Rillandia kende vorig jaar een teleurstellend seizoen. De club eindigde op de tiende plaats in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal. Dit seizoen begint de ploeg volgens clubicoon Jan Minnaard weer aan een schone lei en vol vertrouwen. “We beschikken over genoeg kwaliteit om een goed seizoen te draaien.”

De inmiddels 31-jarige Minnaard en zijn familie behoren inmiddels tot het meubilair van de vereniging. “Ik speel hier al vanaf mijn zesde en ben de club altijd trouw gebleven. Ik kom uit een echt voetbalgezin. Mijn vader is jarenlang speler en leider van het eerste geweest en mijn oudere broers hebben ook allemaal in het eerste elftal gespeeld.”

Voor Minnaard heeft Rillandia een speciaal plekje in zijn hart. “Rillandia heeft veel voor mij betekend, vooral in mijn jongere jaren. Ik bracht aan de zijde van mijn vader vele zaterdagen door op het veld. Ik heb er veel mooie herinneringen aan overgehouden.” Ondanks de mindere prestaties van vorig seizoen heeft de clubman een goed gevoel over deze jaargang. “Ik denk dat we met deze ploeg de top vijf moeten kunnen halen. Alle teams ontlopen elkaar niet veel. Ik verwacht dat Kruiningen hoge ogen zal gooien, omdat ze uit de derde klasse komen. Daarnaast denk ik dat SPS bovenin mee gaat draaien. Ik hoop dat wij dan bovenin die grote middenmoot kunnen eindigen.”

Om de top vijf te kunnen halen, zullen er nog een aantal kleine dingen binnen het team moeten veranderen. “We zullen veel meer als collectief moeten opereren. Individueel hebben we genoeg kwaliteit. Als ik naar mezelf kijk, moet ik positioneel sterker worden. Zo heeft iedere individu binnen het team punten om aan te werken. Daarnaast is het binnen ons team belangrijk dat we fi t en gezond blijven, dat is wel is anders geweest.”

Voor Joffrey Geldof gaat het dit jaar dan eindelijk gebeuren, hoofdtrainer worden van Patrijzen 1.

De 37-jarige oefenmeester wilde het drie jaar geleden al heel graag, maar beschikte toen nog niet over de juiste papieren. Dat is nu wel het geval en daar is hij maar wat blij mee. “Dit is mijn club, ik heb veel te danken aan Patrijzen.”

Voor Geldof betekent zijn aanstelling zijn eerste klus als hoofdtrainer bij de senioren, ondanks dat hij vorig jaar trainer was bij het tweede elftal van de club. Dat is volgens hem absoluut niet met elkaar te vergelijken. “Het tweede elftal traint amper en is vooral gezelligheid, daar kan je als trainer weinig aan toevoegen.” Voordat hij gepromoveerd werd naar het eerste, was hij ook werkzaam bij Kloetinge 2 en de jeugd van Patrijzen, helemaal nieuw in het trainersvak is hij dus zeker niet. Toch zijn sommige dingen nieuw voor hem in de eerste weken. “Je bent meer in gesprek en probeert de groep bij elkaar te houden. Dat is even wennen.”

CLUBMAN
Toen Geldof negentien jaar oud was kwam hij via Kees van der Sluis, zijn mentor op Scheldemond, terecht bij Patrijzen. Hij ging daar voetballen, maakte veel vrienden en is daarna eigenlijk altijd blijven hangen. Dat hij ooit eens hoofdtrainer wilde worden van het eerste elftal stond toen al vast. “Patrijzen is niet meer weg te denken uit mijn leven. Ik heb dit altijd gewild, dan is het mooi dat het nu zo ver is. Het is fantastisch voor mij om hier trainer te zijn.” Dat hij bekend is met de club gaat hem naar eigen zeggen helpen dit seizoen. “Ik ken de club en heb binding met de mensen. Daardoor ken ik ook die jongens goed, dat zorgt toch voor een beetje respect.”

AMBITIE
Patrijzen stapte twee jaar geleden over naar het zaterdagvoetbal. In het eerste jaar lukte het niet om te promoveren, maar afgelopen seizoen slaagde de ploeg daar wel in. Onder leiding van Geldof begint de jonge ploeg, de oudste speler is 26, aan een nieuwe uitdaging in een hogere klasse. De trainer kijkt met vertrouwen vooruit. “Ik ben nieuw en gedreven en merk aan de groep dat ze ook allemaal graag willen. We willen eerst voor lijfsbehoud spelen, maar ik denk niet dat we voor veel ploegen onder moeten doen.” Hij verwacht dan ook dat de derde klasse Patrijzen goed gaat liggen. “Er zijn meer voetballende ploegen, dat ligt ons wel. Dan krijg je zelf namelijk ook meer ruimte om te voetballen.” Vooralsnog gaat het hem goed af en zijn ambities steekt hij dan ook niet onder stoelen of banken. “Je moet de ambitie hebben om zo hoog mogelijk te spelen, of dat nu als trainer of als speler is. Ik wil graag, dat ga ik dit seizoen bij Patrijzen laten zien!”

MZC’11 kende het afgelopen seizoen een rumoerig jaar. Zo werd trainer Arie van der Zouwen al na acht duels weggestuurd en speelde de ploeg uit Zierikzee zich ternauwernood veilig.

Dit seizoen wil de ploeg uit Schouwen-Duiveland het beter gaan doen. Volgens de talentvolle Tim de Looze heeft de ploeg voldoende potentie. “We hebben een aantal goede en nuttige spelers in de selectie.” De inmiddels 20-jarige linksbuiten is alweer bezig aan zijn zevende opeenvolgende seizoen in Zierikzee, maar heeft in zijn nog prille loopbaan voor diverse verenigingen gespeeld. “Ik ben op jonge leeftijd begonnen bij SKNWK en heb vervolgens de overgestapt gemaakt naar SV Ouwerkerk. Via laatstgenoemde club kwam ik in de jeugd bij VV Zierikzee terecht, waarna ik de overstap maakte naar JVOZ. Na dat avontuur ben ik teruggekeerd naar Zierikzee om voor MZC’11 uit te komen.”

In zijn tijd bij JVOZ heeft de Looze met een aantal bekende voetballers gespeeld. “Ik heb bij JVOZ in teams gespeeld met voetballers als Godfried Roemeratoe, Rick van Drongelen en Daan Klomp. Deze jongens hebben allemaal het betaald voetbal gehaald. Ik speelde helaas weinig bij JVOZ en koos ervoor om terug te gaan naar Zierikzee om voor MZC’11 uit te komen.” Tim de Looze kijkt met een kritische blik naar zichzelf. “Ik ben een gevoelig persoon, die niet altijd met iedereen overweg kan. Ik sta niet altijd open voor bepaalde reacties en kritiek, maar achteraf heb ik daar wel degelijk spijt van. Vaak hebben mensen het beste met mij voor en uiteindelijk ook gewoon gelijk.”

Dat MZC’11 vorig seizoen een lastig seizoen kende, heeft volgens de Looze met een aantal factoren te maken.” Ik vind dat we vaak slap aan de wedstrijd begonnen en het komt dan ook vaak voor dat we snel een doelpunt tegen kregen. Hierdoor loop je automatisch al achter de feiten aan. Daarnaast hebben we niet altijd vanuit onze eigen kracht gespeeld. Dat hebben we gedurende het seizoen goed opgepakt en ik denk dat we het uiteindelijk ook daardoor gered hebben. “

Voor dit seizoen is de aanvaller positief gestemd. “We hebben drie echte sterkhouders binnen de selectie. Spelers als Sven Heijboer, Rody Vermue en Jesse van der Linden hebben ervaring en nemen het team op sleeptouw.”

In de toekomst hoopt de 20-jarige aanvaller nog een stap te gaan maken, maar is ook realistisch. “Ik wil absoluut nog wel hogerop, maar dan zal ik veel aan mezelf moeten werken. Ik zal meer moeten trainen, fitter worden, meer op mijn levensstijl moeten letten en op het mentale vlak zal ik zeker stappen moeten maken. Mijn favoriete positie is linksbuiten. Op die positie kan ik een tegenstander uitspelen, naar binnen komen en schieten.”

Zoals ieder jaar belooft ook komend seizoen weer een knotsgekke competitie te worden in de tweede klasse. “Het is vooraf niet te voorspellen wie er bovenin of van onderen gaat spelen. Alles ligt zo dicht bij elkaar. Ik wil in ieder geval eerst fit worden om mijn team zo veel mogelijk te helpen om punten te pakken en doelpunten te maken.”

Vanwege een verkeerde houding van zijn lichaam voetbalde hij vier jaar lang niet, maar dit seizoen keert Kevin de Jong eindelijk weer terug op de velden bij Wolfaartsdijk. De 29-jarige middenvelder volgde fysiotherapie, ging langs bij een neuroloog en voetbalt na driekwart jaar hard werken weer pijnvrij. “Het voelt echt als thuiskomen. Alsof je er gisteren nog was.”

Al acht jaar lang had De Jong last van zijn houding. “Mijn rug was krom. De bovenkant hol en de onderkant bol.” Als gevolg daarvan kreeg hij last van zijn spieren en werd het op een gegeven moment onmogelijk om te kunnen voetballen en ook tijdens zijn werk op de vrachtwagen had hij er last van. “Alle spieren stonden strak, waardoor je overal last van krijgt. Bij het bukken schiet het bijvoorbeeld al in je rug.”

GEMIST
Op zijn vijftiende maakte hij zijn debuut bij Wolfaartsdijk en nu keert hij als 29-jarige dus weer terug. Vanaf de voorbereiding sloot De Jong weer aan en hij geniet er tot op heden enorm van. “Ik heb het heel erg gemist. Het is prachtig om weer met die jongens op het veld te staan, maar vooral om pijnvrij te zijn.” Hoe zijn blessure verloopt, valt nu nog lastig te zeggen. “Misschien doe ik nog wat ritme op in het tweede, tot ik echt weer fi t ben.” Met de fysio is hij in ieder geval gestopt. “Daar was ik, letterlijk en figuurlijk, helemaal klaar mee.” De afgelopen jaren volgde hij het eerste elftal wel, ondanks dat hij niet vaak is gaan kijken

Tijdens zijn afwezigheid is de samenstelling van de groep behoorlijk veranderd, nu behoort hij samen met Stefan Francke tot de ouderen, waardoor hij door middel van coaching belangrijk wil zijn. “We hebben veel jonge spelers en het ontbreekt nog een beetje aan coaching. Daar kunnen wij met onze ervaring een bijdrage aan leveren.”

POSITIEF
De eerste kennismaking met het niveau van zijn ploeggenoten stemt De Jong tot tevredenheid, zonder een duidelijke doelstelling uit te spreken, heeft hij veel vertrouwen. “Ik ben aangenaam verrast door het niveau. Ik denk dat we hoog kunnen eindigen.” Terugdenkend aan ‘vroeger’, heeft hij nog één wens bij Wolfaartsdijk. “Ik zou het heel mooi vinden als we nog eens nacompetitie kunnen spelen, dus een periode zou fantastisch zijn.” Maar eerst wil de centrale middenvelder, die zichzelf omschrijft als iemand die graag aan de bal is, maar er ook in kan kleunen als het moet, genieten van het feit dat hij weer op het veld staat. “Ik ben heel blij om terug te zijn na vier jaar, ook het sociale contact heb ik gemist. Het gaat een mooi jaar worden!”

Chronisch was het, die vervelende liesblessure. Maar drie keer een ritje van anderhalf uur heen, anderhalf uur terug – naar het Belgische Hamme – zorgde ervoor dat SKNWK-speler René Verschoor (28) inmiddels van dat euvel verlost is. Gelukkig maar, voor de aanvoerder én ondernemer.

Vorig jaar, zo aan het einde van de voorbereiding, viel Verschoor geblesseerd uit bij de zaterdag-vierdeklasser. Menig adresje had hij al tevergeefs bezocht, totdat zijn trainer Ralph Zegers met de Belgische dokter Peeters op de proppen kwam.

,,Het ging om een ontsteking in m’n lies, maar na de winterstop was ik na diverse spuiten gelukkig terug. Al die tijd ben ik er wel mee blijven werken. Ik moest ook wel, want samen met m’n pa heb ik een bedrijf in de recreatiesector. We plaatsen en onderhouden luxe chalets”, zo vertelt Verschoor.

De Nieuwerkerker debuteerde al op zijn zeventiende in de hoofdmacht van SKWNK, maar ging ook al eens een driejarig avontuur aan bij Duiveland, waarmee hij onder meer in de tweede klasse uitkwam. ,,Bij die club zag ik ook dat er daar dingen beter geregeld waren, bijvoorbeeld in de feestcommissie. Na mijn terugkeer heb ik dat dat hier een beetje geimplementeerd. Daarnaast zit ik sinds vorig jaar ook in de sponsorcommissie en doe ik hier en daar nog wat klusjes voor de club. Zo hebben we afgelopen zomer wat grote reclamedoeken opgehangen.”

De veelvuldig coachende centrale verdediger is volgens anderen sterk in het verdedigende aspect. Kopsterk ook. ,,De opbouw is een verbeterpuntje, maar onder Ralph werken we daar veelvuldig aan. Vroeger was het vooral ‘lekker trainen’, maar nu krijgen we ook tactische zaken mee. Ik moest wel aan die werkwijze wennen ja. Voor zijn komst hanteerden we voornamelijk de lange bal.”

Met Zegers aan het roer werd SKNWK vorig jaar achtste, en dit jaar gokt aanvoerder Verschoor op de top-6. ,,En Zeelandia Middelburg wordt gewoon kampioen natuurlijk.”

VV Bevelanders heeft momenteel acht jongelingen die zich met enthousiasme inzetten voor de vereniging. Laura Wilderom is er daar één van. De 19-jarige middenveldster van dames 1 was een aantal jaar jeugdtrainer en is nu onder meer verzorgster bij het eerste elftal van de mannen.

Haar stage bij het CIOS? Dat kon ze natuurlijk nergens anders doen dan bij Bevelanders, de club uit haar woonplaats. Ze volgde dan wel de richting ‘fitness’, maar het geven van voetbaltraining paste haar als gegoten. Van jongs af aan is Wilderom immers al spelend lid bij de club uit Kamperland. ,,Ik ben twee jaar trainster geweest van een meisjesteam, de JO-17. Wat wel gek was, was dat het oudste meisje slechts twee jaar jonger was dan mij. Af en toe had ik daar contact over met Robert Mast (onder meer Technische zaken senioren), dat was wel fijn”, begint Wilderom. ,,Dan liet ik de meisjes even zien wie de baas was, om het vervolgens weer wat losser te laten. Grappig is dat veel van die meisjes nu mijn teamgenoten zijn.” Wilderom is niet de enige (ex-)CIOS-leerling die in de keuken keek bij Bevelanders. ,,Er zijn nu vier jeugdtrainers die ook het CIOS volgen, dus dat is positief. Ik heb ook wel bij andere clubs rondgekeken hoor. Dan ben ik toch blij om te zien hoe het er bij Bevelanders allemaal aan toegaat.”

De middenveldster is inmiddels al geslaagd voor haar CIOS-opleiding en studeert sinds dit schooljaar Fysiotherapie in Rotterdam. Naast dat ze in de evenementencommissie zit bij Bevelanders is ze daar ook verzorgster, wat dus prima aansluit bij haar opleiding. ,,Daar ben ik vorig seizoen al mee gestart, en ik ben ook van plan om het te blijven doen. We zijn met twee verzorgers, dus dat valt prima te combineren”, aldus Wilderom.