Afgelopen zaterdag stond er voor de jongens van BSC JO16-1 een hele belangrijke wedstrijd op het programma. In de uitwedstrijd tegen Unitas’30 moest gewonnen worden om het kampioenschap in de zesde divisie binnen te slepen.
Dit gebeurde uiteindelijk in een absolute thriller waarbij BSC uiteindelijk aan het langste eind wist te trekken. BSC kwam redelijk eenvoudig op een 0-3 voorsprong waardoor alles volgens plan verliep. Uiteindelijk werd het toch nog spannend doordat de ploeg uit Roosendaal twee keer een rode kaart kreeg. In de vijfde minuut van de extra tijd kwam Unitas’30 langszij, 3-3. Toch wisten de mannen in diezelfde extra tijd nog de 3-4 te maken. Door een goede actie en het uitkappen van de verdediger was het Levy die het team naar een voorsprong schoot. Hierdoor mogen zij zichzelf nu kampioen noemen.

Eén punt verschil
Het team begon dit voorjaar goed aan de competitie, met zes punten uit twee wedstrijden tegen Gloria UC en Zeelandia Middelburg. Helaas werd daarna de eerste nederlaag van het voorjaar geleden in de thuiswedstrijd tegen SC ’t Zand. Na deze wedstrijd was er echter geen houden meer aan voor de tegenstanders. Van de overige wedstrijden werd er nog zes keer gewonnen en één keer gelijkgespeeld. Met uiteindelijk dus acht overwinningen, één gelijkspel en één nederlaag is de ploeg, met een verschil van één punt, toch kampioen geworden. “”Waar we dachten dat het team het in het eerste jaar in de zesde divisie lastig zou krijgen, zijn we nu al direct kampioen geworden”, vertelt een ouder.

Feest
Na de wedstrijd werd het natuurlijk goed gevierd door de spelers en hun supporters. “De winnende wedstrijd werd op het veld gevierd met fakkels en rook in de kleuren van de club, het groen en wit. Iedereen stond op het veld, de spelers maar ook een groot aantal supporters waaronder ouders, vrienden en de rest van de families”, aldus een supporter. In de kleedkamer ging het feest verder en werd onder andere de champagne ontkurkt. In de avond is het elftal met elkaar nog een hapje gaan eten.
Klaarstomen voor 1
Op de vraag wie de sterren van de hemel speelde had een ouder niet één iemand die eruit sprong: “Het team speelde als collectief goed en vol met strijd. Helaas betekende die strijd ook twee rode kaarten. Als er iemand dan genoemd moet worden dan natuurlijk Levy omdat hij het winnende doelpunt heeft gescoord.” Voor volgend jaar wil het team allereerst zo veel mogelijk bij elkaar blijven en het zo goed mogelijk doen in de vijfde divisie. Daarnaast is het een doel om zo veel mogelijk spelers klaar te stomen voor het eerste van BSC. Hier doen op dit moment al geregeld spelers van de JO16 mee.

Klik op BSC voor het laatste artikel over de club.

Iedere dag bezig zijn met voetbal. Het zal voor veel liefhebbers van het spelletje klinken als een droom, maar voor Denise Versteeg van RBC is het werkelijkheid. Als trainster van de JO9, de JO17, coördinator van de onderbouw en eigenaar van een eigen voetbalacademie is de oud-voetbalster fulltime bezig met haar favoriete sport. “Dit is voor mij het mooiste wat er is!”

Pas 27 jaar, maar inmiddels al bezig aan haar vijfde seizoen bij de stadionclub uit Roosendaal. Al had dat ook zomaar anders kunnen zijn, vertelt Versteeg. “Ik zou eigenlijk vertrekken, maar door de nieuwe plannen werd ik toch wel weer ‘getriggerd’. Helemaal toen ik coördinator van de onderbouw kon worden.” En of dat niet genoeg was, pakte de trainster uit Bergen op Zoom er voor het gemak nog maar even een tweede team bij. “We willen spelers helpen ontwikkelen, dan kun je die kinderen niet laten staan.”

Top bereiken

Verder geeft Versteeg loopcoördinatie en houdt ze zich bezig met de scouting, hiervoor was ze werkzaam bij JVOZ/Sparta. “Bij de oprichting van het vrouwenteam. Daar heb ik het goed naar mijn zin gehad, maar ik wilde iets gaan doen met jeugd.” Uiteindelijk kwam ze dus bij RBC terecht. “Vrienden van mij waren hier al werkzaam en er was een vacature, daar heb ik op gereageerd en binnen een week was het geregeld. Ze wisten dat ik best een aardige trainer was!” En dat is niet voor niks, want Versteeg voetbalde zelf jarenlang op prima niveau. “Vanaf mijn achtste tot mijn twintigste. Toen raakte ik zwaar geblesseerd, later bleek ik serieuze problemen met mijn knieschijf te hebben.” Bij onder meer KNVB-selecties en het Zeeuwse Smerdiek deed ze als speelster de nodige ervaring op, via het CIOS en de voetbalbond begon haar droom om door te gaan in de voetbalwereld steeds realistischer te worden. “We speelden tegen Roosendaal, het ging opnieuw mis, toen zei ik: ik stop met voetballen en ga de trainerswereld in. Binnen tien jaar hoopte ik fulltime aan de slag te kunnen, vijf jaar later is het gelukt.” Haar motivatie is duidelijk. “Omdat ik het zelf niet meer kan. Nu wil ik kinderen helpen ontwikkelen en laten zien wat er nodig is om de top te bereiken. Ik vind het fantastisch om daar iedere dag mee bezig te zijn.” Bij RBC is Versteeg helemaal op haar plek. “De club wil hogerop. Hoe mooi is het dan om bij te dragen aan dat plan?”

Gas geven

Ook als coördinator. “Trainers ondersteunen, trainingen en wedstrijden bekijken, maar ook de ontwikkeling in de gaten houden. Een soort aanspreekpunt, dat maakt het leuk en veelzijdig.” En het niveau, dat gaat omhoog. “We zijn bezig met een enorme kwaliteitsslag, qua trainers en als organisatie. Dan ontwikkelen spelers zich ook sneller.” Mede daarom staat Versteeg iedere dag op het veld. “Als je kiest voor RBC, moet je ook volle bak gaan. Dus tijdens een training moet je werken, zij geven honderd procent, dan doe ik er honderdtien.” Met veel plezier, maar vooral vol gas. “Soms vergeet ik gewoon de tijd, omdat we zo lekker bezig zijn. Vooral veel spelvormen, wedstrijdgericht en met de bal.” Om dat dan vervolgens terug te zien in de wedstrijd. “Die progressie geeft de voldoening. Winnen is leuk, als we verliezen ben ik drie dagen ziek, maar je wil ze vooral beter maken.” Dus is ze met volle passie van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds laat in touw, maar die energie krijgt ze terug. “Ik vind het mooi om met spelers te werken die alles willen geven om verder te komen, geen ‘bloemetjesplukkkers’. Nu moeten we als club nog meer naar buiten uitstralen waar we mee bezig zijn, zodat talenten hier echt graag willen spelen.” Ook haar eigen ambities staan nooit stil. “UEFA B heb ik al, UEFA A wil ik gaan halen. Via RBC hoop ik een stap naar het betaalde voetbal te kunnen maken, alleen weet ik nog niet precies in welke richting. Jeugd, ouderen of juist het vrouwenvoetbal? Ook daar zou ik graag mijn bijdrage aan willen leveren!”

Klik op RBC voor het laatste artikel van de club.

De 29-jarige Gastelaar is in de jeugd begonnen met voetballen toen hij zes jaar was. Hij heeft hier in de  jeugd gespeeld tot en met de C-jeugd. Na deze periode is hij gestopt met voetballen vanwege zijn opleiding. Momenteel voetbalt Brouwers op zaterdag en is hij assistent scheidsrechter bij het tweede elftal van SC Gastel.

Brouwers is een jongen van de club en is al heel zijn leven fanatiek supporter. Naast zijn liefde voor SC Gastel is er nog een club waar hij graag elke week aanwezig is, namelijk NAC Breda. Dit is zijn grootste passie en hij probeert zoveel mogelijk uit- en thuiswedstrijden bij te wonen, echter is dat soms lastig te combineren vanwege zijn werk in de zorg. Verdere hobby’s van Brouwers zijn het volgen van verschillende sporten zoals wielrennen, basketbal en tennis. 

Van jongs af aan is hij al lid van SC Gastel. “Ondanks dat ik een tijd gestopt ben met voetballen ben ik wel geregeld gaan kijken en zo leer je ook leeftijdgenoten kennen die uiteindelijk je vrienden zijn geworden”, vertelt hij. Brouwers is eerst weer begonnen met voetballen, maar hij wilde meer voor de club betekenen dan alleen het logo op zijn borst te dragen. “Ik ben begonnen met vlaggen bij de D1 en heb dit drie seizoenen gedaan, daarna heb ik nog twee seizoenen gevlagd bij de C1 en nu ben ik alweer twee seizoenen vaste assistent scheidsrechter bij het tweede elftal. Een aantal jaar geleden heb ik op het Halderberge Toernooi mijn debuut mogen maken als assistent scheidsrechter bij de hoofdmacht van de club”, zegt hij trots.

SC Gastel groeit enorm in het ledenaantal, de meeste spelers komen allemaal uit het dorp en dit maakt volgens Brouwers het een hele mooie club. “De club is bezig met ontwikkeling van eigen jeugd. Als je naar onze eerste selectie kijkt zijn het op een enkeling na allemaal jongens van eigen jeugd, dit maakt het nog leuker om naar het eerste te gaan kijken. Binnen de club zijn heel veel vriendschappen ontstaan en zo heb ik ook mijn beste vrienden hier op de club leren kennen”, aldus Brouwers. Het seizoen is bijna ten einde, maar Brouwers wil hier wel even wat over zeggen: “Wij zijn kampioen geworden en gepromoveerd naar de tweede klasse met SC Gastel. Dit hebben we goed gevierd en op de laatste speeldag aankomende weekend zal het feest nog eens dunnetjes worden overgedaan”, zegt Brouwers.

Hij hoopt dat de hoofdmacht van Gastel een stabiele tweede klasser gaat worden en vanuit daar verdere stappen zal gaan maken. “Ik hoop dat er nog veel jeugd door mag stromen naar de selectie en hoop ik dat er nog vele vriendschappen binnen de vereniging mogen ontstaan”, sluit hij af

Klik op SC Gastel voor het laatste artikel van de club

Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst. Het is een spreekwoord dat iedereen zo ongeveer wel kent. Maar wat als je net als HSC’28 maar weinig jeugd hebt? Dan is het voor een voetbalclub lastig om het hoofd boven water te houden. De doorgebroken Stijn de Kok bewijst het tegendeel.

Pas achttien jaar en al basisspeler bij vijfdeklasser HSC’28. Voor De Kok is het tijdens zijn debuutseizoen bij de hoofdmacht allemaal snel gegaan. De middenvelder weet zelf eigenlijk ook niet zo goed hoe dat nou precies komt. “Ik had het in ieder geval niet verwacht. Vorig jaar mocht ik af en toe al meetrainen, dat heeft wel geholpen, denk ik.”

De student Technische Bedrijfskunde voetbalt al heel zijn leven bij de club uit Heerle, zelfs zolang dat de jongeling het eigenlijk ook niet meer precies weet. “Volgens mij was ik een jaar of vier toen ik hier begon. Het is in de buurt, gezellig en iedereen blijft hangen in de kantine. Daardoor ken je elkaar allemaal en praat je ook veel met andere teams.” Inmiddels is de inwoner van Bergen op Zoom dus bezig aan zijn eerste seizoen bij het vlaggenschip van HSC, een groot verschil in vergelijking met het jeugdvoetbal dat hij altijd gewend was. “Toen speelde ik ook al weleens mee met het tweede, dan merk je hoeveel sneller het spelletje gaat. En het fysieke gedeelte is echt wennen.” Ook zijn positie is anders. “In de jeugd speelde ik vooral als ‘mid-mid’ of op ’10’. Nu sta ik wat meer aan de zijkant op het middenveld.” Heel anders, vertelt de Kok. “Ik was gewend om altijd meteen naar binnen te lopen en daar om de bal te vragen, dat moet ik juist niet doen. Het is nu breed houden en op snelheid de zijkanten benutten.” Die omschakeling lijkt de jongeling inmiddels wel gemaakt te hebben. “Het bevalt nu wel. Op het middenveld kun je zowel aanvallen als verdedigen, dat vind ik leuk. Voorin sta je af te wachten en heb je geen invloed op de verdediging.”

Promoveren
Maar zoals gezegd heeft HSC steeds minder talenten als De Kok over, heeft ook hij zelf gemerkt. “Ons team is al vrij snel doorgeschoven naar de senioren, dat valt dan toch uit elkaar. Vorig jaar was er nog een jeugdteam, maar daar zijn nu ook te weinig spelers voor.” De middenvelder memoreert aan zijn tijd als jeugdspeler. “Soms speelde je twee wedstrijden op één dag, omdat er anders niet genoeg waren. Dat is een keertje wel leuk, maar eigenlijk is het niet te doen.” Daar hebben ze bij het eerste elftal gelukkig geen last van en dus kan er volle bak gepresteerd worden. “We begonnen goed aan het seizoen, de laatste weken gaat het wat minder.” Daardoor is de doelstelling een klein beetje uit zicht verdwenen. “We wilden promoveren, terug naar die vierde klasse. Het zou mooi zijn als het nog lukt.” Met zijn leeftijd had De Kok nog minuten mogen maken bij de A1, als die er had geweest, zijn huidige team bestaat uit een gemêleerd gezelschap. “Wat oudere spelers, maar op de bank zitten bijvoorbeeld weer veel jongens waar ik in de jeugd nog mee heb gespeeld. Het is van alles wat, dat maakt het ook leuk.” Aan een vertrek denkt hij dan ook niet. “Nu wil ik gewoon promoveren met HSC, want ik vind echt dat we daar als club thuishoren.”

Te gehaast
De middenvelder doet er zelf in ieder geval alles aan. “Ik vind het lastig om te zeggen wat voor speler ik ben. Op mijn huidige positie probeer ik via de zijkant mijn snelheid te gebruiken, een actie te maken en voorzetten te geven. Mijn goede been is rechts, maar ik heb meer met links gescoord…” Toch geeft De Kok nog iets meer prijs. “Kevin de Bruyne en Hakim Ziyech zijn wel spelers waar ik graag naar kijk. Die geven toch vaak ballen die niemand verwacht.” Dat soort passes probeert hij zelf ook regelmatig te geven, daar ligt meteen een verbeterpuntje voor de toekomst. “Als ik iemand vrij zie staan, wil ik die bal ook echt geven. Iemand één-op-één zetten. Het is zonde om het niet te doen, maar daardoor ben ik iets te gehaast. Misschien wat minder risico nemen, maar dat komt vast met ervaring!”

Klik hier voor het laatste artikel van R.K.V.V. HSC’28.