ALBLASSERDAM – ,,Ik heb als voetballer fantastische jaren bij ‘de zondag’ meegemaakt. De club had tien seniorenteams. Wij promoveerden met mijn favoriete trainer Fred Koster in de jaren negentig van de vierde naar de tweede klasse. Ik beleefde later ook de teloorgang met de ene degradatie na de andere.” Onlangs was er bij het 90-jarig jubileum van de club een fototentoonstelling waarbij het echt opviel dat er weinig foto’s uit de hoogtijdagen van Alblasserdam op zondag te zien waren. “Dat was toch de periode dat er duizenden toeschouwers langs de lijn stonden”, verbaasde Buwalda zich toen, tijdens de rondgang in de kantine.

Wat een entree voor trainer Dennis van der Steen bij Sliedrecht. Hij pakte de eerste periodetitel met de zaterdag-eersteklasser en bereikte de derde ronde in het bekertoernooi van het district Zuid I. Dat ging niet vanzelf: er zit een filosofie achter.

De loopbaan van Dennis van der Steen verloopt anders dan bij doorsnee-trainers. Tien jaar geleden begon hij als trainer/speler bij SC Everstein nadat hij als voetballer de nodige bagage had meegekregen. Van der Steen begon ooit bij Brederodes in Vianen. Hij debuteerde bij die club als 16-jarige in het eerste elftal, waarna voormalig bondscoach Nol de Ruiter hem naar FC Utrecht haalde. Van der Steen zegde NAC, dat ook sterk geïnteresseerd was, af en tekende in de Galgenwaard een bescheiden contract. Dat werd door het duo Ronald Spelbos en Jan Wouters al snel omgezet in een serieuze overeenkomst. Van der Steen debuteerde tegen NEC toen hij voormalig Unitasser Elroy Asmus afl oste. Zijn lichaam kon de zwaardere belasting echter niet aan. Hij viel van de ene blessure in de andere, haakte af en sloot zich aan bij hoofdklasser Elinkwijk. Vervolgens werd hij met hoofdklasser Huizen twee keer kampioen tot de ‘vogels’ zich meldden.

Bij IJsselmeervogels werd hij met onder meer Philip den Haan en Willem Leushuis als trainer kampioen. ,,Dat was een wereldtijd. Wij hadden in die jaren een geweldig team. Ik heb vijf jaar voor de ‘rooien’ gespeeld en wij zijn drie keer kampioen geworden. Wij werden ook nog algemeen landskampioen bij de amateurs en wonnen de Supercup van bekerwinnaar ASWH.” Van der Steen hekelt het beleid van de KNVB, die dergelijke wedstrijden uit het competitieschema heeft gesneden. ,,Het is nu bij de amateurs te professioneel opgezet. Die geweldige opzet in het zaterdagvoetbal, met drie hoofdklassen, was de mooiste periode. Al die mooie derby’s zijn verleden tijd.”

Constructie
Op zijn dertigste ging Dennis van der Steen nog naar Geinoord, maar kreeg knieklachten. Via zijn vriend André van der Veer, aanvoerder bij SC Everstein, kwam hij bij de club aan de Lekdijk terecht. Hij had inmiddels het trainersdiploma TC II op zak en werd bij SC Everstein speler/ trainer. ,,Dat trainerschap zat er altijd al in. Bij IJsselmeervogels bemoeide ik mij al met de tactiek en met een vriend regelde ik voetbalevents. Ik ben een echte regelneef. Die constructie bij Everstein was bijzonder. Ik deed de trainingen en voetbalde op zaterdag op het middenveld. Arjo Steijsiger verzorgde de coaching op zaterdag.” Van der Steen bracht SC Everstein naar de eerste klasse en haalde en passant zijn diploma TC I, na een stage bij FC Utrecht. Aan de constructie als meevoetballende trainer kwam een einde na een ingreep van voormalig SteDoCo-trainer Cees Lagendijk. Via de KNVB werd die constructie toen verboden. “Overigens heb ik met Cees altijd een goede relatie gehouden.”

Na vijf jaar was het genoeg en vertrok Van der Steen voor vier jaar naar Valleivogels in Scherpenzeel. Ook daar volgde het succes met een kampioenschap en twee keer nacompetitie. Het werd tijd voor een stap naar een hoger niveau in het amateurvoetbal. SDC Putten, Argon en Eemdijk werden het net niet. Toen Sliedrecht in beeld kwam was het snel concreet en beslist. Op De Lockhorst ziet Van der Steen duidelijk verschillen. ,,Bij Valleivogels waren het letterlijk meer kippetjes en bij Sliedrecht trof ik echt haantjes aan. Hier in het westen van het land ligt bij de spelers het hart op de tong.” Van der Steen versterkte de lijntjes met het tweede elftal. De binding met de jeugd was minimaal. Daarnaast werd een team onder 23 opgezet. ,,Ik wil niet dat het eerste elftal boven de vereniging staat. De complete staf van alle selecties vanaf JO13 loopt nu in dezelfde kleding als ik. Er is door vrijwilligers een ruimte gecreëerd waar wij als trainers bijeenkomen. Een van mijn spelers, Tim van Stek, heeft de ‘Pupil van de Week’ in ere hersteld en het ‘Jeugdteam van de Week’ wordt getraind door selectiespelers.” Van der Steen zoekt naar binding met de hele vereniging en trainde ook al het G-team.

Na negen seizoenen in de tweede klasse te hebben geacteerd is Hardinxveld weer derdeklasser. Met Arjan de Vries als trainer balanceerde het eerste elftal al even op het slappe koord, waarna in mei van vorig jaar het doek viel.

Hardinxveld moest duidelijk weer even wennen aan het niveau. De eerste vier duels werden gelijkgespeeld. Op het moment van dit interview werd alleen verloren van De Zwerver. Kijkend naar het volume bij de Merwedeclub met de grote jeugdafdeling, zou ervan uit mogen worden gegaan dat Hardinxveld een tweedeklasser op de been moet kunnen houden. Van oudsher vormde de club aan de Sluisweg een zondag-bolwerk met de beste periode eind jaren tachtig toen het eerste elftal op het derde amateurniveau van Nederland uitkwam. Nu is dat inmiddels in deze derde klasse het zesde niveau.

Arjan de Vries is aan de Sluisweg bezig aan zijn derde seizoen. ,,Natuurlijk hoort Hardinxveld in de tweede klasse thuis. Men heeft het hier op alle gebied goed voor elkaar. Dan heb ik het over het bestuurlijke en organisatorische deel. Ook qua sponsoring zit het wel goed. Jammer genoeg heeft onze spelersgroep het niet waar kunnen maken om in de tweede klasse te blijven.” De Vries loopt als voetballer en trainer lang genoeg mee en sluit zijn ogen niet voor het feit dat talloze kleinere clubs de portemonnee trekken om op een bepaald niveau actief te kunnen blijven. “Ik ben blij dat Hardinxveld daar niet aan begint en dat geldt ook voor stevige verenigingen als Meerkerk, HSSC’61 en VVAC. Dan valt wel op dat je het op tweede-klasseniveau net niet kan redden. Als trainer ben je vaker aan het opleiden voor andere verenigingen. Je ziet ervaren spelers stoppen en talenten vertrekken naar andere clubs. In de laatste drie seizoenen zijn er bij Hardinxveld elf spelers gestopt of naar elders vertrokken.” Hardinxveld, dat sinds 2003 tweedeklasser was met de vijfde positie ooit als hoogtepunt, moet het dus zoals altijd hebben van doorstroming uit de eigen jeugd en dat vergt tijd. ,,Als je geen uitschieters als bijvoorbeeld Joran Schröder (inmiddels al jaren speler bij SteDoCo, red.) meer hebt, moet je heel hard werken en knokken voor de punten maar dat doen wij ook bij Hardinxveld”, weet De Vries

Toekomst
Voor dit seizoen weet men bij Hardinxveld dat de schouders eronder moeten. De eerste periode is inmiddels voorbij. Op de achtste speeldag dongen een half dozijn clubs naar die prijs. Dat zegt al veel over de krachtsverhoudingen, die elkaar nauwelijks iets ontlopen. ,,Wat wij al wisten is dat er op dit niveau fysiek meer van spelers gevraagd wordt. Als je daar niet in meegaat zal er veel beweging van het team gevraagd worden om uit de duels te blijven. Daar heb ik vanaf minuut één met dit team naartoe gewerkt. Daar moet Hardinxveld het van hebben.” De Vries heeft met zijn spelersgroep als doelstelling dat er mee moet worden gedaan om de prijzen. “Is dat het kampioenschap, ja graag, maar het spelen van nacompetitie is zeker onze doelstelling.” Hij noemt overigens De Zwerver als favoriet in de sterk regionaal getinte derde klasse C. ,,Waarschijnlijk zijn de penningmeesters van de clubs in deze derde klasse bij voorbaat de grote winnaars”, besluit De Vries.