Pagina 1460 – VoetbalJournaal

Voetbal voor ‘oudere jongeren’ bij CVV Vriendenschaar

CVV Vriendenschaar

-

1 mei 2018

Voetbal voor ‘oudere jongeren’ bij CVV Vriendenschaar

Voorzitter Jan Schaap van de Culemborgse voetbalvereniging Vriendenschaar is maar wat trots op het jongste project van de club: Walking Football. De vereniging laat op vrijdagochtend 60-plussers lekker een balletje trappen, maar dan op een tempo dat iedereen bij kan houden.

Bij Walking Football gaat het er allemaal wat minder actief aan toe: spelers mogen niet rennen, de bal mag niet te hoog geschoten worden en slidings zijn uit den boze. Schaap en de andere bestuursleden hadden al langer interesse in Walking Football, maar zochten nog iemand die de kar wilde trekken. Toen ras-Culemborger Cees Beijer bij het bestuur aanklopte met het verzoek om Walking Football te organiseren bij Vriendenschaar, was de voorzitter dan ook maar wat blij. “Hij beoefende de sport al in Nieuwegein, maar wilde het zo graag in zijn eigen Culemborg doen. Met die wens kwam hij een paar weken geleden naar ons toe en daarmee zijn we aan de slag gegaan.”

Schaap zocht contact met de media, verspreidde flyers en zette het netwerk van de voetbalclub in om zo veel mogelijk ouderen warm te krijgen voor deze spelvorm. Met succes: binnen enkele weken had hij al dertig aanmeldingen binnen. “Dat is voor een groot deel aan Cees te danken. Die kent heel veel mensen in Culemborg en is ontzettend actief gaan werven.”

De voorzitter wist al wel dat er mensen waren rondom de club die interesse zouden hebben in Walking Football. “Wij hebben ook een zogenoemde trimgroep, een ploeg van 40- en 50-plussers die nog weleens een balletje trappen, maar op een gegeven moment kunnen ouderen ook daar niet meer mee. Nu geven we ze met Walking Football een nieuwe optie, waarmee ze nog jaren vooruit kunnen.”

Voor Vriendenschaar gaat het Walking Football verder dan een balletje trappen /alleen. “We zoeken ook altijd de sociaal-maatschappelijke verbinding. Dat doen we met dit concept bijvoorbeeld door de groep ouderen gezellig samen te laten zijn voor en na het voetballen, waarbij ze onder het genot van een kop koffie lekker kunnen bijkletsen.” Het Walking Football gaat elke vrijdagochtend om 10.00 uur plaatsvinden bij de club in Culemborg. “Iedereen kan zich aanmelden, the sky is the limit wat dat betreft. We hebben hier vier prachtige kunstgrasvelden liggen, waar anders op vrijdagochtend toch niks gebeurt.”

Schaap, die van andere voorzitters en de KNVB al hoorde dat het Walking Football een groot succes is, ziet zichzelf over een paar jaar wel aansluiten bij dit clubje fanatiekelingen op de vrijdagochtend. “Alleen gaat dat nu niet, gezien ik net 60 ben en dus nog een paar jaar moet werken. Ik vind het een interessant spel; het principe van voetbal is aanwezig, maar het is ook te vergelijken met schaken aangezien je niet mag rennen. Je moet goede passes geven, dan komt het goed.”

Aanmelden voor het Walking Football bij CVV Vriendenschaar kan via walkingfootball@cvv-vriendenschaar.nl of 06-36125787.

“Winnen is leuk, maar als we verliezen drinken we ook gewoon een biertje”

vv s Heer Arendskerke

-

1 mei 2018

0

“Winnen is leuk, maar als we verliezen drinken we ook gewoon een biertje”

VV Arendskerke 4 is op het oog een team zoals alle andere lagere seniorenelftallen. Spelend op knollenvelden in de regio, op zaterdagmiddag. En na afloop natuurlijk een biertje, of zeven. Het plezier staat voorop en er wordt louter gelachen. Toch liggen de wortels dieper.

In Arendskerke 4 spelen vooral mannen die vroeger werden beschouwd als talentvol en jaren in een eerste elftal hebben doorgebracht. Ze bouwen rustig af in het vriendenteam, geleid door teammanager Marcel Beenhakker. “Marcel is het cement tussen de stenen. Hij regelt alles”, aldus Pim Wedding, die al sinds 2004 in het team zit. Wim Goedegebure en zijn neven Marco en Frank maken deel uit van het team. André Tange, Peter Kamstra, de gebroeders Eversdijk. Allen maakten faam in het eerste elftal en spelen nu voor het plezier bij Arendskerke 4.

Competitief
Ook al speelt Arendskerke 4 in de kelderklasse, er staat altijd iets op het spel. “Peter Kamstra scoorde vorig seizoen veel goals, twintig. Maar als-ie een wedstrijdje niet scoorde, zeiden we daar wat van”, zegt verdediger Wedding lachend. Alle statistieken worden bijgehouden. Ook op de clubsite. “Ik heb geen gele kaart meer gepakt, alleen een rode”, grapt Wedding. Hij roemt de sportiviteit binnen en buiten het veld. “We gaan er niet meer met gestrekt been in. Verliezen we, drinken we ook een potje bier en is het gezellig.”

Hecht
De band tussen de teamleden van Arendskerke 4 is heel hecht. Regelmatig worden er uitjes georganiseerd. “Elk jaar gaan we met de families naar Grathem in Limburg voor een toernooi. We verblijven dan met z’n allen op een camping en voetballen tussendoor een paar wedstrijdjes. Dat is altijd gezellig!”

Stoppen
Wedding maakt al jaren deel uit van Arendskerke 4, maar hij ziet steeds meer spelers afhaken. “Soms spelen er zoons mee van spelers. Ik stop pas als ik een keer samen heb gespeeld met mijn zoon Luuk. Er zit wel een houdbaarheidsdatum op voetbal. Ik merk dat ik minder wendbaar en explosief word”, besluit Wedding.

Richard Middelkoop is thuis bij VV Smitshoek.

vv Smitshoek

-

1 mei 2018

0

Richard Middelkoop is thuis bij VV Smitshoek.

“Drie keer vallen en ik ben op de club.” Dichterbij dan Smitshoek kon trainer Richard Middelkoop, die op een steenworp afstand van het complex van de zaterdaghoofdklasser woont, geen club vinden. “Deze club past me.”

Middelkoop (44) speelt als trainer een echte thuiswedstrijd, want zijn zoontjes van twaalf en acht jaar spelen bij Smitshoek. “Ik kwam hier al veel”, zegt de oefenmeester. “Dit is ideaal. Bij die gasten kijken en door naar training of wedstrijd.” Niet dat dàt de reden was om bij Smitshoek aan de slag te gaan. “Het is een leuke bijkomstigheid, dat wel. De visie van Smitshoek spreekt me aan, ideeën zat om uit te voeren.”

“We willen een elftal met zoveel mogelijk Smitshoekers”, legt voorzitter Marco Rensma uit. “Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, zeker als je in de hoofdklasse speelt. Daar moet wel de organisatie voor ingericht worden. Goede faciliteiten is een vereiste. Ik denk dat we aardig op weg zijn.”

Tien
“Het mooiste is natuurlijk dat je zelf je spelers opleidt voor je eerste en tweede elftal”, zegt Middelkoop. “Daar streeft de club ook naar, maar dat lukt niet binnen een paar jaar. Daar gaan jaren overheen.”

Toen Middelkoop op 31 juli de eerste training gaf, kon Smitshoek veel nieuwe spelers begroeten. “Tien in totaal”, vertelt de oefenmeester, die de afgelopen drie seizoenen bij SHO in Oud-Beijerland werkzaam was. “Dat was ook nodig, want zeven spelers waren vertrokken en om de selectie op de peil te houden moesten er jongens bij.”

Smitshoek wil zich profileren als opleidingsclub. “Spelers moeten hier niet komen voor de centen, maar omdat de voorwaarden goed zijn”, benadrukt Rensma. “Ze moeten zich willen ontwikkelen”, aldus Middelkoop. “We hebben daarom ook bewust gekozen voor jongens die lager speelden of elders op een zijspoor waren beland. Spelers die in zichzelf willen investeren.”

“Ik vond dat we dat we nog wat coachend vermogen nodig hadden en daarom ben ik blij met Rutger van der Kleij. Hij heeft nog gespeeld bij Willem II en RBC. Remco de Neef komt van DSO. Die hebben we drie keer bekeken. Hij komt nog handelingssnelheid tekort als middenvelder, maar is voor ons wel een goede back.”

“Mustafa Celen heeft zichzelf bij ons gemeld. Die ziet in Smitshoek ook een kans om zijn carrière nieuw leven in te blazen. Sommige spelers zien ons als springplank. Geen probleem. Zij profiteren, wij profiteren. Het ideaalplaatje is dat we straks als Smitshoek zelf onze spelers opleiden.”

Voorzitter Rensma wil graag een herkenbaar elftal. “Herkenbaar betekent voor mij ook dat dát jongens zijn die weliswaar niet bij Smitshoek begonnen zijn, maar hier al jaren spelen”, verduidelijkt Middelkoop. “Daar lopen hier ook een paar jongens van rond, zoals Erwin Bravenboer en John de Ronde. Herkenbaar noemt Smitshoek ook zijn in speelstijl. Aanvallend, aantrekkelijk voetbal met als doel het publiek te vermaken.”

Op korte termijn streeft Middelkoop naar stabiliteit van zijn ploeg. “Spelers moeten stabiel worden in hun prestaties. Hoe eerder dat ons lukt hoe beter. Doel is om onszelf zo snel mogelijk veilig te spelen zonder nacompetitie.”

En wie pakt de titel? Middelkoop, die behalve voor SHO ook als hoofdtrainer werkte bij Delft, Nootdorp, Sportlust’46 en Papendrecht: “SteDoCo wil graag terug en heeft zich flink versterkt, Hoek roept dat ze graag kampioen willen worden. Misschien is er nog een andere outsider.”

CvdW: v.v. Hellevoetsluis – Introductie

VoetbalJournaal

-

30 april 2018

0

Deze editie is v.v. Hellevoetsluis de Club van de Week en deze week zullen er meerdere interviews worden afgenomen met betrokkenen van de club. Daarnaast zal er aan het eind van de week een voorbeschouwing plaatsvinden met het oog op de wedstrijd van aankomend weekend.

V.v. Hellevoetsluis werd op 9 mei 1919 opgericht en stond toen nog bekend onder de naam H.V.V.. Deze naam werd al gewijzigd voor de aanvang van de eerste competitie en werd gewijzigd naar Hellevoetsluis. In 1929 vond de eerste damesvoetbalwedstrijd van de club plaats tegen een team uit Rotterdam. In 1932 vond er een fusie plaats tussen Hellevoetsluis en Nieuw-Hellevoet en resulteerde in de oprichting van H.N.C. Hellevoetsluis. In 1959 werd de zaterdagafdeling van de club opgericht.

Op zaterdag heeft Hellevoetsluis 8 seniorenteams (1 t/m 7 en veteranen), waarvan het 1ste elftal uit komt in de 2e klasse, en 1 recreatief team op zondag. Daarnaast zijn er nog 28 (!) jeugdteams actief binnen de club. De wedstrijden van v.v. Hellevoetsluis worden gespeeld op Sportpark ING aan de Brielsestraatweg in Hellevoetsluis.

Het seizoen tot nu toe
Het seizoen begon voor v.v. Hellevoetsluis op 23 september met een uitwedstrijd tegen Neptunus-Schiebroek. Deze wedstrijd werd met 1-3 gewonnen en zo ging het seizoen dus goed van start. Deze goede start werd voortgezet, want de club uit Hellevoetsluis wist de vier wedstrijden die hierop volgden ook te winnen. Zo werd er gewonnen van BVCB (3-1), Sparta AV (1-2), Piershil (2-0) en Rhoon (1-2).

Op 28 oktober vond de eerste nederlaag plaats, want CWO was met 1-0 te sterk voor Hellevoetsluis. Na deze nederlaag moest de rug weer gerecht worden en dat heeft de club gedaan, want Hellevoetsluis heeft niet meer verloren tot aan de winterstop. Zo wist de club uit zes wedstrijden maar liefst 14 (!) punten te behalen. Er werd gewonnen van Alexandria’66 (3-1), Berkel (2-1), SVS (2-0) en Strijen (1-2). De overige twee wedstrijden bleven onbeslist: Zuidland (1-1) en VDL (2-2).

Na de winterstop wist Hellevoetsluis helaas de goede vorm niet vast te houden, want de eerste wedstrijd van het nieuwe kalenderjaar werd verloren: SSS Klaaswaal (2-1). De wedstrijd die hierop volgde, werd wel weer gewonnen. Hellevoetsluis was met 2-1 wederom te sterk voor Neptunus-Schiebroek.

Na deze wedstrijd wist v.v. Hellevoetsluis nog vier wedstrijden te winnen, namelijk Piershil uit (0-1), Sparta AV thuis (1-0), Alexandria’66 uit (3-4) en Rhoon thuis (4-0). Na de vier overwinningen werden de volgende drie wedstrijden verloren: Berkel uit (3-1), BVCB uit (4-1) en SSS Klaaswaal thuis (1-2). Tot slot werd er afgelopen weekend uit gelijk gespeeld tegen SVS (2-2).

Op het moment staat Hellevoetsluis op de tweede plaats met 45 punten uit 22 wedstrijden en is het verschil met de huidige koploper (BVCB) slechts twee punten.

RCS is klaar voor de tweede klasse

vv RCS

-

30 april 2018

0

Bij zaterdag-derdeklasser RCS wil men zo snel mogelijk naar de tweede klasse promoveren. Volgens de 20-jarige Lars van Rosevelt is de ploeg uit Oost-Souburg klaar voor een stap hogerop.

RCS miste vorig seizoen op een haar na promotie. “Vorig jaar hadden we aan het einde van het seizoen één punt minder dan Arnemuiden en hadden we in de nacompetitie een complete off-day, waardoor het seizoen gelijk over was. Dit seizoen moeten we zorgen dat we op de tweede plaats blijven staan. Via de nacompetitie is dan nog alles mogelijk”, vertelt Van Rosevelt. Ook dit seizoen lijkt directe promotie er niet in te zitten. Voetballend is RCS vaak de betere partij, maar op mentaal vlak kan de ploeg nog stappen maken. “Het is vaak lastig voetballen in de derde klasse. Teams hangen massaal op eigen helft en hebben vaak meer fysiek dan ons. In sommige wedstrijden worden wij puur afgetroefd op mentaliteit. Dan denken we dat we het wel even doen en dan ga je rusten met een 0-2 achterstand. Probeer het dan nog maar is om te zetten. “

Bij de zaterdag-derdeklasser lopen er een aantal goede spelers rond. “We hebben een aantal spelers in het team die al lang bij de eerste selectie zitten. Als ik dan één iemand moet noemen die ik erboven uit vind springen, is dat Mourad Azzanagui. Je kan hem inspelen met een man in zijn rug en blijft altijd rustig. “ De linksbenige van Rosevelt is inmiddels bezig aan zijn tweede seizoen in het vlaggenschip van RCS. “Mijn persoonlijke doelstelling is om een vaste waarde te worden. Het liefst speel ik mijn wedstrijden op het middenveld, maar dit seizoen word ik vaak opgesteld als linksback. “

De 20-jarige Lars van Rosevelt speelt, op één seizoen JVOZ na, al zijn gehele voetballeven voor RCS. “RCS is een rode draad in mijn leven. Ik kom hier al veertien jaar lang, drie keer in de week. De meeste jongens waar ik mee ben begonnen, voetballen nu ook in de eerste of tweede selectie. Het is eigenlijk één grote vriendengroep geworden. “

Bij RCS speelt de jeugd een centrale rol. “De jeugd is heel belangrijk. De meeste eerste elftal spelers hebben een groot deel van hun jeugd bij RCS doorgebracht. RCS is een club die jonge jongens de kans wil geven. Ik weet bijvoorbeeld dat er nu een aantal goede voetballers in de JO-17 zitten. Die zullen over een paar jaar ook bij de eerste selectie zitten.“

Van Rosevelt heeft in zijn nog prille loopbaan verschillende trainers gehad. Over zijn beste trainer twijfelt hij geen moment. “Als tweedejaars B-junior trainde ik vaak met de A1 mee. De trainer van dat team was toen Arjan de Voogd. Arjan was een trainer waar je altijd een grapje mee kon maken en plezier voorop stond. Daarnaast moest er wel serieus getraind worden, anders konden we rondjes lopen. Ik ging altijd met veel plezier naar zijn trainingen. “

Gerrit de Pater gaat voor het hoogst haalbare

VoetbalJournaal

-

30 april 2018

0

Gerrit de Pater gaat voor het hoogst haalbare

Het leven van een scheidsrechter is niet altijd even gemakkelijk. Het werk van de arbitrage wordt vaak bekritiseerd door spelers én omstanders. De inmiddels 42-jarige Gerrit de Pater heeft het commentaar een apart plekje gegeven. “Het lijkt wel of we er mee moeten dealen als een speler een rot week achter de rug heeft. ”

Gerrit de Pater, afkomstig uit Krabbendijke, is nog maar een paar jaar actief als scheidsrechter. “In 2011 ben ik begonnen met fluiten, eerst voor de plaatselijke VV Krabbendijke, en vanaf de winterstop van het seizoen 2011/2012 voor de KNVB.” Zijn sterke optredens zijn bij de KNVB niet onopgemerkt gebleven. De Pater werd al snel gepromoveerd en fluit nu in de categorie E, de eerste klasse tot en met de derde klasse. “Elke sportman wil op het hoogst haalbare niveau presteren en met scheidsrechters is dat niet anders. Gezien mijn leeftijd is de realisatie wel daar dat betaald voetbal er voor mij niet meer in zit. Dus alles wat hierna komt, is mooi meegenomen en zie ik als bonus.”

Gerrit de Pater ziet twee topscheidsrechters als zijn voorbeeld. “Ik ben altijd enorm gecharmeerd geweest van Dick Jol. Zijn omgang met de spelers, dat vond ik altijd prachtig. Daarnaast vond ik Pierluigi Collina een geweldige scheidsrechter. Hij kon lachend ‘nee’ zeggen en dat is niet iedereen gegeven.”

In zijn nog relatief prille loopbaan kijkt de Pater terug op mooie momenten, waarbij één moment er met kop en schouders bovenuit steekt. “Ik floot een wedstrijd van VV Sleeuwijk en de amateurs van Willem II. De pupil van de wedstrijd zei na de wedstrijd, aan een bestuurstafel waar afgevaardigden van beide teams zaten, in volle overtuiging dat ik de man van de wedstrijd was. Dat gaf mij toch wel een warm gevoel.”

Uiteraard heeft de Pater, net als veel andere scheidsrechter, last van veel commentaar tijdens de wedstrijd. “Je moet er van leren. Na afloop vraag ik mijzelf af of het door mijn manier van fluiten was. Je moet elke wedstrijd aftasten hoe het humeur van de spelers is en daar een weg in zien te zoeken.”

Zaalvoetbalseizoen zit erop voor Bristol dames na nederlaag

VoetbalJournaal

-

30 april 2018

0

Zaalvoetbalseizoen zit erop voor Bristol dames na nederlaag

Het zaalvoetbalseizoen voor de Bristol dames zit erop. In de halve finale van de beker ging het hard onderuit in en tegen Den Haag. De Roosendaalse formatie miste drie ervaren krachten. Zonder dat als excuus aan de kaarten hielden de dames de kampioen tot aan de rust op een 0-0. Het had zelfs op voorsprong kunnen komen in een 3-1 situatie, maar deze unieke kans werd slecht uitgespeeld.

De waarschuwing was in de rust duidelijk. Begin zeer geconcentreerd aan de tweede helft. Helaas was dit niet voor iedereen duidelijk. Den Haag kwam scherp uit de startblokken en binnen 30 seconde lag de voorsprong in de touwen. Daarna ging het vrij snel. Bij een achterstand van 2-0 werd het blok achterin gewisseld. Het werd snel duidelijk dat er geen potten gebroken zouden worden. Met een 5-0 nederlaag nam het afscheid van de bekercompetitie en miste het de finale.

Op vrijdag 18 mei spelen de dames voor de voorbereiding op het nieuwe seizoen een oefenwedstrijd. Tegen het Antwerpse Ladies Hove zullen nieuwe speelster de kans krijgen om bij Bristol te komen spelen. Aanmelden kan via ons vereniging mail.

Dames Jong Ado Den Haag naar Middelburg

ADO Den Haag

-

30 april 2018

0

Voor veel voetballiefhebbers uit Middelburg en Zeeland zal de naam Peter Tahitu bekend in de oren klinken. Tahitu is inmiddels al meer dan 25 jaar actief bij Zeelandia Middelburg. Voorheen zette hij zich in voor de jeugdelftallen van jongens, maar tegenwoordig heeft hij zich volledig gestort op het vrouwenvoetbal. In CTV Zeeland vertelde hij dat hij die stap een aantal jaar geleden zelf ook niet had verwacht.

“Ik werd anderhalf jaar geleden gevraagd om mee te gaan naar een wedstrijd van het Nederlands Vrouwenelftal. Vrouwenvoetbal was helemaal niks voor mij, maar ik ben toch mee gegaan. Toen ik daar kwam, verbaasde mij het aantal supporters en het enthousiasme. Daar moest ik wat mee gaan doen!”

Tahitu hakte uiteindelijk de knoop door en nam bij Zeelandia Middelburg de ‘Meiden onder 17’ onder zijn hoede. Toch moest de trainer wel wennen en merkt hij duidelijke verschillen tussen jongens en meisjes. “Bij jongens weet je wat je hebt. Met meisjes is het altijd afwachten hoe en wat. Bij jongens heb je duidelijke afspraken over wanneer je je afmeldt, bij meisjes gebeurt dat soms tien minuten voor de training. Daar moest ik wel heel erg aan wennen. Soms moet je ze echt als een schoolmeester toespreken, dat heb ik bij jongens nooit moeten doen.” Inmiddels is het ‘’Onder 17 team’ samen met Tahitu doorgestroomd naar het eerste vrouwenteam van de club.

Maar behalve het trainen van ‘Dames 1’ zet hij zich op nog meer manieren in om het vrouwenvoetbal naar een hoger plan te tillen. Op 2 mei komt bijvoorbeeld Jong ADO Den Haag naar Middelburg toe. Om het vrouwenvoetbal te promoten. “Via mijn neef, die betrokken is bij ADO, heb ik gevraagd of de vrouwen van Jong ADO naar Zeeland wilden komen. Dat wilden ze heel graag.” Maar voor Tahitu is alleen het spelen van een wedstrijd niet genoeg en dus besloot hij om er een evenement van te maken. “De speelsters en trainers van ADO geven een clinic voor meisjes van 11 tot en met 14 jaar, na de training is er een maaltijd en om half zeven spelen we een wedstrijd met Dames 1 tegen Jong ADO Den Haag. Voor de kinderen die komen zijn er springkussens en trainingen.” Meisjes die graag mee willen doen aan de clinic kunnen zich opgeven via ado@zeelandiamiddelburg.nl. Er kunnen maximaal 32 speelsters meedoen.

NSVV wint onverdiend van Zinkwegse Boys

vv NSVV

-

30 april 2018

0

Als je wint krijg je drie punten moet NSVV gedacht hebben tegen Zinkwegse Boys. NSVV speelde de slechtste wedstrijd van het seizoen en Zinkwegse Boys vergat zichzelf te belonen met een paar broodnodige punten. De eerste twintig minuten zette NSVV goed druk op het doel van Zinkwegse Boys en waren er een paar kansjes te noteren. Na een vrije trap van Zinkwegse Boys die via de onderkant lat weer terug in het veld kwam was de ban gebroken en sloop er grote onzekerheid in de ploeg uit Numansdorp. Zinkwegse Boys kreeg nog vier grote kansen om te scoren, maar liet NSVV overleven. Net voor de officiële speeltijd verlopen was scoorde NSVV toch nog. Scheidsrechter de Witte liet nog bijna tien minuten aan blessuretijd doorspelen, maar de winst voor NSVV kwam niet meer in gevaar.

De wedstrijd begon lekker voor NSVV met direct een actie van Mitchel Louwerens die Zinkwegse Boys verdediger Ferry den Dool voorbijsnelde. Mitchel Louwerens zijn voorzet kon net niet ingetikt worden bij de tweede paal door Mitchel Keikes. Even later scoorde Mitchel Louwerens wel na een mooie combinatie vanuit buitenspelpositie volgens de grensrechter van Zinkwegse Boys. NSVV bleef de eerste twintig minuten de bovenliggende partij zonder echt gevaarlijk te worden voor keeper Stephan van Ruiven. Na ongeveer vijfentwintig minuten mocht Mike Fiere voor Zinkwegse Boys een vrije trap nemen. Hij plaatste een onhoudbaar schot, maar de lat bracht uitkomst. NSVV leek hierna de zenuwen in de benen te hebben gekregen en startte een waar foutenfestival. In de eerste helft kon Zinkwegse Boys spits Koen van der Ende hier tweemaal bijna van profiteren. Tweemaal was hij vrij om te schieten met alleen NSVV-verdedigers in de achtervolging. Beide schoten waren op het doel van NSVV en helaas voor Zinkwegse Boys was tweemaal keeper Melvin Kruijthof wel bij de les.

De tweede helft ging verder waar de eerste helft in geëindigd was. NSVV bleef eenvoudige ballen bij de tegenstander inleveren. Weer waren er twee levensgrote kansen voor Zinkwegse Boys. Het was nu alleen Kevin Brasser die de trekker mocht overhalen. Keeper Melvin Kruijthof haalde wel zijn normale niveau en bracht weer tweemaal redding. Enige lichtpuntje voor NSVV was het debuut van jeugdspeler Christian van der Velden die zich aan de malaise onttrok. Tien minuten voor tijd gaf NSVV eindelijk weer een teken van leven. Mitchel Louwerens leverde vanaf links een mooie voorzet af en Kelvin van der Giesen kon vrij inkoppen. Zijn kopbal werd net over getikt door keeper Stephan van Ruiven. Toen er negentig minuten op de klok stonden was er een bal dwars door de verdediging van Zinkwegse Boys die niet werd afgestopt. Koen Witsiers anticipeerde goed op de bal en pikte deze achter de verdediging van Zinkwegse Boys op. Oog in oog met keeper Stephan van Ruiven, schoof hij de bal onhoudbaar in de linkerhoek. In blessuretijd lag Koen Witsiers de bal nog goed terug op Kelvin van der Giesen die scoorde. Volgens scheidsrechter de Witte had Koen Witsiers zijn hand gebruikt om de bal onder controle te krijgen en keurde het doelpunt af.

Ze zeggen altijd als je slechte wedstrijden wint dan wordt je kampioen. NSVV scoorde een doelpunt net voor tijd en Zinkwegse Boys benutte vijf grote kansen niet. NSVV heeft nog twee punten nodig voor het kampioenschap en heeft hiervoor drie wedstrijden de tijd. Zaterdag 12 mei speelt NSVV de volgende wedstrijd thuis tegen GHVV’13. Als NSVV wint kan het dik verdiende kampioenschap gevierd worden. ‘s Gravendeel heeft in de andere streekderby een punt gegund aan NBSVV, waardoor Zinkwegse Boys op de laatste plaats is gekomen. Waar Zinkwegse Boys vorig seizoen moeilijke wedstrijden net over de streep trok en kampioen werd, verliezen ze dit seizoen onnodige wedstrijden. Deze wedstrijd was het grote verschil van zevenenveertig punten op de ranglijst in ieder geval onzichtbaar.

Opstelling NSVV:

Melvin Kruijthof, Michael Ouwens, Lesley van der Stoep, Marco Mann, Roderick Bekker, Mitchel Keikes (46^e Dikkie Bontes), Richard Bras, Yoeron van der Ree (67^e Christian van der Velden), Mitchel Louwerens, Kelvin van der Giesen, Koen Witsiers

Ruststand: 0-0

Eindstand: 1-0

Scoreverloop:

90^e min. 1 – 0 Koen Witsiers

Martin Hage voelt zich thuis bij VCK

VCK Koudekerke

-

25 april 2018

0

Zaterdag-derdeklasser VCK is bezig aan een uitstekend seizoen. De ploeg uit Koudekerke draait mee in de subtop en dat is in tegenstelling tot vorig seizoen een groot verschil. Volgens de 25-jarige Martin Hage heeft dat vooral te maken met de invulling van de selectie. “Er zijn een aantal talentvolle jongens bijgekomen.”

De 25-jarige verdediger is afkomstig uit Vlissingen, maar is alweer bezig aan zijn zevende seizoen bij VCK. “In de jeugd speelde ik bij RCS. In die tijd speelden de senioren nog op zondag en vanwege mijn geloofsovertuiging speelde ik liever op zaterdag. VCK nam contact met mij op en ik vroeg of mijn broer ook mee mocht komen. Pieter speelde toen nog bij GPC Vlissingen, maar was daar geen vaste basiskracht.“

Tot op de dag van vandaag hebben de gebroeders Hage geen enkel moment spijt gehad van de overstap naar VCK. “VCK betekent voor mij meer dan alleen voetbal. Ik heb in de jaren dat ik bij VCK speel met veel spelers een vriendschap opgebouwd. Daarnaast heb ik mijn vriendin hier ontmoet en een huis gekocht in Koudekerke.”

Vorig seizoen speelde VCK zich op de laatste speeldag veilig. Dit seizoen liggen de kaarten anders en draait de Walcherse formatie bovenin de derde klasse mee. “De betere resultaten hebben vooral met de breedte van de selectie te maken, er zijn een paar jonge talentvolle jongens bijgekomen. Daarnaast spelen wij dit seizoen met een ander systeem, hierdoor komen meerdere spelers beter tot hun recht. Ook denk ik dat wij dit jaar bij een aantal wedstrijden het geluk aan onze zijde hebben gehad. Of dit nou geluk of ervaring is, dat laat ik in het midden.”

Voor aanvang van dit seizoen had VCK als doelstelling om niet in de gevarenzone te geraken. Die doelstelling is inmiddels aangepast. “Onze doelstelling is om een stabiel seizoen te draaien, met als bonus een periodetitel. Dit jaar is er een duidelijke scheiding tussen het linker- en het rechterrijtje. Yerseke zal kampioen worden en RCS zal als tweede eindigen. De strijd om de derde plaats is nog vol open, waarbij wij één van de kanshebbers zijn.”