MIDDELBURG – Nu de competitie eindelijk weer is begonnen en het eindelijk weer om de punten gaat, dan moet Niels Ouwerkerk noodgedwongen toekijken vanaf de zijlijn. De verdediger van MZVC uit Middelburg kampt met een blessure, die hij op ongelukkige wijze opliep tijdens de voorbereiding.

“We speelden op de Borssele Sloepoort Cup en na een ingooi botste ik vol op een ploeggenoot. Die had in een duel een onschuldig duwtje gekregen, maar dat had wel grote gevolgen. Voor mij dan toch in elk geval. Want ik hield aan de botsing een gebroken jukbeen en een gescheurde oogkas over. Dus voordat het seizoen begonnen was lag ik er alweer uit helaas. De prognose is dat ik in november weer kan gaan voetballen dus ik moet nog even geduld hebben.”

Ouwerkerk is bezig aan zijn derde seizoen bij de Middelburgse vierdeklasser, maar veel geluk heeft hij nog niet gehad op sportief vlak. Want ging in de eerste twee seizoenen vroegtijdig de stekker eruit vanwege corona, ziet hij nu zijn competitiestart gedwarsboomd worden door een blessure. “Dat is inderdaad jammer, maar niettemin heb ik het hier enorm naar mijn zin. Het is een kleine maar gezellige vereniging. Een stukje dorps karakter in de grote stad en dat bevalt me wel. Ik ben hier enorm goed opgevangen en voel me op mijn gemak. De gezelligheid en het plezier zijn hoog en dat is voor mij op dit moment het belangrijkste. Ik voetbal voor mijn plezier, al ben ik op het veld wel bloedfanatiek en wil ik altijd winnen. Hopelijk kunnen we mikken op een plek in de top-vijf en wellicht een periode dit jaar.”

Hij begon als klein jochie bij het toenmalige Middelburg te voetballen bij de mini’s. Een team dat destijds door zijn vader werd opgestart omdat Niels en zijn tweelingbroer als vierjarigen thuis niet meer te houden waren. “We waren altijd met een bal in de weer. Overal in en om het huis, dus onze ouders besloten maar dat het tijd was om naar een club te gaan. Voor mijn leeftijd was er nog geen ploegje en dat is mijn vader toen gestart. Hij was dus ook onze eerste trainer. Tot de D1 speelde ik bij Middelburg en daarna tot en met de A1 voor fusieclub Zeelandia Middelburg. In de A1 heb ik nog wel een seizoen samengespeeld met mijn tweelingbroer, die daar nu nog in het eerste elftal voetbalt.”

Ouwerkerk speelde er vooral in het tweede elftal tot hij besloot om eens elders te gaan kijken en overstapte naar vierdeklasser Nieuwland. “Dat heb ik twee seizoenen met veel plezier gedaan. Daarna heb ik nog drie seizoenen in het tweede elftal van Zeelandia gespeeld tot men besloot de overstap te maken naar het zaterdagvoetbal en ons team min of meer ophield. Aangezien ik niet in aanmerking kwam voor het eerste heb ik toen besloten om de overstap te maken naar MZVC. En daar heb ik nog geen seconde spijt van gehad. We hebben een goeie groep die bestaat uit harde werkers, ervaren krachten, creatievelingen en goaltjesdieven.”

De verdediger gaat overigens ook nu met zijn blessure vaak naar de club en blijft betrokken bij het team. In zijn vijfentwintigste seizoen als voetballer werd hij dus ‘getrakteerd’ op een onbedoelde blessure die hem nog even aan de kant houdt. Maar zodra hij weer kan zal hij er staan voor de club. Met masker in eerste instantie. “Zonder twijfel! Gelukkig heb ik nog een masker liggen thuis, want ik heb ooit al eens mijn neus gebroken in het verleden. Dus dat komt binnenkort in elk geval dan goed van pas.”

Klik hier voor meer informatie over MZVC
Voor meer artikelen van MZVC klik hier

VLISSINGEN – Na een flink aantal voetbaljaren in de top van het Zeeuwse amateurvoetbal bij VC Vlissingen en v.v. Kloetinge keerde Etiënne Mallie (33) begin vorig seizoen terug bij zijn jeugdliefde SV Walcheren. De routinier hoopt er een flinke bijdrage te kunnen leveren om van SV Walcheren een stabiele tweedeklasser te worden.

“Dat is wel de drijfveer inderdaad. Samen met nog een aantal andere routiniers én een berg aan talentvolle jongens moeten we daar toch wel toe in staat zijn. Walcheren heeft natuurlijk in het begin van de corona ‘geluk’ gehad dat ze niet zijn gedegradeerd en op dit niveau konden blijven. Vorig seizoen had iedereen, net zoals ik natuurlijk ook, er heel veel zin in en was het na amper een maand voorbij… We hebben als selectie het gehele jaar doorgetraind, binnen de geldende regels, om dit seizoen goed getraind aan de start te staan.”

En de start was veelbelovend. Mallie en zijn ploeggenoten begonnen met een driepunter tegen ’s Heer-Arendskerke. Al liet VVGZ daarna zien, dat het voor de Zeeuwse teams in de 2^e Klasse E van het zaterdag een ploeg is om rekening mee te houden. “Die waren een maatje te groot. Wij hebben een mooie groep met allemaal spelers die afkomstig zijn uit Vlissingen en die veelal ook zijn doorgestroomd vanuit onze eigen jeugd. Een goeie mix ook bovendien, van routiniers en talenten. Jonge jongens die wij aan de hand moeten nemen om te kunnen doorgroeien naar een mooi niveau. Zodat zijn uiteindelijk ervoor kunnen zorgen dat SV Walcheren een stabiele ploeg blijkt in de tweede klasse.”

Mallie begon als vijfjarig jochie te voetballen bij de geelhemden, waarna hij zijn plafond van zijn kunnen opzocht bij Kloetinge en later VC Vlissingen. Inmiddels gaat hij weer elke training ‘op het fietsie’ naar de trainingen op Sportpark Bonedijke “Dat is heerlijk en voelt ook weer enorm vertrouwd. De ervaringen die ik bij Kloetinge en later bij Vlissingen als speler heb opgedaan, die komen me nu prima van pas. Het is heerlijk om tussen die jonge gasten op het veld te staan en ze waar ik kan te coachen. Dat is een geweldige rol om te vervullen. We hebben met Anthony Orprecio en ook de nieuwe assistent Len Eversdijk een jong trainersduo en met Marco Schroevers een nieuwe elftalleider. Zij doen het geweldig en samen proberen we allemaal een bijdrage te leveren aan het sportieve doel wat we hebben gesteld met z’n allen en dat is sowieso handhaven. Wat er dan verder nog gebeurt, dat is allemaal bonus.”

De middenvelder, die ook centraal achterin uit de voeten kan, trainde in het verleden ook al eens één de A-jeugd bij zijn club en ziet dat er ook nu weer een talentvolle lichting zit aan te komen vanuit die JO19. “Dat ziet er voor wat betreft de toekomst hier in mijn ogen dus goed en hoopvol uit. Het is nu wel aan ons om ervoor te zorgen dat we zo goed mogelijk presteren en op termijn die doorstroming makkelijker maken. Er is weer volop concurrentie voor de basisplaatsen en dat is heerlijk. Het zorgt ervoor dat de trainingen van hoog niveau zijn en dat iedereen er vol voor wil gaan. Op die manier til je elkaar omhoog en haal je bij elkaar het beste naar boven. Dat is wat we willen en wat ook nodig is om in deze tweede klasse te kunnen overleven en wie weet op termijn ook bovenin moet kunnen meedoen. Daar speel ik zolang ik fit blijft graag een prominente rol in.”

Klik hier voor meer artikelen over VC Walcheren

Voor meer informatie over Walcheren, klik hier.

SEROOSKERKE/VEERE – De Samenwerkende Jeugd Opleiding Serooskerke/ Veere loopt nu enkele seizoenen en dat gaat volgens beide partijen tot grote tevredenheid. De teams doen het op hun eigen niveau naar behoren en geregeld stromen er naar zowel derdeklasser Veere als tweedeklasser Serooskerke spelers door richting de senioren.

“Dat is ook uiteindelijk het streven, dat we jaarlijks proberen om één of twee spelers te kunnen toevoegen aan de selectie van onze eerste selecties, of in elk geval richting de senioren. Want hoewel het aantal jeugdspelers door de jaren heen is afgenomen, moeten we wel proberen om toekomstgericht te blijven werken en opleiding”, aldus Hans Wattel.

Wattel is bestuurslid technische zaken bij Serooskerke, één van de trainers bij de JO19 binnen de SJO en nu tot en met november interim-trainer bij het eerste team van Serooskerke. “Na het vertrek van hoofdtrainer Wesley Visser hebben ze me gevraagd om samen met Pieter den Hollander de eerste selectie onder mijn hoede te nemen totdat er een nieuwe hoofdtrainer is gevonden. De gesprekken zijn gaande, dus ik verwacht dat daar voor de winterstop iemand is aangesteld. Tot die tijd moet ik nu even mijn aandacht verdelen tussen de JO19 en het eerste team. Maar de JO19 is in goede handen, want Met Joachim Cornelisse, Arnold Schrey, Jacco Riemens en Job Dekker hebben we een goed en prettig begeleidingsteam.”

Naast de JO19, was Wattel ook al trainer bij de JO17 binnen de SJO, waarbij ze de zaken volgens hem goed voor elkaar hebben. “We hebben dit seizoen zelfs twee teams in de JO19 en dat is wel eens anders geweest. Bovendien horen we vaak dat clubs zelfs moeite hebben om één elftal te formeren in die leeftijdscategorie, dus zo slecht doen we het hier zeker niet met z’n allen. De afgelopen seizoenen zijn we met de JO19 en ook andere jeugdteams vaak actief geweest in de eerste of tweede klasse. Dat is ook noodzakelijk om ervoor te kunnen zorgen dat de uiteindelijke overstap richting de senioren niet een veel te grote wordt. Want de kans op afhaken is binnen de hoogste leeftijdsgroepen vaak het grootste en dat willen we als dorpsclubs natuurlijk zien te voorkomen.”

Met de drie verschillende rollen die de 54-jarige oud-speler van de zaterdag tweedeklasser zijn de dagen fors gevuld. Hij vindt zichzelf regelmatig terug op of naast het voetbalveld. “Dat is voor mij ook erg welkom. Ik weer sinds de corona veelal vanuit huis, dus zie ik het voetbalveld als een welkome uitstap buiten de deur. Het is vooral ook erg fijn dat het weer kan en mag. Want vooral de zaterdagen waren toch een stuk ‘leger’ zonder de wedstrijdspanning die je normaliter ervaart. Ik geniet er in elk geval volop van en als je ziet hoe de spelers genieten, zowel bij de senioren als bij de jeugd… Wat het voetbal dan toch betekent en met ze doet… Dan pas besef je hoe verknocht we allemaal aan het spelletje zijn.”

Klik hier voor meer artikelen over SJO Serooskerk/Veere.

SEROOSKERKE – Onverwacht, dat was voor Aron Wattel de mededeling van de inmiddels vertrokken trainer Wesley Visser dat hij dit seizoen de aanvoerdersband zou dragen. Vaste aanvoerder Björn Francken ligt er door een zware knieblessure het gehele seizoen uit en reserve-captain Jeffry Poppe vond dat een jongere speler het aanvoerderschap maar op zich moest pakken. Dat werd dus Wattel.

“Een hele eer natuurlijk. Niet dat het superveel extra druk geeft, maar ik ben er wel trots op ja. Ik loop hier al sinds ik achter een bal kon rennen rond op de club. En als je dan wordt gevraagd om de aanvoerdersband bij het eerste elftal te dragen, dat was wel een verrassend mooi moment.”

Hoewel Wattel ‘nog maar’ vierentwintig jaar is, zijn er dit seizoen een aantal nóg jongere gasten bij de eerste selectie aangesloten nadat een aantal basiskrachten vertrok. “Ik speel sinds mijn achttiende in het eerste en behoor inmiddels tot de ‘oudere garde’ van de selectie. De keus viel op mij,  mede ook omdat ik met mijn scorende vermogen en assists regelmatig bepalend ben voor het team, al vind ik wel dat ik zeker nog wel constanter moet worden qua prestaties. Een vaste waarde ben ik ook al een tijdje en tijdens wedstrijden probeer ik zo goed mogelijk het voortouw te nemen. Dat zit er van nature wel in, al vind ik mezelf nog steeds geen échte leider en zal ik nog wat moeten groeien in mijn nieuwe rol. Ik ben ook al jaren lid van de spelersraad, maar toch kwam het als een verrassing, dat de trainer niet voor een oudere selectiespeler koos maar voor mij. Maar ik heb het trots geaccepteerd en deze uitdaging ga ik natuurlijk graag aan.”

Wat ook een uitdaging wordt, is om zich met Serooskerke opnieuw in de middenmoot te nestelen van de Zaterdag 2^e Klasse E. “We hebben geen al te beste voorbereiding gehad. Als je wedstrijden verliest van derdeklassers, met alle respect, dan ga je niet met heel veel vertrouwen het nieuwe seizoen in. Als dan ook nog de trainer vertrekt vanwege nieuwe werkomstandigheden…. Dan kan je wel indenken, dat we geen al te ambitieuze doelstellingen hebben opgeschreven voor dit seizoen.”

Wesley de Visser vertrok en daardoor staat diens assistent Pieter den Hollander voor de groep, samen met Hans Wattel, inderdaad de vader van. “Het is wel raar om op die manier een nieuwe seizoen te starten, zeker omdat we zo lang hebben stilgelegen. Dan wil je graag, maar moet je realistisch zijn. Er zijn twee gasten van JVOZ gekomen en we hebben veel potentie in de selectie, al moet dat ook groeien. Dat vraagt tijd en dan moet je proberen te overleven in eerste instantie. Al is het zaak voor ons om in het begin van het seizoen we wat punten te pakken. Want de échte topteams krijgen we wat later. Als je dan daarvoor al wat wedstrijd hebt weten te winnen, dan is dat meer dan welkom. Als we boven de rechterrij kunnen uitkomen, dan hebben we het prima gedaan.”

Meer artikelen lezen over VV Serooskerke? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Serooskerke.

SEROOSKERKE – Dit is voor Han Wondergem (61) een bijzonder voetbalseizoen. In de eerste plaats omdat het zoals hij zelf zegt ‘eindelijk weer mag en ergens om gaat’, maar anderzijds ook omdat het zijn twintigste (!) seizoen is als grensrechter bij het eerste elftal van tweedeklasser Serooskerke. Het maakt hem inmiddels dus ook al een ‘bekend gezicht’ op de Zeeuwse velden.

“Dat merk je inderdaad wel als je langs de lijn loopt en de supporters verwelkomen je of reageren op een beslissing die je als grensrechter neemt. Over het algemeen reageert iedereen wel overwegend positief gelukkig, maar het kan soms wel ook eens heftig zijn. Het was vroeger wel leuker en cynischer als mensen wat riepen naar je. Maar ik haal er mijn schouders voor op, dat is het beste. In die twintig seizoenen heb ik inmiddels wel een soort olifantenhuid gekweekt denk ik.”

Zijn rol als assistent-scheidsrechter, zoals de officiële titel voor de ‘man met de vlag’ inmiddels wordt genoemd, is slechts een deeltje van het vrijwilligerswerk dat Wondergem voor zijn rekening neemt bij de Walcherse zaterdag tweedeklasser. “Klopt, want ik ben ook materiaalverzorger binnen de vereniging en zorg dat alle elftallen over alle benodigde materialen beschikken om te kunnen trainen en wedstrijden te spelen. Ook voor de eerste selectie regel ik dat dus en zorg ik dat alle materialen op orde zijn. Ballen, tenues, maar ook hesjes en trainingsmateriaal. Alles behalve medische materialen eigenlijk. Ontzettend leuk om te doen, maar soms ook wel enorm tijdrovend. Zeker als je ontdekt dat er bij teams weer aan aantal ballen zijn kwijtgeraakt. Voor clubs kost het allemaal behoorlijk wat geld, dus ik ben daar scherp op dat iedereen er zuinig mee om moet gaan.”

De inwoner van Serooskerke werd op zijn vijfde lid bij de plaatselijke voetbalclub om er nooit meer te vertrekken. Als speler was een half seizoen keepen in het tweede het sportief hoogste podium wat hij reikte. Maar zijn impact en rol als vrijwilliger reikt dus vele stadia verder. En dat doet hij met verve, zoals de geluiden bij de spelers van het eerste elftal laten horen waarbij de woorden ‘een onmisbare schakel’, een aantal keren passeren.

“Dat is wellicht teveel eer, maar ik heb er vooral heel veel plezier in. Ik vind ook dat je bij een vereniging soms iets moet betekenen voor de club waar je lid bent. Iets terugdoen voor de gemeenschap. Daarbij geeft het me enorm veel voldoening en het houdt me jong. Je werkt met jonge mensen en het houd je prima bij de tijd, zoals met social media bijvoorbeeld haha.”

Wat de club voor hem betekent, daarover is hij meer dan duidelijk: “Heel veel. We hebben met veel oudgedienden de club mede helpen opbouwen. En ik kan eigenlijk ook niet zonder. In coronatijd was het maar saai. Je zaterdagen waren ‘leeg’ zonder voetbal. Ik ben per week toch wel een uurtje of tien tot vijftien bezig met alle taken. In het verleden zat ik ook nog in de jeugdcommissie en was bij alle lichtingen jeugdleider. Nu in deze rollen voel ik me comfortabel en op mijn plek. Nu we weer wedstrijden mogen spelen hoop ik dat we een mooi seizoen beleven. Als we ergens in de middenmoot kunnen finishen, dan hebben we het goed gedaan. De aanloop en voorbereiding verliepen hectisch, de trainer vertrok al snel en dat heeft toch impact. Maar de spelersgroep heeft dat goed opgepakt. Iedereen wil er vol voor gaan en dat is mooi om te zien. Laten we hopen dat we een mooie competitie tegemoet gaan. Ik ben in elk geval blij om weer langs de lijn te kunnen rennen.”

Meer artikelen lezen over VV Serooskerke? Klik hier.
Klik hier voor meer informatie over VV Serooskerke.