Home Blog Pagina 776

Kevin Biraheij wil jeugdopleiding Slikkerveer in toonaangevende rol

Kevin Biraheij (35) is een man die veel waarde hecht aan respect en omgangsvormen. Vandaar dat hij als jeugdvoorzitter van Slikkerveer zuinig omgaat met zijn vrijwilligers. Biraheij brengt zes tot zeven dagen per week op de club door, dus aan betrokkenheid ligt het bepaald niet. Hij ziet graag dat de jeugdopleiding van zijn club toonaangevend wordt.

Ah, daar hebben we de eerlijke clubman. Zes tot zeven dagen per week pezen voor Slikkerveer is in de ogen van de vrouw van Biraheij toch wat aan de gortige kant, biecht hij met een lach op. “We hebben er weleens discussies over thuis. Het zou van haar wel wat minder mogen. Ik heb er namelijk ook nog mijn vaste baan bij als salesman bij een expediteur in Rotterdam. In de toekomst wil ik mijn activiteiten bij Slikkerveer zeker gaan terugbrengen tot een aantal dagen minder.”

Wanneer het daadwerkelijk zover is, hoopt Biraheij bereikt te hebben dat de kraamkamer van Slikkerveer talenten uit Ridderkerk zelf maar ook elders uit de omgeving uitnodigt tot een lidmaatschap. Dat de opleiding nu al de grootste is van Ridderkerk, draagt bij aan dat optimistische toekomstperspectief. “In technisch opzicht willen we onderscheidend zijn, maar ook willen de jeugd graag maatschappelijke en mentale vorming meegeven. Discipline staat bij ons hoog in het vaandel, terwijl we de jongere jeugd lekker aan het bewegen willen krijgen. Het is op dit moment niet best gesteld met het beweegpatroon van veel jongeren. Het is een beetje een cliché, maar de tablet en de Playstation nemen een groot gedeelte van hun aandacht in. We zien het bij Slikkerveer als onze taak om het bewegen een nieuwe impuls te geven. We willen niet alleen goede voetballers afleveren, maar ook mensen met een gezonde motoriek.”

Biraheij blikt terug op zijn eigen voetbalverleden, dat begon bij concurrent RVVH. Onenigheid over het gevoerde beleid bracht hem op een traject dat naar Groote Lindt en Slikkerveer voerde. “Bij Slikkerveer heb ik een tijd in het eerste gespeeld. Ik weet dus wat het is om op dat niveau te presteren. Daarna ben ik het team van mijn zoontje Giovanni gaan trainen, hij gaat nu de overstap naar SC Feyenoord maken. Een prachtige club, mijn vrouw is ook voor Feyenoord. Ik kom zelf uit een echte Ajax-familie. Maar ik vind Feyenoord ook een prima club. Het maakt me trots dat mijn zoon voor zo’n mooie club gaat spelen.”

Pratend over de benadering van vrijwilligers bij Slikkerveer, sluit Biraheij af met de mededeling dat zij op alle waardering kunnen rekenen. Niets immers, zo weet de jeugdvoorzitter, doet een mens zo goed als een warm woordje of een schouderklopje. “Als je samen respect voor elkaar hebt, kom je tot de beste resultaten. En tot de fijnste manier van werken. Kritiek leveren is makkelijk, maar van een complimentje is nog nooit iemand slechter geworden. Vrijwilligers offeren vrije tijd op er samen wat moois van te maken. Daar moet je als bestuur veel waardering voor hebben.”

Voor meer informatie over Slikkerveer, klik hier.
Meer artikelen lezen over Slikkerveer, klik hier.

SV Duiveland hoopt toch op jubileumweekend in september 2021

Het stond eigenlijk al vorig jaar op het programma, maar toen gooide corona letterlijk alle plannen voor een prachtig jubileum bij SV Duiveland in de war. Alle activiteiten werden in 2020 in de ijskast gezet, maar nu hoopt de zaterdagderdeklasser het jubileumfeest (ter ere van het 75-jarig bestaan) alsnog uitgebreid te vieren op vrijdag 10 en 11 september 2021.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear
“We hebben er lang over getwijfeld, maar toch besloten om het erop te wagen. De omstandigheden worden steeds beter en de vooruitzichten ook. Natuurlijk zal het niet hetzelfde zijn als wat we vorig jaar als jubileumcommissie en als vereniging allemaal wilden realiseren, maar we willen er toch wel bij stilstaan. Want het is toch een mijlpaal die we voor de vereniging én ook voor de gemeenschap niet ongemerkt willen laten voorbijgaan”, zegt voorzitter Hans van der Have.

Op vrijdag zullen er op de velden van het Oostersportpark verschillende zeskamp-achtige spellen worden gedaan voor iedereen ouder dan zestien jaar. Er komt een grote feesttent op het veld te staan waar ’s avonds een DJ zal draaien tijdens het feest. Op zaterdag 11 september zal in de ochtend een voetbalclinic worden gehouden voor de jeugd tot en met vijftien jaar en vindt er een reünie plaats voor (oud)leden om elkaar te treffen en anekdotes op te halen. “En daarnaast zal er nog Walking Football worden georganiseerd, waarbij iedereen gekostumeerd het veld op kan om een balletje te trappen. Dat belooft wel leuk te worden, terwijl om 17.00 uur er een wedstrijd gepland staat tegen FC De Rebellen, het gelegenheidsteam van markante ex-profvoetballers.”

En het jubileumweekend zal worden afgesloten met een feestavond in de tent met een optreden van de Copycat Band. Van der Have: “We hopen al bij al, dat we toch op een mooie manier kunnen stilstaan bij het 75-jarig jubileum. Heel veel mensen waren al in 2019 gestart met de voorbereidingen voor een feestelijk jubileumjaar. Dat is helaas in duigen gevallen, maar we wilden van uitstel geen afstel maken en hebben dus toch besloten het nu wél te organiseren. Alles is ‘onder voorbehoud’ uiteraard vastgelegd en geregeld.”

Wel wordt het maar één weekend dat we nu uitpakken, waar men vorig jaar eigenlijk het gehele jaar allerlei activiteiten wilden doen. “Daarvoor is bewust niet gekozen, maar hopelijk is het ons nu wel gegund. Natuurlijk is Covid niet het land uit maar we denken met de kennis van nu dat het in september mogelijk is om een mooi evenement te organiseren. Alles zal uiteraard worden gedaan met in achtneming van de geldende regels en maatregelen, al hopen we dat die er tegen die tijd zoveel mogelijk vanaf zijn. Hoe dan ook gaan we erbij stilstaan en dat is voor hopelijk iedereen die SV Duiveland een warm hart toedraagt iets om naar uit te kijken.”

Klik hier voor meer artikelen over SV Duiveland

Klik hier voor meer informatie over SV Duiveland

Rijsoord gaat onder leiding van Clemens Bastiaansen voor groei in de hoofdklasse

Met beperkte middelen tot maximale prestaties komen. Rijsoord zet voor het komende seizoen in de hoofdklasse in op groei. Dat doet het met een nieuwe trainer en op tien plaatsen gewijzigde selectie.

Het officiële startschot van dat nieuwe seizoen werd al dinsdag 15 juni verricht. Onder leiding van enkele leden van het bestuur werkte de vernieuwde selectie van de hoofdklasser de eerste training af. Dat gebeurde nog onder leiding van trainer Sieme Zijm, die aan het begin van dit jaar al was vastgelegd door de club, maar daarna een niet te weigeren aanbod van PSV kreeg om fulltime aan de slag te gaan in de jeugdopleiding van de Eindhovense topclub. Zijm gaat bij PSV de talentvolle onder 17-lichting trainen.

“We wisten dat Sieme ambitieus was en gunnen hem die kans”, zei Emo van Dijk van de technische commissie. “Het tekent hem wel dat hij ons niet in de steek wilde laten en de eerste trainingen voor zijn rekening wilde nemen.”

Want Rijsoord moest op zoek naar een nieuwe trainer voor komend seizoen in de periode dat de meeste trainers alweer onder dak waren. Net na de eerste training kon de club de nieuwe oefenmeester presenteren. Clemens Bastiaansen, oud-prof van Willem II, RBC Roosendaal en FC Den Bosch, gaat in het nieuwe seizoen de kraaien leiden.

Daarmee verzekert Rijsoord zich van een ervaren trainer. Bastiaansen was eerder trainer van onder andere Achilles Veen en Dongen, maar trainde vooral jeugd bij bvo’s en was als docent werkzaam bij de KNVB. “Hij maakte tijdens de gesprekken op ons een gedreven indruk”, reageerde Van Dijk. “Hij is een paar jaar geen hoofdtrainer geweest, maar hij gaf aan dat het bij hem weer kriebelde.”


De 62-jarige Bastiaansen krijgt bij Rijsoord de beschikking over een selectie waar de technische commissie behoorlijk aan sleutelde. De overschrijvingsperiode was bepaald niet rustig te noemen. “Er gebeuren altijd dingen die je niet verwacht”, doelde hij op spelers die elders hun heil zoeken. “Maar de balans opmaken zijn we best tevreden met de selectie waarmee we in het nieuwe seizoen ingaan. We hebben bewust ingezet op het versterken van de verdediging en aanval. In de verdediging zijn we daarnaast gaan zoeken naar ervaring. Dat is gelukt. Vorig seizoen was het erg jong, nu hebben we een paar jongens van achter in de twintig en een grote groep van midden twintigers.”

Met die selectie wil Rijsoord proberen een rol van betekenis te spelen in de hoofdklasse, al blijft het doel volgens Van Dijk handhaving. “In vergelijking met de andere clubs beschikken wij over een beperkt budget. Dat is een gegeven en dat was al zo. De start van de competitie zal heel bepalend worden voor het restant van het seizoen.”

Weg: Menno Vooges (Barendrecht), Leon van den Heerik (BVCB), Donovan Lioe Anjie (CION), Chris Promes (Meeuwenplaat), Lorenzo van der Heijden (’s-Gravendeel), Brian van der Heijden (’s-Gravendeel), Tevin Biekman, Mitchell van der Spoel (gestopt), Jochem Bakker (gestopt).

Komen: M Tomasark Zwang (VVGZ), Casper Gerritse (PSV Poortugaal), Angelo Ravensberg (Capelle), Jardel Drenthe (Nootdorp), Tomas Fernandes (FC IJsselmonde), Nick Ruigrok (Westlandia), Shamir de Jesus (RVVH), Jayson Donk (ASWH), Lorenzo Braaf (ASWH).

Voor meer informatie over Rijsoord, klik hier.
Meer artikelen lezen over Rijsoord, klik hier.

Serge Willemstein ziet meidentak Heerjansdam groeien

De meisjesafdeling bij Heerjansdam begint steeds meer body te krijgen. Met een wervingscampagne boorde de club een nieuwe ‘markt’ aan en dat leverde voor komend seizoen al twee nieuwe teams op. “Het is booming”, aldus aanspreekpunt Serge Willemstein.


De 52-jarige Heerjansdammer raakt zelf via zijn dochter – toen pupil, nu puber – betrokken bij de meisjestak van Heerjansdam. “We hebben een paar jaar een bescheiden aantal voetballende meisjes gehad, maar de laatste tijd is daar snel verandering in gekomen. Meisjes weten ons steeds beter te vinden. Er gaat geen dag voorbij zonder mailverkeer, want ik vind dat de nieuwe meisjes en ouders goed moeten worden voorgelicht.”

Willemstein, die geen coördinator genoemd wil worden, zette in april min of meer uit nood een wervingscampagne op. “Ik ben zelf trainer en coach van de meisjes onder zeventien jaar. Dat is ook een leeftijd waarop meisjes gaan twijfelen over doorgaan of stoppen. Deze zomer raken we vijf speelsters kwijt, dus was versterking wel gewenst.”

De club startte een campagne gericht op alle leeftijden en dat wierp snel zijn vruchten af. “We hebben op een basisschool in Heerjansdam een speciale clinic gegeven gericht op meisjes uit groep vijf, zes, zeven en acht. Daar deden meer dan vijftig meisjes aan mee. Blijkbaar werkte dat drempelverlagend, want korte tijd daarop hadden we veel aanmeldingen”, aldus Willemstein. De toestroom was zo groot dat de club inmiddels voor komend seizoen een onder tien en een onder elf op de been krijgt. “Voor de onder elf zitten we nog niet helemaal vol, maar gezien de toeloop verwachten we dat we voor dat team ook snel een volwaardig team bij elkaar hebben.”


De populariteit van het meisjesvoetbal is er voor alle leeftijdsgroepen, want ook Willemsteins’ eigen team, de MO17, kan komend seizoen het veld in. “We hebben inmiddels zestien speelsters en ook de onder vijftien zit lekker vol.”

Volgens Willemstein groeit de organisatie met de teams mee. “Voor komend seizoen hebben we vier nieuwe trainers. Vaders die vol enthousiast zijn.”

Hij heeft voor zijn eigen team een uitgebreide staf geformeerd. “We hebben vier trainers, onder wie Bas Vlasblom die trainer is geweest bij Pelikaan in Zwijndrecht. Zijn dochter zit ook in het team. Ik ben een tijdje alleen trainer geweest, maar dat is eigenlijk niet te doen. Je wilt als trainer ook persoonlijke aandacht geven en daar heb je niet de tijd voor. Nu kan dat wel. Er is daardoor volop oog voor persoonlijke ontwikkeling.”

“Vergis je niet, hoor”, voegt Willemstein eraan toe. “Die meiden zijn fanatiek en ook heel serieus bezig met hun sport en lichaam. In de kleedkamer liggen appels, bananen en tomaten. Dat zie ik niet zo snel gebeuren bij de jongens. Ik moet ook zeggen dat ik zelf mijn best doe om die meiden te prikkelen. Dan zeg ik dat we hier wel naartoe zijn gekomen om te winnen.”

Hij is inmiddels zelf zo gegrepen door het trainersvak, dat hij vorig seizoen is begonnen met een trainerscursus. “UEFA C. Dat heb ik altijd al een keer willen doen. Ik heb nu driekwart gedaan, alleen het praktijkdeel moeten we nog doen. De cursus heb ik zelf betaald. Daar wilde ik de club niet mee op zadelen.”

Voor meer informatie over Heerjansdam, klik hier.
Meer artikelen lezen over Heerjansdam, klik hier.

Trainer Richard Plug heeft zin in het nieuwe seizoen met VVSB

Als profvoetballer ervoer Richard Plug (54) in de jaren negentig dat de invloed van een trainer vaak marginaal is. Dat laat onverlet dat hij graag succes heeft met VVSB. In Noordwijkerhout volgt hij de bouw van het nieuwe complex met verregaande belangstelling. Ontspannen doet Plug op het IJmuiderstrand zijn verhaal.

Toen Plug als trainer van DVS’33 uit Ermelo op bezoek ging bij VVSB, kon hij zijn verbazing over de staat van het complex niet voor zich houden. “Hier wil je niet dood gevonden worden”, klonk het gemeend, waarna Plug twee weken later zijn handtekening plaatste onder een verbintenis met de club.

Bij DVS’33, vertelt Plug, die beroepsvoetbal bij Telstar, FC Dordrecht ’90 en FC Zwolle speelde, was er wat resultaten betreft bar weinig op hem aan te merken. Tien duels hadden tot 25 punten geleid, een aantal waarvoor hij zich als trainer allerminst hoefde te schamen. “Als je dat doorrekent naar het einde van het seizoen, kom je op 85 punten uit. Dan ben je honderd procent zeker kampioen. Maar ik had de pech dat de Technisch Manager die mij naar DVS’33 had gehaald al snel vertrok. Er kwam een nieuwe man en die wilde gelijk zijn stempel drukken. Als trainer leg je het dan vaak af. Ik vroeg mij af of Spakenburg nog geïnteresseerd was in mijn diensten, want eerder wilde die club me graag hebben. Maar zij waren al in gesprek met Eric Meijers, die bij VVSB zat. Wel een grappige samenloop van omstandigheden dat ik hem opvolgde.”

Aanvankelijk kende Plug moeilijke maanden bij VVSB, dat in de derde divisie zaterdag uitkomt en bijna een eeuw terug werd opgericht door werknemers van de psychiatrische instelling Sint Bavo. De start van de huidige jaargang was aanmerkelijk beter voor Plug en zijn manschappen. “Het is jammer dat we door corona maar zo weinig konden spelen. Waar ik in elk geval blij mee ben, is dat we in mentaal opzicht wat sterker zijn geworden. Wel is het zo dat we afscheid gaan nemen van een paar prima jongens. Met Peter Verhoeve, Lars Jansen, Frans van Niel, Ricardo de Vlugt en Mo El Osrouti raken we helaas een aantal goede spelers kwijt. Daar staat tegenover de komst van Peet van der Slot, Nicky Eekhout, Enzo Huntink Jason Halman en drie jonge talenten. We gaan straks zien in de voorbereiding hoe dat gaat uitpakken.”

Uiteindelijk, weet Plug, valt of staat het succes van een elftal doorgaans met het potentieel op het veld. Hij heeft er niet veel mee als trainers hun eigen rol graag benadrukken. “Nee joh, het gaat toch om de spelers? Als jij drie of vier sterke jongens in de as hebt, ben je al heel ver hoor. Dan maakt het niet meer zo uit wat de trainer er allemaal van vindt. Ik ben als trainer van ODIN’59 voor de Rinus Michels Award genomineerd, maar moest daar eigenlijk een beetje om lachen. Ik had gewoon heel goede spelers tot mijn beschikking en daardoor haalden we succes. Ik zag die nominatie ook helemaal niet als een persoonlijke verdienste. Het was veel meer een eer aan de hele club en aan de vier prachtige jaren die ik bij ODIN’59 heb meegemaakt. Je moet de invloed van een trainer niet overschatten.”

Plug is in het dagelijks leven hypotheekadviseur en koestert een verregaande interesse voor bouwprojecten. Vandaar dat hij ook de totstandkoming van het complex van VVSB op de voet volgt. “Ik kan daar echt van genieten. Samen met een supporter, Geek, ik noem hem ‘Gekie’, ga ik elke twee weken even kijken om te zien hoe mooi het wordt. Het bouwproces vind ik gewoon machtig interessant. Dat had ik vroeger al, toen ik als administratieve kracht bij een bouwbedrijf werkte en op locatie mocht gaan kijken.”

Een andere activiteit die Plug buitengewoon goed bevalt, is het bezoeken van het strand in zijn woonplaats IJmuiden. Hij groeide op in de havenplaats en raakte vergroeid met IJmuiden. “Ze zeggen dat het strand het lelijkste van heel Nederland is, waar je óók niet dood gevonden wil worden. Maar ik vind het een paradijs. Als het lekker weer is, ben ik op het strand te vinden. Mijn beste vriend verhuurt hier strandbedjes, zijn bedrijf heet Charlot aan Zee. Ik mag die naam misschien niet noemen, maar wil mijn vriend helpen in moeilijke coronatijden, zie je? We moeten elkaar allemaal een beetje ondersteunen.”

Klik hier voor meer artikelen over VVSB.
Klik hier voor meer informatie over VVSB.

Vrijwilligers SKNWK zorgen voor compleet gerenoveerde kantine

NIEUWERKERK – Hij is al een levenlang lid bij SKNWK uit Nieuwerkerk, maar de laatste vijftien jaar niet meer actief als speler. Toch zet Steven Neele zich op velerlei vlakken in voor het wel en wee van zijn club via tal van uiteenlopende commissies. Zo coördineerde hij onder andere samen met de huidige voorzitter Robbert van de Zande de verbouwing en renovatie van de kantine. Met een prachtig eindresultaat als gevolg.

Ruim een half jaar is er door een hele groep vrijwilligers vele uren en dagen geklust in de kantine op sportpark Het Springer. Neele heeft naar eigen zeggen zelf ‘twee linkerhanden’, maar ik weet wel wat het is om zaken in goede banen te leiden. “En dat is dus ook exact de rol die ik op me heb genomen. Ik werk parttime in de facilitaire sector dus wat dat betreft heb ik wel de parate kennis die goed van pas kwam. Samen met onze huidige voorzitter Robbert van de Zande hebben we de coördinatie op ons genomen en het team van vrijwilligers aangestuurd. Vele handen maken licht werk zeggen ze altijd, maar bij ons was dat zeker het geval. In ruim een half jaar tijd zijn er bergen werk verzet en hebben we met z’n allen een prachtig eindresultaat gerealiseerd.”

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

In juni 2018, dus nog ruim voor de coronapandemie, is een aantal fanatieke vrijwilligers eerst begonnen met herstelwerk aan de buitenzijde van de kantine. “Zo is er toen nieuw trespa geplaatst en werden aan de dakkapellen de goten vervangen. In de zomer van 2019 is het restant van de werken verder uitgevoerd en de afgelopen zomer was het schilderwerk aan de beurt. Vanwege de coronaperiode en het dus ook noodgedwongen sluiten van de kantine, hadden we als vereniging besloten dat het een goed moment was om dan maar alvast ook binnen de kantine onder handen te nemen. Eerder als gepland, maar de tijd gaf ons die gelegenheid. En als je ziet hoe het uiteindelijk is geworden, dan mogen we met z’n allen trots zijn.”

Elke zaterdagochtend met een ploeg, maar ook doordeweeks en s ’avonds is er door een groep handige leden steevast doorgewerkt. “Schilderwerk, een nieuwe lambrisering rond de bar, de vloer, de wanden, het glaswerk. Nieuwe tv-schermen, internetkoppelingen, een overzichtelijke bar, de toiletgroep, stroomvoorziening en ga zo maar door. Letterlijk alles hadden we uitwerkt met een werkgroep en is ook uitgevoerd. Toekomstbestendig en ook veel met lichtsensoren kijkend ook naar deze coronatijd en hygiëne. We zijn een ambitieuze club, waar we jong en oud een plek willen bieden. Een plek ook die modern is en toch ook de clubelementen terug laat komen. We denken dat we met deze verbouwing en upgrade daaraan zeker een boost hebben gegeven en te hebben voldaan. We kunnen er in elk geval weer even tegen de komende jaren.”

Klik hier voor meer informatie over SKNWK.
Lees hier meer artikelen over SKNWK

Fred van der Helm wil jeugd behouden bij DZC ’09

DREISCHOR – Het was voor velen een bijzonder voetbalseizoen, maar met name de extreem kleine verenigingen hebben het misschien nog wel extra lastig. Want waar op een gegeven moment de regels het toestonden om onderling jeugdwedstrijdjes te spelen, daar was dat bijvoorbeeld bij DZC’09 met slechts één jeugdteam een onmogelijke horde.

“En dat is natuurlijk enorm lastig om dan de boel gemotiveerd en actief te houden. Want we zijn een heel kleine vereniging met alleen nog een JO11 en een eerste team dat reserveklasse speelt. Nu hebben we wel weer een beginnend JO7 groepje, maar dat is nog erg pril. En dan helpt zo’n coronaperiode natuurlijk ook niet echt mee’, zegt Fred van der Helm, al jarenlang actief als trainer bij het jeugdelftal. Eerst was het de JO9 en inmiddels dus de JO11.

Webbanner VoetbalJournaal Robey-sportswear-teamkleding-teamwear

In het verleden keek de club uit Dreischor wel om te gaan samenwerken en zijn er ook contacten geweest met bijvoorbeeld Nieuwerkerk, maar toch is vooralsnog besloten om zelf het jeugdteam nog op Sportpark De Mol actief te houden. “We steken als vereniging natuurlijk de kop niet in het zand, maar willen graag de boel op het dorp een beetje leefbaar houden. Dan is het behoudt van jeugd wel essentieel. Er zijn al wat oudere jeugdspelers inmiddels naar Nieuwerkerk gegaan, simpelweg omdat we niet genoeg leden hadden om in hun leeftijdsgroep een elftal te formeren. Dat houd je dan uiteraard niet tegen, want dat de jeugd blijft bewegen is het allerbelangrijkste”, aldus Van der Helm, die zelf ook nog voetbalt in het eerste elftal.

Voor de JO11 én voor het eerste team liggen overigens in het clubgebouw gloednieuwe tenues klaar, maar die zitten nog in de verpakking. “We zouden ze gaan gebruiken in het afgelopen seizoen, maar eer dat goed en wel begonnen was, was het alweer klaar. Dus nu kunnen we in elk geval de eerste wedstrijden van het aankomende seizoen vol frisse moed beginnen, in een nagelnieuw tenue. Al kan de jeugd ze al aandoen tijdens de Regiocup. Dat is een pleister op de wonde en toch nog iets van een leuke seizoenafsluiter. Het werd ook wel écht tijd, want die kinderen wilden niets liever dan weer eens tegen andere kinderen kunnen voetballen.”

Klik hier voor meer informatie over DZC ’09
Lees hier meer artikelen over DZC ’09

Kozakken Boys blijft stappen zetten op gebied van meisjes- en damesvoetbal

Meisjes- en damesvoetbal zit al een paar jaar in de lift in Nederland. Dat heeft onder meer te maken met het succes van het Nederlandse damesteam, dat al een paar jaar top presteert. Ook bij Kozakken Boys worden er stappen gezet op het gebied van meisjes- en damesvoetbal. Coördinator Joost Kant kijkt met een tevreden gevoel naar alle ontwikkelingen.

werktalent_255550“Het wordt steeds groter”, zegt Kant over de meisjes en dames bij Kozakken Boys. “Volgend jaar komt er een MO9 en MO11 bij. Dan hebben we vanaf de MO9 tot MO19 elke lichting vol, voor het eerst. Dat is mooi. En er komt volgend jaar ook weer een damesteam. Dat is twee jaar geleden uit elkaar gevallen, maar nu komen we met een recreatief team terug. Dat gaat één keer in de week trainen en op zaterdag voetballen, dat is hartstikke leuk. Het is eigenlijk alleen maar positief.”

Clinic
Halverwege mei organiseerde Kozakken Boys een clinic voor meiden, waar Kant nog altijd met veel plezier op terugkijkt. “Het was voor iedereen, alle leeftijden. Maar voor mij was het vooral belangrijk om extra speelsters te krijgen om een MO11 te maken. Dat is gelukt en daaruit is ook nog een jonger meisjesteam gekomen. Dat is mooi. Maar het was sowieso een topdag, helemaal door de A-selectie verzorgd. Het is gedaan door trainer Rick Adjei met zijn spelers. Ze hebben het echt heel leuk gedaan.”

“Er waren over de honderd aanmeldingen”, vervolgt de voormalig jeugdvoetballer van Kozakken Boys en selectiespeler van Altena zijn verhaal. “Ongeveer tachtig speelsters die al bij ons spelen hebben meegedaan, daarnaast hebben nog twintig tot dertig ‘onbekende’ speelsters mee gedaan. Dat was voornamelijk in de jongste categorie. Het was echt een topavond.”

Meiden die niet bij de clinic waren, maar in de toekomst wel bij Kozakken Boys willen voetballen kunnen altijd proefdraaien. “Ja, dat kan zeker. Meestal kun je zo’n vier tot zes keer lekker meedoen. Op een gegeven moment willen we dan weten of je het iets vindt en of je lid wil worden. En ook als een team vol zit mogen ze gewoon komen, meetrainen kan namelijk altijd. Dan kun je ontdekken of het iets is.”

Dames
Een damesteam keert dus ook weer terug bij Kozakken Boys. Recreatief. Als het aan Kant ligt, dan mikt het in de toekomst ook op een prestatief damesteam. “We hebben een lichting die eigenlijk bij de Onder 11, Onder 13 en Onder 15 bij elkaar heeft gezeten, dat al jaren samen voetbalt. Het zou mooi zijn als we daar straks een heel leuk dames 1 van kunnen maken.”

“Een aantal jaar geleden hebben we het ook geprobeerd, wilden we naar de derde klasse gaan. Er kwam toen ook een serieuze trainer voor de groep. En toen hadden een paar meiden ineens iets van ‘oei, dit is het eigenlijk niet’. Op dat moment hadden we er niet de geschikte groep voor. Maar met wat er nu in de MO17 en MO19 loopt, kunnen we een heel leuk team maken als ze allemaal blijven voetballen. En dat wil de club ook wel.”

Gezelligheid
Kant krijgt sowieso volledige medewerking binnen Kozakken Boys, de club waar hij nu heel wat uurtjes doorbrengt. Het hele gezin doet dat. Hij kwam zelf terug bij de club toen de oudste kinderen van het gezin op voetbal wilden, inmiddels is iedereen op zaterdag op het sportpark in Werkendam te vinden. Kant vanuit zijn rol als trainer van de JO11-1, waar de jongste dochter in speelt, en de MO17, coördinator en wedstrijdsecretaris van de meiden en dames. Zijn vrouw Marceline staat als het eerste thuis speelt in ‘het bakske’, de buitencorner waar koffie, thee en dat soort dingen te krijgen zijn. “En ook de meiden, Dione, Zoë en Robine, lopen hier dan rond. Zaterdag is gewoon voetbal!”

In die negen jaar dat hij nu terug is bij Kozakken Boys heeft hij de meidenafdeling zien groeien. En dat maakt hem blij. “Als het eerste speelt staat er ook een grote groep meiden. Ik denk niet dat ze veel van de wedstrijd zien, maar het is wel heel erg gezellig. Het is echt goed voor de sfeer binnen de club. Het is heel leuk dat het zo gegroeid is. We zijn al jarenlang met een groepje – deels ouders en een deel ook geen ouders – bezig met het trainen van meidenteams. Dat is echt hartstikke leuk. Voor volgend seizoen zoeken we nog een MO9-trainer, maar verder is alles al ingevuld.”

Ook qua teams zit het goed voor het nieuwe seizoen. “Alles is volgend jaar vervroegd over gegaan, dus dat schuift allemaal door. Na komend seizoen krijgen we wel een puzzel die we op moeten lossen, omdat een paar van de meiden dan door moeten naar de dames, omdat ze qua leeftijd niet meer bij de meiden mogen spelen. Maar dat is iets voor later. Nu ben ik vooral heel blij met hoe het nu gaat. En als je ze dan nu zo’n Regio Cup ziet spelen, de jeugd weer vol aan het voetballen. Schitterend!”

Klik hier voor meer artikelen over Kozakken Boys.
Meer informatie over Kozakken Boys: Klik hier.

Stef Huszarik brengt meisjestak BVV Barendrecht naar hoger level

Een gerenommeerde amateurclub als BVV Barendrecht, weet Stef Huszarik (55), kan welbeschouwd niet zonder fatsoenlijke vrouwenafdeling. Vandaar dat hij al ruim een jaar zijn organisatietalent aangrijpt om de vrouwentak verder gestalte te geven. Huszarik is tevreden met de vorderingen die hij maakt. Hij voelt zich kiplekker op sportpark De Bongerd.


De lokroep van Barendrecht kwam exact op het juiste tijdstip, vertelt Huszarik aan het begin van zijn verhaal. Bij VV Rhoon, waar hij lang werkzaam was, botste hij wat inzicht betreft met clubgenoten toen hij het Jongens Onder 17-team onder zijn hoede had. “Niks aan te doen, dat gebeurt soms”, zegt de man die zelf ooit voor Sparta Rotterdam en SVV uitkwam en zowel in het mannen-als vrouwenvoetbal duizenden trainingen gaf. “Ik was heel blij dat Barendrecht mij benaderde. De club had wel een vrouwentak, maar die was duidelijk voor verbetering vatbaar. Grootste probleem was dat de meisjesteams vooral door ouders werden getraind. Op zich is daar niets mis mee, want die mensen zaten vol goede bedoelingen en deden erg hun best. Maar om progressie te boeken, was het geen ideale situatie.”

Met veel genoegen en enthousiasme aanvaardde Huszarik de functie van Technisch Jeugd Coördinator bij de meisjes. Gevolg van zijn aanstelling was de entree van bekwame en al even enthousiaste trainers. ‘”In het verleden heb ik geleerd dat meisjes meer begeleiding nodig hebben dan jongens. Er is meer specifieke hulp nodig om hun technische en tactische vaardigheden te ontwikkelen. Daarom heb ik ervoor gezorgd dat alle zes de jeugdteams drie trainers ter beschikking kregen. Eén hoofdtrainer dus en twee trainers die hem kunnen assisteren. Het was best een klus om die mensen te vinden. Maar door goed te zoeken, is het met toch gelukt. Patrick Molendijk bijvoorbeeld heeft een belangrijke rol gekregen. Net als Caroline van den Berg-Chin a Joe. Zij was al erg actief bij de club en kan nu ze haar diploma’s heeft gehaald training geven bij de MO17.”

Een ander persoon die met klaroengeschal wordt ontvangen door Huszarik, is Omar Tahya. Het betreft een man met een Molukse achtergrond, die als voetballer te bewonderen was bij clubs als Ajax en Go Ahead Eagles. Huszarik zwijgt even, zoekt de juiste toon en licht dan toe hoe hij per saldo bij deze trainer uitkwam. “Mijn vrouw is ook Moluks en Omar is familie van haar. Ik weet wat hij kan, Omar kent het klappen van de zweep. Ik weet wel dat het soms verdacht overkomt als mensen familieleden benaderen, maar ik doe het in het belang van Barendrecht. Als je een man met zoveel kennis binnen kunt halen, moet je nooit aarzelen.”

Al met al, weet Huszarik, zal Barendrecht komend seizoen met zes volwaardige meisjesteams op het toneel verschijnen. Zowel de Onder 15, Onder 17, als de Onder 19 is met twee formaties vertegenwoordigd. “Er zitten goede speelsters bij hoor. Ik sluit niet uit dat sommigen het betaalde voetbal gaan halen. Ons eerste komt uit in de hoofdklasse, wat een niveau is waar we tevreden mee zijn. Maar voor een aantal speelsters is er meer haalbaar. Ik zie een meisje als Michelle Stubbs echt een serieuze gooi naar een BVO doen in de toekomst. Zij is spits en erg veelzijdig.”

Dat de samenwerking met de vrouwen van Excelsior Rotterdam na drie jaar op enigszins bittere wijze werd gestaakt, betekent allerminst dat Barendrecht verder met hoofdbrekens door het leven zal gaan. ‘”We staan nu op eigen benen en zijn goed bezig”, besluit Huszarik. “Het vrouwenvoetbal had lange tijd geen prioriteit, maar inmiddels worden we helemaal serieus genomen. Ik zou er ook geen zin in hebben als we er maar een beetje bij hingen. Naast mijn werk bij Pro Rail, heb ik bijna een fulltime job bij Barendrecht. Dat hou je alleen vol als je eer van je werk hebt.”

Voor meer informatie over BVV Barendrecht, klik hier.
Meer artikelen lezen over BVV Barendrecht, klik hier.

Dillis de Vries geniet bij Woudrichem

Eind jaren negentig en het begin van deze eeuw was Woudrichem een stabiele tweedeklasser, met een uitstapje van een jaar in de eerste klasse. Daarna zakte de club in een paar jaar tijd af naar de vierde klasse. Dillis de Vries maakte vervolgens de opmars op Sportpark Het Bolwerk mee, met twee kampioenschappen en een terugkeer in de tweede klasse.

werktalent_255550Over het afgelopen seizoen kunnen we kort zijn. “Hou maar op”, zegt De Vries meteen. “Maar ik denk dat het straks snel weer went. Die omslag is makkelijker dan de omslag die we gemaakt hebben naar alleen maar trainen. Ik vergeleek het een beetje met hardlopen, daar heb ik ook zo’n hekel aan. Het is een beetje doelloos vooruit lopen. Trainen was nu een beetje hetzelfde. Waar deed je het voor? Af en toe was het moeilijk motivatie op te brengen. Aan de andere kant: trainen was het enige wat nog kon, dat was het enige lichtpuntje.”

Promotie
De buitenspeler kruipt qua jaren voorzichtig richting een jubileum bij Woudrichem, het tiende seizoen is in aantocht. Het mooiste in die jaren? “De kampioenschappen. Van de vierde naar de derde klasse en na een paar overbruggingsjaren in de derde klasse met promotie naar de tweede klasse. Dat jaar verloren we maar één wedstrijd en hadden we een record met minst gepasseerde verdediging.”

De Vries maakte de opmars vanuit de vierde klasse, toen Woudrichem qua voetbal ‘in een soort put zat’, naar de tweede klasse mee. “Eigenlijk hebben we toen de stijgende lijn te pakken gekregen, een soort wederopstanding.”

Een nieuwe promotie zou voor Woudrichem aan de ene kant mooi zijn, hoewel een langer verblijf in de tweede klasse ook veel voordelen heeft. “Wellicht zouden we een gooi kunnen doen naar promotie. Het is een sportieve droom. Maar de tweede klasse is een superklasse voor Woudrichem, met heel veel derby’s. In de eerste klasse is het voetballend nog een stukje beter, terwijl wij het moeten hebben van strijd en passie in het team. Dan kom je in de eerste klasse wellicht tekort. Het is voor ons geen kwestie van moeten of een uitgesproken doel.”

Plezier
De Vries moet het hebben van zijn snelheid en individuele actie. En als 27-jarige aanvaller met flink wat ervaring kon hij meerdere keren zelf omhoog qua niveau. “Ik heb wel vaker de vraag gehad of ik elders op een hoger niveau wilde spelen. Maar ik kom uit Woudrichem en heb het hier zo naar mijn zin. Ik speel met jeugdvrienden en met jongens die nu mijn vrienden zijn. Mooier kan het eigenlijk niet, ook omdat het nog steeds een goed niveau is.”

“Ik zit ook op school, waardoor ik maar één keer in de week kan trainen. Bij een club die hogerop speelt, is dat een lastiger verhaal. Ik zit hier lekker save, kan op het fietsje naar de club en dus ook op het fietsje weer naar huis. Op het amateurniveau haal ik meer gram uit de gezelligheid en het teamgevoel dan dat ik per se nog voor sportieve ambities wil gaan.”

Klik hier voor meer informatie over VV Woudrichem
Klik hier voor meer artikelen over VV Woudrichem

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.