Zaterdag 28 mei wervelde NSVV over het veld en was er geen beginnen aan voor Yerseke. NSVV kwam wel op achterstand en ging met een twee tegen één achterstand de rust in. Er was echter geen enkele twijfel dat NSVV niet met de drie punten terug zou keren naar Numansdorp. NSVV bleef goed combineren en trok de stand recht naar een twee tegen drie voorsprong in de tweede helft. Naast de drie doelpunten werden er maar liefst elf grote kansen gecreëerd. Met de winst op de enig overgebleven directe concurrent voor de derde periodetitel kon direct na de wedstrijd dit behaalde succes gevierd worden.

Na zijn zeer lange afwezigheid vanwege blessureleed en vele invalbeurten mocht Mitchel Louwerens deze keer vanaf de start zijn kunsten vertonen. Door het kritische Yerseke publiek werd hij direct target nummer één om uit de wedstrijd te brengen met vervelende opmerkingen. Hij maakte er echter een feest voor zichzelf, het team en de meegereisde Numansdorpse supporters van. NSVV had de slappe pudding van vorige week uit de benen gelopen en begon weer strak geconcentreerd zoals twee weken geleden tegen DBGC. Na vijf minuten kwam de eerste kans na een geweldige aanval. Uit de cornerbal die hierop volgde werd Yoeron van der Ree tegen de grond gewerkt in het zestienmetergebied en gaf de scheidsrechter een penalty. Specialist Jeroen Voshart was weer trefzeker vanaf de stip en bracht NSVV op voorsprong. Er waren al twee grote kansen voor NSVV geweest, toen Xander van der Poel zich kwaad maakte en de gehele rechterflank van NSVV passeerde. Zijn voorzet op maat kwam bij de geheel vrijstaande Guus de Leeuw terecht, die eenvoudig de gelijkmaker binnen tikte. NSVV miste weer eens een dot van een kans. Bij een lange dieptebal achter de verdediging van NSVV kwam doelman Jarmo Hartgers zijn doel uit. Waarschijnlijk twijfelde hij over het gebruik van zijn handen aangezien hij aardig richting randje zestienmeterlijn was gekomen. Jarmo besloot voor de zekerheid zijn handen niet te gebruiken en de bal stuiterde over hem heen. De meegelopen Guus de Leeuw kon de bal in het lege doel tikken en Yerseke hiermee op voorsprong brengen. Mooi was het om te zien dat niemand van het NSVV-elftal maar een seconde uit balans was gebracht na deze domper. Het gehele team toonde geloof in eigen kunnen en ging weer verder waar het gebleven was. Er werden nog vier grote kansen op de gelijkmaker voor de rust onbenut gelaten door NSVV.

Ook in de tweede helft ging NSVV verder met het lekker combineren over het veld en kwamen de kansen weer als vanzelf. Na twee gemiste kansen voor NSVV maakte Mitchel Louwerens een solo over het veld en werd onreglementair afgestopt. Mitchel nam zelf de vrije trap en liet de bal scherp het zestienmetergebied indraaien. Michael Ouwens gaf de vrije trap met zijn hoofd het juiste zetje mee achter de keeper van Yerseke. Twee minuten na deze gelijkmaker van Michael Ouwens kopte Michael zijn tweede van de middag binnen. Deze keer was het geen zetje met het hoofd, maar een strakke cornerbal van Jasper Huisman die Michael snoeihard op het voorhoofd nam. Via de onderkant van de lat sloeg zijn kopbal een krater in de grond achter de doellijn. Tot het eindsignaal waren er nog drie grote kansen voor NSVV, maar de spelers lieten hun kruit droog voor de nacompetitie.

Na de wedstrijd bleek koploper Oostkapelle/Domburg na de hapering van vorige week weer gewonnen te hebben. Door het veel betere doelsaldo in combinatie met de drie punten achterstand kan NSVV directe promotie via een kampioenschap in de laatste wedstrijd vergeten. We kunnen Oostkapelle/Domburg feliciteren met hun verdiende kampioenschap. Als we het seizoen terugkijken hebben we de duurste punten gemorst in de uitwedstrijd tegen Axel, waar we een twee tegen nul voorsprong met nog een half uurtje te spelen in blessuretijd uit handen hebben gegeven. In de laatste wedstrijd kunnen we dit tegel Axel rechtzetten. Voor het vervolg van de nacompetitie maakt het niet uit, maar het is wel lekker om in het ritme van overwinningen te blijven. NSVV zal naast MZC’11 en Yerseke (neemt de periodetitel over van Oostkapelle/Domburg) de nacompetitie strijd aangaan met de periodekampioenen van klasse 2^F en de nummer 12 en 13 van 1^C.  NSVV is als hoogst geklasseerde periodekampioen van klasse 2^E al zeker van een thuiswedstrijd op zaterdag 11 juni tegen Wieldrecht (nummer 6 van klasse 2^F) of Heukelum (nummer 7 van klasse 2^F). Daarna nog een doordeweekse thuiswedstrijd en daarna op zaterdag 18 juni op neutraal terrein de finale voor promotie naar de eerste klasse.

Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Jack van Eijmeren, Rik Bakker, Michael Ouwens, Kjetil Mol (60^e Fabian Korbijn), Sjoerd Hofstede, Jeroen Voshart, Yoeron van der Ree, Jasper Huisman, Gijs van de Zande, Mitchel Louwerens (88^e Robin ’t Jong)

Ruststand: 2 – 1
Eindstand: 2 – 3

Scoreverloop:
5^e min.                0 – 1     Jeroen Voshart (penalty)
15^e min.             1 – 1     Guus de Leeuw
24^e min.             2 – 1     Guus de Leeuw
60^e min.             2 – 2     Michael Ouwens
62^e min.             2 – 3     Michael Ouwens

Geschreven door: Bas Snijders

Klik hier voor het laatste artikel van NSVV.

De datum van zijn debuut staat in zijn geheugen gegrift. Op 3 juli 2021 maakte Jasper van de Velde voor het eerst zijn opwachting in het eerste elftal van SSS. ,,Op mijn verjaardag’’, verklaart de 19-jarige voetballer zijn extra scherpe herinnering aan die dag. En inmiddels maakt hij met regelmaat zijn opwachting. ,,In de jeugd had ik niet het gevoel dat ik een uitblinker was.’’

KLAASWAAL – Ongetwijfeld was de verbazing van zijn gezicht af te lezen, toen Jasper van de Velde een appje kreeg met het verzoek om zich aan te sluiten bij het eerste elftal. Hij? Voetballen namens de trots van het dorp? ,,Ik had wel een paar keer meegedaan bij het tweede elftal, maar zag niet aankomen dat ik ook kans zou maken op een plek in het eerste elftal. Eerlijk gezegd was ik daar als jeugdvoetballer ook helemaal niet mee bezig. Pas toen in mijn tijd bij de A-junioren werd gevraagd wat mijn plannen waren, ben ik gaan nadenken over de selectie.’’

Van de Velde kreeg destijds te horen dat de staf graag jonge spelers aan het werk wilde zien, om de mogelijkheden voor de toekomst te verkennen. ,,En blijkbaar is dat goed bevallen, want ik mocht blijven. Eerlijk gezegd wissel ik de bank en de basis tot nu toe af, maar ik vind het al hartstikke leuk om erbij te mogen zijn. Het voelt ook nog niet helemaal alsof ik er echt bij hoor, ofzo. Ik ben de jongste van het team en natuurlijk nog geen speler die het verschil kan maken. Maar ik speel er wel’’, vertelt Van de Velde die met SSS tot op heden goed meedraait in de derde klasse D. ,,We hopen in de top te eindigen, maar het seizoen duurt nog zo lang dat er op dit moment nog van alles kan gebeuren.’’

Rechtsback

Het is wel aanpoten, bekent de jongeling met een lach. ,,In de jeugd kon je nog weleens een tegenstander hebben die niet zo heel erg goed was. Nu kom je alleen maar goede spelers tegen. En ze zijn ook eigenlijk allemaal ouder. Dus zijn ze fysiek sterker en hebben ze meer ervaring’’, aldus Van de Velde die in de jeugd eigenlijk in elke linie heeft gespeeld. Bij het eerste elftal wordt hij ingezet als rechtsback of, wanneer wordt gespeeld met een systeem met drie verdedigers, als rechtermiddenvelder. ,,Eigenlijk sta ik pas sinds de A-junioren in de verdediging. Op dit moment heb ik geen voorkeur. Beide posities hebben zo hun voor- en nadelen. Als ik de kans krijg om minuten te maken, maakt het mij nu echt niet uit op welke positie dat is.’’

In het dagelijks leven volgt Van de Velde een studie logistiek management aan de Hogeschool Rotterdam. ,,Prima te combineren met voetballen in het eerste elftal’’, merkt hij nuchter op. ,,Heel soms heb ik weleens les op dinsdagavond. Maar als het even kan, laat ik die schieten om toch bij de training aanwezig te kunnen zijn. Voetballen is nu eenmaal leuker dan een avondje les op school.’’

Klik op SSS voor het laatste artikel van de club.

Het begint er serieus op te lijken dat Arto Dielhof bezig is aan een compleet seizoen bij Heinenoord. In zijn eerste twee jaren bij de club gooide de coronapandemie roet in het eten. Voor hem voelt het daardoor ook alsof hij nog niet alles heeft kunnen laten zien op De Tienvoet en dus blijft hij de club ook komende zomer trouw.

HEINENOORD – Rust op voetbalgebied, dat lijkt Arto Dielhof wel zo verstandig in een periode waarin zijn privéleven aan nogal wat veranderingen onderhevig is. Hij verhuisde onlangs naar Breda en daar wordt hij naar verwachting in augustus voor de eerste keer vader. ,,Een spannende en mooie tijd’’, merkt de voormalig speler van het Dordtse Oranje Wit op. ,,En mede vanwege al die nieuwe dingen, heb ik gekozen voor vastigheid. Vanuit Breda is het ook goed te doen om naar Heinenoord te rijden. Ik ben bovendien geen clubhopper. Als ik goed zit, hoef ik niet weg.’’

,,Wat ook meespeelt’’, vervolgt Dielhof, ,,is dat ik vanaf het begin veel vertrouwen heb gevoeld bij Heinenoord, maar door corona heb ik het idee dat ik nog niet alles van mijzelf heb kunnen geven. Terwijl de club dat wel verdient. Ik wil wel eens meemaken dat we meedoen om de prijzen. Je doet het allemaal niet om degradatievoetbal te spelen.’’

Humeur

Zeker Dielhof niet, merkt hij lachend op. ,,Want ik kan écht slecht tegen mijn verlies. Natuurlijk ga ik dan na afloop nog wel wat drinken met die jongens, maar blij ben ik dan niet. Ik speel om te winnen. Op de een of andere manier kan ik moeilijk de knop omzetten. Zeker niet als we nipt of onterecht verloren hebben. Het is niet leuk voor het thuisfront, maar dat kan mijn humeur flink verpesten’’, vertelt de verdediger.

En verliezen, dat deed Heinenoord vooral in de eerste periode van dit seizoen regelmatig. Inmiddels is de weg omhoog voorzichtig ingeslagen, al bivakkeert de club nog altijd in de onderste regionen. ,,De verschillen in deze competitie zijn zo klein, dat we gek genoeg onderin staan maar wel tot op de laatste speeldag van de tweede periode kans maakten op de periodetitel. In deze competitie kan je met twee overwinningen op een rij snel stijgen, maar na twee nederlagen daal je ook snel. Ik snap dat de mensen van buitenaf denken: wat hebben zij voor een jaar? Natuurlijk kijken we als spelers ook naar de ranglijst, maar we voelen ook dat we hier niet hoeven te eindigen.’’

Voetbalvrienden

Na drie seizoenen is Dielhof volledig ingeburgerd bij Heinenoord, waar in de kleinschaligheid volgens hem de charme schuilt. ,,Alles is top geregeld’’, merkt hij op. En dan wordt hij ook nog eens omringd door steeds meer oude bekenden en tevens goede voetbalvrienden. Sinds de zomer van 2021 speelt hij samen met zijn goede vriend en collega Jelle van der Starre, met wie hij al in de jeugd van Oranje Wit samenspeelde. ,,Tot mijn verhuizing naar Breda reden we altijd samen naar de club’’, vertelt Dielhof.  En komende zomer komt daar ook zijn voormalige Oranje Wit-ploeggenot Sanzio Dieterich bij. ,,In het veld hadden wij altijd een goede klik. Natuurlijk is het dan fijn dat hij ook naar ons toe komt. We hebben nog regelmatig contact. Bij Oranje Wit konden wij altijd makkelijk kansen creëren, hopelijk vinden we elkaar nu opnieuw.’’

Klik op Heinenoord voor het laatste artikel van de club.

MAASDAM – Voordat de bal in competitieverband aan het rollen gebracht was, was de doelstelling bij tweedeklasser FC Binnenmaas al nadrukkelijk omschreven: na twee seizoenen zonder einde vanwege de pandemie was een plek in de top-vier het streven en daarmee dus meedoen in de strijd om promotie.

De formatie van trainer Michel van Noort maakt nadrukkelijk werk van de realisatie van die uitgesproken ambitie, want FC Binnenmaas heeft zich ontpopt tot absolute kanshebber op de laatste periodetitel. Na de overwinning op hoogvlieger Hellevoetsluis lijkt de beer los, want de zeges rijgen zich in ijltempo aaneen.

Een belangrijke inbreng is daarbij weggelegd voor aanvaller Daan Leggedoor, die zich inmiddels heeft opgeworpen tot de man van de (belangrijke) treffers in het elftal van FC Binnenmaas. De geboren Puttershoeker had het voor dit seizoen al gezegd: ,,Ik wil sowieso eerst een vaste waarde worden in het eerste van FC Binnenmaas. Ik denk dat ik dat in dit seizoen kan gaan doen. Daarna wil ik topschutter van het team worden en van de competitie zou ook nog wel lekker zijn.’’

Waarde

Leggedoor voegt wat dat betreft de daad bij het woord, want zijn doelpuntendrift is nagenoeg onstuitbaar. Bij de doordeweekse wedstrijd bij degradatiekandidaat Rozenburg bewees de man met het neusje voor de goal dat hij zelfs als hij niet topfit is van onschatbare waarde voor FC Binnenmaas kan zijn. In extremis zorgde Leggedoor als invaller ervoor dat zijn ploeg aan het langste eind trok en dat de drie punten, belangrijk in de strijd voor de derde periode, in Hoeksche Waardse handen belandden.

De hoop die Leggedoor voor aanvang van de competitie uitsprak dat FC Binnenmaas hoge ogen kon gaan gooien neemt dus steeds realistischer vormen aan. Want in de rangschikking rukte zijn ploeg op naar de vierde positie in de tweede klasse en in de periodestand schoven de mannen van trainer Michel van Noort op naar de eerste plek. Twee ijzers in het vuur, met kans op een verlenging van het seizoen en een mogelijke gooi naar het eersteklasserschap. Aan de voorspellende en scordende gaven van Leggedoor zal het in ieder geval niet liggen: ,,Als we van onze eigen krachten uitgaan denk ik dat we echt een heel leuk seizoen bovenin de tweede klasse kunnen gaan hebben’’, liet hij eerder optekenen. En als zijn doelpuntenstroom blijft aanhouden zouden die woorden straks in juni best wel eens wat extra waarheidswaarde kunnen bevatten want FC Binnenmaas is meer en meer op weg naar een vervolg.

Klik op FC Binnenmaas voor het laatste artikel van de club.