Druk bezig met het organiseren van het jubileumweekend, kijken ze bij NOAD’32 alvast uit naar alle festiviteiten. Want na vijftig jaar damesvoetbal, is het tijd voor een feestje, vindt ook speelster én organisator, Marjolein Colijn. “Dit is toch wel heel bijzonder!”
En als er iemand is die dat kan weten, is het Colijn wel. “Ik voetbal sinds mijn twaalfde bij NOAD’32 en ben nu 46!” Een groot deel van de historie, maakte de inwoonster van Wijchen dus zelf mee. “Er zijn denk ik niet veel verenigingen die vijftig jaar lang doen aan damesvoetbal. Daarom is dit toch wel heel bijzonder!” Een groot feest, kon wat haar betreft dan ook niet uitblijven. “We hebben gekozen voor het eerste weekend van juni!”
Andere sfeer
Wat ze precies gaan doen? Colijn legt het graag uit. “We beginnen op donderdagavond met een toernooi, zeven tegen zeven. Puur voor de gezelligheid, met allemaal teams uit de regio. Van zowel de dames, de 30+ en de MO20.” Een dag later, staat de reünie op de planning. “Over vijftig jaar vrouwenvoetbal. Gewoon om lekker herinneringen op te halen.” Op zaterdag, staat er een brunch gepland, voor alle vrouwelijke leden van de vereniging. “Ook niet-voetbalsters! En daarna doen we een zeskamp, ook voor de heren, en we sluiten de avond af met een groot feest. In het thema van de seventies.” Mede georganiseerd door Colijn, samen met een paar andere meiden en jongens. “Ik werd vanuit de activiteitencommissie gevraagd en doe het graag!” Want trots, dat is de voetbalster op het jubileum. “Dat het al zolang bestaat, vind ik best wel een ding.” Zelf, begon Colijn op haar twaalfde met voetballen. “Dat was toen bij het eerste meisjesteam. Ik heb nooit bij de jongens gevoetbald.” Iets wat ze achteraf, wel jammer vindt, vertelt ze. “Je ziet wel verschil bij meiden die dat wel hebben gedaan. Tussen de jongens leer je toch andere dingen.” Hoe belangrijk is het damesvoetbal voor NOAD’32? “Het zorgt voor een andere sfeer en een stukje gezelligheid in de kantine. Die gezonde mix, is uniek.” En past uitstekend bij de club. “Het is gewoon een heel gezellige vereniging, waar plezier voorop staat.” Ook bij het eerste van de dames. “We zijn heel fanatiek en willen graag winnen, maar niet ten koste van de sfeer.”
Gezelligheid
Gelukkig zit dat bij NOAD’32, wel goed. “De club ziet de waarde van onze vrouwenafdeling in, dus steekt er veel tijd en energie in. Dat is natuurlijk ook de reden dat we al vijftig jaar bestaan.” Een periode, waarin veel is veranderd, heeft Colijn gemerkt. “Door Lieke Martens en al die andere meiden, is het vrouwenvoetbal in Nederland natuurlijk enorm op de kaart gezet. Daardoor kregen we ook bij NOAD’32, veel meer aanwas. In mijn tijd zat je opeens bij de dames, nu heb je echt jeugdteams. Al was dat ook wel leuk, hoor!” Ruim dertig jaar later, doet Colijn dat dus nog steeds. “Ik ben wel een beetje de oma van het hele spul, maar dat vind ik helemaal prima. Ik voetbal nu met dochters van meiden waarmee ik toen ik jonger was bij de dames heb gespeeld. Dat is toch alleen maar leuk?” Eerst als veldspeelster, tegenwoordig als keepster. “Ik was altijd verdediger, nu ben ik één plekje teruggegaan. Behalve als ik meedoe bij de 30+, dan sta ik in het veld.” Maar welke positie Colijn ook speelt, het draait toch vooral om het teamgevoel. “De gezelligheid in de kleedkamer, de slappe klets, maar ook met elkaar een prestatie neerzetten. Het samen doen, blijft toch het mooie van een teamsport.” En van NOAD’32. “De betrokkenheid van de club, het kleinschalige en het ons kent ons. Dat is die Brabantse gezelligheid.” Gezelligheid, waar Colijn nog lang geen afscheid van wil nemen. “Eigenlijk heb ik nog helemaal niet nagedacht over stoppen. Zolang ik het leuk vind en het fysiek gaat, blijf ik het gewoon doen!” Ondanks dat ze daar, een stukje voor moet rijden. “Ik kom oorspronkelijk uit Genderen, maar woon nu in Wijchen. Ik zit lekker in mijn auto en vind het iedere keer fijn om terug naar mijn geboortestreek te gaan!”
Klik op NOAD’32 voor de laatste artikelen over de club.
Klik op NOAD’32 voor meer informatie over de club.