De technische commissie van Spijkenisse meldt de komst van twee nieuwe spelers.
Andrew Cosster
De linksbenige speler komt over van Spartaan’20 o19. Is in 2019 vanuit Curacao naar de Rotterdammers gekomen en sluit aan bij de selectie van trainer Van Rijn.
Noah Harms
Heeft na zijn Spijkenisse Jeugdperiode voor clubs als Ado den Haag en Roda JC gespeeld. Kwam 7 wedstrijden uit voor Aruba. De linksback komt over van eerste klasser BVCB.
Klik hier voor meer informatie over VV Spijkenisse.
Mitch van de Wetering (28) is bezig aan zijn zesde jaar in de selectie bij sv KMD. De middenvelder begon hier met voetballen toen hij zes jaar oud was. Na de D jeugd heeft hij de overstap gemaakt naar Velo, de andere club uit Wateringen. Zij speelden in de selecties op een hoger niveau, en Mitch wilden kijken waar zijn grens lag. Bij Velo heeft hij vanaf de C jeugd alle selectie elftallen mogen doorlopen.
Mitch maakte zijn debuut in het eerste elftal van Velo op achttienjarige leeftijd. Hij mocht tegen VUC na de rust invallen voor zijn neef Joy Alleblas. Zijn periode bij Velo zal hij niet snel vergeten. In het jaar 2010/2011 werden beide selectie elftallen kampioen. De club had haar plek bemachtigd in de eerste klasse zondag, onder leiding van Corné van Doorn.
In seizoen 2010/2011 werden wij kampioen van de 2e klasse onder Corne van doorn. Hierna nam Cees Tempelaar het stokje over en heb ik t/m seizoen 2013/2014 bij Velo gevoetbald in de eerste klasse zondag.
Hierna keerde Mitch terug op het oude nest van sv KMD. Hier maakte hij zijn debuut in de hoofdmacht op drieëntwintigjarige leeftijd. Ook hier beleeft hij een prachtige periode, met veel hoogtepunten. In het seizoen 2014/2015 werden zij onder leiding van Martin de Graaf kampioen van de derde klasse. Ook wonnen zij onder zijn leiding de KNVB Beker in het seizoen 2017/2018 ‘’Hier is een goede basis gelegd voor de prestaties van ons team op dit moment. Onder Martin de Graaf werden we direct kampioen, niet ongeslagen maar wel op één wedstrijd na. Uit bij Honselersdijk werden we kampioen door een 1-1 gelijkspel.’’
‘’Het jaar daarna gingen er bepalende spelers weg waardoor het erg lastig ging worden in de tweede klasse. We verloren veel wedstrijden met één doelpunt verschil, waardoor het erg zuur was dat wij via de nacompetitie helaas degradeerden. De twee seizoenen daarna deden we helaas niet meer echt mee om het kampioenschap.’’
Vorig jaar werd Martin de Mooij aangesteld als nieuwe hoofdtrainer, in plaats van Martin de Graaf. ‘’We beleefden opnieuw een onwijs goed seizoen. Ondanks dat sv KMD niet of nauwelijks spelers van buitenaf aantrekt, wisten wij met onze vaste groep een hele mooie prestatie neer te zetten. Tot op de slotdag wisten wij het sv Wateringse veld Kranenburg erg lastig te maken.’’
De mooiste wedstrijd was het thuisduel tegen sv Wateringse Veld Kranenburg. ‘’De sfeer op het sportcomplex was super, veel (trouwe) supporters, familie en vrienden langs de lijn. Ook liet de eerste lentezon zich zien. Iedereen speelde geconcentreerd en met geloof in eigen kunnen, zo wisten wij van ze te winnen en de jacht op de titel te openen.’’
SV KMD had een ongeslagen status in uitwedstrijden, wat een knappe prestatie was. ‘’Helaas kwamen wij één punt tekort voor het kampioenschap, waar wij een beter doelsaldo en een beter onderling resultaat hadden. En het mooie is wel dat ondanks we geen kampioen werden, de hele vereniging het gehele seizoen heeft genoten. We moesten het dit seizoen weer laten zien!’’
SV KMD heeft een grote vaste supportersgroep, zo zijn ze vaak zelfs bij uitwedstrijden in de meerderheid. ‘’Dat zegt wel iets over het gevoel dat alle betrokkenen hebben voor de club sv KMD. Als selectiespelers vinden wij dit prachtig om te zien!’’
‘’Dit seizoen waren we weer goed begonnen, beter dan dat we het vorige seizoen begonnen. Wederom een leuke (fiets) poule met veel derby’s. Dit jaar lagen we op koers voor de titel, we zijn een lastig te kloppen ploeg en weten altijd wel een doelpunt te maken.’’
‘’De mooiste wedstrijd van dit seizoen was tegen runner up DWO. De aanval op onze koppositie drukte wij de kop in met een 6-1 overwinning. Bij deze wedstrijd hadden we hetzelfde gevoel als een jaar eerder tegen sv Wateringse Veld Kranenburg. Echter waren wij nu de te kloppen ploeg. We wilde winnen en laten zien dat wij voor niemand onder doen. Zo viel alles op zijn plaats en zagen de trouwe sv KMD supporters een oppermachtig KMD 1.’’
Persoonlijk wil Mitch zich nog altijd verder blijven ontwikkelen. ‘’Voetballend ben ik niet constant genoeg geweest, maar fysiek ben ik beter geworden dan vorig jaar. Ik wil dit zo lang mogelijk volhouden en ervoor zorgen dat we volgend jaar weer een poging kunnen doen om kampioen te worden van de 3e klasse B.’’
Een echte uitblinker bij sv KMD kan Mitch niet benoemen. ‘’Natuurlijk is het erg prettig om de kwaliteiten van bijvoorbeeld Jesse de Waard in je team te hebben, maar ik denk dat we hebben laten zien dat we een team zijn. Veel spelers hebben een goede ontwikkeling doorgemaakt. Een voorbeeld hiervan is Bradley Meijer. Dit seizoen heeft hij laten zien wat hij in huis heeft, met zijn individuele acties. Echter zou ik teamgenoten tekort doen om één uitblinker te benoemen. We zijn vanaf de komst van Martin de Mooij een andere speelwijze aan het toepassen en ik zie dat iedereen zich nu in zijn rol kan vinden, om zo als team het maximale eruit te halen.’’
Mitch blijft graag actief bezig, om zijn fysieke gesteldheid op peil te houden. ‘’Ik ga graag een rondje hardlopen, waarbij ik tussendoor wat krachtoefeningen doe. Ik merk dat ik in beweging moet blijven, zodat ik fysiek fit blijf. Als ik stil ga zitten krijg ik fysieke klachten en kans op blessures.’’
De middenvelder van sv KMD kijkt erg uit naar het volgende seizoen. ‘’We zijn een volwassen ploeg geworden, die wedstrijden kan lezen en niet snel in paniek raakt. Doordat er weinig wisselingen zijn weten we wat we aan elkaar hebben. Ook denk ik dat wij deze jaren de vruchten aan het plukken zijn, en volgend jaar gaan plukken, van het achteraf leerzame seizoen dat wij in de tweede klasse hebben meegemaakt.’’
‘’De jonkies die er toen tussen liepen zijn nu dragende bepalende spelers aan het worden, waardoor we nu als team erg sterk zijn. Er is namelijk niet veel kwaliteitsverschil meer in het team. En met het oog op de toekomst zien we dat dit seizoen al veel talentvolle jeugdspelers hebben mogen proeven aan het seniorenvoetbal. Nu is de vraag of zij hun ontwikkelingen kunnen vasthouden om volgend jaar van toegevoegde waarde te kunnen zijn. Hier heb ik alle vertrouwen in!’’
Ondanks dat sv KMD bovenaan is geëindigd in de competitie, kijken zij uit naar het komende seizoen in de derde klasse. ‘’Hierbij citeer ik graag het volgende bericht van aanvoerder Jesse de Waard:
Boys, kampioen zonder prijs! Verschrikkelijk! Dit had echt een mooi kampioenschap geweest! Maar we zijn weer een jaar verder, waarin we stappen hebben gemaakt, waarin we hebben uitgesproken wat anders/beter kan, waarin iedereen meer ervaring heeft opgedaan, waarin iedereen nog beter is geworden! Niet voor niets dat we met deze selectie dit bereikt hebben en dit moet ons nog meer motiveren om volgend seizoen minimaal hetzelfde te doen! Zorg dat je fit blijft, zorg dat je sterker wordt, want wat mij betreft spreken we met zijn allen af om dan maar volgend seizoen kampioen te worden!’’
Klik hier voor meer informatie over sv KMD.
Voor een ander artikel over sv KMD, klik hier.
Ondanks de huidige corona-crisis is er een start gemaakt met de voorbereidingen op het seizoen 2020-2021 in de hoop dat in augustus “gewoon” kan worden gevoetbald.
Zoals eerder bekend gemaakt zal Randall Neeskens het aanstaande seizoen de hoofdtrainer van de selectie van Groote Lindt zijn. Martijn Stoop en Marcel Walters zijn de nieuwe assistenten van Randall. Martijn en Marcel zijn beide voormalig selectiespeler en blijven ook actief in de jeugdopleiding van onze vereniging. Na drie seizoenen als hoofdtrainer en één seizoen als assistent-trainer zal Serge van den Hurk Groote Lindt verlaten. Tevens zal Peter Miedema zijn werkzaamheden als teammanager naast zich neerleggen. Voor Groote Lindt 2 is Grote Lindt op zoek naar een nieuwe trainer. Angelo Geerlings zal Groote Lindt 2 namelijk verruilen voor reserve hoofdklasser Pelikaan 2.
De selectie van Groote Lindt 1 zal grotendeels behouden blijven. Tim Willemstein (Pelikaan), Juthlen Castillo (Sv Poortugaal) en Marc Görges (recreatief) zullen sportpark Bakestein verlaten.
De volgende spelers hebben toegezegd volgend seizoen de overstap naar Groote Lindt te maken:
Nathan Silié is 23 jaar en komt over van de “buren”: Pelikaan.
Mourad Afras is 23 jaar en komt over van plaatsgenoot VVGZ.
Wesley de Hoog is 20 jaar oud en komt over van IFC zaterdag.
Oussama el Hajouti is 19 jaar en komt over van IFC zaterdag.
Daarnaast sluit Bas Jansen na een lange revalidatieperiode weer aan bij de selectie waarbij Max Klop definitief vanuit de jeugdopleiding ook zal aansluiten.
Door de overstap van deze talentvolle en enthousiaste spelers hoopt De Lindt de komende jaren, met aanvulling vanuit de talentvolle jeugdopleiding, een stap hogerop te maken.
Groote Lindt is in samenwerking met hoofdtrainer Randall Neeskens nog in gesprek met meerdere spelers waaronder een keeper en hopen deze snel toe te kunnen voegen aan de selectie.
Meer informatie over VV Groote Lindt? Klik hier.
Klik hier voor een ander artikel van VV Groote Lindt.
Met ingang van volgend seizoen wordt Serge Beulens (49) trainer van fusieclub Hoedekenskerke/Kwadendamme, nu uitkomend in de vierde klasse van het zaterdagvoetbal. Hij wordt daarmee de opvolger van Rini Verwest. De nieuw trainer zal daarbij geassisteerd worden door voormalig topschutter Erik de Groene, waarmee Beulens samen speelde bij Luctor ’88 en Kwadendamme.
Inmiddels heeft Beulens al aardig wat ervaring opgedaan als trainer. Kwadendamme, Nieuwdorp, Arendskerke, DwO’15 en Luctor Heinkenszand prijken op zijn CV, nadat hij in 2002 wegens een knieblessure een punt achter zijn spelersloopbaan zette. Een blessure die hem deed nadenken over het trainerschap, iets waar hij als speler totaal niet mee bezig was. “Grappig is dat, iedereen die mij kent als voetballer zal niet verwacht hebben dat ik ooit trainer zou worden.”
Met fusieclubs heeft Beulens al de nodige ervaring. “Dat is tot nog toe prima bevallen, ik heb nog weinig negatieve zaken ervaren. Iedereen was altijd louter enthousiast, van supporters tot bestuur en staf. Het is en blijft altijd een uitdaging om van twee clubs één selectie te maken. Bij Hoedekenskerke/Kwadendamme is het wat dat betreft makkelijker omdat er al een samenwerking was. Maar bij bijvoorbeeld Luctor Heinkenszand moesten we helemaal op het nulpunt starten.”
Doelstellingen
Voor wat betreft de sportieve doelstellingen liggen club en trainer aardig op één lijn: “De wens van de club, om te proberen er wat meer voetbal in te krijgen om van daaruit tot prestaties te komen, is ook mijn uitdaging. Verder is de derde klasse denk ik een reëel doel en een mooi podium voor deze club.”
Persoonlijke ambities als trainer heeft Beulens niet. Wat dat betreft kent hij de keerzijde van de medaille en komt het gezin absoluut op één. “Ik vind het leuk om te doen, maar niet tot op hoge leeftijd. Het laatste jaar Luctor Heinkenszand was niet het makkelijkste. Bij mijn vrouw werd voor aanvang van de voorbereiding borstkanker geconstateerd. Dan komt voetbal even op een ander level te staan.”
Durf en simpel houden
Over zijn sterke punten als trainer is de werkvoorbereider van beroep helder: “Ik durf jonge spelers in te passen. Verder benader ik het spelletje op een eenvoudige manier: spelen vanuit een goede organisatie en mensen op de juiste plaats zetten. Ik denk dat het voetbal vandaag de dag op amateurniveau wel eens iets te tactisch wordt benaderd. Natuurlijk ben je altijd afhankelijk van je materiaal, maar het streven moet naar mijn mening altijd zijn: mooi, aanvallend voetbal met lef en durf. Uiteraard altijd met realisme, niet ten koste van alles.” Beulens blijft liefhebber: “Voetbal blijft een mooi spelletje, ik speel niet voor niks nog steeds wedstrijdjes in de 40+ competitie.”
Het nieuwe seizoen
Voor wat betreft het nieuwe seizoen houdt Beulens zich momenteel nog wat afzijdig. “Ik wil niet nu al de bemoeizuchtige trainer zijn. Tegen het einde van het seizoen zal ik wat wedstrijden bekijken en me een beetje oriënteren op hoe we een en ander gaan aanpakken.”
Meer informatie over Kwadendamme? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Beveland.
Ryan Korporaal (24) zal vanaf het komende seizoen assistent-trainer zijn bij de Dordtse eersteklasser Oranje Wit. De oud-rechtsback, die ook centraal in de verdediging uit de voeten kon, komt over van eerste klasser Sliedrecht.
Ryan begon op vierjarige leeftijd met voetballen bij VV Dubbeldam. Al snel vielen zijn kwaliteiten op en op zesjarige leeftijd werd Korporaal gescout door Sparta Rotterdam. Daar speelde hij tot zijn negende waarna hij de overstap maakte naar Feyenoord Rotterdam. De verdediger doorliep daar de gehele jeugdopleiding tot en met de O19. Daarna verliet hij de jeugdopleiding van Feyenoord voor FC Dordrecht waar hij twee seizoeorpolnen in de belofte speelde.
Na zijn periode bij FC Dordrecht stapte Korporaal in 2016 over naar de toenmalige hoofdklasser vv Sliedrecht. In zijn vijfde competitiewedstrijd liep de Dordtenaar een zware knieblessure op. De artsen verwachtten dat Korporaal nooit meer zou voetballen. Na twee jaar revalideren maakte Ryan toch zijn rentree in januari 2019. Helaas sloeg het noodlot in september 2019 weer toe. In de wedstrijd tegen Kloetinge klapte hij weer door zijn knie. Na deze wedstrijd besloot Ryan dat hij zou stoppen met voetballen. Korporaal heeft ervoor gekozen om het trainersvak in te gaan en vanaf het komende seizoen zal hij assistent-trainer bij Oranje Wit worden en gaat hij beginnen met de UEFA C cursus van de KNVB.
Voor Ryan was het onmogelijk om helemaal te stoppen met het voetbal. ‘’Voetbal is m’n lust en m’n leven. Dus ik wilde sowieso actief blijven in de sport en op een andere manier mijn bijdrage leveren. Hoe erg ik ook baal van deze omstandigheden, het opent daarentegen ook weer andere deuren. Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in het trainersvak. Dus toen ik naar buiten bracht dat ik moest stoppen, ben ik al vrij snel in gesprek gegaan met zowel Sliedrecht als ASWH voor een rol als jeugdtrainer bij één van beide clubs. Echter belde niet veel later Faysal Kadi Wahabi, hoofdtrainer van Oranje Wit, met de vraag of ik geïnteresseerd was om assistent-trainer van hem te worden. Ik ken Faysal nog uit mijn eerste jaar bij Sliedrecht, waar hij destijds assistent-trainer was van Michel Langerak. Doordat ik dat seizoen al vroeg geblesseerd raakte, ben ik dat seizoen een aantal keer gaan kijken bij tegenstanders waar wij de zaterdag erna tegen moesten spelen. Blijkbaar zijn die analyses die ik voor hen deed bij hem blijven hangen. Hij kwam met een enthousiast verhaal en voor mij was het een kans die ik niet kon laten lopen.’’
Voor Korporaal is de directe stap naar een eerste elftal ideaal voor zijn ontwikkeling als trainer. ‘’Gezien het feit dat ik gelijk aan de slag kan met een eerste elftal en daarbij veel kan leren van Faysal maakte het voor mij een makkelijke beslissing om voor Oranje Wit te kiezen. Bovendien liggen mijn kwaliteiten en ambities ook bij een zo hoog spelend elftal. Daarbij komt dat ik direct een goed gevoel had bij de vereniging. Ik ben een paar keer uitgenodigd om bij een wedstrijd te komen kijken, waardoor ik al een aantal mensen in en rond de club heb kunnen ontmoeten. Ik verwacht bij een mooie vereniging terecht te komen. Het beste voorbeeld daarvan is afgelopen seizoen, toen we met Sliedrecht met ruime cijfers wonnen uit bij Oranje Wit, waar je een bedrukte sfeer zou verwachten na de wedstrijd, zat de kantine daarentegen helemaal vol en werd er luidkeels meegezongen met de zanger die optrad.’’
Ryan kijkt ook met dubbel gevoel terug op zijn periode bij vv Sliedrecht. ‘’Ik kijk met een dubbel gevoel terug op mijn tijd bij vv Sliedrecht. Uiteraard is m’n knieblessure, waardoor ik veel wedstrijden heb moeten missen, een grote smet op m’n tijd bij Sliedrecht. Zeker aangezien ik daarvoor nooit lang geblesseerd ben geweest. Maar al met al kijk ik met een goed gevoel terug op de periode bij Sliedrecht. Met als hoogtepunt uiteraard de bekerwinst in 2019. Bovendien is de selectie in de loop van de jaren, zowel binnen als buiten het veld, uitgegroeid tot een hechte groep waar ik veel vrienden en mooie herinneringen aan over heb gehouden. ‘’
Bij Ryan Korporaal is er geen gebrek aan ambitie. ‘’Zonder al te ver vooruit te kijken wil ik de komende jaren helpen om met z’n allen bij de vereniging weer een stabiele eersteklasser van Oranje Wit te maken. Dat uiteindelijk ook weer mee kan strijden om periodetitels en wellicht ver in de beker kan komen. Dit met een selectie bestaande uit een groot deel zelf opgeleide spelers, soms aangevuld met een speler van buitenaf. Op persoonlijk vlak wil ik vooral een betere trainer worden door veel te leren van Faysal en de andere leden van de technische staf. Aan de andere kant wil ik Faysal zo goed mogelijk van dienst zijn, vooral op het gebied van tactiek en analyse, waar ik denk dat mijn kwaliteiten liggen. Bovendien wil ik dat spelers altijd bij me terecht kunnen wanneer ze vragen hebben of ergens mee zitten. Gezien m’n leeftijd en rol als assistent-trainer denk ik dat ik ook prima tussen de groep kan staan. Al met al wil ik met Oranje Wit succes met plezier behalen.’’
Ryan kijkt hoopvol naar het volgende seizoen maar blijft realistisch. ‘’Gezien het feit dat Oranje Wit dit seizoen als één na laatste is geëindigd, zal het onze voornaamste taak zijn om uit de onderste regionen te blijven. Dat zal een pittige klus worden. Echter hebben de jonge jongens er nu een jaar ervaring bij op dit niveau, tel daar de nieuwe spelers bij op en dan denk ik dat we een goede spelersgroep hebben staan. Ik heb er alle vertrouwen in dat we er met z’n allen een mooi seizoen van kunnen maken.’’
De Dordtenaar gaat vooral de gezelligheid bij vv Sliedrecht missen. ‘’Ik ga vooral de gezelligheid met die gasten in de kleedkamer en de kantine missen. Ik heb een sterke band opgebouwd met de spelersgroep en technische staf. Daarom is het zo balen dat we elkaar in deze tijden van het coronavirus ineens niet meer kunnen zien en we ook nog geen afscheid van elkaar hebben kunnen nemen. Maar ik weet zeker dat het contact altijd zal blijven en gelukkig spelen we komend seizoen weer twee keer tegen elkaar, dus daar kijk ik nu al naar uit. Daarbij komt dat ik uiteraard het voetballen zelf enorm ga missen.’’
Klik hier voor een andere Tranfertalk.
Klik hier voor meer informatie over VV Sliedrecht.
Klik hier voor meer informatie over SV Oranje Wit.
Ryan Korporaal (24) zal vanaf het komende seizoen assistent-trainer zijn bij de Dordtse eersteklasser Oranje Wit. De oud-rechtsback, die ook centraal in de verdediging uit de voeten kon, komt over van eerste klasser Sliedrecht.
Ryan begon op vierjarige leeftijd met voetballen bij VV Dubbeldam. Al snel vielen zijn kwaliteiten op en op zesjarige leeftijd werd Korporaal gescout door Sparta Rotterdam. Daar speelde hij tot zijn negende waarna hij de overstap maakte naar Feyenoord Rotterdam. De verdediger doorliep daar de gehele jeugdopleiding tot en met de O19. Daarna verliet hij de jeugdopleiding van Feyenoord voor FC Dordrecht waar hij twee seizoeorpolnen in de belofte speelde.
Na zijn periode bij FC Dordrecht stapte Korporaal in 2016 over naar de toenmalige hoofdklasser vv Sliedrecht. In zijn vijfde competitiewedstrijd liep de Dordtenaar een zware knieblessure op. De artsen verwachtten dat Korporaal nooit meer zou voetballen. Na twee jaar revalideren maakte Ryan toch zijn rentree in januari 2019. Helaas sloeg het noodlot in september 2019 weer toe. In de wedstrijd tegen Kloetinge klapte hij weer door zijn knie. Na deze wedstrijd besloot Ryan dat hij zou stoppen met voetballen. Korporaal heeft ervoor gekozen om het trainersvak in te gaan en vanaf het komende seizoen zal hij assistent-trainer bij Oranje Wit worden en gaat hij beginnen met de UEFA C cursus van de KNVB.
Voor Ryan was het onmogelijk om helemaal te stoppen met het voetbal. ‘’Voetbal is m’n lust en m’n leven. Dus ik wilde sowieso actief blijven in de sport en op een andere manier mijn bijdrage leveren. Hoe erg ik ook baal van deze omstandigheden, het opent daarentegen ook weer andere deuren. Ik ben altijd al geïnteresseerd geweest in het trainersvak. Dus toen ik naar buiten bracht dat ik moest stoppen, ben ik al vrij snel in gesprek gegaan met zowel Sliedrecht als ASWH voor een rol als jeugdtrainer bij één van beide clubs. Echter belde niet veel later Faysal Kadi Wahabi, hoofdtrainer van Oranje Wit, met de vraag of ik geïnteresseerd was om assistent-trainer van hem te worden. Ik ken Faysal nog uit mijn eerste jaar bij Sliedrecht, waar hij destijds assistent-trainer was van Michel Langerak. Doordat ik dat seizoen al vroeg geblesseerd raakte, ben ik dat seizoen een aantal keer gaan kijken bij tegenstanders waar wij de zaterdag erna tegen moesten spelen. Blijkbaar zijn die analyses die ik voor hen deed bij hem blijven hangen. Hij kwam met een enthousiast verhaal en voor mij was het een kans die ik niet kon laten lopen.’’
Voor Korporaal is de directe stap naar een eerste elftal ideaal voor zijn ontwikkeling als trainer. ‘’Gezien het feit dat ik gelijk aan de slag kan met een eerste elftal en daarbij veel kan leren van Faysal maakte het voor mij een makkelijke beslissing om voor Oranje Wit te kiezen. Bovendien liggen mijn kwaliteiten en ambities ook bij een zo hoog spelend elftal. Daarbij komt dat ik direct een goed gevoel had bij de vereniging. Ik ben een paar keer uitgenodigd om bij een wedstrijd te komen kijken, waardoor ik al een aantal mensen in en rond de club heb kunnen ontmoeten. Ik verwacht bij een mooie vereniging terecht te komen. Het beste voorbeeld daarvan is afgelopen seizoen, toen we met Sliedrecht met ruime cijfers wonnen uit bij Oranje Wit, waar je een bedrukte sfeer zou verwachten na de wedstrijd, zat de kantine daarentegen helemaal vol en werd er luidkeels meegezongen met de zanger die optrad.’’
Ryan kijkt ook met dubbel gevoel terug op zijn periode bij vv Sliedrecht. ‘’Ik kijk met een dubbel gevoel terug op mijn tijd bij vv Sliedrecht. Uiteraard is m’n knieblessure, waardoor ik veel wedstrijden heb moeten missen, een grote smet op m’n tijd bij Sliedrecht. Zeker aangezien ik daarvoor nooit lang geblesseerd ben geweest. Maar al met al kijk ik met een goed gevoel terug op de periode bij Sliedrecht. Met als hoogtepunt uiteraard de bekerwinst in 2019. Bovendien is de selectie in de loop van de jaren, zowel binnen als buiten het veld, uitgegroeid tot een hechte groep waar ik veel vrienden en mooie herinneringen aan over heb gehouden. ‘’
Bij Ryan Korporaal is er geen gebrek aan ambitie. ‘’Zonder al te ver vooruit te kijken wil ik de komende jaren helpen om met z’n allen bij de vereniging weer een stabiele eersteklasser van Oranje Wit te maken. Dat uiteindelijk ook weer mee kan strijden om periodetitels en wellicht ver in de beker kan komen. Dit met een selectie bestaande uit een groot deel zelf opgeleide spelers, soms aangevuld met een speler van buitenaf. Op persoonlijk vlak wil ik vooral een betere trainer worden door veel te leren van Faysal en de andere leden van de technische staf. Aan de andere kant wil ik Faysal zo goed mogelijk van dienst zijn, vooral op het gebied van tactiek en analyse, waar ik denk dat mijn kwaliteiten liggen. Bovendien wil ik dat spelers altijd bij me terecht kunnen wanneer ze vragen hebben of ergens mee zitten. Gezien m’n leeftijd en rol als assistent-trainer denk ik dat ik ook prima tussen de groep kan staan. Al met al wil ik met Oranje Wit succes met plezier behalen.’’
Ryan kijkt hoopvol naar het volgende seizoen maar blijft realistisch. ‘’Gezien het feit dat Oranje Wit dit seizoen als één na laatste is geëindigd, zal het onze voornaamste taak zijn om uit de onderste regionen te blijven. Dat zal een pittige klus worden. Echter hebben de jonge jongens er nu een jaar ervaring bij op dit niveau, tel daar de nieuwe spelers bij op en dan denk ik dat we een goede spelersgroep hebben staan. Ik heb er alle vertrouwen in dat we er met z’n allen een mooi seizoen van kunnen maken.’’
De Dordtenaar gaat vooral de gezelligheid bij vv Sliedrecht missen. ‘’Ik ga vooral de gezelligheid met die gasten in de kleedkamer en de kantine missen. Ik heb een sterke band opgebouwd met de spelersgroep en technische staf. Daarom is het zo balen dat we elkaar in deze tijden van het coronavirus ineens niet meer kunnen zien en we ook nog geen afscheid van elkaar hebben kunnen nemen. Maar ik weet zeker dat het contact altijd zal blijven en gelukkig spelen we komend seizoen weer twee keer tegen elkaar, dus daar kijk ik nu al naar uit. Daarbij komt dat ik uiteraard het voetballen zelf enorm ga missen.’’
Klik hier voor een andere Tranfertalk.
Klik hier voor meer informatie over VV Sliedrecht.
Klik hier voor meer informatie over SV Oranje Wit.
Als eerstejaars B-junior maakte hij de overstap van buurman GOES naar SSV’65, daar speelde hij onder andere samen met zijn huidige trainer en nu is hij niet meer weg te denken uit het blauw van ‘zijn club’.
De resultaten vallen dit seizoen een beetje tegen, maar op persoonlijk vlak maakt de 28-jarige Tom Kuitems nog steeds stappen. “Door mijn leeftijd word ik steeds meer een leider, daar ben ik met de trainer veel mee bezig.”
Pim Bruins, sinds dit jaar opnieuw trainer bij SSV, en Kuitems hebben dus een bijzondere band met elkaar. Qua leeftijd verschillen ze nog wel een aantal jaar, maar in het verleden waren het dus teamgenoten. De centrale verdediger merkt er eigenlijk weinig van. “Het is niet gek dat Pim nu mijn trainer is, terwijl we nog samengespeeld hebben. Ik ervaar het niet als iets anders, ook omdat hij wel een aantal jaar ouder is dan ik.” De hernieuwde samenwerking bevalt hem in ieder geval goed. “Hij is voor mij persoonlijk een ideale trainer. Ik moet het zelf hebben van mijn inzicht en rust aan de bal, Pim wil altijd de voetballende oplossingen zoeken en het liefste opbouwen.” Bruins is een andere type trainer dan zijn voorganger Carlos de Jonge, vertelt Kuitems. “Carlos was voor het groepsgevoel echt heel erg goed, daar hebben we toen veel aan gehad. Pim probeert weer op een andere manier spelers individueel beter te maken, ook door automatismen erin te slijpen. Met het aanstellen van hem kunnen we verder bouwen aan het zijn en worden van een stabiele tweedeklasser.”
Verwachtingen
Dat is dus het doel, maar de prestaties van dit jaar vallen eigenlijk een klein beetje tegen. Hij weet zelf wel hoe dat ongeveer komt. “De verwachtingen waren hoger dan waar we nu staan. Tegen kleinere ploegen hebben we punten verloren, vooral omdat we het moeilijk hebben tegen teams die inzakken. Dan moeten we het spel maken, dat is nog wel eens lastig.” Dit seizoen wilden de ‘blauwen’ graag bij de eerste vijf eindigen, maar mede vanwege blessures en de daarbij behorende wisselingen is dat nog niet gelukt. Toch heeft hij er nog wel vertrouwen in. “Als iedereen fit blijft moeten we nog wel een paar plekken kunnen stijgen. Aan het begin van het seizoen hoop je mee te spelen voor periodes en een hoge eindrangschikking, met de kennis van nu ben je tevreden als je vijfde wordt. We zijn anoniem geweest in de eerste twee periodes, hopelijk is dat bij de derde anders.”
Leider
In het verleden speelde Kuitems nog wel eens op ‘6’ of als back, de laatste seizoenen staat hij centraal achterin. Hij moet het niet van zijn fysiek hebben, maar meer van zijn slimmigheid. Als Ajacied is het type speler waarmee hij zichzelf vergelijkt geen verrassing. “Een type Daley Blind.” Nu hij ouder begint te worden, neemt hij ook steeds vaker een leidersrol op zich. “Als je wat langer meeloopt, kan je medespelers op de juiste plek zetten. Ik snap het spelletje, dus dan kan je anderen helpen.” Zijn trainer hamert daar op bij hem, net als een stukje ‘mindset’. “Simpele dingen, zoals inspelen of het behouden van de concentratie. Altijd bij de les blijven.” Hij begon dus nog met voetballen bij de buurman, maar is inmiddels niet meer weg te slaan bij SSV. Hij doet er meer dan alleen zelf voetballen. “Ik ben trainer van de JO15-1 en organiseer de einddagen. Training geven doe ik nu ongeveer zes jaar, dat zorgt toch voor binding en betrokkenheid.” Voorlopig ziet de 28-jarige verdediger zichzelf nog wel een aantal jaar voetballen, dat zal in ieder geval niet bij een andere club zijn. Hij merkt wel dat hij door zijn leeftijd iets meer moet doen om fit te blijven. “Je gaat wat minder naar de kroeg en probeert wat gezonder te eten. Af en toe zit ik ook nog in de sportschool, je wordt toch wat ouder hè.”
Meer informatie over SSV’65? Klik hier.
Klik hier voor de volledige krant van Beveland.
Bryan Mooiman (29) is al zijn hele voetbalcarrière actief bij VV Papendrecht. De middenvelder begon op vijfjarige leeftijd met voetballen bij de Papendrechtse vereniging en op achttienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut in de Zondag 1. Momenteel maakt Bryan al elf jaar deel uit van de Papendrechtse selectie.
Door het vroegtijdig eindigen van de competitie eindigt vv Papendrecht op de negende plaats in de eerste klasse C. De Papendrechters pakte éénentwintig punten uit zeventien gespeelde wedstrijden. Bryan denkt dat de ploeg van trainer Johan Sturrus meer punten had moeten pakken. ‘’Afgelopen seizoen hebben we met het eerste te weinig punten gepakt in het begin. Ik vond de voorbereiding best rommelig en we misten een aantal belangrijke spelers in de eerste wedstrijden. Bij het tweede elftal, waar ik zelf veel minuten heb mogen maken, hebben we in het begin juist goed gepresteerd. Helaas werden we daarna zeer wisselvallig en scoorden we veel te weinig. ‘’
De middenvelder is zelf redelijk tevreden over het afgelopen seizoen. ‘’Ik heb een redelijk seizoen gehad. Ik heb een paar goede en helaas ook mindere wedstrijden gespeeld. Gelukkig heb ik het laatste jaar wat minder last van blessures van voorheen.’’ Bryan benoemd de doelman van Papendrecht als uitblinker van het seizoen. ‘’Voor mij is dat Roy Rijntjes. Roy heeft een paar schitterende reddingen gemaakt dit seizoen en ons als team vaak op de been gehouden.’’
Nu er nog niet mag worden getraind op de vereniging is het voor de spelers belangrijk om zichzelf fit te houden. Ook Bryan probeert fit te blijven. ‘’De afgelopen periode ben ik drie keer per week aan het hardlopen. Voornamelijk om fit te worden en blijven. Daarnaast is het ook wel lekker om na een dag thuis werken even buiten te kunnen zijn. Richting de zomer zal ik weer wat loopoefeningen gaan doen op het voetbalveld.’’
De Papendrechter denkt dat Papendrecht het volgend jaar lastig zal gaan krijgen. ‘’Volgend seizoen zullen we het lastig gaan krijgen door het vertrek van een paar belangrijke spelers. Ik hoop nog steeds dat Edinho Goodett er nog een jaartje aan vast plakt. Elk team kan een speler en mens zoals hij erbij hebben.’’
Klik hier voor meer informatie over VV Papandrecht.
Voor een ander artikel over VV Papendrecht klik hier.
Ingmar van Bruggen (26) is woonachtig in Oud-Beijerland en voetbalt al vanaf zijn zevende bij SHO. Op dit moment speelt hij voor het eerste elftal en bekleed hij de positie verdedigende middenvelder. Een aantal maanden geleden is zijn zoontje geboren, dus komt deze vrije tijd voor hem niet verkeerd uit. Toch mist ook hij het voetballen enorm.
Van Bruggen is begonnen met voetballen bij SHO toen hij ongeveer zeven jaar was. “Ik ben hier in de F’jes begonnen en heb de hele jeugd doorlopen. Ik heb de eerste drie jaar van de senioren in het tweede elftal gevoetbald. Uiteraard moest ik zo nu en dan een wedstrijdje mee met het eerste.”
Voor Ingmar was het zeker niet erg om in het tweede elftal te voetballen.
“Het eerste seizoen werden we kampioen met het tweede. Hierna hebben we twee seizoenen in de reserve hoofdklasse gevoetbald, dus het was zeker geen straf om in het tweede elftal te voetballen.”
Op een gegeven moment werd er een nieuwe trainer aangesteld en dit was voor Van Bruggen erg gunstig. “Uiteindelijk kregen we een nieuwe trainer bij het eerste. We kenden elkaar niet en dit heeft goed uitgepakt. Als iemand je niet kent krijg je de kans om jezelf te laten zien en daar heb ik m’n uiterste best voor gedaan. Zo stond ik direct in de basis bij het eerste.”
Het hoogtepunt voor Ingmar van Bruggen was het kampioenschap met het tweede.
“Een kampioenschap is natuurlijk het mooiste dat je kan meemaken als voetballer. Toch zijn ook de twee jaren hierna voor mij een hoogtepunt geweest. Ons weten te handhaven in de reserve hoofdklasse als één van de kleine clubs. We moesten naar Quick Boys, Katwijk en noem maar op. Dat is ook echt een super ervaring geweest.”
Een aantal jaar geleden is SHO gepromoveerd naar de hoofdklasse. Dit vond Van Bruggen ook erg gaaf, ondanks dat hij niet veel speelde. “Ik maakte niet volledig deel uit van de selectie, maar zat er de laatste periode wel veel bij. Je maakt het dan toch van dichtbij mee wat erg leuk is.”
Ingmar heeft niet echt een groot dieptepunt gekend. “Ik ben wel blessuregevoelig en dat is erg vervelend. Gelukkig is het nooit een grote blessure geweest, maar miste ik wel vaak wedstrijden. Het zit ook in mijn spel om geen duels uit de weg. Hierdoor heb ik wel wat zwakkere enkels gekregen en heb ik vaak een beetje pech. Toekijken vanaf de zijkant is nooit leuk.”
Degradatie heeft hij gelukkig nog nooit meegemaakt. Op sportief vlak gaat het dus erg goed.
Ambities om nog een transfer hogerop te maken heeft Van Bruggen niet. Op dit moment is SHO actief in de eerste klasse. “Ik heb geen ambitie om perse bij een andere club hogerop te gaan. Uiteraard wil je met SHO zo hoog mogelijk voetballen. De ambitie om ergens anders te voetballen heb ik eigenlijk nooit gehad.”
Gezelligheid staat hoog in het vaandel bij Van Bruggen. “Als je nu kijkt naar het eerste en tweede zijn het bijna allemaal jongens uit de buurt. Iedereen kent elkaar wat het enorm gezellig maakt. SHO wil ook zoveel mogelijk jeugd laten doorstromen. We hebben natuurlijk ook een aantal jongens van buitenaf, maar die passen er perfect bij.”
Zoals bij vele verenigingen is het bij SHO na de training op donderdag en op de wedstrijddag ook altijd leuk om op de club te zijn. “Naast dat het een goed niveau is, is het altijd ook erg gezellig. Samen met de jongens van het tweede blijven we donderdags na de training vaak hangen. Ook na een wedstrijd blijven veel gasten hangen wat de sfeer heel leuk maakt.”
Nu alles stil ligt probeert Van Bruggen zichzelf een beetje fit te houden door wekelijks te hardlopen.
“Ik vind er echt geen klap aan haha. Helaas is het niet anders en kun je niet veel doen. Ik moet er natuurlijk wel voor zorgen dat ik een beetje fit blijf.”
Tuurlijk mist hij het voetbal heel erg, maar dat is niet het enige wat enorm wordt gemist.
“Ook het sociale vlak mis ik enorm. Ik ben nooit iemand geweest die heel erg van trainen hield. Ik speel veel liever een wedstrijd. Toch merk ik nu alles stil ligt het toch wordt gemist. Het zien van de gasten en de gezelligheid mis ik toch wel. Het is toch ook een beetje een uitlaatklep, dit valt nu ook weg.”
Zodra de nieuwe competitie weer van start gaat, zal Ingmar hier met goede moed aan beginnen.
“We willen gewoon zo hoog mogelijk eindigen. Bovenin meedraaien en wellicht een periode pakken is toch wel het streven. Het team blijft behoorlijk compleet, dus we kennen elkaar super goed. Ik heb er alle vertrouwen in dat we weer gaan knallen!”
Klik hier voor een ander artikel over SHO.
Voor meer informatie over SHO, klik hier.
Richard Zebregs zal vanaf komend seizoen te zien zijn in het tenue van V.V. Hellevoetsluis. Hij zal over komen van V.V. Brielle.
Het voetballen begon voor Zebregs bij Nieuwenhoorn. “Mijn voetballoopbaan begon ik bij Nieuwenhoorn. Als tweedejaars JO13 kwam ik bij Spijkenisse. Ik heb hier tot de JO19 gevoetbald, waarna ik terugkeerde bij Nieuwenhoorn en mijn debuut maakte. Vervolgens ben ik via een tussenstap bij Rockanje en bij V.V. Brielle beland.
Een van de redenen van de overstap was dat hij toe was aan iets nieuws. “Na twee jaar bij Brielle te hebben gespeeld en daar vooral wedstrijden met het tweede elftal te hebben gespeeld was ik toe aan iets nieuws. Het belangrijkste voor mijn is een vaste waarde worden bij een eerste elftal.”
“Met een positief gevoel kijk ik terug op de periode dat ik bij v.v. Brielle heb gevoetbald. In deze periode heb ik altijd met plezier gevoetbald en dat is wel het belangrijkste. Persoonlijk heb ik mij als voetballer ook steeds meer weten te ontwikkelen naar een volwassenere manier van spelen.”
Hij wilt graag een vaste waarde worden bij V.V. Hellevoetsluis. “Ik wil een daadwerkelijke bijdrage leveren en hopelijk de vele successen die wij als club kunnen gaan behalen.”
Over de huidige situatie vertelt hij dat het belangrijk zal zijn om aan een gezonde manier aan het seizoen te beginnen. “Hopelijk worden we ingedeeld in de regio West II. Verder hoop ik met V.V. Hellevoetsluis bovenin de tweede klasse mee te gaan draaien en uiteraard zou het behalen van een periodetitel of kampioenschap het mooiste zijn.”
Het avondje kaarten na de training gaat hij, naast de wedstrijden en trainingen het meest missen bij V.V. Brielle. Hij weet dat hij ongetwijfeld dit plezier weer gaat terug vinden bij V.V. Hellevoetsluis.
Klik hier voor een ander artikel.
Klik hier voor meer informatie over V.V. Brielle.
Klik hier voor meer informatie over V..V Hellevoetsluis.