IFC en Heinenoord. Vervolgens hunkerde hij naar een terugkeer naar zijn eigen Dordrecht en werd het EBOH, dat mede door een altijd sfeervolle derde helft zijn voorkeur kreeg. ,,Er staat hier echt een leuk team. Het niveau is goed. Eigenlijk willen wij niet eens hogerop, maar ook niet lager. Het is prima zo. Jammer genoeg zijn wij door blessures in de fase tot de winterstop zelden compleet geweest. Zelf blijf ik ook wat tobben met spierblessures en de laatste tijd heb ik veel last van een schouder. Het trainen en voetballen op kunstgras helpt daar niet aan mee. Na een wedstrijd kan ik bijna niets meer. Soms moet ik de dinsdagtraining overslaan om weer naar de volgende zaterdag te kunnen toewerken.” Als spits is Goossens natuurlijk afhankelijk van de aanvoer. Als hij fit is, zorgt Elvis Versluis daarvoor. Ook Jimmy Pieper weet Goossens goed te bedienen.

Traject
Terugkijkend was zijn periode bij IFC, naast EBOH, zijn leukste en beste tijd. ,,Bij IFC heb ik het uitstekend naar mijn zin gehad en bij EBOH nu nog altijd. Aan mijn periode in Hendrik-Ido-Ambacht heb ik veel maatjes overgehouden. Nu bij EBOH hebben wij een echt vriendenteam. Dat is ook de reden dat het zo lekker loopt. Dat is toch het mooiste in het voetbal.” IFC heeft hem nog gepolst om deel uit te komen maken van het nieuwe traject dat in 2021 is ingezet. De ploeg gaat binnen twee seizoenen van de vierde naar de tweede klasse. ,,Ik heb dat toen afgewezen en koos een andere weg. IFC gaan wij volgend seizoen natuurlijk als tegenstander krijgen.” Noël Goossens is en blijft zeer waarschijnlijk EBOH‘er. ,,Ik zie mij hier niet meer vertrekken, maar zeg nooit nooit in de voetballerij.”

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

Rick Imanse roemt familiaire karakter bij Lewedorpse Boys

Op een uitstapje van twee seizoenen in de jeugd bij v.v. Kloetinge na, is Rick Imanse (23) al zijn gehele leven te vinden op de velden bij Lewedorpse Boys. De aanvoerder beleeft met zijn ploeg een teleurstellende seizoensstart en voorziet een pittig restant in de derde klasse.

“We gaan flink aan de bak moeten om weg te komen uit de directe gevarenzone. We hadden een lastige start, omdat we direct tegen allemaal topteams moesten aantreden uit de linkerrij. Dat maakte het er niet makkelijker op om met een goed gevoel de competitie te beginnen. En daarnaast is onze selectie heel erg jong en is het lastig om elke wedstrijd een constant niveau aan te tikken, waardoor je te vaak tegen een teleurstelling aanloopt.”

Om de concurrenten voor de ‘veilige’ (nacompetitie)plekken niet uit het oog te verliezen, zullen middenvelder Imanse en zijn ploeggenoten scherp de winterstop uit moeten komen. “Willen we onderin wat klimmen, dan is dat noodzaak. De overwinning op titelkandidaat Zeelandia Middelburg is leuk, maar als je dan van De Noormannen en Zaamslag, toch twee concurrenten, verliest. Dan hebben die bonuspunten weinig zin.”

Dat Imanse nu al een aantal seizoenen aanvoerder is van Lewedorpse Boys, dat geeft hem wel een gevoel van trots. “Absoluut! Ik loop hier al mijn hele leven rond, ken alles en iedereen binnen de club en wilde altijd in het eerste spelen. Dat is gelukt en als je dan door de trainer wordt aangewezen als aanvoerder, dat was toch wel een mooie waardering. Ik probeer die rol ook zo goed mogelijk te vervullen. Door rust te bewaren in het veld, jongens te sturen en te coachen. Maar ook door voorop te gaan in de strijd. Dat lukt niet altijd even goed, maar de wil is er natuurlijk wel.”

Na het uitstapje bij Kloetinge wilde Imanse niet elders gaan voetballen, maar keerde weloverwogen terug naar de club uit zijn woonplaats. Een vereniging waar hij zich thuis voelt en die hij roemt om het familiaire karakter. “Het is echt één vereniging. Iedereen draagt zijn steentje bij, alles en iedereen zit in de kantine door elkaar heen ook. Spelers van het eerste, tweede, derde enzovoorts, het zijn geen kliekjes maar gewoon één grote vriendengroep. Dat vind ik mooi. En al die vrijwilligers die zich wekelijks inzetten, alleen daarom zijn we het al bijna verplicht om niet te degraderen.”

Directe degradatie gaat volgens Imanse niet gebeuren, maar dat er werk aan de winkel is beseft hij heel goed. “We zijn te goed als team om direct eruit te vliegen, maar willen we nacompetitie halen, dan moeten we aan de bak. Dat besef is er zeer zeker, nu alleen de uitvoering nog.”

Klik op vv Lewedorpse Boys voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Lewedorpse Boys voor meer informatie over de club.

Terugkeren naar de derde klasse is doel bij SV Duiveland

Al sinds zijn jeugd voetbalt Jordi Wesdorp bij de club uit zijn woonplaats Oosterland, waar hij momenteel bezig is aan zijn derde seizoen in de selectie van het eerste van SV Duiveland. Met zijn club degradeerde de 21-jarige spits tot zijn teleurstelling via de nacompetitie naar de vierde klasse.

“Dat was een fikse teleurstelling voor iedereen. En voor mij logischerwijs ook, want het was mijn eerste volledige seizoen bij de senioren dus als je dat afsluit met een degradatie is dat nooit leuk. Het seizoen ervoor was ik vanuit de JO19 overgekomen, maar was het alweer voorbij door corona voordat ik écht kon wennen aan de overstap van jeugd naar senioren. Dat was al bij al toch wel een grote stap. In de jeugd kreeg je soms nog wel even tijd, maar dat heb je hier veel minder. Terwijl het ook veel fysieker er aan toe gaat.”

Maar ook het feit dat hij sneller moest spelen, al veel meer dan in de jeugd alert moest zijn en de juiste momenten moest herkennen als spits. “Dat eerste jaar hebben we natuurlijk een hoop wedstrijden en dus seniorenervaringen gemist. Ik moest vooral volwassener worden qua spel en dat gaat me nu steeds wat beter af. We spelen ten opzichte van vorig seizoen ook een ander systeem. Vorig jaar speelden we 1:4:2:3:1 en was ik meer een diepgaande buitenspeler. Bij de nieuwe trainer heb ik een wat zwervende rol in het 1:3:5:2-systeem. Dat bevalt me overigens prima. De dieptes induiken en heen en weer zwerven, dat vind ik een heerlijke rol.”

Westhoek en Duiveland zijn de naaste belager van koploper Wolfaartsdijk en liggen dus op koers voor een snelle terugkeer richting derde klasse. “Dat is wel de bedoeling van ons allemaal. We willen graag zo snel mogelijk weer terugkeren naar de derde klasse. Ik vind ook, dat we als selectie de kwaliteiten hebben om op dat niveau actief te kunnen zijn. Balen dat je vorig seizoen het dus niet wist te redden, want direct promoveren na een degradatie is niet altijd vanzelfsprekend maar toch willen we met z’n allen daar wel voor knokken.”

Inmiddels heeft de jonge aanvaller er dit seizoen toch ook alweer bijna tien in het mandje liggen, waarbij hij zich in de topper tegen FC De Westhoek (1-0 winst, red) zelfs ook tot matchwinner mocht kronen. “Scoren is altijd lekker, ongeacht het niveau waarop je speelt. Voor het vertrouwen als spits ook goed. Toch wil ik nóg meer voor de goal komen en mezelf in kansrijke positie brengen. In dit systeem heb ik meer vrijheid en dat voelt fijn. Het is nu aan mij om met goals belangrijk te zijn en een aandeel te hebben op weg naar een eventuele prijs zoals een periodetitel.”

Klik op SV Duiveland voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SV Duiveland voor meer informatie over de club.

‘Lijkt alsof of we het geluk in de 4de klasse hebben achtergelaten’

Bij SKNWK hadden ze op een nacompetitie gerekend vorig seizoen. Die werd bereikt en sterker nog: de ploeg promoveerde naar de derde klasse van het zaterdagvoetbal. Daar wil het tot op heden nog niet vlotten. ‘Het lijkt wel alsof we het geluk en goede gevoel in de vierde klasse hebben achtergelaten’, zegt aanvaller Jarno van Nieuwenhuize.

Waar Sport Kombinatie Nieuwerkerk in de vierde klasse maar liefst eenenzeventig goals wist te produceren en na kampioen Kruiningen de minste tegengoals kreeg (24, red.), daar zien die cijfers in de eerste seizoenshelft een klasse hoger er helemaal anders uit. Er werd pas één keer gewonnen, negen goals geproduceerd en moest men al vijfendertig tegentreffers slikken. “We snakten echt naar die eerste overwinning, want het lijkt wel of velen de durf missen om te voetballen. Dat is doodzonde, want dan wordt het echt lastig om resultaat te boeken. We hebben kwalitatief een leuk elftal, maar krijgen ook te maken met sterkere tegenstanders. Een paar keer kregen we al in de eerste vijf minuten een tegengoal en dan hadden we niet het vermogen ons terug in het duel te knokken en zakten we door de ondergrens. Balen, maar wel de realiteit helaas.”

Achteruit hangen en rond de eigen zestien verdedigen, het is niet de kwaliteit die volgens de veelscorende aanvaller zijn ploeg beheerst. “We moeten meer durven voetballen, we hebben goede middenvelders die ons moeten kunnen bedienen voorin. Maar we hebben te veel nog ontzag voor tegenstanders en de angst om te verliezen. Dat moeten we van ons afgooien na de winterstop en dan weet ik zeker dat het kwartje echt een keer de andere kant op gaat vallen. Het doel is om ons te handhaven, maar dan moet het ons ook eens een keertje meezitten om een keer te stunten en een wedstrijd te winnen. Want pas dan kan je weer iets omhoog kijken.”

Van Nieuwenhuize (die vorig seizoen zevenendertig goals maakte in competitie en beker!) is nu vijf seizoenen lid van de hoofdmacht en maakte in het covid-seizoen de overstap naar Bruse Boys, maar keerde al snel weer terug op het oude nest. “Ik wilde eens ruiken aan een hoger niveau, maar dat viel tegen. Doordat het seizoen snel werd afgebroken heb ik maar twee officiële duels gespeeld en ben teruggegaan naar SKNWK. Ik voelde me er niet echt op mijn plek. Dan speel ik liever gewoon hier op het eigen dorp, waar ik wel spelplezier beleef.”

“We hebben een vrij jong elftal met veel potentie. Dat maakt het leuk, maar zorgt ook dat we soms ervaring missen. We hopen alsnog te handhaven of op zijn minst de nacompetitie te halen. Hopelijk gaat het balletje vanaf nu goed vallen en kunnen we meer puntjes gaan sprokkelen. Dat gaat hard nodig zijn ook om te overleven.”

Klik op SKNWK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SKNWK voor meer informatie over de club.

Het kraaiennest, VV Rijsoord, barst uit z’n voegen

Rijsoord heeft de afgelopen twee jaar te maken gehad met een invasie van jeugdspelers. De club is trots dat het zó in trek is, maar heeft ook kopzorgen. Intussen is de grens van de capaciteiten op het kraaiennest bereikt.

Rijsoord moest onlangs noodgedwongen het besluit nemen om een ledenstop in te voeren. Er kan geen kip, maar ook geen kraai meer bij. “We zitten tjokvol”, zegt jeugdvoorzitter Marcel van Duffel. “Het is een maatregel die je liever niet neemt. We willen geen nee verkopen, maar we kunnen niet anders. Nog meer spelertjes aannemen, betekent dat je voor sommige groepen niet meer goede trainingsvoorzieningen kan faciliteren.”

Rijsoord is vooral de afgelopen jaar twee jaar enorm gegroeid en dat is opvallend, omdat die periode werd overschaduwd door corona. “Ook tijdens de competitieloze periodes hebben we heel veel met de jeugd gedaan en dat wordt gewaardeerd en gezien. Als club hebben we sowieso ook oog voor het sociale aspect. We zijn meer dan een voetbalvereniging. We organiseren regelmatig niet voetbal gerelateerde feestjes, zoals een disco.

De groei is goed in de cijfers te zien. Van 750 leden in 2020 naar 950 dit jaar. In elftallen ging Rijsoord van 36 naar 46. “We zijn natuurlijk hartstikke trots op die animo”, zegt Van Duffel. “Maar het stelt ons als club wel voor uitdagingen, want we hebben nog net zo veel velden en kleedkamers als twee jaar geleden.”

Op het eigen sportpark heeft Rijsoord vier velden, waarvan twee kunstgras. Het knelt aan alle kanten, met trainingen en ook met wedstrijden. Volgens de norm van de KNVB horen bij het huidige ledental van Rijsoord zes velden. Van Duffel: “We trainen vaak al met drie groepen op één veld. Nog meer groepen is onverantwoord. Dat gaat ten koste van de kwaliteit van de trainingen en ook van het spelplezier.”

Op zaterdag is de druk ook goed voelbaar, want wedstrijden beginnen steeds later. Met alle gevolgen van dien. Van Duffel: “We dreigen bij de senioren weer leden kwijt te raken, omdat ze niet zo laat willen voetballen. Daarnaast heeft een late speelronde impact op je vrijwilligers. De kantine moet nog langer open blijven.”

Volgens Van Duffel heeft Rijsoord al de grenzen opgezocht. “Voorheen hadden we bij jeugdteams ongeveer drie wissels, nu is dat zes. Nog meer kan niet, want dan komen spelers nog minder aan voetballen toe.”

De invoering van de ledenstop was voor Rijsoord ook een reden om een ‘brandbrief’ te adresseren aan de gemeente Ridderkerk. “We hopen dat de gemeente met ons meedenkt”, zegt Van Duffel. “We hebben eigenlijk anderhalf veld extra nodig.”

Naast een passend antwoord te vinden op het accommodatie vraagstuk is Van Duffel met de vele vrijwilligers bezig om de jeugd ook op een voetballend hoger plan te brengen. “De basis is en blijft plezier. Maar dat kan prima samen met een kwaliteitsverbetering. Het is daarom belangrijk trainers goed op te leiden en te begeleiden. Vandaar dat we gekozen hebben voor een opzet waarbij van de vier hoofdtrainers voor drie leeftijdscategorieën er één wordt vrijgehouden om de niet gediplomeerde trainers bij te staan. We zijn daarnaast nog naarstig op zoek naar een hoofd jeugd opleidingen, een vacature die helaas al een tijdje open staat.”

Klik op VV Rijsoord voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Rijsoord voor meer informatie over de club.

Poortugaal steunt AlbrandswaardActief

Sinds november vinden in Albrandswaard gratis ‘superleuke’ naschoolse activiteiten plaats voor kinderen van 9 tot 12 jaar. Dit initiatief van de gemeente wordt mede ondersteund door sv Poortugaal waar iedere woensdagmiddag vanaf 14.30 tot 15.45 uur op het sportcomplex van de club een voetbalclinic wordt gehouden.

Remon den Ouden van de Star Academy is razend enthousiast. “Na een rustige start zien we steeds meer scholieren aansluiten. Onze modules zijn ingericht om spelenderwijs meer te bewegen, ook voor niet voetballers.”

De gemeente Albrandswaard wilde graag samen met de basisscholen de leerlingen na de corona-pandemie wat extra’s bieden om hen te stimuleren weer in beweging te komen en op sociaal en cultureel gebied extra uitgedaagd te worden. Het naschoolse programma bestaat uit sport, kunst en cultuur.

Het doel van dit programma is de corona vertragingen bij de leerlingen in te halen. Zij hebben tijdens corona veel gemist. Daarom wil de gemeente een deel van haar coronagelden uit het Nationaal Programma Onderwijs besteden aan dit naschoolse programma. Dankzij het Akkoord van Albrandswaard werden de verenigingen aangeschreven en dit was een ‘inkopper’ voor sv Poortugaal.

Via flyers en posters op de acht basisscholen in de gemeente werden de scholieren gevraagd gebruik te maken van dit programma. “Als club geeft dit ons de gelegenheid om midden in de gemeenschap te staan en ondersteuning te geven, waar nodig”, aldus Ruud Bijkerk van de sponsorcommissie. “Het organiseren van Koningsdag op onze locatie was ook zo’n succes. Na corona hopen we volgend jaar ook weer de Avond4daagse te mogen organiseren.”

Accommodatie
Het naschoolse programma is een geweldig initiatief om de jeugd weer te laten sporten. Remon den Ouden vult aan; “We kunnen zelfs complete klassen laten meedraaien in het programma, want sv Poortugaal heeft daar de accommodatie voor en wij van de Star Academy hebben door de KNVB gediplomeerde trainers.” De trainingsvorm Athletics Skills Module (ASM) staat centraal, waarbij meer aandacht voor het bewegen is. Alle oefenvormen biedt STAR aan in een spelvorm met daarbij een competitie-element. En geschikt voor iedereen zowel niet voetballers als voetballers.

Ook zin om gratis te sporten, ga dan naar Albrandswaardactief.nl en klik op naschools aanbod en schrijf je in onder Voetbalclinic STAR.

Klik op Poortugaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Poortugaal voor meer informatie over de club.

‘Hier bij Borssele2 gaat het écht om de lol in het spelletje’

‘Wie heeft er zin om lekker voor de lol te gaan voetballen bij Borssele en daar een tweede team te gaan vormen?’ Het was de vraag van Kevin Schikker die Berry de Wit ergens vorig jaar via een Facebook-oproep onder ogen kreeg. Hij was een paar jaar geleden met voetbal gestopt en zag wel wat in de oproep. Hij meldde zich aan en ze begonnen meerdere vrienden te benaderen. Dat leidde tot de oprichting van Borssele2, dat nu daadwerkelijk uitkomt in competitieverband.

“Het is een prima beslissing geweest en echt geweldig om te doen. Het is leuk dat we een grote groep vrienden zo enthousiast hebben gekregen om met elkaar hier bij Borssele elke week te trainen en competitiewedstrijden te spelen. Niet té competitief gelukkig, want bij Borssele2 gaat het echt om de lol in het spelletje. Het competitieve was voor mijn jaren geleden de reden om met voetballen te stoppen bij mijn vorige club v.v. Patrijzen. Ik kon, en wilde, het niet combineren met mijn studie en mijn bijbaantje.”

De 21-jarige De Wit speelt met het tweede team in de reserveklasse, dezelfde competitie waar ook het eerste elftal van Borssele uitkomt. “Het eerste is een vriendengroep en dat zijn wij ook. Op trainingen spelen we wel eens een partij tegen elkaar en in de competitie dus ook. We zijn aan elkaar gewaagd en dat maakt het wel leuk. Wij hebben een gemiddelde leeftijd van zo’n twintig jaar, dus kunnen nog wel wat jaartjes vooruit.”

De zaterdagclub werd in 1958 opgericht en bestaat momenteel dus uit twee seniorenteams. Iedereen is welkom om er te komen voetballen, een oproep die De Wit en zijn vrienden met beide handen heeft aangegrepen. “Het is mooi dat Borssele als vereniging er voor open stond om ons als groep vrienden deze kans te bieden om een elftal te formeren. De seniorenafdeling is in één klap zowat verdubbeld qua actieve leden, dus we zorgen ook voor een stukje levensvatbaarheid. Daarnaast hebben een paar mooie sponsoren ervoor gezorgd dat we met prachtige nieuwe tenues kunnen aantreden en mooi voor de dag komen. Daar zijn we iedereen uiteraard heel dankbaar voor!”

Het aantal spelers bij Borssele 2 blijft overigens nog altijd toenemen, ziet ook De Wit. “Ik heb al een broer weten over te halen om bij ons te komen spelen, dus is het ook voor mij een kleine familiereünie, wat ook wel leuk is. We trainen twee keer in de week, spelen onze wedstrijden en doen daarin ons stinkende best. Na afloop drinken we een biertje en hebben we het gezellig. Ik heb het plezier hier volledig teruggevonden en dat was waarvoor we de stap ook hebben gezet me z’n allen.”

Klik op vv Borssele voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Borssele voor meer informatie over de club.