Home Blog Pagina 1200

Laurens Lingen na grote verbouwing terug bij Schelluinen

vv Schelluinen
-
0
Laurens Lingen na grote verbouwing terug bij Schelluinen

De 25-jarige Laurens Lingen werd in juni 2017 door zijn medespelers verkozen tot ‘Speler van het Jaar’. Het was voor even het laatste dat Lingen voor Schelluinen kon betekenen. Hij nam een sabbatical, omdat de Ridderkerker in Hendrik-Ido-Ambacht een huis had gekocht dat een drastische verbouwing verdiende.

SCHELLUINEN – Hij vertelde toen dat hij zeker op Scalune zou terugkeren. Lingen noemt het een tussenjaartje. ,,Ik hoopte eigenlijk dat ik vorig seizoen, tijdens de winterstop, weer kon aansluiten, maar dat lukte niet. De verbouwing kostte meer tijd dan verwacht.”

Lingen was een laatbloeier. Hij ging in Ridderkerk pas op 12-jarige leeftijd bij RVVH voetballen. ,,Tot dan voetbalde ik op de pleintjes en schopte deuken in garagedeuren.” Later vertrok hij naar Rijsoord omdat zijn maatjes daar actief waren. ,,Daar kreeg ik de ruimte. Ik was zeventien toen trainer Gijs Zwaan mij al bij het eerste elftal haalde hoewel ik later weer naar het tweede elftal verhuisde. Rijsoord was toen top eerste klasse.” Het ritme van twaalfde man bij Rijsoord beviel Lingen niet helemaal en toen zijn ex-trainer Wout Lems oefenmeester van Schelluinen werd en hem benaderde, vertrok hij naar sportpark Scalune. ,,Een nieuwe omgeving paste mij wel hoewel ik even moest zoeken waar het plaatsje precies lag. Ik hoorde wel dat Schelluinen subtop van Nederland had gespeeld, maar dat was voor mijn tijd. Ik ben toen in 2016 bij de club heel warm ontvangen. Ik hou van de verbondenheid bij een kleinere club, die leeft door de vele vrijwilligers.” Met Lingen keerden ook uitgedienden als Stefan Walhain, Dico de Jong en Johnny Wijnbelt terug. Aan het einde van het seizoen wachtte een presentje van de KNVB waardoor Schelluinen door een beslissingswedstrijd in Zevenbergen, onder leiding van trainer Philip den Haan, naar de derde klasse terugkeerde. ,,Het seizoen daarop verliep moeizaam omdat de selectie zo smal was.”

In de periode van juli 2018 tot augustus 2019 volgde Lingen Schelluinen vooral via de media. Toen zijn maatje Erik Kerkhoven (ex-Sparta, RVVH en Rijsoord) aangaf weer te willen gaan voetballen, besloot Lingen in mei 2019 komend seizoen samen met hem weer bij Schelluinen aan te sluiten. ,,Heerlijk om weer tegen een balletje te trappen. De eerste wedstrijden in het toernooi om de Rob Colijn Memorial verliepen goed. Wij wonnen dat toernooi en dat is voor Schelluinen een historisch feit. Er staat een goede en vooral brede selectie. We zijn scherp op de trainingen. Hiermee moeten wij een rol van betekenis kunnen gaan spelen. Ik verwacht dat ik rechts op het middenveld zal worden geposteerd.”

Lingen durft zelfs de stelling aan dat de Philip den Haan-formatie voor de titel in de derde klasse C moet gaan. ,,Het gaat erom dat het Philip lukt om er een echt team van te maken. Dan kunnen wij met de beste mee, daar ben ik van overtuigd. Het was mooi hoe de trainer zich na zijn knieoperatie presenteerde. Lopen kon hij niet, maar gaf de eerste trainingen vanuit een scootmobiel. Dat kreeg landelijke aandacht. TV Rijnmond zond er beelden van uit.”

Vader, dochter én kleinzoon van Osta zijn verknocht aan DVO’60

vv DVO 60
-
0
Vader, dochter én kleinzoon van Osta zijn verknocht aan DVO’60

DVO’60 vormt de rode draad in het leven van Piet van Osta (67), zijn dochter Cindy van Osta (42) en zijn kleinzoon Daan Bogers (12). Alle drie hebben ze een enorm sterke band met de Roosendaalse club, waar ze met veel liefde actief zijn als jeugdtrainer.

Nadat de vrouw van Piet van Osta bevallen was van dochter Cindy, bleef zij nog twee dagen langer dan nodig was in Bravis. Dat kwam gelukkig niet door gezondheidsklachten, maar dit had alles te maken met de voetbalclub die gelegen is pal achter het ziekenhuis. “Er was niemand thuis die voor haar kon zorgen. Het was weekend en ik was bij DVO’60 te vinden”, zegt Piet van Osta met een grote glimlach op zijn gezicht in de bestuurskamer van de voetbalclub. De andere tafelgasten, zijn dochter Cindy en kleinzoon Daan, moeten ook grinniken om de anekdote. Zij weten beiden niet beter dan dat het in de familie altijd over DVO’60 gaat. Net als hun vader en opa zijn de twee bovendien ook verslingerd aan de Roosendaalse vereniging, die een belangrijke rol speelt in hun leven.

DVO-VIRUS
Piet van Osta kreeg het DVO-virus met de paplepel in gegoten van zijn vader Piet. Piet junior keepte vele jaren in het eerste team van de club en na zijn lange voetbalcarrière is hij tot op de dag van vandaag vrijwilliger van de club. Naast de functie van secretaris is Van Osta trainer van de JO14-1, het elftal waar zijn kleinzoon Daan Bogers in speelt als centrale verdediger. Volgens de trainer is het een ‘talentvol en gezellig team, dat over vele jaren DVO’60 1 vertegenwoordigt’. Daan vormt op zijn beurt samen met een bevlogen ouder het trainersduo van de JO8-1 en daarmee is hij een van de jongste trainers van DVO’60. “Vorig jaar, toen ik de JO7-1 had, deden we veel speelse oefeningen, maar nu zijn de jongens oud genoeg om wat te leren over tactiek”, zo vertelt Daan, die klinkt als een volleerde eredivisiecoach.

MEISJESTEAMS
Cindy van Osta is trots op haar twee mannen, die beiden zowat elke dag op de club te vinden zijn. Zelf is ze ook veelvoudig present op sportpark Hulsdonk. Haar man Bas Bogers is trainer van het derde van DVO en zijzelf heeft de mini’s op woensdagmiddag onder haar hoede. “Ik heb zelf ooit in meisjesteams van DVO gepeeld en ook ik was verdediger. Door blessures ben ik al op jonge leeftijd gestopt, dus toen werd ik trainster. Dat doe ik nu nog steeds en daarnaast ben ik beheerder van de kantine. DVO’60 is één grote familie en gelukkig zijn er veel mensen die zich inzetten voor de club.”

DROOM
Piet was eigenlijk al een tijdje gestopt als jeugdtrainer, maar mister DVO vindt het erg leuk om het team van zijn kleinzoon te trainen. “Door de omgang met die kleine mannen blijf je zelf jong van geest en ik vind het leuk om hen bezig te zien.” Zijn kleinzoon heeft die hobby absoluut overgenomen. Sterker nog: hij mist zelden een wedstrijd van DVO 1 en ook de thuiswedstrijden van het damesteam laat hij amper schieten. Het is de grote droom van Daan om net zoals zijn opa het eerste van DVO’60 te halen. “De jaarlijkse voetbalquiz maakt én presenteert hij ook goed, dus wie weet schuilt er ook een toekomstig voorzitter in hem”, zegt zijn opa grinnikend. Niet voor het eerst kijkt Cindy met een trotse blik naar haar vader en zoon, die oneindig lijken te kunnen praten over DVO’60. De appel is niet ver van de boom gevallen, dat is overduidelijk.

Jan Pruymboom ‘Godfather’ van de eeuwling bij SSW

vv SSW
-
0
Jan Pruymboom ‘Godfather’ van de eeuwling bij SSW

Met een oergezellige receptie zette SSW, precies op de dag dat de club 100 jaar oud werd, het jubileum luister bij. Uiteraard met voorzitter Jan Pruymboom als één van de stralende middelpunten van het eeuwfeest van de voetbaltrots van de Zeehavenlaan.

De naam Pruymboom is onlosmakelijk verbonden met Steeds Sterker Worden. Pippy Pruymboom, die furore maakte in het profvoetbal bij DS’79, FC Dordrecht en Excelsior en inmiddels een fraaie loopbaan als trainer heeft opgebouwd die hem dit seizoen naar neo-tweedeklasser Wieldrecht heeft gevoerd, begon ooit op zijn vijfde jaar als speler bij SSW. Ook spits Pedro Pruymboom schopte het tot het betaalde voetbal en John Pruymboom was jarenlang de captain van de ‘Zebra’s’.

De stamvader is van de club die met de hoofdmacht in de vijfde klasse van het zondagamateurvoetbal uitkomt is echter onbetwist Jan Pruymboom. Al drieeneenhalf decennium hanteert ‘ome Jan’, zoals hij steevast genoemd wordt, de voorzittershamer bij de eeuwling. Van stoppen is nog geen sprake: ,,Ik heb al verschillende malen bij jaarvergaderingen en andere verenigingsgebeurtenissen erop gewezen dat het tijd wordt om het bestuur te verjongen. Maar dat heeft nog geen resultaat gehad, want de jongere garde maakt nog geen aanstalten om het stokje over te nemen.’’

SOCIALE FUNCTIE
Wie binnenstapt in de kantine aan de Zeehavenlaan krijgt soms het idee dat de tijd hier soms even heeft stilgestaan. Bij SSW ademt het clubhuis nog gemoedelijkheid en gastvrijheid uit. Geen hypermodern onderkomen met technische snufjes en hi-tech apparatuur, maar oer-Hollandse (of Dordtse) gezelligheid in een ruimte die ook voor de wijk van grote betekenis is. Dat is SSW pur sang: niet alleen een sportclub waar de liefhebbers van ’s werelds populairste sport hun hart kunnen ophalen, maar een vereniging die de wijk bindt en die voor eendracht in dat kleine stukje Dordrecht zorgt. ,,Als er wat opgeknapt moet worden, dan staan de mensen hier voor elkaar en voor de vereniging klaar’’, weet Jan Pruymboom. ,,Als er wat aan de kantine moet gebeuren, dan wordt dat met inzet van de leden gedaan. Maar we hebben als vereniging ook een sociale functie: met Kerstmis staan de deuren van het clubhuis open en met elkaar luiden we hier het nieuwe jaar in. En als het noodzakelijk is, dan organiseren we hier ook dat rond een begrafenis de mensen hier terecht kunnen om bij elkaar te zijn.’’

Historie
SSW als vereniging van de meelevende buurt, als speelplek voor kinderen, als ‘huisvester’ van de jaarlijkse playbackshow waar iedereen zich al een tijd lang op verheugt. Niet in het minst de voorzitter zelf  ”Voor mij is de playbackshow een van de absolute hoogtepunten van het jaar. Daar draag ik in de organisatie graag mijn steentje aan bij, want iedereen beleeft daar enorm veel plezier aan.”

Die gezelligheid moet de Belg Twan Bruis honderd jaar geleden in het achterhoofd gehad hebben toen hij na de Eerste Wereldoorlog in Dordrecht bleef en aan de basis stond van de oprichting van SSW. Jan en René de Ruiter stonden de Vlaming bij in zijn poging om een voetbalclub van de grond te krijgen en daarmee was de rijke historie van SSW geboren. Pruymboom, die in oktober de respectabele leeftijd van 80 jaar bereikt, maakte een groot deel van die historie mee. ,,Als kleine jongen ben ik lid geworden, als tiener speelde ik in het eerste. SSW heeft een groot deel van mijn leven bepaald en zal dat doen tot ik mijn laatste adem zal uitblazen. Ik merk dat mijn gezondheid er niet op vooruit gaat, maar het wel en wee van de club houdt me mede op de been.’’

IDENTITEIT
Pruymboom heeft het allemaal meegemaakt: de enorme fusiegolf in het Dordtse voetbal die ervoor zorgde dat de clubs in de onmiddellijke omgeving – op sportpark Amstelwijck – van de denkbeeldige kaart verdwenen. Geluksvogels, Fluks, DBC, OSS, die op een steenworp afstand van de Zeehavenlaan achter het toenmalige Refaja-ziekenhuis actief waren, bestaan niet meer of leven nog voort in een fusievereniging. SSW overleefde alle stormen in het Dordtse voetbal. ”Ooit is er sprake van geweest dat we zouden samengaan met OSS, maar daar is het toen niet van gekomen omdat het vanaf de andere kant werd tegengehouden. Ik ben blij dat het zo gegaan is: wij hebben onze eigen identiteit, we zijn een klein cluppie met niet al te veel spelende teams maar wel een vereniging die zichzelf goed in stand kan houden en waar niet, zoals bij andere Dordtse clubs, over de accommodatie onzekerheid is.’’ Dat zorgt ervoor dat er absoluut toekomst is voor de eeuwling, al is ook Pruymboom benieuwd hoe die eruit gaat zien. ,,We hebben één van de oudste besturen in voetballand. Het moet echt een keer gebeuren dat er verjongd gaat worden. Maar tot dat moment blijf ik me inzetten, dat wordt van mij verwacht.’’

Jan Pruymboom ‘Godfather’ van de eeuwling bij SSW

vv SSW
-
0
Jan Pruymboom ‘Godfather’ van de eeuwling bij SSW

Met een oergezellige receptie zette SSW, precies op de dag dat de club 100 jaar oud werd, het jubileum luister bij. Uiteraard met voorzitter Jan Pruymboom als één van de stralende middelpunten van het eeuwfeest van de voetbaltrots van de Zeehavenlaan.

De naam Pruymboom is onlosmakelijk verbonden met Steeds Sterker Worden. Pippy Pruymboom, die furore maakte in het profvoetbal bij DS’79, FC Dordrecht en Excelsior en inmiddels een fraaie loopbaan als trainer heeft opgebouwd die hem dit seizoen naar neo-tweedeklasser Wieldrecht heeft gevoerd, begon ooit op zijn vijfde jaar als speler bij SSW. Ook spits Pedro Pruymboom schopte het tot het betaalde voetbal en John Pruymboom was jarenlang de captain van de ‘Zebra’s’.

De stamvader is van de club die met de hoofdmacht in de vijfde klasse van het zondagamateurvoetbal uitkomt is echter onbetwist Jan Pruymboom. Al drieeneenhalf decennium hanteert ‘ome Jan’, zoals hij steevast genoemd wordt, de voorzittershamer bij de eeuwling. Van stoppen is nog geen sprake: ,,Ik heb al verschillende malen bij jaarvergaderingen en andere verenigingsgebeurtenissen erop gewezen dat het tijd wordt om het bestuur te verjongen. Maar dat heeft nog geen resultaat gehad, want de jongere garde maakt nog geen aanstalten om het stokje over te nemen.’’

SOCIALE FUNCTIE
Wie binnenstapt in de kantine aan de Zeehavenlaan krijgt soms het idee dat de tijd hier soms even heeft stilgestaan. Bij SSW ademt het clubhuis nog gemoedelijkheid en gastvrijheid uit. Geen hypermodern onderkomen met technische snufjes en hi-tech apparatuur, maar oer-Hollandse (of Dordtse) gezelligheid in een ruimte die ook voor de wijk van grote betekenis is. Dat is SSW pur sang: niet alleen een sportclub waar de liefhebbers van ’s werelds populairste sport hun hart kunnen ophalen, maar een vereniging die de wijk bindt en die voor eendracht in dat kleine stukje Dordrecht zorgt. ,,Als er wat opgeknapt moet worden, dan staan de mensen hier voor elkaar en voor de vereniging klaar’’, weet Jan Pruymboom. ,,Als er wat aan de kantine moet gebeuren, dan wordt dat met inzet van de leden gedaan. Maar we hebben als vereniging ook een sociale functie: met Kerstmis staan de deuren van het clubhuis open en met elkaar luiden we hier het nieuwe jaar in. En als het noodzakelijk is, dan organiseren we hier ook dat rond een begrafenis de mensen hier terecht kunnen om bij elkaar te zijn.’’

Historie
SSW als vereniging van de meelevende buurt, als speelplek voor kinderen, als ‘huisvester’ van de jaarlijkse playbackshow waar iedereen zich al een tijd lang op verheugt. Niet in het minst de voorzitter zelf  ”Voor mij is de playbackshow een van de absolute hoogtepunten van het jaar. Daar draag ik in de organisatie graag mijn steentje aan bij, want iedereen beleeft daar enorm veel plezier aan.”

Die gezelligheid moet de Belg Twan Bruis honderd jaar geleden in het achterhoofd gehad hebben toen hij na de Eerste Wereldoorlog in Dordrecht bleef en aan de basis stond van de oprichting van SSW. Jan en René de Ruiter stonden de Vlaming bij in zijn poging om een voetbalclub van de grond te krijgen en daarmee was de rijke historie van SSW geboren. Pruymboom, die in oktober de respectabele leeftijd van 80 jaar bereikt, maakte een groot deel van die historie mee. ,,Als kleine jongen ben ik lid geworden, als tiener speelde ik in het eerste. SSW heeft een groot deel van mijn leven bepaald en zal dat doen tot ik mijn laatste adem zal uitblazen. Ik merk dat mijn gezondheid er niet op vooruit gaat, maar het wel en wee van de club houdt me mede op de been.’’

IDENTITEIT
Pruymboom heeft het allemaal meegemaakt: de enorme fusiegolf in het Dordtse voetbal die ervoor zorgde dat de clubs in de onmiddellijke omgeving – op sportpark Amstelwijck – van de denkbeeldige kaart verdwenen. Geluksvogels, Fluks, DBC, OSS, die op een steenworp afstand van de Zeehavenlaan achter het toenmalige Refaja-ziekenhuis actief waren, bestaan niet meer of leven nog voort in een fusievereniging. SSW overleefde alle stormen in het Dordtse voetbal. ”Ooit is er sprake van geweest dat we zouden samengaan met OSS, maar daar is het toen niet van gekomen omdat het vanaf de andere kant werd tegengehouden. Ik ben blij dat het zo gegaan is: wij hebben onze eigen identiteit, we zijn een klein cluppie met niet al te veel spelende teams maar wel een vereniging die zichzelf goed in stand kan houden en waar niet, zoals bij andere Dordtse clubs, over de accommodatie onzekerheid is.’’ Dat zorgt ervoor dat er absoluut toekomst is voor de eeuwling, al is ook Pruymboom benieuwd hoe die eruit gaat zien. ,,We hebben één van de oudste besturen in voetballand. Het moet echt een keer gebeuren dat er verjongd gaat worden. Maar tot dat moment blijf ik me inzetten, dat wordt van mij verwacht.’’

Toch trainersjob voor Remko Versteeg bij SC Everstein

sc Everstein
-
0
Toch trainersjob voor Remko Versteeg bij SC Everstein

Eigenlijk dacht Remko Versteeg dat hij geen hoofdtrainer meer zou worden. Na een jaar als interim-trainer bij Houten veranderde hij van gedachte. Hij zag een vacature bij SC Everstein, solliciteerde en werd aangenomen. ,,Tijdens de gesprekken merkte ik dat ik in mijn hoofd er al zat. Dan kan je niet meer terug’’, aldus de 31-jarige oefenmeester.

EVERDINGEN – Maar liefst twaalf jaar was Remko Versteeg (op de foto rechts) actief bij Houten. Als jeugdtrainer en de laatste jaren als hoofd jeugdopleidingen. In het afgelopen seizoen combineerde hij die functie met het ambt van interim-trainer bij het eerste elftal. ,,De vorige hoofdtrainer stapte vroeg in het seizoen over naar hoofdklasser Papendorp en de club wilde de vacature intern invullen. Zo kwam men bij mij uit’’, vertelt Versteeg. Op dat moment dacht de op jonge leeftijd al met voetballen gestopte Houtenaar dat het trainerschap een tussendoortje zou zijn. ,,Als hoofd jeugdopleidingen was ik bezig met de begeleiding van anderen als trainer, met de ontwikkeling van spelers. Houten is een hele grote club, met jeugdselectieteams die actief zijn op divisieniveau. Als hoofd jeugdopleidingen heb je daar geen tijd om ook een team te trainen.’’

Door zijn uitstapje naar het eerste elftal ontwaakte echter weer de trainer in Versteeg. ,,Eenmaal bezig, vond ik het hartstikke leuk. Maar omdat ik direct al had gezegd dat ik het maar een jaar zou doen, had de club op gegeven moment voor komend seizoen al een nieuwe trainer aangesteld. Via Dennis van der Steen (trainer van eersteklasser Sliedrecht red.), die ik ken uit de jeugd van Houten, ben ik ooit Everstein gaan volgen omdat hij daar destijds hoofdtrainer was. Toen ik zag dat die club een hoofdtrainer zocht, besloot ik te solliciteren. In het Utrechtse is Everstein eigenlijk totaal onbekend, terwijl het maar een kwartiertje rijden is vanaf Houten. Dat zij vrijwel altijd in een competitie in Zuid I spelen, vond ik ook interessant. In West I ken ik al die complexen inmiddels wel’’, aldus Versteeg. ,,Ik wilde het gesprek ook aangaan, omdat ik als hoofd jeugdopleidingen normaal altijd aan de andere kant van de tafel zat. Om trainers aan te nemen die aan de slag wilden bij de jeugd van Houten. Maar naarmate de gesprekken vorderden, werd ik steeds enthousiaster. Ik merkte dat ik er in mijn hoofd al zat, op die bank. Dan kan je natuurlijk niet meer terug.’’

Hoewel de competitie-indeling enigszins tegenviel (Everstein belandde in een West I-poule met voornamelijk Utrechtse clubs) heeft Versteeg nog geen seconde spijt gehad van zijn besluit te solliciteren. ,,De club is totaal niet te vergelijken met Houten. Daar zijn meer Onder 17 en Onder 19-teams dan Everstein in totaal aan elftallen heeft. Maar de mensen zijn supertrots op hun club en zijn oprecht geïnteresseerd in je verhaal. De spelersgroep is bereid om hard te werken en hetzelfde geldt voor de technische staf. Dat helpt je natuurlijk wel als trainer.’’

Afgelopen seizoen eindigde Everstein als vierde in de derde klasse Zuid I. Versteeg: ,,De poule met clubs uit West I is sterker, dus we gaan geen kampioen worden. Maar er staan wel mooie derby’s gepland, waar de mensen nu al naar uitkijken. Zelf vind ik het ook wel speciaal om tegen Houten te spelen.’’

De voorbeschouwing met Nicky van Ooijen van v.v. Desk

vv Desk
-
0
De voorbeschouwing met Nicky van Ooijen van v.v. Desk

Nicky van Ooijen (28) speelt als centrale middenvelder in het eerste van v.v. Desk.
Hij begon op zijn vierde met voetballen en hij bleek talent te hebben. Want op zijn zevende werd hij namelijk gescout door Feyenoord, maar helaas liep dit op niks uit. Via Willem II, RKC Waalwijk, FC Den Bosch en Irene”58 kwam hij weer terecht in de jeugd van TSC.

Bij TSC mocht Nicky zijn debuut maken op zijn 18de. Daarna heeft hij ook weer veel clubs gezien zoals WSC, Oud Turnhout (Be), Roda Boys en nu weer bij v.v. Desk. “Ik voetbal nu ongeveer tien jaar selectievoetbal. Ook bij veel verschillende clubs, maar ik ben nu weer terug bij v.v. Desk”.

Vorig seizoen speelde Nicky bij WSC Waalwijk, waarbij hij zeven keer wist te scoren en zeven assists afleverde.
“Ik hoop dit te evenaren of zelfs te verhogen. Verder wil ik dit seizoen voetballend en tactisch een groot aandeel leveren waardoor ons spel er goed en verzorgd uitziet”.

Nicky denkt met v.v. Desk bovenaan het rechter rijtje te eindigen, als nummer 8.
“Het is goed om doelstellingen te hebben, alleen is het nu vrij vroeg om te roepen waar je gaat eindigen. Meestal na een wedstrijd of acht kan je zeggen wat een realistische doelstelling is”.

Afgelopen zondag stond er een interessante wedstrijd op het programma voor v.v. Desk. Die met 3-0 verloren ging. “We speelden uit tegen WSC Waalwijk, een derby, echter voelde het voor de neutrale toeschouwer misschien ook niet als een derby. Te veel respect voor elkaar en heel matig voetbal. Wij hebben geen kans gecreëerd en hebben dan ook terecht verloren”.

De middenvelder is kritisch op zijn eigen spel tegen WSC Waalwijk. “Er zit veel voetballend vermogen in dit team, alleen kwam dit tegen WSC totaal niet tot uiting. Dat neem ik vooral mezelf kwalijk, omdat het voetbal bij mij moet beginnen, alleen kwam ik niet in mijn spel. Morad van WSC gaf me geen meter. Meestal voetbal ik me daar wel onderuit maar afgelopen Zondag bewees het tegendeel. Ik werd in de 78ste minuut gewisseld en dat kwam wel hard aan”.

De man of the match is volgens Nicky keeper Steve Couwenberg. “Steve pakte een paar uitstekende ballen, alleen ben ik van mening dat als je keeper man of the match is, dat dit genoeg zegt over onze wedstrijd”.

Als team moet v.v. Desk 1 nog erg aan elkaar wennen vindt Nicky. “Dit seizoen verloopt vooralsnog moeizaam, nieuwe club, nieuwe spelers, nieuwe trainers en dat heeft even tijd nodig om aan elkaar te wennen. De selectie is nog geen één weekend compleet geweest en ook tegen WSC Waalwijk was dit weer niet het geval”.

Volgende wedstrijd is thuis tegen TSC. Een erg belangrijke wedstrijd want beide teams hebben nog nul punten. “Ondanks onze zeperd tegen WSC verwacht ik aanstaande zondag een overwinning in ons voordeel. Als we de koppen bij elkaar steken om de klap van afgelopen zondag te verwerken, veel met elkaar praten en hard trainen verwacht ik een 2-1 winst.”

Zondag 6 oktober om 14:30 zal scheidsrechter S.C.A. van Zuilichem de wedstrijd tussen v.v. Desk en TSC in goede banen leiden.

 

De voorbeschouwing met Sam Brok van NEO’25

Neo 25
-
0
De voorbeschouwing met Sam Brok van NEO’25

Sam Brok (18) keeper van NEO’25, mag dit jaar beginnen aan zijn tweede seizoen bij de selectie van NEO’25. De keeper begon op zijn vierde al bij NEO’25, maar vertrok tussentijds naar voetbalvereniging Desk en v.v. Dongen. Na een paar jaar keerde hij weer terug, waardoor Sam op zijn 17de  zijn debuut mocht maken voor het eerste van NEO’25.

De jonge keeper wilt zich zoveel mogelijk ontwikkelen komend seizoen.
“Ik wil belangrijker worden voor het team. Daarom moet ik mezelf zoveel mogelijk verbeteren op mijn zwakke punten, ik ben kritisch naar mezelf en weet wat er beter moet.”

Ondanks de verloren wedstrijd afgelopen zaterdag, denkt Sam dat NEO’25 dit seizoen mee kan doen bij de top 4. “We hebben een niet al te beste seizoenstart gehad, maar ik vind dat wij genoeg kwaliteiten hebben om dit doel te behalen. Vorig jaar werden we al vijfde in de competitie met dit team. Nu onze jonge ploeg weer een jaartje verder is denk ik dan ook dat een top vier zeker haalbaar is.”

Ook al werd er verloren tegen GDC afgelopen wedstrijd, toch vond Sam het een spannende pot.
“We speelden als team zeker niet slecht, helaas gaven wij drie cadeautjes weg die GDC genadeloos afstrafte. Daarom vind ik de uitslag ook een beetje geflatteerd.”

Aankomende zaterdag staat er een uitwedstrijd op het programma tegen TSVV Merlijn. TSVV Merlijn wist afgelopen wedstrijd wel te winnen waardoor het een mooi spektakel beloofd te worden. “Als we op de training ervoor zorgen dat we in de wedstrijden minder doelpunten tegen krijgen, dan heb ik er alle vertrouwen in dat NEO’25 de drie punten gaat pakken tegen TSVV Merlijn.”

Voor de nieuwsgierige lezer zal de wedstrijd uit de 3e klasse C, om 14:30 starten op sportpark Studentensportcentrum Tilburg bij TSVV Merlijn. De wedstrijd wordt geleid door scheidsrechter N. Opstraat

Foto: NEO’25

De voorbeschouwing met Bart Vermeulen van SV Capelle

sv Capelle
-
0
De voorbeschouwing met Bart Vermeulen van SV Capelle

Bart Vermeulen (23) verdediger van SV Capelle 1, maakte zijn debuut voor het vlaggenschip toen hij 17 jaar oud was in een oefenwedstrijd. Hij is begonnen op zijn 8ste met voetballen bij OVV’67 in Oosteind. Na één jaar in de F’jes is de verdediger naar SV Capelle vertrokken, waar hij nu meestal als linksback functioneert.

Dit seizoen wilt Bart vooral belangrijk zijn voor het team, echte specifieke doelstellingen heeft hij niet. “Ik wil vooral mijn steentje bijdragen voor het elftal. Daarbij wil ik minder tegendoelpunten incasseren door goed te verdedigen. Want vorig jaar scoorden wij wel veel, maar kregen wij er ook veel tegen”.

De verdediger van SV Capelle blijft realistisch voor komend seizoen. “Ik denk dat we ons eerst veilig moeten spelen, daarna kijken we wel omhoog. Als wij in het linker rijtje eindigen hebben wij het met deze nieuwe groep gewoon prima gedaan. Daarnaast is de sfeer prima en iedereen komt met plezier naar het sportpark, dus ik heb er alle vertrouwen in. Top 6 en erboven is mooi meegenomen”.

Afgelopen weekend werd er in eigen huis gelijkgespeeld tegen MVV’58. “Het was een onbekende tegenstander voor ons, waardoor we niet wisten wat we konden verwachten. Na 95 minuten stonden we met 2-1 voor, maar door een mooie vrije trap die de aanvoerder van MVV’58 binnenschoot werd het toch 2-2. Het was een terechte uitslag, maar het was wel heel zuur en voelde als verlies zeker als je de goal zo laat tegen krijgt”.

Bart vond aanvoerder Mark Klinkhamer man of the match. “Hij gaat altijd voorop in de strijd en gaf ook deze wedstrijd het goede voorbeeld. Waardoor hij na de wedstrijd ook terecht als man of the match werd uitgesproken”.

Komende wedstrijd is tegen vv Haaften uit, een bekende tegenstander wat een spannende wedstrijd beloofd te worden. “Haaften is altijd een lastige tegenstander, zeker uit. Ze beschikken over een goede voorhoede met snelle spelers, maar Haaften is in de competitie altijd wisselvallig. Dus als we met dezelfde werklust als afgelopen zaterdag naar Haaften gaan en onze kansen afmaken dan gaan wij daar gewoon winnen. Als ik een voorspelling moet doen, gok ik op een 1-3 winst voor ons”.

De nieuwsgierige lezer is aankomende zaterdag welkom op sportpark Elzenbos in Haaften.
K. Konings zal de wedstrijd in de 3de klasse D laten beginnen om 14:30 op het eerste veld van v.v. Haaften.

Foto: SV Capelle

 

De voorbeschouwing met Matthy Laros van v.v. Berkdijk

vv Berkdijk
-
0
De voorbeschouwing met Matthy Laros van v.v. Berkdijk

Matthy Laros (28), aanvallende middenvelder van v.v. Berkdijk 1, speelt heel zijn leven al bij Berkdijk. Hij begon op zijn 5de bij de pupillen en heeft zo alle elftallen doorlopen bij de club. Dat hij kon voetballen viel op bij de selectie trainers, want hij mocht op zijn 16de al zijn debuut maken voor het eerste elftal.

Nu voetbalt Matthy al ongeveer acht jaar in het vlaggenschip van Berkdijk 1. Waarschijnlijk gaat hij na dit jaar stoppen met selectievoetbal. “Na lang selectie voetbal moet je ook voor jezelf een stapje terugnemen, ik stop niet met voetbal hoor. Ik ga hierna gewoon wat lager voetballen met wat vrienden. Daarom wil ik dit seizoen nog één keer alles geven voor het team. Ik wil een goede indruk achter laten, door de spitsen goed te bedienen en zelf ook af en toe te scoren”.

De aanvallende middenvelder blijft bescheiden bij het maken van een inschatting voor komend seizoen. “Ik denk dat wij in de middenmoot eindigen, tenminste als iedereen fit blijft. We strijden altijd tot de laatste minuut voor ieder punt en de passie voor het spelletje komt ook bij ons naar boven drijven. Dit is ook waar ons clubje het van moet hebben”.

Afgelopen wedstrijd werd er gestreden tegen RWB, helaas werd er met 2-0 verloren.
“Tegen RWB is het altijd lastig, zeker dit seizoen. Dit jaar jaar reken ik ze ook wel bij de favorieten voor de titel. De kansen waren aanwezig, maar we misten ze. Als je dan niet scoort, krijg je hem vanzelf tegen. Ondanks dat we vijf spelers misten speelde we een goede wedstrijd. Er werd gevochten en gestreden voor elkaar, helaas verlies je dan”.

Voor Matthy was er geen man of the match. “Iedereen stond goed te spelen in het veld. Ook mijn complimenten naar de twee jeugdspelers Stijn Vermeer en Davey van Ark, die beiden een prima wedstrijd speelden”.

Aankomend weekend staat een interessant affiche met Dussense Boys op het programma.
“Dussense Boys heeft al twee wedstrijden verloren, waarvan afgelopen zondag met 11-2. Daarom denk ik dat ze gebrand zijn om te winnen. Ik verwacht dat ze alles gaan geven.
Maar toch denk ik dat we met 2-0 gaan winnen op ons eigen sportpark”.

De wedstrijd zal plaatsvinden op Sportpark de Kegelaar en scheidsrechter van dienst is J.H. van den Wildenberg. Hij zal om 14:30 op zijn fluitje blazen zodat de wedstrijd kan starten.

In gesprek met: Thomas van Dijk speler DHV 1

VoetbalJournaal
-
0
In gesprek met: Thomas van Dijk speler DHV 1

Thomas van Dijk begint aan zijn vierde jaar bij DHV. De pas twintigjarige verdediger kwam al toen hij 17 was binnen bij de club en speelt sindsdien in DHV 1. Hij doorliep de gehele jeugd bij V.V. Virtus en vanaf JO11 elk selectie elftal.

Na een jaar Virtus JO11-1 mocht hij al doorstromen naar JO13-1. In dit team heeft hij ruim drie jaar gespeeld. Echter mocht hij na één jaar JO15-1 te hebben gespeeld naar JO19-1. In deze tussentijd werd hij op 15-jarige leeftijd uitgenodigd door NAC Breda en mocht hij een aantal keer komen trainen. Uiteindelijk viel hij af van de selectie en keerde terug bij Virtus. “Je hoor het niet vaak dat een 14 of 15-jarige in JO19-1 speelt.” Na drie jaar in JO19-1 bij Virtus te hebben gespeeld besloot hij na een goed gesprek met de voorzitter te verkassen naar DHV in Zevenbergschen-Hoek.

“Mijn ervaring bij NAC was mooi om meegemaakt te hebben. Helaas mocht het niet zo zijn. Uiteindelijk moet je gewoon beter zijn dan de jongens die er al zijn. Ik was niet echt slecht, maar niet veel beter. Ik heb daar best veel last van gehad, omdat ik toch wel had gehoopt om door te gaan. Je weet dat het altijd lastig zal zijn, maar dan krijg je zo’n kans en dan komt dat wel als een klap kan ik je vertellen.”

Hij sloot op 17-jarige leeftijd aan bij DHV 1 waar hij overigens nog steeds speelt. “Ik verbaas me er altijd nog over hoeveel mensen er bij deze club voor je klaar staan en dingen voor je doen binnen de club. Alles is ook super goed geregeld en dat vind ik bijzonder aan eigenlijk zo’n kleine club.”

DHV 1 komt momenteel uit in de vierde klasse op zaterdag. “Eigenlijk zijn we verplicht om dit jaar te promoveren. Als ik kijk naar de selectie en de spelers die hier rondlopen zijn we verplicht om binnen een jaar terug te keren naar de derde klasse.

De centrale verdediger gaf ook aan dat de gemoedelijkheid op de club erg gewaardeerd wordt. “Na de wedstrijd of training doen we vaak nog een drankje in de kantine. Er wordt ieder jaar ook wel een of twee keer een teamuitje georganiseerd. Zo zijn er ook genoeg activiteiten op de club die voor ons geregeld worden, ja dat zijn dingen die er wel bij horen.”

“Zo komen er jongens van DHV 1 uit Breda, Papendrecht en nog veel andere plaatsen. Op de club is het een soort van vreemdelingenlegioen, maar eigenlijk voelt dat helemaal niet zo.”

Waar Thomas vaak bescheiden is heeft hij veel lof over medespeler en aanvaller van DHV 1: Jeffrey Bakx. “Die heeft wel iets om het nog verder te schoppen dan DHV, daar ben ik wel van overtuigd. Ik denk wel als hij zijn best doet en er echt voor gaat dat hij de hoofdklasse of eerste klasse wel aan zou kunnen.”

1...1.1991.2001.201...1.511Pagina 1.200 van 1.511