De 43-jarige Marlies de Wit is parttime financieel administratief medewerker. Omdat ze daarnaast veel vrije tijd over hield heeft ze besloten om als vrijwilliger wat bij Irene’58 te gaan doen. Ze was al vaak aanwezig bij de club vanwege haar twee zoons en wilde zich dan net zo goed nuttig maken. Momenteel is de Wit actief bij de jeugdcommissie van de club. Ze verteld VoetbalJournaal meer over het 60-jarige jubileum van de club, de hoogstwaarschijnlijke verhuizing van het complex en haar toekomst binnen de vereniging.

Zelf heeft de Wit nooit gevoetbald, maar was wel altijd een liefhebber van de sport. Omdat haar zoons kozen voor een kleinere, gemoedelijkere club boven een grote club waar je maar een nummer bent is de Wit terecht gekomen bij Irene’58. Ze kwam hier al een tijdje als ouder maar heeft uiteindelijk besloten haar steentje bij te dragen aan de club en is beland in de jeugdcommissie.

Momenteel ligt er voor haar niet zoveel werk meer bij de club. Het seizoen is afgelopen en de teams voor volgend jaar zijn klaar, alleen de trainingsmaterialen moeten nog worden ingeleverd maar verder speelt er niet zoveel meer op de vereniging. Achter de schermen zijn ze nog wel bezig om de structuur van de vereniging helemaal te veranderen, om zo meer in commissies te gaan werken. ‘’Op deze manier kan iedereen efficiënter en duidelijker met taken bezig zijn. Daar zijn wij nog wel mee bezig om dat op orde te krijgen maar In principe houden we nu wel een weekje of vier vakantie.’’

Aankomende zaterdag 23 juni zal het 60-jarige jubileum van Irene’58 groots gevierd worden op de club, en het is natuurlijk extra feest vanwege de promotie naar de derde klasse. Deze dag staan er veel activiteiten gepland en iedereen is hier welkom.  Er zal o.a. een zeepvoetbaltoernooi zijn voor de jeugd, een Jeu de Boele toernooi voor de ouderen en ’s avonds een feestavond met band en dergelijke. ‘’Het is best knap als je het 60 jaar volhoud in zo’n dorpje, dat moet groots gevierd worden.’’

Zoals het er nu naar uitziet zal er over ongeveer twee seizoenen een verhuizing plaatsvinden voor de club, naar een compleet nieuw complex. ‘’Het trainingsveld ligt een stuk verder dan het huidige complex, dat is een kunstgrasveld dat we van de gemeente hebben gekregen.’’ Deze uiteen ligging is niet heel handig en omdat de kleedkamers toe zijn aan vervanging is er besloten het hele complex te verhuizen. ‘’De toekomst is wel om te werken aan een verhuizing en een nieuw complex en dan hopen we ook nog wel iets te groeien met leden.’’

De Wit is al vier jaar achter de schermen betrokken bij de club en voelt zich hier helemaal op haar plek. ‘’De betrokkenheid, de gemoedelijkheid en het kleinschalige waardoor je iedereen kent maakt deze club zo mooi voor mij. Om een voorbeeld te geven, mijn oudste zoon die werkt tegenwoordig in de kantine. Hij voelt zich zo betrokken bij de club dat hij ook iets extra’s voor wil doen.’’

De komende jaren wil de Wit zichzelf zeker nog blijven inzetten voor de jeugd van de club, ook om te bereiken dat de vereniging er straks goed voorstaat als ze een nieuw complex betreden. ‘’De komende twee of drie jaar wil ik nog wel blijven zitten, dan zijn mijn kinderen ook geen jeugd meer en vallen ze onder de senioren. Misschien dat het dan tijd is om plaats te maken voor de volgende ouder die meer betrokken is bij de jeugd.’’

De 52-jarige Kees van Halderen is de huidige leider van het eerste elftal van Irene ’58. Zelf is hij altijd actief geweest in een zaalvoetbalteam dat tot stand is gekomen binnen zijn vriendengroep, dit deed hij van zijn 17^e tot 39^e. Doordat zijn kinderen bij de club uit Den Hout zijn gaan voetballen, is Van Halderen bij Irene’58 terechtgekomen. Momenteel is hij al 18 jaar actief als vrijwilliger. Hij vertelt VoetbalJournaal meer over afgelopen seizoen, het mooie aan een dorpse vereniging en zijn toekomst bij de club.

Na een geweldig seizoen waarin Irene ’58 bekroond is tot kampioen, blikt van Halderen terug op een periode waar weinig tot geen fouten zijn gemaakt en alles op rolletjes verliep. Voorafgaand aan het seizoen hoopte de club op handhaving en misschien een periodetitel in de vierde klasse, dit liep natuurlijk beter dan verwacht. Weinig tot geen blessures of schorsingen en door als goed team te functioneren hebben ze een prachtig seizoen kunnen neerzetten.

Tien jaar geleden is de club gepromoveerd van de vijfde naar de vierde klasse, toen bestond de vereniging 50 jaar. Nu bestaan ze 60 jaar en vieren ze dat jubileum met nog een kampioenschap. ‘’Ik had al gezegd, als we zo door gaan spelen we over 30 jaar misschien wel in de eerste klasse. Als we iedere 10 jaar promoveren doen we het goed’’, vertelde hij lachend.

Voorbereiding komend seizoen
Vol moed gaat Irene ’58 de voorbereiding in. ‘’Met aansluiting van jongens uit het tweede gaan we proberen een mooi team te kneden. Alle spelers blijven binnen de club, alleen zijn er een paar die teruggaan naar het tweede en vanuit het tweede gaan er weer enkele spelers doorstromen. Op eigen kracht en met eigen jongens willen wij proberen een mooi nieuw seizoen op te zetten in de derde klasse met als eerste doel: handhaven.’’

Van buiten de club zullen er volgend seizoen geen nieuwe spelers komen om in het eerste te spelen, ze zullen veder gaan spelen met alleen jongens van en binnen de club. ‘’Wij gaan dat doen met een gesloten beurs. Wij gaan niks geven of doen naar spelers toe, een keer per jaar een BBQ en daar moeten ze het mee doen. Veder moeten ze contributie betalen anders voetballen ze niet, dat is de policy van de club.

Teamleider van het eerste elftal
Van Halderen is momenteel bezig aan zijn 18^e jaar bij Irene ’58 en heeft het hier nog steeds erg naar zijn zin. ‘’Het is een kleine en erg dorpse vereniging en heel gemoedelijk. De senioren kennen de jeugd en de jeugd kennen de senioren, dat maakt het toch wel speciaal, een geheel.’’

Boven alles vindt de teamleider het dorpse imago van de club erg belangrijk. ‘’Wij krijgen wel eens verenigingen bij ons, die dan moeten op onze trainingsveld voetballen. Dat ligt ongeveer 500 meter van ons hoofdveld vandaan, dus dan moeten ze door de woonwijk lopen. Dan zeg ik altijd dat ze langs de woningen van de spelers lopen. Dat is echt de charme van de club.’’

Voorlopig wil van Halderen leider van het eerste elftal blijven. ‘’Daar heb ik veel plezier in, dat is op zondag altijd mijn uitje.’’ Mocht het zo zijn dat er bestuurlijk nog wat taken te verdelen zijn, dan staat hij hier ook voor open. Komende jaren ziet hij zichzelf (nog) niet vertrekken bij de club uit Den Hout.