Na de directe degradatie van vorig seizoen, hoopten ze bij VVR dit jaar hogere ogen te kunnen gooien. En dus valt een plek in de middenmoot van de vierde klasse, eigenlijk een beetje tegen, is Wessel Verdonk eerlijk. “We weten dat we niet op deze positie horen.”
Toch is dat richting het einde van de competitie, dus wel het geval. Tot teleurstelling van de negentienjarige Verdonk. “Dat valt zeker tegen!” Want na een goede voorbereiding, hadden ze bij VVR gehoopt op meer. “Ons doel was om bovenin mee te draaien. Dat is niet gelukt.” De verklaring daarvoor, moet de inwoner van Rijsbergen schuldig blijven. “Vlak voor én na de winterstop, hadden we een serie waarin we vijf keer achter elkaar verloren. En ik durf eigenlijk niet te zeggen hoe dat kwam.”
Gas geven
Hoe dan ook, proberen ze bij de club uit Rijsbergen nu vooral omhoog te kijken. “Met het voetbal dat we hebben laten zien, weten we dat we niet op deze positie horen.” Met een schuin oog kijkend naar de vierde plaats, probeert Verdonk de vinger op de zere plek te leggen. “We hebben veel kansen nodig om te scoren, en onze individuele fouten, worden keihard afgestraft. Vaak ook in de counter.” Aan de instelling, ligt het volgens hem in ieder geval niet. “Die is altijd goed geweest! Daarom is het ook lastig om te weten waar het probleem zit. Daar hebben we het met het team wel over gehad, maar we weten het niet.” Eén ding weet hij wel: “We moeten nu vooral bij elkaar blijven, fanatiek trainen en gas geven.” In zijn geval als middenvelder. “Toen ik aan het begin van dit seizoen bij het eerste kwam, begon ik als centrale verdediger. Dan moet je vooral simpel spelen. Nu sta ik op zes of acht, daar speelde ik in de jeugd ook altijd.” Een linie, waar Verdonk zich meer thuis voelt, vertelt hij. “Je kunt op het middenveld wat vrijer voetballen én ook mee naar voren.” Een rol, die hem wel ligt. “Ik houd ervan om veel energie te leveren en honderd procent te geven.” In zijn debuutseizoen bij het eerste dus. “Daarvoor deed ik vaak mee bij het tweede, maar je merkt dat dat heel anders is. Dit is echt volwassenvoetbal.” Toch is die overstap, vrij soepel gegaan, vindt hij. “Vooral in de jeugd kun je nog wel eens een foutje maken, maar hier wordt iedere fout meteen afgestraft. Daardoor moet je echt goede keuzes maken.”
Met broer
Begonnen met voetballen bij VVR op zijn vijfde en nooit weggegaan, heeft Verdonk inmiddels zijn basisplaats in het vlaggenschip veroverd. En dus zit hij voorlopig meer dan goed op zijn plek. “Het liefste zou ik voor altijd bij VVR blijven en een belangrijke speler worden.” Onder meer, door te helpen in de opbouw. “Ik wil altijd graag de bal hebben en één-tweetjes maken.” Kwaliteiten, waar ze in Rijsbergen dus nog wel even van kunnen genieten. “Al mijn vrienden voetballen hier, ik ken bijna iedereen, en de mensen zijn leuk en aardig. Die doen alles voor de club. Daarom ben ik er gewoon graag!” Samen met zijn broer Tygo. “Die zit ook in het eerste.” Hoe dat is? “Heel leuk! We hebben een beetje dezelfde voetbalstijl en weten wat we van elkaar kunnen verwachten. Ik kan mezelf ook aan hem optrekken.” Ruzie, maken de rechtsback of rechtsvoor en middenvelder op het veld dan ook eigenlijk nooit. “Over de voetbal niet, over andere dingen wel, haha!”
Klik op VVR voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VVR voor meer informatie over de club.