Home Blog Pagina 167

Snelle hattrick helpt RVVH langs Halsteren

RIDDERKERK – Een gretig RVVH behaalde deze zaterdagmiddag een duidelijke en grote overwinning op rode lantaarndrager Halsteren. Het werd aan de eigen Sportlaan uiteindelijk 5-0.

Daar zag het in de eerste helft eigenlijk niet naar uit. RVVH heerste in de wedstrijd en speelde een puike wedstrijd waarin bovendien veel kansen werden gecreëerd maar helaas ook gemist. En dan ging er bijna die bekende voetbalwet op, als je zelf niet scoort, scoort de tegenstander. Tegen de rust moest keeper Tim Elkhuizen vol aan de bak bij een inzet van Melvin de Leeuw uit de draai. Hij redde fantastisch anders was de ruststand 0-1 geweest, waar het nu 0-0 bleef.

Na de rust met twee wissels aan Ridderkerkse zijde ging RVVH door met wat ze voor de rust deden. Met goed voetbal werd Halsteren teruggedrongen en onder de voet gelopen. Eén groot verschil, nu werd er wel gescoord en hoe? Het begon met een fantastisch gemikte en van grote afstand (ongeveer 35 meter) geschoten bal van Romano Niamut die klem onder de lat binnen sloeg, 1-0. Nauwelijks een minuut later scoorde Brandon Nooitmeer na een vloeiende combinatie door het centrum, 2-0. Op het uur kopte Nooitmeer een cornerbal van de rechterkant binnen, 3-0. Weer twee minuten later voltooide Nooitmeer zijn zuivere hattrick binnen tien minuten door de 4-0 binnen te schuiven na weer een vloeiende combinatie door het centrum van de Brabanders. Kort hierna moest Halsteren ook nog eens met tien man verder na een onbezonnen harde charge van Thomas van der Spek. RVVH rook nog meer bloed en Guytano dos Santos knalde met een venijnige schuiver de 5-0 op de borden. Het halve dozijn had ook nog vol gekund als Luis Baldeh Baldeh niet de toegekende penalty, na een handsbal van de gasten, op de lat had geschoten. Daardoor bleef het bij deze uitstekende 5-0 overwinning omdat er in de slotfase van de al lang gespeelde wedstrijd niets noemenswaardig meer gebeurde. RVVH tankte vertrouwen met deze zege na een wedstrijd die vanaf het begin tot het eind werd gedomineerd en waarin goed was gevoetbald.

RVVH – Halsteren 5-0 (0-0)

52. Niamut 1-0
54. Nooitmeer 2-0
60. Nooitmeer 3-0
62. Nooitmeer 4-0
71. Dos Santos 5-0

Scheidsrechter Y. Kuipers gaf een gele kaart aan Castenmiller (Halsteren) en El Mahjoubi (RVVH). Van der Spek (Halsteren) zag de rode kaart in de 66e minuut.

Opstelling RVVH:
Elkhuizen, Dijkgraaf (46. Proost), Eggers, Niamut, Dragon (78. El Mahjoubi), Blaak (46. De Witte), Merencia, Dos Santos, Rahli (68. Moreno), Nooitmeer (72. Lopes Martins da Veiga) en Baldeh Baldeh.

Klik op RVVH voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RVVH voor meer informatie over de club.

S.V. Capelle verliest thuis van RWB: 2-3

S.V. Capelle speelde zaterdag op het eigen Mandemakers Sportpark tegen RWB.

In de openingsfase kwam Tygo de Jong vrij voor het RWB doel, maar zijn inzet en de kopbal van Ferry Caron uit de afvallende bal werden gepakt door de RWB doelman. Kort hierna kwamen de bezoekers op voorsprong: S.V. Capelle leed balverlies, RWB schakelde om en Djay Kogels schoot RWB naar de 0-1. Hierna nog een schietkans voor RWB, waarbij het schot werd gepakt door Capelle keeper Manello Donders. Aan de andere kant van het veld een gevaarlijk schot van Ricardo Donders, maar de RWB doelman stond een gelijkmaker van S.V. Capelle in de weg.

Na de hervatting volgde deze echter al wel snel: een vrije trap vanaf de linkerkant van Davey van Ark belandde met een stuit in de rechterhoek van het RWB doel: 1-1. In de 63e minuut volgde zelfs de voorsprong voor Capelle: een corner van Davey van Ark werd ingekopt door Jord Kemmeren en dus 2-1. Lang kon S.V. Capelle hiervan echter niet genieten: na een overtreding binnen de 16 meter van Capelle volgden een penalty voor RWB en Koen van Baardwijk schoot de stand weer gelijk: 2-2. Hierna nog een grote kans voor S.V. Capelle: na een mooie actie van Tygo de Jong belandde de bal bij Davey van Ark, die zijn inzet op de lijn geblokt zag worden. Het was echter RWB dat even later op voorsprong kwam. Bij Capelle werd aan een overtreding gedacht, maar de scheids liet doorspelen en uit de hieropvolgende voorzet werkte Jordy van der Klaauw de 2-3 binnen. In de slotfase ging S.V. Capelle nog op zoek naar de gelijkmaker, maar het bleef bij 2-3. Komende zaterdag gaat S.V. Capelle bij NEO’25 op bezoek.

Foto’s: MW fotografie

Klik hier voor de gepersonaliseerde clubpagina van SV Capelle

NSVV speelt weer gelijk

0

Deze middag stond de laatste wedstrijd van de eerste periode op het programma. De Jodan Boys uit Gouda, die vorig seizoen nog  4e divisie speelde was de tegenstander op het sportcomplex aan de Wilhelminastraat in Numansdorp. In theorie zou NSVV nog kanshebber zijn voor de periodetitel, maar dan moest Nieuwenhoorn met ruime cijfers verliezen, de wedstrijd tussen Spijkenisse en Nieuwlekkerland gelijk eindigen en NSVV moest daarbij zelf met ruime cijfers winnen. Een scenario waar eigenlijk niemand op rekende.

De wedstrijd begon direct met een levensgrote kans voor Davy Snijders. Vanaf de aftrap was hij het eindstation van een aanval die hem oog in oog met de doelman van De Jodan Boys bracht. De keeper voorkwam een vroege treffer van NSVV. Uit de tegenaanval gebeurde hetzelfde aan de andere kant. Ook Jarmo Hartgers bleek in een één op één situatie de baas.

Het bleek dat de kans voor Davy Snijders voor rust zo’n beetje het enige wapenfeit van NSVV was, op een enkele speldenprik na. De Jodan Boys domineerde op alle fronten en Jarmo Hartgers hield in die fase NSVV meerdere malen in de wedstrijd. Wonderwel kon NSVV gaan rusten met 0-0 en voor de 2e helft met een ander strijdplan komen.

In de 2e helft was er sprake van meer evenwicht tussen beide ploegen. In de 53e minuut tikte de keeper van De Jodan Boys een vrije trap van Jasper Huisman uit de hoek. Uit de daarop volgende hoekschop deed hij dat nog een keer op een kopbal van Quinton Burk. Enkele minuten later verdween een lob van Davy Snijders net naast het doel. Een eventueel doelpunt zou achteraf toch afgekeurd zijn wegens buitenspel. Ook De Jodan Boys bleven gevaarlijk, wat in de 58e minuut resulteerde in een 0-1. Een vrije trap in de buurt van de cornervlag werd door spits Rick Wils met het hoofd tot doelpunt gepromoveerd.

Het duurde tot de 67e minuut voor NSVV hierop een antwoord had. Een perfecte vrije trap van Jasper Huisman werd door Sander Backx tegen de touwen gekopt. De 1-1 leek de opmaat voor nog een beter resultaat voor NSVV. De Jodan Boys werden verder teruggedrongen en de 2-1 hing in de lucht.

In de 75e minuut kantelde de wedstrijd, toen Michael Ouwens bij een uitval van De Jodan Boys een tackle te laat inzette. Gevolg was een directe rode kaart. Vanaf dat moment was het voor NSVV alleen nog maar tegenhouden. Aan het einde van de wedstrijd was de veldbezetting weer in evenwicht toen ook een speler van De Jodan Boys met een 2e gele kaart kon inrukken. NSVV bleef keurig overeind en kon, mede met het oog op de slechte 1e helft, tevreden zijn met een punt.

Volgende week speelt NSVV uit tegen Oranje Wit, aanvang 15.00 uur.

 Opstelling NSVV:
Jarmo Hartgers, Michael Ouwens, Quinton Burk, Kjetil Mol, Rick Berghout (80e Fabian Korbijn), Sander Backx, Jeroen Voshart, Sven Moerland, Davy Snijders, Jasper Huisman, Finn Langerak (69e Peter Jan Cazander)

Ruststand: 0 – 0
Eindstand: 1 – 1

Geschreven door: vv NSVV
Foto gemaakt door: Cindy Vos

Klik op NSVV voor meer informatie over de club.
Klik op NSVV voor meer artikelen over de club.

RBC verliest van Orion in Bergen op Zoom

0

BERGEN OP ZOOM – De uitwijk naar Bergen op Zoom heeft RBC geen goed gedaan. De reeks van twee jaar ongeslagen zijn, werd er mee ten einde gebracht. Orion scoorde vanuit een hoekschop de winnende treffer. RBC was in de eerste helft dichtbij, maar kon in de tweede helft weinig potten breken om de defensie van Orion uit elkaar te drijven.

Bij RBC begon Sander Wirix in de basis ten faveure van Glaucio Ventura Tiagio. De rechtsback had nog wat last van de blessure die hij opliep tegen Groene Ster. Hij werd uit voorzorg aan de kant gehouden. Voor de rest waren het dezelfde spelers die aan de aftrap verschenen.

Op het sportpark van DOSKO beperkte Orion zich al snel tot verdedigen en probeerde vooral via counters gevaarlijk te worden. De club uit Nijmegen kwam er een aantal keer gemakkelijk doorheen, maar wist geen kansen te krijgen. RBC daarentegen wist met afstandsschoten van onder andere Gino Stolk en Jelte Pal gevaar te stichten. De grootste kans van de wedstrijd was voor Moustafa Mohammad. Hij werd vrij voor de keeper gezet, maar zag zijn inzet tegen de paal weer in het veld komen. De eerste helft kreeg nog wel een smetje. Aanvoerder Perry Bierkens moest eruit vanwege een liesblessure. “Het schoot er in een keer in,” zei Bierkens na afloop. Zijn plek werd ingenomen door Vincent van Hoof.

In de tweede helft wilde RBC snel een beslissing realiseren. Met snel aanvalsspel werd geprobeerd de verdedigingslinie kapot te spelen. Te veel breien rond de zestien resulteerde uiteindelijk in niets. Schietkansen werden niet benut en dat werd uiteindelijk fataal toen Orion eenmaal voor het doel van Angelo Mathilda kwam. Een genomen hoekschop werd door een van de lange mannen in het doel gekopt.

RBC wisselde snel met Angelmo Vyent en in de punt met Tom de Bonte en Yassine Mejres. RBC bleef echter kiezen voor de zijkanten in plaats van de bal er in te pompen. Kansen werden niet meer afgedwongen, waardoor de ploeg uit Nijmegen met de winst er van door ging. Klik hier voor een samenvatting van de wedstrijd. Voor een nabeschouwing met trainer-coach Mark Klippel klik je hier.

Na afloop kreeg Mathilda nog wel zijn tweede geel en dus rood. Na afloop was wat onduidelijkheid of Jordi Ewanena ook zijn tweede gele kaart kreeg, maar veel later na het duel bleek dit niet te kloppen.

RBC ziet de concurrentie niet uitlopen, want UDI’19 en Groene Ster verloren. Ook Baronie verloor. Het is daarom een bittere pil dat RBC tegen middenmotor Orion een nederlaag moest toestaan.

RBC – Orion 0-1 (0-0)

Opstelling RBC: Angelo Mathilda; Sander Wirix, Perry Bierkens (Vincent van Hoof), Aart Veldhof, Jordi Ewanena; Marwin Reuvers (Cas van den Broek), Rhomar Boudzra, Jens Wirix; Jelte Pal (Amgelmo Vyent), Gino Stolk (Tom de Bonte), Moustafa Mohammad (Yassine Mejres)

Scoreverloop: 66′ Sjoerd Freriks 0-1

Scheidsrechter: S.W.A.J. van Westing

Aantal toeschouwers: 407

Klik op RBC Roosendaal voor de laatste artikelen over de club.
Klik op RBC Roosendaal voor meer informatie over de club.

Strafschoppen doen ’s-Gravendeel tegen Meeuwenplaat de das om

In een doelpuntrijk duel, waar acht keer gescoord werd, kreeg ’s-Gravendeel van de vijf tegendoelpunten maar liefst drie strafschoppen tegen. Al dan wel of niet terecht.

De eerste vijftien minuten viel er niet echt veel te beleven, beide ploegen tastten elkaar voorzichtig af. Maar daar kwam na achttien minuten wat verandering in toen Djemiran Otte van dichtbij plotseling van dichtbij op doel schoot. De reflex van Jimmy Waasdorp zorgde ervoor dat de bal tot corner werd verwerkt. Uit de daarop volgende corner kwam de bal weer bij de doelman, die snel hervatte en de bal richting Ryan Aarnoudse werkte. De snelle aanvaller spurtte richting het doel, maar werd een halt toe geroepen door Meeuwenplaatverdedigers vlak voor het strafschopgebied. De dienstdoende arbiter zag er helaas helemaal niets in, hij vond zich nog op de ’s-Gravendeelse helft.
Vijf minuten na dit voorval was Aarnoudse dan toch de Meeuwenplaatverdediging te snel af. Een knap doorgespeelde bal van Levi Vugts kwam in bezit van Ryan Aarnoudse, die de bal hard achter doelman Lorenzo van Trijp schoot, 0-1.
Wat de arbiter wel zag in de achtentwintigste minuut dat de tegenstander, tegen wie Robbie van de Weg verdedigde, ter aarde viel binnen de beruchte zestien en direct naar de penaltystip wees, een lichter vergrijp dan tien minuten daarvoor!!
Niels Versteege bracht de stand weer gelijk, 1-1.
Uiteraard in deze klasse is er geen VAR. Want er volgden vlak voor rust nog twee dubieuze gevallen. Eerst was het Robbie van de Weg die de bal tegen zijn, naast zijn lichaam hangende arm, kreeg, waarop de arbiter wederom naar de penaltystip wees. Niels Versteege mocht zijn tweede penalty verzilveren, 2-1.
Vlak voor het rustsignaal kreeg een Meeuwenplaatverdediger in soortgelijk geval de bal ook tegen zijn (gekruiste) armen, echter vond de arbiter dit géén handsbal. Misschien was hij ook te ver van de situatie verwijderd.
Toch kwam ’s-Gravendeel voor rust op gelijke hoogte. Luc Rozendaal kreeg vanaf rand zestien de bal voor zijn voeten en haalde uit. De getoucheerde bal viel achter de verbijsterende van Trijp, 2-2.

Met de al iets invallende duisternis, wat enigszins veroorzaakt werd door neerslag, werd de tweede helft aangevangen.
Er waren nog geen vijf minuten gespeeld toen ’s-Gravendeel op een 3-2 achterstand werd getrakteerd. Geheel vrijstaand binnen het strafschopgebied was het Joshua dos Reis Lopes die het doelpunt op zijn naam mocht brengen.
’s-Gravendeel ging wederom achter de gelijkmaker aan. Maar in plaats daarvan werd het verschil twee doelpunten. Bij het uitlopen van zijn doel om de bal te veroveren, nam Jimmy Waasdorp iets te enthousiast zijn tegenstander mee. Voor de derde maal in successie wees arbiter Durgunsu naar de strafschopstip, nu wel terecht. Niels Versteege kon een hattrick op zijn naam zetten, 4-2.
Met wat wissels door trainer Smeding zocht ’s-Gravendeel meer de aanval op. Er werd dan ook wat meer op de helft van Meeuwenplaat gespeeld. Het resulteerde dan ook in de 4-3. De bal werd doorgekopt door Levi Vugts naar Dejan Bislimi. Bislimi lepelde de bal over de uitlopende van Trijp.
’s-Gravendeel ging weer uit naar de gelijkmaker. Maar de aanvallen liepen op niets uit. Uit een spaarzame uitval van Meeuwenplaat werd er wel gescoord. De vanaf rechts naar binnentrekkende Tarik Amezian schoot op het ’s-Gravendeel doel waarna de bal in het doel verdween. Na ruim achtennegentig minuten werd er voor het einde van de wedstrijd gefloten en de 5-3 stand op het scorebord stond.

Komende dinsdag speelt ’s-Gravendeel op Sportpark de Trekdam vriendschappelijk tegen SHO O-23. Aanvang 20.00 uur. Zaterdag is op Sportpark de Trekdam ZBVH de tegenstander. Aanvang 14.30 uur.

Opstelling Meeuwenplaat:
Lorenzo van Trijp, Djemiran Otte, Darwin Essen, Niels Versteege, Gregory Ott, Sizilindo Mendes da Silva, Serginio Bel (Ivaniel Monteiro), Quinten Goedegebeure, Tarik Amezian, Dilicio Barbosa Rodigues, Joshua dos Reis Lopes (Calvin Burke)

Opstelling ’s-Gravendeel:
Jimmy Waasdorp, Leon de Jong, Robbie v/d Weg, Luc Rozendaal, Daan van Son, Koen Colijn, Job v/d Vorm (63ste Owen de Vos), Zoey Hoogwerf (63ste Dejan Bislimi), Ryan Aarnoudse, Levi Vugts, Dustin Zomerhuis (76ste Maurits Kuiper)

Arbiter: Yusuf Durgunsu

Scoreverloop:
24ste 0-1 Ryan Aarnoudse
28ste 1-1 Niels Versteege (strafschop)
37ste 2-1 Niels Versteege (strafschop)
45+3 2-2 Luc Rozendaal’
49ste 3-2 Joshua dos Reis Lopes
56ste 4-2 Niels Versteege (strafschop)
74ste 4-3 Dejan Bislimi
82ste 5-3 Tarik Amezian

Gele kaart:
Owen de Vos (’s-Gravendeel)

Verslag : Jeffrey Nathalia

Klik op de link voor meer artikelen over vv ’s-Gravendeel
Klik op de link voor meer informatie over vv ’s-Gravendeel 

Anton Verweij wil bouwen aan een nieuw Noordhoek

Als assistent-trainer van Halsteren zaterdag, zat Anton Verweij eigenlijk al helemaal op zijn plek. Maar toen ze hem bij vijfdeklasser Noordhoek benaderen om hoofdtrainer te worden, begon het toch te kriebelen. Zelfs met alle onzekerheid. “Ze wisten niet of ze nog wel een eerste elftal zouden hebben.”

En dus liet de 46-jarige Verweij na het eerste belletje in februari, weten dat ze hem aan het einde van het seizoen nog eens terug konden bellen. Zo geschiedde. “Toen ik binnenstapte, had ik meteen het gevoel: dit past bij mij.” En niet voor niks, zo vertelt hij. “Het is net als mijn vorige club NVS, echt een dorpsvereniging.” Bij de club uit Nieuw-Vossemeer vertrok de inwoner van Wouw afgelopen zomer als hoofdtrainer en dus was hij toe aan een nieuwe uitdaging. Die vond hij in Noordhoek. “We wisten vooraf dat er een kleine groep zou staan. De komende twee of drie jaar, is het vooral overleven en de competitie uitspelen.”

Niveauverschil
Met veel jonge jongens, legt Verweij uit. “Om een eerste elftal te kunnen houden, zijn er onder meer gasten van vijftien jaar doorgeschoven. Het is belangrijk om de jeugd een kans te geven en erbij te betrekken, dat is toch de levensader van ons als club.” Want, zo weet de trainer als geen ander. “Als de voetbal wegvalt op het dorp, blijft er weinig over.” De druk is wat dat betreft groot. “Ik houd wel van zulke uitdagingen. Het is leuk om daaraan mee te helpen.” In zijn geval vooral binnen het veld. “Het is een heel enthousiaste en gretige groep, die graag wil. Wat dat betreft zit er wel muziek in.” Al moesten ze in het begin wel even aan hem wennen, begint Verweij te lachen. “Als trainer doe ik heel veel met een bal, heb weinig met zomaar lopen. Anders moet je naar een atletiekvereniging gaan. Dat was een positieve openbaring voor die gasten.” Ook voor de oefenmeester zelf, bevalt zijn nieuwe omgeving voorlopig uitstekend. “Het is natuurlijk een niveauverschil met Halsteren, maar dat geeft voor mij niet. Daar kun je gewoon je oefeningen op aanpassen. En als die jongens plezier hebben, heb ik dat ook.” Gelukkig heeft Verweij dat na al die jaren nog steeds. Zeker gezien zijn drukke schema. “Alleen op vrijdagavond ben ik vrij, de rest van de dagen ben ik onderweg. Bij Halsteren doe ik, naast het assistentschap bij het eerste, ook nog de materialen voor de jeugd.”

Vermaken
Toch ligt zijn passie, sinds 2009, toch vooral op het veld. Mede dankzij Marcel van der Sloot. “Ik heb bij Cluzona anderhalf jaar onder hem mogen werken, daar heb ik veel van opgestoken. Vooral hoe je een speelwijze trainbaar kan maken.” Inmiddels dus bij Noordhoek, iets wat Verweij zelf misschien ook niet helemaal had verwacht. “Het is puur een gevoelskwestie geweest. Ik kende de club niet én had ze nog nooit zien spelen.” Desondanks is zijn doel voor dit jaar duidelijk. “Jeugd door laten stromen en het eerste elftal zien te behouden.” Maar ook de mensen proberen te vermaken, meent hij. “Met veel druk naar voren. In de vijfde klasse heb je in principe niets te verliezen, waarom zou je dan angsthazenvoetbal gaan spelen? Dat begint er steeds beter in te komen, jongens durven al veel verder vooruit te spelen. Daar moeten we stapje voor stapje beter in worden.” Als ze maar genoeg spelers hebben. “We hebben er nu veertien, plus eventueel vier extra van de JO16. Dus qua kwantiteit in de selectie, zitten we net goed.” Ondanks dat Noordhoek de afgelopen jaren vooral onderin de vijfde klasse te vinden was én dus bijna geen eerste elftal meer had, is de UEFA C-trainer ambitieus. “Halsteren is en blijft mijn club, van kinds af aan, dus ik heb het er daar wel eens over gehad om mijn UEFA B te gaan halen en wellicht hoofdtrainer te worden, maar dat kun je maar drie of vier jaar doen.” Toch ziet hij het misschien ooit nog wel eens gebeuren. “Die ambitie heb ik zelf eigenlijk wel. Het kriebelt, maar toch twijfel ik.” Voorlopig hoeft hij dat in ieder geval niet te doen. “Het is ook heel leuk om die dorpsclubs te trainen, dat past goed bij me!”

Klik op V.V. Noordhoek voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Noordhoek voor meer informatie over de club.

‘Het eerste halen was voor mij altijd het doel’

Dat het zo snel zou gaan, had Dille van ‘t Hof zelf waarschijnlijk ook niet verwacht. Want hoewel hij tijdens zijn debuutjaar bij de senioren in eerste instantie aan zou sluiten bij het tweede, staat hij nu vast in één. En dat is best even wennen, vertelt de middenvelder van Kogelvangers. “Het tempo ligt bizar veel hoger.”

In vergelijking met vorig jaar, een wereld van verschil dus. “Toen speelde ik in de JO18 en had ik nog nooit bij het eerste meegedaan.” Dat was dit seizoen, aanvankelijk dan tenminste, dus ook nog niet het idee. “Ik zou eigenlijk naar het tweede gaan, maar na een training voor alle senioren, aan het begin van het seizoen, werd er ineens aan mij gevraagd: ‘Wat doe je zaterdag?’ Toen heb ik meteen mijn debuut gemaakt.” En dat ging snel. Letterlijk en figuurlijk. “Ik kwam even niet aan mijn spel toe, haha! Het tempo ligt bizar veel hoger.”

Kampioen worden
Toch heeft de achttienjarige Van ‘t Hof het in zijn eerste weken meer dan uitstekend naar zijn zin. “De wedstrijden gaan goed en het is heel leuk met z’n allen! Wat dat betreft heb ik wel een positief gevoel.” En dat moet ook, na de degradatie van afgelopen seizoen. “Toen zat ik er natuurlijk nog niet bij, maar dat ging niet zo goed. Eigenlijk was het voor Kogelvangers een beetje een zwart seizoen. Onderling hebben we het er weinig over gehad en zelf kon ik ook niet vaak gaan kijken, omdat ik dan moest spelen.” In de vierde klasse moet het dit jaar beter gaan. “Ons doel? We zeiden allemaal meteen dat we kampioen willen worden. En dat gaan we niet bijstellen.” Toch beseft Van ‘t Hof ook wel, dat die doelstelling vrij ambitieus is. “Van een team dat degradeerde, naar meteen kampioen worden…” Aan de sfeer zal het volgens hem in ieder geval niet liggen. “We moeten het samen ook gezellig hebben, dat vind ik heel belangrijk. Als we daarnaast dan ook nog goed voetballen, is dat helemaal fijn.” Al komt dat niet vanzelf, weet Van ‘t Hof inmiddels. “Ik moet werken aan mijn uithoudingsvermogen. Je krijgt veel minder tijd en tegenstanders zitten er veel korter op. Voor je aanname moet je eigenlijk al kijken en snel handelen. Dat vind ik af en toe nog best lastig.” En dus hoopt de jongeling dit seizoen vooral lekker mee te kunnen voetballen. “Door te trainen, merk je dat het beter gaat. Je raakt er op een gegeven moment aan gewend.”

Clubgevoel
Verbeterpunten heeft Van ‘t Hof naar eigen zeggen dan ook nog genoeg. “Soms denk ik te veel na. Bijvoorbeeld over wat ik moet doen of waar ik positie moet kiezen. Dat vind ik af en toe lastig, maar we zijn er druk mee bezig!” Met zijn fysieke kracht én snelheid, speelt de inwoner van Willemstad het liefste als verdedigende middenvelder. “Ballen afpakken en snel weer inleveren. Ik ben niet zo van het zelf scoren.” Hogerop gaan is voor Van ‘t Hof dan ook geen optie. “Het eerste halen van Kogelvangers was voor mij eigenlijk altijd het doel. Lachen dat het nu zo snel is gebeurd.” Bij de club waar de tiener al sinds zijn vierde loopt. “Ook nooit ergens anders. Ik woon hier al heel mijn leven. Dat is een soort clubgevoel, als je binnenkomt.” Op zijn fietsje. “Je kent iedereen, het is gezellig en er hangt veel sfeer. Juist ook door die oude kantine!”

Klik op vv Kogelvangers voor de laatste artikelen over de club.
Klik op vv Kogelvangers voor meer informatie over de club.

‘Er viel een last van mijn schouders af’

0

Na een jaar vol blessureleed, is Jeroen Koevoet bij vierdeklasser Seolto eindelijk weer terug onder de lat. En als daar iemand blij mee is, dan is het de keeper zelf natuurlijk wel. “Dat ik weer een volledige wedstrijd kon keepen zonder pijn, was voor mij echt een opluchting. Er viel een last van mijn schouders af.”

Want na maanden in de ziekenboeg, lacht het voetballeven de twintigjarige Koevoet dan ook eindelijk weer toe. Om die lijdensweg te kunnen begrijpen, moeten we terug naar vorig seizoen. “Tijdens de zesde wedstrijd gebeurde er iets met mijn knie. Ze wisten in eerste instantie niet precies wat, maar ik had heel veel pijn.” De inwoner van Zevenbergen bracht bezoekjes aan verschillende fysiotherapeuten en specialisten, echt veel duidelijker werd het echter niet. “Mijn knieschijf was uit het kootje geschoten, verder wisten ze het eigenlijk niet.” Tot ze erachter kwamen dat hij zijn meniscus had gescheurd. “Toen ben ik geopereerd.”

Langs de lijn
Al ging daar nog wel iets aan vooraf, is Koevoet eerlijk. “Ik heb voor die operatie nog twee wedstrijden gespeeld. Dat had ik achteraf beter niet kunnen doen, maar ik wilde zó graag.” Toch te veel pijn, zat er niks anders dan opereren op. In plaats van hechten, kozen de artsen ervoor om zijn meniscus af te schaven. “Anders zou het herstel acht tot negen maanden duren.” Dat duurde zijn revalidatie uiteindelijk niet, zwaar was het desondanks wel. “Ik stond alleen maar langs de lijn, om dan die gasten alles wel gewoon te zien doen… En ik kon niks. Daardoor kreeg ik steeds minder zin om te voetballen.” Heel gek is dat gezien zijn brede interesse in sport, dan ook niet. “Padel, fitness, zaalvoetbal en beachsoccer. Dat doe ik ook nog allemaal.” Maar gelukkig, is hij nu dus ook terug op het veld. “De oefeningen die ik moest doen, gingen steeds met minder spanning. En we hebben de minuten gewoon rustig opgebouwd. Nu ben ik eindelijk weer helemaal fit. Daar ben ik heel blij mee!” Iets minder blij, is Koevoet met de vierde plaats en uitschakeling in de nacompetitie van afgelopen seizoen. “Het was een beetje dubbel. Tevreden dat we erin zijn gebleven, maar er zat meer in. Sommige wedstrijden hebben we echt onnodig weggegeven.” Hoe heeft hij dat zelf langs de kant ervaren? “Ik voelde me wel betrokken! Tijdens trainingen was ik er altijd op het veld bij en ook tijdens wedstrijden stond ik op het formulier als verzorger.”

Plezier
Tegenwoordig dus gewoon weer als keeper. Een echte doelstelling hebben ze voorlopig nog niet bij Seolto. “Vorig jaar kwam die ook pas later.” Toch heeft Koevoet wel zo’n vermoeden. “Ik denk dat de competitie wat zwaarder is, maar als het aan mij ligt, gaan we weer voor de eerste vijf.” Met de club waar de doelman sinds een jaar of vier speelt. “In de jeugd heb ik altijd bij Virtus gespeeld. Tot veel van mijn vrienden naar Seolto gingen. Ik merkte dat het niveau voor mij iets minder belangrijk werd, toen ben ik samen met wat jongens ook overgestapt.” Plezier dus. “Ik merkte meteen dat ik het weer goed naar mijn zin had. Later mocht ik proeven aan het eerste en vond ik hoger spelen ook weer heel leuk.” Spijt van zijn overstap, heeft Koevoet dan ook allerminst. “Het is echt een warme club, ben hier heel warm ontvangen.” En dus kan hij uitblinken als keeper, al was dat vroeger heel anders. “Ik ben begonnen als spits. Tot ik tijdens een toernooi met Virtus moest gaan keepen en ik veel complimenten kreeg. Ik vond het heel leuk, dus ben ik het vanaf dat moment blijven doen. Toen was ik dertien of veertien.” Een voordeel, zo denkt hij. “Meevoetballend ben ik daardoor wel goed.” Maar ook zonder bal, staat Koevoet zijn mannetje. “In de lucht en in de één tegen één ben ik sterk.” Geïnspireerd door Bart Verbruggen en Timon Wellenreuther. “Verbruggen was op het WK heel leuk om naar te kijken. En zelf ben ik voor Feyenoord. Het is mooi om te zien hoe Wellenreuther meedoet voor zijn goal.” Wie weet steekt hij er voor zijn eigen ontwikkeling nog iets van op. “Ik heb het hier enorm naar mijn zin, dus dit seizoen wil ik graag goed spelen. Als er dan iets leuks komt van een andere club, is dat misschien wel een poging waard!”

Klik op Seolto voor de laatste artikelen over de club.
Klik op Seolto voor meer informatie over de club.

‘Voor ons gevoel had er meer ingezeten’

Een dubbel gevoel en achteraf toch vooral teleurstellend. De manier waarop V.V. Klundert vorig seizoen uit de nacompetitie voor promotie werd geknikkerd, zit bij Gijs den Hollander nog altijd niet lekker. Want wat hem betreft, had er nog veel meer ingezeten, voor de derdeklasser. “Voor ons gevoel waren we beter dan RCS.”

Toch ging het tijdens de eerste ronde van de nacompetitie tegen de Zeeuwse club dus mis. “Achteraf was dat wel een teleurstelling.” En dat terwijl de pas 21-jarige Den Hollander met een overwegend goed gevoel terugkijkt op afgelopen seizoen. “Zeker het laatste gedeelte, waren we stabiel sterk. Met weinig blessures, dat is heel belangrijk voor ons.” Al had hij stiekem op meer gehoopt. “Het is dubbel, zeker op deze manier.”

Sterkhouder
Wel staat er daardoor een stevige basis, om dit jaar op door te kunnen bouwen. “In principe hebben we nagenoeg dezelfde groep gehouden, dus tot nu toe ziet het er goed uit.” Met hier en daar een paar kleine wijzigingen, begint Den Hollander te lachen. “We zijn bezig met een ‘Plan B’, voor als het een keer niet loopt. Maar daar mag ik van trainer Maik (van den Kieboom) verder niks over zeggen.” Toch zullen ze dat plan dit seizoen misschien best wel eens nodig zullen gaan hebben, denkt hij. “We zitten volgens mij in de moeilijkste derde klasse van alle regio’s.” Desondanks legt Den Hollander de lat opnieuw hoog. “Het doel is om weer nacompetitie te halen en dan te kijken wat er mogelijk is. Ook al is de competitie zwaarder dan vorig jaar.” Met hem als sterkhouder. Of toch niet? “Haha! Ik zie mezelf niet zo, ben pas 21 jaar, maar voel die verantwoordelijkheid al wel.” Geleerd van zijn ouders. “Als je iets doet, moet je het met volle overgave doen. Zodat je anderen daar ook weer in mee kunt nemen.” Bijvoorbeeld als ze een uitwedstrijd op gras moeten spelen. “Dat is altijd wel een dingetje bij ons. Thuis op ons kunstgras pakken we alle punten, tegen ‘hotseknotsevoetbal’ hebben we het lastig.” Tijd om daar dus iets aan te doen. “We hebben heel de voorbereiding op gras getraind, om daaraan te kunnen wennen. En als we in het weekend uit moeten, trainen we doordeweeks ook op gras.”

Vertrouwde plaatje
Met hem als voetballende centrale verdediger. “Ik ben 1,81. Dat is voor een ‘CV’ niet heel groot. Daarnaast ben ik ook niet de breedste, dus moet het vooral hebben van mijn inzicht. Zorgen dat ik goed sta. Al kan ik met mijn snelheid vaak nog veel oplossen.” Toch heeft Den Hollander de bal het liefste zelf aan zijn voet. “Duels spelen is voor mij wel een ontwikkelingspunt. Ik merk nu dat ik vaak toch nog liever uit de duels blijf.” Bij de club waar hij al sinds zijn vierde komt. “Wat dat betreft ben ik wel een beetje een kind van de club. Iedereen is heel erg gebonden, kent elkaar en het is altijd gezellig. Dat blijft toch het vertrouwde plaatje.” Heel snel dat plaatje inruilen, zal de inwoner van Klundert voorlopig dan ook niet doen. “Op dit moment zou ik niet weg willen. Mijn ambitie is nu eerst om te promoveren met V.V. Klundert. Als er dan ooit iets komt, kan ik altijd nog kijken.” Ook na zijn actieve voetbalcarrière. “Misschien word ik hier dan wel trainer of leider!”

Klik op V.V. Klundert voor de laatste artikelen over de club.
Klik op V.V. Klundert voor meer informatie over de club.

‘Over één toernooitje wordt weken gesproken’

Een ander uitstapje dan de dagelijkse bezigheden en het opnemen tegen andere bedrijven. Voor YourFellow en Michael Oomen, is het bedrijventoernooi van Virtus inmiddels een jaarlijkse traditie. En hoe kan het ook anders, als alles ooit begon aan de bar in de kantine. “Dat is alweer zeven jaar geleden.”

Toch weet Oomen (35) het nog goed. Samen met Stefan Klok en Paul Rombouts. “Aan de bar van Virtus is ons bedrijf eigenlijk gestart. We zaten alle drie bij de selectie en hadden het over wat voor werk we deden.” De online marketeers hadden flink wat raakvlakken, zo bleek. “De zaterdag daarop zijn we met elkaar gaan zitten, zo is YourFellow ontstaan.” Zeven jaar en een verhuizing in Zevenbergen verder, is de groei behoorlijk doorgezet. “In eerste instantie deden we dit naast onze eigen baan, vier jaar geleden zijn we fulltime aan de slag gegaan. Nu werken we met dertien mensen.”

Goede sfeer
Maar wat doen ze precies? “We zijn een online marketingbureau voor zowel B2B als B2C. Wij helpen bedrijven door het hele land dag in dag uit online te groeien.” Alles in een prettige en gezellige sfeer. “We werken intern eigenlijk als een soort familie. Dat wil zeggen dat we iedereen meenemen in belangrijke beslissingen.” Op een gezonde manier groeien, noemt Oomen dat. “Als we nieuw personeel werven, moet zo iemand wel in het team passen. Puur omdat we de huidige sfeer graag willen behouden.” En dat lukt voorlopig aardig, vertelt hij. “Iets minder dan een jaar geleden zijn we verhuisd, omdat we gewoon te weinig ruimte hadden. Desondanks wilden mensen toch graag naar kantoor komen, dat zegt veel over de sfeer.” Mede door het bedrijventoernooi van Virtus, lacht Oomen. “We doen al een jaartje of vijf mee met het bedrijf. Je ziet dat het toernooi leeft en steeds groter wordt.” Als voormalig voetballer en huidig leider van het derde, voelt de ondernemer zich daar dan ook meer dan thuis. “Er hang altijd een goede sfeer en ik kom er van jongs af aan. Dat is ook één van de redenen om naar het bedrijventoernooi te gaan. Ons kantoor zit in Zevenbergen, dus dan is het heel logisch dat je meedoet. Het is gewoon gezellig om samen als team een activiteit te doen.” Even iets anders dan de dagelijkse bezigheden. “En het opnemen tegen andere bedrijven, onderling kennen we natuurlijk ook elkaar.”

Spierpijn
Eind augustus was het opnieuw zover en liet YourFellow zich van zijn sportiefste kant zien. “De eerste paar edities deden we mee in de prestatieve poule, tegenwoordig zitten we bij de recreanten. Deze keer werden we negende, van de zestien.” In totaal doen er 24 teams mee, maar vooral het feest na afloop, viel wederom goed in de smaak. “Met een zanger en DJ. We hebben een ontzettend leuke avond gehad, dat is het belangrijkste.” Bij de club die Oomen maar al te goed kent. “Ik ben hier in de F’jes gestart, twee jaar geleden ben ik gestopt met voetballen bij de selectie. Tegenwoordig ben ik leider van het derde.” Tussendoor maakte hij nog een uitstapje naar NAC Breda. “Vier seizoenen, vanaf de tweedejaars B.” In het veld steeds een beetje verder naar achter. “In de jeugd stond ik altijd op tien, later bij NAC ook even in de spits. Later naar zes of centraal achterin. Bij Virtus speelde ik de laatste jaren vooral daar.” De betrokkenheid, voelt Oomen dan ook nog steeds. “Je komt altijd weer bekenden tegen. Het is ook een manier van je vriendenkring uitbreiden.” Onder meer dus door deel te nemen aan het bedrijventoernooi. Iets wat YourFellow de komende jaren zeker zal blijven doen. “Eén simpel toernooitje, wordt intern weken over gespreken. Toen we ons weer hadden ingeschreven, doken de foto’s van de vorige editie alweer op. Iedere lunch, hebben we wel weer iets over dat ene doelpunt gehoord.” Waar gaat het na de laatste topprestatie over? “Vooral over spierpijn…”

Klik op VV Virtus voor de laatste artikelen over de club.
Klik op VV Virtus voor meer informatie over de club.

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Ontvang nu ook maandelijkse het laatste nieuws uit het amateurvoetbal in jouw regio.