Een dieptepunt waardoor een ommekeer in gang werd gezet. Zo omschrijft Ingmar van Bruggen de 5-1 nederlaag van SHO tegen Terneuzense Boys. Daarna werden de koppen bij elkaar gestoken en ‘is er iets in het elftal gebeurd.’

OUD-BEIJERLAND – Degradeert SHO uit de eerste klasse? Gaat niet gebeuren als het aan Ingmar van Bruggen ligt. De routinier, bezig aan zijn negende seizoen in de hoofdmacht, is stellig: ,,We hebben een eerste klasse-waardige selectie. Ook voor de ambities van de club zou het niet goed zijn als we ons niet kunnen handhaven. Zeker omdat volgend seizoen met de invoering van de nieuwe voetbalpiramide de promotie- en degradatieregeling op de schop gaat.’’

Hoe SHO dan toch in een strijd om handhaving verwikkeld is geraakt? ,,De afgelopen twee ‘coronaseizoenen’ liep het natuurlijk niet best. Als je dan dit seizoen begint met nul punten uit drie wedstrijden, doet dat iets met het zelfvertrouwen. Dat is niet lekker’’, vertelt Van Bruggen. ,,Eigenlijk is de knop pas omgezet in maart, na de 5-1 nederlaag tegen Terneuzense Boys. Dat was een dieptepunt. Daarna hebben we met elkaar gesproken en is er iets in het elftal gebeurd. Er is wat meer een ‘over-mijn-lijkmentaliteit’. Daarna hebben we een serie van ongeslagen wedstrijden ingezet. Bovendien waren dat wedstrijden tegen clubs om ons heen in de stand op de ranglijst. Zulke wedstrijden hoef je niet te winnen, als je ze in elk geval maar niet verliest. Dan laat je de concurrentie in elk geval niet weglopen.’’

Voordeur

Ook het vertrek van trainer Sander Fakkel is volgens Van Bruggen een goede reden om met SHO niet te degraderen dit seizoen. ,,Hij moet straks door de voordeur naar buiten toe. We gaan er alles aan doen om hem straks met handhaving te laten vertrekken’’, aldus Van Bruggen. ,,En voor ons als spelers is dat ook van groot belang voor volgend seizoen. Voor Sander zou het een mooi afscheid zijn, maar wij moeten daarna ook nog door.’’

De huidige reserve-aanvoerder van SHO deelt een lange geschiedenis met Fakkel, die nu de derde hoofdtrainer is waar Van Bruggen mee te maken heeft bij SHO. Eerder trainde hij onder Jeroen Rijsdijk mee en debuteerde hij onder Richard Middelkoop. Elf jaar geleden werkte hij al eens met Fakkel samen bij de A-junioren. ,,Het is best wel speciaal dat je dan een aantal jaar later opnieuw samenwerkt bij het eerste elftal. Hij benoemde mij toen als aanvoerder en ik had best een goede band met hem. We konden goede gesprekken voeren. Ik vond het dan ook leuk dat hij de kans kreeg om het eerste elftal over te nemen. Op het persoonlijke vlak vind ik het dan ook jammer dat hij na dit seizoen vertrekt, maar je weet in de voetballerij ook dat er iets moet veranderen als het niet loopt. En dan is het makkelijker om veranderingen aan te brengen in de staf, dan in de spelersgroep. Het is dapper dat hij die beslissing zelf heeft genomen.’’

klik op SHO voor het laatste artikel van de club.

Zaterdag 28 mei wervelde NSVV over het veld en was er geen beginnen aan voor Yerseke. NSVV kwam wel op achterstand en ging met een twee tegen één achterstand de rust in. Er was echter geen enkele twijfel dat NSVV niet met de drie punten terug zou keren naar Numansdorp. NSVV bleef goed combineren en trok de stand recht naar een twee tegen drie voorsprong in de tweede helft. Naast de drie doelpunten werden er maar liefst elf grote kansen gecreëerd. Met de winst op de enig overgebleven directe concurrent voor de derde periodetitel kon direct na de wedstrijd dit behaalde succes gevierd worden.

Na zijn zeer lange afwezigheid vanwege blessureleed en vele invalbeurten mocht Mitchel Louwerens deze keer vanaf de start zijn kunsten vertonen. Door het kritische Yerseke publiek werd hij direct target nummer één om uit de wedstrijd te brengen met vervelende opmerkingen. Hij maakte er echter een feest voor zichzelf, het team en de meegereisde Numansdorpse supporters van. NSVV had de slappe pudding van vorige week uit de benen gelopen en begon weer strak geconcentreerd zoals twee weken geleden tegen DBGC. Na vijf minuten kwam de eerste kans na een geweldige aanval. Uit de cornerbal die hierop volgde werd Yoeron van der Ree tegen de grond gewerkt in het zestienmetergebied en gaf de scheidsrechter een penalty. Specialist Jeroen Voshart was weer trefzeker vanaf de stip en bracht NSVV op voorsprong. Er waren al twee grote kansen voor NSVV geweest, toen Xander van der Poel zich kwaad maakte en de gehele rechterflank van NSVV passeerde. Zijn voorzet op maat kwam bij de geheel vrijstaande Guus de Leeuw terecht, die eenvoudig de gelijkmaker binnen tikte. NSVV miste weer eens een dot van een kans. Bij een lange dieptebal achter de verdediging van NSVV kwam doelman Jarmo Hartgers zijn doel uit. Waarschijnlijk twijfelde hij over het gebruik van zijn handen aangezien hij aardig richting randje zestienmeterlijn was gekomen. Jarmo besloot voor de zekerheid zijn handen niet te gebruiken en de bal stuiterde over hem heen. De meegelopen Guus de Leeuw kon de bal in het lege doel tikken en Yerseke hiermee op voorsprong brengen. Mooi was het om te zien dat niemand van het NSVV-elftal maar een seconde uit balans was gebracht na deze domper. Het gehele team toonde geloof in eigen kunnen en ging weer verder waar het gebleven was. Er werden nog vier grote kansen op de gelijkmaker voor de rust onbenut gelaten door NSVV.

Ook in de tweede helft ging NSVV verder met het lekker combineren over het veld en kwamen de kansen weer als vanzelf. Na twee gemiste kansen voor NSVV maakte Mitchel Louwerens een solo over het veld en werd onreglementair afgestopt. Mitchel nam zelf de vrije trap en liet de bal scherp het zestienmetergebied indraaien. Michael Ouwens gaf de vrije trap met zijn hoofd het juiste zetje mee achter de keeper van Yerseke. Twee minuten na deze gelijkmaker van Michael Ouwens kopte Michael zijn tweede van de middag binnen. Deze keer was het geen zetje met het hoofd, maar een strakke cornerbal van Jasper Huisman die Michael snoeihard op het voorhoofd nam. Via de onderkant van de lat sloeg zijn kopbal een krater in de grond achter de doellijn. Tot het eindsignaal waren er nog drie grote kansen voor NSVV, maar de spelers lieten hun kruit droog voor de nacompetitie.

Na de wedstrijd bleek koploper Oostkapelle/Domburg na de hapering van vorige week weer gewonnen te hebben. Door het veel betere doelsaldo in combinatie met de drie punten achterstand kan NSVV directe promotie via een kampioenschap in de laatste wedstrijd vergeten. We kunnen Oostkapelle/Domburg feliciteren met hun verdiende kampioenschap. Als we het seizoen terugkijken hebben we de duurste punten gemorst in de uitwedstrijd tegen Axel, waar we een twee tegen nul voorsprong met nog een half uurtje te spelen in blessuretijd uit handen hebben gegeven. In de laatste wedstrijd kunnen we dit tegel Axel rechtzetten. Voor het vervolg van de nacompetitie maakt het niet uit, maar het is wel lekker om in het ritme van overwinningen te blijven. NSVV zal naast MZC’11 en Yerseke (neemt de periodetitel over van Oostkapelle/Domburg) de nacompetitie strijd aangaan met de periodekampioenen van klasse 2^F en de nummer 12 en 13 van 1^C.  NSVV is als hoogst geklasseerde periodekampioen van klasse 2^E al zeker van een thuiswedstrijd op zaterdag 11 juni tegen Wieldrecht (nummer 6 van klasse 2^F) of Heukelum (nummer 7 van klasse 2^F). Daarna nog een doordeweekse thuiswedstrijd en daarna op zaterdag 18 juni op neutraal terrein de finale voor promotie naar de eerste klasse.

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Jack van Eijmeren, Rik Bakker, Michael Ouwens, Kjetil Mol (60^e Fabian Korbijn), Sjoerd Hofstede, Jeroen Voshart, Yoeron van der Ree, Jasper Huisman, Gijs van de Zande, Mitchel Louwerens (88^e Robin ’t Jong)

Ruststand: 2 – 1
Eindstand: 2 – 3

Scoreverloop:
5^e min.                0 – 1     Jeroen Voshart (penalty)
15^e min.             1 – 1     Guus de Leeuw
24^e min.             2 – 1     Guus de Leeuw
60^e min.             2 – 2     Michael Ouwens
62^e min.             2 – 3     Michael Ouwens

Geschreven door: Bas Snijders

Klik hier voor het laatste artikel van NSVV.

De datum van zijn debuut staat in zijn geheugen gegrift. Op 3 juli 2021 maakte Jasper van de Velde voor het eerst zijn opwachting in het eerste elftal van SSS. ,,Op mijn verjaardag’’, verklaart de 19-jarige voetballer zijn extra scherpe herinnering aan die dag. En inmiddels maakt hij met regelmaat zijn opwachting. ,,In de jeugd had ik niet het gevoel dat ik een uitblinker was.’’

KLAASWAAL – Ongetwijfeld was de verbazing van zijn gezicht af te lezen, toen Jasper van de Velde een appje kreeg met het verzoek om zich aan te sluiten bij het eerste elftal. Hij? Voetballen namens de trots van het dorp? ,,Ik had wel een paar keer meegedaan bij het tweede elftal, maar zag niet aankomen dat ik ook kans zou maken op een plek in het eerste elftal. Eerlijk gezegd was ik daar als jeugdvoetballer ook helemaal niet mee bezig. Pas toen in mijn tijd bij de A-junioren werd gevraagd wat mijn plannen waren, ben ik gaan nadenken over de selectie.’’

Van de Velde kreeg destijds te horen dat de staf graag jonge spelers aan het werk wilde zien, om de mogelijkheden voor de toekomst te verkennen. ,,En blijkbaar is dat goed bevallen, want ik mocht blijven. Eerlijk gezegd wissel ik de bank en de basis tot nu toe af, maar ik vind het al hartstikke leuk om erbij te mogen zijn. Het voelt ook nog niet helemaal alsof ik er echt bij hoor, ofzo. Ik ben de jongste van het team en natuurlijk nog geen speler die het verschil kan maken. Maar ik speel er wel’’, vertelt Van de Velde die met SSS tot op heden goed meedraait in de derde klasse D. ,,We hopen in de top te eindigen, maar het seizoen duurt nog zo lang dat er op dit moment nog van alles kan gebeuren.’’

Rechtsback

Het is wel aanpoten, bekent de jongeling met een lach. ,,In de jeugd kon je nog weleens een tegenstander hebben die niet zo heel erg goed was. Nu kom je alleen maar goede spelers tegen. En ze zijn ook eigenlijk allemaal ouder. Dus zijn ze fysiek sterker en hebben ze meer ervaring’’, aldus Van de Velde die in de jeugd eigenlijk in elke linie heeft gespeeld. Bij het eerste elftal wordt hij ingezet als rechtsback of, wanneer wordt gespeeld met een systeem met drie verdedigers, als rechtermiddenvelder. ,,Eigenlijk sta ik pas sinds de A-junioren in de verdediging. Op dit moment heb ik geen voorkeur. Beide posities hebben zo hun voor- en nadelen. Als ik de kans krijg om minuten te maken, maakt het mij nu echt niet uit op welke positie dat is.’’

In het dagelijks leven volgt Van de Velde een studie logistiek management aan de Hogeschool Rotterdam. ,,Prima te combineren met voetballen in het eerste elftal’’, merkt hij nuchter op. ,,Heel soms heb ik weleens les op dinsdagavond. Maar als het even kan, laat ik die schieten om toch bij de training aanwezig te kunnen zijn. Voetballen is nu eenmaal leuker dan een avondje les op school.’’

Klik op SSS voor het laatste artikel van de club.

Het begint er serieus op te lijken dat Arto Dielhof bezig is aan een compleet seizoen bij Heinenoord. In zijn eerste twee jaren bij de club gooide de coronapandemie roet in het eten. Voor hem voelt het daardoor ook alsof hij nog niet alles heeft kunnen laten zien op De Tienvoet en dus blijft hij de club ook komende zomer trouw.

HEINENOORD – Rust op voetbalgebied, dat lijkt Arto Dielhof wel zo verstandig in een periode waarin zijn privéleven aan nogal wat veranderingen onderhevig is. Hij verhuisde onlangs naar Breda en daar wordt hij naar verwachting in augustus voor de eerste keer vader. ,,Een spannende en mooie tijd’’, merkt de voormalig speler van het Dordtse Oranje Wit op. ,,En mede vanwege al die nieuwe dingen, heb ik gekozen voor vastigheid. Vanuit Breda is het ook goed te doen om naar Heinenoord te rijden. Ik ben bovendien geen clubhopper. Als ik goed zit, hoef ik niet weg.’’

,,Wat ook meespeelt’’, vervolgt Dielhof, ,,is dat ik vanaf het begin veel vertrouwen heb gevoeld bij Heinenoord, maar door corona heb ik het idee dat ik nog niet alles van mijzelf heb kunnen geven. Terwijl de club dat wel verdient. Ik wil wel eens meemaken dat we meedoen om de prijzen. Je doet het allemaal niet om degradatievoetbal te spelen.’’

Humeur

Zeker Dielhof niet, merkt hij lachend op. ,,Want ik kan écht slecht tegen mijn verlies. Natuurlijk ga ik dan na afloop nog wel wat drinken met die jongens, maar blij ben ik dan niet. Ik speel om te winnen. Op de een of andere manier kan ik moeilijk de knop omzetten. Zeker niet als we nipt of onterecht verloren hebben. Het is niet leuk voor het thuisfront, maar dat kan mijn humeur flink verpesten’’, vertelt de verdediger.

En verliezen, dat deed Heinenoord vooral in de eerste periode van dit seizoen regelmatig. Inmiddels is de weg omhoog voorzichtig ingeslagen, al bivakkeert de club nog altijd in de onderste regionen. ,,De verschillen in deze competitie zijn zo klein, dat we gek genoeg onderin staan maar wel tot op de laatste speeldag van de tweede periode kans maakten op de periodetitel. In deze competitie kan je met twee overwinningen op een rij snel stijgen, maar na twee nederlagen daal je ook snel. Ik snap dat de mensen van buitenaf denken: wat hebben zij voor een jaar? Natuurlijk kijken we als spelers ook naar de ranglijst, maar we voelen ook dat we hier niet hoeven te eindigen.’’

Voetbalvrienden

Na drie seizoenen is Dielhof volledig ingeburgerd bij Heinenoord, waar in de kleinschaligheid volgens hem de charme schuilt. ,,Alles is top geregeld’’, merkt hij op. En dan wordt hij ook nog eens omringd door steeds meer oude bekenden en tevens goede voetbalvrienden. Sinds de zomer van 2021 speelt hij samen met zijn goede vriend en collega Jelle van der Starre, met wie hij al in de jeugd van Oranje Wit samenspeelde. ,,Tot mijn verhuizing naar Breda reden we altijd samen naar de club’’, vertelt Dielhof.  En komende zomer komt daar ook zijn voormalige Oranje Wit-ploeggenot Sanzio Dieterich bij. ,,In het veld hadden wij altijd een goede klik. Natuurlijk is het dan fijn dat hij ook naar ons toe komt. We hebben nog regelmatig contact. Bij Oranje Wit konden wij altijd makkelijk kansen creëren, hopelijk vinden we elkaar nu opnieuw.’’

Klik op Heinenoord voor het laatste artikel van de club.