Home Blog Pagina 1096

In gesprek met Theo Hijmans van WSC

Theo Hijmans (54) loopt al vanaf zijn zevende jaar rond bij WSC. Hij regelt hier van alles voor de gehele accommodatie. S’ochtends is hij dan ook al te vinden bij de klusploeg en in de avond als teammanager bij het eerste elftal van de JO19-1.

‘’Ik vind het gewoon leuk om met de groep van het eerste te zijn. Met de jeugd vind ik het ook eveneens geweldig. Daar ben ik ook wel een gezien persoon om t zo maar te zeggen.’’

Voor het eerste elftal regelt Heijmans de randzaken zodat de spelers en trainers iedere keer weer soepel de week door kunnen komen. ‘’Ik moet in een groepsapp zorgen voor de algemene informatie voor de spelers. Ik heb al een auto gekregen van een sponsor die dat tot mijn beschikking stelde. Verder leg ik de spullen klaar voor de wedstrijd.’’

Vroeger heeft Heijmans uiteraard ook gespeeld voor WSC. Geen groot talent, maar uiteindelijk gaat het in het voetbal vooral om het plezier. ‘’Gewoon lekker in de lagere elftallen, altijd leuk. Ik heb heel mijn leven nu bij de club gezeten en blijf hier ook tot aan mijn dood, absoluut.’’

Na zo’n lange tijd bij de club maak je veel mee. Van alle mooie momenten bij de club heeft Heijmans een aantal recente hoogtepunten. ‘’Ik weet niet meer precies wanneer het was, maar dat was nog in een andere competitie. Toen was ik nog bij de JO17-1, maar toen zijn we kampioen geworden. Dit jaar hebben we met de JO19-1 ook de beker gepakt, dus dit was wel een topseizoen. Ook een aantal keer met Theo van den Boogaard gepromoveerd naar de Hoofdklasse. Een van mijn mooiste wedstrijden is ondanks dat we die verloren, WSC tegen Baardwijk. Er waren heel veel toeschouwers en dat vind ik gewoon machtig.’’

Theo is een echt man van de club, dat is de gemeente niet onopgemerkt gebleven. “Ik ben uitgeroep door de regionale krant en de Rabobank tot held van de club. Dit houdt in dat ik mezelf als het ware het meest inzet voor WSC. Ik zat ook bij de provinciale van Noord-Brabant. Hier was een verkiezing van de clubhelden 2019, maar daar eindigde ik als derde.”

Dat hij veel doet, uit zich ook in de waardering die hij van de spelers krijgt. ‘’Zowel van de JO19 als het eerste krijg ik evenveel waardering. Ze hebben me dan nu ook bij WSC naar voren geschoven als verkiezing voor clubheld. Ik vind dat een hele eer.’’

Theo heeft zo een aantal jaar geleden geholpen bij het organiseren van een internationaal. “Ik was verantwoordelijk voor de beveiliging. Er kwamen clubs uit Denemarken, Polen en Rusland, deze hadden allemaal ook uiteraard eten en slaapplaatsen nodig. Ik had ervoor gezorgd dat ze in klaslokalen konden slapen en dat ze allemaal te eten hadden.” Aan dit toernooi deden veertien ploegen mee.

Het is uiteraard niet altijd even fijn werken. Tijdens het uitvoeren van zijn diensten voor WSC komen er nog weleens problemen om de hoek kijken. ‘’Het begint met gewoon veel rotzooi maken. Daar baal ik wel is van. Er komen ook wel is kinderen naar de club. Als wij er zijn is dat geen probleem, maar als wij weg zijn is de club dicht. Toch klimmen ze er dan weleens overheen.’’

Er zit veel tijd in de werkzaamheden die Heijmans doet voor de club. Alle dagen van de week is hij aanwezig op Sportpark Eikendonk. ‘’Het begint s’ ochtends al. Door de weeks lig ik in de middag nog even op bed, maar in het weekend dan ben ik er gewoon heel de dag.’’

Wil je meer informatie over de club WSC Waalwijk? Klik hier.

Nieuwjaarsreceptie bij v.v. Hellevoetsluis

0

In een bomvolle kantine begon om 16:00 uur de nieuwjaarsreceptie bij v.v. Hellevoetsluis. Al om 12:00 uur was ‘t Hellevoet Huis voor het eerst dit jaar opengegaan, omdat er voorafgaand aan de receptie 2 wedstrijdjes van ieder 2 x 30 minuten werden gespeeld. Om 12:45 uur traden Hellevoetsluis 2 en de o23 tegen elkaar aan en bleken de jonkies nog een maatje te klein voor het ervaren 2e elftal. Om 14:30 uur zou de wedstrijd tussen Hellevoetsluis 1 en de veteranen beginnen, maar al om 14:15 uur stonden beide teams te trappelen om aan de eerste wedstrijd van 2020 te beginnen. In deze wedstrijd om des keizers baards lieten sommige veteranen zien nog wel degelijk over behoorlijk wat kwaliteiten te beschikken, maar belandden er zo af en toe ook ballen op de Brielsestraatweg. Het eerste elftal won, zoals het aan haar stand verplicht was, de wedstrijd met 6-3 of zoiets.

Waar er normaal in de kleedkamer nog langdurig wordt nabeschouwd, spoedden de spelers zich nu na een welverdiende douche naar de kantine om daar de nieuwjaarswensen uit te kunnen wisselen. Om 16:30 uur leek er niemand meer bij te kunnen en begon voorzitter Edwin Boogaard aan zijn, altijd op rijm uitgeschreven, nieuwjaarstoespraak. Uiteraard werd hierin stilgestaan bij het 100-jarig bestaan, wat als een rode draad door 2019 liep. Vervolgens was het aan de aanvoerder van het eerste elftal, Frenk van Gelderen, om het afgedekte object aan de muur te onthullen. De prachtige foto, waarop Frenk klapt voor de sfeeractie van de Hellevoetsluis-supporters voorafgaand aan de uitwedstrijd tegen Nieuwenhoorn, siert vanaf nu de wand van de kantine.

Vervolgens werd er in de speech aandacht besteed aan de prestaties van de jeugd, het kampioenschap van het 6e en de bekerfinale die de veteranen bereikte, om vervolgens het kampioenschap van het 2e elftal te benoemen, dat dit seizoen voor het eerst in de historie uitkomt in de res. 1ste klasse! Uiteraard werd er aandacht besteed aan de verbouwde kantine, aan het feit dat de gemeente nog altijd niet van plan is de toplaag van het kunstgras te vervangen en dat v.v. Hellevoetsluis nog wel altijd voornemens is om nieuwe kleedkamers met een nieuwe tribune te bouwen op de plek waar nu de oude houten tribune staat. De verlenging van het sponsorcontract van de ING werd benoemd en eind februari wordt de huidige verlichting langs het hoofdveld vervangen door LED-verlichting!

Hoewel het in alle opzichten nog erg goed gaat met de vereniging, waarschuwde de voorzitter toch voor het gebrek aan vrijwilligers. Ieder lid dient daarin zijn of haar verantwoording te nemen, zo houd je het verenigingsleven in stand en kan v.v. Hellevoetsluis ook de contributie en kantineprijzen laag houden. Er werd uiteraard ook gememoreerd aan de uitverkiezing tot Beste Sportkantine van de gemeente Hellevoetsluis èn de provincie Zuid-Holland en meidenvoetbal wordt ook steeds belangrijker bij Hellevoetsluis. De voorzitter kon er in zijn toespraak natuurlijk ook niet omheen om het vertrek van Edwin de Koning nog even aan te stippen. Na 10 jaar neemt De Koning afscheid als hoofdtrainer en daar zal niet stilletjes aan voorbij worden gegaan. Op zaterdag 20 juni wordt daar uitgebreid aandacht aan besteed, met o.a. een wedstrijd tussen spelers die de meeste van die 10 jaren onder Edwin de Koning getraind hebben en een team van Vrienden Van Edwin. Na nog wat moralistische woorden werd een ieder veel plezier gewenst en begon er een klein feestje in de kantine. Dat was een geslaagde nieuwjaarsreceptie.

Foto bron: vvhellevoetsluis.nl

Klik hier voor het verslag van de nieuwjaarsreceptie van v.v. Hellevoetsluis.
Klik hier voor een ander artikel over v.v. Hellevoetsluis.

 

Wichard Verlaan wilt met SJC jeugd gaan knallen

Technisch jeugdcoördinator Wichard Verlaan wordt enthousiast als hij beschrijft welke vorderingen de jeugd van SJC de afgelopen jaren heeft gemaakt. De Noordwijkse club schuwt er niet voor om de kennis buiten de deur te halen. “Sommige teams zijn nu al knettergoed.”

Verlaan (46) zag met eigen ogen hoe belangrijk het is om goede trainers voor een groep te hebben. Zijn zoontje speelde in het team waar ook de kinderen van John Hoogeveen en Maikel Verver in voetbalden. De twee oud-spelers ontfermden zich over het ploegje, die zich razendsnel ontwikkelde.

“Bij de club is in die periode ook langzaam doorgedrongen dat we meer structuur moesten gaan geven aan de jeugd”, zegt Verlaan. “Dat werd mede ingegeven door de twee promoties in korte tijd van ons eerste elftal. Omdat we niet betalen als vereniging zijn we grotendeels afhankelijk van eigen opgeleide spelers. Als je derde divisie speelt, volstaat het niet om met de jeugd hooguit op eerste klasse-niveau te spelen. Er moest een schepje bovenop worden gedaan.”

Bijna vijf jaar geleden kreeg hij binnen het bestuur de opdracht om daar gestalte aan te geven. “Het leek ons wel een aardig idee om partner te worden van Feyenoord. Alle clubs in de Bollenstreek hebben een samenwerking met een betaald voetbal-organisatie. Dat gesprek met Remco Heerkens van de Feyenoord Academy heeft onze ogen geopend. Hij adviseerde ons om eerst eens te beginnen met de beste trainers op de jongste jeugd te zetten. Dat hebben we onmiddellijk ook gedaan.”

Een tweede stap was het laten doorlichten van de jeugdopleiding. Dat gebeurde via het Kwaliteit & Performance Programma van de KNVB, dat uitgevoerd werd door NMC Bright. “Als club kregen we in feite een spiegel voorgehouden”, zegt Verlaan. “Op 64 punten zijn we aan de meetlat gelegd. Op die manier wordt heel duidelijk welke punten sterk zijn en aan welke punten je nog moet werken. Uiteindelijk hebben we aan zestig punten voldaan, waardoor we nu het predicaat lokale jeugdopleiding mogen dragen.” Voor SJC was dat echter nog niet genoeg. De club zocht de samenwerking met Alphense Boys, dat als regionale opleiding één stapje hoger op de ladder staat. “Dat gebeurt in de vorm van clinics en toernooien”, vervolgt Verlaan. “We profi teren daarvan bij de kaderontwikkeling. Trainers krijgen er extra bagage door.”

SJC ging daarnaast in zee met Play2Improve, dat de trainingen coördineert voor de JO7 tot en met de JO10. “We willen ook dat de niet-selectieteams een goed programma krijgen aangeboden. Dat is ook één van de speerpunten van de club, dat we er voor iedereen zijn. Het grootste deel van onze vierhonderd jeugdleden speelt immers in een niet-selectieteam.” Daarnaast is SJC hard bezig om zijn trainers goed te scholen. De Complete Techniek van trainer Dennis van den IJssel is in de arm genomen om de opleiding en ontwikkeling van trainers verder te verbeteren. Verlaan: “We waren eigenlijk van plan om een hoofd jeugdopleiding aan te stellen, maar tijdens dat proces kwamen we erachter dat nog niet alle piketpaaltjes voldoende waren geslagen. Begin volgend jaar gaat Dennis onze trainers in twaalf sessies verder begeleiden.”

Verlaan ziet dat de gezette stappen zijn vruchten afwerpen. “We zijn aan het knallen met de onderbouw en vooral de JO9 en JO10 zijn twee toplichtingen.”

Wil je meer informatie over de club SJC? Klik hier.
Lees hier de krant van de Bollenstreek.

Marciano Mengerink tot 2021 bij VV Katwijk

VV Katwijk kondigde eind november tevreden aan dat Marciano Mengerink tot medio 2021 was vastgelegd. De spits is een sensatie in de Tweede Divisie en zou niet misstaan in de Jupiler League. Kenners spreken zich uit over de rasvoetballer.

Eerst is daar Daan Smith, de onverschrokken voorstopper van Excelsior Maassluis. Hij vocht in zijn voetballeven al heel wat lijf-aan-lijfgevechten uit met Mengerink, die volgens Smith ‘knap vervelend’ kan zijn op het veld. “Marciano is een winnaar en daar houd ik van”, zegt de verdediger. “Wij van Maassluis zijn ook lang niet altijd sympathiek wanneer het spannend wordt. Dat geeft niets, zolang het na de wedstrijd maar weer normaal eraan toe gaat.”

Smith leerde Mengerink de afgelopen jaren in de Tweede Divisie goed kennen. De aanvaller bezit een breed palet aan kwaliteiten, waarvan zijn doelgerichtheid het meest in het oog springt. Zwakke plekken, zo betoogt Smith, heeft de ster van Katwijk niet. “Omdat hij zo compleet is, is Marciano moeilijk te bespelen.”

STERK LIJF
Mengerink koppelt een sterk lijf aan een prima techniek en is akelig nauwkeurig wanneer hij in kansrijke positie komt. Zijn lichaam fungeert bij vlagen als onderduikadres van de mooiste schijnbewegingen. En ook met de snelheid zit het wel goed, weet Smith, zonder dat er Mengerink een straaljager is. “We gaan meestal gelijk op”, zegt de voorstopper die met Excelsior Maassluis in 2016 algeheel amateurkampioen van Nederland werd. “Soms scoort Marciano, de andere keer weet ik hem op nul te houden. Wij houden vaak goed stand tegen Katwijk, al verloren we in september echt kansloos met 1-4. Maar Mengerink scoorde niet in die wedstrijd. Dat was een lichtpuntje voor onze verdediging.”

Jeffrey Jongeneelen was als aanvaller van Katwijk een tijdlang ploeggenoot van Mengerink en kwam hem later met Rijnsburgse Boys tegen. Hij wijst op de schier eindeloze rij doelpunten van zijn oud-ploegmakker, die pas tot bedaren werd gebracht toen Mengerink met blessures kwam te tobben. “Marciano is gelijk begonnen met scoren toen hij overkwam van het Engelse Barnet”, zegt de dertigjarige Jongeneelen. “Hij heeft inmiddels bijna zeventig competitiegoals gemaakt en dat is ongelofelijk knap natuurlijk. Ik heb Marciano leren kennen als een jongen die keihard werkt om fit te blijven, dat zie ik echt als het geheim van zijn succes. Er zijn nog wel meer spelers met veel talent, maar zij brengen het niet altijd op om maximaal ervoor te gaan.”

BOD UIT JUPILER LEAGUE
Mengerink tekende vanaf de zomer van 2015 voor respectievelijk 16, 9, 28 en 15 treffers. Dit seizoen verhinderde een enkelkwetsuur dat hij tot serieuze cijfers kwam. Het verbaast Jongeneelen dat clubs uit de Jupiler League niet vaker een bod op het fenomeen uitbrachten. “Er is weleens belangstelling geweest maar niet overdreven vaak”, vervolgt de voetballer. “Terwijl Marciano met zijn kwaliteiten makkelijk in de Jupiler League zou kunnen meespelen. Als ik beelden van die competitie bekijk, dan zie ik vaak genoeg jongens lopen die heel wat minder makkelijk voetballen dan Marciano. Maar goed, ik geloof ook niet dat hijzelf zoveel behoefte heeft aan een transfer naar de Jupiler League. Mengerink heeft een goede baan als sportdocent en combineert die job mooi met het voetballen in de Tweede Divisie.”

Jan Zoutman, de trainer van Katwijk, weet zeker dat zijn aanvalsleider het niveau van het betaalde voetbal in Nederland zou aankunnen. Dat is in zijn ogen ook geen verrassing, wanneer we bedenken dat Mengerink succesvol bij het Londense Barnet was. Op het vierde niveau van Engeland was hij een volwaardige centrumspits, die gevoed werd door Edgar Davids, de schaduwspits op latere leeftijd. ‘’Goede voetballers voelen elkaar altijd aan”, zegt Zoutman met een lach.

SUCCESFACTOR
In Engeland sloot de bescheiden Mengerink vriendschappen met profvoetballers als Marco van Ginkel, die voor Chelsea uitkwam. De aanvaller is simpelweg geen onbekende jongen in de hectische voetbalbiotoop. Mengerink is communicatief vaardig en bezit een breed netwerk met vrienden, kennissen en collega’s. “Ik zie dat als een succesfactor”, aldus Zoutman.

“Marciano is een intelligente jongen die niet snel rare dingen zal doen. Hij is omringd door stabiele mensen en weet heel goed wat hij nodig heeft in het leven. Ik denk ook dat Marciano zou kunnen slagen bij een aardige club in de Jupiler League, maar dan zou hij zijn baan als sportdocent moeten opgeven. Het is heel verstandig dat hij dat niet doet en kiest voor de combinatie van werk en voetballen in de top van de amateurs. Hij is 29 jaar en heeft als voetballer ook niet het eeuwige leven.”

Wanneer het gaat over de specifieke kwaliteiten van Mengerink, is Zoutman al even uitgesproken. Meevoetballen kan de aanvaller beslist, maar een archetype van een aanspeelpunt is hij zeker niet. “Marciano is een afmaker”, zegt Zoutman gedecideerd.

“Hij kan de bal goed bij zich houden, maar als trainer wil ik echt het liefst dat hij diep speelt om zijn doelgerichtheid te kunnen gebruiken. Marciano heeft een heel vaste trap en maakt het in het strafschopgebied alle keepers moeilijk. Het zou zonde zijn om hem te laten inzakken en in die teruggetrokken positie te laten meevoetballen. Hij moet juist bediend worden vanaf het middenveld, dan is Mengerink echt op zijn sterkst.”

STERKER KATWIJK
“Met Mengerink in de basis, voelt Katwijk zich sterker”, besluit ploeggenoot Joey Jongman. De middenvelder kwam twee jaar terug over van Barendrecht en trof in Mengerink een voetballer die onmiddellijk indruk maakte. “Op de training maakte ik gelijk kennis met zijn sterke lichaam. Ik botste tegen hem op en dacht gelijk: “zo, die laat niet met zich sollen.” Als je 28 goals maakt in een seizoen in de Tweede Divisie, ben je gewoon een heel goede aanvaller. Het niveau in de competitie is hoog en veel teams weten echt wel wat verdedigen is.”

Als het aan Jongman ligt, legt Mengerink er nog wel een keertje zoveel in. En ook als het aan de veelbesproken spits zelf ligt trouwens. Jongman: “Marciano is nooit tevreden met zichzelf. Als hij er 28 maakt, dan hadden het er dertig moeten zijn. En zijn het er dertig, dan wil hij er veertig. Als hij blessurevrij is haalt hij die dertig goals echt een keer. Hij is 29 jaar en dus nog sterk zat.”

Wil je meer informatie over de club VV Katwijk? Klik hier.
Lees hier de krant van de Bollenstreek.

Ahmed Kasmi zeven dagen per week bij Groen-Wit

Wie het Haags sportpark opwandelt, heeft een grote kans om daar Ahmed Kasmi (40) tegen het lijf te lopen. De goedlachse trainer is namelijk elke dag van de week aanwezig bij RKSV Groen-Wit, waar de oud-NAC’er zich bekommert om zowel de JO19-1 het tweede en eerste team van de club uit Princenhage.

Ahmed Kasmi kent iedereen bij GroenWit en iedereen bij Groen-Wit kent hem. Als is er vrijwel niemand die de geboren Bredanaar bij zijn voornaam noemt. Bij de multiculturele club staat hij bekend als ‘Kas’ een naam waar de trainer ook graag naar luistert. Ook zijn er behoorlijk wat spelers die naar hem luisteren, want Kasmi is hoofdcoach van zowel de JO19-1 als van GroenWit 2 en daarnaast is hij de rechterhand van Martijn van Galen, die eindverantwoordelijk is voor het vlaggenschip van de derdeklasser. “Soms is het haasten op zondag om op tijd aan te sluiten”, zegt Kasmi. “Door verre uitwedstrijden in Zeeland moest ik vorig jaar een paar duels missen van het eerste, daar baalde ik flink van. Het liefst ben ik altijd aanwezig”, zegt de clubman.

VOLLE KALENDER
De kalender van Kasmi is zoals gezegd groen en wit gekleurd. Maandagavond en woensdagavond traint hij de JO19-1 en dinsdag en donderdagavond leidt hij de oefensessies van het tweede. Op vrijdagavond kijkt ‘Kas’ graag toe als teams daar een balletje trappen op het Haags sportpark en zaterdag en zondag focust de Bredanaar zich op de wedstrijden van zijn drie teams. Tijd voor andere hobby’s heeft de Bredanaar niet, maar dat vindt hij niet erg. “Ik heb veel liefde voor GroenWit. Oorspronkelijk was ik overigens alleen trainer van de JO19 en assistent van het eerste. Toen het tweede geen trainer meer had, heb ik die taak ook op me genomen”, zegt hij. “Dat is een leuke, maar geen gemakkelijke job. Als Martijn spelers nodig heeft voor het eerste, moet ik namelijk mijn hele opstelling omgooien. En dan spelen we met het tweede ook nog eens in de eerste klasse tegen veel grotere clubs als Jeka en VOAB. Het is een uitdaging, maar we spelen erg goed, technisch voetbal. Daar ben ik trots op.”

ARJEN ROBBEN
Kasmi was een getalenteerde verdediger, die op zijn zestiende bij Groen-Wit werd opgepikt door NAC. Van 1998 tot en met 2001 stond hij onder contract bij de profclub, waarvoor hij in totaal ongeveer tien duels speelde. “Ik heb het kampioenschap in de Toto Divisie meegemaakt, dat was heel gaaf”, zo herinnert Kasmi zich. “Bovendien was ik de directe tegenstander van Arjen Robben toen hij op 16-jarige leeftijd debuteerde bij FC Groningen.” Na en jaartje RBC Roosendaal en een periode bij Baronie keerde Kasmi terug bij Groen-Wit, waar hij met het vlaggenschip nog vele mooie jaren beleefde.

Tegenwoordig is hij alleen nog maar actief als trainer van Groen-Wit. “Ik hoop mijn spelers een plezier te doen met mijn trainingen en uiteraard hoop ik dat ze vee leren”, zegt Kasmi. Bij de club zegt iedereen tegen ‘Kas’ dat ze hem in de toekomst als hun ideale hoofdtrainer zien. Hoe denkt de hoofdpersoon daar zelf over? “Ik moet dan eerst de juiste diploma’s halen, maar het lijkt me een mooi plan.”

Wil je meer informatie over de club Groen-Wit? Klik hier.
Lees hier de krant van Breda.

Jeugdspeler Gilles Joannes droomt over NAC-debuut

Een van die jeugdspelers is de talentvolle Gilles Joannes. De 16-jarige middenvelder uit België speelt inmiddels alweer zes jaar op het middenveld in de jeugdopleiding van NAC Breda.

”Daarvoor voetbalde ik twee jaar bij Lierse en Beerschot in België. Je merkt dat het qua complex, materiaal en organisatie allemaal wat beter geregeld is in Nederland.”

Hij geniet iedere dag van het spelen in een NAC-shirt. “Mijn eerste jaar was al top en het is alleen maar leuker geworden. Ik vind het nog steeds hartstikke fijn om voor NAC te voetballen.”

De weken van de middenvelder zitten aardig vol: hij staat om 06.00 uur op en is om 18.00 uur pas klaar met school en trainingen, vervolgens wacht de tocht naar huis voor de eindexamenkandidaat.

“Het is inderdaad druk, je moet het goed plannen. Dat kost soms wat moeite, maar de samenwerking tussen de club en school is goed. Ik ga nooit met tegenzin naar de training, heb die drukke dagen er graag voor over.” Ook Joannes geniet van de supporters. “Ze zijn geweldig, ik vind het echt mooi dat ze ook de jeugd volgen.”

Hij zit nu in de JO17-1, een team dat na de winterstop speelt om promotie naar het allerhoogste niveau. Stiekem droomt Joannes al verder. “Hoe ouder je wordt, hoe dichterbij het eerste elftal komt. Ik wil dolgraag het profvoetbal halen. Later zou het mooi zijn om nog eens in het buitenland te spelen, maar NAC heeft de prioriteit.”

Wil je meer informatie over de club NAC Breda? Klik hier.
Lees hier de krant van Breda.

Larry van Ommen weer Hoofdtrainer van R.W.B.

Voetbalvereniging RWB maakte deze week bekend dat Larry van Ommen ook volgend seizoen zijn Hoofdtrainer is. Larry van ommen werd vorige week als trainer Najaarskampioen met RWB JO8, het team waar zijn zoontje in speelt, en mag zich met RWB-1 Winterkampioen noemen. Een betere start van het seizoen kan RWB zich dan ook niet wensen. Beide partijen zijn erg tevreden over de samenwerking en na gesprekken met de Technische Commissie was de beslissing om verder te gaan snel genomen. Larry van Ommen startte aan het begin van dit seizoen als Hoofdtrainer bij de club waar hij als jeugdspeler opgroeide. Na een mooie voetbalcarriere in het Amateurvoetbal werd hij Assistent-Trainer van Dongen om dit jaar voor het eerst op eigen benen te staan. Larry is een jonge beginnende trainer die meerdere vernieuwingen heeft doorgevoerd. Op zijn verzoek heeft RWB via Voetbal TV een permanente camera op het hoofdveld waar live de wedstrijden mee kunnen worden gevolgd en voor het maken van een analyse de beelden teruggekeken kunnen worden. Naast een analyse gebruikt Larry deze beelden om spelers te laten zien wat goed en niet goed gaat, daarnaast is het natuurlijk leuk om belangrijke momenten en goals terug te kijken. Inmiddels is de winterstop aangebroken en ligt de competitie even stil. Op zaterdag 4 januari start de selectie met de voorbereiding op de tweede seizoenshelft. Vooruitlopend op de Nieuwjaarsreceptie speelt RWB-1 dan tegen het kampioensteam van RWB in seizoen 2014 / 2015.

Meer informatie over RWB? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel over RWB.

Saamhorigheid is toch kenmerkend voor WHS

Eindigen in de top-drie, een periodetitel pakken én dus nacompetitie als toetje spelen in de zaterdag derde klasse. Het zijn de doelstellingen die linksbuiten Peter Hage (22) van WHS uit Sint-Annaland opsomt. “Dat is wat we als team met elkaar hebben uitgesproken om naartoe te werken.”

SINT ANNALAND – Vorig seizoen werd WHS vierde, pakte een periode en werd het uiteindelijk uitgeschakeld in de nacompetitie. Toch gaat de lat bij de ‘Stallanders’ ietsje omhoog. “ Het is nog vroeg in het seizoen om te zeggen of die doelstellingen werkelijkheid gaan worden, maar met deze groep heb ik er alle vertrouwen in dat dat moet lukken. Veel individuele klasse maar ook als team zijn we hecht en we wat we aan elkaar hebben.”

Momenteel zijn Hage en WHS nog wel wat verwijderd van de uitgesproken doelen en vinden ze zichzelf terug in de middenmoot. De Zaterdag derde klasse B is dit jaar een erg sterke klasse, met eigenlijk alleen maar goede tegenstanders. In deze klasse kan echt iedereen van elkaar winnen. De afgelopen wedstrijden hebben we veel pech gehad. We krijgen kansen maar maakten ze niet af. Wanneer dat gebeurd, dan betekent dat vaal dat de foutjes die je zelf maakt wél worden afgestraft en je niet wint of punten pakt. Onze prestaties zijn gewoon te wisselvallig. De gecreëerde kansen moeten we, ik zelf ook, nog meer gaan benutten, want we vergeten onszelf te vaak nog te belonen helaas.”

WHS is al jarenlang een ploeg die prima presteert in de derde klasse, een niveau wat volgens Hage dan ook past bij de club. Toch heeft men in de toekomst nog sportieve ambities. WHS doet al een aantal jaar goed mee in de derde klasse, met deze jonge groep die we nu hebben proberen we stabiliteit en vastigheden te creëren. Op dit moment spelen we dan ook op het juiste niveau. De doelstelling is wanneer deze punten op het gewenste niveau zijn, wellicht een klasse hoger te gaan spelen.”

Ambitie om elders te gaan spelen, heeft de inwoner van Sint-Annaland zeker niet. “Zeker niet! Bij WHS heb ik het prima naar mijn zin en ik vind het mooi om het WHS-shirt te dragen. De sfeer is goed binnen heel de vereniging. WHS is echt een dorpsclub waar iedereen elkaar kent maar ook voor iedereen toegankelijk is.

Jongens, meisjes en ouderen op elk niveau zijn welkom op de club. WHS organiseert veel leuke activiteiten en toernooien voor zowel jong als oud. Voorbeelden hiervan zijn het organiseren van de avond 4-daagse, internationale jeugdtoernooien en G-toernooien, voor spelers met een beperking, met bekende (ex)profvoetballers. Dit alles zorgt voor een leuke saamhorigheid binnen de club en ik ben trots daar onderdeel van uit te maken.”

Wil je meer informatie over de club WHS? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom.

Nieuwe trainers voor SPV’81 mannen en vrouwen

Met het vastleggen van René Eyra is voetbalvereniging SPV’81 weer verzekerd van een trainer voor het nieuwe seizoen. Na het besluit van Gert Alblas om aan het einde van dit seizoen te stoppen bij de vierdeklasser uit Polsbroek is er binnen eigen gelederen een passende opvolger gevonden. Na enkele jaren trainer te zijn geweest van jeugdteams en het vrouwenteam, is René Eyra benoemd als hoofdtrainer voor de selectie heren. Eyra is al eerder verbonden geweest met SPV’81. In 2011 heeft Eyra als speler/interim trainer al enige tijd voor de selectie gestaan.

Ook voor de vrouwenselectie is een nieuwe trainer aangesteld. Het damesteam van SPV’81 gaat met Kees de Jong uit Schoonhoven het nieuwe seizoen starten. De Jong heeft een lange geschiedenis als vrijwilliger bij vv Schoonhoven waar hij ook als scheidsrechter aan verbonden blijft.

Bron: SPV’81

Foto: Kontakt Mediapartners

Van der Peet heeft plezier als trainer van Noad’67/Vosmeer

SINT PHILIPSLAND/OUD-VOSMEER – De samenwerking tussen Noad’67 en v.v. Vosmeer ontstond destijds omdat beiden niet voldoende dames hadden om een team te formeren.

Momenteel is er nog slechts een enkeling over van Vosmeer en bestaat de selectie voornamelijk uit speelsters van Noad’67.

Voormalig eerste elftalspeler Stephan van der Peet is samen met Martijn Reijngoudt verantwoordelijk voor de trainingen. Naast spelen in het tweede team neemt hij de trainingen voor zijn rekening. “Omdat ik zelf ook nog speel bij het tweede elftal ben ik er alleen zoveel mogelijk tijdens de thuiswedstrijden bij op zaterdagen. Martijn is assistent bij het eerste van trainer Perry Snoep, dus voor hem geldt hetzelfde. De coaching wordt altijd gedaan door mijn zus Bianca, die tevens leidster is”, aldus Van der Peet. Hij werd destijds gevraagd door Reijngoudt om samen met hem het damesteam opnieuw vorm te geven en hen technisch en tactisch de nodige zaken bij te brengen tijdens trainingen. Van der Peet zag er wel een uitdaging in en zegde toe. Tot op heden zonder spijt. “Het is wel een totaal andere dynamiek dan bij de mannen. Het mooie is dat ze zonder morren of commentaar de oefenvormen uitvoeren en dat is mooi. Er zijn veel nieuwe speelsters bijgekomen en ze spelen voor het eerste jaar op zaterdag zeven tegen zeven op een half veld. Het is een nieuwe competitie vanuit de KNVB. Voor ons als kleine verenigingen is dat wel een uitkomst, want om een voltallig damesteam in competitie te houden was een lastige geweest. Nu gaat het prima. Wekelijks hebben we tien tot twaalf speelsters op trainingen dus dat zegt voldoende over hun motivatie en leergierigheid.”

Qua tegenstanders steekt volgens de trainer alleen Arnemuiden er bovenuit. De overige teams zijn aan elkaar gewaagd en dat maakt het tot een interessante competitie. “We hebben een leuke groep meiden die er vooral veel plezier in hebben. Dat hebben wij als trainers ook. Dus zolang de meiden het willen zullen Martijn en ik wel doorgaan. Ze worden elke training en wedstrijd beter dus dat is een mooie drijfveer om door te gaan.”

Wil je meer informatie over de club Noad’67/Vosmeer? Klik hier.
Lees hier de krant van Bergen op Zoom.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.