Home Blog Pagina 1446

In gesprek met: Vincent Wijmans

Deze keer: Vincent Wijmans, jeugdvoorzitter van Kozakken Boys. Tegenwoordig voetbalt hij niet meer. Vroeger heeft hij uitsluitend bij Overmaas zijn wedstrijden gespeeld, tevens heeft hij in het zaalvoetbalteam van de Erasmus universiteit gespeeld en is hier zelfs een keer kampioen mee geworden. De geboren Rotterdammer heeft in Werkendam zijn plek gevonden.

 ‘Zorgen dat het jeugdbeleid voor iedereen duidelijk is en op de goede manier wordt uitgevoerd.’ Vincent Wijmans zorgt er o.a. voor dat er leuke activiteiten worden geregeld en dat er voorlichtingsavonden worden georganiseerd. Vrijwilligers zijn nog wel altijd een probleem, bij elke voetbalclub. ‘Bij Kozakken Boys hebben we een flinke club vrijwilligers, maar hij breidt alleen niet uit. We willen steeds meer, maar dat komt altijd weer bij dezelfde mensen terecht.’ Dit jaar is er bij de club een vrijwilligersbeleid ingediend, waarbij elk lid een steentje bijdraagt om dingen voor de club uit te voeren.

De manager van Bi-Life heeft zelf alleen bij Overmaas uit Rotterdam gevoetbald. Daarnaast heeft hij ook in het zaalvoetbalteam van de Erasmus Universiteit gespeeld. ‘Ja met dat zaalvoetbalteam hebben we best veel mee gewonnen en zijn we zelfs een keer kampioen mee geworden, dat was wel een hoogtepunt voor mij.’ Vincent Wijmans was, toen hij naar Werkendam verhuisde, niet direct meer met het voetbal betrokken. Hij was namelijk meer betrokken bij de tennis. Toen zijn zoontje ging voetballen en er geen trainer was voor zijn team, stapte hij automatisch naar voren. ‘Dit heb ik gedaan, omdat voetbal toch wel echt de sport is waar ik van houd.’

‘Zelf heb ik een eigen bedrijf genaamd Bi-Life in Rotterdam waar we mensen ondersteunen in hun fysieke en mentale gesteldheid, dit doen we dan bij spelers van Excelsior en hebben dit laatst ook bij Kozakken Boys gedaan. Bij de club zijn er een aantal jongens die het geluk hebben om in de selectie mogen voetballen, maar het grootste deel speelt in de andere teams en spelen echt voor het plezier.’

‘Bij de thuiswedstrijden van het 1e elftal ben ik er altijd bij, uitwedstrijden wat minder. Thuiswedstrijden vind ik altijd een hele happening op sportpark de Zwaaier, zeker tegen de aansprekende tegenstanders.’ De huidige trainer van de hoofdmacht van Kozakken boys is oud-profvoetballer Danny Buijs. Wijmans gaf aan een goede band te hebben met de trainer. ‘Ik heb respect voor de manier om hoe hij dingen aanpakt bij Kozakken Boys en zich dit vertaald naar hoe hij de stap naar het betaalde voetbal gaat maken.’  Danny Buijs heeft 4 mooie jaren gehad bij Kozakken Boys en maakt nu de verdiende stap naar FC Groningen.

Deze zaterdag is de absolute topper in de Tweede divisie, als Kozakken Boys het mag opnemen tegen vv Katwijk. Bij winst is de club uit Werkendam kampioen en zal er gepromoveerd worden naar de Eerste Divisie. Bij gelijkspel of verlies, kan Kozakken Boys alleen promoveren door de nacompetitie te overleven. Afgelopen zaterdag had het team van Danny Buijs een slippertje tegen AFC uit Amsterdam, maar door het verlies van Katwijk tegen HFC blijft het spannend en is de strijd om de titel nog altijd onbeslist.

Speelster Naomi Pesman uitgegroeid tot waardevolste speelster

Bristol speelster Naomi Pesman kwam vorig seizoen binnen als een talentvolle speelster. Ondertussen is ze uitgegroeid tot een waardevolste speelster binnen de selectie dankzij haar ontwikkelingen.

“Ik ben er tussen mijn veld vereniging en zaalvoetbal een heel jaar uit geweest”, aldus Pesma. De Bristol speelster koos er aan het begin van het vorig seizoen voor om de draad toch weer op te pakken. Ik was gewoon echt even het plezier kwijt in het voetbal. Gelukkig heb ik de stap gemaakt om in de zaal te gaan spelen.

In het begin was het even wennen zeker het bal tempo en het lopen zonder bal was lastig, maar ik heb me mogen ontwikkelen in de zaal door het vertrouwen van de coach. “Ik kende al een paar speelsters toen ik bij Bristol kwam. Dat is veel lekkerder binnenkomen bij een club dan wanneer je helemaal niemand kent. Het was ook wel lekker dat teamgenoten het meteen in me zagen zitten.

Dat merkte ik aan de manier waarop ik betrokken werd in het spel. Ik voelde en voel het vertrouwen van de staf en mijn medespeelsters. Ik ben natuurlijk een speelster die veel voor het doel komt en kan scoren. In vergelijking met de jaren voor het zaalvoetbal ben ik sowieso beter geworden met mijn techniek, vindt Pesman, “Fysiek ben ik veel sterker geworden en ik ben ook beter aan de bal. In het zaalvoetbal leer je sneller te handelen.”

Jos Wesdorp naarstig op zoek naar nieuwe club

Jos Wesdorp (58) vertrekt na drieënhalf jaar trouwe dienst bij zaterdag-vierdeklasser WIK’57. De oefenmeester heeft nog geen nieuwe club gevonden, en dat doet hem pijn.

 ‘’Voetbal is mijn leven’’, zegt Wesdorp. ‘’Op dit moment heb ik helaas geen contact met clubs. De conclusie is dat ik misschien moet wachten tot december.’’ Eigenlijk wilde Wesdorp de club uit Kerkwerve helemaal niet verlaten. ‘’In december ben ik om de tafel gegaan met het bestuur’’, begint de 58-jarige trainer uit te leggen. ‘’Ze vonden dat het tijd was om uit elkaar te gaan. In het begin had ik er wel moeite mee; de mededeling kwam rauw op mijn dak. Nu denk ik: het is mooi geweest zo.’’

Toch knaagt het aan Wesdorp, dat de clubleiding besloot een frisse wind te laten waaien op sportpark De Vospit. ‘’De eerste vereiste was de jongens naar de training zien te krijgen. Dat is gelukt. In mijn tweede seizoen hebben we historie geschreven door in het linkerrijtje te eindigen’’, somt Wesdorp de resultaten op. Dit jaar gaat het echter minder, want WIK staat voorlaatste op de ranglijst. ‘’Alles zit tegen’’, foetert Wesdorp, die wel met opgeheven hoofd vertrekt. ‘’Ik heb WIK op de kaart gezet.’’ Wesdorp is een bekende in het Zeeuwse amateurvoetbal. Hij zwaaide de scepter onder andere bij Apollo’69, SKNWK, Bevelanders en ZSC’62. In 1976 begon Wesdorp met training geven, bij de jeugd van Zierikzee. Hij is dus zeer ervaren en zou graag weer aan de slag willen.

De uit Zierikzee afkomstige coach weet waar zijn kwaliteiten liggen. ‘’Ik ben heel erg enthousiast’’, zegt hij. ‘’Ik bereid altijd mijn trainingen voor en ben gedreven. Daarnaast voel ik me altijd snel thuis, ben sociaal.’’ Nee, stil zitten is geen optie voor Wesdorp. Hij moet en zal een nieuwe club vinden. Voorkeur? ‘’Ik zou nog wel eens richting Smerdiek of FC de Westhoek willen’’, aldus Wesdorp, die zijn telefoon in ieder geval goed in de smiezen houdt de komende weken. Want: ‘’Het mooiste is natuurlijk dat je gebeld wordt.’’ Een jaar zonder voetbal, dat wordt moeilijk voor Wesdorp. Hij is geduldig en ongeduldig tegelijk. ‘’Het is afwachten, dat doet zeer.’’

CvdW: Z.V.V. Pelikaan – Voorbeschouwing komend weekend

Deze editie was Z.V.V. Pelikaan de Club van de Week. Komend weekend speelt het eerste elftal van de club thuis tegen de huidige koploper Almkerk. De uitwedstrijd eerder dit seizoen in Almkerk bleef onbeslist en eindigde in 1-1.

De eerste wedstrijd na de winterstop vond plaats op 27 januari en was een uitwedstrijd bij en tegen Tricht. Deze wedstrijd werd met 3-2 gewonnen door de thuisploeg. Maar dit zou de enige nederlaag na de winterstop blijven tot en met vandaag, want Pelikaan wist namelijk negen wedstrijden te winnen en speelde daarnaast nog drie keer gelijk.

Zo werd er gelijk gespeeld uit tegen Wilhelmina’26 (0-0), thuis tegen Roda Boys (2-2) en uit bij Papendrecht (1-1). De wedstrijden die werden gewonnen, waren: Nivo Sparta thuis (4-1), Hardinxveld uit (0-3), SVW uit (1-2), Meerkerk thuis (3-0), Tricht thuis (4-0), Brederodes thuis (5-3), Drechtstreek thuis (4-0), Heukelum uit (1-2) en Woudrichem uit (0-1).

Na de winterstop ging Almkerk verder waar de club voor de winterstop geëindigd was, namelijk met winnen. De uitwedstrijd tegen Papendrecht op 27 januari eindigde in een 0-1 overwinning voor Almkerk. Een week later werd er wederom gewonnen. In eigen huis was Almkerk met 2-1 te sterk voor Tricht.

In de drie weken die hierop volgde wist Almkerk slechts 3 punten te behalen. Er werd alle drie de wedstrijden bleven namelijk onbeslist: SVW uit (1-1), Heukelum uit (1-1) en Brederodes uit (2-2). De laatste wedstrijd in de maand maart wist Almkerk wel winnend af te sluiten. De wedstrijd tegen Hardinxveld werd met 1-0 gewonnen door de thuisploeg.

In de zeven wedstrijden die hierop volgden, wist Almkerk vier keer te winnen, twee keer gelijk te spelen en verloor het slechts eenmaal. De wedstrijden die gewonnen worden: Papendrecht thuis (1-0), Woudrichem thuis (3-0), Meerkerk thuis (4-1) en Wilhelmina’26 thuis (1-0). Er werd gelijkgespeeld tegen Nivo Sparta uit (2-2) en Drechtstreek thuis (1-1). De wedstrijd die verloren ging, was uit tegen directe concurrent Roda Boys (2-0).

Verwachtingen van de clubleden
Bart van Muijen: ‘’Ik geloof dat wij komend weekend kunnen winnen van Almkerk. Dit moeten wij ook doen om zo de tweede plaats te veroveren en dus een betere uitgangspositie te krijgen in de nacompetitie. Wat de uitslag ook wordt van de wedstrijd tussen Roda Boys en Tricht, wij hebben maar één taak en dat is winnen.’’

John Mol: ‘’Almkerk kan door te winnen kampioen worden, dus ik verwacht dat zij er zwaar in zullen gaan. Het zal een lastige wedstrijd worden, maar dit is zo’n wedstrijd die op zichzelf staat. Wij zullen er zelf ook alles aan doen om de wedstrijd in ons voordeel te beslissen.’’

Piet van Schelt: ‘’Wij voetballen goed en het is een heel leuk elftal dat wat voor elkaar over heeft. In mijn ogen is het kampioenschap bijna onmogelijk is, aangezien ik Roda Boys geen misstap zie maken tegen Tricht en wij eerst zelf moeten winnen.

Voorspellingen voor de eindstand
De clubleden waren eensgezind wat betreft de eindstand, aangezien zij alle drie een 2-1 overwinning voor Pelikaan voorspelden. 

Het VoetbalJournaal bedankt Z.V.V. Pelikaan voor haar medewerking en wenst de club veel succes met de wedstrijd tegen Almkerk van aankomend weekend!

CvdW: Z.V.V. Pelikaan - Voorbeschouwing komend weekend

In gesprek met: Björn de Bruijn

Björn de Bruijn is de linksbuiten van het eerste elftal van Madese Boys. De in Made geboren en getogen voetballer die al heel zijn leven lang bij de club speelt, gaat als er geen wonder gebeurd de nacompetitie spelen met zijn team om zo promotie naar de 1e klasse af te dwingen met zijn team.

De 24-jarige de Bruijn speelt met alle plezier bij Madese boys en is dit seizoen dan ook erg belangrijk met doelpunten en assists. Dit seizoen met nog 1 wedstrijd te gaan en er al elf doelpunten en veertien assists te hebben geproduceerd kunnen deze uitstekende cijfers alleen nog maar oplopen. ‘Zelf ben ik blij met mijn aantal doelpunten en assists.’

Momenteel staat het eerste elftal van de club uit Made op de derde plek en kan nog tweede worden als Sarto punten laat liggen tegen Beek Vooruit. Als er iets heel bijzonders gebeurd kunnen de Madese Boys nog vierde worden als VOAB genoeg doelpunten maakt en Madese Boys met een aantal doelpunten verschil verliest. Zelf moet de club uit Made nog tegen Uno Animo die 8e staan, waar ze uit 2-0 van hebben gewonnen. ‘Voor het bekertoernooi hebben we ook bij Uno Animo gespeeld in de kwartfinale en die hebben we helaas verloren, we hebben dus wel wat recht te zetten.’

De reden dat de Bruijn voor Madese Boys heeft gekozen was simpel: ‘Het was dichtbij en in de buurt waar ik woon was dit de grootste club en waar de jeugd op het hoogste niveau speelt.’ Op zijn 16e is hij doorgegaan naar het 1e elftal en is op zijn 18e een jaartje ertussenuit geweest naar NAC Breda. Na dit seizoen was er wat keuze, maar het belangrijkste voor hem was dat hij elke zondag op het veld kon staan en kon voetballen. ‘Die zekerheid heb ik bij me eigen club wel en bij een andere club is dat toch nog afwachten.’ De andere reden dat hij nog bij Madese Boys voetbalt is dat hij hier ook met zijn vrienden kan voetballen.

Toen de geboren Madenaar op zijn 18e naar NAC Breda ging kijkt hij er mooi op terug, toch is het niet zijn hoogtepunt uit zijn carrière: ‘Zeker wel een mooie ervaring tegen gasten gevoetbald die nu in de top van de eredivisie of ergens in het buitenland bij een grote club voetballen.’ De Bruijn vertelt hier over het verschil tussen Madese Boys en NAC: ‘ik had al een jaar bij de senioren gevoetbald dus fysiek was er niet echt een verschil, het baltempo daarentegen was wel een groot verschil. Ik heb het alleen niet echt als een grote uitdaging gezien, de stap van de jeugd van Madese boys naar het 1e elftal vond ik een grotere stap.’

Het hoogtepunt uit de carrière van Bjorn is het kampioenschap met het eerste elftal Madese Boys in 2011, hij was toen, net als tegenwoordig een vaste waarde. De voetbalclub uit Made gaat na de aankomende speelronde de nacompetitie in en gelooft ook in de kansen van zijn ploeg: ‘Als we kijken naar de wedstrijden die we gevoetbald hebben en de spelers die we nu hebben zijn we daar zeker niet kansloos in, ik denk dan ook dat we een heel lastige te kloppen ploeg zijn dat zie je ook aan het aantal tegendoelpunten.’ Ondanks dat Madese Boys het vaste centrale duo mist, wat tevens wel heel goed wordt opgevuld, wordt het wel lastig als de nummer 10, spits, rechtsbuiten of linksbuiten wegvalt, want ze hebben geen extreem brede selectie.

Voetballende zestigplussers sluiten seizoen af tijdens NAC Breda Senior Cup

Breda, 21 mei 2018 Op woensdag 6 juni organiseert Teamplay@NAC de NAC Breda Senior Cup. Bij vv Internos in Etten-Leur wordt het Walking Football-seizoen, onderdeel van het project NAC OldStars, traditioneel afgesloten met een toernooi.

Niet alleen teams van NAC Breda nemen hieraan deel, ook voetballende zestigplussers van ADO Den Haag, RKC Waalwijk, FC Utrecht, NEC Nijmegen en Heracles Almelo betreden het veld. Het toernooi start om 13.00 uur en eindigt om 16.45 uur. Toeschouwers zijn van harte welkom. Er zijn onder meer diverse NAC side-events voor kinderen tussen de 2 en 11 jaar.

De afsluiting van Walking Football
Het NAC OldStars project van Teamplay@NAC kent inmiddels ruim 100 enthousiaste voetballende zestigplussers verspreid over zeven verenigingen: WDS’19, Baronie en PCP (Breda), DIA (Teteringen), TSC (Oosterhout), Internos (Etten-Leur) en Right’Oh (Geertruidenberg). Na de zomer komt hier r.k.s.v. Groen-Wit uit Breda bij. Elk jaar wordt het afsluitende toernooi in samenwerking met één van de clubs georganiseerd. Het 90-jarig bestaan van vv Internos is de uitgelezen kans om het toernooi dit jaar met de club uit Etten-Leur te organiseren. Naast het voetbal staat gezellig samenzijn centraal tijdens het toernooi.

Praktische informatie
Iedereen die de OldStars wil komen aanmoedigen is tussen 13.00 tot 16.45 uur van harte welkom bij vv Internos aan de Olympiade 7 in Etten-Leur. Voor kinderen in de leeftijd van 2 tot en met 11 jaar is er ook veel te beleven in de vorm van verschillende opblaasbare NAC attracties, waaronder een voetbaldoel, -boarding, pannakooi en springkussen. Voor deze activiteiten geldt een vrije inloop tussen 14.00 tot 17.00 uur.

Volgend seizoen Walking Football
Na de zomer start weer een nieuw seizoen NAC OldStars. Zestigplussers die graag in beweging zijn en dit willen combineren met gezellige sociale activiteiten, kunnen zich al aanmelden voor september. Kijk voor meer informatie en inschrijven op www.nac.nl/oldstars.

Meer informatie
Het project NAC OldStars wordt georganiseerd in samenwerking met Breda Actief, Zorg voor Elkaar, Pluk ! Fysiotherapie, Avans Hogeschool, Oosterhout in Beweging, buurtsportcoach Geertruidenberg en de samenwerkende amateurverenigingen. Iedereen die vragen heeft over NAC OldStars kan contact opnemen met Marieke Akkermans, projectleider bij Teamplay@NAC, via makkermans@nac.nl.

VV Yerseke onder hoogspanning, VCK wil vertrouwen tanken

Zaterdag-derdeklasser VV Yerseke staat op de drempel van het kampioenschap. Met een voorsprong van drie punten op naaste belager RCS en nog één duel te spelen, lijkt de titel een formaliteit. VCK wil echter vertrouwen tanken richting de nacompetitie en geeft niets cadeau. Twee hoofdrolspelers aan het woord.

Zaterdag stapte Pekaar met een beteuterd gezicht van het veld. In en tegen Kapelle werd het 1-1. Doordat RCS een galashow weggaf tegen FC Dauwendaele (8-1), valt de beslissing op de laatste speeldag. ‘’We moeten nog één keer negentig minuten alles geven’’, weet de twintigjarige aanvaller. Nummer drie VCK is zaterdag de opponent op Sportpark Cleijn Moercken. ‘’VCK is een goed voetballende ploeg’’, vindt Pekaar. ‘’Ze hebben een aantal handige spelers die beslissende ballen kunnen geven. Ook is het fysiek een sterke ploeg.’’ Tegen Kapelle ging het in de 88ste minuut mis, toen Reinier Goedemondt koppend het kampioensfeestje van Yese verpestte. De les? ‘’Je moet altijd tot het einde blijven strijden’’, aldus Pekaar, die wel vertrouwen heeft in een goede afloop. ‘’Wanneer we zaterdag alles geven en ons eigen spelletje spelen, ben ik er van overtuigd dat we kampioen worden. Dit is het moment voor ons. Het publiek wacht er al een aantal jaar op.’’ De titel garanderen kan Pekaar niet. ‘’Er is altijd een kans dat het mis gaat.’’

En die kans dat het misgaat voor de thuisploeg, dát is waar VCK zich aan vast klampt. De bezoekers komen voor drie punten naar Yerseke, zo verzekert trainer Thomas de Ridder. ‘’Wij spelen altijd om te winnen’’, begint de 31-jarige oefenmeester. ‘’Ondanks dat we al zeker van nacompetitie zijn’’, vervolgt hij. ‘’De eindklassering van ons bepaalt onze volgende tegenstander in de nacompetitie. Het zal spannend worden.’’ De laatste zin staat als een paal boven water. Yerseke moet koel blijven en de klus klaren, maar zal zich gesteund weten door enkele honderden supporters die met minder geen genoegen nemen. Yese móét de titel pakken.  ‘’Ik ben benieuwd hoe ze omgaan met de stress’’, zegt De Ridder. ‘’Yerseke heeft een fanatieke aanhang, die zeker voor de juiste sfeer zal zorgen.’’ De Ridder weet waar de kwaliteiten van de koploper liggen. ‘’Arjen de Koeijer is topscorer van onze klasse en is verantwoordelijk voor ongeveer de helft van de doelpunten van Yerseke’’, weet hij. ‘’Yerseke krijgt weinig tegen en zit degelijk in elkaar.’’ Een voorspelling? ‘’Wij spelen om te winnen en het zou raar zijn als ik als trainer zeg dat we gaan verliezen. Dus een 1-2-overwinning voor VCK. Afgeschoten worden geeft ook geen goed gevoel voor de nacompetitie.’’

CvdW: Z.V.V. Pelikaan – Piet van Schelt

Na de oorlog was Piet van Schelt (81) één van de eerste jeugdleden. Hij is altijd al bezig geweest met voetbal als sport, zowel als speler als vrijwilliger. Als vrijwilliger is hij o.a. leider geweest van het elfde elftal van Pelikaan, maar zijn passie als vrijwilliger heeft altijd bij de jeugd gelegen. 

Na de jeugdopleiding van de club uit Zwijndrecht doorlopen te hebben, heeft van Schelt drie á vier jaar in het eerste elftal gespeeld. Hij heeft daarna nog bij de buren Groote Lindt gespeeld, maar besloot na één seizoen weer terug te keren naar Z.V.V. Pelikaan.

Van Schelt had het geluk, toen hij terugging van Groote Lindt naar Pelikaan, niet aan zijn zijde. ‘’Voordat ik terugkwam bij Pelikaan, werd ik medisch afgekeurd voor wat het voetbal betreft. Daarna ben ik verder gegaan bij de jeugd en de KNVB. Ik heb bij de KNVB met enkele grote namen mogen werken, zoals Marco Boogaards en René van der Gijp.’’

Jeugd
Sinds zijn dertigste tot 15 jaar geleden is hij nauw betrokken geweest bij de jeugdafdeling binnen het amateurvoetbal. Zo heeft van Schelt 25 jaar heeft hij jeugdkampen voor de KNVB georganiseerd, jeugdkamp Nederland van de KNVB voor de regio Dordrecht gedaan, JGZV in Zwijndrecht (bestaat 35 jaar) opgezet (groot jeugdtoernooi rond de kerst voor alle Zwijndrechtse verenigingen).

Pelikaan
Bij Z.V.V. Pelikaan is Piet van Schelt een paar jaar leider geweest van het elfde elftal. ‘’Dit was een sterren elftal vol met oud voetballers, deze spelers waren toen allemaal rond de 50 jaar oud. Enkele van de spelers hadden een verleden in het eerste elftal. Dit was heel leuk om te doen.’’

Vrijwilligerswerk
Vrijwilligerswerk is altijd leuk om te doen, gaf van Schelt aan. ‘’Voor mij was de voetbalsport alles en als je dan op een gegeven moment niet meer verder kan als speler, dan ga je wat zoeken. Al werd ik toen wel gevraagd of ik wat wilde gaan doen bij de afdeling Dordrecht.’’

‘’Voor iedere vrijwilliger moet je respect hebben. Als je kijkt naar hoeveel mensen bezig zijn voor alleen al de jeugd van Pelikaan en je dan te horen krijg dat ze toch nog mensen tekort komen. Dat komt waarschijnlijk ook doordat mensen tegenwoordig ook beide werken.’’

Aankomend weekend
Het is erop of eronder, gaf van Schelt aan. ‘’Wij voetballen goed en het is een heel leuk elftal dat wat voor elkaar over heeft. In mijn ogen is het kampioenschap bijna onmogelijk is, aangezien ik Roda Boys geen misstap zie maken tegen Tricht en wij eerst zelf moeten winnen. Uiteraard hebben wij natuurlijk nog wel de kans om te promoveren via de nacompetitie. Ik weet nog niet tegen wie wij moeten voetballen, maar ik geloof dat zij de nacompetitie overleven.’’

Piet van Schelt voorspelt een eindstand van 2-1 voor Pelikaan.

CvdW: Z.V.V. Pelikaan - Piet van Schelt

”Hé Scheids!” – Simon van Sintmaartensdijk

© Foto’s: Piet van Beest

Simon van Sintmaartensdijk is geboren en getogen in Papendrecht. De 53-Jarige projectleider van beroep heeft zes jaar geleden de overstap gemaakt van vlagger naar scheidsrechter voor V.V. Drechtstreek.  Het VoetbalJournaal sprak met hem over het scheidsrechtersvak, het opleiden van nieuwe scheidsrechters en het plezier behouden tijdens het voetbal.

Van Sintmaartensdijk heeft zelf nooit gevoetbald, maar is bij de vereniging terecht gekomen door zijn zoon. ‘’Mijn zoontje was toen zes jaar oud. Hij kwam van school af en zei dat hij ging voetballen. Ik zei hem: Nou jongen, dan ga jij voetballen. En hij is daarna bij V.V. Drechtstreek begonnen.’’

Zijn zoon belande in het laagste F-Elftal zonder begeleider, trainer of coach. Toen heeft Simon het trainerschap van de F4 voor een halfjaar opgepakt. ‘’Daarna had ik waarschijnlijk de mazzel dat hij voor de F1 werd gevraagd want dan hebben ze een aangestelde coach. Zo heeft mijn zoon alle selecties doorgelopen en vanaf D1, C1 en B1 heb ik zes jaar gevlagd. En vanaf de A1 hadden ze een vaste vlagger bij de selectie dus sindsdien ben ik eigenlijk gaan fluiten. Ik dacht dan hoef ik niet meer te vlaggen dan moet ik toch wat anders doen.’’

Ondertussen is van Sintmaartensdijk al zes jaar een vaste scheidsrechter bij Drechtstreek. Tegenwoordig fluit hij bij wedstrijden van JO17 en JO19, en af en toe ook nog een seniorenwedstrijd als er geen scheidsrechter voor beschikbaar is. Maar er is nog geen genoeg aan scheidsrechters, dit blijkt een veel voorkomend probleem te zijn bij clubs. Een tekort aan scheidsrechters.

‘’De jeugd moet sporten, en zonder scheidsrechters hebben hun geen voetbalwedstrijden.’’ Vandaar is er binnen V.V. Drechtstreek in de afgelopen jaren gewerkt aan een scheidsrechters organisatie. ‘’Daar zijn wij een jaar of vijf geleden mee begonnen met als resultaat dat we dit jaar in totaal 43 scheidsrechters hebben binnen de club. Normaliter kunnen wij ieder weekend, elke thuiswedstrijd voorzien van een scheidsrechter, het enigste wat een probleem veroorzaakt is tijdens de vakantie want scheidsrechters moeten natuurlijk ook met vakantie.’’

Op deze manier heeft Drechtstreek spelers van 15 of 16 jaar oud benaderd om te fluiten. De 53-Jarige scheidsrechter denkt dat het voor de jeugd belangrijk is om ook het scheidsrechtersvak te beoefen in het weekend.

‘’Tegenwoordig zit iedereen natuurlijk liever achter de PlayStation dan dat ze buiten zijn. Ik denk zeker voor de jeugd dat ze kunnen ervaren van leiding geven is. Je leert hier natuurlijk omgaan met mensen en reacties. Dus ik ben van mening dat dat soort jongelui die komen fluiten wat weerbaarder worden in de maatschappij.’’

Voor van Sintmaartensdijk is het belangrijkst om plezier te blijven houden en om de sporters ook hun plezier te laten beleven. Ook is hij van mening dat het tijdens een wedstrijd van beide kanten moet komen. ‘’Voor een wedstrijd begint zeg ik tegen de jongens: als er wat is praten we op een normale manier met elkaar. Schelden, vloeken en tieren heeft toch allemaal geen zin want ik win toch als scheidsrechter zijnde, plus het is zonde van je energie. Binnen de lijnen valt het voor 99% allemaal wel mee, maar vanaf de zijkant krijg je een hele hoop commotie.’’

Voorlopig wil van Sintmaartensdijk nog wel even blijven fluiten. Momenteel is hij bezig met de verenigings scheidsrechters cursus. Dit betekend dat hij komende jaren nog wel te vinden is op de velden. ‘’Ik moet ook wat blijven doen op de zaterdagmiddag, anders ga ik op de bank zitten en doe ik niks.’’

Leerdam Sport’55 JO-19 krijgt trainer met Ajax verleden

Vanaf het komend seizoen zal Omar Tahya als trainer van JO-19 voor de groep staan bij Leerdam Sport’55. Omar Tahya, geboren en getogen in Culemborg en daar nog steeds woonachtig, is een ervaren trainer met een verleden als profvoetballer op zowel het veldvoetbal als het zaalvoetbal.

“Ik ben begonnen bij een amateur club in Culemborg, CVV Vriendenschaar.
Daarna heb ik de overstap gemaakt naar Fortitudo (tegenwoordig Focus’07)”
Vanaf mijn 13de speelde ik in het 1ste elftal van Fortitudo, in die periode speelde ik ook voor het Nederlands Team, Selectie Midden-Nederland: vertelt Tahya. Mede hierdoor ben ik gescout door 3 clubs AFC Ajax , FC Utrecht en PSV. Bij alle drie de clubs mocht Omar stage lopen. Uiteindelijk heeft hij zelf een keuze moeten maken. “Voor mij was dat niet zo moeilijk, mijn droom was om bij het grote AFC Ajax te voetballen.”

AFC Ajax Amsterdam
Bij Ajax speelde ik onder andere met bekende spelers zoals ; Edgar Davids, Michael
Reiziger, Clarence Seedorf, Patrick Kluivert en nog vele andere spelers die ook bekend zijn
geworden in het betaald voetbal. Bij Ajax is de concurrentie strijd moordend, dus moet je
als voetballer alles op alles  zetten om daar te slagen. Met alleen talent kom je er niet, het  is ook een stuk mentaliteit (karakter) wat er bij komt kijken.
De opoffering voor mij was dat ik niet kon uitgaan met vrienden en geen vriendinnetje kon
hebben. Dag in dag uit was ik bezig met voetbal. Of het nou op het pleintje of bij
voetbalvereniging was, ik was er altijd mee bezig. Bij Ajax B1, A2, A1, Ajax beloften en Ajax
2, heb ik 11 seizoenen gevoetbald, waarvan de laatste 2 seizoenen bij de AFC Ajax  amateurs.

Verder…
Toen ik de kans gekreeg om bij Go Ahead Eagels 1, in Deventer, te gaan voetballen, heb ik die overstap in het seizoen ‘96/‘97 gemaakt.
Daarna ben ik gaan voetballen bij een amateur club UVV in Utrecht en heb ik stage gelopen bij FC Utrecht.

Zaalvoetbal
Vervolgens heb ik mijn voetbal carrière een andere wending gegeven, door op het hoogste niveau te gaan zaalvoetballen. Mijn zaalvoetbal carrière ben ik begonnen bij FC Formido in Vianen (1 seizoen).
Daarna heb ik de overstap gemaakt naar FC Kawin in Leerdam. Bij FC Kawin had ik een hele leuke en leerzame tijd meegemaakt (2 seizoenen). Doordat ik ook voor het Molukse zaalvoetbalteam uitkwam werd ik al snel ontdekt door één van de beste Molukse zaalvoetballers, Hanky Leatemia. Hij speelde voor Bunga Melati, Eredivisie zaalvoetbal club in Tilburg. De overstap van FC Kawin naar Bunga Melati was in het begin even wennen. Het spel ging 10 keer sneller! Voor Bunga Melati heb ik 5 seizoenen gespeeld.
Tijdens mijn verblijf bij Bunga Melati was ik geselecteerd voor het nationale Nederlands zaalvoetbalteam (10 interlands). Daar heb ik veel geleerd en ook bij Bunga Melati was dat het geval. Ik ben toen ook weer benaderd door Fortitudo (Focus’07) om daar weer op het veld te gaan voetballen, dat heb ik 1 seizoen gedaan. Daarna naar TEC te Tiel (1 seizoen), maar heb daar niet kunnen spelen i.v.m. een blessure. Langzamerhand ben ik mijn voetbal carrière gaan afbouwen. Waar ik als kleine jongetje begonnen ben met voetballen heb ik ook mijn voetbal carrière afgesloten, bij CVV Vriendenschaar.

Trainer
Als trainer ben ik begonnen bij CVV Vriendenschaar Jeugd trainer en Techniek trainer.
Daarna heb ik de overstap gemaakt naar Focus’07 om daar Jeugd trainer te worden van JO-19.

Simon Tahamata Soccer Academy
In 2017 heb ik gesolliciteerd bij de “Simon Tahamata Soccer Academy”, daar ben ik toen aangenomen en sindsdien train ik met een levende voetbal legende.., want dat is (oom) Simon Tahamata. Bij Simon Tahamata leer ik de fijne kneepjes van het trainersvak, ik voel mij dan ook bevoorrecht om met Simon Tahamata te mogensamenwerken. En natuurlijk mijn andere trainer collega’s waarmee ik  veel plezier mee beleef, iedere training weer. Maar de serieuze momenten hebben wij ook onder elkaar.

Leerdam Sport’55
Ik heb nu de kans gekregen om mijn ervaring te delen in de visie van Leerdam Sport’55. Ik heb Leerdam Sport’55 gevolgd via Social media, totdat ik Yoni Sahertian tegen kwam bij het Molukse Team (ex-Molukse profvoetballers), waar hij ook met ons meespeelde. Daarna heeft Paulo Lopulalan mij benaderd. En dat is ook geen onbekende van mij. We hebben een open gesprek over de visie van de club Leerdam Sport’55 gehad. Meteen raakte ik enthousiast, vooral om Leerdam Sport’55 naar een hogere niveau te brengen. Mijn ambitie is om de JO-19 te laten meedraaien in de bovenste plaatsen in hun klasse. Zo niet voor de kampioenschap!
Wat de jeugd van mij kan verwachten als trainer? Ik denk heel veel, want ik zal al mijn kennis, die ik zelf als voetballer heb opgedaan, over brengen aan de jeugd. Er zullen verschillende oefenstoffen worden gegeven, waaronder techniek training, spel inzicht en natuurlijk conditie training. Hiermee denk ik zeker dat ik bij Leerdam Sport’55 een steentje kan bijdragen aan de groei en ontwikkeling van de club. Wat ik als tip kan meegeven aan de Jeugd van Leerdam Sport’55? Of je nou profvoetballer wilt worden of een beroemde zanger, blijf altijd jezelf en volg je droom. Ik heb in ieder geval zin om aan de slag te gaan bij Leerdam Sport’55!

 

Omar Tahya