Home Blog Pagina 255

RVVH incasseert dikke thuisnederlaag tegen Westlandia

RVVH slikte een terechte nederlaag tegen het Naaldwijkse Westlandia. Daar waar de punten hard nodig zijn in de strijd tegen degradatie, werd het een teleurstellend 0-3 verlies.

De gasten waren voor de rust heer en meester en het op het oog ongemotiveerde RVVH leek het wel te geloven. De Ridderkerkers kwamen er niet aan te pas en mochten blij zijn dat Westlandia, maar één keer scoorde. Dat gebeurde na ruim 20 minuten toen aanvoerder Desley Bransen links in de zestien werd aangespeeld en keeper Kristijan Nikolic het nakijken gaf, 0-1.

Na de rust kwam aanvankelijk een enigszins herboren thuisploeg uit de kleedkamer. Nu wist Hercules wel te dicteren en werden diverse kansen bij elkaar gespeeld, maar jammerlijk ook gemist. Het wachten was op de gelijkmaker, maar zoals zo vaak gebeurt, vallen de doelpunten dan aan de andere kant.

Een counter van de gasten over rechts zo’n 20 minuten voor tijd met de ingevallen Peter
Cedeno Sandoya die op het juiste moment afgeeft op Mark van der Zalm die de 0-2 kon binnen schuiven. Daarmee leek de wedstrijd gespeeld. Bij RVVH knakte er iets en Westlandia profiteerde kort voor tijd nogmaals toen Dinand Kuhn in twee keer de 0-3 eindstand op het bord zette.

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

 

JEKA verlengt contract van hoofdtrainer Maikel Nijst

Afgelopen donderdag heeft Maikel Nijst, in het bijzijn van de gehele JEKA selectie en bestuur, zijn contract met twee jaar verlengd. Na de training verzamelde iedereen in de kantine om te zien hoe Maikel zijn handtekening onder het nieuwe contract heeft mogen zetten.

Voorzitter Philip Bos vertelt blij en tevreden te zijn op de manier hoe Maikel de grote groep jeugd heeft laten instromen. Ook zegt hij: ‘’We gaan vol voor de jeugd en dat begint nu zijn vruchten af te werpen. Er gaat nog veel meer komen!’’

Maikel is blij met zijn contractverlenging en kijkt uit naar de toekomst. ‘’Dit seizoen gaat het met vallen en opstaan. Er zit heel veel potentie in JEKA 1, 2 en onze O19-1. Ik ben blij om door te kunnen gaan bouwen, we gaan samen nog heel veel mooie momenten beleven in de komende twee jaar’’, aldus Maikel.

Voor de 31-jarige hoofdtrainer is dit zijn 2e seizoen bij JEKA. Afgelopen jaar had hij de O19-1 onder zijn hoede en promoveerde hij naar de 1e divisie. Hiervoor was hij o.a. trainer bij Baronie en Unitas uit Gorinchem.

Op de vraag; waarom heb je bijgetekend?, antwoordde hij als volgt: ‘’Vanaf moment één dat ik bij JEKA begonnen ben, dat was vorig jaar bij O19-1, had ik meteen een goed moment bij de club. Natuurlijk kunnen er dingen beter, maar dat is bij alle verenigingen in mijn ogen. Ik heb een goed gevoel bij JEKA, leuke (spelers)groep en vrijwilligers. Heel veel dingen zijn positief. Het is voor mezelf ook een mooie stap om me nog door te ontwikkelen en dat wil ik de komende twee jaar nog zeker doen samen met het team.’’

Toekomst

Maikel kijkt uit naar de toekomst bij JEKA. ‘’De komende twee jaar wil ik doorbouwen naar de top-5 bovenin de 2e klasse en wie weet een uitschieter naar boven, maar zeker naar een stabiele 2e-klasser worden. Dat is heel reëel met de groep die we hebben en de aanstormende jeugd die er al aan zit te komen en kwalitatief erg sterk is, aldus Maikel.

Namens JEKA wensen wij Maikel, en zijn staf, heel veel succes de komende jaren!

Klik op rkvv JEKA voor de laatste artikelen over de club.
Klik op rkvv JEKA voor meer informatie over de club.

Wedstrijdverslag Victoria’04-CWO

De Vlaardingse derby werd in de eerste helft grotendeels gedomineerd door het bezoekende CWO. De thuisclub Victoria’04 verdedigde fanatiek om niet een vroege achterstand op te lopen.

In de omschakeling trachtte Victoria’04 waar mogelijk het doel van CWO op te zoeken. Beide defensies gaven geen krimp, waardoor zich sporadisch gevaarlijke momenten voordeden. Het was wachten op doelpunten, die wel gescoord werden in de tweede helft.

De wedstrijd was nauwelijks op gang gekomen of invaller Michael Blok kreeg van CWO veel ruimte over de rechterflank. De snelle aanval bracht vervolgens topscorer Nailey Girigorie in stelling. Zijn fraaie volley eindigde snoeihard in het doel van CWO: 1-0. De bezoekers antwoordden met aanvallend voetbal, maar liepen zich keer op keer stuk op de stugge verdediging van Victoria’04.

Tot de 78ste minuut toen CWO op gelijke hoogte kwam. Uit een gevaarlijk indraaiende hoekschop werd de bal van dichtbij achter doelman Jochem van der Hoff gekopt: 1-1. Een gemotiveerd spelend Victoria’04 toonde meteen veerkracht en liet zich niet van de wijs brengen. Twee minuten later was het al weer raak. Wederom was het rechtsachter Michael Blok, die de diepte werd ingestuurd door invaller Joey Fastenau om vervolgens de bal vanaf de achterlijn voor te zetten. Het leer bereikte Lars Kortleven, die het buitenkansje volledig uitpakte en Victoria’04 heel snel weer op voorsprong bracht: 2-1.

In de spannende slotfase wist Victoria’04 het fel aandringende CWO van dadendrang af te houden om de zevende achtereenvolgende overwinning over de streep te trekken. Bijzonder vermeldenswaard is, dat het door blessures geplaagde Victoria’04 de laatste wedstrijden winnend wist af te sluiten met veel jeugdige invallers, die afkomstig zijn uit de eigen jeugdopleiding.

Klik op sv CWO voor de laatste artikelen over de club.
Klik op sv CWO voor meer informatie over de club.

Dik verdiende 4-0 overwinning op De Zwerver geeft Spirit hoop op goede afloop

Spirit heeft zaterdag in de 2e klasse F een gaatje kunnen slaan met de degradatieplaatsen. In een rechtstreeks duel met De Zwerver wonnen de Ouderkerkers met 4-0. Beide ploegen stonden in punten gelijk op de één na laatste plaats, dat aan het eind van het seizoen degradatie betekent.

Bij Spirit maakte Kevin Kriek weer als basisspeler zijn rentree bij de hoofdmacht van Spirit. Vorige week was de centrale verdediger ook al aan de selectie toegevoegd en viel toen in de 2e helft in. Vorig seizoen nam Kevin Kriek afscheid van Spirit 1, maar door de personele bezetting is hem gevraagd naar een tijdelijke terugkeer. Samen met Cris de Jong vormde hij het hart van de verdediging.

Spirit speelde gretig en zette vroeg druk op de tegenstander. Ondanks het speloverwicht duurde het wel lang voordat Spirit het verschil in doelpunten omzette. Het kreeg wel een paar mogelijkheden via Eric Jansen (schot over en een vrije trap in de handen van de keeper) en Niels de Vries (net naast) voordat Lukas Bos dacht te scoren. De scheidsrechter constateerde echter dat de bal de achterlijn was gepasseerd voordat de bal op het hoofd van de aanvaller belandde en de treffer niet doorging. Een mooie aanval via Robbin Brouwer en Ruben Slooff kwam bij de opkomende Tjerk de Kogel. De inzet ging via een Zwerver-verdediger naast het doel.

Toch kwam Spirit in de 1e helft goed weg. Laconiek uitverdedigen werd door De Zwerver tot 2 keer toe niet afgestraft. Op slag van rust was het dan toch raak voor Spirit. Lukas Bos schoot in de draai de bal prachtig in de kruising: 1-0.

2e helft

Kort na rust verdubbelde de spits de voorsprong met een echte spitsen goal. Ruben Slooff kreeg de bal mee, manoevreerde zich door de verdediging, maar zag zijn schot door de keeper gepareerd. De afgeslagen bal kwam voor de voeten van de deze winter uit Spanje teruggekomen spits (2-0).

Als de wedstrijd nog niet beslist was, dan was dat wel na een uur spelen toen Ruben Slooff nu wel koelbloedig was en de bal achter de Kinderdijkse doelman tikte (3-0). Vlak voor tijd bepaalde Cris de Jong de eindstand op 4-0.

Een dikverdiende overwinning voor Spirit, dat daarmee nog wel op de 11e plaats blijft staan. Concurrenten Rijsoord (0-1 bij EBOH) en Alexandria’66 (2-0 tegen Streefkerk) wonnen ook. Pelikaan kwam niet in aktie en zakte weer naar de ‘nacompetitie-zone’, samen met Spirit en cvv Zwervers. De Capelse ploeg verloor met 0-2 van Spartaan’20. De Alblas (3-0 nederlaag bij Oranje Wit) staat nu 8e, de laagste ‘veilige’ plaats, maar wel in punten gelijk met Pelikaan. Rijsoord en Alexandria’66 staan, met 1 punt meer, boven De Alblas.

Voor Spirit zal het nog een moeilijke klus worden om zich veilig te spelen. De Ouderkerkers moeten 4 en 5 punten goed moeten maken t.o.v. resp. De Alblas en Rijsoord/Alexandria’66. Met nog 6 wedstrijden te gaan, waarvan 4 wedstrijden op eigen veld en 3 wedstrijden tegen ‘concurrenten’, heeft de afscheidnemende trainer Richard van Cappellen nog wel alle vertrouwen in een goede afloop.

Volgende week (paasweekend) is Spirit vrij. Op dinsdag 2 april speelt Spirit in en tegen Capelle de kwartfinale van de beker, waarna de competitie weer wordt hervat met een thuiswedstrijd tegen EBOH.

Klik op VV Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spirit voor meer informatie over de club.

 

Jordi Smit stopt bij DBGC: ‘Ego als trainer opzij kunnen zetten’

Na vier seizoenen in dienst van DBGC, is Jordi Smit bezig aan zijn laatste maanden als trainer van de tweedeklasser. Niet vanwege de tegenvallende resultaten, maar door zijn veranderende werksituatie. Want alles wat de oefenmeester doet, gaat met volle overgave. “Dit is iets waar ik ook goed in wil worden, dan moet ik er nog meer tijd en energie insteken.”

Naast de voetbal, heeft Smit sinds vorig jaar namelijk ook een eigen bedrijf. In het helpen van scholen met betrekking tot ‘lastige groepen’. “En die vraag is zo groot, dat ik het eigenlijk niet kan bedienen. Ik ben als ZZP’er begonnen met één dag, maar zit nu al op tweeënhalf.” Dus besloot de 37-jarige inwoner van Middelharnis in de zomer eens na te denken. “Als ik daar beter in wil worden, moet ik er meer uren insteken.” Combineren, wist hij al snel, ging niet. “Op het veld ben je met vijftien tot twintig man bezig, hier is de maatschappelijke impact veel groter. Dan moet je je ego als trainer opzij kunnen zetten en blijft deze keuze over.”

Moeheid

Maar voordat het zover is, heeft Smit nog een flinke klus in handen: handhaven in de tweede klasse. “Het valt qua resultaten heel erg tegen, hadden zeker op meer gehoopt.” Want na de vijfde plaats van vorig seizoen, zette DBGC hoog in. Hoger dan de huidige tiende plek. “Al is deze competitie sterker dan in andere jaren. Er zitten eigenlijk nog nauwelijks zwakke broeders in.” En ook bij de club uit Oude-Tonge zelf, loop het nog allesbehalve soepel. “We hebben vanwege het weer al een keer of vijftien niet kunnen trainen, dat doet wat met je fitheid. En het is lastig om er ritme in te krijgen.” Het zorgt, ook bij Smit, voor een bepaalde moeheid. “Steeds weer uitwijken, naar een zaal of ergens anders oefenen. Daar gaat veel motivatie en energie aan verloren. Daardoor zijn we als groep ook mentaal kwetsbaarder, helemaal als je meer gaat verliezen.” Toch probeert hij de oorzaak bij zichzelf én het team te zoeken. “We moeten ons focussen op de dingen waar we invloed op hebben. Dat is niet het veld.” Maar hoe doe je dat? “Door er veel met elkaar over te praten en die jongens handvaten te geven.” Vooral over wat beter moet. “In aanvallend opzicht is het zoeken. Het veldspel is vaak nog behoorlijk, alleen ontbrak het aan kansen. Dat is nu verbeterd, maar we scoren nog steeds moeilijk.” En dus is het doel, serieus meedoen om promotie, een lastig verhaal. “Vorig jaar zijn we de nacompetitie net misgelopen, nu zijn we slecht gestart.” Sterker nog. “Het is een realistisch scenario dat we in die nacompetitie voor degradatie belanden.”

Plezier

Zorgen maken, doet Smit zich echter niet. “Ik vind absoluut dat DBGC de komende jaren thuishoort in die tweede klasse, alleen is het dit seizoen nog niet goed genoeg.” Al is dat meer dan alleen het benutten van kansen, is hij eerlijk. “Soms moet je fasen herkennen dat het niet lekker loopt. Dan kun je beter gegroepeerd blijven en elkaar steunen.” Daar ontbreekt het nog te vaak aan, vindt Smit. “Aan echt leiderschap. Goede resultaten camoufleren dat. Nu zijn we te afhankelijk van de staf.” Tot zijn eigen ontevredenheid. “Dat was mijn grootste doelstelling toen ik bij DBGC kwam. Zorgen voor hiërarchie op het veld. Elkaar aan durven spreken op ‘negatieve’ dingen. Daar ben ik niet in geslaagd.” Toch kijkt hij met een goed gevoel terug op zijn tijd bij de club. “Ik ben qua punten heel blij met de afgelopen twee volle seizoenen. Maar misschien nog wel belangrijker, het plezier dat we hadden in de manier van voetballen.” En dus is Smit nog altijd blij met de kans. “Uiteindelijk heeft het van mij een completer mens gemaakt. Het was ook voor mij allemaal nieuw. Vier jaar vol uitdagingen.” Vier jaar waarin hij vooral veel spelers beter heeft gemaakt. “Dat is voor mij als trainer wel het leukste. Met goede trainingen en door duidelijke taken mee te geven. Het imago van DBGC was altijd de lange bal op Jeroen Sep. Dat is totaal niet meer. We spelen nu fris en aanvallend voetbal.”

Kunstgras

Wat gaat hij straks het meeste missen? “Een wedstrijd beleven, observeren en tips meegeven. Als je dan resultaat haalt, geeft dat heel veel voldoening. Dat is toch een stukje ego.” Net als met handhaving vertrekken via de voordeur. “De spelers moeten uiteindelijk die noodzaak voelen. Ik ben er volgend seizoen niet meer.” Maar of we de trainer, in het bezit van UEFA B, zelf ooit nog langs de lijn zien? “Ik ga uit van wel! Daarvoor heb ik er te veel plezier in gehad. Maar eerst de balans op orde zien te krijgen.” En daarna een club met kunstgras vinden. “Als ik weer ergens hoofdtrainer word, is dat wel een voorwaarde. Buienradar heeft mij de afgelopen maanden te veel stress bezorgd…”

Klik op DBGC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DBGC voor meer informatie over de club

De Roon is de ‘accountmanager’ van Den Bommel

Hij is pas negentien, maar zit sinds vorig jaar al in het bestuur van voetbalvereniging Den Bommel. Daniek de Roon is bij de derdeklasser dan ook veel meer dan alleen voetballer. Want als lid van de sponsor- en activiteitencommissie, heeft de jongeling het er maar druk mee. “Eigenlijk ben ik nu een soort accountmanager bij de voetbal.”

En dat begon dus allemaal, ruim een jaar geleden. “Onze oud-voorzitter, Martijn Engels, stopte. Daardoor waren er nog maar drie mensen in het bestuur over. Toen heb ik mezelf aangemeld en ben ik ingestapt.” Terwijl hij het vertelt, moet De Roon er zelf ook een beetje om lachen. “Maar het is super leuk! Iedereen heeft zijn eigen commissie, ik doe de sponsoring en de activiteiten.” Naast ‘verslag doen’ van lopende zaken. “Sponsors zoeken, kleding regelen en relaties onderhouden. Maar ook feestavonden verzorgen of de familiedag en het Jaap Keijzer Toernooi organiseren.”

Ontmoetingsplek

Gelukkig bevalt het hem, tot nu toe allemaal uitstekend. “Er zijn veel jonge jongens die iets doen op de voetbal. Ik heb toch altijd wel een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel, dan is het leuk om wat te doen. Voor mij was het een logische stap.” En dus zit hij om de vijf weken bij de bestuursvergadering. “Sommige zaken zijn natuurlijk ook afhankelijk van de verschillende periodes.” Een functie die goed bij hem past. “Ik ben werkzaam op een administratiekantoor en volg de studie Finance. Op de voetbal ben ik nu eigenlijk een soort accountmanager. Die afwisseling bevalt me wel.” Bij de vereniging, waar De Roon kind aan huis is. “Ik ging van zwemles af en kwam toen bij Den Bommel. Nooit ergens anders en dat ben ik ook niet van plan.” Ingegeven door zijn ouders. “Die zijn hier eigenlijk ook altijd betrokken geweest. Dan was ik heel de zaterdag op de voetbal. Eerst zelf voetballen, daarna bij het eerste kijken en naar de kantine.” Zoals zoveel mensen. “In Den Bommel heb je niet heel veel, dus de club is ook een soort ontmoetingsplek. Dat vind ik fijn.” Al wordt er daarnaast natuurlijk ook gewoon gevoetbald. In zijn geval als speler van het eerste. “Sinds de winterstop van vorig jaar, zit ik er echt bij. Daarvoor deed ik al wel af en toe mee.” Maar inmiddels, heeft De Roon zijn plekje dus helemaal gevonden. Centraal achterin. “Ik ben niet de beste en meest mooie voetballer. Moet het vooral hebben van hard werken en niet opgeven. Voetballen laat ik aan anderen over.”

Geen zorgen

Dat ging, zeker aan het begin van het seizoen, boven verwachting goed. “Toen wonnen we van de bovenste ploegen.” Laat dat nu net zijn, waar voor Den Bommel wat hem betreft het probleem zit. “Tegen teams die minder willen voetballen, hebben we het lastig. Die geven vaak minder ruimte weg, dat is moeilijk voor ons. Duels zoeken en dan naar voren, dat is een beetje ons spelletje.” Een plek in het rechterrijtje, valt dan ook wat tegen. Alhoewel. “Het doel was in principe handhaven. Alleen dachten we na die goede start: waarom gaan we niet voor de top drie? Die leek heel even haalbaar. Nu moeten we ons gewoon veilig spelen. Daar maak ik me geen zorgen om.” Met het vertrouwen, zit het dus wel goed. “We hebben genoeg kwaliteit. Als we punten blijven pakken, komen we niet in de problemen.” Al komen die punten natuurlijk niet vanzelf. “Consistenter zijn, ook tegen mindere ploegen. En fitter worden. Daar valt nog wel wat winst te behalen.” Ook voor de toekomst. “Ik ga hier nooit weg! Zolang Den Bommel bestaat en ik hier woon, speel ik in het blauw-zwarte tenue. Maar niet dat van De Jonge Spartaan, hè!” Ooit ook in een rol als voorzitter? “Die ambitie heb ik nu niet. Daar komt nog meer verantwoordelijkheid bij kijken. Het hangt ook af van mijn studie. Al blijf ik me sowieso inzetten voor de voetbal.” De komende weken wel met een iets minder bekend gezicht. “In de wedstrijd tegen Kogelvangers heb ik bij een kopduel mijn neus gebroken. Dus ik zal met een masker moeten spelen…”

Klik op Den Bommel voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Den Bommel voor meer informatie over de club.

Julian Broeders doet alles om FIOS te helpen

Hij is speler van het tweede, lid van de spelersraad en zit zo nu en dan bij het eerste. Als Julian Broeders FIOS kan helpen, doet hij dat. Dus is één ding voor de inwoner van Achthuizen héél duidelijk: “Ik heb er nog nooit aan gedacht om ergens anders te gaan voetballen en dat ga ik ook nooit doen.”

Daar is dan ook geen enkele reden voor, vindt de 26-jarige Broeders. “Het is gewoon een gezellige vereniging, daar haal ik energie uit.” En niet voor niks. “Sinds dit seizoen zijn het eerste en tweede, één grote selectie. Dat is een tijd lang niet zo geweest. Uiteindelijk is dat veel leuker.” En dus trainen ze niet alleen samen. “Er doen ook jongens van ons met één mee.” Al draait het daar, met een laatste plaats in de vierde klasse, nog niet heel soepel. “We bouwen dit seizoen met een jonge groep aan de toekomst. Een hoop spelers zijn weggegaan, dus we leggen nu de basis voor volgend jaar.”

Middelpunt

Waar het tweede meer een soort vriendenelftal is, probeert het eerste natuurlijk zo goed mogelijk te presteren. Toch lukt dat nog niet altijd. En dus is degradatie, eigenlijk onafwendbaar. “Maar het is nog steeds gezellig en we blijven hard voor elkaar werken. Dat de groep dicht bij elkaar blijft, is voor nu meer waard.” Want ondanks de vele nederlagen, heeft Broeders het meer dan naar zijn zin. “Het is zo’n leuke groep en we proberen gewoon lekker te voetballen.” Op een iets andere manier, vertelt hij. “Uitgaan van eigen kracht.

Dan zien we vanzelf wel hoeveel punten het oplevert.” Met hem dus voornamelijk in het tweede. “Maar iedereen wil elkaar helpen. Dat is het mooie van FIOS.” Broeders weet sinds zijn vierde dan ook niet beter. “De voetbal is eigenlijk een beetje het middelpunt van Achthuizen. Gezelligheid, activiteiten en mensen hebben wat voor elkaar over.” Kortom, alles is mooi. “Ook de ‘oudere’ heren langs de lijn. Die trekken zich het aan als het slecht gaat, die leven echt voor FIOS.” Misschien wel een beetje net als hij. “Ik heb zes jaar in het bestuur gezeten, bij het wedstrijdsecretariaat. Twee seizoenen geleden ben ik daarmee gestopt, omdat het niet meer te combineren viel met mijn werk.”

Bijdrage leveren

Toch zit Broeders sindsdien natuurlijk niet stil. “Sinds vorig jaar ben ik lid van de spelersraad. Het spraakbaken tussen de verschillende teams en het bestuur. Ieder elftal, heeft twee afgevaardigden.” Eén keer in de maand, zitten ze samen. “Om thema-avonden te organiseren of om te bespreken wat er goed en slecht gaat.” Alles om de leefbaarheid van FIOS in stand te houden. “Het is in Achthuizen dé ontmoetingsplek. Dat mag niet vergaan.” En dus draagt Broeders daar met alle liefde zijn steentje aan bij. Ook als ze straks mogelijk degraderen. “Soms is dat, hoe gek het misschien ook klinkt, nog niet zo verkeerd. Veel derby’s, dus meer mensen en lekker bovenin meedraaien.” Want Broeders weet inmiddels een klein beetje hoe het werk. “Een foutje wordt bij het eerste meteen afgestraft, daar ligt het niveau toch een stukje hoger.

Bij het tweede kan je best een keer je mannetje laten lopen. Bij ons is het ook meer met vrienden én recreatief, bij één is het natuurlijk volle bak gaan.” Wat doet hij zelf het liefste? “Het maakt voor mij niet uit waar ik speel. Ik doe alles om de vereniging te helpen”, lacht Broeders. “Dat is een politiek correct antwoord, hè? Het is leuk om bij het tweede met vrienden te spelen, maar ook om daarna aan te sluiten bij het eerste. En eerlijk is eerlijk, daar zitten ook gewoon spelers die beter zijn.” Toch kent de verdediger zijn eigen kwaliteiten. “Fysiek sterk, voetballend niet de meest technisch verfijnde.” Gelukkig kunnen ze bij FIOS nog lang van de clubman genieten. “Een vertrek is onbespreekbaar. Ik hoop in de toekomst ook in een andere vorm een bijdrage te kunnen leveren. Dat is voor mij het belangrijkste.” Zijn enthousiasme werkt in ieder geval aanstekelijk. “Er zijn steeds meer jonge gasten die aansluiten, in het bestuur of de spelersraad. Het is fijn om te zien dat ze beseffen hoe belangrijk FIOS is voor Achthuizen!”

Klik op FIOS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FIOS voor meer informatie over de club.

Degradatie zit bij Jongejan in zijn achterhoofd

Na een prima start van het seizoen, hadden ze bij SNS eigenlijk verwacht halverwege toch wel iets hoger te staan. Maar door een mindere fase vlak voor de winterstop, moet de vierdeklasser het doen met een plek in de middenmoot. En dus dreigt degradatie, weet ook Jari Jongejan. “Het zit toch in je achterhoofd.”

En dat terwijl ze bij de club uit Stad aan ‘t Haringvliet dus juist zo lekker aan het seizoen waren begonnen. “Tegen moeilijke tegenstanders, hebben we uitstekend gepresteerd. Daarna kregen we last van veel blessures en dus staan we er nu toch wat minder goed voor.” Al was de doelstelling vooraf vrij duidelijk: “Overleven! Dit jaar degraderen zes van de twaalf teams, dus ons doel was echt handhaven.” En gelukkig, kan dat natuurlijk nog steeds. “We maken ons er misschien een beetje zorgen om, het zit toch in je achterhoofd. Iedere wedstrijd is vanaf nu een zespuntenwedstrijd.”

Teleurstelling

Want als er iets is, wat de 21-jarige Jongejan met ‘zijn club’ niet wil, dan is het wel degraderen. De dorpeling speelt er namelijk al lang. “Ik heb in de jeugd, vanaf de F tot en met de D, altijd bij SNS gespeeld. Daarna ben ik naar De Jonge Spartaan gegaan, maar op mijn zeventiende kwam ik weer terug. Dat was altijd mijn plan!” Toch maakte hij dus, al was het kort, een uitstapje. “Om op een hoger niveau te gaan spelen. Maar veel van mijn vrienden zitten hier.” Het voelt voor Jongejan dan ook als een warm bad. “Het dorp is niet zo groot, dus iedereen kent elkaar. Het is gezellig en echt een soort vriendenclub. Je doet samen een biertje en alles kan of mag.” Ook als ze verliezen? “Dan is de sfeer heel even minder, tot we weer gaan trainen!” En dat is maar goed ook. “Ik hoop dat we de komende tijd punten gaan pakken. We willen echt allemaal in die vierde klasse blijven, al kunnen we ook zomaar degraderen. Zo realistisch moeten we zijn.” Geen schande, maar wel een grote teleurstelling, vertelt Jongejan. “Voor zo’n kleine club, met weinig jeugd. Zelfs ons tweede elftal heeft vaak te weinig man om te kunnen spelen. Dan is het best moeilijk om als vereniging overeind te blijven.” Een lastige situatie. “Ik ben fanatiek, wil winnen én zo hoog mogelijk spelen. Toch lukt dat niet altijd.” Ook niet op de training. “Normaal hebben we genoeg spelers om te trainen, een stuk of tien, twaalf. Maar als je dan een paar blessures hebt, blijven er soms nog maar acht over…”

Notities

En dus moeten ze het bij SNS vooral op zaterdag, tijdens de wedstrijd, dan maar doen. “Vroeger was ik altijd linksbuiten, maar nu spelen we met twee spitsen. Ik ben de snelste van ons team, redelijk loopvermogen en een aardige dribbel. Rechtsbenig, dus ik kom graag vanaf links naar binnen.” Toch is de jongeling nog niet helemaal tevreden. “Ondanks dat ik nog vrij jong ben binnen het team, wil ik graag meer een leider worden. En mijn schot kan nog wel beter!” Gezien zijn doelpuntenproductie, ook niet zo gek. “Tot nu toe heb ik er één…” Al zit daar een verhaal achter, begint Jongejan te lachen. “Ik heb vooral op het middenveld gespeeld. Als ‘6 of als 10’. We scoren sowieso niet veel.” Toch houdt hij het allemaal bij. “In mijn notities, op mijn telefoon. Ik heb wel al vijf assists!” Om zijn doel te bereiken, moeten er echter nog wel een paar bij. “Voor het seizoen, wilde ik eigenlijk één goal of assist per wedstrijd. Nu hoop ik bij tien doelpunten betrokken te zijn.” En dat zal nodig zijn ook. “Ik wil een speler worden die SNS op sleeptouw kan nemen. Promotie naar de derde klasse zou leuk zijn, maar anders blijf ik gewoon voor de gezelligheid.” Want een stap hogerop is voor Jongejan, die lopend naar de club komt, voorlopig niet aan de orde. “Misschien als ooit die kans komt of het niet hier kan…”

Klik op SNS voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SNS voor meer informatie over de club.

Melissant hoopt toch nog op een toetje

Na een seizoen waarin nacompetitie voor promotie werd gehaald, waren de verwachtingen dit jaar opnieuw toch wel hooggespannen. Maar voorlopig, weten ze die bij vijfdeklasser Melissant nog niet helemaal waar te maken, ziet ook verdediger Daniël Nagtegaal. “We hebben een paar keer het deksel op onze neus gekregen.”

En als dat te vaak gebeurt, sta je dus in de middenmoot. “Ons doel was eigenlijk wel weer een beetje om nacompetitie te halen. Het is nog steeds mogelijk, maar we hebben al te vaak niet gewonnen, terwijl het wel mogelijk was.” Waar dat aan ligt? De 22-jarige Nagtegaal heeft op zich wel een idee. “Dan gaan we te gretig voor de winst en krijgen we het deksel op onze neus.” Toch is er bij hem, weinig sprake van ontevredenheid. “Het kan beter, ook slechter. Niet echt tevreden, een beetje neutraal eigenlijk.”

Pittige stap

Aan de sfeer, zal het bij Melissant dit seizoen in ieder geval niet liggen. “Ik voetbal hier al sinds de E’tjes. Geboren en getogen. Er is voor mij maar één club. Na al die jaar, heb ik het nog steeds goed naar mijn zin.” En dat is niet voor niks. “Het is een klein clubje, iedereen kent elkaar en maakt samen een praatje. Daarnaast hebben we gewoon een leuk elftal. Vol met vrienden.” Eentje waar Nagtegaal, student Masterconstructiemanagement aan de TU in Delft, maar wat graag onderdeel van uitmaakt. “Ik ben hier wel blijven wonen, dus af en toe is het een beetje haasten. Maar over het algemeen is het goed te doen en kan ik altijd trainen.” Trainingen die hij op zijn zeventiende, vlak na zijn overstap naar de senioren, meer dan prima kon gebruiken. “Het blijft een pittige stap. In het begin heb ik eerst een paar jaar bij het tweede gespeeld. Je moet echt wennen aan het niveau en een stukje kracht. Ook bij het tweede. De bal gaat sneller, de duels zijn harder en je hebt minder tijd.” Gelukkig gaat dat nu beter, vertelt Nagtegaal. “Verdedigend sta ik mijn mannetje! Een spits heeft tegen mij een zware middag, denk ik. Als voorstopper moet ik hem uitschakelen. Onze laatste man maakt het spelletje, ik sta er om te verdedigen. Dat is mijn kwaliteit.” Al zou hij zich, ook op dat andere vlak, nog graag verder willen ontwikkelen. “Voetballend meer mijn rol pakken. Dat is nog even schakelen, want soms gaat het echt snel.”

Mooie toekomst

Mocht dat lukken, kan er dit seizoen voor Melissant misschien nog wel een leuk toetje in zitten. “Ons doel is nacompetitie, kijken of dat mogelijk is. Dan speel je toch weer een paar leuke wedstrijden, dat hebben we vorig jaar natuurlijk nog meegemaakt.” Al komt dat niet vanzelf, weet Nagtegaal inmiddels. “We moeten nu echt resultaat uit bepaalde duels gaan halen. Alleen goed spelen, heb je niks aan. Constanter worden en punten pakken.” Met hem in ieder geval in de gelederen. “Ik wil gewoon hier blijven, heb niet de ambitie om naar een andere club te gaan.” Want, zo vertelt hij. “We gaan met Melissant echt een mooie toekomst tegemoet, dan is er toch geen reden om ergens anders te gaan kijken? Een jonge ploeg, met een paar oudere jongens. Er zit nog genoeg groei in deze groep.” En dus legt Nagtegaal de lat maar lekker hoog. “Binnen een aantal jaar, denk ik zeker dat we naar die vierde klasse moeten kunnen gaan!”

Klik op VV Melissant voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Melissant voor meer informatie over de club.