Home Blog Pagina 1234

‘We hebben te vaak niet het maximale eruit gehaald’

VoetbalJournaal
-
0
‘We hebben te vaak niet het maximale eruit gehaald’

VOGELWAARDE – Nadat eindelijk na vele jaren weer een kampioenschap kon worden gevierd op Vogelwaarde, degradeert de club na slechts één seizoen weer terug naar de vijfde klasse van het zondagvoetbal. En kan de ploeg van verdedigers Rob Hermus weer opnieuw gaan strijden voor promotie.

“Als we kijken naar dit seizoen, dan hebben we gewoonweg te weinig gescoord. Ook in wedstrijden waar we kansen genoeg hebben gehad, wilde de bal er af en toe gewoon niet in. Dan wordt het ook verdomde lastig om punten te pakken en dat is ook gebleken. In andere wedstrijden waren sommige tegenstanders kwalitatief beter en moet je realistisch zijn. We zijn dit seizoen ook regelmatig al in het eerste kwartier op achterstand gekomen en dan krijg je het in het restant logischerwijs lastig om dat om te buigen, zéker als je dan al niet veel scoort. We hebben dit seizoen veel pech gehad met blessures en in wedstrijden, waarin het allemaal net niet goed viel. Maar al bij al kunnen we stellen, dat we te vaak niet het maximale eruit hebben gehaald in wedstrijden.”

De snelle vleugelverdediger (24) heeft er inmiddels vijf seizoenen opzitten bij Vogelwaarde, waarvan nu dus een seizoen in de vierde klasse. “Ik heb de gehele jeugd bij v.v. Steen gespeeld. En mijn eerste seizoen, toen we ook in de vierde klasse speelden, heb ik niet meegedaan vanwege een zware knieblessure. Nu heb ik wel gespeeld en kijk over het algemeen wel redelijk tevreden terug op mijn eigen seizoen. Al kon het in sommige wedstrijden wel beter, maar ik denk dat ik zelf maar een paar wedstrijden het heb laten afweten. Voor mezelf is dat wel een doelstelling om dat te verbeteren en te proberen om die momenten eruit te halen. Dat is een drive voor mezelf in elk geval richting komend seizoen.”

Dat zal dus op een niveautje lager zijn, terug in de vijfde klasse. Er zal overigens nog wel het nodige wijzigen, want na vijf seizoen vertrekken Marc de Kunder en zijn assistent Henk Koekkoek naar hun vorige club v.v. Spui. Ze worden opgevolgd door Patrick Boute die overkomt van AVC Aardenburg. “Na vijf mooie jaren is het misschien wel tijd voor verandering. Marc is een goede trainer alleen kan het na vijf jaar toch goed voor de selectie zijn dat er een andere trainer voor de groep komt die misschien anders tegen bepaalde dingen kijkt. ik wens Marc en Henk dan ook veel succes bij spui. ook kijk ik uit naar volgend seizoen met Patrick. ik ken Patrick nog niet goed en ben dan ook benieuwd naar de trainingen en hoe hij langs de lijn is tijdens de wedstrijden.”

Hermus heeft nog geen moment spijt gehad van zijn overstap naar Vogelwaarde en voorziet volop kansen richting de toekomst. “De spelersgroep die we nu hebben heeft is gewoon echt leuk om mee te samen te voetballen. En ook buiten het veld is het een geweldige groep die veel met elkaar optrekt. Want voetbal draait immers niet alleen om presteren, want gezelligheid en plezier moet er ook zijn. En dat is hier volop aanwezig. Natuurlijk is de degradatie sportief jammer, maar het is dan aan ons om volgend seizoen te laten zien dat we dat niveau wel degelijk aankunnen.”

Cadzand moet het doen met veel jeugd

VV Cadzand
-
0
Cadzand moet het doen met veel jeugd

Cadzand, dat dit seizoen onderaan bungelt in de vierde klasse A van het zaterdagvoetbal, moet het met veel jeugd doen. ,,Alleen al dit seizoen hebben zeven speler van JO-17 minuten gemaakt bij het eerste elftal. Bij de eerste selectie zitten nu zeven spelers die onder de 19 jaar zijn”, vertelt speler Jordi Martlé.

Martlé: ,,De resultaten vallen dit seizoen erg tegen, maar de sfeer in de groep is er niet minder om. Veel spelers kennen elkaar al heel lang. Hebben samen gespeeld in de jeugd of zijn vrienden van elkaar. Er is geen scheiding in de groep tussen de oudere en de echte jeugd. Iedereen wordt goed opgevangen. Na de wedstrijd drinken we samen wat en we gaan ook vaak met de jongens mee op stap.”

Als jeugdspeler moet je nog veel leren om in het seniorenvoetbal goed te kunnen functioneren. ,,Sommige jonge jongens zijn nog wel zenuwachtig als ze met het eerste elftal mee moeten. Ik vind dat best logisch, als je bij de oudere mannen moet gaan spelen. Dat had ik zelf ook in het begin. Het probleem is dat er nu nog veel te weinig gecoacht wordt in het veld. De jonge jongens durven soms niet hun mond open te trekken tegen de oudere uit het team, die routine moet in de ploeg zien te komen. Als we dat voor elkaar krijoenschap ook nog een extra lading door de aanwezigheid van zijn zoon Veron, die in de winterstop overkwam van Breskens. Hoe dat kon? ,,Nou, Veron woonde vanwege zijn studie in Baarn, in de buurt van Utrecht. Vanwege zijn verhuizing naar Sluis kwam hij in aanmerking voor dispensatie. Als je immers minstens veertig kilometer verderop gaat wonen én je nieuwe club ligt tien kilometer uit de buurt van je huidige club, dan is overstappen een mogelijkheid. Daar was ik wel blij mee, ja.” *Op moment van schrijven was nog niet bekend of Sluis via de nacompetitie is gepromoveerd. gen gaan we zeker punten weten te pakken.”

Ondanks dat de resultaten dit seizoen niet overlopen ziet Martlé vooruitgang. ,,We hebben dit seizoen veel blessures gehad in de groep, dit kwam vooral door overbelasting. Hierdoor hebben we ook veel van systeem gewisseld en dus nooit echt in een vaste kern kunnen spelen. Toch hebben we de afgelopen wedstrijden wat punten weten te pakken. Hopelijk kunnen we dit volgend seizoen doortrekken!”

Muller eerder terug in ‘Lekkerland’

VoetbalJournaal
-
0
Muller eerder terug in ‘Lekkerland’

Damiën Muller maakte de voetbalreis langs Nieuw-Lekkerland, Capelle, XerxesDZB, Oranje Wit en straks terug naar ‘Lekkerland’. Hij vertrekt bij Oranje Wit omdat hij solidair is met zijn trainer Pippy Pruymboom.

DORDRECHT – Oranje Wit kon zich dit seizoen niet meten met de beide topploegen, kampioen Sportlust’46 en Sliedrecht. Op de voorlaatste speeldag van de competitie in de eerste klasse C ging een kruis door de nacompetitiekansen voor de Dordtse club en dus ook voor Damiën Muller om een vervolg aan het enerverende seizoen te breien.

Het verhaal over de Pruymboom-affaire binnen Oranje Wit is uiteraard bekend. Jan-Willem Bozuwa, voorzitter van Oranje Wit, stak in februari bij een verklaring aan het AD, deels de hand in eigen boezem. ,,Als bestuur en technische commissie van Oranje Wit waren wij van mening dat het na negen jaar met Pippy tijd was voor een nieuwe trainer, die een frisse wind door heel de club kan laten waaien. De manier waarop dat proces de laatste weken is gegaan, is alleen heel slecht geweest, daar ben ik me ook van bewust. Ik heb er vertrouwen in dat we nog een geschikte opvolger vinden.’

De spelersgroep reageerde als door een wesp gestoken. Vrijwel alle spelers zijn solidair met Pippy Pruymboom en vertrekken. Dat geldt zeker ook voor de 26-jarige Damiën Muller. ,,Ik was heel graag nog een jaar bij Oranje Wit blijven voetballen als Pippy en zijn assistent Frank Wierks waren gebleven. Tien jaar Pippy bij Oranje Wit had ik graag willen meemaken. Toen de club hun standpunt richting ons formuleerde, heb ik direct gezegd dat ik zou vertrekken. Er is veel misgegaan bij Oranje Wit. Als je je trainer wilt lozen, doe je dat toch niet in februari. De trainer kan dan geen kant meer op. Het vreemde is dat wij tijdens het trainingskamp in januari alles met de trainersstaf richting het volgend seizoen hebben doorgesproken. Zelf had ik toen nog twijfel, want ik wilde eerste fit worden. Het is een klein wonder dat Pip toch weer een club in Dordrecht (Wieldrecht, red.) heeft gevonden.” Muller had in zijn achterhoofd meteen het idee om naar Nieuw-Lekkerland terug te keren. ,,Ik heb daar nog even mee gewacht. Op 23 februari, toen wij thuis tegen Nieuw-Lekkerland speelden, heb ik bekendgemaakt dat ik de overstap naar Lekkerland maak. Andere clubs heb ik afgehouden. Toevallig zag ik deze week dat het precies zes jaar geleden is dat ik afscheid nam en naar Capelle ging vertrekken.”

Bij Nieuw-Lekkerland en Capelle beleefde Muller zijn absolute hoogtepunten. ,,Die promotie naar de hoofdklasse met Lekkerland was fantastisch. Niet te vergeten ook de uitwedstrijd met Capelle voor de beker tegen FC Groningen, met bijna tienduizend toeschouwers, in de Euroborg. Vooral dat was uniek omdat ik toen in de basis mocht starten. Ik stond tegenover Eric Botteghin. In de euforie ben ik vergeten zijn shirt te vragen. Een ander hoogtepunt was toch ook de wedstrijd met Capelle bij Kozakken Boys. Wij wonnen met 1-3 en mijn maatje Gwaeron Stout (Kozakken Boys, red.) en ik scoorden allebei.”

Ron Schaap op zijn plek bij vrouwen van Peursum

vv Peursum
-
0
Ron Schaap op zijn plek bij vrouwen van Peursum

GIESSENBURG – Ron Schaap begint na de zomervakantie, samen met zijn vaste compagnon Matthieu van Meteren, aan het vierde seizoen bij de vrouwen van Peursum. Een vervolg van een prima samenwerking, die nog steeds zorgt voor progressie.

In de voetballerij wordt nog wel eens krampachtig vastgehouden aan een trainerstermijn van drie seizoenen omdat anders het risico bestaat dat de ‘houdbaarheidsdatum’ van een oefenmeester verstrijkt. Bij de vrouwen van Peursum gaat die vlieger totaal niet op. Integendeel, Ron Schaap en zijn metgezel Matthieu van Meteren zitten nog steeds stevig in het zadel als technisch duo dat volop rek ziet om de Giessenburgse vrouwen naar een hoger niveau te tillen.

,,We zitten prima op onze plek’’, bevestigt Ron Schaap. ,,Maar dat komt ook omdat er steeds wisselingen in de selectie zijn. Die veranderingen zorgen ook voor frisse invloeden en maken het voor ons uitdagend om doelen te stellen en de speelsters naar een hoger plan te tillen.’’ Dat lukte ook in het inmiddels afgelopen seizoen, waarin de vrouwen van Peursum als nieuwkomers in de derde klasse lieten zien dat zij moeiteloos mee konden doen op een hoger niveau. ,,Onze doelstelling na het kampioenschap van afgelopen jaar was om tussen de plaatsen vijf tot en met acht te eindigen. Die doelstelling hebben we glansrijk gehaald en daar mogen we best trots op zijn met elkaar.’’ Die prestatie vraagt om een vervolg in het komend seizoen, waarin de selectie opnieuw wijzigingen zal ondergaan. ,,Marieke Blijenburg en Laura Groeneveld maakten tijdens het seizoen de overstap van Kozakken Boys, waar het vrouwenteam werd opgeheven, naar Peursum’’, stipt Ron Schaap aan. ,,Er zullen nog meer mutaties plaatsvinden, maar we zijn ervan overtuigd dat we opnieuw een goede en brede selectie hebben staan. Het vrouwenvoetbal is de afgelopen jaren bij Peursum duidelijk op de kaart gezet, speelsters van andere clubs durven ook de overstap naar ons te maken waardoor de vrouwen- en meisjeslijn binnen de vereniging een sterke plek heeft ingenomen.’’ Het tweede seniorenteam is overigens samengesteld uit speelsters van Peursum en Schelluinen. Schaap en zijn speelsters werken nog steeds harmonieus samen. Zij roemen allemaal ook de inzet van Kees van Vianen, de stuwende kracht achter het vrouwenvoetbal bij Peursum. ,,Kees zorgt als verantwoordelijke voor de damescommissie ervoor dat alles op rolletjes draait. Zijn inzet is geweldig en het is bijzonder fi jn om met hem te kunnen samenwerken. De zaken zijn zelfs zo goed geregeld, dat het bijna professioneel is zoals het allemaal verloopt. Daardoor heerst er ook een geweldige sfeer, die we proberen uit te dragen via sociale media.’’

Schaap kan zich dan ook niet voorstellen dat hij zomaar het vrouwenvoetbal zou kunnen verlaten. ,,Ik zit echt op mijn plek. Er liggen volop uitdagingen voor ons te wachten straks in het nieuwe seizoen, als we willen uitgroeien tot een top-vierploeg. Maar het seizoen zit er nog niet op, we nemen in juni nog deel aan een toernooi bij Sparta Nijkerk.’’

Gerlich terug bij Noordeloos in andere rol

sv Noordeloos
-
0
Gerlich terug bij Noordeloos in andere rol

Laurens Gerlich fungeerde drie seizoenen als hoofdtrainer van vierdeklasser Noordeloos. Na het zomerreces is hij na een onderbreking terug als trainer op het terrein aan de Nieuwendijk: als eindverantwoordelijke voor de vrouwenselectie.

NOORDELOOS – Terugkeren bij een vereniging als hoofdtrainer is geen unicum. Frans Adelaar doet het bijvoorbeeld straks bij derdedivisionist SteDoCo. Dat Laurens Gerlich dus opnieuw aan de slag gaat bij Noordeloos, zou niet als bijzonderheid aangemerkt hoeven te worden. Ware het niet dat de oefenmeester niet terugkeert als hoofdtrainer bij de mannenselectie van Noordeloos, maar de vrouwenselectie onder zijn hoede neemt.

,,Ik moet bekennen: het kriebelt weer”, onderstreept de voormalig trainer van Groot-Ammers, DFC, en het tweede team van Papendrecht met woorden dat hij zin heeft in zijn rentree bij Noordeloos én eerste kennismaking met het vrouwenvoetbal. ,,Ik heb het een jaar wat rustiger aangedaan op trainersgebied, maar merkte dat ik het miste en dat ik weer voetbalinvulling aan mijn vrije tijd wilde geven. Ik heb altijd contact gehouden met personen binnen de clubs waar ik gewerkt heb en dat heeft ervoor gezorgd dat ik ben teruggekeerd bij Noordeloos.

Die terugkeer kwam wel toevalligerwijs tot stand. ,,Ik was toeschouwer bij de wedstrijd tussen Noordeloos en Groot-Ammers. Uitgerekend die dag had Elmerd van de Griend aangekondigd dat hij aan het einde van het seizoen afscheid zou nemen als trainer van de vrouwenselectie. Daar was dus een vacature en tijdens mijn bezoek kwam ter sprake of ik geïnteresseerd was in het trainerschap bij de vrouwen.”

Het bleek de aanzet tot een gesprek over de invulling van die trainersfunctie. ,,Daarbij zaten inderdaad mensen aan tafel met wie ik destijds ook gesproken heb voor mijn aantreden bij de mannen. Voorzitter Mark Vonk was één van die mensen. Dat gesprek verliep uitermate positief en we waren er snel uit met elkaar.”

Om goed beslagen ten ijs te komen, zag Laurens Gerlich de vrouwen van Noordeloos de afgelopen weken al regelmatig in actie. Hij draaide zelfs al warm voor zijn nieuwe functie, door één keer per week een training van Eimerd van de Griend in te vullen. ,,Dat heeft me ervan overtuigd dat er veel potentie is bij Noordeloos, dat weliswaar een relatief kleine vereniging is maar wel drie vrouwenteams heeft en voldoende talent heeft rondlopen in het team maar ook bij de meisjes. De grotere interesse voor vrouwenvoetbal is ook bij Noordeloos merkbaar. Natuurlijk ga ik met ambities aan de slag, anders had ik niet aan het karwei moeten beginnen. We zullen een ander systeem gaan hanteren en de benadering zal ook anders zijn dan dit jaar, want ik ben ervan overtuigd dat we met het aanwezige materiaal goed moeten kunnen meedoen.”

Of zijn switch van het trainen van mannenteams naar het onder de hoede nemen van een vrouwenselectie ook een definitieve stap is, laat Laurens Gerlich nog even in het midden. ,,Dat zou zomaar kunnen. Elk jaar komen er twee á driehonderd nieuwe trainers bij, waardoor de mogelijkheden om ergens aan de slag te gaan als trainer kleiner worden. Dan ben je aangewezen op contacten of bekenden. Misschien blijkt dit wel zo leuk te zijn dat ik me op het vrouwenvoetbal blijf richten. Ik heb er in ieder geval ontzettend veel zin in.”

Natalino Storelli mist het voetbalveld nu al: ‘Ik moet wachten’

VoetbalJournaal
-
0
Natalino Storelli mist het voetbalveld nu al: ‘Ik moet wachten’

Het is flink wennen voor Natalino Storelli. De 45-jarige Roosendaler leeft voor het eerst sinds hij als jonge jongen begon met voetballen niet naar een nieuw seizoen toe als onderdeel van een club. “Nu is het wachten op een interessant project.”

Als Natalino Storelli naar buiten kijkt, krijgt hij heimwee naar het gras onder zijn voeten. Zeker op een dinsdag- of donderdagavond als het zonnetje schijnt en de thermometer de 20 stevig passeert. Op deze momenten was hij normaal gesproken bezig met het smeden van een team.

Dat is nu anders. Storelli verraste de West-Brabantse amateurvoetbalwereld met zijn besluit om per direct op te stappen bij Kruisland. “Als een vereniging bepaalde zaken niet kan veranderen, is het beter om te stoppen. Iedereen moet op dezelfde lijn zitten, anders heeft het geen zin om door te gaan.” Hij stak de laatste twee jaar zijn ziel en zaligheid in de club. “Ik heb er veel energie in gestoken, ik voelde aan mijn lichaam dat het genoeg was. Het is teleurstellend geweest: we stonden bovenaan, speelden tot de tweede periode best goed voetbal, maar verloren toen om diverse redenen bijna onze gehele aanvalslinie. Dan kan je nog zo’n goed middenveld hebben, zonder aanvallers red je het niet.”

Kruisland greep een periodetitel, een troostprijs voor de ijzersterke selectie waarmee de ploeg aan het seizoen begon. Voor Storelli was het genoeg geweest. Nu zit hij thuis, voor het eerst in zijn loopbaan als hoofdtrainer van inmiddels dertien jaar, zelfs voor het eerst sinds hij zelf begon met voetballen. De trainer die met Kruisland kampioen werd, in de overige zeven seizoenen sinds 2009/2010 zes keer nacompetitie om promotie speelde en al eens uitgeroepen werd tot beste van de regio. “Iedereen heeft nu een trainer, ik moet wachten. Ik ga niet jagen op de plek van een ander, dat doe je niet.”

Hij kiest voor een project. “Dat kan in de vierde of eerste klasse zijn: als het maar interessant is. Als de mensen graag willen samenwerken, de visie op één lijn zit. Alle opties staan open.” Hij zal komend seizoen hoe dan ook regelmatig op een sportpark in de regio te vinden zijn. “Om bij vrienden langs te gaan of kennis te vergaren. Spelers, clubs en niveaus veranderen zo snel.”

Trotse speler én dorpeling van Ameide

vv Alblasserdam
-
0
Trotse speler én dorpeling van Ameide

Robin de Jong is de vaste rechtsback van Ameide. Hij begon zijn voetballoopbaan in de spits, zakte terug naar het middenveld en heeft bij trainer Gert-Jan Westerhout zijn plaats in de verdediging gevonden.

AMEIDE – Een mooie club met die heerlijke accommodatie tussen de fruitbomen. Een club ook waar leden nog de handen uit de mouwen steken en op zaterdag volledig achter hun ‘Termei’ staan. De 23-jarige De Jong heeft dus zijn plek gevonden. ,,Ik ben elke week weer trots dat ik voor mijn eigen dorp in het eerste elftal kan spelen.” Het ging voor De Jong niet allemaal vanzelf. ,,Ik heb mij in de loop der jaren echt in het elftal moeten knokken. De laatste jaren ben ik een vaste waarde geworden.” De moderne rechtsback kan tegenwoordig zijn gang gaan. ,,Ik mag regelmatig de achterlijn van de tegenstander halen. Dat kan omdat tegenstanders vaak met twee spitsen spelen waardoor onze trainer de backs lekker hoog wegzet en ik mij aanvallend kan inschakelen.” Ameide beschikt over een spelersgroep met allemaal jongens van het dorp, die er vrijwel elke wedstrijd volledig voor gaat. Dat heeft met mentaliteit, karakter en conditie te maken. Spelers als doelman Ruud de Groot en spits Sam Versluis hebben bij grote clubs gespeeld, maar keerden toch weer in het eigen dorp terug. Binnenkort is ook Robbert Bakker na zijn kruisbandoperatie weer bij de groep. Hij heeft hard aan zijn herstel gewerkt.

LOOPWERK
,,Tijdens de donderdagtraining last onze trainer altijd wat extra loopwerk in”, vertelt De Jong. ,,Dat helpt ons tijdens de wedstrijden altijd over een dood punt heen. Met name conditioneel is Ameide nauwelijks te kloppen. Daar komt bij dat wij als jongens van het eigen dorp heel diep willen gaan. Dat mis ik bij tegenstanders, waar vaak veel spelers van buitenaf komen.” Robin de Jong doet zijn verhaal na de voorlaatste speeldag als Ameide met 1-3 bij Hardinxveld heeft gewonnen. De ploeg staat in de reguliere competitie gedeeld derde en kan nog altijd de periodetitel van de kampioen overnemen. Het maakt daarbij niet uit of dat uiteindelijk Arkel of De Zwerver is geworden. Ameide werkt in die week naar de thuiswedstrijd tegen Alblasserdam toe. Als dit voetbaljournaal is verschenen is duidelijk of Ameide deelnemer aan het toetje is. ,,Voor ons zou dit na een goed seizoen toch een mooie beloning zijn.”

De beide wedstrijden tegen SV Meerkerk zijn De Jong het meest bijgebleven. ,,De derby blijft de wedstrijd van het jaar. Zeker de wedstrijd hier in Ameide is een groot feest. Op vrijdag voor de wedstrijd rijden ze nog even naar België om vuurwerk te halen. Voor mij was het de eerste derby die ik in mijn voetballoopbaan meemaakte. De rillingen liepen over mijn lijf. Wij wonnen voor een vol huis met 3-1.”

Op welk niveau Ameide volgend seizoen ook speelt, Gert-Jan Westerhout is weer de trainer. Hij begint aan zijn vijfde seizoen in zijn eigen dorp. Hij is in het bezit van het hoogste trainersdiploma en was al eens een periode werkzaam binnen de jeugdopleiding van Willem II. Ooit komt het moment dat Westerhout weer uitvliegt naar buiten Ameide. Hij staat bij verschillende clubs op het lijstje.

Voetbalfeest RFC – NAC: ‘Dit wordt onvergetelijk’

RFC
-
0
Voetbalfeest RFC – NAC: ‘Dit wordt onvergetelijk’

RFC ontvangt NAC Breda op 2 juli in Raamsdonksveer. Een combinatieteam van de zaterdag- en zondagselectie neemt het op tegen de Bredanaars. Trainer Mo Duzgun kijkt uit naar de wedstrijd, maar wil meer dan alleen genieten.

Mo Duzgun weet wat het is om tegen een profclub te spelen, in 2008 stond hij met zijn voetbalvereniging uit Gorinchem tegenover De Graafschap. Lasse Schöne was zijn directe tegenstander en de 39-jarige oefenmeester herinnert zich die dag nog precies. “Ze lieten geen spaan heel van ons. Wij dachten dat ze bij 8-0 wel op zouden houden, maar het werd 15-0. Ze bleven maar haast maken na een doelpunt, om er nog eentje bij te prikken.”

Hij weet nog goed dat zijn trainer louter zei dat de spelers van het duel moesten genieten. “Ik ga wel iets meer doen, ik wil dat we onze huid duur verkopen. Ik zeg niet dat we gaan winnen, maar we zullen er alles aan doen om NAC en de aanwezige supporters te verrassen.” Hij weet wat daarvoor nodig is. “We moeten de afspraken nakomen, alles sneller en nauwkeuriger doen dan normaal. Zij zijn op elk vlak verder dan wij, maar ik wil niet weggespeeld worden. Ik hoop het verschil klein te houden en zelf een doelpuntje te maken. Daar zijn wij toe in staat, we hebben een goede selectie.”

Duzgun heeft samen met zijn staf een groep van achttien spelers uit de zondag- en zaterdagtak geselecteerd, die elkaar complementeren. “NAC heeft na de degradatie een aardig nieuw team, ik verwacht spelers die zich willen laten zien en gaan knallen. Hopelijk kunnen wij dat vuurwerk een beetje blussen, wij willen binnen onze mogelijkheden ook knallen.”

Hij verwacht dinsdagavond 2 juli om 19.30 uur een man of drieduizend op het gemeentelijk sportpark. “Het is prachtig om voor zoveel mensen te voetballen. Zo’n wedstrijd speel je niet elke dag, ik herinner me dat duel tegen De Graafschap van elf jaar geleden ook nog als de dag van gisteren. Dat gun ik mijn spelers ook, alleen niet met die uitslag. Het wordt fantastisch.”

Kaartjes kopen? Kijk op https://www.rfc2017.nl/1/165/nac-breda-komt-naar-rfc/ voor meer informatie!

Werken aan nieuw team bij De Alblas

vv de Alblas
-
0
Werken aan nieuw team bij De Alblas

Met Pasen was er hoop bij trainer John den Dunnen en heel de Alblas dat het eerste elftal bij winst op Groote Lindt de tweede periodetitel kon pakken. Dat ging in de laatste minuut mis waardoor De Alblas met lege handen staat.

OUD-ALBLAS – De Alblas is dit seizoen geen hoogvlieger, maar had het toetje toch graag meegepakt. Den Dunnen: ,,Mensen vragen zich misschien af wat wij daar als nummer tien of elf te zoeken hadden, toch weet je dat maar nooit. Je krijg dan te maken met clubs uit de derde klasse D of tweede klasse F en dan zijn wij echt niet kansloos. Ik heb die situatie vorig jaar bij Wieldrecht meegemaakt.

Wij haalden de finale. Op miraculeuze wijze promoveerden wij echter niet na strafschoppen.” De Alblas moest nog wel wat punten halen om VVAC van zich af te houden, maar dat gat is bijna tien punten en dus is De Alblas veilig. John den Dunnen moest bij zijn start op Souburgh in augustus 2018 deels aan een nieuw team bouwen.

,,Er vertrokken drie dragende spelers en dus moest ik met de groep die ik had even bekijken hoe het zou staan. Het was een groep die gewend was om de prijzen te spelen en moest dit seizoen mogelijk een stapje terug doen.” Den Dunnen is aan zijn team gaan bouwen en haalde in de winterstop junior Tijmen de Jong bij de groep. ,,Mooi om te zien hoe hij het doet. En er komen nog een paar talenten aan. Voor een trainer is dat het mooiste wat er is. Werken met jonge, leergierige gasten, die graag willen. Ik heb dat meegemaakt toen ik met de jeugd van Barendrecht werkte. Dat waren talenten die het betaalde voetbal wilde halen. Dat was heerlijk werken.”

VOORUITKIJKEN
De Alblas sloot het seizoen af met de derby tegen De Zwerver. ,,Ik kijk natuurlijk vooruit, naar het volgende seizoen. Ik weet dat een van mijn betere verdedigers, Erwin van der Heijden, terugkeert naar Drechtstreek. Die gaan wij missen. Middenvelder Rowdy Diamant zit met zijn werk en gaat bij Papendrecht in het derde voetballen. Natuurlijk kijken wij zelf ook rond. Wij hebben gesprekken met spelers gehad, maar dat heeft nog niets opgeleverd. Ik hoop dat er nog wat komt, want er is bij De Alblas altijd ambitie. Men wil, evenals de spelers en ik, de stap naar de tweede klasse maken.”

John den Dunnen speelde exact 250 wedstrijden en elf jaar betaald voetbal bij Sparta, FC Zwolle en FC Dordrecht. Daarna was hij actief bij de toenmalige zondag-hoofdklasser Papendrecht en keerde terug naar Drechtstreek, de club waar zijn voetballeven begon. Hij werd ooit door Papendrecht-trainer Richard Middelkoop geënthousiasmeerd voor het trainersvak. Nu is hij dus bezig aan zijn eerste seizoen bij De Alblas, waar hij verlengde tot medio 2020. Daarvoor had Den Dunnen Wieldrecht en Barendrecht A1 onder zijn hoede.

Harmen Roza haalt gemiste tijd bij Brielle in

VoetbalJournaal
-
0
Harmen Roza haalt gemiste tijd bij Brielle in

“Ook ik zit bij een nederlaag met een chagrijnig gezicht op de bank thuis”, zegt fysiotherapeut Harmen Roza als zijn betrokkenheid bij Brielle ter sprake komt. “Ik zie die jongens drie keer in de week en ben ook onderdeel van het team. Ik deel dezelfde emoties, ik ben teleurgesteld als we verliezen, blij als we winnen.”

Roza heeft in Hellevoetsluis een eigen éénmanspraktijk . “Iedereen die een eigen zaak heeft, weet dat je nooit klaar bent en dat er altijd nog werk is”, geeft hij aan. “Brielle zorgt voor een mooie diversiteit in mijn werk. Een voetbalclub is een dynamische omgeving. Er gebeurt altijd wel wat. De sfeer is gemoedelijk, maar tegelijkertijd ben je met elkaar bezig om zo goed mogelijk te presteren. In die omgeving voel ik me echt thuis. Ik zit niet voor niets al sinds 2012 bij Brielle.”

Met zijn dertig jaar zou hij zo maar ook voetballer kunnen zijn geweest. “Klopt helemaal”, lacht Roza. “Ik krijg nu ook jongens op de tafel die 34, 35 jaar zijn. Voor mij was die voetbalcarrière helaas niet weggelegd.”

Op zijn twaalfde jaar was het voor Roza als actief voetballer al einde oefening. “Later toen ik fysiotherapie studeerde, kwam ik er achter wat het werkelijke probleem was: mijn meniscus. De gemiste tijd van toen haal ik nu in bij Brielle.”

Roza doet bij Brielle meer dan voor de wedstrijd ‘een enkeltje tapen’. Zijn taken beslaan het hele pakket. Van blessurebehandeling tot hersteltraining. En daar hoort ook een stukje preventief onderhoud bij.”

“Afkloppen”, zegt hij als hem wordt gevraagd of hij de laatste jaren bij Brielle is geconfronteerd met zware blessures. “Dat valt reuze mee. In de laatste jaren één geval.”

Met zwaar doelt hij op gescheurde kruisbanden. “Eén is nog altijd één te veel. Het was vreselijk voor die jongen, dat vreet ook aan mij. Hij was nieuw bij Brielle en in één van de eerste oefenwedstrijden ging het mis. Je bouwt met iedere speler een persoonlijke band op. Iedere blessure is ook anders, maar dit geval greep me persoonlijk wel behoorlijk aan.”

De verdeling van de taken bij Brielle zijn duidelijk. “De trainer is er voor het technische deel, ik voor het medische. Daarbij staat de gezondheid van de speler altijd voorop. Als ik vind dat een speler met een hoofdwond of andere blessure gewisseld moet worden, gebeurt dat.

Dat wordt mij niet altijd door de speler in kwestie niet in dank afgenomen. Spelers willen altijd voetballen. Het is mijn taak om risico’s in te schatten en blessures niet te laten verergeren.”

“Voor iedere geblesseerde speler maak ik een persoonlijk behandelplan. De trainer informeer ik wat de vorderingen zijn en of hij weer over een speler kan beschikken. Doordeweeks hebben we regelmatig contact.”

Daarnaast adviseert Roza spelers hoe blessures te voorkomen. “Voorkomen is beter dan genezen. In de sportfysiotherapie ligt de nadruk op de preventie. Bij Brielle doe ik altijd de warming-up bij trainingen en de wedstrijd. Voor de vakantieperiode krijgen spelers een programmaatje. Sommige houden zich daar strak aan, bij anderen heb je het vermoeden dat ze dat niet doen.”

En dan is er nog de invloed van het kunstgras op blessures. “Het staat niet vast dat er substantieel meer blessures zijn dan op natuurgras”, reageert Roza. “Je ziet wel dat er andere blessures ontstaan. Op gewoon gras waren het vooral enkels, op kunstgras zie je meer knieproblemen.”

1...1.2331.2341.235...1.510Pagina 1.234 van 1.510