H-I-AMBACHT – De zaalvoetbalcompetitie van AZV ’72 is uitgegroeid tot een absoluut begrip, met een traditie van inmiddels een halve eeuw. Maar die traditie staat wel onder druk, want het bestuur van de Ambachtse Zaalvoetbal Vereniging’72 heeft de noodklok geluid.
Dat signaal komt vooral voort uit het feit dat er op dit moment al sprake is van een tekort aan scheidsrechters. Wekelijks zijn nu drie scheidsrechters actief om de wedstrijden van de in totaal 27 teams, die onderverdeeld zijn in drie poules, goed te laten verlopen. Het bestuur van AZV’72 stelt dat er minimaal vier extra arbiters nodig zijn om de hoeveelheid wedstrijden te kunnen bemannen.

Daarnaast ontstaat er op korte termijn ook een probleem in de bezetting op bestuurlijk gebied, Voorzitter Peter de Vormer heeft aangegeven dat hij zijn taken binnenkort zal neerleggen. De Vormer is daarnaast actief als (wedstrijd)secretaris en liet ondanks zijn collega-bestuursleden en de actieve scheidsrechters weten dat zijn termijn ten einde loopt.

Met spoed is AZV ’72 dus op zoek naar aanvulling van het bestuur én het scheidsrechterskorps, zodat ook volgend seizoen de competitie doorgang te laten vinden. In het huidige seizoen stevent HB&C op de titel af in de hoogste klasse, de Intro Personeel klasse. Muta Sport pakte de titel in de T&R-klasse, terwijl Mao Advocaten met overmacht de titel incasseerde in de Plus-klasse. De finale om de Huis & Hypotheek Cup gaat tussen Jumbo en Spiesbouw.

Klik op AZV’72 voor het laatste artikel over de club.

Het leek een doorsnee dinsdag te worden voor John Middendorp. Ja, hij zou op 26 april in Rotterdam bij de Erasmus Universiteit aanwezig zijn voor de uitreiking van de propedeuse aan zijn kleinzoon, maar dat was om in voetbaltermen te blijven, een schijnbeweging.
HENDRIK-IDO–AMBACHT – De aimabele preses van ASWH werd in Hendrik-Ido-Ambacht naar het gemeentehuis gebracht, waar Middendorp werd benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau. Dik en dik verdiend natuurlijk, voor al het werk dat hij voor zijn voetbalclub ASWH deed en op bijna 80-jarige leeftijd nog altijd doet.

John Middendorp (1942) is een geboren Rotterdammer, maar woont vanaf 1974 op ’t Ambacht’ en voelt zich na 23 verhuizingen natuurlijk ook Ambachter. Hij is op dit moment veertien jaar voorzitter van ASWH. ,,Uiteraard denk ik na over het moment dat ik voor de derde keer ga stoppen. Een voorzitter van 80 jaar voor zo’n mooie club, dat kan eigenlijk niet. Ik ben aan het rondkijken en zal op niet al te lange termijn met een uitstekende opvolger komen, maar kandidaten staan nog niet in de rij. Uiteindelijk is er steeds toch weer iemand die erin stapt”, weet Middendorp. Begin mei van dit jaar keerde Middendorp terug naar Toronto en Newmarket (Canada). ,,Ik wilde daar nog eens rondkijken. Het is 65 jaar geleden dat wij ook daar hebben gewoond. Mijn ouders dachten te emigreren, maar na twee jaar kreeg mijn moeder heimwee en zijn wij teruggekeerd naar Rotterdam.”

Werper
John Middendorp voetbalde bij Leonidas, destijds een grote club. ,,Ik was een ouderwetse midvoor en scoorde veel. Na de verhuizing naar Hendrik-Ido-Ambacht kwam ik bij ASWH terecht. Hier gingen in de begin jaren tachtig mijn zoon Michel en later ook Edwin trainen. Edwin had het meeste talent. Hij heeft jarenlang in het eerste elftal gespeeld.” Omdat Middendorp steeds vaker op Schildman kwam, raakte hij bij verschillende taken betrokken. Hij werd in 1989 al voorzitter van de jeugdafdelingen was even bestuurslid technische zaken. Later werd hij ook voorzitter van de supportersvereniging. ,,Maar ik was ook bestuurslid bij tennisvereniging  ‘Heer Jan’ in Heerjansdam. Voor mijn Ambachtse tijd maakte ik deel uit van het bestuur van een honkbalclub in Almelo, waar ik ook werper was.”

Naast al de genoemde functies is John Middendorp momenteel ook lid van de commissie sportpark Schildman. Ook vertegenwoordigt hij ASWH in de CVTD, de belangengroep van tweede-divisieclubs.

In de drie periodes dat Middendorp voorzitter van ASWH was staat het landskampioenschap in 2005 hem nog helder op het netvlies. ,,Dat waren topjaren uiteraard. Nu voetballen wij nog steeds op het hoogste niveau, maar nu gaat het sportief even wat minder. Op ons niveau wordt je plaats op de ranglijst bepaald door het budget wat beschikbaar is voor de A-selectie. Het is helaas niet anders. Terugkomend op de koninklijke onderscheiding: ,,Natuurlijk is het leuk om die waardering te krijgen. En natuurlijk is het ook eervol. Maar ik doe dit niet voor dat lintje. Ik zet mij in voor ASWH omdat ik dat leuk vind.”

Klik op ASWH voor het laatste artikel over de club.

Miranda Klootwijk is als verzorger enorm betrokken bij Groote Lindt, de club waar zij een flinke staat van dienst heeft opgebouwd.

ZWIJNDRECHT – Zij gaat terug naar het voetbalseizoen 2002-2003. Destijds is zij bij Groote Lindt ingestapt binnen het verzorgingsteam rond het eerste elftal. ,,Ik ben er even tussenuit geweest omdat het rond mijn zwangerschap niet zo lekker ging, maar sinds 2013 zit ik weer vast op het eerste elftal. Door de week behandel ik feitelijk spelers en speelsters van de hele vereniging. Voor mij is iedereen gelijk.” En het gaat nog verder want op woensdag geeft zij training aan een jeugdteam.

Miranda Klootwijk pakte haar vak serieus op. Zij volgde onder meer cursussen voor herstel- en conditietrainer. ,,Op dinsdag en donderdag heb ik van zeven uur ‘s avonds eerst de verzorging en behandeling van de spelers. De technieken veranderen wel hoor. De wijze van masseren is gewijzigd en het traditionele tapen is vervangen door medicaltape. Daarna ga ik het veld op met spelers die aan hun herstel werken. Dat kan gaan om spelers die bij de fysiotherapeut zijn uitbehandeld en bij mij verder revalideren na bijvoorbeeld een reconstructie van de kruisbanden. Maar het kan ook iemand zijn die door zijn enkel is gegaan of spelers die spierletsel hebben. Eigenlijk zie ik ze allemaal wel voorbijkomen.”

Miranda weet dat haar werk veel meer inhoud dan alleen de medische kant. ,,Je bent ook psycholoog, vriendin, maatje, huisarts en soms voor de jongeren ook moeder. In elk geval ben ik vaak het eerste aanspreekpunt als een speler echt ergens mee zit. Meestal sla ik zelf alles op, maar soms fluister ik de trainer in dat hij eens met die speler in gesprek moet gaan. Het is echt heel leuk en bijzonder werk.”

Eigenwijs
,,De spons wordt steeds minder gebruikt. Eigenlijk alleen als er sprake van hoofdletsel is. Ook de coldspray wordt nog zelden gebruikt. Als ik tijdens de wedstrijd voor een blessurebehandeling het veld in moet, bekijk ik eerst de ernst van de blessure. Met wat testjes weet je al snel of er sprake is van ernstig letsel. Ik ben verantwoordelijk of een speler wel of niet door kan. Ik weet precies wie een hoge of lage pijngrens heeft. Spelers zijn soms eigenwijs, want zij willen altijd door. Maar soms is dat echt onverstandig.”

Miranda werd steeds meer een duizendpoot binnen de vereniging. Zij organiseert met een team de fameuze pupillen- en juniorkampen, die in de herfstvakantie in België (Dilsen-Stokkem) plaatshebben. ,,Een heerlijk verblijf daar, waar wij jaarlijks met maximaal honderd kinderen en begeleiders naartoe kunnen.”

Met dus een korte onderbreking is Miranda nu zeventien jaar aan de club verbonden. Maar aan alles komt een einde. Zij heeft de technische commissie laten weten dat zij wat taken, met name de begeleiding op zaterdag, gaat afstoten. ,,Ik heb wat lichamelijke ongemakken en ik wil mijn zoon die bij ‘De Lindt’ speelt wel eens vaker zien voetballen.’’

Klik op Groote Lindt voor het laatste artikel over de club.

HEERJANSDAM – Gert Jan Plaizier speelt met Heerjansdam, met een seizoen een uitstapje naar de tweede klasse, voornamelijk in de eerste klasse. ,,De degradatie tegen GRC’14 op het veld van Unitas is ongetwijfeld mijn grootste teleurstelling in mijn voetballoopbaan. Dat kun je wel zeggen. Maar gelukkig waren wij na een jaar alweer terug in de eerste klasse.”
HEERJANSDAM – ,,Dit huidige niveau is prima. Zeker de eerste klasse B, waarin wij nu uitkomen, bevalt ons goed”, weet Plaizier. Hij wordt vooral ingezet als aanvallende middenvelder. ,,Ik ben nogal een loper, altijd in beweging en scoor dit seizoen opmerkelijk veel. Ik zit boven de tien treffers, een record.”

Gert Jan Plaizier is een jongen van de club. Voor hem telt alleen Heerjansdam. ,,In de zomer word ik 31. Ik hoop nog wel even door te gaan, hoor.” Plaizier kan zich het moment dat hij in 2011 bij de selectie kwam nog goed herinneren. Het was het seizoen dat er vier trainers voor de groep hebben gestaan. Het begon met Hans Maus. Daarna Adri van Tiggelen, die het vijf weken volhield, waarna Ron van der Neut voor de groep kwam. Hij stopte om gezondheidsreden. Daarna maakte Martin van Peenen de klus af. ,,Ik zal 19 jaar geweest zijn, maar ik speelde in dat seizoen, toen nog in de hoofdklasse, niet veel hoor.” Heel even zat zijn broer Rob (27) bij de selectie. ,,Hij is nu aanvoerder bij het tweede elftal.”

Superdruk
De familie Plaizier was aanvankelijk geen voetbalbolwerk. De ouders komen uit de paardensport en runnen het familiebedrijf Plaizer Diervoeders, dat al vanaf 1891 bestaat. ,,Ik houd mij bezig met het ruwvoer. Ben daarom vaak onderweg met de vrachtwagen voor het afleveren van hooi en stro.” Voor Gert Jan komt het niet slecht uit als Heerjansdam op 4 juni klaar zou zijn. ,,Daarna begint voor ons bedrijf de drukste periode van het jaar. Ook augustus is superdruk en dan komt met de club ook de voorbereiding op het nieuwe seizoen er nog bij.” Aan stoppen denkt hij dus nog niet. ,,Het is passen en meten, hoor. Deze zomer komt hopelijk ons tweede zoontje en dan wordt het weer drukker. Desondanks verwacht ik nog wel een aantal jaren voor het eerste elftal uit te komen.”

Klik op Heerjansdam voor het laatste artikel over de club.

Met een ongeslagen status vierde IFC de eerste grote prijs van ‘Project Zaterdag’, de titel in de vierde klasse en de promotie naar de derde klasse. Maar als het aan bestuur, spelers, technische staf en supporters is dit pas het begin van de route naar de subtop van het zaterdagamateurvoetbal.
H-I-AMBACHT – Lekvogels bood lang taai verweer, maar fungeerde uiteindelijk op die dinsdagavond in mei niet als ‘partypooper’ op sportpark Schildman: IFC vierde na een reeks met veel overwinningen en enkele gelijke spelen dankzij een 2-1 overwinning het kampioenschap in de vierde klasse.

Deze titel markeerde eigenlijk het eerste piketpaaltje op de uitgestippelde route van de Ambachtse club. ,,We lopen op schema met het geformuleerde “Project Zaterdag”, constateerde preses Cees Bijl. Hij is een van de drijvende krachten achter de switch van de Ambachtse club vanuit het zondagvoetbal naar ‘de zaterdag’.

Met een uitgekiend beleid binnen een aantal jaren naar de subtop van het zaterdagvoetbal. Dat is wat IFC graag wil bewerkstelligen, zoals bijvoorbeeld ook SC Feyenoord dat pad bewandelde en steeds een treetje hoger kwam op de ladders van de voetbalpiramide. Bijl: ,,Met één duidelijk uitgangspunt: we willen dat doen met een herkenbaar elftal. Dat bestaat uit zoveel mogelijk spelers die bij IFC zijn opgeleid of langer bij de club hebben gespeeld. Het karkas van het succesteam van dit seizoen, met de gebroeders Danny en Michael Slingerland – laatstgenoemde scoorde deze jaargang aan de lopende band – als belangrijke steunpilaren op het veld in het streven om terrein te winnen in het zaterdagamateurvoetbal. En met Ron Timmers als gepokte en gemazelde oefenmeester. Hij moet de selectie bij de hand nemen in het streven de weg omhoog te gaan.

Balans
Het feestgedruis in het donker na de minimale zege op Lekvogels smaakt(e) echter naar meer. En dat gaat er, gezien de opbouw van de selectie voor volgend seizoen ook komen. Een andere gevreesde topschutter, Yoeri Rombouts, keert terug bij IFC. Mitchel Ott, een andere nieuwe aanwinst, heeft eveneens een IFC-verleden. Reeds bekend is ook het doorschuiven van keeper Mike de Haan, die afkomstig is van de onder 19.

Bijl kondigde ook de komst van de 24-jarige Noah de Neijs aan. ,,Hij speelt nu nog met Smitshoek in de hoofdklasse en heeft dus nog niet dat IFC-verleden, maar de technische commissie is er zeker van dat hij een gewenste aanwinst is. Noah is een linksbenige middenvelder die zorgt voor balans in de ploeg. Hij is technisch vaardig met oog voor het spelletje. En hij heeft de absolute wil om de komende jaren een bijdrage te leveren aan ons project. Bij Smitshoek is hij is alle jaren vanuit de jeugdopleiding honkvast gebleken. De club waar onze voormalige succestrainer Jack van den Berg op dit moment nog steeds actief is. Die honkvastheid is ook een kernwaarde bij het selectiebeleid dat we bij IFC hanteren en dus uitermate passend.’’

Met een ijzersterke selectie trekt IFC derhalve de derde klasse in. En dat belooft dus wat.

Klik op IFC voor het laatste artikel over de club.

Wouter Swart is naast de betrouwbare centrale verdediger van VVGZ ook nadrukkelijk betrokken bij de jeugdbegeleiding van de club.

ZWIJNDRECHT – In het paspoort van ras-Zwijndrechter Wouter Swart staat als geboorteplaats Dordrecht. ,,Mijn moeder moest voor mijn geboorte even de brug over. Daarna waren wij samen alweer snel terug waar wij horen.” Zijn uitstapje naar Dordrecht was dus een kwestie van uren.
Trainer Johan van der Werff liet hem op jeugdige leeftijd bij het eerste elftal van VVGZ debuteren. De nu 25-jarige Swart was een talent bij de jeugd. Later zou hij in zijn voetballoopbaan zijn liefde VVGZ verlaten voor de stap naar hoofdklasser RVVH. Daar debuteerde hij in 2017 bij trainer Giovanni Franken. Drie seizoenen zou Swart bij de Ridderkerkers blijven om in de zomer van 2020 toch terug te keren naar de ‘vogels’, de club waar hij op zijn vijfde voor het eerst tegen een bal trapte. ,,Doelstelling van mijn terugkeer was om te trachten VVGZ weer terug te krijgen in de eerste klasse.”

Probleempjes
Dit seizoen zag het er goed uit, maar na de winterstop kwam er zand in de motor en verloor de equipe van Foppe Gouman terrein op met name Oostkapelle/Domburg en NSVV. ,,Wij hebben steeds de hoop gehouden om de periodetitel van de kampioen over te nemen.”

De terugval sinds februari kan ermee te maken hebben dat de vaste partner van Wouter Swart centraal achterin, Max van Bezooijen, met een afgescheurde kruisband geblesseerd wegviel. Het werd voor Gouman even zoeken hoe hij het achterin moest herschikken. Swart kreeg al drie keer een nieuwe partner naast zich in het hart van de verdediging. ,,Ik heb samen met Tycho Los in de verdediging gestaan, maar dan leverden wij weer teveel op het middenveld in. Later werd Jesse van Wingerden, een jongen die vorig jaar overkwam uit de jeugd,  aan mij gekoppeld. Zelf ben ik er overigens ook door een blessure twee wedstrijden niet bij geweest. Omdat wij verdedigers en later ook voorin mensen moesten missen, is de tijdelijke terugval natuurlijk wel verklaard. Ik zoek geen excuus hoor, want de meeste tegenstanders hebben ook zo hun probleempjes.”

Wouter Swart heeft bij VVGZ meer petten op. Hij is clubkadercoach bij de onderbouw. ,,Ik ben verantwoordelijk voor trainersbegeleiding. Voornamelijk op pedagogisch en didactisch vlak. Wij zien dat de begeleiding op technisch vlak, mede door het gebruik van trainingsapps, wel lukt. Het gaat er daarnaast om hoe je een groep van acht spelertjes bij de les houdt.” Dat Swart hiervoor is benaderd is geen toeval, want hij is docent bewegingsonderwijs. Daarnaast is hij ook nog sportcoördinator bij hockeyvereniging HDM in Den Haag. ,,Vanuit die hoedanigheid leek het ons goed om bij VVGZ verder te professionaliseren en hebben wij een aantal programma’s uitgerold. Wij werken alleen in de onderbouw al met dertig begeleiders.”

Klik op VVGZ voor het laatste artikel over de club.