Dinsdag 27 juni zou hij 39 jaar geworden zijn. Op het strand in Thailand, op de plek waar Harvey Venloo aan de gevolgen van een hartstilstand overleed, werd door een neef met wie hij destijds een rondreis maakte, een hart getekend.
Twee boezemvrienden Clement Heufkens en Richard Faasse nemen in het Dordtse café Boekmans voor de laatste keer het draaiboek voor komende vrijdag door. ,,Vrijdag komen we om 18 uur bij elkaar. Om 19 uur is er een onderlinge voetbalwedstrijd met vrienden die dichtbij Harvey stonden. Ook Harvey zijn moeder is er bij. Daarna is er een feest. Harvey hield van feesten. Dit idee is spontaan geboren. Cees Verhoeven, Steef de Kievit en wij liepen hier al een tijdje mee rond.. Het is nu nog kleinschalig opgezet. Misschien komt er volgend jaar wel een toernooi.’’
Zijn vrienden beseffen nog nauwelijks dat de oud voetballer van onder meer SC Emma, ODS, Unitas zondag en De Treffers, die nog mar net was begonnen aan zijn trainersloopbaan er niet meer is. ,,Iedere keer als we bij elkaar zitten, denk je dat hij weer zo komt aanlopen. Met zijn eeuwige brede glimlach om zijn mond. Een allemansvriend. Een pracht kerel. Een voorbeeld ook voor de jeugd. Hij hield ze op het rechte pad.’’
Clement Heufkens volgde met Harvey Venloo de trainerscursus. ,,Een uur voordat wij onze portfolio moesten inleveren, vroeg hij mij of hij die van mij nog even kon inzien. Dan kon hij die van hem afmaken en nog wat aanpassen. Hij was vaak te laat met dingen inleveren. Andere cursisten kregen van de bloedfanatieke docent Rob Fluit steevast op hun lazer, maar Harvey kwam er altijd mee weg. Hij haalde overigens altijd prima cijfers. Was ook een geboren trainer. Een trainer die tussen de spelers in stond, maar toch altijd respect afdwong. En ze ook wat bij kon brengen.’’
Dieptepunten waren er ook. Op 2 juni 2011 liep een door ODS met 3-2 verloren beslissingswedstrijd voor promotie naar de derde klasse in Zeeland tegen Wemeldinge uit de hand. ,,Terwijl iedereen het met iedereen aan de stok had, rookte Harvey op grote afstand rustig een sigaretje en liet in de krant optekenen dat ODS gewoon de kansen had moeten benutten.’’
Faasse en Heufkens brengen ook de verkleedkist van Venloo ter sprake. ,,Daar zat alles in. Van sombrero’s tot de gekste jasjes, broeken en nepsnorren. Steeds weer dook er een ander typetje op.’’
Harvey Venloo wordt vrijdag met een voetbalwedstrijd door zijn vrienden herdacht.
