Home Blog Pagina 450

Samenwerking jeugdteams DZC’09 en SKNWK verloopt prima

Van begin dit seizoen voetballen spelers en speelsters van de JO13 niet meer samen in één elftal, maar zijn ze op leeftijd verdeeld over de JO13 en JO14. De allerjongsten spelertjes die bij DZC’09 actief waren, zijn overgegaan naar SKNWK, de rest in een samenwerkingsteam. ‘En die samenwerking verloopt prima’, zegt Martin Kiesenberg, trainer van de JO13 bij SKNWK/DZC’09.

“Er is bij beide clubs lang geprobeerd om de jeugd op de eigen verenigingen onder eigen vlag te laten spelen, maar het bleek toch beter om te zoeken naar een club om mee samen te werken. De toenaderingen waren gedaan, gesprekken gevoerd en zodoende hebben we dit gerealiseerd. Het was ook om scheefgroei qua teams en leeftijden te voorkomen en de spelers en speelsters op de best mogelijke manier te laten ontwikkelen door ze met leeftijdsgenootjes te laten spelen. Dat konden beide clubs niet meer geregeld krijgen en op deze manier dus wel.”

Voor de winterstop speelde Kiesenberg, die wordt geassisteerd door Peter Stouten, met zijn ploeg de wedstrijden om Dreischor, terwijl na de winterstop in het blauwzwart op Nieuwerkerk zal worden gevoetbald. “Ik was voorheen jeugdcoach bij MZC’11, waar een van mijn zoons speelt. De andere twee spelen bij SKNWK in Nieuwerkerk, waar ik zelf ook woon én al jarenlang ook voetbal. Het is gewoon heel leuk om met jeugd bezig te zijn en trainingen te geven. Je wilt ze wat bijbrengen en ze zijn enorm leergierig. Ik haal er heel veel plezier en energie uit in elk geval.”

Momenteel speelt Kiesenberg nog altijd in het tweede elftal van SKNWK en traint hij dus de JO13. “Overigens ben ik ook trainer en leider bij het tweede, dus de week zit lekker goed gevuld met voetbal. Maar dat vind ik helemaal niet erg, want het is gewoon leuk om te doen en als je elkaar kunt helpen op een bepaalde manier dan doe ik dat graag. Bij de jeugdteams zit van beide clubs iemand in de trainers- en begeleidingsstaf. We hebben een prima verdeling en de lijnen zijn op die manier erg kort. “

Als trainer heeft Kiesenberg door de jaren heen de nodige ervaring opgebouwd. “Ik leer elke training en wedstrijd nog dingen bij. Je leert ook om jezelf aan te passen aan het niveau waarmee je werkt. De ene keer is de lichting talentvoller dan de andere keer. De basis is dat ze vooral erg veel plezier hebben, individueel en met elkaar. Maar ik wil ook dat ze leren en ontwikkelen. Dat gaat met deze groep en in de samenwerking erg goed, dus ik ben erg tevreden met hoe het nu gaat.”

Klik op SKNWK voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv DZC’09 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SKNWK voor meer informatie over de club.

Joël van Herwijnen op zijn plek bij v.v. Kloetinge O23

Hij maakt alweer voor het achtste jaar deel uit van de (jeugd)opleiding bij Vierde Divisionist v.v. Kloetinge, waar hij zichzelf inmiddels prima op zijn plek voelt. Inmiddels is Joël van Herwijnen gekozen tot aanvoerder van de O23, waarmee hij hoopt te handhaven in de 2e Divisie. En op een eventuele kans om zichzelf te laten zien bij het eerste elftal.

“Dat zijn ambitieuze doelen, maar dat mag ook wel vind ik. Je moet voor jezelf altijd zorgen dat je mooie uitdagingen hebt om als voetballer voor te gaan. Vorig seizoen heb ik ook geregeld al meegetraind en op de bank gezeten bij het eerste. Dat is enorm leerzaam en ik hoop dat ik die kansen in het verloop van dit seizoen opnieuw ga krijgen. Ik zit hier nu acht seizoenen en het is altijd mijn doel geweest om het eerste elftal te halen. Dat ik nu aanvoerder ben van de O23 daar ben ik trots op en zal ook niet zomaar zijn. Ik voel het vertrouwen en wil dat graag terugbetalen.”

Door een langdurige blessure van Martijn Ganzeman koos trainer Erwin van der Woerdt tijdens de Borssele Sloepoort Cup in de voorbereiding voor Van Herwijnen als aanvoerder. Toch geeft die keus bij de middenvelder geen extra druk. “Ik wil graag met de coaching mijn team helpen. En ook geregeld wat goals en assists meepikken. Ik voel me op mijn gemak binnen het team en hoop dat we met z’n alleen ook na de winterstop in de 2e Divisie kunnen uitkomen. Het is een sterke competitie met goede tegenstanders. Dat hoge niveau zorgt er wel voor, dat je wekelijks vol aan de bak moet en daardoor jezelf ook steeds naar een hoger niveau brengt als speler. Ik geniet daar zelf wel enorm van moet ik zeggen.”

Hoewel de kansen bij het eerste nu iets minder zijn dan vorig seizoen, blijft dat wel het uiteindelijke doel voor de oud-jeugdspeler van v.v. Kapelle. “Ik ben hier destijds met een duidelijk idee naartoe gekomen. De opleiding is van een hoog niveau en alles is hier perfect geregeld. Er heerst een goede sfeer binnen de club en ik voetbal met veel plezier. Ik ben van origine buitenspeler en heb hier ook al rechtsback en rechtshalf gespeeld. Daardoor ben ik een completere speler geworden.”

Hoewel het doel was om dit seizoen met de O23 mee te strijden voor promotie, is dat wel bijgesteld. “We hebben een slechte reeks gehad en dat wordt op dit niveau afgestraft. Nu is het zaak om vooral te handhaven. We spelen met maar acht teams twee keer een halve competitie, dus dat is een fikse klus. Als het lukt, dan hebben we het goed gedaan met z’n allen. Net zoals ik graag hier het eerste wil halen. Ik kreeg in de zomer de kans om elders te gaan spelen, maar heb dat niet gedaan. Ik ben hier een betere voetballer geworden en hoop die laatste stap ook nog te maken. Al zal dat volledig aan mezelf liggen.”

Klik op vv Kloetinge voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kloetinge voor meer informatie over de club.

Kai Dekkers hoopt van DWO’15 eindelijk blessures achter zich te kunnen laten

Het blessurespook dat steeds maar weer van gedaante verandert en je blijft achtervolgen. Aanvaller Kai Dekkers (28) van DWO’15 kan er helaas over meepraten. Vorig seizoen miste hij meer dan de helft van de wedstrijden door tal van kwetsuren, maar ook dit seizoen is nog altijd niet de oude. ‘Toch voelt het helemaal anders en hoop ik eindelijk de blessures achter me te kunnen laten.’

Blessurevrij blijven en van waarde kunnen zijn, meer wensen heeft de spits van vierdeklasser DWO’15 niet op zijn verlanglijstje staan. Of het moet zijn om met zijn ploeg bovenin mee te draaien en vol voor de prijzen te voetballen. “Die drie dingen bij elkaar zijn wel perfect samengevat. Want het blessureleed wat me vorig seizoen ten deel is gevallen. Eerst had ik lang last van een liesblessure, toen kreeg ik na een paar gespeelde wedstrijden een zweepslag en kreeg dus last van de hamstring. In totaal heb ik meer dan de helft van het seizoen aan de kant gestaan. Zuur ook, want je wilt je team helpen maar dat gaat dan niet.”

Dekkers begon als vijfjarige bij SVD, speelde in de jeugd ook nog voor SVD/Volharding wat sinds 2015 is gefuseerd tot DWO’15. Het was vorig jaar overigens niet alleen Dekkers die geblesseerd was, maar meerdere selectiespelers. “Dat konden we nooit opvangen en daardoor duurde het ook zo lang voordat we begonnen te presteren. In de winterstop hadden we één punt, nu hebben we er twintig en staan we in de top. Dat is toch wel een heel andere gevoel nu. Er zijn jongens doorgekomen waardoor de selectie breder is geworden. Bovendien hebben we met Danny Sandhövel een trainer die er bovenop zit en ook veel conditioneel traint. We zijn als groep nu veel fitter en er is meer concurrentie. Dat zorgt ervoor dat het niveau omhoog gaat en je dus automatisch beter voor de dag komt in wedstrijden.”

Wanneer Dekkers fit is, dan is hij over het algemeen ook basisspeler, al moest hij het nu ook regelmatig met een invalbeurt doen. “Ik ben nog altijd niet de oude, maar voel me wekelijks sterker worden. Het doel is om er na de winterstop weer helemaal te staan en dan hoop ik mijn waarde voor het elftal te kunnen tonen en mee te helpen om te strijden voor een eventuele periodetitel. Die pakten we vorig jaar ook, maar dat was een brug te ver. Nu zijn we sterker als team en als selectie, dus je weet nooit hoever je kunt reiken. Of we een niveau hoger aankunnen weet ik niet, maar als je de kans krijgt dan moet je hem altijd pakken.”

Klik op DWO’15 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DWO’15 voor meer informatie over de club.

Oranje Wit wil 7×7 meer body geven

Oranje Wit was de eerste club op het eiland van Dordrecht die het 7×7-voetbal een kans gaf. Ruim anderhalf decennium later wil de Stadspoldersclub de alternatieve voetbalvorm (nog) meer leven inblazen met een zoektocht naar nieuwe aanwas.

Op papier zijn zij 25 man sterk, maar het komt het regelmatig voor dat er ‘slechts’ veertien spelers aanwezig (of nog iets minder) aanwezig zijn waardoor de 7×7-variant teruggebracht moet worden naar nog kleinere aantallen. Natuurlijk ook heel leuk, maar dat kan niet de bedoeling 7-zijn. Vinden de deelnemers aan het 7×7-voetbal, dat bij Oranje Wit al een meer dan vertrouwde voetbalvorm in het omvangrijke aanbod van de vereniging vormt.  Veel voormalige cracks van de Stadspoldersclub hebben zich bij de deelnemers geschaard. Maar ook spelers van buiten de club meldden zich in het (recente) verleden om een balletje te trappen eens in de twee weken op de zaterdagmorgen. Waarbij het vaste prik is, dat op vrijdagavond via de mail de teamindeling van de dag erop al bekend is.

Derde helft
De spelregels zijn simpel en de leeftijdseisen duidelijk: vanaf 35 jaar zijn spelers welkom om mee te doen aan het 7×7-voetbal waarbij het uitgangspunt is om lekker fanatiek tegen elkaar te spelen met de ‘derde helft’ als prachtig slotstuk. Maar er is ook ruimte voor andere vormen van sociale interactie. Een oranje-witte delegatie is een paar keer een weekend naar Terschelling geweest om een toernooi te spelen en flink uit te waaien. Er wordt met elkaar gegeten en er heeft een stadswandeling met een eigen 7×7-gids in Dordrecht plaatsgevonden. Er is een 7×7-feest geweest met een deejay en karaoke. Bovendien is er een zaterdag zwerfafval geprikt in Dordt. Alle activiteiten waren vrijblijvend, want dat is de karakteristieke sfeer. Wie interesse toont, kan eerst een proefwedstrijd spelen om kennis te maken  met de nieuwe voetbalvorm. Bevalt dat goed, dan is alleen een paar voetbalschoenen noodzakelijk want voor een tenue wordt gezorgd.

Klik op Oranje Wit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Oranje Wit voor meer informatie over de club.

Papendrecht op trainingskamp in Keulen

Na een prima eerste seizoenshelft met 31 punten uit 11 wedstrijden is koploper Papendrecht de voorbereiding op de tweede seizoenshelft begonnen. Op vrijdag 6 januari verzamelde de groep zich op het Slobbengors voor een driedaags trainingskamp in het Duitse Keulen.

Tijdens het trainingskamp is op vrijdagavond en zaterdagmiddag getraind. Volgens trainer Sturrus is er goed werk geleverd. Naast fysieke arbeid heeft de selectie vooral plezier gemaakt met elkaar. Op vrijdagavond werden potentiële uitgaansgelegenheden voor de zaterdag gescout. Tijdens het trainingskamp zijn de nodige spellen gespeeld met de nodige hilariteit tot gevolg. Een informatieve rondleiding door het stadion van FC Köln werd zaterdagochtend verzorgd door een medewerker van de voetbalclub. Een stadion waar 50.000 mensen in kunnen, maakt indruk. Met foto’s en filmpjes werd het een en ander vastgelegd. Na gegeten te hebben bij Joe Champs, een Amerikaans sportcafé, hebben de nodige jongens ‘s avonds raak geschoten. Moegestreden werd de selectie zondag veilig thuisgebracht door De Jong Intratours. Daarmee kwam een geslaagd trainingskamp ten einde dat mede mogelijk gemaakt werd door NOSUCH, 2M Van Ekeren Kuiper, Van ‘t Geloof Kalkzandsteen lijmwerken en Jop van der Lee. De club, meer specifiek de selectie, bedankt de sponsoren voor hun steun en hoopt dat de warme contacten behouden blijven.

Het moge duidelijk zijn dat de selectie van VV Papendrecht klaar is voor de tweede seizoenshelft. De heren staan te popelen om promotie naar de eerste klasse af te dwingen. Op zaterdag 14 januari speelt Papendrecht voor de beker thuis tegen LRC. Op zaterdag 21 januari wordt de competitie hervat tegen Wilhelmina’26. De eerste thuiswedstrijd voor de competitie is de week erna, op 28 januari, tegen de huidige nummer 3, Roda Boys/Bommelerwaard. Wij heten eenieder van harte welkom om onze ertepellers aan te komen moedigen.

Bron: VV Papendrecht

Klik op VV Papendrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Papendrecht voor meer informatie over de club.

Temperament is zowel een vloek als zegen voor Goedemondt

Af en toe heeft middenvelder Reinier Goedemondt (23) nog te vaak last van ‘rouwmomentjes’ na een mislukte actie of reageert hij impulsief als hij weer eens een forse tackle te verwerken heeft gehad. Maar anderzijds is zijn drive en zijn temperament een kwaliteit die zorgt voor onnavolgbare acties en doelpunten. ‘Dat korte lontje hoort helaas bij mijn spel, al doe ik er wel alles aan om dat te verminderen.’

“Het levert me soms wel eens een gele kaart op, maar het is ook iets wat in mijn karakter zit. Ik doe er altijd alles aan om te winnen, maar het is ook soms echt moeilijk om je te beheersen als tegenstanders het fysieke geweld niet schuwen. Toch probeer ik er wel aan te werken, want ik weet ook dat je op dat soort momenten je eigen team dupeert. Het feit dat ik me ervan bewust ben, dat is natuurlijk al de eerste winst haha.”

Aan de andere kant is het doorzettingsvermogen ook één van de meest geroemde kwaliteiten die de middenvelder bezit. Want met zijn loopacties, maakt hij heel veel meters van zestien tot zestien. En als het ook even kant pikt hij meer dan regelmatig ook zijn doelpunten en assists mee. De afgelopen drie seizoenen speelt Kapelle in de 3e Klasse B, terwijl de tien seizoenen daarvoor de 3e Klasse A het decor was waar de Bevelandse formatie uitkwam. “Dan kan je wel zeggen, dat we als club een stabiele derdeklasser zijn. En dat is ook wel waar we minimaal thuishoren vind ik. We pakte in het eerste coronaseizoen een periodetitel en de kans op promotie liepen we mis toen de competitie werd stilgelegd. Het is nu voor ons dan toch wel het ultieme doel om weer een periodetitel te pakken. Want we zouden graag eens willen kijken hoever we met deze groep kunnen reiken.”

In de competitie is het spel momenteel nog niet constant genoeg willen Goedemondt en zijn ploeggenoten daar aanspraak op maken. De aanpak en spelopvatting van de nieuwe trainer Shane van Bogaert vallen goed in de smaak. “Toch is het lastig om de wisselvalligheid eruit te krijgen. We lijkt nooit een lange serie goede wedstrijden achter elkaar te kunnen spelen. Vaak tegen de teams die gelijkwaardig zijn hebben we het dan moeilijk. Toen Prinseland als ongeslagen koploper bij ons kwam, toen gingen we er vol op en wonnen we ook met 3-0. We zijn heel goed als we niet zelf echt het spel moeten maken. De trainer probeert ons keer op keer te triggeren en verder te brengen. Conditioneel zijn we sterk en fit. Dat gaat ook nodig zijn willen we in de tweede seizoenshelft richting de top vier, top vijf doorstoten. Want ik denk dat dit er echt inzit.”

Goedemondt debuteerde op zijn zeventiende en is bezig aan zijn zesde seizoen bij het eerste van Kapelle. De ploeg kent vooral jongens van het dorp, met een paar aanvullingen. “We speelden in de jeugd altijd op hoog niveau, soms eerste klasse. De stap naar de senioren was een flinke, maar de groep is al heel wat jaren bij elkaar en steeds gegroeid. Ik heb regelmatig de kans gehad om elders naartoe te gaan op een hoger niveau, maar ik wil graag met mijn vrienden hier proberen om misschien nog eens een stapje omhoog te zetten. Lukt dat is het prachtig, maar als het niet lukt dan zij het zo. Deze klasse met al die derby’s heeft ook zeker zijn charme. En als je dan steevast kan meedoen in de subtop, dan denk ik dat we het niet zo slecht doen.”

Klik op vv Kapelle voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kapelle voor meer informatie over de club.

Jeffrey Monster: ‘Als het zo lekker draait ga je natuurlijk wel op zoek naar een beloning’

Het is niet nieuw dat voetbalclubs voor een trainersduo kiezen. De voorbeelden zijn talloos. EBOH begon er in 2017 mee met het ervaren tandem Fok en Ebbers. Vanaf 2021 trekken aan de Schenkeldijk Patrick Stok en Jeffrey Monster tot ieders tevredenheid de kar. Nu al is duidelijk dat zij er nog een derde jaar aan vastplakken.

Er is een goede klik tussen beide trainers, die ieder het voetbal vanuit een andere invalshoek bekijken. Stok is analytisch sterk, Monster is extravert en houdt zich meer met de coaching vanaf de zijlijn bezig. Na het eerste seizoen moesten na het vertrek van vijf spelers, nieuwe spelers worden ingepast. ,,Van de nieuwe jongens heeft alleen Elvis Versluis een basisplaats gekregen. Hij is geblesseerd geraakt, maar wij hopen dat hij na de winterstop weer aansluit. Elvis is belangrijk voor ons”, stelt Monster. Hij kijkt terug op een prima eerste seizoenshelft. ,,Het is jammer dat wij in de slotseconde bij Wilhelmina’26 na een 2-0 voorsprong verloren, anders waren wij veertien wedstrijden achtereen ongeslagen geweest. Ik vind het een heel goede prestatie nadat wij in de voorbereiding toch een beetje aan het zoeken waren.”

Centraal
De belangrijkste wijziging is dat Joey Steenbakker (foto) vanuit de spits naar de positie centraal achterin is gegaan. EBOH had daar sinds het vertrek van Jordi Fok naar Oranje Wit een probleem. Dat is nu opgelost. ,,Joey is onze beste voetballer, hij coacht nu van achteruit en met hem aan de bal zijn wij beter gaan voetballen. Hij ziet immers het spelletje heel goed, is gemotiveerd en heeft er weer verschrikkelijk veel zin in. Een heerlijke jongen om in je team te hebben”, vertelt Monster. Steenbakker vormt een twee-eenheid met Noël Goossens. Zij voetballen nu voor het dertiende jaar samen. Zes jaar in de jeugd bij SC Reeland, vier jaar bij FC Dordrecht en nu voor het derde seizoen bij EBOH. Het lijkt erop dat EBOH dit seizoen ‘best of the rest’ wordt na het wel erg sterke Papendrecht. ,,Daar gaan wij wel voor met onze kleine selectie”, bevestigt Monster. ,,Als je er zo goed voorstaat, dan ga je natuurlijk wel op zoek naar een beloning.”

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

Bij Wemeldinge weinig échte doelstellingen na hectische voorbereiding

Het bericht dat de selectie ontving in de voorbereiding, dat één van de elftalleiders plotseling was overleden zorgde voor een nare seizoensstart. Aanvoerder Barrie Vleugel (29) erkent, dat het voorval toch de nodige impact had op de selectie van Wemeldinge. ‘We hebben daardoor ook vooraf weinig echte doelstellingen gemaakt met elkaar. Vooral plezier ervaren en proberen het zo goed mogelijk te doen.’

De gebeurtenis had volgens de ervaren kracht zijn weerslag op het gemoed binnen de spelersgroep, maar ook binnen de vereniging. “We zijn natuurlijk een heel kleine en ook hechte vereniging waar iedereen elkaar kent en in voor- en tegenspoed met elkaar meeleeft. Dat was in dit geval zeker niet anders en dat maakt al het andere relatief. Neemt niet weg, dat we uiteindelijk op het veld wel gewoon zo goed mogelijk voor de dag willen komen en dat gaat dit seizoen met wisselend succes.”

Van wedstrijd naar wedstrijd wordt het bekeken wat het strijdplan is en hoe de punten kunnen worden binnengehaald. Het levert tot op heden wisselvallige resultaten op erkent ook Vleugel. “Het is vaak een verrassing hoe een wedstrijd bij ons gaat verlopen. Het loopt als een tierelier of het draait voor geen meter. Bizar om te ervaren, maar het is de realiteit. Gek genoeg zitten we in een competitie waar iedereen zowat van iedereen kan winnen of verliezen, dus elke week opnieuw heb je volop kansen op resultaat. Enerzijds leuk want je kan bij een overwinning zomaar ineens een aantal plaatsen stijgen, maar verlies je dan kan je ook ineens vijf plekken lager staan.”

Dit seizoen speelt Wemeldinge overigens wel een ander systeem, mede omdat 1:4:3:3 niet bleek te lopen. “We zijn overgestapt op 1:4:4:2 en dat past goed bij deze groep. Er zijn wat jonge jongens doorgekomen en er kloppen er de komende jaren ongetwijfeld nog wel een aantal op de deur van het eerste. Dat stemt tevreden en is mooi om te zien. Zelf probeer ik met mijn coaching, mijn rust aan de bal en mijn ervaring de boel neer te zetten en te sturen. Als aanvoerder ervaar ik geen extra druk, maar vind ik het vooral leuk om daarin een verlengstuk van de trainer te zijn en een schakel tussen de technische staf en de spelersgroep.”

Nu ziet Vleugel, die al zijn hele leven bij de vierdeklasser speelt, waarvan de laatste dertien jaar in het eerste elftal, dat de jeugdigheid soms wel parten speelt als de beuk door tegenstanders er wordt ingegooid. “Dan zie je soms dat we fysiek het onderspit delven met die jonge jongens. Die moeten wennen en rijpen. Het is een goede leerschool en ik weet zeker dat we daar op termijn de vruchten van gaan plukken.”

Klik op vv Wemeldinge voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Wemeldinge voor meer informatie over de club.

Jerry van Ingen treedt toe tot ‘club van 100’

Jerry van Ingen zorgde onlangs voor een bijzondere mijlpaal: binnen een tijdsbestek van tien jaar, met daar tussenin een corona-onderbreking, produceerde hij het fraaie aantal van honderd treffers voor de zondagformatie van de Schenkeldijkbewoners. Een mijlpaal om bij stil te staan.

Op de kop af een kleine tien jaar geleden drukte een toen nog jonge(re) Jerry van Ingen voor de eerste maal serieus zijn neus aan het venster bij Dubbeldam dat op dat moment – in 2013 – het eeuwfeest vierde. Een mooie gelegenheid voor een fijne kennismaking, die blijkbaar zo goed verliep dan Van Ingen het overschrijvingsformulier ter hand nam en de overstap van Oranje Wit naar de zondagformatie van Dubbeldam maakte in het gezelschap van Enzo van de Vossenberg en Johnny Sleiffer. Datzelfde jaar keerde Dennis Geschiere terug om weer het zwart-witte tenue aan te trekken.

In de negen jaar die daarop volgden maakte Van Ingen zijn status als makkelijk scorende aanvaller meer dan waar. In zijn eerste seizoen raakte hij 26 keer de roos, vier jaar geleden toen nog niemand van het coronavirus gehoord had stond de teller bij de eindbalans op 24 wapenfeiten. De eerste treffer in Dubbeldamse dienst maakte Jerry van Ingen overigens op 8 september 2013 tegen DIA, het begin van een fraaie reeks die hem inmiddels een plek bij de ‘club van 100’ heeft opgeleverd.

Captain
Van Ingen vierde titels met Dubbeldam in de vierde en derde klasse, speelde met verschillende ploeggenoten samen in de frontlinie maar zijn handelsmerk bleef altijd intact: het neusje voor de goal, dat tegenstanders vaak tot wanhoop dreef en hem zelfs vorig seizoen de status van meest productieve aanvaller in Dordrecht bezorgde. Niet alleen om die reden benoemde trainer Ries Fok, die inmiddels zijn vertrek aan het einde van dit seizoen heeft aangekondigd, zijn belangrijkste speerpunt tot captain van de ploeg.

Blessureleed hield Van Ingen dit seizoen enige tijd aan de kant, waardoor de teller stokte. Alex de Joode, bestuurslid van Dubbeldam en als secretaris uitstekend op de hoogte van de statistieken binnen de vereniging, signaleerde onlangs dat de teller voor Van Ingen – na een belangrijke bijdrage aan de eclatante overwinning op stadgenoot SC Emma – op 99 stond. Een barrière om te slechten voor de goaltjesdief, die van die gelegenheid ook nog eens een bijzonderheid maakte. Want zo mocht het treffen met Terheijden, dat bij een 3-0 voorsprong de buit binnen leek te hebben, wel genoemd worden. Met twee assists op Xander Staphorst en een doelpunt met zijn eigen signatuur, na een uittrap van Davey van Pelt en doorkoppen van zijn maatje Dennis Geschiere, volbracht Van Ingen een geweldige comeback en een mooi en absoluut hoogtepunt in zijn carrière.

Klik op vv Dubbeldam voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Dubbeldam voor meer informatie over de club.