Home Blog Pagina 10

FC Dordrecht scoort met shirts én sneakers

Op sportief gebied kende FC Dordrecht een succesvol jaar 2025, met deelname aan de play-offs waarin de halve finale werd gehaald, en (grotendeels) een plek tussen de elite van de KKD. Maar ook op het gebied van merchandise scoorde de Dordtse betaald voetbalclub goed met onderscheidende keuzes.

DORDRECHT  – Het was een opmerkelijk beeld tijdens de fandag van FC Dordrecht: de run op een handtekening van Dirk Kuyt in de middaguren na de oefenwedstrijd tegen Excelsior was bijna net zo groot als de toeloop bij de merchandisestand eerder die dag voor de verkoop van het paarse retroshirt dat kort daarvoor was gelanceerd.

FC Dordrecht en nieuwe tenues, het is een belangrijke connectie geworden in de afgelopen jaren waarbij de Dordtse club zich opvallend manifesteerde met opmerkelijke keuzes met onder andere een tenue met een schilderij van de Dordtse kunstenaar Albert Cuyp en een tricot met de Dordtse gevels als in het oog springende toevoegingen. En dit seizoen speelt FC Dordrecht regelmatig in het rode shirt, waarmee verwezen wordt naar de grote stadsbrand in 1457. Een shirt, waarvoor een speciale fotoshoot met de spelers Nick Venema, Yannick Eduardo en Lawson Sunderland werd gemaakt in de Grote Kerk in Dordrecht waar zich een raamschildering van die bewuste brand bevindt.

Filosofie

,,Een shirt is een middel om een verhaal mee te vertellen’’, is de filosofie van commercieel manager Soufiane Haddad van FC Dordrecht, die inmiddels drie jaar bij de club werkzaam is en verantwoordelijk ook is voor de keuzes op het gebied van merchandise. ,,En daarmee kun je ook impact en verbindingen maken. Met het Albert Cuyp-shirt en met het geveltjes-tricot hebben we de trots van de stad verbonden met de club, maar ook met de cultuur. En we kunnen zo ook verwijzen naar de rijke historie van Dordrecht, waar we ook trots op mogen zijn met elkaar.’’

De traditie van introductie van opmerkelijke shirts gaat echter wat verder terug. In eredivisieseizoen 2014-2015 speelde FC Dordrecht enkele malen in het zogeheten camouflageshirt, waarvan zelfs een exemplaar voor de veiling tijdens 3FM Serious Request werd aangeboden. Maar met name de laatste seizoenen is FC Dordrecht, in samenwerking met kledingmerk Capelli, in staat om met mooie ontwerpen en karakteristieke en onderscheidende outfits op de markt te komen.

En daarbij zal het niet blijven, want terwijl de spelers van FC Dordrecht dit seizoen de blits maken in het rode vlammenshirt dat dus verwijst naar een historische gebeurtenis in de Merwestad wordt achter de schermen alweer keihard gewerkt aan een nieuw tenue. ,,Want we denken steeds vooruit en willen blijven vernieuwen’’, aldus Haddad.

Clubkleding

Die vernieuwingsdrang komt dit seizoen ook in een ander item terug. De clubkleding van de officials van FC Dordrecht werden vernieuwd, waardoor de vertegenwoordigers van de bvo er extra goed gekleed bijlopen. Maar algemeen directeur Hans de Zeeuw werd, kort na de introductie van de nieuwe kledinglijn ook gespot met kekke sneakers.

Achter die sneakers zit een bijzonder verhaal. De maker van de sneaker is Niels van Mourik, eigenaar van schoenenzaak J. van Mourik & Zn in Alblasserdam dat inmiddels met Niels de zesde generatie beleeft binnen het familiebedrijf.

Ook Niels is vernieuwend en durft groot en verder te denken. En dat was ook de basis voor het ontstaan van de exclusieve FC Dordrecht-sneaker. ,,In het atelier begint elk product blanco. De schoen komt blanco binnen en vanaf daar verf ik hem met de hand. We kunnen iedere print zetten op een schoen die je maar wilt. Zo zijn we ook tot de FC Dordrecht-sneaker gekomen.”

En dat verdient eigenlijk een extra betiteling. ,,Ik noem het wel een sneaker, maar het is niet zomaar een sneaker: het is eigenlijk een belachelijk goed gemaakte schoen. De oplage is heel klein, maar we kunnen er alles van maken. Wil je er bijvoorbeeld nog een extra tekst op  zoals ‘Een Dordtenaar zal altijd blijven zingen’? Dat kan.’’

De binnen- en buitenkant van de sneaker zijn volledig gemaakt van leer: warm in de winter en koel in de zomer. ,,Het is echt vakmanschap”, geeft Niels aan. Waarom de FC Dordrecht-sneaker een must-have-item is? Je gaat nooit zomaar naar het stadion. Wil je iets unieks en comfortabel naar de wedstrijd lopen, dan is dit perfect voor de man of vrouw die alles al heeft. Bovendien sluit de schoen aan bij de waarden van de club en de weg die is ingeslagen met Energiek Dordt. Het is een duurzame schoen en absoluut geen wegwerpartikel.”

WK-ganger in staf FC Dordrecht

FC Dordrecht is komende zomer tijdens het WK in Mexico, de Verenigde Staten en Canada in elk geval vertegenwoordigd. Keeperstrainer en standaardsituatiespecialist Raymond Mulder behoort namelijk niet alleen tot de staf van trainer Dirk Kuyt, met wie hij al bij ADO Den Haag samenwerkte, maar is ook onderdeel van de staf van Curaçao dat zich heel verrassend plaatste voor de mondiale titelstrijd.

Mulder (rechts op de foto) kende de bondscoach van Curaçao, Dick Advocaat, ook van zijn periode bij ADO Den Haag. ,,Toen Dick een keeperstrainer nodig had, heeft hij me gebeld en daar hoefde ik niet lang over na te denken. Met een Nederlandse staf zijn we het avontuur aangegaan en het is tot nu toe een onvergetelijke belevenis geworden.’’

Want als dreumes tussen de grote wereldmachten op voetbalgebied schopte Curaçao het tot de eindronde van het WK door uiteindelijk in het cruciale duel bij Jamaica stand te houden. Het zorgt ervoor dat Raymond Mulder sowieso een geweldige zomer tegemoet gaat met een absoluut hoogtepunt in zijn loopbaan als staflid.

Klik op FC Dordrecht voor de laatste artikelen over de club.
Klik op FC Dordrecht voor meer informatie over de club.

Joey Steenbakker: captain en ‘Sierd’ van EBOH

Joey Steenbakker is weer helemaal terug bij EBOH, nadat hij in 2024 een halfjaar gestopt was. Toen viel het voetbal niet meer te combineren met zijn werk, omdat hij vaak in het buitenland zat.

DORDRECHT – ,,Maar ik ben vorig jaar Country Manager in Nederland geworden bij Intero, waarmee we emissiemetingen doen in heel het land. Ons kantoor zit op de Dordtse Kil, dus dat is ideaal. Ik moet ook wel eens naar het noorden van Nederland, maar het valt allemaal weer goed te combineren met het voetbal, gelukkig. En ik heb een vriendin uit Barcelona, maar die heb ik zo gek kunnen krijgen om naar Dordrecht te verhuizen. Hopelijk kan dat in de toekomst nog een keer andersom, dat zie ik wel zitten”, zegt de 32-jarige linkspoot die in het verleden voor SC Reeland, FC Dordrecht, Rijsoord en SC Emma speelde. Sinds 2019 is hij al speler van EBOH, waar hij het nog altijd goed naar zijn zin heeft.

Samenvattingen

Steenbakker zit sinds vorig jaar in de technische commissie en spreekt met veel enthousiasme de samenvattingen in voor het YouTube-kanaal van EBOH. ,,Daardoor begon iedereen me ‘Sierd’ te noemen. Dat is allemaal leuk, maar het meest van waarde ben ik toch als ik gewoon lekker op dat veld kan staan. Ik ben nu acht kilo lichter, ben dit seizoen aanvoerder en heb mijn draai snel gevonden op die plek net voor de verdediging. De boel aansturen, de bal in de ploeg houden en zowel aanvallend als verdedigend denken. Ik ben hier eerst jarenlang aanvallende middenvelder geweest in de rug van onze spits Noël Goossens en ben daarna een tijdje verdediger geweest. Dat ging me ook allebei prima af, maar deze plek ligt me denk ik het beste op dit moment.”

De captain genoot op 18 oktober met volle teugen van de bekerwedstrijd tegen stadgenoot en eersteklasser Oranje Wit (2-1), waarbij hij de score opende en een van de uitblinkers was bij EBOH.

,,Noël en ik hadden allebei aan een kansje genoeg om te scoren. Verder hebben we die wedstrijd vooral moeten verdedigen, maar ook daar heb ik van kunnen genieten. Dat ging die middag heerlijk met Noah Wijne, Jordi Fok en Jan-Arie Kouwenhoven achter mij hoor. Geweldig hoe we die wedstrijd over de streep trokken, al moet het dan natuurlijk ook een beetje meezitten.

Duizend man langs de kant, heerlijk weer en iedereen in onze ploeg die dan boven zichzelf kan uitstijgen. Natuurlijk sta ik dan te genieten op het veld. Zeker na vorig seizoen, want dat was allemaal geen pretje met al die verre uitwedstrijden in Zeeland. Ik ben toen in januari weer aangesloten als speler, maar om eerlijk te zijn voelde ik in februari al aan dat we het niet gingen redden. Nee, spijt heb ik daar niet van gehad hoor, maar het was wel frustrerend. Ik ben blij dat we dit seizoen weer lekker onze wedstrijden in de regio spelen. Oranje Wit in de beker was mooi, maar die wedstrijden tegen DFC en Wieldrecht blijven ook altijd leuk.”

Verhaal

Dit seizoen hoopt EBOH in de derde klasse H nog op een rol in de subtop of een stiekeme periodetitel. ,,Maar kampioen gaan we niet worden, zo eerlijk moeten we zijn. Het is jammer dat we vaak flink wat spelers missen, maar dat is ook wel een beetje het eeuwige verhaal van EBOH”, zegt Steenbakker op 22 november na de 1-0 nederlaag bij koploper Hardinxveld.

,,In die wedstrijd moesten we het bijvoorbeeld doen zonder Jordi Fok, Ruben Retel, Mitchell Roovers, Wesley Ebbers en Noël Goossens. Dat laat zich dan gewoon voelen, zeker in een wedstrijd bij de koploper. En dan krijgen we hem nog pas in de 85ste minuut tegen, dus het zit wel aardig in elkaar dit seizoen. Ik ben blij dat Ricardo Heuverling weer terug is na een jaar revalideren van zijn kruisbandblessure, dat is gewoon een hele goede voetballer voor ons. Hij kan nu ook lekker op het middenveld spelen, nu we Dirk Kusters op rechtsback hebben lopen. Binnenkort gaan we weer met alle jongens om de tafel zitten, maar ik hoop en verwacht dat we het grootste deel van de selectie aan boord kunnen houden. Ik heb het nog altijd uitstekend naar mijn zin bij EBOH, het zegt natuurlijk genoeg dat ik na een halfjaar toch weer ben aangesloten.”

Klik op EBOH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op EBOH voor meer informatie over de club.

Voorzitter Teunissen afgelost door tweemanschap

Op de valreep van een enerverend jaar 2025 beleefde SC Emma een voorzitterswissel uit het niets. Leo Teunissen legde om gezondheidsredenen de voorzittershamer neer en werd opgevolgd door het tweetal Leon Steenbakker en John van der Net.

DORDRECHT – De aankondiging kwam bij als een donderslag bij heldere hemel: Leo Teunissen, al jarenlang het bestuurlijk boegbeeld van SC Emma, maakte bekend dat hij met onmiddellijke ingang zijn functie zou neerleggen.

Op de website van SC Emma lichtte hij zijn besluit toe: ,,Het is nu al sinds 1 juli 2015 dat ik het voorrecht heb mogen hebben om voorzitter van jullie te zijn. Jaren heb ik mij ingezet voor het behagen van ieder lid, hetgeen mij niet in de koude kleren is gaan zitten. Jarenlang hebben wij in onderbezetting de club draaiende gehouden onder andere ook in financiële zin. Helaas waren er tijdens de jaarvergaderingen geen personen bereid ons te assisteren, hun goed recht natuurlijk.

Wij hebben nu in de vorm van John Vink een ambitieuze penningmeester gevonden met ondersteuning van een hele financiële commissie. Geweldig!’’

Longfibrose

Hij vervolgt: ,,Helaas heb ik ook een vervelende mededeling. Na een bezoek vorige week vrijdag aan het Erasmus MC is bij mij longfibrose geconstateerd. Een longziekte die niet meer kan genezen, alleen maar worden afgeremd. Algehele levensverwachting tussen de 3 en 8 jaar, al heb ik wel de goede hoop dat dit bij mij wat langer is omdat het in 1 long is gevonden. Ik moet me dan ook tot mijn grote spijt terugtrekken als voorzitter van deze mooie vereniging. Na ruim 20 jaar moet ik wel aan mezelf en mijn vrouw gaan denken. Tijd vrijmaken voor mijn kleinkinderen hoe zalig zal dit zijn. Na als assistent van onze veel te vroeg ontvallen Arie van Eijsden te zijn begonnen heb ik dit met plezier gedaan.’’

Een bestuurlijk hoofdstuk voor SC Emma kwam zo abrupt tot een einde. Kort na de bekendmaking van Leo Teunissen werd al bekendgemaakt dat Leon Steenbakker en John van der Net als duovoorzitters zullen aantreden. Een gedenkwaardig jaar 2025, waarin Emma het zondagvoetbal met de hoofdmacht verruilde voor het voetbal op de zaterdagmiddag – en met succes want Emma speelt een voorname rol in het kielzog van stadgenoot Dubbeldam in de vierde klasse – en dus ook overstag ging, kreeg zo een emotionele climax.

Klik op SC Emma voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SC Emma voor meer informatie over de club.

Sabit ‘Joker’ Kayhan geeft kleur aan DFC

Als Danny Slegers, de trainer van DFC, het telefoonnummer van zijn rechtsback doorstuurt, staat er een wel heel vreemde naam op het scherm: ‘Joker’. Dat is hoe Sabit Kayhan (35) wordt genoemd.

DORDRECHT – Kayhan is de gangmaker binnen de eerste selectie van DFC. Door een akkefietje was hij even weg bij de club, maar hij is nu alweer aan zijn derde seizoen bezig bij de club. Voor Kayhan voelt DFC niet als een club, maar als een tweede familie. De 35-jarige Dordtenaar groeide er op, doorliep álle jeugdteams en maakte op zijn zeventiende zijn debuut in het eerste elftal. Wie Kayhan spreekt, merkt meteen: dit is iemand die leeft voor voetbal én voor zijn club, zelfs als hij af en toe een uitstapje maakte.

Oneerlijk

Sabit Kayhan begon in de F2 van DFC en bleef jarenlang in het rood-wit te vinden. ,,Ik heb alle jeugdteams gehad.” Zijn positie veranderde nog weleens. ,,In de jeugd heb ik alles gespeeld: laatste man, spits, nummer zes, back. Ik stond waar het team mij nodig had.”

Als 17-jarige maakte Kayhan zijn debuut in de hoofdmacht en groeide hij uit tot vaste waarde. Na een aantal seizoenen maakte hij de overstap naar SC Amstelwijck waar trainer Danny Slegers aan het roer stond. Na een promotie in de derde klasse keerde Kayhan (met Danny Slegers) terug naar DFC. Het ging goed totdat een incident op een training zijn loopbaan tijdelijk een andere richting op stuurde.

,,Er was een jonge speler die een scheldwoord gebruikte naar mij toe. Ik pakte hem bij zijn nek en zei dat ik geen knikkervriendje van hem was. Danny was toen trainer en stuurde me naar het tweede en die jongen die mij uitschold mocht gewoon blijven. Dat vond ik heel oneerlijk. Ik heb dat seizoen netjes afgemaakt en ben daarna weggegaan. Als dat niet was gebeurd, had ik mijn hele leven bij DFC gezeten.”

Vuurwerk

Na periodes bij ZBC’97 en GSC/ODS keerde Kayhan terug naar het oude nest. ,,Het bleef toch kriebelen. Ik had stiekem spijt. Ik miste de club. Na mijn eigen wedstrijden bleef ik hangen en kwam ik Danny telkens tegen. Het akkefietje was vergeten en daar kunnen we nu alleen nog maar om lachen.”

Sinds drie seizoenen is Kayhan weer volwaardig terug in het rood-witte tenue, waarbij hij inmiddels voornamelijk als rechtsback speelt. ,,Er is concurrentie, soms zit ik wissel. Maar als ik mezelf vergelijk, vind ik dat ik beter ben. Tegelijkertijd accepteer ik alles hoor. Ik doe álles voor mijn club. Voor de derby tegen EBOH reed ik ’s ochtends voor de wedstrijd nog naar Baarle-Nassau voor vuurwerk.”

Zijn rol bij DFC gaat verder dan voetballen alleen. ,,Ik ben een soort joker’’, lacht hij. ,,Ik heb invloed in de groep, zorg voor sfeer. In een rondootje als iemand een panna krijgt, moedig ik iedereen aan om bovenop diegene te springen. In de kleedkamer wat lol maken, dansen, filmpjes, dat hoort erbij.”

De jeugd van DFC kent Joker goed. ,,Kinderen zijn het leukste wat er is. Ik heb twee jaar als jeugdtrainer gewerkt, maar dit seizoen werd het even te druk. Toch sta ik achter de bar, in de keuken, fluit ik wedstrijden of val ik in als trainer.”

Buiten DFC heeft Kayhan nog een andere grote liefde: Galatasaray. Zijn verhaal over Wesley Sneijder zegt alles. ,,Ik las in het AD dat hij met zijn ploeg uit Qatar een oefenwedstrijd tegen Oss zou spelen. Ik vroeg diezelfde dag vrij om hem te zien, maar mijn bedrijfsleider weigerde. Ik zei: dan neem ik ontslag. Toen liet hij me toch gaan.” Ook kreeg hij in Istanboel een shirt van Garry Rodrigues, die eerder bij FC Dordrecht speelde. ,,Hij gaf het aan mij, echt kippenvel en heeft hem later in Nederland nog gesigneerd. Dat shirt hangt nu ingelijst naast mijn gesigneerde Sneijder-shirt.”

Klik op DFC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op DFC voor meer informatie over de club.

Kas Hoenderop: Het zijn mijn teamgenoten, maar ook mijn vrienden bij Nieuwerkerk 1

De 22-jarige Kas Hoenderop staat op een kruispunt in zijn nog jonge voetbalcarrière. Opgegroeid bij Xerxes, waar hij begon in de F6 en later met de E1 kampioen werd, trok hij al vroeg de aandacht. Met zijn team stroomde hij door naar de D-jeugd, waarna Nieuwerkerk bij hem aanklopte. Hij voelde zich daar direct welkom, woonde in Nesselande en bleef sindsdien trouw aan de club.

Voetballer of trainer?

Hoewel Kas wel de ambitie heeft uitspreekt om hogerop te voetballen, merkt hij dat die droom steeds moeilijker te combineren is met zijn groeiende passie voor het trainersvak. “Ik zit nu in een fase waarin ik moet kiezen,” vertelt hij. Als speler traint hij twee keer per week mee met Nieuwerkerk 1, maar daarnaast staat hij meerdere dagen op het veld als trainer. “De eerste klasse is op dit moment het maximale, gezien het aantal avonden dat ik op het veld sta als trainer.”

Kas is trainer van SC Feyenoord O13, een team dat uitkomt in de tweede divisie. Hij behaalde zijn VC3-diploma na een stagejaar bij Excelsior en raakte door Bart Meeske enthousiast over het trainersvak. Inmiddels heeft die keuze hem een nieuwe wereld geopend. “Trainer kan je heel lang zijn; voetballen op hoog niveau houdt een keer op,” zegt hij. Toch blijft de twijfel bestaan. Hij wil zijn commitment aan Nieuwerkerk nakomen, maar beseft dat hij na dit seizoen een knoop moet doorhakken over zijn toekomst.

Maatschappelijk betrokken

Naast zijn werkzaamheden op het veld is Kas ook maatschappelijk trainer bij Feyenoord. Daar richt hij zich op gezond leven en talentontwikkeling voor kinderen op Rotterdam-Zuid. Het werk heeft grote impact op hem. Zo begeleidt hij op een van de scholen kinderen die allemaal uit het buitenland komen. De realiteit van hun levens grijpt hem soms aan. Hij herinnert zich een jongen die in het begin onder een klimrek dook zodra er een vliegtuig overvloog, maar een jaar later vrolijk stond te zwaaien als hij een toestel hoorde. Het zijn momenten die hem doen beseffen hoe goed we het in Nederland hebben.

Verantwoordelijkheid nemen

Kas kwam op zijn twaalfde bij Nieuwerkerk terecht. Hij groeide op in teams waar hij verantwoordelijkheid kreeg en merkte dat hij beter speelde wanneer hij belangrijk werd gemaakt. Als centrale verdediger ontwikkelde hij zich snel. Op zijn zestiende debuteerde hij al bij het eerste elftal. Die beginperiode was intensief; hij botste wel eens met oudere spelers door zijn ongeduld en overtuiging dat hij al verder was dan in werkelijkheid. Maar het was een leerzame tijd. Waar jeugdvoetbal vooral draait om vooruit spelen, ontdekte hij dat seniorenvoetbal vraagt om geduld, inzicht en het lezen van de tegenstander.

Promotie naar de eerste klasse

Onder trainer Michel van Noort groeide hij uit tot vaste waarde. Mede door blessureleed van collega-verdediger Maurice Treffers kreeg hij zijn kans en greep die. Het afgelopen seizoen werd een hoogtepunt: via de nacompetitie promoveerde Nieuwerkerk naar de eerste klasse. Kas speelde vrijwel alles, scoorde zelfs in de finale tegen Zuidland en moest in de slotfase met kramp naar de kant. “Die tien minuten langs het veld waren verschrikkelijk,” blikt hij terug.

Uitstekende start seizoen 2025/26

De start van dit seizoen was uitstekend. Nieuwerkerk pakte in de eerste drie wedstrijden negen punten, waardoor tegenstanders zich anders tegen hen zijn gaan opstellen. Dat maakt het nu lastiger, maar Kas blijft positief. Hij ziet dat het niveauverschil tussen de tweede en eerste klasse kleiner is dan vaak wordt gedacht en heeft vertrouwen dat zijn ploeg zich handhaaft. Belangrijk daarbij is de hechte band binnen het team. De selectie vormt een vriendenploeg, ongeacht leeftijd. Ze ondernemen veel samen en dat vergroot de onderlinge acceptatie. “Als je vooruit wil en wil groeien, is dat nodig.”

Alles uit de kast om in de eerste klasse te blijven

Op het veld staat Kas bekend als iemand die graag de grens opzoekt richting de scheidsrechter, al pakt hij zelden kaarten. Zijn plezier in het spel en de sociale dynamiek binnen het team zijn groot. “Het zijn mijn teamgenoten, maar ook mijn vrienden,” zegt hij. En tussen al die rollen, speler, trainer, collega, vriend, blijft de vraag hangen: waar ligt zijn toekomst? Dat antwoord volgt later. Nu geeft hij, zoals altijd, alles voor Nieuwerkerk.

Klik op vv Nieuwerkerk voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Nieuwerkerk voor meer informatie over de club.

Jonge buitenspeler Kas Voges (17) droomt van betaald voetbal

De 17-jarige Kas Voges is inmiddels een vaste waarde in het eerste elftal van V.V. Schoonhoven. De talentvolle buitenspeler maakte halverwege het vorige seizoen zijn debuut in de hoofdmacht van de club uit de Zilverstad, toen hij pas zestien jaar en vier dagen oud was. Daarmee geldt hij als één van de jongste debutanten ooit bij de vereniging.

Kas is geboren en getogen in Schoonhoven en speelt al vanaf zijn zesde jaar voor de plaatselijke club. In vrijwel alle jeugdelftallen kwam hij uit op het hoogste niveau. Zijn snelle ontwikkeling bleef niet onopgemerkt: in het seizoen 2024/2025 werd hij halverwege doorgeschoven naar de selectie. Sindsdien heeft hij zijn plek in het eerste elftal meer dan verdiend.

De rappe aanvaller, die zowel op rechts als links uit de voeten kan, maakte dit seizoen al indruk door tegen Floreant drie keer te scoren. “Ik ben rechtsbenig, maar met links kan ik ook wel uit de voeten. Als het op snelheid aankomt, denk ik dat ik negentig procent van de verdedigers kan kloppen als ik de diepte in word gestuurd,” vertelt Kas zelfverzekerd.

Stage bij FC Dordrecht

Zijn talent bleef ook buiten Schoonhoven niet onopgemerkt. Vorig seizoen liep Kas stage bij FC Dordrecht, waar hij vier keer meetrainde met de Onder-17 en twee keer met de Onder-21. Tot een contract kwam het (nog) niet, maar zijn ambitie is duidelijk: hij droomt van een toekomst in het betaalde voetbal.

Momenteel combineert hij zijn sportieve loopbaan met een MBO-sportopleiding in Utrecht, waar hij in zijn eerste jaar zit. “Ik probeer bij Schoonhoven alles te geven wat ik kan. Als er een grote amateurclub komt, kunnen we altijd kijken wat ik daarvoor kan betekenen,” zegt hij ambitieus.

Hechte ploeg met eigen jeugd

Ook met het eerste elftal gaat het de goede kant op. “Af en toe zit er een mindere wedstrijd tussen, zoals tegen SVS. We verloren daar met 1-0, en dat was geen beste pot. Er werd een doelpunt van ons onterecht afgekeurd, en kort voor tijd viel het enige doelpunt aan de andere kant. Dat is zonde, maar als team moeten we dan wel doorgaan,” blikt Kas terug.

Samen met Jordi Hak is hij één van de jongste spelers van het elftal. “Ik ben 17 en hij 18, daarbij zit ik er al iets langer bij. Verder hebben we een jonge groep met veel jongens van rond de twintig jaar. We spelen met veel eigen jeugd en hebben een hele goede band. Als we een mindere wedstrijd spelen, pakken we dat goed op en doen we er alles aan om de volgende keer beter te presteren. We laten de koppies niet hangen, dat is echt een kwaliteit van ons team.”

Steun vanaf de zijlijn

Kas geniet ook zichtbaar van de betrokkenheid rondom de club. “Mijn vrienden spelen zelf ook bij Schoonhoven en staan vaak langs de lijn om me aan te moedigen. Dat is echt gaaf om mee te maken,” vertelt hij met een glimlach.

Waar zijn top uiteindelijk ligt, weet Kas nog niet precies. Maar één ding is zeker: zijn ambitie om het profvoetbal te halen, is onverminderd groot.

Klik op VV Schoonhoven voor meer artikelen over de club.
Klik op VV Schoonhoven voor meer informatie over de club.

Matthew Vieira geniet van het keepen bij CKC én van de successen van zijn moederland

De 28-jarige Matthew Vieira is sinds dit seizoen doelman bij CKC in Kralingse Veer. Meestal verdedigt hij het doel van het tweede elftal, maar hij maakt ook regelmatig minuten in het vlaggenschip van de club. Terwijl hij zich in Rotterdam inzet voor zijn team, vierde zijn moederland Kaapverdië deze week een historische prestatie: voor het eerst plaatste het land zich voor het wereldkampioenschap voetbal, dat volgend jaar wordt gespeeld in de Verenigde Staten, Mexico en Canada.

Door Heurelho Gomes onder de lat gekomen

Matthew werd geboren in Rotterdam en groeide op in verschillende wijken van de stad. Na een periode aan de Beijerlandselaan verhuisde zijn familie naar Crooswijk en later naar De Esch, waar hij nog altijd bij zijn ouders woont. Voetbal was in zijn jonge jaren niet vanzelfsprekend. Hij had veel energie, was altijd in beweging, maar pas toen hij met zijn neefjes meeging naar Alexandria’66 sloeg het voetbalvirus toe. Oorspronkelijk speelde hij als linksbuiten, maar geïnspireerd door oud-PSV-doelman Heurelho Gomes koos hij al snel voor een plek onder de lat.

Eigenlijk mocht hij niet keepen van zijn moeder

Zijn moeder vond het keepen aanvankelijk te gevaarlijk, maar toen de jonge Matthew bij de E-pupillen mocht invallen op doel en meteen uitblonk, was de keuze snel gemaakt. Na Alexandria’66 volgde Ommoord en daarna een lange periode bij CVV Zwervers, waar hij zeven seizoenen actief was. Daar speelde hij voornamelijk in het tweede elftal en zat hij regelmatig bij het eerste op de bank. Door corona en zijn studie legde hij het voetbal tijdelijk stil, maar het bloed kroop waar het niet gaan kon. Uiteindelijk keerde hij terug op het veld en stapte dit seizoen over naar CKC om meer speeltijd te krijgen. Nu moet hij genoegen nemen met een reserverol bij het eerste van CKC, zijn minuten maakt hij voornamelijk in het derde elftal van de ploeg uit Kralingse Veer.

Drukke studie en baan

Naast het voetbal leidt Matthew een druk bestaan. Hij volgt de postmasteropleiding Accountancy aan Nyenrode Business Universiteit en werkt bij Grant Thornton Netherlands als Senior Assistent Accountant Audit. Toch weet hij werk, studie en sport goed te combineren. “Ik houd van voetbal, dus ik wil gewoon wedstrijden spelen,” zegt hij daarover.

Warme familiebanden

De trots op zijn Kaapverdiaanse afkomst is groot, zeker nu het nationale elftal zich voor het eerst heeft geplaatst voor het WK. Kaapverdië, een eilandengroep met zo’n 600.000 inwoners, kent een hechte gemeenschap die vooral in Rotterdam en omgeving duidelijk aanwezig is. De Kaapverdianen staan bekend om hun harde werk en warme familiebanden, iets wat volgens Matthew goed aansluit bij de Rotterdamse mentaliteit van: “niet lullen maar poetsen.”

Saamhorigheid bij de mensen en het nationale elftal

Afgelopen zomer bracht hij nog drie weken door op Kaapverdië, waar hij de gastvrijheid en saamhorigheid van zijn familie opnieuw ervoer. Diezelfde verbondenheid herkent hij ook in het nationale team, dat volgens hem juist dankzij dat sterke groepsgevoel zover is gekomen. “Er is geen echte uitblinker; het is een team dat voor elkaar werkt,” vertelt hij.

Hoopvolle verwachtingen voor het WK

Voor het WK heeft Matthew hoopvolle verwachtingen. Hij ziet Kaapverdië als underdog, maar gelooft dat het land kan verrassen, net als andere kleinere voetballanden in eerdere toernooien. En mocht Kaapverdië tijdens het WK tegenover Nederland komen te staan, dan is er geen twijfel mogelijk: in die wedstrijd gaat zijn hart uit naar de Blauwe Haaien.

Klik op CKC voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CKC voor meer informatie over de club.

Chris van Rietschoten: Bouwend aan de toekomst van het vrouwenvoetbal bij Spirit

Wie de laatste jaren bij Spirit rondloopt, komt hem regelmatig tegen: Chris van Rietschoten (44), de Rotterdammer die inmiddels volledig is ingeburgerd in Krimpen aan den IJssel en een vaste waarde is binnen de meiden- en vrouwenafdeling van de club. Ooit begon hij zelf als speler bij VVOR, waar hij zijn hele voetballeven actief bleef. Maar toen zijn drie dochters gingen voetballen, maakte Chris de overstap naar Spirit, en daar vond hij zijn nieuwe passie: het trainen en opleiden van meiden en vrouwen.

Van voetballende dochters naar toegewijd trainer

Negen jaar geleden begonnen zijn dochters bij Spirit met voetballen. Inmiddels zijn ze gestopt vanwege andere interesses, maar Chris bleef. Sterker nog: hij groeide uit tot een enthousiaste en gedreven trainer binnen de club. Momenteel heeft hij de leiding over Vrouwen 2, dat uitkomt in de derde klasse. De doelstelling voor dit team is helder: het gat met Vrouwen 1 verkleinen en de doorstroming versterken. “Spirit staat bekend om de opleiding binnen het damesvoetbal,” vertelt Chris. “Dan moet er ook een stevig fundament staan voor de teams onder het eerste.”

Een club waar talent kan groeien

Dat fundament staat er bij Spirit. Zo’n 250 meiden voetballen op dit moment bij de club, en de organisatie is stevig opgezet. De trainers worden goed begeleid, de faciliteiten zijn uitstekend en de samenwerking met Feyenoord geeft het meidenvoetbal extra glans.

Vorig seizoen was Chris nog trainer van de MO20, waarmee hij uitkwam in de divisie. Het bleek een lichting vol talent: alle speelsters stroomden door naar Vrouwen 1 en 2. Vorig seizoen deed Maaike de Heer dat al en zij is  inmiddels basisspeelster in het eerste.

Dat Vrouwen 1 een jong team is, ziet Chris vooral als een kans: “Veel meiden zitten hier al jaren, kennen de clubcultuur en willen beter worden. Dat maakt het mooi werken.” Hoewel er nog geen Spirit-speelster in de eredivisie speelt, lopen er genoeg talenten rond. Wie weet zit er wel een nieuwe Stefan de Vrij tussen, de verdediger van Feyenoord, Internationale Milaan en Oranje zette bij Spirit ooit zijn eerste stappen op het veld.

Aantrekkingskracht voor de regio

Spirit merkt al een tijd dat steeds meer meiden van buitenaf naar de club komen. Meiden die vaak tot hun dertiende bij de jongens hebben gevoetbald maar op hun eigen club geen meidenafdeling op niveau vinden. De KNVB adviseert om meiden zo lang mogelijk met jongens te laten spelen voor hun weerstand.

“Dat maakt ons als regioclub ontzettend aantrekkelijk,” zegt Chris. “De aanwas is groot en de basis is goed. Dat geeft vertrouwen.”

Een echte amateurclub  zonder poespas

Een van de dingen die Chris het meest waardeert aan Spirit is de cultuur. “Het is gewoon een ontzettend gezellige club,” vertelt hij. “Er wordt niet betaald, niet bij de mannen en niet bij de vrouwen. Het is amateurvoetbal zoals amateurvoetbal bedoeld is.”

Vrouwen 2, het team dat hij nu traint, staat keurig in de middenmoot van de derde klasse. Maar voor Chris is het grotere plaatje belangrijker: ontwikkeling, plezier en doorgroei.

De toekomst vol vertrouwen tegemoet

Met sterke lichtingen, goede trainers, voldoende doorstroom en een groeiend aantal leden kijkt Chris van Rietschoten vol vertrouwen vooruit. Zelf combineert hij zijn trainersrol met een baan als vrachtwagenchauffeur, maar op het veld straalt één ding boven alles uit: zijn betrokkenheid.

Spirit heeft in Chris een trainer die niet alleen trainer is, maar bouwt, aan speelsters, aan teams en aan de toekomst van het damesvoetbal binnen de club.

Klik op VV Spirit voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Spirit voor meer informatie over de club.

CVV Zwervers & Vrienden voor Sophia: voetbal met een hart

Bij CVV Zwervers draait het al lang niet meer alleen om voetbal. Sinds 2018 siert het logo van Vrienden van Sophia het shirt van álle teams, van de jongste jeugd tot de oudste senioren. Een zichtbaar symbool van betrokkenheid, verbondenheid en een club die graag iets teruggeeft.

Van sponsorchaos naar een duidelijke koers

“Het idee ontstond jaren geleden toen het bestuur constateerde dat het sponsorbeleid een rommeltje was geworden. Teams liepen in allerlei verschillende shirts. Zeker in de jeugd gaan de spelers het jaar erop vaak naar een ander team en dat was eigenlijk redelijk chaotisch.” Zegt voorzitter Ger Jacobs.

Het bestuur besloot het anders te doen. Geïnspireerd door clubs als FC Barcelona, waar destijds Unicef op het shirt stond, koos CVV Zwervers bewust voor één goed doel op de borst. Geen commerciële sponsor, maar een maatschappelijk signaal. In 2016 werd gestart met Spieren voor Spieren, maar al snel kwam de overtuiging dat het Sophia Kinderziekenhuis nóg beter bij de club paste. De keuze was helder: als club wilde Zwervers bijdragen aan een doel dat dichtbij staat, letterlijk én figuurlijk.

Samen sterk voor Sophia

Via de stichting Vrienden van Sophia, die zich inzet voor sponsorwerving, werd de samenwerking vormgegeven. CVV Zwervers levert bekendheid en zichtbaarheid op de velden; de sponsors maken het mogelijk dat alle tenues worden betaald. Inmiddels dragen zo’n vijftien sponsoren jaarlijks ieder 1.000 euro bij. De opbrengst gaat deels naar Sophia, terwijl de sponsoren hun zichtbaarheid krijgen via het scorebord en de schermen in de kantine. Maar op het veld is iedereen gelijk, geen commerciële namen op het shirt, alleen het logo van Sophia.

Sinds 2018 maakte Zwervers al 17.340 euro over aan het Sophia Kinderziekenhuis. Daarnaast is de club officieel Vriend van Sophia en doneert jaarlijks een extra bedrag. De leden omarmen het initiatief volledig, en dat is voelbaar. Waar Zwervers ook speelt, daar wordt het logo van Sophia gezien, en dat maakt Sophia enorm dankbaar.

Een boodschap die raakt

Meerdere keren zijn kinderen van Zwervers op bezoek geweest bij het Sophia Kinderziekenhuis. Indrukwekkende momenten die hen bewust maken dat gezond zijn en kunnen voetballen helemaal niet vanzelfsprekend is. Tijdens de jaarlijkse U13 Cup probeert de club zelfs patiënten die naar buiten mogen naar Sportpark Couwenhoek te halen, zodat zij een dagje kunnen genieten van voetbal en plezier.

Van Rotterdam naar Kameroen

De maatschappelijke betrokkenheid van Zwervers gaat verder dan alleen het Sophia. Toen de club twee jaar geleden overstapte van Hummel naar Robey, werden alle oude shirts verzameld. Alles wat nog bruikbaar was, werd via Stichting Bafang Kids naar Kameroen gestuurd, waar kinderen nu rondlopen in Zwervers-tenues. Niet alleen shirts, maar ook ballen en andere materialen kregen zo een tweede leven. Een prachtig gebaar dat laat zien dat voetbal overal ter wereld verbindt.

Dankbaarheid vanuit Sophia

De waardering vanuit het Sophia Kinderziekenhuis is groot. Sinds 2018 benadrukken zij hoe bijzonder de steun van CVV Zwervers is. Door het dragen van Sophietje op het tenue en de jaarlijkse donaties helpt de club mee aan betere zorg, wetenschappelijk onderzoek en het creëren van een zo prettig mogelijke omgeving voor zieke kinderen en hun families. “De steun van CVV Zwervers is enorm waardevol,” laat de stichting weten. “Dankzij de betrokkenheid van deze club kunnen wij investeren in onderzoek naar zeldzame en complexe aandoeningen en bijdragen aan betere zorg voor kinderen.”

Voetbal met betekenis

CVV Zwervers laat zien dat een voetbalclub méér kan zijn dan sport alleen. Door de samenwerking met Vrienden van Sophia en initiatieven als de kledingdonaties aan Kameroen brengt de vereniging haar kernwaarden in de praktijk: samen sterk, samen verantwoordelijk en samen betrokken.

Op Sportpark Couwenhoek wordt niet alleen gevoetbald. Daar wordt het verschil gemaakt.

Klik op CVV Zwervers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op CVV Zwervers voor meer informatie over de club.

Kinderen wezen Peters op voorzitterschap SSW

Na een imposante periode van veertig jaar legde Jan Pruymboom eerder dit jaar de voorzittershamer neer bij SSW. De jarenlange zoektocht naar een opvolger werd aan de Zeehavenlaan eindelijk succesvol besloten: Goof Peters, voormalig voorzitter van SC OMC (inmiddels FC Dordrecht amateurs), opereert sinds enkele maanden als nieuwe preses.

D O R D R E C H T – Al vaker had Jan Pruymboom aangegeven dat hij een stapje terug zou doen als zich een opvolger aandiende. Maar het leek er wel op dat niemand in de voetsporen van de illustere preses wilde treden. Tot dit jaar Goof Peters (foto) opstond als potentiële kandidaat voor de opvolging.

En dat kwam eigenlijk heel toevallig tot stand: dankzij een optreden van Peters’ zoon George bij SSW. ,,Mijn dochter was daar ook bij aanwezig en die heeft me op het hart gedrukt om te overwegen of ik geen voorzitter wilde worden bij de vereniging. Want het werd steeds duidelijker dat ‘ome’ Jan Pruymboom steeds nadrukkelijk aangaf dat hij niet langer het voorzitterschap kon vervullen bij zijn geliefde voetbalclub. ,,Ik heb ook eerst met hem gesproken voor ik besloten heb om voorzitter te worden bij SSW.’’

ORGANISATIE

Besturen zit Peters in het bloed, want hij was dertien jaar het bestuurlijk boegbeeld van
fusieclub SC OMC. Die club had een prachtige accommodatie vlakbij de wijk Stadspolders, maar moest uiteindelijk vertrekken richting de Krommedijk waar zij verder ging als FC Dordrecht amateurs. ,,Ik vind nog steeds dat de gemeente SC OMC heeft laten stikken en verantwoordelijk is voor het feit dat de club niet langer meer onder die naam voort bestaat’’, geeft hij aan. ,,We hadden op De Corridor een heel mooie accommodatie. Met de overgang naar FC Dordrecht bleef daar niets meer van over, net zo min als van de
clubkleuren.’’

Peters, die de afgelopen jaren zich verdienstelijk maakte in de lokale politiek voor de VSP (Verenigde Senioren Partij), heeft de afgelopen maanden zijn draai gevonden als nieuwe voorzitter van SSW waar bestuurlijk nog wat meer veranderingen maken. ,,Met het nieuwe bestuur hebben we wel uitdagingen, want er zijn binnen SSW verschillende mensen die heel veel werk doen. En dat kost op den duur toch uitval. Dus zijn we met elkaar bezig om
de organisatie te versterken en meer mensen te zoeken en te vinden. Want er liggen de nodige taken die vervuld moeten worden. Sportief gezien gaat het natuurlijk hartstikke goed, zeker als je kijkt naar de prestaties van het eerste. De doelstelling is duidelijk, kampioen worden, maar daar moet nog wel het nodige voor gebeuren.’’

Klik op SSW voor de laatste artikelen over de club.
Klik op SSW voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.