“Ik mis zelden een wedstrijd”, had hij nog gezegd. Maar als zijn elftal zaterdagmiddag in actie komt tegen Ter Leede staat Henri van Winsen van SV Hillegom in burgerkloffie naast de dug-out. “Ik heb een kleine verrekking aan mijn knie. In de vorige wedstrijd viel mijn tegenstander met zijn volle gewicht op me. Volgende week zaterdag kan ik weer spelen volgens de fysiotherapeut.” En met een lachje: “Dat had ik sowieso gedaan.”

Van Winsen, speler van het tweede zaterdagelftal van HSV Hillegom, weet niet van ophouden. Met zijn 62 jaar speelt hij bovendien nog op een zeer respectabel niveau: reserve derde klasse.

“Ik heb het geluk dat ik een sterk lichaam heb”, reageert hij. “Ik ben altijd fi t geweest en heb nooit eigenlijk een kilootje te veel meegedragen. Op deze leeftijd is het wel belangrijk dat je goed naar je lichaam luistert. Vroeger had ik met die knie gewoon gaan spelen, nu weet je dat het verstandiger is om even een wedstrijd over te slaan. Hoe vervelend dat ook is, want ik had nu natuurlijk veel liever op dan naast het veld gestaan.”

Hij grinnikt als hij de spelers van tegenstander Ter Leede ziet. “Het zouden mijn kleinkinderen zelfs kunnen zijn. We spelen ook regelmatig tegen selectieteams. Zo zitten we bij Meerburg 2 in de poule.” Van Winsen groeide als voetballer op bij Warmunda. Daar kwam hij al op zijn zestiende in het eerste elftal. “In 1977 ben ik verhuisd naar Hillegom. Een jaar of vier reisde ik heen en weer naar Warmond. In het seizoen ‘81/’82 ben ik overgestapt naar Concordia. Ik was eigenlijk van plan om naar FC Lisse te gaan. Dat was net ontstaan na de fusie van Sportclub Lisse en Lisser Boys. Ik raakte op een dag echter verzeild bij Concordia. Dat voelde zo goed dat ik niet meer ben weggegaan.”

Van Winsen speelde jarenlang in Concordia 1. “Als verdediger. Ik kon bikkelhard zijn als het moest. Ik stond altijd mijn mannetje.” Op zijn veertigste nam hij afscheid, maar nog twee keer werd hij door de club teruggehaald om de hoofdmacht in nood de helpende hand toe te steken. “Op mijn 42ste heb ik er echt punt achter gezet.” Het voetbal liet hem niet los. Zelf voetballen ging naadloos over in training geven. “Ik heb eerst vier jaar het tweede elftal getraind, daarna kreeg ik de A1 onder mijn hoede. Dat was wat ik altijd al wilde. Ik vind dat een prachtleeftijd om training te geven. Ik heb heel wat talenten zien komen en gaan. Een aantal jongens speelt nog in het derde van Hillegom. Achtentwintig, negenentwintig zijn ze. Te jong om te stoppen met selectievoetbal, maar dat is helaas wel een tendens.” Op zijn vijftigste keerde hij terug als voetballer op het veld. “Dit huidige elftal is toen ontstaan. Dat is inmiddels twaalf, dertien jaar geleden. We hebben veel lol, maar zijn ook fanatiek.”

Hij staat nog steeds zijn mannetje in het hart van de defensie. “Voor mijn leeftijd ben ik nog altijd vrij snel”, benoemt hij zijn kwaliteiten. “Mijn snelheid wordt regelmatig onderschat door de tegenstanders. Bij balbezit speel ik vooral sober. Over de middenlijn kom ik zelden meer.” Hij wordt regelmatig ‘opa’ genoemd. “Meer om te dollen dan om te kwetsen”, weet hij. “En ze zeggen niets verkeerds: ik ben ook opa. Ik zie het meer als geuzennaam.”

Hij weet dat zijn voetbalcarrière niet oneindig is. Dit seizoen ‘dreigde’ hij al over te stappen naar de zeven-tegen-zeven competitie. “Ik ben blij dat ik het toch niet heb gedaan. Ik vind het echte voetbal, op een groot veld, nog veel te leuk.”

Wil je meer informatie over de club SV Hillegom? Klik hier.
Lees hier de krant van de Bollenstreek.

Leden, sponsors en andere betrokkenen hebben massaal de portemonnee getrokken voor de operatie nieuwbouw bij FC Lisse. Het obligatieplan van de club leverde 350.000 euro op. Daarmee heeft FC Lisse voldaan aan een belangrijk voorwaarde die door de gemeente was gesteld: een forse eigen bijdrage.

De gemeenteraad gaf eerder in de jaar groen licht voor een nieuw Ter Specke. Dat was alleen financieel haalbaar als ook de club zelf een stevig duit in het zakje zou doen. Chris van der Salm, bestuurslid nieuwbouw bij FC Lisse, is blij dat er massaal is ingeschreven op het obligatieplan. “Het geeft aan dat de betrokkenheid van leden, familie en sponsors groot is. Iedereen ziet in dat de nieuwbouw er moet komen.”

Het bedrag van 350.000 euro staat nog niet op de bankrekening van de club. “Het zijn toezeggingen, pas later zal het geld worden geïnd”, benadrukt Van der Salm. “Het geld hoeft ook nog niet op de rekening te staan, dat is pas nodig als we echt gaan bouwen.”

In dat proces worden volgens Van der Salm grote stappen gezet. “We zijn hard bezig om met een ontwerpteam, waarin alle specialisten zitten, om tot een definitief ontwerp te komen. Dat dient als basis voor de aanbesteding. Die procedure moet begin van volgend jaar van start gaat. We gaan daarin op zoek naar een aannemer voor de bouw en één voor de installaties. De hele aanbestedingsprocedure neemt enige maanden in beslag en in het voorjaar zal de aannemer geselecteerd worden.”

Ondertussen loopt er ook een andere actie bij FC Lisse: de steenactie. Leden kunnen voor een bedrag van 250 euro een steen met hun naam kopen om zo ‘hun steentje bij te dragen aan de nieuwbouw’. De steen krijgt een plekje in een muur van het nieuwe complex. FC Lisse wil 350 stenen verkopen. “Het geld gaat gebruikt worden voor de inrichting van het nieuwe clubgebouw”, geeft Van der Salm aan.

Volgens hem is het nog altijd de planning dat medio 2020 met de eerste fase van de nieuwbouw wordt begonnen. Eerst is de bouw van de nieuwe Ter Specke hal aan de beurt. Daarna wordt de huidige sporthal gesloopt, waarna de nieuwbouw van de accommodatie kan starten. Tot slot zat het huidige clubgebouw worden gesloopt. Bij FC Lisse leefde aanvankelijk de wens voor een nieuwe hoofdtribune. Dat bleek echter financieel, maar ook vanwege praktische redenen niet haalbaar. “Dat had ook met de windrichting te maken. Bij wind zou de regen pal in de tribune staan. Een doel van een overdekte tribune is om toeschouwers te beschermen voor wind en regen.”

FC Lisse heeft nu een andere oplossing gevonden. De huidige tribune aan de overkant van het hoofdcomplex krijgt een opknapbeurt.

Dankzij een sponsor worden vierhonderd nieuwe stoeltjes aangeschaft en gemonteerd door het eigen klusteam van de club. Van der Salm: “Deze oplossing kost ons als club vrijwel niets, dankzij onze sponsor Unieparken en de werkploeg van Cor Overweel.”

Wil je nog meer informatie over de club FC Lisse? Klik hier.
Lees hier de krant van de Bollenstreek.

Volop spelplezier en vertier bezorgen. Dat is voor Noordwijk het grootste doel in de jeugdafdeling. Daarmee past een heldere visie over ontwikkeling, trainers én speelwijze. “We willen het voetbal op z’n Noordwijks spelen”, aldus jeugdvoorzitter Rob Hogenhuis.

“We weten waar we vandaan komen en weten ook waar we heen willen”, vervolgt de 61-jarige Hogenhuis, die voordat hij drie jaar geleden de leiding kreeg over de jeugdtak zes jaar vice-voorzitter was.

Veertig trainers en vele leiders houden met elkaar wekelijks 450 kinderen, jongens en meisjes, bezig. “Dat doen we vanuit de gedachten dat iedereen gelijke kansen heeft om zich te ontwikkelen. Aan spelers afschrijven doen we niet. Bij Noordwijk is er plaats voor het grote talent, maar ook voor de liefhebber die het gewoon leuk vindt om tegen een bal te trappen.”

Waar veel clubs de afgelopen jaren kozen om het selectievoetbal in te richten met betaalde trainers maakte Noordwijk de omslag naar de andere kant toe. Er werd een streep gezet door hoge trainersuitgaven.

“We zijn teruggegaan naar vrijwilligersvergoedingen. Dat is een bewuste keuze. Aan de ene kant had dat te maken met de fi nanciën. Het bestuur heeft op een gegeven moment gekozen voor een afdelingsgebonden budget. Alles komt niet op een grote hoop, maar iedere afdeling krijgt een bedrag en daar moet het voor worden gedaan. Daar ben ik zelf altijd een groot voorstander van geweest. Het is een heel transparant systeem.

Het laat zien wat iets kost. Het kan niet zo zijn dat we als jeugd onbeperkt investeringen kunnen doen. Gevolg van de verdeling van de gelden was dat we moesten bezuinigen op de trainersuitgaven. Prima, omdat wij vinden dat geld geen drijfveer moet zijn, maar juist het plezier om bij ons trainer te zijn.”

“We kunnen zelf overigens met acties ons budget vergroten. Vandaar dat we nu elk jaar op de slotdag een jaarlijkse veiling organiseren waarvan de opbrengst naar de afdeling gaat. Honderd en één artikelen worden dan verkocht.”

Voor een duidelijke weg heeft Noordwijk ook op voetbalinhoudelijk gebied gekozen. Het feit dat er geen grote bedragen worden betaald aan trainers ontslaat het jeugdbestuur volgens Hogenhuis niet van de plicht om op zoek te gaan naar de beste trainers. “Dat kost soms wat meer moeite, maar ze zijn er. Zeker in een club met een rijk verleden als Noordwijk. We hebben zoveel spelers die vroeger op een hoog niveau hebben gespeeld en van wie de kinderen op een gegeven moment gaan voetballen. Die warm maken is één, met de kennis die ze binnenbrengen zorg je er ook voor dat het niveau hoger wordt. De trainers die minder ervaring hebben als voetballer steken daar het nodige van op.”

Het wemelt volgens Hogenhuis in de jeugdopleiding van de bekende namen. “Bram Marbus traint de JO14 en Leonard van Utrecht is onze hoofd jeugdopleiding.”

Zeker niet onbelangrijk is de manier waarop Noordwijk wil voetballen. Die speelwijze vormt de rode draad in de trainingsaanpak. “Noordwijk heeft altijd bekend gestaan om zijn voetbal met lef. De Amerikanen hebben er een mooi woord voor: guts. Avontuurlijk en aanvallend voetbal. 4-3-3 ja. Een beetje Ajax.”

“We doen het op onze eigen manier: lekker eigenwijs. Scouten doen we niet. We zijn Noordwijk en willen ook zo voetballen.”

Wil je meer informatie over de club Noordwijk? Klik hier.
Lees hier de krant van de Bollenstreek.