Zelf voetballen vindt hij tegenwoordig niet meer zo leuk, maar als vrijwilliger is Yannick Gosens (28) des te meer betrokken bij zijn sport. Bij WDS’19 zet hij zich in voor technische jeugdzaken, tot vorig jaar was hij er assistent-hooftrainer en momenteel is de Bredanaar trainer/coach van zondag 4.

Wie de kantine van WDS’19 binnenwandelt, kan ze bijna niet ontgaan: de twee prachtige shirts die er aan de muur prijken. De ene heeft de groen-witte tinten van Celtic en de andere is feloranje. Op beide exemplaren prijkt de naam van Virgil van Dijk, de huidige aanvoerder van het Nederlands Elftal en superster van Liverpool. Als klein mannetje zette Van Dijk zijn eerste voetbalstappen hier op sportpark Paradijs en hij schonk zijn oude cluppie de shirts. Daar zijn ze hier in Haagse Beemden maar wat trots op. “Het zou prachtig zijn om in de toekomst als club wederom zo’n talent op te leiden”, zegt Yannick Gosens als hij aanschuift in de knusse bestuurskamer van de club. “Mocht dat lukken, dan doen we het als WDS’19 goed denk ik”, zo lacht de coördinator jeugdvoetbaltechnische zaken. En dan serieuzer: “Met onze jeugdafdeling maken we de laatste jaren veel stappen en zeker onze meisjesafdeling is tot in de wijde regio bekend.”

Gosens loopt nu zo’n zeven jaar rond op sportpark Paradijs. Daarvoor was hij actief bij buurman Boeimeer, maar bij WDS’19 voelt hij zich beter op zijn gemak. “Deze club is een soort dorpsvereniging in een stad”, zo legt hij uit. “Iedereen kent elkaar en staat voor elkaar klaar als er iets moet gebeuren”, zo verklaart hij die uitspraak. Gosens bemoeit zich bij Willibrordus Demos Sportvereniging ‘19 met het technisch jeugdbeleid en heeft ook een trainersachtergrond.

“Ik was in het verleden actief als trainer van ons damesteam en ik ben ook vier jaar assistent-coach van verschillende hoofdtrainers geweest. Beide functies bevielen me erg goed, maar ik vind het nu ook wel prettig dat ik trainer/coach ben van WDS’19 4, een echt vriendenteam. Het begeleiden van een lager elftal kost wat minder energie en is bovendien heel erg gezellig.”

Trapt de pas 28-jarige Gosens ook zelf nog af en toe een balletje? “Alleen op de training, ik speel geen wedstrijden meer”, zegt hij. “Ik heb vroeger wat vervelende blessures gehad, de rol van trainer ligt me beter. In de eerste en tweede helft probeer ik mijn maten goed te coachen en in de derde helft zitten we gezellig met z’n allen bij elkaar”, zo lacht hij.

Naast zijn taken bij WDS’19 heeft Gosens ook nog een rol bij de KNVB. Als coach van assistent-scheidsrechters reist hij op zaterdagmiddag het hele land door om KNVB-grensrechters te coachen. Dat zijn uiteraard allemaal objectieve assistent-scheidsrechters die op landelijk niveau actief zijn. “Ik erger me dood aan clubmensen die oneerlijk vlaggen, maar vooral aan het feit dat er van ze verwacht wordt dat ze vals spelen”, zegt Gosens hoofdschuddend.

Het lid van de technische jeugdcommissie ziet dat het goed gaat met de club. “WDS’19 heeft ongeveer 500 leden, de sfeer is goed en er is hier veel talent.” Wie weet zit de nieuwe Virgil van Dijk er ook wel tussen.

UVV’40 ontving Bart de Koning (20) afgelopen zomer met open armen. Trainer Johan Gabriels haalde de Ulvenhouter over om na periodes bij NAC en Baronie terug te keren op het oude nest en daar heeft de middenvelder geen spijt van. “Ik heb weer plezier in het spelletje.”

Types als Bart de Koning zie je vaak rondlopen in eerste elftallen van amateurclubs. Op jonge leeftijd worden ze bij hun vereniging weggeplukt door een profclub en na een behoorlijke periode daar keren ze naar verloop van tijd als volwassen kerels én erg goede spelers terug bij hun oude cluppie. De Koning werd als E-pupil opgepikt door NAC Breda en daar speelde hij als linksback een seizoen in de D2. Door bezuinigingen werden meerdere teams, ook het team van De Koning, opgedoekt en zo vertrok de Ulvenhouter naar Baronie.

Na een paar jaar keerde hij terug als speler van de B2 en later B1 van NAC, waarna zijn droom om profvoetballer te worden definitief in duigen viel. “Het is jammer dat ik het niet gered. Een profcarrière is helaas voor weinig spelers weggelegd, ik ben wel trots dat mijn oude maatjes Daan Klomp, Bodi Brusselers en Richelor Sprangers wél zijn doorgebroken”, zegt hij.

De Koning ging terug naar Baronie, maakte daar de overstap naar het eerste team, maar door blessures kwam de linksback in twee seizoenen maar twee keer in actie voor de hoofdmacht van de groen-witten. “Dat kwam vooral door een zware knieblessure. De laatste wedstrijden van het vorige seizoen deed ik mee met het tweede en dit seizoen mocht ik ook blijven bij Baronie om voor mijn kans te gaan. Maar dat zag ik niet zitten. Ik was toe aan iets nieuws.”

UVV’40-trainer Johan Gabriëls nam contact op met De Koning om de Ulvenhouter te polsen voor een terugkeer naar sportpark Jeugdland. Daar had de verdediger wel oren naar. “Ik wilde het plezier  terugvinden in het spelletje en had enorm veel zin om weer bij UVV te gaan voetballen. Ik kende alle jongens van dat team, want ik kom al jarenlang op dezelfde plekken als zij in Ulvenhout. De jongens hebben me ook erg goed opgevangen en de trainer laat me als middenvelder spelen, zodat ik me wat meer met aanvallen kan bemoeien. Daar ben ik blij mee, want vroeger was ik linksbuiten. Ik heb dus zeker scorend vermogen.”

Bij de derdeklasser heeft De Koning echter nog niet veel duels kunnen spelen. Vanwege een hamstringblessure miste hij tot nu toe behoorlijk wat wedstrijden. “Daar baal ik enorm van, want ik wil zo snel mogelijk een goed wedstrijdritme opbouwen en het team helpen. We hebben een erg leuk en goed team, dat prima meekan in de derde klasse. Een plekje in de middenmoot is sowieso mogelijk, misschien zit er nog meer in voor ons.” Is de derde klasse het eindstation van het voormalige NAC-talent? “Ik hoop van niet”, zegt De Koning. “Ik ben pas 20 jaar, kan nog jarenlang mee op een goed niveau. We zien wel waar de toekomst me brengt.”